To forum jest jak klub :-)

[ataona]

To forum jest jak dobry klub.
Przyjemnie jest tu zaglądnąć, poczytać, wymienic się poglądami, pożalić się
ale tez i pośmiać się czasem zdrowo (tak tak)
Jak czytam niektore wypowiedzi, to mam wrażenie, że to dokładnie moja
historia.
A dotychczas myślałam, że moja historia jest wyjątkowa i jedyna, że tylko
moje małżeństwo było takie wspaniałe, że tak bardzo kochaliśmy się, a rozwody
były nam obce ( nigdy nie mieliśmy problemu zdrady, alkoholu, agresji itp).
Stało się jednak.
Zawiodłam się na najbliższym i kochanym człowieku.
Nie wiedziałam jak sobie poradzić, jak żyć dalej, jaki poradnik przeczytać,
jaką sesję zaliczyć...
Noce dalej były nieprzespane - w dzień jakoś wypadało się "trzymać" (praca)
I te natrętne myśli, wspomnienia, dawne wyznania i plany...
Trudno, ciężko, przykro...
A przecież nie można nikogo (rodziny, przyjaciół, znajomych...)zamęczać
swoimi problemami.
No chyba , że siebie samego ciągłymi wspominkami dawnego życia z ukochanym,
hehhh....

Na szczęście któregoś dnia wpadłam do "Klubu" (czyt ww forum) i... zostałam
stałą bywalczynią.
Choćby na chwilkę, ale zawsze tu zaglądam.
Tu się toczy życie
No i przyjemnie z mądrymi "porozmawiać"

[maza15]

To forum,to więcej niż klub.Znalazlam je w najgorszym jak dotąd momencie mojego
życia,i dzieki niemu trzymam się i radzę sobie coraz lepiej.Tu znalazlam radę i
pocieszenie,tu piszę gdy dopada mnie zwątpienie.Bez tego forum,bez tych
ludzi,którzy tu piszą byłoby znacznie trudniej...

[madii77]

no to u mnie niedługo dwuletnie członkostwo stuknie

hehe

bo tu fajnie jest

[jarkoni]

Przyznajcie, że niesamowici ludzie...Są czasem długo i znikają..Czasem
pojawiają się jak meteoryty..Ale zostawiają ślad, vide :"bezecny"
I o to chyba chodzi..Ale są i mówią czego doświadczyli, i czujemy się podobni i
jakby mniej osamotnieni... Mnie osobiście zazwyczaj daje do zrozumienia Tri...
A Lady P. lekkością wywodu..
Miło mi słyszeć, że coś tam zapaliłem (pt. to forum), jakiś ogień opinii o
wspólnych lękach, frustracjach i próbach wychodzenia z sytuacji..
A prawda jedyna jest: mamy najlepszysz interlokutorów w całym wszechświecie...
A Miś momentami przypomina mi Bezecnego...A Mazury to mój tok myślenia
często...A Lady P. jest poza jakimkolwiek komentarzem...Lady P. prawie ... ze
śmiechu po ogłuchnięciu, oślepieniu i okuleniu..

[z_mazur]

Przyznaję, wspaniali ludzie.
Wielu już znam osobiście.

Czyżby Mazury to ja????
Wiesz Jarkoni rzeczywiście jak jeszcze pisałeś częściej to też czułem podobnie.

Dzięki za to forum bracie.

[sbelatka]

ja mam raczej skojarzenia z terapeutyczna grupą wsparcia...

ale zgadzam sie w pozostałych kwestiach

i starszliwie sie ciesze, ze jest taka mozliwośc - żeby dowiedziec sie co czuja
inni w takich jak moja sutyacjach, co myslicie..

no i ten glos nadziei plynący od tych co juz sa dalej w procesie
ozdrowieńczym... lub nawet na nowej drodze zycia...

chociaz nie ciesze sie, ze was spotkalo to co nas spotkało...
to ciesze sie, ze Was spotkałam... chocby tylko w sieci...

i niech bogowie prostuja nam nasze drogi... do szczęscia.. cokolwiek to dla
kazdego z was znaczy.

