Spokojnie napiszę

[hela74]

teraz, że moja sprawa rozwodowa trwała ok 20 minut, tzn. 10 minut pytań
zadawanych wszystkim zainteresowanym:
świadkowi w sprawie dziecka (mojemu tacie), mi i mężowi. Wszystkim
życzyłabym takiej Sędzi-była bardzo delikatna i nie zadawała dociekliwych
pytań, rozwód był bez orzekania o winie, po podziale majątku i rozdzielności.
Kwestię alimentów i kontaktów z dzieckiem też mieliśmy ustalona dużo
wcześniej, bez rozpraw sądowych i zyliśmy według tych ustaleń ponad rok.
Pozostałe 10 minut to czekanie na korytarzu, w którym to protokolantka miała
czas na napisanie wszystkiego.
Po ogłoszeniu rozwodu Pani Sędzia ku zaskoczeniu wszystkich powiedziała, że
chciałaby coś dodać od siebie. Usłyszeliśmy, ze Sąd obdarzył nas (mnie i już
eksa) dużą sympatią ze względu na przyjazną atmosferę i wysoki poziom
wzajemnego szacunku, jaki prezentowaliśmy w trakcie rozwodu, że w jej
wieloletniej praktyce sędziowskiej bardzo rzadko miała do czynienia z tak
kulturalnie przeprowadzonymi rozwodami i to niewątpliwie przyczyni się do
tego, ze na długo zachowa nas w pamięci.

To, co opisałam powyżej to nie jest ani ubolewanie ani chwalenie się. Ja
przed rozwodem byłam bardzo spokojna, tylko jakoś na 30 minut przed wyjściem
dopadł mnie taki stres, że jak wiecie nawet na tym forum prosiłam o pomoc,
ale zaraz potem wyłaczyłam kompa, wyszłam na balkon, głęboko pooddychałam i
po 20 minutach wszystko wróciło do względnego spokoju. Idąc do rodziców,
bedąc u nich, w drodze do Sądu, w sądzie byłam spokojna. Po rozprawie
porozmawialiśmy chwilę z mężem, potem mnie tata przywiózł do domu (mojego
męza też chciał zawieźć, ale on wolał pobyć jeszcze trochę sam). Całe
popołudnie później przeleżałam na łożku i jak się czułam, a właściwie fakt,
że nic nie czułam, juz wam opisałam. O pytaniach, jakie Sąd zadawał nie
piszę, bo to pewnie nikogo nie interesuje.
Tym co jeszcze przed mówię, że strasznie to boli, ale można przeżyć i że
jeżeli nie będziecie "skakać sobie do oczu", wtedy zachowacie jakieś resztki
godności osobistej i trochę szacunku do partnera, czego wszystkim rozowdzącym
się życzę
Dziękuję za słowa otuchy i wsparcia, które przeczytałąm później

[akacjax]

Rozwód jest chyba znacznie większym przeżyciem niż ślub
Ale w sumie jestem przed drugą sprawą i być może interesuje mnie to, o co pyta
sąd. jedni piszą, że sprawa trwa ok. godziny, Ty, że krótko..Rozumiem, że to
zależy. Ja tez nie biorę orzekania i też będę miec świadka do opieki, o co
pytaja takiego świadka?(jeśli możesz napisz, proszę)

[hela74]

Akacjo, oczywiście mogę odpowiedzieć, jakie pytania stawiała Sędzia świadkowi w
sprawie dziecka. Świadek, czyli mój tata, był zaakceptowany przez nas oboje.
Nie miałam obowiązku informować męża, kto będzie tym swiadkiem, ale jednak
uczyniłam to tzn. zaproponowałam mojego tatę i zapytałam go, co on o tym sądzi,
ponieważ nie miał nic przeciwko, tata został tym swiadkiem. Na początku Sedzia
poinformowała, że ze względu na stopień pokrewieństwa tata może odmówić udział
u w sprawie. Powiedziałą również, ze z w przypadku składania fałszywych zeznań
grozi kara do lat 3 pozbawienia wolności. Pierwsze trzy pytania dotyczyły
jednak naszego małżeństwa, czyli: -Czy jest prawdą, że w małżeństwie córki od
początku dochodziło do kłótni, a później awantur i jaki charakter one miały?
Ponieważ tata odpowiedział, że nie mieszkał z nami i nie był naocznym swiadkiem
tych kłótni, nie chciałby się na ten temat wypowiadać, drugie pytanie było
mniej wiecej w takim tonie: -Ale wiedział Pan, ze do kłotni, a później awantur
dochodziło. - Tak, wiedziałem. -Kto się wyprowadził z domu? - Zięć
Dalej pytania dotyczące dziecka:
-jak często ma Pan kontakt z wnuczką? Kto pomaga córce w opiece nad dzieckiem,
jak córka jest w pracy? Ile wnuczka ma lat? Do której chodzi klasy i jakiej
szkoły? Czy dziecko chodzi zadbane? Jak rozwija się dziecko? Jak matka spędza
czas wolny z dzieckiem? Czy dziecko ma stały kontakt z ojcem? Jak częsty jest
to kontakt? Czy dziecko wypowiadało się w jakiś sposób o zaistniałej sytuacji
rodzinnej?
Póxniej Sędzia podziekowała tacie i poprosiła go o wyjście na korytarz

