Jak wytrzymać?

[nerina1]

Powiedzcie mi jak mam wytrzymać samotność. Dzieci wyjechały na wakacje a ja
zostałam sama i boję się być sama w domu-poprostu od rana mam tylko jedną
myśl przed oczami jak ja wytrzymam sama w nocy-boję się być sama. Nigdy sama
nie byłam -muszę się tego nauczyć ale jak??

[to.ja.kas]

Miałam podobnie...ale TV do bardzo pozna, ksiazka nad ktora zasypiałami net w
łóżku do zasniecia i oczywiscie zapalona lampka....idzie przywyknąc....smieszne
to, ze takie duze a takie strachlliwe....ale tak jak mowiłam, im czesciej tym
łatwiej....teraz lubie nawet pobyc sama i załuje ze tak rzadko

[to.ja.kas]

A w ogole to zaplanuj sobie popołudnie i wieczór tak bys padła ze zmeczenia jak
wrocisz do domu i na tyle miło bys jak bedziesz padac do tego łóżka myslała o
tych miłych chwilach a nie o strachu ))

[betuana]

Da się przeżyć. Wiem coś o tym bo sama miałam podobny problem. Polecam spanie
przy zapalonym świetle (jakaś mała nocna lampka), przy włączonym radiu lub
można zaszaleć i zakupić sobie płytkę z literaturą czytaną - przy okazji można
nadrobic zaległości literackie A jak mózg jest zajęty delektowaniem się
literaturą to i strach mniejszy...

[nerina1]

Ja na samą myśl o powrocie do domu już mam dreszcze i nie wiem co robić. na
tydzień przed ich wyjazdem już coś podświadomie czułam się słaba, w głowie mi
się kręciło,miałam rewlucje zołądkowe itp. To jest poprostu koszmar -nie wiem
jak mam to przezyć!

[to.ja.kas]

Przede wszystkim nie przesadzac...zapytac sama siebie CZEGO sie boisz ? No bo
czego??? Uswiadomic sobie, ze zagrozenie wraz z wyjazdem dzieci sie nie
zmieniło. Spotkac sie z zkims, zadzwonic, właczyc fajna muzyke po przyjsciu
(albo film), moze kogos zaprosic na kolacje albo sama gdzies z kims wyjsc i po
pierwsze nie panikowac, po drugie nie panikowac i po trzecie nie
panikowac....jestes duza dziewczynka, dasz rade sama we własnym mieszkaniu.

Ten stan kiedy złapał mnie pierwszy raz uwswiadomił mi, jak bardzo jestem
uzalezniona od innych, nawet od córki, ze to ona daje mi poczucie
bezpieczenstwa a powinno byc na odwrót...jej nie ma a ja trace grunt....i duzo
zmieniłam, ale teraz jest ok.

[betuana]

Nie chcę sie bawić w diagnozowanie, ale wygląda mi to na nerwicę lękową. Tak ja
radziła To.ja.kas spróbuj się czymś zająć, a wieczorem zastosuj coś co Cię
odpręża, może być to przyjemna kąpiel czy kieliszek wina - Ty wiesz najlepiej.
Jeśli mimo wszystko będziesz miała problemy z przeżyciem tej nocy i następnych,
to chyba powinnaś skorzystać z pomocy psychologa a może i ze wsparcia
farmaceutycznego

[geo_v]

Idzie się przyzwyczaić, naprawdę. Ja z tych strachliwych, więc wiem, co mówię.I
wiem, jakie rachunki za prąd płacę
Moje recepty:
-oczywiście iluminacje w domu, po ciemku nie zasnę;
-telewizor nastawiony na Animal Planet-mam pewność, że nie obudzi mnie żaden
wrzask z horroru;
-drink i necik, dopóki się nie rozwidni, a jak się rozwidni, to już się nie
boję;
-pasjonująca lektura albo przegląd prasy;
-a najlepiej sprawdza się wyskok z przyjaciółmi, oczywiście z powrotem nad
ranem
Dasz radę

[geo_v]

Idzie się przyzwyczaić, naprawdę. Ja z tych strachliwych, więc wiem, co mówię.I
wiem, jakie rachunki za prąd płacę
Moje recepty:
-oczywiście iluminacje w domu, po ciemku nie zasnę;
-telewizor nastawiony na Animal Planet-mam pewność, że nie obudzi mnie żaden
wrzask z horroru;
-drink i necik, dopóki się nie rozwidni, a jak się rozwidni, to już się nie
boję;
-pasjonująca lektura albo przegląd prasy;
-a najlepiej sprawdza się wyskok z przyjaciółmi, oczywiście z powrotem nad
ranem
Dasz radę