[libra22]

"A przecież nie można nikogo (rodziny, przyjaciół, znajomych...)zamęczać
swoimi problemami"
Ata - nie zgadzam się - są takie chwile, że można. Ty byś odmówiła komuś
wsparcia, gdyby potrzebował Cię tak "zamęczać"?. Ja na forum trafiłam jak juz
byłam po najgorszym i właśnie takie "zamęczanie" pozwoliło mi przeżyć i do dziś
mam z niego nową przyjacółkę.

Co do reszty wypowiedzi.... najszła mnie refleksja (czasem mnie jakas cholera
dopadnie), że chyba czułam się nieudacznikiem, skoro znalazłam się w takiej
sytuacji, w której z założenia nigdy nie miałam się znaleźć.
Ale w tym tygodniu poznałam wspaniałe kobiety, które mają podobną do mojej
historię, i nigdy bym ich tak nie okresliła, wręcz przeciwnie - jestem pełna
zachwytu nimi (i warszawskimi i dzisiejszą trójmiejską). I chyba musze się
wyzbyć poczucia nieudacznictwa

[z_mazur]

Libra, przecież my forumowicze to elyta, naród wybrany.

Skąd Ci przyszła myśl o nieudacznikach???? )))

Do Libry i nie tylko o samoocenie

[weekenda]

libra22 napisała:

> I chyba musze się
> wyzbyć poczucia nieudacznictwa
>

Ja Cię poproszę! Tak nie można! Ja wiem: dzieciństwo z kochanymi najbliższymi +
kochani koleżanki i koledzy z dzieciństwa + dojrzewanie + nieudane małżeństwo +
mnóstwo wszystkiego = jestem do niczego...

Opiszę Ci jeden przykład. Jakiś czas temu byłam w MOKU. Jednym ze stałych tam
rezydentów jest pewien gość o wyglądzie kloszarda. Była tam też grupa młodych
gniewnych i zarazem najwspanialszych na świecie wspinaczy z klubu-jakiegoś-tam
i grupa Francuzów. Ze względu na pogodę, od kilku dni siedzieliśmy w schronie
co dla sprawnych i wygłodzonych brakiem ruchu ludzi jest trudne do zniesienia.
Młodzi gniewni wypili trochę piwa i zaczęły się niewybredne żarciki z
rezydenta. Jakiś czas to trwało. Czekałam z grupką znajomych co będzie dalej.
Nie czekaliśmy długo. Francuzi mieli kłopot z dogadaniem się z
obsługą. "Kloszard" wstał i piekną czyściutką francuszczyzną pomógł Francuzom.
I rozpoczął się piękny wieczór, piękna rozmowa o wsiem. Młodzi gniewni zamilkli
i bardzo szybko zmyli się z jadalni. Znam chłopaka, też z książek, kiedyś się
wspinał, kupę czasu spędził we Francji poza tym jest ze starej braci
wspinaczkowej więc wiedziałam, że sobie poradzi. A za młodych-gniewnych było mi
wstyd. Ale myślę, że zapamiętają tę lekcję.

Więc widzisz. Każdy jest wypadkową tego co go spotkało w życiu, czego się
nauczył i jakie ma potrzeby. I jeszcze jedno: nigdy nie wiadomo kto mi poda
rękę jak mi się noga omsknie na kamieniu. Dlatego tak kocham Góry. Tam wsio
jest proste.

Coż dodać....

[bursztynowe]

To forum to ludzie. Po prostu ludzie.
Aż ludzie.

[libra22]

Weekendo Kochana To było raczej gdzies w podświadomości, nie na poziomie
świadomym. Ale ja cieszę się, gdy coś tam wypływa, bo wtedy mogę sobie z tym
poradzić A historyjka świetna

ps (dziecinstwo nie aż tak fajne

Ja też się cieszę! :)

[weekenda]

Zawsze się cieszę, jak już np. się odważę i powiem prawdę, nawet jeśli dla mnie
nie jest łatwa i stawia mnie w nie najlepszym świetle = to pomaga = uczy = mogę
wyciągnąć wnioski. Nie, żebym od razu się zmieniła! żadne takie! ale może po
drugim trzecim ponownym włożeniu palca między drzwi, jednak wyrzucę to ze
swojego standardu zachowania/postępowania?

ps. ten pierwszy mój akapit to cały był z przekąsem: rodzice przecież nas
kochali, ale błędów się nie ustrzegli; dzieci są okrutne, nasza własna burza
hormonów też nam dokopała... zresztą niedawno usłyszałam, że cały nasz proces
życia dorosłego to radzenie sobie z dzieciństwem. hmmm... chyba coś w tym jest.

