Przyjaciółka, przyjaciele...

[natla]

Mam prawdziwych przuyjaciół, ale o tym kiedy indziej, bo już dzisiaj padam.
W każdym razie bez nich nie wyobrażam sobie mojego życia.
Napiszcie proszę, jak u Was z tymi przyjaźniami, bo znam też przykłady
strasznych rozczarowań.

[kla-ra]

Mam jedna prawdziwa przyjaciolke.Znamy sie 30 lat i nawet kiedy nie widzimy sie
2-3 miesiace,to w dniu spotkania nie widac tego minionego czasu.
Ona wie ze moze polegac na mnie,ja wiem ze w kazdej chwili bedzie do mojej
dyspozycji.
Obecnie jest bardzo ciezko chora,mam jednak nadzieje,ze wszystko bedzie dobrze.
A takich przyjaciol na kawusie,wodeczke,wloczege nie brakuje.
Wiesz jak to jest,wyciagasz notes,dzwonisz i zawsze ktos chetny aby glupio
pogadac.

[natla]

Mam dużo szczęścia w tej sprawie. Poznałyśmy się w ..... przedszkolu, Ona miała
5 lat, ja 6.Kiedy wróciłam po pierwszym dniu w przewdszkolu, na pytanie co mi
się tam najbardziej podobało, odpowiedziałam podobno jednym tchem: Danusia S....
i ziemniaki z kapustą. Po roku wspólnego przedszkola poszłysmy do szkoły ( ona
przeze mnie rok wcześniej). Młodzieńcze lata upływały nam wspólnie, chyba , że
właśnie obraziłyśmy sie na siebie W ogólniaku nie odzywałyśmy się przez 2 lata.
Nie mam pojęcia dlaczego. Zresztą ja byłam w tym czasie zamroczona pierwszą
miłością. Jak miała 16 lat umarła jej mama. Została sama na świecie, bo ojciec
przypomniał sobie o niej niewiele lat temu, jak juz żyła b. dostatnio. Do
pewnego stopnia została członkiem naszej rodziny. Po maturze drogi nam się
rozeszły, kontakty były sporadyczne, ale zawsze serdeczne. Całe życie
pomagałyśmy sobie wzajemnie, nie miałyśmy przed sobą tajemnic, zawsze byłyśmy
w trudnych chwilach razem. Ostatnie dni też. Mieszkamy 30 km od siebie,
widujemy się rzadko, bo ona pracuje w szpitalu (właściwie pracowała bo od
miesiąca jest na emeryturze), prowadzi obecnie firmę męza. Jest śliczna,
zgrabna,czarna, z olbrzymimi oczami, inteligentna, dobra, bystra. Nie jest
ideałem, jak każda z nas. Czasem mnie wkurza i ja ja tez, ale to są duperele.
My mamy pełne porozumienie i możemy zawsze , w każdej sytuacji na siebie liczyć.
Ostatnio planujemy wspólną "przedstarośc" i starość, z czego mamy dobry ubaw.

[storotka53]

Mam sporo przyjaciól,ale wszyscy są przyjaciólmi od wielu lat.
Takie przyjaciółki - od serca- mam trzy.
Z tym ,że jedna mieszka od wielu lat w Londynie..oj wysokie są rachunki
telefoniczne.. Odwiedzam ją ,ale rzadko..czasu ciągle brak.
Dwie przyjaciółki mam na miejscu..nie mamy przed sobą tajemnic..
Jedna trochę, czasowo, stracona bo jest na etapie zakochania..więc więcej czasu
poświęca obiektowi swojej miłości..
Ale od czego są telefony..
Bez nich mój świat nie miałby tylu barw..

[natla]

Jeszcze mam drugą pradziwą przyjaciółkę. Poznałysmy się w pierwszym dniu
w szkole i od razu nawiązała się nić porozuienia. Od początku rozumiałyśmy się
beż słów, podobnie jak z Danką. To uczucie jest wspaniałe - rzut oka i juz obie
wimy co się dzieje. Oczywiście całkowicie możemy na sobie poledgać.
Te 2 dziewczyny są zupełnie różne, ale obie wspaniałe.

[malwina52]

Podoba mi sie pewne mongolskie przyslowie:
"Zwyciezca ma wielu przyjaciół,
Zwyciezony ma dobrych przyjaciół."
Mowia, ze prawdziwych przyjaciół poznaje sie w biedzie.
Tak bylo u mnie. 5 lat wydartych z zycia w walce o zdrowie corki
mocno skorygowalo ich ilosc.
Mam duzo znajomych, przyjaciół niewielu, ale wiem ze sa parwdziwi.

[kla-ra]

Jak widze to stara przyjazn nie rdzewieje.
Tak nasze przyjaciolki im starsze tym lepsze,a my nie mamy ochoty na zmiany.
Bo i po co?

[chudababa]

tak sie zastanawiam i musze sie przyznac, ze nie mialam nigdy tak naprawde
przyjaciolki, moze dlatego ze jestem zamknieta w sobie i nie lubie sie
zwierzac, a przyjazn miedzy innymi na tym polega.Moze jestem za leniwa, by sie
systematycznie spotykac i gadac, gadac, gadac, albo nieustannie sluchac
zwierzen.

[natla]

Chudzinko, nie na tym przyjaźń polega. Pogadać to sobie mozna z kolezankami.
Przyjaciółka jest na dobre i na złe i wcale nie musisz się z nia ciągle
spotykać. Tu raczej chodzi o zaufanie i pewność, że zawsze bedzie po Twojej
stronie.
Z prawdziwą przyjaciółką to jak z dobrym mężem: albo się ich trafi albo nie.

[tesunia]

o rany....mialam w kraju przyjacioleczki dwie,
na jednej sie "przejechalam" gdy maz sie do mnie zalecel,
druga stracilam gdy kraj opuscilam,
obecnie jestem teraz na kolezenskiej stopie,
ale przyjaciel z gimnazjum istnieje w dalszym ciagu,
spotykam sie teraz bardzo zadko,ale mozemy na siebie liczyc,tak jak moge liczyc
na ma siostre,bez ktorej byloby mi ciezko.
Na obczyznie juz myslalam,ze juz bede miec przyjaciolke,
ale jednym czynem zrazila mnie i jest tylko kolezanka,
choc ona nazywa mnie przyjaciolka.

[malwina52]

Przyjazn to piekny dar.
W realu mamy przyjaciol.
Jak to jest z przyjaznia
internetowa. Macie takie?
Ja mam kilku przyjaciol
w necie,od lat piszemy i gadamy,
nigdy sie nie widzielismy
i byc moze nie zobaczymy
a wiemy o sobie i swoich
problemach wiele.

[tesunia]

www.garden-of-serenity.republika.pl/ekartki/przyjaciel/doprzyjaciela.html

[natla]

Tesunia, dziękuję Ci za te linki. Przesyłaj co ciekawsze. Ja nie mam kiedy
buszować po internecie.

[tesunia]

ciesze sie,ze sie podoba,

nieraz znajdzie sie cos niechcacy,
jak dzis,
co sie nie robi dla 50-dziesiatek)))))))))

[natla]

Ja myślę! <)

[tesunia]

natla napisała:

> Ja myślę! <)

moze lepiej by wygladalo,
jakbym napisala"co sie nie robi dla rowiesnic"
prawda???? ladniej ??)))))))))

[natla]

To tyż...........babciu.

[yoanna]

tesunia napisał:

> moze lepiej by wygladalo,
> jakbym napisala"co sie nie robi dla rowiesnic"
> prawda???? ladniej ??)))))))))

nooo... zmiłujcie się ))
a zrobicie coś dla takich z ciuuut mniejszym stażem ? ))))

[malwina52]

Co sadzicie o przyjazniach damsko - meskich?
Prorokuja ze zawsze skonczyc sie musi w lozku.
Co zony na to, zeby maz mial przyjaciolke?
i odwrotnie?

[mada50]

mam wąskie grono dobrych znajomych(i poza nielicznymi wyjątkami) uważam ich za
przyjaciół,
takie od serca są,ale daleko,jedna za granicą druga w innym mieście,
w szczere (a bez sexu) przyjaźnie damsko-męskie wierzę,ale to rzadkość,
raczej nie wytrzymują próby czasu,stały partner/partnerka swoją zazdrością
ją zniszczą.

[natla]

Rzadka rzecz, ale istnieje. Jest jeden warunek: brak pociagu seksualnego z obu
str. Na pewno znacie chłopów, nawet b. przystojnych, do których baby leca jak
muchy na lep, a Was wprost odrzuca. To świetny ateriał na przyjaciela
prawdziwego, oczywiscie jeżeli wykazuje odpowiednie cechy charakteru i Wy go
tez nie pociągacie. UFFF. ))
Miałm takiego przyjaciela na studiach (wzrostu siedzącego psa, razem
wygladaliśmy obłędnie)), nawet dzielilismy 2 razy wspólne łoże (przygotowanie
do sesji) i śmialiśmy się, że nikt by nie uwierzył. On miał dziewczyę , ja
chłopaka. Mówiliśmy o wszystkim i dużo sobie na wzajem pomagali.

[ona44]

Moje przyjaciółki koleżanki
zostały już babciami
i przybyły im nowe obowiązki
mają mniej czasu na spotkania zajęte wnukami


inne chorowite bardzo
przemieszczają się szpital dom
dlatego mam coraz więcej przyjaciół tu w sieci
mogę z nimi porozmawiać o każdej porze
nie wychodząc z domu

[natla]

No i to Oniątko jest wspaniałe.

[natla]

Przed pół godziną dowiedziałam się, ze przyjeżdża moja 50-letnia (stażem)
przyjaciółka. Nie widziałyśmy się miesiąc, więc będziemy kłapać dziobami jak
najęte i poprawiać ten świat. )
Przygotowuje właśnie jedzonko (słychać jak skwierczy z kuchni), bo bida nic nie
jadła cały dzień.
lecę , bo mi się jeszcze przypali...

[natla]

Już powinna być. Żarełko gotowe. Denerwuję się, bo ma do przejechania 30 km,
a jezdnie białe, auta jeżdżą 20/h.
Ja dzisiaj byłam cwana. Pojechałam do pracy taksówką i tak zaoszczędziłam
trochę nerwów i zdrowia. )

[chminka]

jeszt, czy jej nie ma....dojechala?

[natla]

Jest i właśnie się rechoczemy. Ona chce koniecznie do nas dołączyć, ale jeszcze
nie ma czasu.)

[chminka]

a kto tutaj ma czas...ja jestem np. baaaaaardzo zajeta...)))

[krista57]

Mam dwie serdeczne przyjaciolki od 30 lat.
Z jedna zwiedziłam kawał świata bo miałyśmy podobne zapotrzebowanie,naturalnie
często klachamy az kabel się czerwieni....a jak sie już spotkamy to nikt z nami
nie jest w stanie wytrzymać ....bo my musimy wszystko dokładnie omówić.Obecnie
jest zakochana i b.szczęśliwa z czego sie ciesze strasznie...mimo ,ze ma mniej
dla mnie czasu.
Druga , to tez dusza człowiek i nie wyobrazam sobie życia bez naszych
kontaktow. Jak mi smutno wsiadam do auta i za 50 km jestem u Niej.Niestety
bidula jeszcze musi pracowac kilka lat /studia dzieci/w strasznym zawodzie
nauczyciela
Obie sa rózne ,ale obie zwariowane i z fantazja.
Wspaniała jest świadomosc,ze akceptuja mnie taka a nie inna,ze w ich obecnosci
moge byc soba.

[krista57]

Wspaniale,ze masz obok siebie przyjaciółke...alez sie nagadacie.
Myślę,ze jednak będziecie oglądac "M jak miłość " ?

[mada50]

teraz każdy taki zabiegany,brak czasu więc trzeba dbać o przyjaciół,pamiętać o
nich,
mój J. ma cudowny zwyczaj dzwonienia z życzeniemi urodzinowymi,imieninowymi,
z okazji rocznicy ślubu do przyjaciół i znajomych i to jest OK!

