malżeństwo z litości....

[francesca197]

Witam!
W moim krótkim małżeństwie dzieje sie kiepsko od jakiegos czasu. Maż
duzo pracuje ( jak kazdy), po pracy treningi , mecze w sezonie,
koledzy, spotkania firmowe ect. Mylse ,ze kazdemu ten temat jest
znany. Mamy syna. On nie ma czasu dla niego. No góra 2-3 godz
dziennie. to co od początku mi nie odpoiwadałi ,to jesgo mieszkanie
( mieszkał tam z 1-sza zona) jest rozwiedziony. chciałam coś
zmnienic, aby poczuć cząstkę siebie. cokolwiek. On sie pyta co,
kolor ścian? ja mowię chociażby, a on to sobie pomaluj.
Wszystkiego nie opisze, bo to raczej bezcelowe. Nie mamy wspólnej
płaszczyzny w kategoriach kasa, znajomi. Seks? przez poł roku nic.
Twierdzi, ze to stereotyp. ze facet musi bo sie udusi.... Ja nie
wiem czy ma kogoś. Przyznaje sie troche ględziłam, ze za malo czasu
spedza w domu i poswieca synowi. nie mowiac o mnie.Czuje sie
samotna. Jak maly zasypia to on albo wychodzi albo gra na kompie o 1
w nocy. Dzisiaj się dowiedziałam, ze ożenił się ze mna z litośći.
Poświęcił się bo wpadliśmy( raczej to ja byłam naiwna).
Wyprowadziłam się tydzien temu. On odwiedxa małego na 2 -3 goziny
albo zabiera do teściów. Notabene teściowej nie znoszę, ale to inna
bajka.
myśle o rozwodzie...jak życ z facetem, który jest ze mna z litości?
pojechał mi po honorze i nie kryje, ze chociaz mialam takie
przeczucie to nie sadziłam ,ze tak było. A teraz? Sama nie wiem...

[anbale]

On Cię po prostu nie kocha, jesteś przypadkowym przechodniem w jego życiu...
Myślę, że nie ma innego wyjścia jak rozwód- nie da się niczego zbudować, gdy nie
ma żadnych fundamentów...

[plujeczka]

wiesz co? z litości to ty kopnij w ........( wybierz sama)

[enesta]

Daj mu czas na uporządkowanie sobie tego kim jesteś Ty i dziecko dla
niego. Nie piszesz czy z poprzednią żoną miał dzieci i ile czasu
byli razem. I nie obwiniaj się że za dużo ględziłaś, bo za chwilę
będziesz miała 100 innych przypuszczeń co do swoich wad, a nie o to
tu chodzi. Twój mąż chyba nie zdążył jeszcze sobie wszystkiego
uporządkować po poprzednim związku i sam z sobą ma najwyraźniej
problem. Jeśli będziesz wierzyła w siebie, być może on zauważy Twoją
wartość. Przede wszystkim jesteście rodziną i to jest duużo i w
końcu powinien to zauważyć. Ale powiedział rzecz okropną i tu
powinien zrobić wszystko by to naprawić. Poczekaj z rozwodem, ale
nie wracaj, on musi się określić. A wymagać trzeba. Powinien
zajmować się dzieckiem, a Ty w tym czasie wychodź z domu, on zbuduje
więź z dzieckiem, Ty będziesz miała lepsze samopoczucie.

jak widać brak problemów to tez problem.