[jarkoni]

weekenda, to moja stara życiowa nauczka..Nigdy nie oceniać ludzi przed blizszym
poznaniem, nie podług wyglądu, zachowania najwpierwszego, dziwnych nawyków..Ja
już to wiem i znam a autopsji, ale ilu musi się na własnej skórze przekonac..
Miałbym też swoją opowiastkę, kiedy zignorowałem kogoś od znanego czasu swego
Marka Profusa, bo miał kitkę i kolczyki i heh, bez krawata..I żałuję, już
nieważne kim był ten Profus co swoimi reklamami zakrywał Dworzec Centralny w
90'tych...

[ataona]

Pisząc klub nie mialam na mysli pub, czy cos w tym rodzaju; bardziej szerokie
pojecie, takie... angielskie?
Wiekszosc z Was mieszka w Wawie, Wrocku czy Trojmiescie. Sa tam przeróżne
kluby, teatry, dobre kina, wszystko to co może zaoferowac duze miasto.
Ja mieszkam... można powiedzieć w górach - z wyboru (nie Tatry i nie jestem
góralką). Są tu wspaniali ludzie, znajomi, grupka przyjaciół, mam też swoje
wieloletnie (hoho...20-letnie, albo i wiecej przyjaciolki), nowi i starzy
znajomi, mam super rodzeństwo.
Libro, mądra i stonowana Libro, oczywiście ze wyslucham swych przyjacioł
(czynię to nie raz), ale sama w pewnym momencie (po wczesniejszych... niestety
monotematycznych "gadkach") stwierdziłam, że dalej tak nie można. Nie moge
obarczac ich moim problemem.
BARDZO mi pomogli, nigdy nie dali mi do zrozumienia, że juz wystarczy tych
trosk, opłakiwania tego co było.
Jestem osobą wesołą, pogodną, lubię się śmiać i właściwie jest/był to jedyny
czas kiedy płakałam.

Raz jeszcze powiem, że spotykam tu mądrych ludzi, z lotnością umysłu, humorem,
ale też ze swoimi problemami, jak to u ludzi bywa ))
Podoba mi się Phokara, chociaż wydawała mi się trochę surowa (sorki!), ale
włąsnie teraz widzę że najczęściej ma rację. Nie można z własnego żalu robić
pomnika (to oczywiście nie sa słowa Phokary)

Kiedyś chciałam recepte: ile, jak długo ma trwac ten ból. Tak jak choroba:
okres choroby, rekonwalescencja itd Teraz mogę powiedzieć, ze tyle ile trzeba,
ale oby nie za długo.(nic ciekawego nie powiedziałam)

W okresie mojej wielkeij rozpaczy i bólu siostra powiedziała mi: "Tę książkę
już przeczytałaś. I nawet jak Ci się wydaje, że to była najlepsza,
najwspanialsza i że juz nie bedzie lepszej... Jest tyle ciekawych książek"
A moj brat miał lepszy pomysł: "A może zapisz się do jakiegoś kółka
szydełkowania? (hihi) Zajmiesz w inny sposób czas"

[pudeleczko_75]

wciąga, uzależnia, robi pranie mózgu - jak ktoś ma, ja na ten przykład nie
mam
ci8ekawe kiedy jarkoni zacznie wyciagac od nas pieniądze?

[bursztynowe]

Niechby tylko spróbował....
Aż boje sie pomyśleć co by to było...

[z_mazur]

> Aż boje sie pomyśleć co by to było...

Kasa na zlot ogólnopolski?????

[libra22]

Naszła mnie wizja mężczyzn forumowych w tych czerwonych stringach....))