[natla]

Nagadałyśmy się i naśmiały przez 3,5 godz. )))Wypiłyśmy po szklaneczce piwka
(aperitif), do kolacji lampka, no 2, czerwonego winka, do słodkości sherry.
Roztrząsałyśmy problemy świata dzisiejszego. Mam pomysł na "filozujący" wątek,
ale to jutro. ))
A przywitałam ją karteczką "Axsy", adresowaną do niej i jej przekochanego syna.
Szkoda, ze nie możecie jej poznać. Jest super pod każdym względem.

[maryna04]

To wspaniale miec prawdziwa przyjaciolke, albo nawet w liczbie mnogiej.
Prawdziwe przyjaznie zawiazuja sie najczesciej w dziecinstwie i mlodosci i
pieknie jak trwaja zawsze.

Przyjaciółka, przyjaciele...

[axsa]

Prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie - powiedział Mickiewicz i wcale nie
odosłowne poznawanie mu chodziło, a o sprawdzanie się przyjacielskich układów w
trudnych sytuacjach. I wtakiej właśnie trudnej dla mnie, uciekli ode mnie ci,
którzy tak głośno i dobitnie podkreslali nasz związek. Gdy moja sytuacja
zaczęła sie poprawiać niektórzy próbowali wrócić, dałam szansę, okazało się, że
tylko zewnetrznie, wewnetrznie nie udało mi sie przywrócić ich do statusu moich
przyjaciół.
Została jedna przyjaciółka.
Ale mam jeszcze jedną z dosłownego rozumienia mickiewiczowskich słów.
Obie w "biedzie" poznałyśmy się i trwamy.

Mam też przyjaciela od 39 lat.
Dwa lata ode mnie starszy.
Nie skończymy w łóżku, bo my w łóżku zaczęliśmu.
Szybko sie okazało, że nie umiemy ze soba być w takich układach, ale coś
zostało.
Ja wyszłam zamąż za jego kolegę, on się ozenił. Nie przyjaźnię się z jego żoną.
Zainteresowane osoby wiedzą, że byliśmy parą. My wiemy, że możemy na siebie
liczyć. Nie ma sensacji i domysłow, gdy gdzieś idziemy we dwójkę.

[gabrysca]

axsa, wyobrazam sobie jak sie czuja wspolmalzonkowie, bo ja bym byla strasznie
zazdrosna o wasza przyjazn.

[natla]

Nie do końca masz rację, Gabi, myślę , że żona zna na tyle Axsę ( nie swojego
chłopa), że morze zaufauć.
Ja też mam kilku facetów, robiących za przyjaciół i ani ja , ani faceci , ani
ich żony w ogóle nie myślą o podtekstach. Po prostu się znamy.
Oni dla mnie nie mają płci.)
A Axsa tego faceta najwyraźniej "wywaliła z wyrka", to po co miałabyby go brać
znowu??

[gabrysca]

Natla nie chodzi o lozko, zazdrosna bylabym nie o cialo lecz o dusze.
O ich wspolne wyjscia i rozmowy.

[natla]

Aaaa, z tym się zgadzam.

[gabrysca]

okazuje sie ze przyjaciel jest wazniejszy od meza, nawet od prezydenta:

r e k l a m a

Gazeta.pl > Wiadomości > Deser > Na deser Wtorek, 1 lutego 2005


Zakochana Nancy Reagan






Nancy Reagan i Merv Griffin
Fot. JOANNE DRAKE AP




MS, jack 31-01-2005, ostatnia aktualizacja 31-01-2005 21:46

83-letnia wdowa po prezydencie USA chce poślubić swojego 79-letniego chłopaka.
Żyje tym cała Ameryka

czytaj dalej »

r e k l a m a




To, że Nancy i amerykański milioner Merv Griffin bardzo się przyjaźnią, było
już wiadomo od dawna. Tego, że są aż tak blisko, nikt się nie spodziewał. Burza
zaczęła się kilka dni temu, gdy bliski przyjaciel Griffina, aktor Mel Ferrer, w
jednym z wywiadów powiedział: "Merv zwierzył mi się, że zamierzają z Nancy
zalegalizować związek". Ferrer (były mąż Audrey Hepburn) jest uważany za
najbliższego przyjaciela Nancy i Merva, spotykają się niemal codziennie. Kto
jak kto, ale on wie wszystko o Nancy i Mervie. Oto jak opisuje ich związek: "Od
40 lat są przyjaciółmi. Rozumieją się z Nancy jak nikt inny na świecie. Merv
zawsze był przy Nancy. Towarzyszył jej w momentach, gdy go najbardziej
potrzebowała, czyli kiedy jej mąż był ciężko chory. Bardzo się kochają. Oboje
urodzili się 6 lipca i w zeszłym roku Merv dał jej na urodziny pieska, który
wabi się Dutchess, na cześć zmarłego Ronalda [Ronalda Reagana znajomi nazywali
Dutch - red.]". Kim jest chłopak Nancy Reagan? Zaczynał karierę jako
piosenkarz. Jego przeróbka utworu "I've Got A Lovely Bunch Of Coconuts", w 1950
r. dotarła do pierwszego miejsca amerykańskich list przebojów. Potem prowadził
talk-show w telewizji. Teraz jest biznesmenem i posiada fortunę wartą pół
miliarda dolarów.

Zanim Nancy owdowiała w lipca zeszłego roku często publicznie wyznawała miłość
swojemu mężowi. Teraz niektórzy zastanawiają się, czy te deklaracje były
szczere. Zresztą Nancy nawet za życia Reagana nie cieszyła się zbyt wielką
sympatią Amykanów. Współpracowników prezydenta irytowało, że ma wpływ na
decycje polityczne męża. Nienawidziła jej córka Reagana z pierwszego
małżeństwa. Znana była też rozrzutność Nancy, choć trzeba przyznać, że
pozytywnym aspektem zamiłowania do ogromnych wydatków był przeprowadzony przez
Pirwsza Damę generalny remont Białego Domu, który z zaniedbanej siedziby
przeobraziła niemal w pałac. Wielkie wrażnie na Amerykanach zrobiła, gdy w roku
1987 powiedziała publicznie, że cierpi na raka piersi. W dniu, w którym usunęła
pierś, w USA zdecydowało się na ten zabig dwa razy więcej kobiet.

Amerykanie oburzali się, gdy wdowa po Johnie Kennedym - Jackie wychodziła zamąż
za greckiego miliona Arystotelesa Onassisa. Teraz na pewno część z nich nie
wybaczy ponownego ślubu Nancy

ŹRÓDŁO:

[natla]

83 i 79. Utrafiłaś w wątek. )

[maryna04]

Nie podejrzewam, zeby Amerykanie oburzali sie na wdowe po Reganie. przez
kilkanascie lat godnie opiekowala sie chorym mezem - to nie jest tak do konca,
ze zleca sie zajecia pielegniarkom. Zawsze byla na swieczniku i jak chce
jeszcze sobie poblyszczec, za swoje pieniadze to dlaczego nie?.
Po studiach rozpoczelismy prace w jednym zakladzie pracy w trzy malzenstwa,
pary. Bardzo sie przyjaznilismy. Grubo przed 40-tka owdowial pierwszy kolega,
potem owdowialam ja, a w kilka lat drugi z przyjaciol. Statystyka nie
zadzialala, bo srednio dlugo jeszcze powinnismy sie przyjaznic w 6-tke. Jeden
z przyjaciol jest sam, rozwiodl sie baardzo dawno z druga zone, drugi ozenil
sie w zeszlym roku (slysze, przez telefon, ze jest szczesliwy - a nalezalo mu
sie bardzo, bo mial ciezko chora zone przez kilkanascie lat), ja nie wyszlam za
maz. Moi dwaj przyjaciele z mlodosci dotychczas sa moimi przyjacielami, zawsze
moge na nich liczyc i sama staram sie byc dla nich jak nazyczliwsza.

[axsa]

Nie wywaliłam i wyrko nie miało jakby nic do rzeczy, bo tam było dobrze.
Ale poza tym kłóciliśmy się strasznie o wszystko. Zarządziliśmy odpoczynek od
siebie i już do siebie nie wróciliśmy - w pierwotnej wersji. Po jakimś czasie,
kiedy kazde z nas miało swoje osobne życie, ja wpadłam w tarapaty i wtedy
okazało się, że jest jedyną osobą, która umie i chce mi pomóc.

A zazdrość - tak istnieje, o to, że mamy możliwość takiej przyjażni, że umiemy
być "dwiema babami" albo "dwoma facetami". I nie jest znowu tak, że drugie
połowy naszych rodzin siedzą w domach, podczas gdy my sobie gdzieś wychodzimy.

[malwina52]

czy to sie nazywa zdrada psychiczna?
kiedys uslyszalam jak wypowiadala sie
kobieta, ktora odgrazala sie mezowi, ze
zdrady psychicznej mu nie wybaczy,
natomiast fizyczna zawsze,

[axsa]

O tym, że zdrada psychiczna następuje, trzebaby jeszcze wiedzieć.
I co nią jest?
Czy to, że ktoś myśli o erotycznych przeżyciach z inną osobą, czy to, ze ma z
kimś wspólne zainteresowania i razem sie tym zajmują podczas, gdy współmałżonek
jest zaabsorbowany swoimi zainteresowaniami, czy........
Pytań pewnie jeszcze ze 100 i tyleż odpowiedzi, bo każdy człowiek inaczej
podchodzi do różnych spraw.

Nie widzę niczego złego w naszym prostym, jawnym, nie zawierającym podtekstów
układzie.
Gdyby był kłębkiem zawiłości lub coś w nim szwankowało nie przetrwałby ponad 30
lat.

[pia.ed]

Moj ojciec poznal na wczasach pewna pania, a byl zonaty z moja macocha.
Przypadli sobie do gustu intelektualnie, moj ojciec przez kilka lat utrzymywal
z nia listowny kontakt, umawiali sie na te same wczasy.
Moja macocha o tym wiedziala (ojciec byl uczciwy i prawdomowny), zloscila sie
ale nic nie mogla poradzic. Ojciec powiedzial jej otwarcie, ze tamta pani ma
wiele zainteresowan, moze z nia porozmawiac o wszystkim, czego nie moze robic
z moja macocha, ktora interesowala sie wylacznie ploteczkami i tym co zrobi
dzis na obiad.

[malwina52]

kobieta.interia.pl/news?inf=574299
wyczytalam ze zdrada psychiczna to zdrada emocjonalna,
a co przy fizycznej nie ma emocji?

[natla]

Ha, emocje są, ale krótkotrwałe, ot takie sportowe. )
Czestsze u panów, bo zmiana partnerki jest im w większości konieczna, jak tlen
do oddychania.
Gorzej jak się zakocha, a nawet bolałaby mnie przyjaźń intelektualna z inną
kobietą, bo znaczyłoby , że ja jestem "tuk".)) Trójkąt intelektualny , to co
inenego.

[malwina52]

kobieta.interia.pl/news?inf=448435

[takanietaka]

to prawda..ale mnie męsko damskie przyjaźnie udawały sie z byłymi
mężami ,narzeczonymi..widac najlepiej jest jak się łózko juz ma za soba .i nie
majaczy na horyzoncie.Tak wiec,moje prawdziwe przyjaciółki to kobiety.Z
kazdego miejsca w którym "bawiłam" mam co najmniej jedna ,począwszy od
szkolnej ławki w podstawowej szkole (dosłownie)a na ostatniej pracy
skonczywszy.Bywało róznie ..te które wychodziły za mąz i miały dzieci musiałam
życzliwie przeczekać i im wybaczyć ,te które nie lubiły pisac listów musiałam
zrozumieć i się nie czepiac...no i siedem prawdziwych przyjaciółek jakos się
uchowało wśród przeróznych przeciwnosci,odległosci i rodzinnych wydarzeń!Uważam
ze to duzy sukces!!

[chminka]

pia, ale z twojego taty jest niezly numer, jedna od sprzatania i gotowania
(macocha), a druga od "intelektualnych rozmow"...i do tego prawdomowny
nieslychanie..tak aby jedna o drugiej wiedziala i sie baaaardzo
starala...hahhaaha

[natla]

))))))))
No cóż, chłop jak chłop. Dlaczego ma być inny? A kto mu na to pozwolił? Obie
panie, nie?