[hela74]

a propo długości rozprawy: wszystkie inne sprawy były z góry zaplanowane na
około godzine trwania, tylko nasza na 10 minut, dlaczego? -nie wiem. Sedzia
powiedziałą nam tylko, ze obserwowałą nas na rozprawie pojednawczej i tak
zdecydowała

[akacjax]

Dzięki za informacje, ciekawe, czy nasza sędzina zapamietała nas może tak bo
my chyba jedyni mieliśmy sprawę o separację. Pomijam, że ważniejsze było dla
niej gdzie pracujemy i to pierwsze sprawdziła. A to ją zdziwiło, że w innych
miastach niż mieszkamy, a ona jest przypisana do naszego miasta (tak sądzę, bo
u nas każde miasto to inny wydział sądu okr.) -i myślała przez moment, że to
pomyłka
Moje dziecko ma ponad 17 lat i jego ojciec nie występuje o opiekę, mam
nadzieję, że nie będzie problemów czynił.

A Ty teraz zgodnie z zasadą, że kobiety po rozwodzie rozkwitają....jesteś
skazana na to.
Powodzenia!

[wena10]

Heluchna, trzymaj się ciepło Jakkolwiek wydaje Ci się teraz to absurdalne,
wszystko się z czasem ułoży. Nowy Orlean podniesie się z ruin, to tym bardziej
Ty Obiecuję.
Mój rozwód przebiegał podobnie (oczywiście bez takiego przemówienia). Dobrze,
że koniec posiadał jaki taki poziom

[czekolada72]

Dla mnie - w tej chwili - Twoja opowiec brzmi wrecz nierealnie
Ale ciesz sie, ze poszlo gładko

[hela74]

Cieszę się czekolado, bo wiem, ze dużo zakleżało też od Sędzi, ale była
naprawdę berdzo taktowna, zresztą żadne z nas nie chciało opowiadania przykrych
historii swojego zycia i sedzia to wyczuła już na rozprawie pojednawczej.

[hela74]

dziękuję, jest mi smutno, czasami chodzę bez sensu po domu, niby niewiele się
zmieniło od roku, właściwie nic, ale jednak ciężko przyzwyczaić się do myśli,
że jestem wolna. Myślę, że to minie

[kasia9873]

Sędzina miała rację. Mało jest małżeństw, które potrafi się rozwieść w ludzki
sposób.
Zazwyczaj sprawy rozwodowe wyglądają jak pole bitwy, kazdy próbuje przerzucać
ciężar odpowiedzialności na drugą stronę, obrzucając się przy oazji błotem.

Myslę Helu, że sposób w jaki się rozstaliście dobrze rokuje na przyszłość.
Bo z tego co piszesz są szanse na co najmniej poprawne relacje miedzy wami.

Helu! Zaczynasz zapisywać nową kartkę swojego życia i oby była to kartka
napiękniejszych i najcieplejszych barw.

Pozdrawiam
Kasia

[hela74]

Ja licze bardzo na poprawne relacje z eksem.
Dziękuję za życzenia i choć teraz nie widzę, żadnych barw w moim zyciu
przyszłym, postaram się myslec optymistycznie

[mindsailor]

Cześć Helu,
cieszę się, że masz to już za sobą i odbyło się bez nerwów i przykrości. To
ważne, bo później zostaje więcej miłych wspomnień. To zawsze budujące, że
ludzie potrafią rozstać się kulturalnie, bez obrażania, wyzwisk i urazy.
Trzymaj się cieplutko, dasz sobie radę))

[vertigo5]

Hela, jak się nazywała Twoja sędzina ??

[hela74]

Vertigo, naprawdę nie pamiętam Jolanta jakaś tam , miała podójne nazwisko