[marek_gazeta]

Wizja zupełnie nierealna, sorry.

[bursztynowe]

Chyba że na głowie

Veto!

[nangaparbat3]

>>>A przecież nie można nikogo (rodziny, przyjaciół, znajomych...)zamęczać
swoimi problemami.<<<<
Nie jest moim przyjacielem ktoś, kogo obawiam się "zamęczać swymi problemami".
Cóż po rodzinie, z którą nie mogę pogadać o swoich problemach, smutkach, bólu?
Gdybym w pełni szczerze mogła rozmawiać tylko w necie, znaczyłoy to, że w życiu
prawdziwym z nikim nie łączy mnie bliska więź.
Oczywiscie może się zdarzyć taki stan, kiedy wolimy sie ukryć w głębi jaskini,
nie ogladać nikogo, nie mowić z nikim, i tylko tam-tamem przesyłaś swój smutek
kumplom z sąsiedniej wioski. Ważne, zebysmy w tej jaskini nie zostali na zawsze.

[phokara]

Jak zwykle, Nanga ... chapeau bas!

[libra22]

No to jesteśmy jednego zdania z Nangą

Marku - ale nie pogniewałes się mam nadzieję? Nie miałam zamiaru urazić Panów,
ani ubierać ich w te stringi

[sonrisa3]

>No to jesteśmy jednego zdania z Nangą

Libra, i jest nas już kilka

[sbelatka]

Przyjacioły.. nawet prawdziwe... moga miec dośc w pewnym momencie.

Bo nie mogą żyć NASZYM tylko problemem ( tak jak my czesto przez pewien- wcale
często niekrótki - czas żyjemy..)

Ja po kilku ładnych miesięcy obsesyjnego myslenia i mowienia o PROBLEMIE sama
sie czuję nim zmęczona.
Ale to nie znaczy,, że moge przestać. O nim nie tylko myśleć ale i mówić.

I na tym forum moge.
czasem kogos to może już zbrzydzac... ale może nie czytac.
i juz...

Forum - jako uzupelnienie przyjaciół z realu...
i dzieki za to, ze jest.

[libra22]

Przypomniało mi się Beatko, jak Mama w pewnym momencie powiedziała mi "Ty już
tak nie rozmawiaj o tym z innymi, na pewno mają Cię dość, tylko do mnie dzwoń"
Zabolało mnie to. Przyjaciele moge też dać Ci sygnał, ze być może ugrzęzłaś w
martwym punkcie, a powinnas już ruszyć naprzód.

[ataona]

>Nie jest moim przyjacielem ktoś, kogo obawiam się "zamęczać swymi problemami"<

Ale przeciez pzryjaciel nie moze nam sluzyc za "chlopca do bicia"
Jest czas wyżalania się, ale nie mozna nadwerężać cierpliwosci nawet
najlepszych przyjaciół... czyż nie tak?

Phokara... i za co te brawa?

[bursztynowe]

A któż to jest przyjaciel?
Czy ten który chce być z nami tylko wtedy wtedy gdy jest cacy i ok?

Jest takie ładne coś, bardzo znane, ale uwielbiam to:

Jeśli któregoś dnia...
Jeśli któregoś dnia poczujesz, że chce Ci się płakać. Zadzwoń do mnie...
Nie obiecuję, że Cię rozbawię, ale mogę płakać razem z Tobą...

Jeśli któregoś dnia zapragniesz uciec, nie bój się do mnie zadzwonić...
Nie obiecuję, że Cię zatrzymam, ale mogę pobiec z Tobą...

Jeśli któregoś dnia nie będziesz chciał nikogo słuchać. Zadzwoń do mnie....
Obiecuję być wtedy z Tobą i obiecuję być cicho...

Ale jeśli któregoś dnia zadzwonisz i nikt nie odbierze...
Przybiegnij do mnie bardzo szybko. Mogę Cię wtedy potrzebować...


Twój przyjaciel

[374.4w]

Bursztynowe skąd Ty takie ładne i mądre rzeczy bierzesz? z serca...?? Wpisuje
Cię na listę klasyków

[maza15]

Ale pięknie napisałeś bursztynowe!