[malwina52]

owinac jej kolorowym wesolym papierem
i owiazac barwna wstazka.
Przyjazn musi pozostac wolna jak motyl.
Gdy opakujesz motyla, nie bedzie mogl sie uniesc.
Gdy opakujesz przyjazn, udusi sie.
Przyjazn powinna pozostac wolna, niewymuszona
i bez ukrytej mysli.
Moze jestem przewrazliwiona???

[natla]

Masz 100 % racji. Miałam kiedyś 3 przyjaciółkę i po nastu latach musiałam z tej
przyjaźni zrezygnować, prawie zerwać kontakty, bo tak byłam anektowana.
Zazdrość o żywych i martwych, sytuacja nie do zniesienia.

[regine]

[natla]

Miałaś prawo w swojej sytuacji, a ona powinna się była zreflaktować. Mogła nie
pomyśleć nad treścią tego zdawkowego zdania, ale potem powinna była "udowodnić"
przyjaźń pomocą.

[regine]

[kla-ra]

Nie jestes malwinko przewrazliwiona,ale nigdy by mi nie przyszlo do glowy
porownac przyjazn do motyla w opakowaniu,czy bez.
Jesli bym miala robic porownania to absolutnie MUR I BETON.
Dobra przyjazn ma wszystko wytrzymac,nigdy nie moze byc delikatna.

[malwina52]

nie chodzilo mi o sile przyjazni,
bo ta masz racje musi byc jak mur i beton
ale o osaczanie, ograniczanie
oraz zaborcza i zazdrosna przyjazn

[fanka8]

Ktos mądry powiedział: "Twój przyjaciel to człowiek, który wszystko o tobie
wie, a mimo to cię lubi" - dla mnie strzał w dziesiątkę.
Właśnie taką mam przyjaciółkę od 40 lat! Dałbym sie pokroić za jej lojalność i
chęć pomocy w trudnych sytuacjach. To zresztą u nas działa w dwie strony -
działamy na siebie "balsamicznie". Nasi mądrzy mężowie to zauważają i nigdy nie
są zazdrośni o nasze pogaduchy, bo też podziwiają, że jestesmy sobie tak
bliskie.
Obie miałyśmy czasem "pod górkę" i zawsze sobie pomagałyśmy. Moja przyjaciółka
jest jedyną osoba na świecie, która rozumie mnie w 105% (nawet nie chodzi o
przyznawanie racji - czasem mamy różne zdania, ale o pełne zrozumienie)

[malwina52]

"Pamiętaj, mężczyzna przychodzi i odchodzi, a przyjaciółka jest zawsze" -
mówiły kiedyś swoim córkom doświadczone matki.

kobieta.interia.pl/psychologia/news?inf=609903

[malwina52]

Pino Pellegrino: Przyjaźń to najpiękniejsza rzecz, jaką człowiek może
zaproponować drugiemu człowiekowi. Bezinteresownie.
Daniel Defoe: Przyjaźń wypływa z wielu źródeł, z których największym jest
szacunek.
Epikur: Przyjaźń jest najpiękniejszym ze wszystkich prezentów, jakimi możemy
zostać obdarowani, aby szczęśliwie ukształtować swoje życie.
Św. Jan Chryzostom: Możesz zgromadzić przeróżne skarby, ale najcenniejszym jest
prawdziwy przyjaciel.
Cyceron: Czym sen dla ciała, tym przyjaźń dla ducha odświeża siły.
Wolter: Wszystkie wielkości świata nie są warte tyle, co dobra przyjaźń.
Adam Asnyk: Jeśli jakaś dłoń ma swoje miejsce w drugiej dłoni, to właśnie jest
przyjaźń.
Aldona Różanek: Miłość łączy serca, a przyjaźń umysły.
Jan Kochanowski: Dzięki przyjaźni staję się spokojniejszy, dzięki spokojowi
bardziej przyjazny.
Św. Jan Bosko: Najlepszym przyjacielem jest ten, kto nie pytając o powód twego
smutku, potrafi sprawić, że znów wraca radość.
Tytus Liwiusz: Związki przyjaźni powinny być nieśmiertelne, nieprzyjaźni
śmiertelne.

[natla]

Moja przyjaciółka urządziła nam dzisiaj wspaniałą niedziele. Moja druga
przyjaciółka, mimo kłopotów przyjechała wczoraj i poduczyła kompa.
Dobrze mieć prawdziwych przyjaciół. )
Myślę, że w pewnym sensie my też się stajemy przyjaciółmi, takimi od żartów,
pomocy, porady i bezinteresownym podtrzymywaniu na duchu, nawet się objeżdżamy
na wzajem.... ))

[malwina52]

a moja przyjaciolka wystawila dzisiaj
moja cierpliwosc na probe, zla jestem na nia
bo zrezygnowalam z wielu przyjemnosci
zeby sie z nia spotkac, ale wiem ze jest
roztrzepana do jutra mi zlosc przejdzie
i pewnie nawet jej nie naklikam do sluchu,
a nasze forumnowe przyjaznie kwitna
az milo poczytac,
uwazam ze przyjaciolom mozna powiedziec
wszystko i zle i dobre )))

[august2]

.. takie male pytanie
Czy pozyczacie pieniadze swym przyjaciolom
albo sami od nich pozyczacie? Moze nie jakies drobne sume
ale takie troche znaczace?

[natla]

Taaaa, masz rację Auguście....to jest wspaniały miernik przyjaźni.....ja nie
zastanawiałam sie nawet sekundy, kiedy moja przyjaciółka była w potrzebie.
A były to dość duże pieniadze, prawie wszystkie jakie mam. Nic sie nie
zmieniło.

[malwina52]

mowia "pozycz pieniadze a stracisz przyjaciela"
mialam taka sytuacje podzyrowalam duzy kredyt,
firmna padla a mnie komornik scigal,
jakos po trudach sytuacja sie wyjasnila,
pomoglam im znalezc prace i powolutku splacili,
zapomnielismy o tym i dalej sie przyjaznimy,
jednak to byla duza proba. Meza przyjaciolki
nie trawie lekko juz, za mocno sie przejechal
po moich plecach.

[natla]

Dlatego Malwino uczono mnie abym nie pozyczała, ale nie potrafiłam nie pomóc
osobie potrzebującej. Oczywiscie traciłam w ten sposób znajomych
i pieniądze.....teraz już nie pożyczam, teraz czasem po prostu daję i w ten
sposób nie staję się wrogiem, choć daję się naciągać......tylko do pewnych
granic i możliwosci. ))

[danurn]

Jakieś osiem lat temu moja przyjaciółka zwierzyła mi się z zamiaru zakupu
samochodu mówiąc, że jej jeszcze trochę brakuje. Ja bez namysłu zaproponowałam
jej pożyczkę na jakieś pół roku. A ostatnio dostałam kartkę od niej z
życzeniami imieninowymi z Londynu/bawi u wuja/ i ta introwertyczka
pisze "Kochanej Danusi...". To miłe. Ale mam też dwie inne koleżanki?,
przyjaciółki?/ 62 i 57/ Znają się one ponad trzydzieści lat i zawsze były ze
sobą bliżej niż ze mną. I nagle w ostatnim czasie ta młodsza zaczęła
podejrzewać tę starszą o romans z jej mężem!!!. A ja tego wysłuchuję. Okropne.
W tym wieku!!!!!!!!!!11, takie problemy!!!!!!!!!!! Czy wy sobie to wyobrażacie?
Mam świadonmość,że nie powinnam tego wysłuchiwac, ale wiem też,że ta młodsza
bardzo cierpi, bez względu na to czy zasadnie, czy nie. Ta młodsza to była
teściowa mojego starszego syna. Dzieci poznały się przez rodziców. Po rozmowie
zastanawiałam się jak ja bym postąpiła na jej miejscu wydaje mi się, że
bardziej obwiniałabym męża lub szukałabym przyczyny u siebie. Jeśli to prawda.

[natla]

Poruszyłaś inną, tą wstretną str. tzw przyjażni. Ciekawa jestem, czy
kiedykolwiek upomniałaś sie o pieniadze u londyńskiej "przyjaciółki"?
A problem żona - przyjaciółka jest niestety nagminny. Akurat w mojej rodzinie
nastała taka sytuacja. Wstretne. W 99% takich sytuacji obwiniać będe
przyjaciółke, bo pardon "baba nie da chłop nie weźmie". A powiedzenie: "ja też
chcę być szczesliwa" ( nie bacząc na krzywde i łzy) jest ohydne.

[danurn]

Natlo, źle mnie zrozumiałaś. Moja przyjaciółka zwróciła mi o czasie pieniądze.
Jest osobą skrytą i bardzo małomówną, np na przyjęciu potrafi powiedzieć dzień
dobry i do widzenia. Nie ma mowy o zwierzeniach czy ploteczkach. Dlatego tak
mile mnie zaskoczyły jej serdeczne słowa zawarte w kartce.Gneralnie nie ma w
moim kręgu znajomych kwestii pożyczania pieniędzy. W dobie łatwych kredytów to
jest nie w porządku, żeby ktoś zarobił/ nie płacąc odsetek/ drugi - pożyczający
musi stracić odsetki wyjmując pieniądze z banku. Bardziej przeżywam tę drugą
opisaną historię, te przykre słowa wypowiadane przez jednąnadrugą. Szkoda mi
też ich całożyciowej przyjaźni. I już ich razem do mnie zaprosić nie mogę.
Tak,przyjaźń trzeba cenić i pielęgnować, bo w przeciwnym razie umiera.

[august2]

Wracajac do pieniedzy...

Danurn slusznie zauwazyla ze pieniadze nalezy pozyczac
w banku. Jezeli komus bank nie pozyczy to znaczy ze pozyczajac
od przyjaciela naraza go na potencjalana strate... bo
jak potem odda? Czyli jaki to przyjaciel?

[natla]

No cóż, moja przyjaciółka pozyczyła i spłacała mi miesieczny bdb %, większy niż
bym w banku dostała.............teraz to ja czuję sie jak jej dłużniczka. Ale
na pewno nadrobie ))

[august2]

To ja nie rozumie. Dlaczego nie poszla do banku
jezeli splacala ci wiekszy procent niz oni
oferuja?
Dla niej byloby to znacznie lepiej...a moze sie myle?

[natla]

Bezgraniczne zaufanie jest podstawą, choć wielu ludzi sie niestety na tym
zawiodło. Nie wyobrażam sobie takiej sytuacji z moimi przyjaciółmi obu płci.
Nie doświadczyłam tego i mam nadzieję juz nie doświadczę.
Dużo dobrego też spotykało mnie całe życie od zwykłych znajomych. Czesto sie
chyba wszyscy spotykami z bezinteresownością ludzi i chęciom niesienia pomocy...
nie wolno ich tylko wykorzystywać.

[toskania8]

Chcę Was zapytać o granice przyjaźni, o granice tolerancji dla przyjaciela, o
granice lojalności. Mnie ten temat dręczy już od dobrych paru lat, prawie od
dziesięciu. Bo wtedy właśnie straciłam moją najbliższą, najukochańszą
przyjaciółkę i do dziś nie potrafię sobie odpowiedzieć na pytanie, czy wtedy
postąpiłam dobrze i słusznie.
A straciłam ją dlatego, że nie potrafiłam zaakceptować niezwykle tudnej i
kontrowersyjnej Jej decyzji jaką było odejście od męża i dzieci, co uczyniła,
bowiem spotkała wielką , najiększą miłość swojego życia.
Ja wtedy uważałam, że nic nie usprawiedliwia zostawienia dzieci. Ale dziś Ona
jest w nowym związku bardzo szczęśliwa, stosunki z dziećmi (dziś już dorosłymi )
poukładała bardzo dobrze. A przyjaźń bezpowrotnie legła w gruzach.
A ja nie wiem, czy przyjaźń powinna oznaczać trwanie wiernie i niezłomnie przy
przyjacielu kiedy jest mu ciężko (to była dla Niej niewątpliwie tudna decyzja)
nawet jeśli jego decyzji nie pochwalamy czy też ważniejsze jest własne
przekonanie o tym co jest słuszne i dobre.
WAŻNE !! nie pytam Was o to, czy Ona miała prawo i powinna odejść od rodziny,
bo nie chcę, żebyście Ją oceniały, ale o wasze zdanie w sprawie granic
przyjaźni i lojalności, czyli właściwie o to, co jest istotą przyjaźni.

