Off topic: czat-forum

[jarkoni]

Może nie do końca "off", bo temat dotyczy przeżycia miesiąca przez studentkę
za minimalną kasę:
forum.gazeta.pl/forum/w,16,111364297,,Przetrwac_miesiac_za_150_zl_da_sie_.html?v=2
Ciekawe propozycje itp, ale to co mnie uderzyło,to to, że forum funkcjonuje na
zasadzie czata, wypowiedzi/pytania/odpowiedzi/komentarze są w czasie
"rzeczywistym" i dotyczą bieżących wydarzeń..
Ciekawa koncepcja forumowa.
A co do możliwości przeżycia miesiąca za 150 zł to myślę, że niejednemu się
łezka w oku zakręci wspominając czasy studenckie.
Ale pewnie i teraz, będąc dorosłymi, szczególnie po rozwodzie lub w trakcie,
zdarzają się sytuacje kiedy musimy przeżyć wyjątkowy miesiąc za absolutnie
minimalną kasę.
Kto z Was tak miał i jak sobie poradził?

[eutherpe]

Muszę przeżyć z dzieckiem za ok. 1600 zł miesięcznie( opłata mieszkania,
utrzymanie obydwu plus pies-wyżywienie, lekarstwa, ubiór, opłaty bieżące
związane z funkcjonowaniem każdego dnia).Niestety nie mam możliwości zarobić
więcej gdyż z moim wykształceniem ciężko będzie odszukać zajęcia dodatkowe a i
region w którym mieszkam nie szczyci się wysokimi zarobkami ludzi po studiach.
Gdyby nie pomoc moich rodziców.....

[adaria38]

Co innego przeżyć jeden miesiąc za małą kasę, a co innego permanentnie mieć
niedomykający się budżet bez widoków na polepszenie. Przez miesiąc można
zacisnąc pasa, pas zaciskany wiele lat kończy się w szpitalu lub na cmentarzu.
Z dawnych lat, czasów studiów: etap żywiania się chlebem i cukrem- efekt
zemdlenie pod prysznicem i anemia, kilka lat żywienia się w tanich barach
mlecznych-efekt gronkowiec,powikłania i kolejne kilka lat oraz sporo kasy na
pozbycie się świństwa i doprowadzenie organizmu do dobrego stanu. Znajomy
student: operacja i kilka miesięcy w szpitalu , zapalenie jamy brzusznej jako
nagroda za jedzenie "tego na co go było stać".
Co to to nie, żebym sobie pozwoliła wrócić do poziomu życia z tamtych czasów.

[jarkoni]

adaria, horror na dłuzszą metę, rozumiem to.
Ja pytałem tylko o jakiś jeden naprawdę tragiczny finansowo miesiąc.
Rozumiem, że takich było kilka ..

[adaria38]

Wiesz, ja nie narzekam. Wtedy byłam sama, miałam ambicje, upór a nie miałam
dzieci. Potem studia się skończyły, znalazła się dobra praca, życie się
zmieniło. Ten kolega, który wylądował w szpitalu, obecnie jest cenionym
naukowcem i zarabia naprawdę spore pieniądze.
Współczuję tym osobom, które mają małe dzieci pod swoją opieką i jedną niedużą
wypłatę do dyspozycji. To jest masakra. Siebie można zabić, dzieci nie.

[inbluesky]

Zdrowe żywienie przez wiele lat też w efekcie kończy się na cmentarzu

A co do tematu dyskusji: miałam w życiu moment kiedy przez jakieś 2 tygodnie
musiałam wytrzymać za 3 zł dziennie, razem z dzieckiem i w dodatku będąc w
ciąży. Szczęśliwie był wtedy sezon na warzywa, więc zjadałyśmy z córą pół chleba
dziennie i różne cuda: panierowanego selera (nawet teraz duży seler to koszt ok.
2 zł, a starcza na jakieś 2-3 obiady), cukinie z patelni tylko z solą i pieprzem
(wtedy ok. 1 zł za obiad dla 2 osób) i mnóstwo wynalazków z tego co akurat było
tanie. Mięso jadłyśmy wtedy 1 raz w tygodniu (udka z kurczaka), stać nas było
też na mleko (1 litr na 3-4 dni), jajka, kasze (szczęśliwie mieszkałam niedaleko
Biedronki). Tak po zastanowieniu muszę stwierdzić, że wtedy lepiej (zdrowiej)
jadłam niż teraz, w końcu zalecenia żywieniowe mówią żeby jeść głównie warzywa

[enesta]

Moje pierwsze dziecko znienawidziło piosenkę, której fragment
nuciłam po rozwodzie, gdy prosiło "mamo, kup..) "trzynaście groszy,
tylko nie płacz proszę..." Pomysł przyszedł w dniu gdy stan naszego
portfela był 13gr. Od tego czasu nauczyłam się zarabiać pieniądze

[enesta]

sorry, chyba "12 gr"- dawno nie śpiewałam

[jarkoni]

www.youtube.com/watch?v=-XIFi0EHz2
No 12, ale to też malutko

[kajda28]

Pamiętam jak kiedyś szłam do baru na obiad z dziećmi- za ok 3 zł
wszyscy się najadaliśmy- a to drogi bar, kg pierogów ok 13 zł. Przez
ok. 5 m-cy zaoszczędziłam ponad 2 tys- musiałam tyle odłożyć i udało
się, a miałam coś ok 1 300 co miesiąc, i sama robiłam wszystkie
domowe opłaty. Nie wiem jak ja to zrobiłam, teraz tak nie umiem,
karty kredytowe mnie popsuły

[ef.endir]

Oj miałem, miałem.... Jeszcze do tej pory czkawką odbija mi się tamten okres
ale światełko w tunelu już widzę!
Żeby zapewnić normalne życie synkowi rzuciłem pracę (wysokie stanowisko w handlu
- ale nie aż tak wysokie, zmieniłem miejsce zamieszkania itp. Sąd przyznał
dziecko mi. Wtedy, moja była, poszła do komornika po "zaległe" alimenty.
Komornik zajął mi pensję i konto. Zostaliśmy z niczym. Gdyby nie rodzina,
przyjaciel.... ciężko było. A teraz pomimo tego, że nie zarabiam jak dawniej
(trochę ponad 1300 netto) udaje mi się wiązać koniec z końcem, spłacać długi i
cieszyć się życiem z dzieckiem (na tyle ile można). Chociaż czasem ktoś z
rodziny pomoże nie oczekując nic w zamian i bez zbędnych pytań.
pzdr.