[rarely]

nie pytaj tu o to czy sie rozwiesc bo co maja ci odpowiedziec
kobiety ktore same sie rozwiodły i wzajemnie nakrecaja sie że dobrze
zrobiły że nie warto? podpuszcza Cie i narobisz sobie kłopotów lepiej
sie dobrze zastanów i porozmawiaj z jakąs starsza i doswiadczona
kobieta która utrzymała małżenstwo wtedy bedziesz miała ogląd całej
sytuacji i będziesz bardziej obiektywna

chyba ze potrzebujesz mocnego klapsa od zycia to wtedy działaj

[eutherpe]

Tak, porozmawiaj z kimś kto gniótł się z małżeństwie bo jak pan mąż jest z Tobą
litości, to na pewno kiedyś zmieni zdanie.Co masz zrobić? Stanąć na głowie żeby
Cię dostrzegł? Pobądź sama z synem, wyprowadź się może na pewien czas, zadbaj o
siebie i dziecko- zobaczysz, na co stać męża i co jest gotów dla Was zrobić.
Jeżeli w tym czasie nie wykona żadnego działania- masz odpowiedź. Przynajmniej
ja miałam.

[francesca197]

Dziekuje za wszystkie odpowiedzi. Mam świadomosc, ze to ja sama
poejmuje decyzje i ponosze jej konsekwencje.
Aby obraz sytuacji był jaśniejszy dodam, że mąż z poprzednią zoną
byli małżenstwem 4 lata. Ona nie zdecydowała się nie dziecko z nim.
Obecnie jest szczescliwa matka i żona. wiem, bo rozmawiałyśmy.
Natomiast to co mnie niepokoi, oprócz naduzywania alkoholu, braku
relacji intymnych to ...przemoc. Nie wiem czy to juz przemoc?
Zdarzyło sie kilka razy, ze mąź szarpnął mnie za rękę i powiedział
wypad z domu ( to byłi po kłotni, zrzuciłam miske orzechów). Innym
razem w trakcie kłotni pchnął mnie na zieie i wyrwał telefon, który
zgniótł. Usłyszałam jeszcze, że może mi zajebać.... Napisze
tak....nie czuje sie bezpiecznie. Nie wiem czy chce z nim byc nawet
ze wg na dziecko. Probowałam rozmawiac, ale albo mnie zbywa albo
mówi, ze jest mu obojętne co zrobię.
Czuje sie jak surogatka, która urodziła facetowi dziecko. Upierze,
posprząta etc. z reguły męzczyzni czują sie odsunięci na bok po
pojawieniu sie dziecka, tymczasem ja czuje sie niepotrzebna jemu,
czuje sie od dawna jak matka samotnie wychowująca dziecko.
Znajomi i rodzina mowia, ze sie zmienilam. Z pewnej siebie
dziewczyny, znającej swoją wartość stałam sie cieniem drugiego
człowieka.
Mam syna.Kocham go.Ale bede walczyc o siebie. Mam niewiele ponad 30
lat. Nie przekresle siebie, chociaz wiem co to znaczy nie miec ojca
od 20 lat ( śmierć. Czuje sie winna przez swoją naiwność. Bo bardzo
chiałam kochac i być kochaną.

[potwor_z_piccadilly]

Kwadratura kola.
Nic dobrego Cie z nim nie czeka. Nie wiem czym zaslepiona zaufalas niezdolnej do
jakichkolwiek uczuc egocentrycznej mendzie. Nie licz na to ze w Waszych
relacjach cos sie poprawi. Przeciwnie, z biegiem czasu bedzie Cie dreczyl coraz
bardziej. Poprzednia zona poznala sie na nim, na calej rodzince i w pore dala
drapaka. On czuje sie przegrany. Ucierpialo jego chore ego a cala wscieklosc
skupia na Tobie i bedzie skupial nadal. Nie masz szans w bezposrednich starciach
z nim. Jedyna rada to wziasc sie cichcem do roboty i zaczac odwiedzac prawnikow,
wszelkie poradnie by dobrze sie przygotowac do zadania ewentualnego kopniaka na
dowidzenia gdy zawioda rownolegle prowadzone, oficjalne starania w celu
odmienienia tego typa.