[natla]

Absolutnie akceptacja, co oczywiście nie znaczy chwalenia jej uczynków.
Walczyłabum z nią, dyskutowała, przemawiała do rozsądku, ale jej decyzję bym
uszanowała. Przechodziłam to też z moimi 2 przyjaciółkami i one ze mna. Nie
konkretnie opisaną przez Ciebie sytację, ale też sprawy trudne.
Ja sie mogę nie zgadzać z ich postępowaniem, ale po to jestem, żeby w trudnych
chwolach nie były same. I odwrotnie. Choć w ostatecznych decyzjach i tak
jesteśmy same.
Są oczywiscie sprawy, które nie wchodzą w rachubę....ja
wiem....zabójstwo.......bo wiem , że nie są do tego zdolne, ale nawt wtedy
pomogłabym jak by się dało. To jakis skrajny przykład, ale nic teraz nie mogę
mądrzejszego wymyśleć. Myślę, że na Twoim miejscu robiłabym wszystko, aby do
rozejścia sie nie doszło i pewnie tak było, ale jednak potem przyjełabym stan
faktyczny. Nie Twoja aprobata, tylko przyjaźń.
Nie wiem czy to czytelnie piszę , bo już zasypiam.

[zlapalamoddech]

Przyjaciół poznaje się w biedzie. Miałam trudne momenty w życiu. Lista
przyjaciół i znajomych zweryfikowała sią natychmiast. Prawie nic z listy nie
zostawało, niestety

[natla]

To ja jestem jednak szczęściara. Jedynie mocno mi sie weryfikowała lista tzw.
dobrych znajomych, prawie przyjaciół, ale przyjaciele zostali, mało tego,
pokazywali się i pokazują znajomi, gotowi na pomoc w każdej chwili.

[leontynia]

Ci,na ktorych liczylam zawiedli
a Ci,o ktorych ja zapomnialam pokazali sie...

[wiktoria53]

KIEDY UDANA PRZYJAŹŃ ?

Po pierwsze - warto być przekonanym, że właściwe relacje z drugą osobą są dla
Ciebie czymś ważnym i potrzebnym. Jeśli przyjaźń jest dla Ciebie czymś
wartościowym i przyjemnym - to masz duże szanse stworzyć udany związek z
przyjacielem.
Po drugie. Jeśli już wiesz, że chcesz polepszyć swoje relacje z przyjacielem -
to trzeba tą potrzebę wysunąć na pierwszy plan. To znaczy, że w swoich
codziennych czynnościach warto zaplanować spotkania z przyjaciółmi. Jest to o
tyle ważne, iż w codziennym zabieganiu, pracy trzeba znaleźć czas dla
przyjaciela (i dla siebie przy okazji też)

Po trzecie. Jeśli już jesteś przekonany, że przyjaźń jest czymś, co może
uczynić Cię szczęśliwszym i już wiesz, że kontakty towarzyskie są dla Ciebie
ważne - dąż do regularnych spotkań. Wspólnie spędzony czas jest czymś, co
bardzo scala przyjaźń.

Po czwarte. Jednym ze sposobów wspólnego spędzania czasu jest rozmowa. Rozmowa
rozwija naszą osobowość. Powiedziałabym, że wiele godzin spędzonych na
wspólnych rozmowach buduje i wzmacnia przyjaźń.

Po piąte - szczerość.
Po szóste - szczerość.
Po siódme - szczerość.



Dlaczego szczerość?

Bo tak naprawdę tylko szczera rozmowa jest czymś wartościowym, gdyż:
- buduje i scala przyjaźń
- nie stwarza okazji do niedomówień
- rozwija i zacieśnia wszelkie kontakty międzyludzkie
- świadczy często o dużym zaufaniu, co jest bardzo ważne w przyjaźni

[natla]

Nie ma recepty na przyjaźń. Uważam, że to tylko zaufanie (po pierwsze, drugie i
trzecie) i wcale codzienne kontakty nie są potrzebne do utrzymania przyjaźni.

[toskania8]

też tak myślę, że częstotliwość kontaktu nie jest najważniejsza. Na studiach
stanowiłyśmy zwartą czwórkę, trzy muszkieterki mieszkały w jednym pokoju w
akademiku a jedna dartanianka (ja) dochodząca ze stancji (czasem jak się
zasiedziałam waletowałam na dywaniku). Z pewnością można nas nazwać
przyjaciółkami. Teraz dwie są w Toruniu, jedna w Olsztynie a ja w Bydgoszczy.
Nie spotykamy się zbyt często a pierwszy raz w pełnym składzie spotkałyśmy się
chyba ze cztery czy pięc lat temu, mniej więcej 30 lat po studiach. I jakby nie
było tych lat, przegadałyśmy do rana i końca nie było. Wiemy na pewno,że w
razie by co, na pewno - jedna za wszystkie, wszystkie za jedną.

Choć jest też prawdą, że czasem brak kontaktu może być odebrany ( i jest tak
chyba naprawdę) jako lekceważenie przyjaciela. Jest tak wtedy, kiedy
wielokrotnie przyjaciel (?) odmawia naszym zaproszeniom, bo tak się zawsze
niefortunnie składa, że akurat ma coś innego w planie, co okazuje się byc
ważniejsze. Mam taką właśnie przyjaciółkę. Mieszka o 300 km ode mnie. Nazywam
Ją ciągle przyjaciółka, bo kiedy bywało mi bardzo źle, wiele razy wyciągała
mnie z głębokich psychicznych dołów, przegadywałysmy wtedy niezliczone godziny
i nigdy jej tego nie zapomnę. Ale od kilku lat jakoś nie może przyjechać do
mnie w odwiedziny , nie mogła przyjechać by być ze mną w chwilach bardzo dla
mnie uroczystych i radosnych a też i bardzo dla mnie smutnych.
Więc jak to jest ? Przyjaciółka czy nie ?

[malwina52]

kiosk.onet.pl/charaktery/1156160,1253,artykul.html
Miał zatem rację lis zdradzając Małemu Księciu swój sekret:
"Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu".

[dankarol]

Mam jedną przyjaciółkę od prawie 30 lat. Nieraz mamy różne zdania i jedna drugą
usiłuje przekonać, ale nigdy właściwie nie kłóciłyśmy się. Zawsze można
powiedzieć sobie, niech myśli,że ma rację (nigdy nie były to jakieś ważne
sprawy). A najważniejsze, że każda z nas wie, że w razie potrzeby może
powiedzieć wszystko. Kiedy mamy prawdziwe kłopoty, ta druga wysłucha i nie
wypomni, że dwa dni temu miałam inne zdanie, bo wiadomo, że ani ona za nie ani
ja za nią nie podejmę decyzji. Mogę ją tylko wspierać. Tak rozumiem przyjaźń.

[natla]

A ja powtórze : zaufanie, pod każdym względem. Doświadczam tego z moimi dwiema
przyjaciółkami i dodatkowo z kilkoma osobami....np. sąsiadami i zupełnie nie
jest ważny stopień wykształcenia, tylko to "coś", co każe wierzyć w człowieka.

[maja882]

Niestety nie wierzę w żadne przyjaźnie. Bardzo zawiodłam się na najbliższych mi
osobach. Dopóki ja im pomagałam wszystko było w porządku. Dopiero gdy zwróciłam
się o pomoc dla siebie dowiedziałam się, jaka tak naprawdę była ta przyjaźń.

[natla]

Maja, współczuje Ci.....miałaś pecha. A może spróbuj poszukać przyjaciela,
zaczynajac od prośby o pomoc?

[maja882]

Właśnie poprosiłam o pomoc i wszystko się skończyło cała ta przyjaźń. Wolę
więcej nie ryzykować.

[natla]

Ja tez nie myśle o tej byłej przyjaźni, tylko o nowej. Znajdź znajomą Ci tylko
osobę w swoim otoczeniu, którą lubisz i wyczuwasz, że ona Ciebie też. I poproś
o pomoc nawet w wyimaginowanej sprawie. Nie rezygnuj z poszukiwań przyciela.....

[sarna52]

Prawdziwych przyjaciół nie musiałabyś prosic o pomoc oni po prostu by ci
pomogli,ale takie przyjaźnie to unikat" Prawdziwych przyjaciół już nie ma".

Sarno,

[wiktoria53]

Nie myśl tak nawet ! Skoro twierdzisz,że nie ma przyjacół to na pewno jakaś
wspaniała sąsiadka zawsze zaradzi w trudnych sytuacjach.

[wiktoria53]

Ty odpowiadałaś Majce prawda? Nie czytałam wyżej

[sarna52]

Teraz odpowiadam tobie Wiktorio.Ja wierzę w ludzi.Tylko wzsyscy tak bardzo
tęsknimy za prawdziwą przyjażnią ,miłością,że za szybko używamy tych określeń w
relacjach między ludzmi i potem przezywamy wiele rozczarowań.

[wiktoria53]

Może za bardzo się otwieramy, obnażamy przed jak myślimy przyjacielem, a
później się okazuje, że popełnilismy błąd.Więc może zanim będziemy tak do bólu
szczerzy, poznajmy bardzo dobrze kandydata na przyjaciela. Ale prawdę mówiąc
nigdy nie będziemy mieli 100 % pewności ,że to on właśnie.Jak to brzmi? Żeby
kogoś poznać na 100 % trzeba z nim beczkę soli zjeść.Więc żeby tyle soli zjeść
i w dodatku z kimś to.............no więc nigdy nie ma tej pewności, a potem
niestety często skazani jesteśmy na pewnego rodzaju cierpienie.Ale nie możemy
się poddawać, żyć trzeba dalej....

[gwiazda37]

Pospolity przyjaciel nigdy nie widział Twojego płaczu.
Prawdziwy Przyjaciel ma ramiona przemoknięte Twoimi łzami.

Pospolity przyjaciel nie zna imion Twoich Rodziców.
Prawdziwy Przyjaciel ma ich numery telefonów w notesie.

Pospolity przyjaciel przynosi butelkę wina na prywatkę.
Prawdziwy Przyjaciel przychodzi wcześniej i pomaga gotować i zostaje dłużej,
aby sprzątać.

Pospolity przyjaciel będzie zły, jak go obudzisz Twoim telefonem.
Prawdziwy Przyjaciel zapyta dlaczego to zajęło Ci tak długo.

Pospolity przyjaciel próbuje rozmawiać z Tobą o Twoich problemach.
Prawdziwy Przyjaciel pomaga Ci je rozwiązać.

Pospolity przyjaciel, gdy Cię odwiedza, zachowuje się jak Gość.
Prawdziwy Przyjaciel otwiera sam lodówkę i czuje się jak u siebie w domu.

Pospolity przyjaciel myśli, ze przyjaźń skończona, jak jest jakiś problem.
Prawdziwy Przyjaciel wie, ze "prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie".


Pospolity przyjaciel oczekuje, ze zawsze będziesz przy nim, jak ma kłopoty.
Prawdziwy Przyjaciel stara się zawsze być przy innej osobie, która ma kłopoty.

Ale...............
tak jak w modlitwie: Boże chroń mnie od fałszywych przyjaciół, bo od wrogów sam
się obronię..........

Gwiazdo,

[wiktoria53]

Z ta lodówką to prawda? Ojejku! U mnie jeszcze nikt z poza domu nie otwierał
jej.Zaczynam się zastanawiać........))) Dobrze jest !

[malwina52]

po przeczytaniu zaczelam sie zastanawiac
i stwierdzam, ze pospolitosci u mnie
wiecej niz prawdziwosci w przyjazniach,
wierze, ze spotkam jeszcze prawdziwego
przyjaciela ))

[natla]

Kolejny dowód, że mam przyjaciół.

i jeszcze jedno kryterium..