:)

[misbaskerwill]

> -telewizor nastawiony na Animal Planet-mam pewność, że nie obudzi mnie żaden
> wrzask z horroru;

Racja. Nie ma to jak ryk słonia o 4 nad ranem

[to.ja.kas]

Ale ja tez zostawiam sobie TV na "bezpieczne" programy...pies ganiał złodziei i
morderców, ale duchów sie boję.....i nie przepadam jak mam faze na jakis lęk,
muszę iść do kuchni, odwracam się a na ekranie Klątwa...tylko, że im częściej
sama zostaję tym mniej mnie to wzrusza....teraz to czasemnawet za tym tęsknię,
bop jak nie siedzi ze mną Mała, to Mój , to oboje, a człowiek chciałby wieczoru
tylko dla siebie....cały zeszłty tydzień tak miałam, ale było fajnie, niestety
się skończyło....)))))))))

[nerina1]

Jak ja Wam zazdroszcze takiego podejścia do sprawy -jak się można tego nauczyć?

[to.ja.kas]

Bardzo nieprzyjemnie.....zostawac sama w domu....po kilku takich sytyacjach juz
jest duzo lepiej...poza tym pisałysmy Ci co robic by bac sie mniej, skorzystaj
z tych rad a kiedys sama bedziesz takich udzielac....strach czasem paralizuje i
przestajemy działac...mówimy tylko "ojej jak ja sie boje, i jak to robicie, ze
wy sie nie boicie?"...i nawet jak nam mówia to słyszymy i nie robimy bo nie
myslimy, bo sie boimy...wiec teraz przeczytaj jeszcze raz co napisałysmy, zrob
sobie plan rzeczy miłych ktore sobie dzis zasponsorujesz, przygotuj filmy,
muzyke, ksiazki, net i winko, ewentualnie telefon do przyjaciela....umow sie z
kims i baw sie dobrze....Zawsze mozana łyknac dwie piatki relanium i zasnac,
ale szkoda marnowac taka okazje na wykorzystanie troche luzu jaki dało Ci
zycie....

[nerina1]

Mam zamiar dzisiaj spróbować przecież nie moge spać w kółko u znajmych ze
strachu- zobaczymy jak mi wyjdzie

[to.ja.kas]

ale spotkanie ze znajomymi jak najbardziej wskazane...szalone, miłe,
wyjatkowe....)))

[geo_v]

misbaskerwill napisał:
Racja. Nie ma to jak ryk słonia o 4 nad ranem

No to teraz ja ryknęłam śmiechem No pewnie, że wolałabym mini-mini, ale tam
się chyba o 2o czy 21 program kończy

A tak w ogóle, to ja głupia jestem, bo horrory paradoksalnie lubię. Potem
wszystkie mi się przypominają. Najlepszą noc miałam, kiedy o 22 dotarłam z kina
po obejrzeniu Egzorcyzmów Emily Rose Podświadomosć zadziałała tak, że
obudziłam się równo o 3 nad ranem. Przesiedziałam ze 2 godziny na balkonie.

[to.ja.kas]

A ja znajac swoje fobie i dobra pamiec...(pamietam i boje sie po horrorach
obejrzanych w dziecinstwie), nie ogladam nic o duchach...Mam niestety tez
doskonała wyobraznie...Moja Mała kupuje jakies pismo dla nastolatek i ostatnio
poczytałam tam jakies straszne opowiesci w dziale typu "niesamowite
opowiesci"...no i na drugi dzien zostałam sama w domu...czego ja nie słyszałam
i nie widziałam...??? Dlatego wszelkim opowiesciom (poza Koontzem...no
uwielbiam go, ale jego powiesci mnie fascynuja a nie przerazaja)i filmom typu
horror mowie stanowcze NIE....za to moja Mała oglada to pasjami, a potem idzie
spac jakby nigdy nic...no i tak prtzywykła, ze na ekranie zaden horror jej nie
straszny...i jest dowodem na to, ze mozna byc fanem horrorow z wrazliwa i dobra
duszą ))

[cathy_bum]

W Mini Mini po zakończeniu programu pojawia się zabójcza rybka, która chrapie
tak miło, że wszystkie strachy idą precz Tak sobie pochrapuje do późnych
godzin nocnych. I to chrapanie wcale nie przypomina odgłosów wydawanych przez
nawalonego drwala, raczej przypomina posapywanie zmęczonego dziecka.
Lepsze od ryczącego słonia

[nerina1]

Ja wiem sama sobie to cały czas powtarzam ale jak już wchodze do domu to już
jestem chora. Ja przypuszczam ze to nerwica jakaś -chyba pozostanie mi się
wybrać do jakiegoś specjalisty bo tak nie da się funkcjonować