[enesta]

to wszystko zmienia.
Nie masz do czego tęsknić i wracać.
Przemoc to przemoc, dziecko do prawidłowego rozwoju potrzebuje
spokoju i normalnych warunków.
Każdy potrzebuje uczucia, ale musisz zrozumieć że nie każdy kto
pokocha Ciebie z miejsca zasługuje na Twoją miłość. Musisz
zastanowić się jakie cechy powinien posiadać kandydat na partnera
żebyś mogła angażować się w ten związek.

[potwor_z_piccadilly]

Mila pani.
Milosc to milosc. W tym przypadku mamy prawdopodobnie do czynienia z osobnikiem
niezdolnym do uczuc wyzszych. Wyrazu prawdopodobnie uzylem bo nie wiemy czy
zalozycielka watku nie pominela w swych relacjach jakichs faktow ktore moglyby
zmienic obraz sprawy.

[enesta]

nie,
no ja się całkowicie tutaj zgadzam z Tobą, Potworze
Wyraz w sumie nie podoba mi się, ale to inna sprawa.
Pewnie odpowiedziałeś na coś co już wycięto?

[francesca197]

Drogi Potworze, pytaj prosze o konkretne sprawy. Jestem otwarta na
wszelkie pytania. Sama też nie jestm ideałem. Ale mój problem polega
na tym ,ze zawsze szukam winy w sobie..... Po śmierci ojca, idąc do
szkoły miałam odczucie, że każdy mi wspólczuje....myśląc to ta
dziewczynka, której zmarł tata) Do dzisiaj nie znoszę litości i
poświęcenia.
Wracjąc do owego osobnika, która w dniu dzisijeszym figuruje w
aktach jako mó mąż, to w pełni się zgadzam z Tobą. Uczucia wyższe są
mu obce. Niestety....

[potwor_z_piccadilly]

Jestem.
Pytal nie bede.
Na poczatek. Piszesz "nie znosze litosci i poswiecenia". Co to znaczy. Czy mam
myslec ze boczysz sie gdy ktos nawet w dobrej wierze usiluje Cie pocieszyc.
Kazdy traci lub straci kogos bliskiego a ze to nieuniknione to utarlo sie
zwyczajowe pocieszanie strapionych. Zwyczajowe pocieszanie dotyczy tez ludzi
ktorych dotknelo jakies niepowodzenie. To gleboko zakorzenione zasady i nie
walcz z nimi bez wzgledu na to czy pocieszajacy, wspolczujacy robi to szczerze
czy nie za bardzo. To pozwoli Ci uniknac przypiecia niepochlebnej latki. Nie
bagatelizuj tych spraw bo to miedzy innymi wlasnie one buduja Twoj obraz w
swiadomosci ludzi Cie otaczajacych. Co tez znaczy "nie jestem idealem". Jesli to
ze idziesz na udry slowne to faktycznie, idealem nie jestes lecz naiwniakiem bo
wiedz ze z chlopem nie wygrasz w bezposrednim starciu. W te mozliwosci matka
natura was nie wyposazyla. Wyposazyla was jednak w cos bardziej cennego, w spryt
i wylacznie ten atut staraj sie wykorzystywac.
Mam pewna rade co do sedna Twoich rozterek.
Sadze ze Twoj malzonek to znudzony i wrogo nastawiony do swiata gosc z
pustoglowiem. Cos w rodzaju mentalnosci typu "jestem i nie wiem po cholere". Czy
to pierwotne, czy wtorne, nie wiem. Mam nadzieje ze jest to czyms spowodowane,
czyli naprawialne.
Niezaleznie od kosultacji psychologicznych i przymiarek do korzystnego dla
Ciebie rozwodu przeprowadz eksperymentalny program naprawczy. Zmien sie. Zadbaj
o powierzchownosc i koniecznie sie wycisz. Nie moze to byc wyciszenie typu
wiernopoddanczego lecz swiadoma w pelni kontrolowana gra z koniecznymi
elementami podkreslania swojej wartosci jak i zawoalowana informacja ze jest Ci
zle. Sadze ze gosc sie uaktywni by sie dowiedziec co jest grane. Ty chlodno,
krotko odpowiadaj na pytania by nastepnie ucinac temat. Zero agresji i gestow,
slow ktore by go obrazaly. Nie wdawaj sie w dyskusje i nie wyjasniaj wszystkiego
detalicznie a juz na pewno niczego mu nie zarzucaj. Masz stac sie tajemnica. To
powinno naladowac jego glowe materialem do przemyslen i o to chodzi. Niech
kombinuje, traci rezon, czuje ze znow cos mu umyka, nie wie o co chodzi i czego
sie moze spodziewac.
Jakis skutek to przyniesie. Jaki, nie wiem. Wiem ze Ty nic nie tracisz a wrecz
zyskujesz nowe doswiadczenia ktore moga sie przydac w przyszlosci a i samoocena
sie poprawi.
Powodzenia.

