Wiele tu padło słów i zdań...

[vertigo5]

... dotyczących nowych związków, alternatywnych (względem małżeństwa które
się rozpada bądź rozpadło) sposobów układania sobie życia.
Jakoś tak mnie naszło, żeby napisać co ja o tym myślę... .

Mój stopień zaufania do żony, moja wiara w jej słowa górowała nad tym co
widziałem, nad tym co czułem, mówiąc ktrótko - znacznie górowała nad zdrowym
rozsądkiem. Ale i to się kiedyś skończyło, musiało skończyć.
Tak się obawiam, że już nigdy nie będę w stanie "wykrzesać" z siebie
wystarczającej wiary w drugą osobę, nie będę w stanie zaufać na tyle aby
tworzyć normalny związek, aby ponownie się ożenić.
Powstał jakiś emocjonalny pancerz we mnie... . Mam znajomych, przyjaciół,
częściej niż kiedykolwiek spotykam się z ludźmi... . Ale uważam, że
najbezpieczniej budować relacje w taki sposób, aby nie cierpieć jak ktoś
zniknie z mojego życia, jak ktoś zawiedzie pokładane nadzieje... .

Nie chciałbym drugi raz przeżywać takiej traumy jak rok temu...
Nie wiem czy chciałbym aby moje dzisiejsze spojrzenie na te sprawy
zdeterminowało moje życie... .
Ech, w tym wieku tyle pytań... .

pancerz

[bezecnymen]

jest naturalnym sposobem zabezpieczenia duszy przed kolejnym
rozczarowaniem...wcale sie nie dziwie, że się tak czujesz...zaliczyłem znacznie
dłuższy niż rok okres dźwigania zbroi
oczywiście głębokość zadanych przez exie ran jest bardo subiektywna i długośc
gojenia oraz noszenia pancerza jest wysoce indywidualną sprawą, ale...
nie wątpię, że przyjdzie i dla Ciebie czas, że poczujesz, że możesz, a nawet
chcesz znowu komuś zaufać i niech się dzieje, co ma się stać...

[julka1800]

i dodam jeszcze pytanie, na ktore powinienes Vertigo odpowiedziec sobie sam:

czy chcesz za 10 -15 lat usiąść na kanapie sam i powiedzieć sobie:
" świetnie mi się zyje, jestem zdrowy, mam pracę, dach nad glową, mam dorosłe
prawie dziecko, i mam ....pancerz, tak szczelny ze nie pozwalał i nie pozwala
sie nikomu do mnie zblizyc i jest mi tak dobrze samemu"

tego chcesz?

czas mija, leczy rany, uwierz mi

czy intencją Stwórcy było stworzenie człowieka - samotnika?

[vertigo5]

ja nie wiem czy chciałbym aby tak było zawsze, ale teraz moja postawa wydaje mi
się najlepsza z możliwych. Z dzisiejszej perspektywy życie za 10 - 15 lat może
wygladać tak: mam znajomych, mam przyjaciół z którymi spotykam się ilekroć mam
ochotę, sam sobie jestem sterem, mam córkę która studiuje i jej studia i
relacje z ludźmi mocno przeżywam, choć jej oczywiście zanadto tego nie
okazuję... .
Mieszkam sam, nikt mi nie zabrania oglądać meczów w TV, nikt mnie nie zmusza
do codziennego odkurzania, oddaję się kilku swoim pasjom których moja żona nie
akceptowała...
Nie muszę być o nikogo zazdrosny, nie muszę się zastanawiać co oznacza gorszy
humor żony czy partnerki życiowej, jej późny powrót do domu, jej częste
spotkania z koleżankami i brak czasu dla mnie. Cholera, za dużo bym miał
skojarzeń z tym co przeszedłem... .

Ale... powtarzam - tak myślę dzisiaj; tyle rzeczy mnie w ciągu ostatnich dwóch
lat zaskoczyło, że wiem, że pewników na tym świecie nie ma. Żadnych.

Vertigo

[india8]

a szczęśliwy jesteś?

[vertigo5]

nie jestem szczęśliwy i nigdy nie będę, przynajmniej w taki sposób w jaki sobie
to szczęście zawsze wyobrażałem. Bo nie będę tworzył rodziny z (jeszcze) żoną i
(zawsze) córką...