[betuana]

Neri, tylko Ty możesz w stanie ocenić jak bardzo lęk utrudnia Ci
funkcjonowanie. Jeśli standardowe rozwiązania zawiodą to nie wahaj się
zasięgnąć porady specjalisty, w końcu od tego są.
A poniżej jeden z tekstów de Mello, który może byc pomocny (mnie pomaga):

Urojenie
- Co jest największym wrogiem oświecenia?
- Strach.
- A skąd pochodzi strach?
- Ze złudzenia.
- A czym jest złudzenie?
- Myśleć, że kwiaty wokół ciebie są jadowitymi wężami.
- W jaki sposób mogę osiągnąć oświecenie?
- Otwórz oczy i zobacz.
- Co?
- Że wokół ciebie nie ma żadnego węża.

Betuana :)

[geo_v]

Tekst de Mello super

[lilyrush]

Koniecznie spraw sobie zwierzaka. Ja sugeruję kota,a le nie jestem obiektywna.
Będize Cię pilnował w wspierał. No i kazdy głupi dwięk w cienościahc zwalisz na
niego )))

[soniaaa]

Z tym kotem to swietny pomysl! Popieram i jak najbardziej polecam. Wczoraj sama
zwalalam wszystko na kota.

[to.ja.kas]

Tylko nie przesadz...zeby nie było tak, ze co wyjazd dzieci to nowy kot...ja
tak dorobiłam sie pieciu ))))

Zartowałam...powod był inny, tylko niemoge sobie teraz przypomniec jaki )))

[nerina1]

Osobiście za kotami nie przepadam ale pieska bym chciała ale niestety nie ma
mnie całymi dniami w domku i stworzonko by sie tylko nudziło

[geo_v]

Chomika? One sie lubią tłuc w nocy, więc na niego będzie

[ania331]

witam, a może jesteś z Lublina, chętnie bym posiedziała z kimś. Mam dokładnie
ten sam problem. pozdrawiam Anna

[nerina1]

Niestety z Katowic

[ania331]

szkoda oj szkoda. Wiem co czujesz moje dzieci też wyjechały-jestem po pierwszej
samotnej nocy brrrr....Ta samotność potrafi dobić.pozdrówka

[nerina1]

Też żałuje z kimś zawsze raźniej -ja dzisiaj mam tę pierwszą noc - jakoś bede
musiała dać sobie rade.

[ania331]

w dużym pokoju była zapalona lampka, grało radio cichutko żeby sąsiadów nie
pobudzic.Ja w sypialni. Dobrze że papierochy są to sobie wstawałam pod
pretekstem potrzeby zapalenia-bo w łóżku bym chyba zwariowała.Boże jak ja boję
się samotności!!!pozdrówka

[to.ja.kas]

Dziewczyny, czy Wy nie przesadzacie????))))))))))

Pomyslcie macie dzieci, jestescie dorosłe, macie mieszkanie dla siebie.
jestescie we własnym łóżku , we własnych 4 scianach. Co sie moze stac????

Czy cała Wasza samotnosc zapełniają dzieci??? A gdzie w tym wszystkim jestescie
Wy? Wasze plany?Zainteresowania?Pasje?Przyjaciele?Praca?Rodzina? Pomyslcie
sobie, ze macie szanse na poszukanie siebie...nie mamy Krzysia, Zosi czy Joli,
ale siebie....

Wiem, ze to nie takie proste, bo tez to przezywałam, ale da sie to wytrzymac a
nawet polubic....słowo Wam daję, ze jak tak do tego podejdziecie to predzej niz
pozniej bedziecie lubic miec chate dla siebie...

Kiedys nie miałyscie meza i dzieci? Co wtedy robiłyscie?Z kim spałyscie? Kto
wypełniał Wasza samotnosc? MOze warto odkryc dawna siebie?

[ania331]

U mnie to trochę inaczej wygląda. Mieszkam razem z exem.On wyjechał dzieci też
a ja sama.Nawet jak on jest to i tak jestem sama.A sama nie spałam od dawna,
zawsze On był od 20 roku życia-teraz mam 37-policz ile lat.Tylko jeszcze
dochodzi że ja go kocham i nie potrafię sama funkcjonować.Wogóle to bardzo
złożony problem.pozdrówka

[to.ja.kas]

No złozony...jak kazdego z nas tutaj...no moj moze nie, bo juz ten problem u
mnie nie istnieje....