[to.ja.kas]

Szczerze? jako osoba która uwolniła sie od przemocowca moge poradzic tylko
jedno...nie wracaj.
Będzie tylko gorzej. Teraz szarpie, wyrywa telefon i bluzga. Następnym razem uderzy.
Bez względu na to jaką tajemnicą dla niego jesteś.
Nie pozwól na przemoc.

do potwora ;)

[francesca197]

Nie boczę sie jesli ktos chce mi pomoc szczerze czy nie. sama lubie
pomagac bezinteresswonie, ale dosłownie. Nic w zamian. W pracy
nauczyłam sie, przykro pisac swoistego rodzaju chamstwa, ale prosze
wybaczyć musiałam jakos przetrwac. Teraz wiem, ze jesli walczę o
swoje to tracem na tym, wiec siedze cicho i nakładam jedna z
gombrowiczowskich masek
Moja samoocena. Nie bede sie chwalicy ,ale powinnam chodzic jak
paw , znam swoja wartość i jako czlowiek, jako osoba wykonująca
dany zawód i jako kobieta. Jednak ktos sprawił,że stanęłam w cieniu
tejże osoby... Mój mąż jest bardzo towarzyski. Od miesiąca nie ma
wolnego weekednu dla syna. Całego! A nie 3 godziny! Teraz idzie na
kregle firmowe, jutro innne spotkanie z innna fima od 16 do...
wiadomo.
Jestem po rozmowie z nim. Jego słowa: Nie wiem czy to ma sens. Jest
mi obojętne co zrobisz.
nie chce byc dla ciebie ciężarem. Mam duzo spotkan firmowych i chce
na nie chodzić. nie dasz rady byc ze mna. Nie ufasz mi i nie czujesz
sie bezpiecznie. chcialbym chodzic na te spotkania na spokojnie, a
nie czytac ciagle jakies glupie smsy od ciebie. Cala milosc
przelalem na syna. Nie wiem co z Toba zrobic. Ty tez to na spokojnie
przemysl. koniec jego słów.
Co ty na to?

cd

[francesca197]

dodam jeszcze, ze papier tj akt zawarcia zwiazku malzenskiego dla
niego nic nie znaczy i mowiac ,ze jest mu obojetnee co zrobie ma na
mysli złożenie sprawy do sądu. Jego słowa: rob tak ,aby ci było
wygodnie.

[jarkoni]

A co dla Ciebie jest wygodne?
Dalsza walka, może jakaś terapia, czy rozwód?

[francesca197]

walcze juz od prawie 3 lat..... czy ma to sens jeszcze? po tych
słowach? chyba nie

[potwor_z_piccadilly]

No tak. W pierwszych postach mozna bylo wyczytac cien nadziei. Dalsze
uszczegolnienia wszelkie nadzieje przekreslaja a progamy naprawcze warte beda
"psu na bude". Zakoncz to jak najszybciej by jak to mawiaja stare kobiety "nie
wchodzic w lata".

do potwora...