Bursztynowe

[nangaparbat3]

teraz ja się kłaniam - nisko.

[jarkoni]

Chyba Gall Anonim...A skąd on już wtedy to wiedział???

[bursztynowe]

Nie ja jestem autorem tych słów.
Niestety

Kiedys... zapadly mi w pamiec.

[nangaparbat3]

bursztynowe napisał:

> Nie ja jestem autorem tych słów.
> Niestety
>
Wiem, ze nie Ty, dostałam je kiedys po angielsku z bardzo daleka.
A nie pamietasz, ze posłańcami dobrych wieści są aniołowie?
Żeby się załapać (na anioła) rozpowszechniłam go u mnie w pracy. I to był chyba
bardzo dobry pomysł - jeszcze raz dziękuję

[13monique_n]

z opóźnieniem czytam tu różności. Stąd spóźnione wyrazy uznania. I
podziękowanie za to, że Ty niemal zawsze potrafiłeś wrzucić tutaj tekst, który
od początku, od kiedy dawno temu podczytywałam forum, zmuszał do myślenia
Dzięki.

[libra22]

Rozkleiłam się, jakie ładne, buuu

ps to pms

[nangaparbat3]

libra22 napisała:

> Rozkleiłam się, jakie ładne, buuu
>
> ps to pms


błeee

[libra22]

Ale biorę magne B6 i licze, że w koncu zadziała
(zresztą - wole się wzruszać niż wściekać)

[nangaparbat3]

libra22 napisała:

> Ale biorę magne B6 i licze, że w koncu zadziała
> (zresztą - wole się wzruszać niż wściekać)


Tez bym wolala. Ale niestety ja z tych wsciekajacych się.
Rano oznajmiam: coruniu, dzisiaj się wściekam, nie bierz tego broń Boze do
siebie - na szczęście działa. A i ja jak tak powiem, to od razu mniej sie
wsciekam.

nastroje

[libra22]

Mnie to tak na przemian: złość, płacz, dół. Wtedy nawet asertwna się robię
wobec obcych (bo normalnie to mozna mnie oszukac i w ogóle kluchy ze mnie
łagodne).
Ale chyba troche lżej, odkąd ten preperat biorę Ewentualnie efekt placebo
działa

[sonrisa3]

Bursztynowe - cudne jest to, co napisałeś.

[panda_zielona]

jeśli któregoś dnia...
kurczę,poryczałam się czytając ten tekst,nie znałam go niestety

Veto dla veta, Nango!

[tricolour]

Napisałaś: "Nie jest moim przyjacielem ktoś, kogo obawiam się "zamęczać swymi
problemami" - ja się z tym zdaniem generalnie zgadzam.

Ale nie mam zgody na taki egoizm, by siebie nazwać czyimś przyjacielem, bo mam
potrzebę męczenia kogoś jakąś śmieszną własną historyjką, która dla mnie jest
akurat w tej chwili ważna, ale generalnie zalatuje publiczną bylejakością.

Bo nawet rozwód, po ciężkim czasie przeżywania jego dramatu, po latach nabiera
wymiaru czynności fizjologicznej, która w efecie przynowi ulgę dla duszy i ciała.

[jarkoni]

znowu chapeau bas Tri:

Bo nawet rozwód, po ciężkim czasie przeżywania jego dramatu, po latach nabiera
wymiaru czynności fizjologicznej, która w efecie przynowi ulgę dla duszy i
ciała.

Pomaga

[nangaparbat3]

tricolour napisał:

> Napisałaś: "Nie jest moim przyjacielem ktoś, kogo obawiam się "zamęczać swymi
> problemami" - ja się z tym zdaniem generalnie zgadzam.
>
> Ale nie mam zgody na taki egoizm, by siebie nazwać czyimś przyjacielem, bo mam
> potrzebę męczenia kogoś jakąś śmieszną własną historyjką, która dla mnie jest
> akurat w tej chwili ważna, ale generalnie zalatuje publiczną bylejakością.
>

Przyjaźń niewiele ma wspolnego z publicznym epatowaniem wyszukanymi historiami.