[takanietaka]

to z lodówka prawda ..ja mam przyjaciółkę taka ze od razu przynosi jedzenie z
soba ,,bo jak twierdzi jest głodna a u mnie nigdy nic nie wiadomo jaka akurat
mam dietę !
Ale ,żeby miec przyjaciół no to oczywiscie i my powinnyśmy mieć zalety takie
które pozwola sie z nami zaprzyjaźnic...a przyjaźń nie zawsze jest
komfortowa ..wiec jak nam sie nie chce czasem pomęczyć..no to sie potem nie
dziwmy ,ze przyjaciół nie mamy
Ale do rzeczy..według jakiegos amerykańskiego psychologa człowiek ze zdrowa
psychika i dobrze rozumiejący sie z otoczeniem powinien po 40 roku zycia miec
w swoim notatniku !5 telefony osób którym moze sie szczerze poskarzyć jeżeli
mamy problemy.,4 telefony pod które moze zadzwonic niezależnie od pory dnia i
nocy,3 telefony gdzie moze swobodnie prosic o pożyczke pienięzna ,2 telefony
osób którym moze dac klucz aby podlewały kwiaty,1 telefon osoby ,której
zezwalamy otwierac urzędowe listy i decydowac co zrobic ,jeżeli nas niema
No to sprawdzajmy !Czy zdążyłysmy to zdobyc w ciągu naszego życia?
<<nigdy nic nie wiadomo)>>

[natla]

Mam 4 telefony spełniające wszystkie Twoje kryteria i kilka, a moze naście
osób spełniających wszystkie, poza osobistą dokumentacją.......często ze
względu na gadatliwość )), ale też chyba z powodu braku całkowitego zaufania.
Jeszcze jedno.....nie wstydze się przed przyjaciółmi, jak wlezą w bałagan......
zresztą oni też. )

[danurn]

Ja mam niemiłe doświadczenie prawie świeże, bo z ubiegłego roku. Ludzie,
których uważałam za sobe bardzo życzliwych zachowali się względem mnie bardzo
obcesowo, bez żadnego powodu bardzo boleśnie mnie tym raniąc. W trzy tygodnie
później jakby nigdy nic składają mi życzenia imieninowe, na koniec stwierdzają,
że oni nas bardzo lubią. Wspólna znajoma skomentowała,że ; a tak niedawno im
bardzo pomogliście. Jednak, tak jak stwierdziła Takanietaka, ich zachowanie
skladam na karb skrzywionej psychiki; znam ich już dawno i znam ich relacje
krótkie i burzliwe z innymi ludźmi. Szkoda mi znajomości, ale sympatię i
życzliwość zastąpiła wielka niechęć. Czy powinnam się przełamać w myśl
zasady,że nieładnie jest chować urazy i drugie bardzo ważne, że nie ma ludzi
idealnych i w każdym można znaleźć coś, co nam przeszkadza? Po raz kolejny
stwierdzam,że bardzo dobrze mieć grubą skórę przy odbiorze świata i cienką przy
nadawaniu.

[maladanka]

tak sobie poczytałam i z listy listu Takiejnietakiej wyszło mi,że mam 2 osoby
do kwiatków i kluczy i 1 do spraw urzędowych.O dziwo - są to osoby młode w
okolicach 30-tki,z tym,że ta od spraw urzędowych także jest na liście "zadzwoń
o każdej porze"
Zawsze starałam sie sama rozwiązywać swoje kłopoty i nawet musiałam - bo gdy
się coś działo to to było o 400 km od miejsca zamieszkania.
Moj młody przyjaciel to wspaniały człowiek,zyczliwy,uczciwy,wyrozumiały dla
humorów starszej pani /pracowalismy w jednym pokoju prawie 3 lata/.
Gdy jego narzeczona wyjechała na rok chodzilismy do kina,udostepniałam mu
komputer na wielogodzinne rozmowy z sympatią,potem miał już swój,razem z męzem
i jego dziewczyną wędrowaliśmy w góry.Jego mama zdradziła mi na weselu,że byłam
pierwszą osobą na liście gości weselnych.
Było kilka sytuacji w jego i mojej rodzinie dosyć trudnych i nawzajem sobie
pomagaliśmy.

[toskania8]

Mam przyjaciół, oczywiście, że mam i oczywiście że istnieje coś tak pięknego na
świecie jak prawdziwa przyjaźń, powiem więcej, gdyby nie istniała , nie warto
by było żyć.
Ale też trzeba przyjąć do wiadomości, że jeśli przyjaźń nie okazuje się
dozgonna, to nie znaczy, że nie była prawdziwa. Oczywiście, jeśli ktoś zrobi Ci
świństwo, to chyba nie był naprawdę przyjacielem. Ale zmieniają się warunki,
otoczenie, różne rzeczy i czasem przyjaźń po prostu wygasa.
Jednak gdyby nie świadomość, że jest na tym świecie kilka osób, które
przybiegną zawsze, o jakiej niebądź porze i z jakiego niebądź miejsca zawołam,
daje poczucie bezpieczeństwa, pewność, że dam radę wszystkiemu przy ich pomocy.
Ale i oni wszycsy muszą wiedzieć, że ja też przybiegnę.
A są to bardzo różne przyjaźnie, w tym co najmniej trzy damsko - męskie (które
bez podtekstu podobno nie istnieją, a jednak).

[natla]

Tak, istnieją.
Myśle, że przyjaciel nawet jak zrobi świństwo, to można to wyjaśnić, przecież
znamy go długo więc powód jest ważny..... Myślę, że u mnie skończyłoby się na
krótkich dąsach albo awanturce z wyjaśnieniem do końca i cześć.))
Myślę, że bardziej mnie rozczrowują osoby znajome, które cenię z takich czy
innych względów, nie uważając ich za przyjaciół.

[krista57]

Dawno,dawno temu mialam przyjaciółkę /albo tylko tak mi się wydawało/.
Były to czasy studenckie i potem zawodowe.Wspólne spędzanie
czasu;zabawy,spotkania,wyjazdy.Przyszedł czas na załozenie rodziny i
automatycznie mniej wspólnych spotkan,rozmów.Moja przyjaciólka zrobiła karierę
naukową/robi ją zresztą nadal/.Po prawie 30 latach,wydzwania do mnie i chcę
coraz częsciej mego towarzystwa.Jest samotna,schorowana,po kilku
operacjach,chodzi o kuli.
I ...tu mam dylemat.....czy powinnam poswięcac Jej swój czas.
A gdzie była wtedy gdy to ja Jej potrzebowalam,zeby sie wyzalic,wypłakac.....nie
chodziłam tylko po różach,miałam problemy.
Mogę powiedziec,ze teraz/po spotkaniach/nawet mnie irytuje swoim sposobem
postępowania i myslenia.
Doczekałam się wreszcie stabilizacji uczuciowej i finansowej,chcę cieszyć się
jesienią swego życia i nie przejmować się Jej problemami.
Czy jestem Jej cos winna ?Gdzie tu humanistyczne podejscie do drugiego
człowieka? Czy powinnam być Jej "damą do towarzystwa" ?

[takanietaka]

Nic nie jesteś winna ,bo w przyjaźni chyba nie ma nic takiego !Przyjażń
jest "symetryczna "kazdy cos daje i bierze -cos co jest dla nas obojga cenne-
zależy dla kogo co ..nie musi byc to samo.JEDNA STRONA MOZE DAWAC DUZO RZECZY
KONKRETNYCH ..A DRUGA TYLKO UWIELBIAC I SIE ZACHWYCAC ..I TEZ OBIE STRONY BĘDĄ
ZADOWOLONE .Problemem jest to ,że juz nie czujesz niczego co ona by ci mogła
darowac .natomiast mozesz miec i czuc rodzaj obowiazku wobec osoby
potrzebujacej pomocy .i te pomoc dawać ..ale to nie jest przyjażń tylko twoje
sumienie ..ze trzeba by ...itd.Nie jetst juz twoja przyjaciółka ,tylko osoba
której ci żal ..i sama zadecydujesz czy sie będziesz nia troche opiekować.Ale
niekoniecznie !!
<<nigdy nic nie wiadomo)>>

[krista57]

Dziękuję Takanietaka.Gwoli formalnosci...pomoc,opiekę to moze sobie kupić za
pieniądze,bo JĄ na to stac i nie oczekuje tego ode mnie.
Ona chce /trudno mi zdefiniować/ bliskości ,nitki porozumienia,pogadania o
niczym,chce zrozumienia swoich problemow.A ja pamiętam jako młodą,sliczną
dziewczynę.Nie starzałysmy sie razem !!!!!!!
Nic Jej nie jestem winna.

Przed napisaniem poczytałam cały topik ....i mam 5 przyjaciól od poskarzenia się
od nocnych telefonow i od podlewania kwiatkow.Pieniądze pozyczam w banku.

[natla]

Gniotą Was te pożyczone pieniądze ))......mnie na Waszym miejscu też by
gniotły. Ale nasza przyjaźń jest tak silna, że nawet pieniadze jej nie są
w stanie zaszkodzić. Ona potrzebowała, ja miałam i to wystarczy. Ani chwili
wahania. W odwrotnej sytuacji było to samo, choć nie skorzystałam. Znajomym bym
nie dała......choć dałam się naciagnać na niezłe sumy, ale było, minęło
i nauczyło.
Pieniądze już do mnie wróciły i tylko niesmak został, że dostawałam wprost
lichwiarski %, ale wiem, że to spłacę w takiej lub innej formie. Zreszta nie
o to tu chodzi.......
Nie ma przyjażni bez pełnego zufania. I te moje dwie przyjaciółki zasługują na
to miano.
Mimo doświadczeń z forsą jeszcze kilku osobom bym pozyczyła , choć nie są
w pełni przyaciółmi, tzn. nie do końca wypróbowani co do swoich intencji, ale
jak na razie od nastu lat złego słowa powiedzieć nie mogę....wielokrotnie
pomogli z własnej woli lub pomoc ofiarowali.
W ogóle patrząc z perspektywy, otaczali mnie ludzie porzadni i tylko? 3 osoby
były z gruntu złe, zawistne i w ogóle bee. Cześć ludzi była czy jest fałszywa,
ale to na kilometr wyczuwam )), choć nie wierzę do końca i tu mam problemy.

[natla]

Krista, tak się rozpisałam, że zapomniałam o Twoim problemie. Owaka ma 100%
racji. Tylko w Twoim sumieniu musisz rozstrzygnać, czy jej pomóc swoim
towarzystwem (bo jak rozumiemiem niczego innego nie potrzebuje), czy nie. Czy
się mścić czy nie. Czy czujesz potrzebę pomocy czy nie. Iiiii zastanów się, czy
to była prawdziwa przyjaźń.....bo wynika mi z Twojego opisu, że nie.

[natla]

I jeszcze jedno.....nowe doświadczenie.....uważam kilka osób z naszego,
forumowego grona za przyjaciół, w pełni im wierzę, nie wyczuwam
fałszu.....myślę, że to ewenement i ..........bardzo fajne, odkrywcze.

[krista57]

A wiesz...odczuwam to samo....stwierdzam,ze wiele osób nadaje sie na
przyjaciół takich od serca,z ktorymi mozna "konie kraść".
To jest niesamowite...a juz myslałam,ze w naszym wieku nie można
pozyskac nowych przyjaciół...ale Ci co tu piszą to są otwarci i
bardzo wiarygodni ludzie.
Masz rację ...to jest bardzo odkrywcze !!!!

[mira54]

Macie racje moje kolezanki. Na naszym forum sa ludzie
otwarci i bardzo szczerzy. Kazdy z nas zyczylby sobie
miec takich przyjaciol. Znamy sie co prawda ze zdjec,
ale kiedy klikamy wiemy z kim prowadzimy rozmowy.
Wydaje mi sie, ze my juz jestesmy w pewnym sensie przyjaciolmi.