A nie masz ambicji stac sie nagle samodzielna i niezalezna??? Tak by nie
potrzebowac eks do tego bys mogła zasnac i zyc??? Powiem Ci, ze faceci
uwielbiaja słabe kobietki...te ktore tak naprawde swietnie daja sobie rade bez
nich i ktore na nich nie wiszą)))

[geo_v]

to.ja.kas napisała:
> Pomyslcie macie dzieci, jestescie dorosłe, macie mieszkanie dla siebie.
> jestescie we własnym łóżku , we własnych 4 scianach. Co sie moze stac????

Obiektywnie nic Ale wyobraźnię to ja mam, oj, mam. Czas ją przestawić na
myślenie o przystojnym włamywaczu, któremu w raziew czego owiem: Ma pan trzy
godziny na opuszczenie mieszkania

> Czy cała Wasza samotnosc zapełniają dzieci??? A gdzie w tym wszystkim
jestescie
>
> Wy? Wasze plany?Zainteresowania?Pasje?Przyjaciele?Praca?Rodzina? Pomyslcie
> sobie, ze macie szanse na poszukanie siebie...nie mamy Krzysia, Zosi czy
Joli,
> ale siebie....
>
Kas, na ten przykład w moim przypadku to zupełnie nie tak. Kiedy zostaję sama,
niemal ciągnę zapałki, żeby zdecydować, co mam robić najpierw. Nacieszyć się
odrobiną wolności nie mogę, choć oczywiście bestyję swoją kocham nad życie
Ja się nie boję, że jestem sama, ja się boję duchów!!!

[delika1]

nerinko, obawiam się ,że to może być coś wiecej niż tęsknota...Może czas
pomoże, przyzwyczajenie do samotności?Ale wydaję mi się,że to może być nerwica
lękowa..Czy w ciągu dnia jesteś osobą lekliwą, wycofujaca się, nieśmiałą?jeśli
tak, to myslę, że powinnas zapisać się do psychologa, by łatwiej Ci sie żyło..

[to.ja.kas]

Ludzie błagam Was dlaczego Wy wystawiacie diagnozy LEKARSKIE na podstawie tego,
ze kobieta pisze ze boi sie sama spac ??????
Tez sie bałam....jak cholera...paliłam swiatła, siedziałam do nocy, ogladałam
sie za siebie czy nikt za mna nie stoi..ba do wanny bałam sie wejsc i kąpałam
sie rano, bo COS sie na mnie wszedzie czaiło.....zadna nerwica lękowa....zwykły
babski strach ktory mozna pokonac jak dziewczyny wezma sie w garsc...i to wiem
z doswiadczenia!

[maza15]

Mialam to samo.
Cały dom,ogród i ja sama...
Kładlam się pożno,potem koniecznie coś czytałam,do zmęczenia...
Z początku nie wiedziałam co czytam,bo myśli uciekały,przewracałam kartki
ksiazki,ale nic nie pamiętałam .
Z czasem te lęki łagodniały,wracały gdy syn wychodził,wyjezdżał.
Teraz jest już spokojnie.
Przeszło.
Syn wyjechał na dłużej,a ja nie mam problemu.
Nawet burzy przestaję się bać...
Polecam psa.

[ania331]

Moje drogie Panie ale ja np nie boję się ze ktoś wejdzie że mnie napadnie---nie
nie. Ten lęk który mnie ogarnia jest inny silny, niepozwalający oddychać i
śmiać się. To jest lęk przed wspomnieniami i snami.Wiem że większość z nas musi
to przejść-podobno?
A może poprostu wybrać się do lekarza? może coś poradzi, no ale i tu pojawia
się lek przed pójściem. Lęk przed wyjściem z domu do pracy, lek przed wyjściem
z pracy do domu itp itd

[m_niczka]

Aniu, myślę, że pomysł z pójściem do lekarza jest jak najbardziej trafny, a
może psycholog?... być może zaproponuje Ci proste techniki np. ćwiczenia
oddechowe, które pozwolą opanować Ci paraliżujący lęk i ułatwią
funkcjonowanie... prawda, musisz przez to przejść, ale jeśli utrudnia Ci to
codzienne czynności warto coś zrobić i oswoić wyimaginowane strachy...
trzymam kciuki...
M.