.......

[libra22]

Nie ma obiektywnego wymiaru subiektywne poczucie końca mojego świata.

Carole King "You've got a friend"

[gastaira]

- ballada z repertuaru Carole King. Pochodzi z wydanej w 1971 r. płyty
Tapestry

You've got a friend
When you're down and troubled
And you need some loving care
And nothing, nothing is going right
Close your eyes and think of me
And soon I will be there
To brighten up even your darkest night
You just call out my name
And you know wherever I am
I'll come running to see you again
Winter, spring, summer or fall
All you have to do is call
And I'll be there
You've got a friend

If the sky above you
Grows dark and full of clouds
And that old north wind begins to blow
Keep your head together
And call my name do out loud
Soon you'll hear me knocking at your door
You just call out my name
And you know wherever I am I I'll come running to see you
Winter, spring, summer or fall!
All you have to do is call
And I'll be there

Ain't it good to know that you've got a friend
When people can be so cold
They'll hurt you, and desert you! And take your soul if, you let them
Oh, but don't you let them
You just call out my name
And you know wherever I am
I'll come running to see you again
Winter, spring, summer or fall
All you have to do is call
And I'll be there
You've got a friend
Ain't it good to know that you've got a friend
You've got a friend

///
Masz przyjaciela
Kiedy jesteś w dołku i kłopotach
A potrzebujesz czyjeś kochającej opieki
I nic się nie układa
Zamknij oczy i pomyśl o mnie
I wkrótce tam będę
Aby rozjaśnić Twoją, nawet najciemniejszą noc
Tylko zawołaj moje imię
I Ty wiesz, gdziekolwiek jestem
Przybędę biegnąc aby Ciebie zobaczyć znowu
Zimą, wiosną, latem czy jesienią
Wystarczy, że zawołasz
I ja tam będę
Masz przyjaciela

Jeśli niebo ponad Tobą
Ściemnia i zachmurza się
A ten stary północny wiatr zaczyna dmieć
Skoncetruj się
I wykrzyknij głośno moje imię
Wkrótce usłyszysz moje pukanie do Twoich drzwi
Tylko zawołaj moje imię
I Ty wiesz, gdziekolwiek jestem
Przybędę biegnąc aby Ciebie zobaczyć znowu
Zimą, wiosną, latem czy jesienią
Wystarczy, że zawołasz
I ja tam będę

Czyż nie jest dobrze wiedzieć, że ma się przyjaciela
Kiedy ludzie są tacy obojętni
Oni skrzywdzą i opuszczą Ciebie
I zabiorą Twoją duszę, jeśli im pozwolisz
Och, ale nie pozwól im
Tylko zawołaj moje imię
I Ty wiesz, gdziekolwiek jestem
Przybędę biegnąc aby Ciebie zobaczyć znowu
Zimą, wiosną, latem czy jesienią
Wystarczy, że zawołasz
I ja tam będę
Masz przyjaciela
Czyż nie jest dobrze wiedzieć, że się ma przyjaciela
Ty masz przyjaciela

Chyba się nie zrozumieliśmy...

[tricolour]

Dla mnie przyjaciel, to nie magnetofon, do którego się woła i mówi kiedy ma sie
problem. Przyjaźń to relacja dwustronna i trzeba znać granice przesady i egoizmu.

Mówiąc o publicznej bylejakości na myśli miałem fakt, że nasze kłopty są
najczęśćiej udziałem wszystkich. I przemijają, często bez szpecących śladów.

[ataona]

tricolour napisał:
> Dla mnie przyjaciel, to nie magnetofon, do którego się woła i mówi kiedy ma
sie problem. Przyjaźń to relacja dwustronna i trzeba znać granice przesady i
egoizmu. <

Otóż to. Właśnie to miałam na myśli pisząc:
Trudno, ciężko, przykro...
Ale przecież nie można nikogo (rodziny, przyjaciół, znajomych...)zamęczać
swoimi problemami.
Co innego rozmowa, a co innego powtarzanie jak taśma magnetofonowa.
Zamęczać czyt. nadmierne, ciągłe użalania się (tłum. autora)