[maria581]

Najtrwalsze sa przyjaznie zawierane w mlodosci.Dlaczego?Poniewaz sa
bezinteresowne.Mlodzi ludzie przebywaja ze soba bo sie po prostu lubia.Moich
przyjaciol znam od zawsze.Jest nas piecioro:bliznieta Starszy i
Mlodszy,Skrzypek-to przezwisko od instrumentu na ktorym usilowal bezskutecznie
nauczyc sie grac,Osa-ze wzgledu na ciety jezyk i ja.Do matury spotykalismy sie
prawie codziennie mimo ze chodzilismy do roznych szkol.Po prostu lubilismy ze
soba przebywac choc bardzo czesto dochodzilo miedzy nami do ostrych
dyskusji.Potem studia- kazdy w innym miescie-kontakt listowny a spotkania
tylko w wakacje.I tak bylo az do 1980roku kiedy spotkalismy sie ostatni
raz.Pozniej zostal nam tylko kontakt listowny.Pierwszy wyjechal a wlasciwie
odplynal Mlodszy-po ktoryms rejsie po prostu nie wrocil.Potem wyjechala Osa-
emigracja "serca".Po stanie wojennym Starszy-typowy emigrant polityczny
podobnie jak Skrzypek ktory opuscil Polske ostatni.Przez wszystkie te lata
korespondowalismy ze soba (listow uzbieral sie spory karton).W tym roku udalo
mam sie wreszcie zorganizowac spotkanie.Wszyscy sie go troche balismy.Nie ze
wzgledu na zewnetrzne oznaki uplywajacego czasu tylko nie wiedzielismy czy
bedziemy potrafili jak dawniej ze sobe rozmawiac.Mimo bardzo roznych
doswiadczen i przezyc, czesto odmiennych (jak dawniej) pogladow spedzilismy 5
wspanialych dni i doszlismy do wniosku ze nadal potrafimy sie ze soba doskonale
porozumiewac.Jestem pewna ze nadal beda wedrowac miedzy nami listy,czasami ktos
komus pomoze nie oczekujac nic w zamian a za dwa lata spotkamy sie znowu na
kilka dni po to zeby cieszyc sie przyjaznia trwajaca juz tyle lat.

[malwina52]

www.marhan.pl/WIERSZ_165.html

[natla]

Powtórzę się....mam szczescie w tej materii, a mysle, że to kawał naszego
życia....

[malwina52]

szczesciara ))

[natla]

Wiem i cenię to sobie bardzo.

[malwina52]

swiadoma szczesciara )))

[lili50]

Jestem bardzo zadowolona z tego forum, ponieważ nie mam przyjaciół, jestem
samotnikiem, ale mam nadzieję że na forum znajdę prawdziwych przyjacioł.
Pozdrowienia dla wszystkich!

[lili50]

Szukanie przyjaciół - klub.poezji.w.interia.pl/1przyjaciele.htm

[sagittarius954]

lili, pisz kiedy chcesz zawsze sie odezwe .

[regine]

Informuję kochani, tak po cichutku, że chyba znalazłam....
Oczywiście Wy, PRZED i NA PIERWSZYM MIEJSCU !!!
Żeby nie Wy, gdzie ja bym teraz była i robiła ???
Co będzie dalej zobaczymy...Czas zrobi swoje.
Trzymajcie kciuki, jak życzycie mi dobrze ...

[wiktoria53]

Reginko, oczywiście, że trzymam kciuki za przyjaciela? przyjaciółkę ?Cieszę
się

[regine]

To pierwsze Wiktorio, to pierwsze

[sagittarius954]

regine, zeby było wszystko wporzadku, musisz zaczac od poczatku.Powodzenia.)

[wiktoria53]

No jeśli tak, to trzymam kciuki jeszcze mocniej i życzę powodzenia

[regine]

Ciekawość, to pierwszy stopień do piekła )
Poczekaj, poczekaj Strzelcu, wszystko po kolei.
Poinformowałam przyjaciół, potem....Potem, napiszę o tem...))
Tu na tym forum, już za kilka dni, będę obchodzić swoją pierwszą rocznicę bycia
na nim.
Tu znalazłam, bradzo mi potrzebne wsparcie, poznałam wielu przyjaciół.
Dzięki którym, jestem teraz tym, czym jestem.
Zmieniłam się bardzo, choć nie do końca
Więc Was na pewno nie zawiodę...

[toskania8]

usłyszałam taką myśl księdza Twardowskiego (cytuję z pamięci, więc może
niedokładnie):

Można się kochać bez wzajemności, ale nie można się bez wzajemności przyjaźnić
i dlatego przyjaźń jest rzecza piękną i ważną.
Takie proste a takie mądre, co ?

[natla]

No wiesz, przecież przyjaźń musi dotyczyć 2 osób, to jasne, choc jakby
wcześniej nie ujete w słowa........ale czy nie zdarzyło Ci się darzyc kogoś
przyjaźnią, mimo braku z jego strony akceptacji? Mnie sie zdarzyło ze 2 razy.
Były to osoby, u których widziałam same plusy, a które w widoczny sposób mnie
nie akceptowały......próbowałam zmienić swój obraz w ich oczach i udało mi się
to z jedną z nich..........jednak nie jest to przyjaźń po wsze czasy ))

[toskania8]

w takim przypadku, o jakim mówisz, to raczej uznanie, podziw czy sympatia, ale
na pewno nie przyjaźń, takie uczucia mogą być dobrym początkiem przyjaźni, ale
nie nią samą.
To prosta o oczywista myśl, ale dlatego właśnie taka mądra

[wloba07]

No cóż, jak zaczłam się tak zastanawiać jak to jest u mnie z przyjaciółmi, to
doszłam do wniosku, że chyba to ze mną jest coś nie tak, to znaczy chyba jestem
a właściwie byłam bardzo naiwna i wierzyłam ludziom, którzy udawali, że chcą
być moimi przyjaciółmi, a po czasie okazali się najgorszymi wrogami i ich
zabiegi prowadziły do wykorzystania mnie, w sposób, który do dzisiaj odbija się
na mnie i mojej rodzinie.
Jedyną prawdziwą przyjaciółkę miałam w czasach kiedy byłam nastolatką ale jak
założyłyśmy rodziny to nasze drogi się rozeszły.
Wierzę w przyjaźń, ale teraz po tylu nauczkach ciężko mi się przełamać i tak do
końca komuś zaufać.
Mam wielu znajomych, ale to raczej dobrzy znajomi, ale nie przyjaciele.
Chociaż nie tracę nadziei na znalezienie prawdziwej przyjaźni.

[natla]

Tu masz prawdziwych przyjaciół, bo bezinteresownych.
Toskanio, masz racje.

[wloba07]

wiem, dzięki,
tylko jednak czasami, brakuje takiego przyjaciela na codzień, z którym można
pogadać, że tak powiem, twarzą w twarz, o sprawach ważnych i o byle czym,

[natla]

A zastanów się nad starymi znajomosciami, moze o którąś przyjaźń da się
zabiegać.
Kogoś, koga zansz od lat, nic Ci złego nie zrobił, a raczej przeciwnie, ale
życie nie pozwalało na pogłębienie znajomosci. Sama musisz dać szansę komuś
takiemu. Bo nowe osoby raczej odpadają.

[lili50]

Od nie dawna należę do Was, a czuję się jak bym Was znała dłużej. Pewna jestem
że naprawdę tu znajdę przyjaciół, ponieważ jesteście Wszystkie takie miłe i pod
trzymujecie mnie na duchu, dziękuję Wam za to.

[regine]

Lili, masz rację, ja już dawno wiem o tym...Tu są prawdziwi przyjaciele.
Dają wszystko i o nic nie proszą...)
Zobaczysz jak pobędziesz dłużej, nawet nie zdajesz sobie sprawy, jacy tu
kochani są ludzie. Tylko zaufaj im, nic więcej.
Nowych osób nie zna za bardzo,
ale też kiedyś wchodząc na to forum byłam "nowa".
Z lekka już się zestarzałam...)

[del.wa.57]

Prawda...tutaj sa tez moi przyjaciele,przez dwa tygodnie nie zaglądam do
Was,nie miałam czasu i(dojścia) do kompa,wnuczka z córką opanowały kompa.
Mimo zmeczenia musiałam zajrzeć tutaj i coś popisać chociaz chwilę,stęskniłam
sie poprostu za Wami moi przyjaciele))))

Tylko między kobietami.....

[malwina52]

moze istniec prawdziwa przyjazn???


kobieta.interia.pl/news?inf=745909
"A kobieca przyjaźń różni się znacznie od męskiej.
Wiele z kobiet, które postawiły dobro i szczęście rodziny w centrum swego
życia, przekonało się z czasem, że tak naprawdę to przyjaciele się liczą. Bo
związki się zawiązuje i rozwiązuje, partner bywa wierny do czasu, dzieci po
osiągnięciu dorosłości opuszczają gniazdo, a przyjaciół ma się na dobre i złe.

Jak kobiety definiują przyjaźń? Że się jest poznaną i zaakceptowaną przez
przyjaciółkę, zrozumianą do głębi, że się jej ufa i jest przekonaną o jej
lojalności, że można na nią zawsze liczyć i dzwonić o każdej porze dnia i nocy.
Panowie pewnie mają swoją definicję przyjaźni.

Przyjaciel to ktoś, kto stoi po twojej stronie, z kim można dzielić radości i
smutki, ktoś, komu twoje dobro leży na sercu, kto w zamian za to wszystko
potrzebuje twojej obecności, no i przede wszystkim rozmowy.

Czy partner życiowy nie może spełniać tych niezbyt wygórowanych wymagań?
Okazuje się, że z trudem. Może dlatego, że przyjaźń damsko-męska tak naprawdę w
pełnym wymiarze nie może istnieć.

Bo czy możesz powiedzieć swemu partnerowi: "dokładnie wiem, co czujesz"
lub "doskonale wiem, o czym mówisz"? Na tych stwierdzeniach osadzona jest tylko
i wyłącznie damska przyjaźń, której istotą jest rozmowa i empatia. To za ich
pośrednictwem dochodzi między kobietami do specyficznej więzi, takiej, której z
mężczyzną nie sposób osiągnąć. "

[regine]

Zbyt dużo wiemy i znamy.
Za dużo, by zrozumieć to,
co najprostsze.
Przyjaźń
składa się
z okruchów i kromek chleba
od których
wzrasta we mnie dusza.
Czuję jak rośnie.
Dotyk Przyjaciela
to nie tylko dotyk.
Czuję jak po drugiej stronie
bije Twoje serce.

Marta Ewich

[natla]

Przyjaźń to umiejętność słuchania
przyjaźń to bez słów się rozumienie
przyjaźń to rzecz brania i dawania
przyjaźń to nasze czyste sumienie.

[malwina52]

tyle pieknych slow napisalismy o przyjazni,
pokusilam sie o jej definicje:

Przyjaźń to relacja międzyludzka obejmująca zespół takich wartości jak wzajemna
znajomość, lojalność, pomoc, afekt.

Przyjaciele lubią siebie nawzajem i potrafią się dla siebie poświęcić. Dzielą
się swymi radościami i smutkami. Ufają sobie wzajemnie. Spędzają ze sobą dużo
czasu, w dzisiejszych czasach często przez internet. Przyjaźń to wyjątkowa
relacja międzyludzka, o którą trzeba dbać. Zaniedbywanie przyjaciół wiążę się z
konsekwencją bycia w przyszłości samotnym. Prawdziwe przyjaźnie trwają przez
długi czas i nie można nazwać kogoś tym określeniem po dwóch miesiącach
znajomości. Niestety przyjaźń bywa również straszna bo gdy ktoś zawiedzie się
na swoim najlepszym przyjacielu może mieć zrazę do relacji tego typu do końca
życia. Ludzie często zawodza sie na tym że traktuja kogos jak przyjaciela
natomiast tamten traktuje ich jak zwyklą osobe byle tylko z kims pogadac i miec
na kim oprzec swoje smutki.

pl.wikipedia.org/wiki/Przyja%C5%BA%C5%84_%28uczucie%29

[del.wa.57]

Jeśli jakaś dłoń ma miejsce w drugiej dłoni, to właśnie jest przyjaźń.
autor: Adam Asnyk

[regine]

Właśnie dziś, muszę się pochwalić, otrzymałam już 15 listów od PRAWDZIWYCH
PRZYJACIÓL. Co jeszcze nie napiszę. Czyż nie piękny dzień ? ))

Kochani Przyjaciele......