[india8]

wiesz, tak spytałam, bo chociaz rozumiem co piszesz i staram się zrozumieć, jak
myślisz, to jakoś mam wrażenie że wybrałes sobie taką wersję "na przeczekanie"

ciężko mi uwierzyć w to, że ktoś świadomie podejmuje Decyzję, że nawet nie
będzie próbował zawalczyc o siebie

i nie mów mi, ze spokojne ogladanie meczu w tv jest dla Ciebie wazniejsze
niż ... różne inne rzeczy

tak czy owak życzę płynnego przejścia ze stanu "śpiocha" do pełnej aktywności
życiowej

[julka1800]

idąc tym tokiem myślenia ja tez mogłabym:
za 10-15 lat cieszyć sie obecnością znajomych i przyjaciół ilekroc bede miała
ochote, cieszyć sie z sukcesów dzieci i wspierac ich gdy bedą tego
potrzebowały, mieć pasje i czas na ich realizacje
mieszkać sama, oglądać telenowele, romantyczne koniecznie, zamiast meczów które
srednio znosze, myć zeby przed czystym lustrem w lazience i nie potykać sie o
meskie kapcie, /skarpety/ , puszki po piwie, i niedoczytane gazety rzucome byle
gdzie
i nie prosić sie 3 razy o wyniesienie smieci

ale wiesz co

jednak wolałabym robić sniadania na 2 osoby, kłocić sie od czasu do czasu z tym
kimś /a pożniej godzić czule rzecz jasna/, sprzatac po nim skarpety, gazety i
czytaj powyżej, szukać kompromisu w temacie np co oglądamy dziś wiedziorem...

[perla01]

bezecnymen napisał:

>...zaliczyłem znacznie dłuższy niż rok okres dźwigania zbroi

Ja już 6 lat taką zbroję dźwigam ...

[anja_pl]

tak się zastanawiam nad tym co napisałeś,
też nie myśle o zakładaniu nowego związku,
ale spróbowałabym zaufać mężowi, gdyby o to poprosił

jak otoczysz się pancerzem, to życie Ci obok przeleci, nic nie będziesz mocnego
przeżywał, jak nic nie czujesz, to tak naprawde (wg mnie) nie zyjesz, nasze
życie związane jest ze szczęściem i cierpieniem, co nas nie zabije, to nas
wzmocni, tak powiadaja "starzy górale",

ja wolę kochać i potem nawet cierpieć , niż nie czuć nic,
jak cierpimy, to dostrzegamy ile szczęścia mieliśmy,
ja byłam szczęśliwa 16 lat, inni nawet tyle nie są,

znajomi, a nawet przyjaciele są i odchodzą, takie życie, na miejsce starych
pojawiają się nowi,
a Ty tak ciągle chcesz być w pancerzu?

mam nadzieję,że tą blachę prędzej czy później cos zeżre ;P

[czekolada72]

Moze nie jestem w pancerzu, ale w swoitej bance z przezroczystego extratrwalego
tworzywa

Tez kiedys uwazalam, ze warto przezyc, a potem swoje odcierpiec

Zmienilam zdanie. Za bardzo ex mnie zranil, zebym kiedykolwiek jeszcze
zaryzykowala. Trudno, wole letnie zycie, w miare bezpieczne, bez wzlotow i
upadkow, bez zranien.

A do szalenstwa - pies, samochod, narty, gory, woda

[gotyma]

niezaleznie od tego jak dawno temu pozegnalismy sie z exami, kazdy z nas chowa
w glebi duszy jakis rodzaj urazy. kazdy z nas boi sie byc ponownie zranionym i
cierpiec. zastanawiamy sie, analizujemy, podsumowujemy... myslimy o
przyszlosci, myslimy o naszych zachowaniach, o tym by nie popelniac tych samych
bledow..
zapewniam was, ze jak ktos z nas spotka ta wlasciwa polowke, cale to myslenie
pojdzie w diably! patrze na moja 54-letnia matke, ktora za miesiac bierze slub.
boi sie potwornie, ale podejmuje to ryzyko. dlaczego? bo kocha!
zycze kazdemu takiej milosci jaka ona teraz przezywa! swieci na odleglosc
szczesciem!

[bursztynowe]

I to chyba jest najlepsze podsumowanie...

Można żyć dla siebie, wyłącznie, tak by było wygodnie, choć płasko i
egocentrycznie. Można przy tym się fantastycznie szukiwać, że to z własnego
wyboru, że to instynkt samozachowawczy itepe

Jednak tak naprawdę trzeba pozwolić temu byłemu partnerowi odejść. W przeciwnym
razie będziemy kultywować i pielęgnować w sobie krzywdę. I cieprpienie będzie
trwało, w nas, gdzieś głeboko. A wystarczyłoby je po prostu wyrzucić... Pogodzić
się, zaakceptować...
I wybaczyć.
Wybaczyć partnerowi, ale także wybaczyć sobie

W przeciwnym razie za jakiś czas skonstatujemy, że życie przeciekło między
palcami, że to co mogliśmy dać z siebie innym, bezpowrotne odeszło...