[cathy_bum]

Moja córka też mnie w tym roku opuściła po raz pierwszy na dłużej. W sumie nie
ma jej już trzy tygodnie (była tylko na 2-3 dni, żeby się przepakować).
No trochę pusto w domu, fakt. Sama się żaliłam 3 tygodnie temu na forum, że mi
samotnie i źle. Przez pierwszą noc chodziłam po domu na paluszkach, żeby jej
nie obudzić
Z drugiej strony mam wreszcie czas dla siebie. Pełen luz. Po pracy mogę połazić
po sklepach i wcale nie spieszyć się do domu. Umówienie się na spotkanie ze
znajomymi wreszcie nie przypomina operacji wojennej wymagającej dopracowania
szczegółów na dobre kilka dni naprzód. Staram się z tego korzystać, następna
okazja nie tak prędko się trafi.
Potraktuj ten czas jako zasłużone wakacje dla Ciebie. Umów się z przyjaciółmi.
A jak nie masz ich w pobliżu, to też nie koniec świata. Samodzielna wyprawa do
kina, na spacer czy buszowanie po sklepach tez jest dla ludzi. Serio, serio.

To nie jest łatwe, wiem. Całe życie byłaś z kimś. Niemal zawsze miałaś dzieci
przy sobie. Trudno się przestawić. Pustka w domu aż dzwoni w uszach. Ale to
zwykle mija. Ja bardzo się cieszę, że moje Małe niedługo wraca i tęsknię za nią
okropnie. A z drugiej strony aż zaczynam żałować, że skończy się czas
beztroskiego szlajania po mieście, chińskich zupek i totalnego bałaganu w
domu.)

[geo_v]

Cathy, no oczom nie wierzę.CHIŃSKICH ZUPEK???? To już upłynniłaś wszystkie
zapasy węgierskich kurczaków i innych pierogów?

[cathy_bum]

geo_v napisała:

> Cathy, no oczom nie wierzę.CHIŃSKICH ZUPEK???? To już upłynniłaś wszystkie
> zapasy węgierskich kurczaków i innych pierogów?

Jeszcze trochę zostało- dziecię wróci i będzie jak znalazł. Wtedy zabawię się w
Matkę Idealną A teraz parówka na śniadanie, zupka serowa Knorra na obiad i
ciasto na kolację

[nerina1]

nerina1 napisała:

> Powiedzcie mi jak mam wytrzymać samotność. Dzieci wyjechały na wakacje a ja
> zostałam sama i boję się być sama w domu-poprostu od rana mam tylko jedną
> myśl przed oczami jak ja wytrzymam sama w nocy-boję się być sama. Nigdy sama
> nie byłam -muszę się tego nauczyć ale jak??

[nerina1]

Hm ciekawe to co piszesz ale cóz moze czasami tak bywa ze musimy wiedziec co
straciliśmy by nastepnym razem to docenić

[kasiar74]

nerina masz rację!!Te chwile samotności są właśnie po to żeby docenić
nastepnego mężczyznę, będziesz mieć już porównanie i zasmakujesz na nowo w
NORMALNOSCI, będziesz juz uśmiechnięta i odrodzona

[ania331]

kasiar74 napisała:

> nerina masz rację!!Te chwile samotności są właśnie po to żeby docenić
> nastepnego mężczyznę,
Tylko gdzie go znaleść?

[mary171]

Ja właściwie jestem sama od ponad trzech tygodni. Syn jest u teściów, wraca w
piatek. tęsknię za nim, ale starałam się ten czas wykorzystać jak nalepiej:
spotkania z przyjaciółmi, zakupy, książka, jogging. Wstyd się przyznać, ale jak
wróci mały bedzie mi pewnych rzeczy brakowało. Chociaż tęsknię i kocham go
szaleńczo.

[geo_v]

mary171 napisała: starałam się ten czas wykorzystać jak nalepiej:
> spotkania z przyjaciółmi, zakupy, książka, jogging. Wstyd się przyznać, ale
jak
>
> wróci mały bedzie mi pewnych rzeczy brakowało. Chociaż tęsknię i kocham go
> szaleńczo.
Mogę się podpisać ))

[lilyrush]

boszeeee..ja myśałam, ze Wy o tym baniu sie spać samej to zartujecie!!!!
Ja sie boje samotnosic,ale tej prawdizwej- kieyd nikog ze mna nie ma, ale takze
i duchowo, kidy nie mam sie do kogo odezwa i nic dla nikogo nie znaczę. Na
szczeście tak źle to mi nie jest.

[geo_v]

Hehe,Lily, gdzieś słyszałam, że każdy ma swoje po..ebanie. I to szczera
prawda Żadne żarty...

[ladyhawke12]

Nie czytałam całego watku za długi sie zrobił. Dzieci wyjechały to masz czas wreszcie zjąc sie soba, isc do kina na flimy które chciałas obejzec ale dzieci nie ma jak zostawic, fryzjer, kosmetyczka, czy poprostu spacer i lody. Mozna czytać do woli, przy lampce winka, nikt nie nudzi za glowa, mamo to, mamo tamto.