[natla]

.........dziękuję serdecznie Wam wszystkim za list przyjaźni. Nie odsyłam
z powodu......no jasne, braku czasu )
Więc tą drogą Wam odeślę, bo wiem, że jesteście moimi przyjacółmi i to jest
piękne.
Słowa przyjaźni kieruję do Wszysykich naszych Forumowiczów i życzę Wam zdrowia
z tej okazji, mamony i.........przyjeciół w realu też
img477.imageshack.us/img477/4669/image0011nj.gif

[regine]

Dzięki Natluś, dzięki

A to od Reine dla przyjaciół.....

[natla]

s001.wyslijto.pl/?file_id=15455552269628478748

[del.wa.57]

Dziękuje Natluś,a już myślałam........))
Reniu,piękny ten slaid i prawdziwy,można sie rozczulić.

[regine]

Po to ma się PRZYJACIÓŁ, aby z nimi dzielić radości i smutki.
Mi zrobiono radochę wielką, więc czemu ja się tylko mam uśmiechać...
Proszę o uśmiech KOCHANI PRZYJACIELE ))

[regine]

Wam ofiaruję tą prezentację. Miłego oglądania

Przyjacółka..Przyjaciele..

[del.wa.57]

Przegladam atki nasze i własnie ten wyciagnęłam a przypomniała mi sie pewna
historia''z życia wziete''
Miałam kiedys przyjaciółkę,tak myślalam,zresztą utwierdzala mnie w tym
przekonaniu,ze jestem jej najlepsza przyjacółką,fakt byłam zawsze jak mnie
potrzebowała a potrzebowała kogos bilskiego bardzo,zostawił ją chłopak i nie
mogła sobie z tym poradzić,pogodzić.Zaczeła pić,robiłam wszystko,zeby nie była
sama w domu bo wiedziałam co wtedy robi,winko i telefon,wydzwaniała do tego
chłopaka i błagała o miłosć,bardzo mi jej było żal,zabierałam ją na
spacery,wycieczki,wydzwaniałam do niej non-stop,Czas goi wszystkie rany i moja
przyjacółka wracała powoli do życia.Czasem miałam jej dosć,ale nigdy nie dałam
jej tego odczuć,pracowałam Ona nie pracowała i wydzwaniała do mnie po
nocach ,budziła,opowiadała ciągle to samo,wysłuchiwałam i nie mogłam potem sama
zasnać.Było-minęło,Życie toczy dalej byłyśmy przyjacółkami.Pewnego razu
poprosiłam ja o przysługę(nigdy o nic nie prosiłam) nie odmówiła mi,ale
zażądała zapłaty za przysługę,zrobiłam wielkie oczy,nie bardzo wiedziałam o co
jej chodzi,wytłumaczyła mi,że teraz ma niewiele pieniedzy,nie pracuje,chłopak
ją wykorzystał finansowo i teraz musi sobie to odbić,Słucham? na mnie chcesz
sobie odbić straty finasowe? zapytałam,przeciez jesteśmy przyjaciółkami,jak
mozesz? W tym momencie dowiedziałam się ,że nie jestem jej przyjacółką a tylko
znajomą(znałyśmy się cztery lata)przyjacółką może nazwac kogoś ,kogo zna
przynajmniej 10 lat.Co Wy na to? zdarzyło sie Wam coś takiego w życiu?

[wiktoria53]

To nie była przyjaciółka, tylko po prostu koleżanka, która trochę Cię
wykorzystywała. Obarczała Cię swoimi problemami, aTy biedulo nie mogłaś spać po
wysłuchaniu tych jej bolesnych opowieści.
Nie mam takich doświadczeń. Nigdy nie spotkałam sie z interesownością nawet
mioch koleżanek, nie mówiac o przyjaciólce.

[sagittarius954]

Ponieważ żyjemy w kapitaliźmie to odpowiem Ci tak , kupiłaś złe akcje . Nieraz
doznajemy odbioru drugiej osoby po doświadczeniu , inaczej, inwestujemy w nie
odpowiednie osoby a inwestujemy co mamy najbardziej cennego , swoje uczucia .
Tyle tylko ,że jesteśmy w tym wieku kiedy nie zmieniamy szybko zdania . Będziemy
przy nastepnej osobie bardziej ostrożni , ale uczucie przyjaźni w ludziach
otwartych pozostanie . Nie zaniknie . Szkoda Del.wo ,że jak raz Ciebie to
spotkało . Ciebie wesołą kobietę która z radością wyciąga dłoń do drugiego
człowieka . Przykro mi , ja jednak nie dostapiłem czegoś takiego . I nieraz
wydaje mi się ,że to ja za mało oddaję ludziom swojej przyjaźni . Od mego
Przyjaciela Zbigniewa S. doznałem pomocy w ostatnim okresie , za to mu
serdecznie dziękuję i mam nadzieję swoją otwartością i serdecznością odwzajemnić
się na tyle , by nie pomyslał o mnie jako zwykłym koledze .
Nie wspomnę tu o przyjaciołach internetowych ,do których Ty Helenko się
zaliczasz , ale mam nadzieję was wszystkie osoby piszące tu nazwać swoimi
wirtualnymi przyjaciółmi . Choć to może i nadinterpretacja słowa przyjaźń , lecz
nie potrafię być oschły do nikogo . I nieraz brakuje mi tu na forum Regine ,
Natli, Wiktirii , która teraz uaktywniła się ) Dankarol tez milczącej okresowo
. Och wszystkich a nawet panów ) Pozdrawiam ciebie Del.wo i wszystkie osoby na
forum .

[wiktoria53]

Oj Sagi Ty wirtualny przyjacielu, jakze miło jest usłyszeć takie słowa Ja
sie uaktywniam jak mam czasu nieco wiecej i jeśli mam taka wewnętrzna ochotę na
klkanie, bo jakby problemów mniej, albo jeśli juz trochę są mniejsze.

[del.wa.57]

Dziękuje Wiktorio to prawda co napisałaś,nie była moja moja przyjacółka a tylko
wykorzystywała mnie,dotarło to do mnie po fakcie.
Sagi Tobie rówiez dziękuję,po tym zdarzeniu stałam sie bardziej
ostrożna,chociaz nie potrafię przejsc obojętnie obok czyjegoś
zmartwienia,problemów.Mineło tyle lat od tego czasu juz prawie zapomniałam,ale
ten wątek przypomniał mi ten niezbyt miły dla mnie ''incydent''
Dzięki przyjacielu za ciepłe i mile słowa

[dankarol]

Dokładnie wiem o czym mówisz Halutka, miałam bardzo podobną historię w swoim
życiu, chociaż do końca nie wiem, czy mnie to na pewno czegoś nauczyło, bo dalej
wierzę w tą lepszą stronę ludzkiego charakteru.
Muszę Wam jeszcze powiedzieć, że dzień w którym trafiłam na to forum uważam za
szczęśliwy, bo mam pewność, że spotkałam tu przyjaciół.

[natla]

Masz rację. Internetowe przyjaźnie, to nowość w naszym życiu.....wspaniała
nowość. Pomoc w każdej sytuacji, dobre słowa, humor, zrozumienie, pociecha,
a w końcu wrażenie, ze jeszcze ktoś o nas myśli dobrze, albo potrafi prawdą w
oczy rzucić, bardzo pomaga. I choć ta pomoc nie kosztuje nas wiele, to sam fakt
poświęcenia czasu na pisanie świadczy o serdecznosci naszych stosunków.

[natla]

Jasne Helenko, to są tzw "przyjaźnie" "biznesowe" czyli zależne tylko od
potrzeby. Całe lata dawałam sie wykorzystywać zanim się w tym połapałam.
Ciumcianie, cmokanie uśmieszki i łzy w chwili potrzeby, a potem nie daj Boże
jak Ty o coś poprosisz. Zresztą na ogół nie potrzebowałam pomocy, więc nie
prosiłam...po prostu zostawałam odrzucona jak stare kalosze. Na początku bardzo
to przeżywałam, ale potem filozofia znalazła pierwszeństwo.
Dlatego twierdzę, ze mam tylko 2 przyjaciółki, te prawdziwe i duże grono osób
zaprzyjaźnionych (niektóre nawet na stażu do tej właściwej przyjaźni )
A swoją drogą wykazałaś niesamowitą cierpliwość z tą kobietą.

[waleria-1]

Nie mam przyjaciółki.Znajome, koleżanki-tak, ale przyjaciółki...
Zaczęłam sie zastanawiać, co ze mna jest nie tak?
Bo gdy już zaczyna mi się wydawać, że nareszczie spotkałam osobę, z
którą sie uzupełniamy,zgadzamy, rozumiemy...nagle coś pęka...
Nie to, że sie skarżę, ale staram się zrozumieć...
Bo wydaje mi się, że w znajomościach z innymi osobami daję maksimum
siebie.
Wydaje mi się, że gdy ktoś ma kłopoty- zawsze, o każdej porze i w
kazdej sytuacji może na mnie liczyć.
Wydaje mi się, że zawsze mam czas, aby wysłychać,przytulić, obetrzeć
łzy...bez względu na wszystko...
Ale może właśnie o to chodzi- że mi sie tylko tak wydaje?
A tak naprawdę jestem zatwardziałą egoistką, u której JA jest na
pierwszym miejscu? Tylko tego nie widzę?

Niedawno dostałam od osoby, która uwazałam za bliską mi i życzliwą
cios pięścią prosto w serce. Zadany w sposób bardzo okrutny i
wyrafinowany.
Ale może na ten cios zasłużyłam?
Może to ja...najpierw..?
A to była konsekwencja?
Choć minęło już kilka tygodni- nie mogę zrozumieć...
Ani tego, ani dlaczego tak mi sie nie udaje.

Walerio

[banitka51]

nie możesz być gotowa do pomocy ZAWSZE i DLA WSZYSTKICH. Takiej
postawy ludzie nie cenią, z czasem traktują jak Twój obowiązek.
Chyba - może się mylę, nie znam Cię - za mało się cenisz.
Życie podsuwa nam różne osoby - niektóre są warte naszego wysiłku,
inne lepiej omijać. Przykre, że rozróżniamy dopiero po wiadrze
zimnej wody.
Masz do wyboru - albo na rózny sposób usprawiedliwić tę osobę
(nieuwaga? nie było złych intencji?) albo cieszyć się, że nie
wpakowałaś więcej emocji, energii i czasu dla tej persony.
Rozejrzyj się. Może najłatwiej znaleźć przyjaciół w
naszym 'spokojnym' wieku we wspólnej aktywności, zainteresowaniach?
Pasja ludzi łaczy i potrafi odegrać rolę spoiwa nawet, gdy
mentalność/światopogląd/sympatie polityczne zepełnie z innych bajek.

[waleria-1]

banitko,
"Chyba - może się mylę, nie znam Cię - za mało się cenisz."
Nie, z całą pewnością nie jestem osobą, która się za mało ceni. Na
pewno też nie dam sobie wejść na głowę.
Staram się jednak zrozumieć ludzi, zrozumieć świat, który mnie
otacza. Zrozumieć, dlaczego coś mi w zyciu nie wychodzi.
Dokładniej opiszę to w kolejnym wpisie.

Ale masz rację:"Masz do wyboru - albo na rózny sposób usprawiedliwić
tę osobę (nieuwaga? nie było złych intencji?) albo cieszyć się, że
nie wpakowałaś więcej emocji, energii i czasu dla tej persony."
Myślę, że powinnam zrobić to drugie.
Dziekuję.

[waleria-1]

Myślałam, myslałam i myślałam....cały czas, od poprzedniego wpisu.
Przywoływałam w pamięci wszystkie osoby, które mnie otaczają.
I doszłam do wniosku, że jestem bardzo niesprawiedliwa.
Że nie potrafię/łam prawidłowo ocenić, docenić tych, których mam.

Bo mam Nauczycielkę. Spotykamy się raz na kilka, kilkanaście lat.
Ale wiem, że gdy do Niej zadzwonię, gdy powiem "jest mi Pani
potrzebna"- natychmiast stawi się na spotkanie i zrobi wszystko,
żeby znów było dobrze.