[francesca197]

Nie spałam całą noc. niestety włączył mi się trybik zwany mysleniem
o całokształcie zycia...
Nie wiem ile masz lat, czym zajmujesz sie zawodowo, ale masz dusze
psychologa, psychoterapeuty etc.
Chciałabym, żeby rodzina była razem, ale nie na siłę tylko z
prawdziwej chęci bycia razem. Czuje sie w kropce. Żadne terapie nie
wchodze w gre. Małzonek nie pójdzie. On nie cche sie zmienic. nie
cche z niczego zrezygnowac dla nas, a moze tylko dla mnie?
Nie ukrywam, że trochę boję się bycia samotną matką..... Wiem jak
cięzko jest samej wychowywać dzieci. Moja mama została wdowa w wieku
37 lat.
Decyzja nalezy do mnie i tylko do mnie. Odpowiedzialność też spadnie
na mnie. Nie użalam sie nad sobą...., o nie! tak głośno na pismie
mysle co zrobić...
I jeszcze coś mó mąż ma ylko jedno nazwijmy żadanie.....
nieograniczony kontakt z synem. Nie wiem tylko jak on sobie to
wyobraża, przecież każde z nas zacznie powiedzmy nowe zycie i nie ma
juz ot tak, przyjedzie kiedy chce.
Kobiety sa głupie! )

[potwor_z_piccadilly]

Nie sa glupie.
One sa jak spiewal John Lennon "Woman is the Nigger World". Wczesniej napisalem
bys zerwala ten zwiazek. Po przeczytaniu Twojego ostatniego postu zaczalem
jednak watpic czy to dobre rozwiazanie. Pokazalas ze nie jestes osobom
przebojowa. Jestes osobom bardzo wrazliwa z duza duza romantyzmu. Boje sie ze
radykalne posuniecie z Twojej strony moze byc przyslowiowym "z deszczu pod
rynne". Pozostaje tylko Cie pocieszyc ze nie tylko Ty borykasz sie z takimi
problemami. Wierz mi, to dotyczy wiekszosci kobiet. Na zewnatrz usmiech numer
jeden a za scianami domostwa inny swiat. Ty i oczywiscie Twoj malzonek macie
dziecko. Waszym zadaniem jest je wychowac na madrego i porzadnego czlowieka.
Twoja rola jest dopilnowac tego procesu. Nagroda bedzie dobra jego przyszlosc i
slowo dziekuje z ust jego przyszlej zony. Bo tak po prawdzie to zyjemy by
prokreowac i tworzyc nastepne pokolenia. Reszta to cywilizacyjne duperszmity.
Otrzyj zatem lzy, nie warto. Cel w zyciu masz. Masz tez narzedzia do wykonania
tego zadania. Nie jestes bezbronna. Natura wyposazyla Cie w spryt i wlasnie ten
atut staraj sie w zyciu wykorzystywac. Rady jak wyzej sa aktualne i zaleznie od
okolicznosci mozesz je zastosowac. Czy hipotetyczne okolicznosci zaistnieja to
tylko Ty bedziesz wiedziec.
Z mojej strony tyle. Moze inni cos dorzuca lub znowelizuja.
Trzymaj sie z glowa do gory.

błąd logiczny

[nangaparbat3]

> Mam syna.Kocham go.Ale bede walczyc o siebie.

Powinno byc "więc", nie "ale".
Nie wychodzi na dobre dziecku życie w rodzinie, w której matka jest poniżana
przez ojca i nie ma poczucia bezpieczeństwa. Walcząc o swoje bezpieczeństwo i
poczucie godnosci, walczysz o swojego Synka. Nie ma sprzecznosci.
Jeśli jednak mogę coś doradzic - nie spiesz się z wchodzeniem w nowe związki.
Najpierw wzmocnij samą siebie, stań na własnych nogach, wtedy mniejsze będzie
prawdopodobieństwo ewentualnego złego wyboru.