[vertigo5]

Hmmm, tyle "mocnych wrażeń" miałem w ciągu ostatnich dwóch lat, że wystarczy mi
na całe zycie... .
Rozpad mojego małżeństwa - pomijając już spektakularne i iście "serialowe"
okoliczności - odbył się w taki sposób, usłyszałem takie rzeczy, że nic nie
ocalało; mojej żonie udało się nawet zniszczyć pamięć o dobrych latach... .
Ja się naprawdę dobrze czuję w tym pancerzu... .
Czsaem może uwiera trochę ale da się z tym żyć... .

[bezecnymen]

ale rdza w końcu zeżre nawet najlepsze żelastwo...
a nie jest nieprawdopodobnym, że spotkasz osobę, która zacznie Ci ten pancerz
czyścić, smarować zawiasy...i nawet się nie obejrzysz, gdy okaże się, że jest
niezbędna

[vertigo5]

jakaś osoba może się okazać niezbędna ???
Ty mnie tu Stary nie strasz !!!

[bezecnymen]

widać że się boisz..tez to miałem...minie DDDD

[jarkoni]

Ja nawet nie mam słów ani argumentów...Bardziej płakać się chce...Mam już
gdzieś pusty dom, brak znajomych i gadanie do ścian...Robię błąd, ale tylko
dlatego, że temat mnie ruszył...Pozdrawiam wszystkich

Jarkoni

[india8]

Co sie z Tobą dzieje?

[gotyma]

oooo, na niektorych wiosna dziala jak depresja...
trzeba jarkoniego dorwac, zloic mu dupsko i wytlumaczyc, ze nawyzszy czas cos
ze soba zrobic! india, musimy jechac do lodzi!!!!!!

Gotyma

[india8]

myślę, że to raczej łódź powinna sie ruszyć i podpłynąć
może jej po drodze jakieś wietrzysko depresyjne stany z głowy wywieje

[bezecnymen]

dokładnie to samo chciałem napisać

[akacjax]

Jarkoni-nowi znajomi pewnie czekają na odkrycie. Po co ci tacy, którzy zawiedli?
Przecież życie z exią też Cię nie satysfakcjonowało.
Ludzie przez to przechodzą i zaczynaja nowe życie.
Nie po to wychodziłam za mąż by być samą z wszystkimi problemami(dzieci też),
ale stało się. Nie pójdę na łatwiznę i nie powiem, że mnie nie obchodzą,
każdego dnia biore ten wózek i pcham
Teraz nie myślę, że mogłabym się z kimś związać, nie dlatego, że nie
zaufałabym, bo chyba są odpowiedzialni faceci na tym świecie. Ale ja sobie tego
jeszcze nawet nie umiem wyobrazić.
Niebezpieczny temat, może lepiej pójdę popracować

[gosiaas25]

a ja jade do Łodzi na weekend, do moich przyjaciół...

[perla01]

vertigo5 napisał:

> ... dotyczących nowych związków, alternatywnych (względem małżeństwa które
> się rozpada bądź rozpadło) sposobów układania sobie życia.
> Jakoś tak mnie naszło, żeby napisać co ja o tym myślę... .
>
> Mój stopień zaufania do żony, moja wiara w jej słowa górowała nad tym co
> widziałem, nad tym co czułem, mówiąc ktrótko - znacznie górowała nad zdrowym
> rozsądkiem. Ale i to się kiedyś skończyło, musiało skończyć.
> Tak się obawiam, że już nigdy nie będę w stanie "wykrzesać" z siebie
> wystarczającej wiary w drugą osobę, nie będę w stanie zaufać na tyle aby
> tworzyć normalny związek, aby ponownie się ożenić.
> Powstał jakiś emocjonalny pancerz we mnie... . Mam znajomych, przyjaciół,
> częściej niż kiedykolwiek spotykam się z ludźmi... . Ale uważam, że
> najbezpieczniej budować relacje w taki sposób, aby nie cierpieć jak ktoś
> zniknie z mojego życia, jak ktoś zawiedzie pokładane nadzieje... .
>
> Nie chciałbym drugi raz przeżywać takiej traumy jak rok temu...
> Nie wiem czy chciałbym aby moje dzisiejsze spojrzenie na te sprawy
> zdeterminowało moje życie... .
> Ech, w tym wieku tyle pytań... .
>

Vertigo5 - to co napisałeś w 100% oddaje to co i ja myślę (oczywiście
odpowiednio zamieniając rodzaje ).