Mam Siostrę- bardzo różnimy się od siebie i ponieważ to ja jestem ta
młodsza, to ciagle mnie poucza, naucza, strofuje- ale wiem, że
zawsze wyciagnie do mnie pomocną dłoń, zawsze, bez względu na
wszystko, nawet wbrew swojemu przekonaniu, stanie za mną murem.

Mam Kuzynkę- potrafimy przegadać całą noc, wypłakać się, wyżalić,
wygłaskać- i choć żyjemy w zupełnie innych światach, to wystarczy
jeden telefon...

Mam Koleżankę, jeszcze z przedszkola. Nie dzwonimy do siebie
codziennie, nie plotkujemy, nie zwierzamy sie sobie. Ale gdy wiemy,
ze ta druda właśnie przechodzi trudny okres, natychmiast wszystkie
nasze działania idą, aby pomóc tej drugiej. I gdy niedawno starałam
sie ją wesprzeć, powiedziała mi "jesteś moja prawdziwą przyjaciłóką"-
a ja wtedy, głupia, pomyślałam :" to nie tak, przecież na przyjaźń
to jeszcze za mało".

I mam Rodzinę- Męża i Dzieci. Każde z nas jest silną
indywidualnością, każde ma duze poczucie godności. Ale zawsze
stajemy po swojej stronie. Nawet jak się między soba w jakiejś
opinii nie zgadzamy, nawet, jesli mamy zupełnie inne zdanie na jakąś
sprawe- najpierw to omówimy,czasem pokłócimy, ale potem bardzo mocno
sie wzajemnie wesprzemy.

7 osób. Każda z nich inna, każda stara sie być, każda j e s t mi
pomocna, na k a ż d ą z nich mogę liczyć.

Więc skąd we mnie było tyle goryczy, żalu?
Myślę, że czasami trzeba coś powiedzić głośno, sprecyzować, określić
swoje troski. I jak już się je głośno powie, łatwiej sie do nich
odnieść, znaleźć rozwiązanie.
Bo że nie ze wszystkimi mi wyszło?
A czy zawsze w życiu musi w s z y s t k o wyjść?

Więc myślę, że jestem bardzo bogatą osobą.
I bardzo szczęśliwą.

Dziekuję, że mnie wysłuchaliście.

Walerio

[banitka51]

widzisz, jaką jesteś bogatą w przyjaciół? I to wszystko stało sie
oczywiste dzięki jakiejś pp (paskudnej personie). Podsumowując - to
wyszła Ci na dobre jej wredota.

[waleria-1]

))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

zostalam sama..przyjaciele..

[inka-1]

kto to taki.?Zyje w srod ludzi,mam znajomych-moj telefon czesto jest
zajety rozmowami,tylko ze do mnie nie dzwoni sie spytac ,,co u
ciebie..?tylko dzwoni sie gdy oczekuje sie pomocy...ja nie moge miec
problemow,to inni je maja.Popelnilam blad wiem,zawsze bylam
zamknieta w sobie ,robie ponoc wrazenie osoby silnej i nikt nie
wierzy ze moge z czyms miec problem.Ty sobie radzisz,ty
potrafisz..tak slysze.Moze to moja wina ,ale zostaje sama np.w
Sylwestra bo nikt nie pomysli ze jestem sama..przeciez wokol mam
tyle ludzi.Zostalam sama bo nie potrafiono ze mna rozmawiac o
smierci,gdy zmarl ojciec mojego dziecka,a ja zamknelam sie z tym co
mnie dreczylo i chyba nawet Go nieoplakalam..zostalam z zalem ze
zostawil mnie z wszystkimi klopotami ,a sam uciekl na ,,tamta
strone"Ludzie nie wiedza jak zachowac sie w takich sytuacjach,no
niektore kolezanki zaczely mnie traktowac jak zagrozenie,,dla ich
zwiazkow.Jedyna osoba o ktorej myslalam ze jest mi bliska-obrazila
sie bo nie moglam odejsc od lozka chorego i zajac sie jej sprawa od
reki lecz kazalam czekac godzine az bede wolna',nie rozumiala ze to
nie sklep tylko praca przy chorych i moge odejsc tylko gdy ma mnie
kto zastapic..przepraszam dlatego pewnie w chwili slabosci
poruszylam temat smierci,cierpienia czy samotnosci na Waszym
forum.Po prostu nie mialam sie gdzie wygadac,ja juz nie wiem jaka
jestem slaba,,czy silna ..coz zycie to gra.Jestem w srod ludzi,nie
potrafilam ich obciazyc swoimi sprawami..jestem ich lekarzem dusz,a
sama chyba jestem chora na samotnosc...

[del.wa.57]

Jeżeli jesteśmy szczęsliwi,jesteśmy dobrzy,ale jeżeli jestesmy za
dobrzy,to nie zawsze jesteśmy szczęsciwi.
O.Wilde.
I to jest prawda Inko,nauczyłam się żyć(ludzie mnie nauczyli)
oddzielać przyjażn,chociaż i tak nie zawsze mi sie to udaje,moja
wiara w ludzi w przyjażń chyba silniejsza jest od
rozczarowań,których doznałam,własnie od tych,których za przyjacół
miałam.Smutne,ale jakie prawdziwe!

[waleria-1]

Inko,
"ja juz nie wiem jaka jestem slaba,,czy silna .."

Jesteś silna.
Bo potrafisz sobie radzić w ciężkich chwilach.
Bo udało Ci się przejść przez to najtragiczniejsze- śmierć bliskiej
osoby.
Bo potrafisz być oparciem dla innych.

Jesteś słaba.
Jesteś słaba słabością wrazliwego człowieka- najpiękniejszą
słabością.
I kulisz się w sobie przy nalżejszym dotknęciu innej osoby.
I otaczasz sie otoczką w obawie przed zranieniem- które przecież
zranieniem wcale być nie musi.
I bardzo pragniesz bliskości życzliwego Ci człowieka.

Jesteś po prostu sobą.
Wspaniałą, dzielną, wrażliwą osobą.
Zostań taka, Inko. Wewnętrznie.

Lecz to, jak będziesz funkcjonowała w świecie, który Cię otacza, na
zewnątrz, zależy od Ciebie.
To Ty decydujesz, kiedy możesz, chcesz sobie pozwolić na to, by być
słabą. I wtedy, jesli potrzebujesz, płacz- bo to Twoje łzy, Twoje
uczucia, Twoje cierpienie.
I Ty decydujesz, kiedy być silną. Bo tylko Ty wiesz, kiedy Twoje
ramię jest na tyle mocne, żeby udzwignąć cieżar otaczającego Cię
świata.

Zadzwoniłam do Ciebie, żeby spytać, co słychać. Słyszałaś?
Jutro też zadzwonię.
I pojutrze- jeśli zechcesz...

[tofika]

INKO........ widzisz jakie to proste?
gdy mnie "kolezanka" z forum potrzebowala..to po dwoch i pol roku
powiedziala jestem juz jej niepotrzebna, bo poznajac ludzi z ralu,
juz jestem jej nikim, jej nikim!.. takie sa realie,
kochana, ludzie .. ci niewlaciwie pojmujacy przyjazn!
nie oddadza nam nawet czaski, ktora z nas wzieli...
ALE ufam .i nie wierze,ze nie znajdzie sie ktos, kto powie..badz!..
ale gdy tracimy raz zaufanie,drugi i kolejny raz,,my do nich twarza
a oni ,, odwracaja szanowna!
TRZEBA bardzo uwaznie i rozwaznie kumulowac nasze .. podawane
komus .. "rece"bo powiedza

dobrze miec kogos bliskiego w sieci...

[inka-1]

pewnie real czesciej zawodzi.Tu widze jestescie w stalym dyzurze
pomocowym i chwala Wam za to...

[tofika]

Inko, tak---orawdziwi przyjaciele"wirtualni " sa ogromnie pomocni,
juz wspominalamgdzies ze gro osob.. pomoglo mi pokonac
rehabilitacje po leceniu onkologicznymt, tak tu, bo moja
najwierniejsza kolezanka,, choc przed opreacja-myslalam ze jest moja
prawioe przyjaciolka--nie! to ja gdy ona byla na wczasach nad
morzem .. mialam kek pieska, na utrzymaniu.. i to ona weszla po
powrocie moim z warszawy z rentgena weszla mnie odwiedzic,, mowi --z
potwornym blysku w oczach..zdziwienia.. butla zwisajaca spod pachy
bez wezlow(wiesz po co chirurg taka butle na miesic instaluje/)
chlonka musi shodzic, bo inaczej teka bez cwiczen puchnie w bardzo
szybkim czaie i grozi amputacja reki) ,, a ona ? co robi?
biegnie do mojej kuchni i mowi... Marylko a co to ty jeszcze kuchni
niezrobilas od 20lat masz przestarzale kafelki--przyjdz do mnie
zobacz jaka mam kuchnie...to bylo -

[mania1119]

Nie myśle o moich przyjaciołach w
kategoriach:"zawsze","natychmiast","w każdej sytuacji".Ja nie
wiem,czy o mnie samej,jako przyjaciółce,można w takich kategoriach
myśleć-chociaż sie staram.
Przeciez jednym z podstawowych aspektów przyjaźni jest tolerancja.A
to oznacza,według mnie,że choć czasem moje potrzeby wyją jak gromada
husky,to przecież moi przyjaciele są ludźmi,a nie robotami
aktywizujacymi sie na włączenie.
Zawsze wychodzę z założenia,że mam najpierw radzic sobie sama.Ale
drugim moim założeniem jest,zeby dostrzegac dobre gesty,które robia
moi przyjaciele.
Precyzyjniej mówiac-bywa,że czujemy sie "porzuceni", a niekoniecznie
tak jest.Czasem tez nie sygnalizujemy jasno swoich potrzeb.
Oczywiscie,od przyjaciela oczekujemy "nadawania na tych samych
falach".Ale jednak to jest osobny człowiek,który ma duzo wspólnego
z nami ale i dużo odrebnego.I to staram sie respektować.
Nie mówie o sytuacjach oczywistych typu zdrada,oszustwo itd-bo to
jest zupelnie inna historia i raczej nie chce tu dyskutowac z
poprzednimi postami w sensie korygowania myslenia moich
poprzedniczek.
To raczej takie moje refleksje o dbałosci o przyjaźń i zauważaniu
jej,zwłaszcza,że ostatni okres mojego zycia pozwolił mi na
sprecyzowanie ich.I na doświadczenie wiele dobrego od przyjaciół.

_______________________________________________________
Owszem,Aleksander Macedoński był wielkim wodzem.Ale po co od razu
łamać krzesła?

[natla]

Jak pisałam, mam 2 "podstawowe" przyjaciółki, wypróbowane od
kilkudziesięciu i dziestu lat. Jestem bardziej pewna ich niż siebie.
To jest wspaniałe.
Ale ujawniło się też teraz wiele osób, które w ostatnim czasie
ujawniły wobec mnie wszystkie swoje przyjacielskie zasoby. Jestm
zbudowana nimi. To tylko znajomi, ale już u mnie na stażu
przyjacielskim, bo przecie przyjaciół poznaje się w biedzie.
Nawet w rodzinie mam przyjaciół, co już jest chyba ewenementem.
To, ze teraz ciągle mam mokre oczy, to jasne. Ale że zdarza mi się
łezke puścić z rozczulenia nad dobrocią ludzką, jest piękne.
Mam chyba szczęście!

[mania1119]

Pewnikiem masz szczęście.Ale tez umiesz je dostrzegać.

[tee_zem]

Ha,ha , fajnie piszesz zakłamana trollico ,
nie wspominasz nic ile ty ludziom naubliżałaś
pod innymi nickami ;DDD

Powyższy post do trollicy

[tee_zem]

oczywiscie toficzki, vel lemoniada.cytrynowa, i inne nickiDD

Teezemko/u

[natla]

Proszę, to nie ma sensu. My sobie poradzimy
A Ty jeśli masz ochote zostań trochę z nami, daj się poznać.