refleksje

[maarcjanna]

czytam poszczególne watki i widzę siebie.... rozwiedziona, samotna, spędzam
wieczory w domu, nie chcę następnego związku a jednocześnie boję się
samotności, wiem, że rozwód był jedynym wyjściem a jednocześnie cały czas
zastanawiam się nad tym, czy dobrze zrobiłam i jakie będą konsekwencje mojego
kroku. Boję się eksa a jednocześnie cały czas o nim myślę - uzależnienie?
Konsekwentnie kończę wszystkie wspólne sprawy i jednocześnie opłakuję swoje
małżeństwo. Popaprana jestem do kwadratu.

Bym to nazwał raczej normalnością...

[tricolour]

... bo opłakujesz straty i konsekwentnie budujesz nowe. Jak już coś małego
zbudujesz sama, to mąż (nawet w myślach) przestanie być potrzebny...

[wiona11]

Jak już coś małego
> zbudujesz sama, to mąż (nawet w myślach) przestanie być potrzebny...

A konkretnie??? Co takiego małegotrzeba zrobić, żeby mąż przestał być
potrzebny??? Ty - zdaje się - masz narzeczoną. Czy o takie "małe" chodzi

Nie o takie małe chodzi...

[tricolour]

... małe rzeczy, to radzenie sobie z codziennością w pojedynkę. Rozwiązywanie
drobnych codziennych kłopotów uczy samodzielności. A samodzielnośc potem
przeradza się w świadomość, że nikt nie jest mi potrzebny do życia, a tym
bardziej ex.

No... potem jednak przychodzi świadomość, że samotne życie, to marnowanie
potencjału i czas na faceta.

[magda210682]

Ja też jestem (prawie)rozwiedziona, samotna i spedzam wieczory w domu(przed kompem). Nawet filmow nie ogladam.....

[soniaaa]

Moze resztki milosci... Takie okruszki, ktore zaraz beda pozamiatane...
Chyba kazda z nas to przechodzi (przepraszam: panowie tez. Jest pora na
popapranie, na lzy, i wierze, ze przyjdzie tez pora na radosc. A przynajmniej,
w wiekszosci przypadkow tutaj, na wewnetrzny spokoj i poczucie dobrego zycia.
Ja tez sie boje samotnosci, ale chyba najbardziej boje sie tego, ze nie
sprostam, ze zaczne zyc zyciem corki, ze stane sie zaborcza i chcaca wszystko
wiedziec matka. A dzieciom trzeba pozwolic latac.

Marcysiu

[nangaparbat3]

maarcjanna napisała:

> czytam poszczególne watki i widzę siebie.... rozwiedziona, samotna, spędzam
> wieczory w domu, nie chcę następnego związku a jednocześnie boję się
> samotności, wiem, że rozwód był jedynym wyjściem a jednocześnie cały czas
> zastanawiam się nad tym, czy dobrze zrobiłam i jakie będą konsekwencje mojego
> kroku. Boję się eksa a jednocześnie cały czas o nim myślę - uzależnienie?
> Konsekwentnie kończę wszystkie wspólne sprawy i jednocześnie opłakuję swoje
> małżeństwo.

Powyzej mamy Twoje spostrzezenia.

A tu - dość obelżywe - podsumowanie:

>>>Popaprana jestem do kwadratu.

A gdzie te anonsowane refleksje?

ojej, bardzo przepraszam

[nangaparbat3]

Jakos przegapiłam to "widzę siebie" i dlatego sie wkurzylam, wybacz proszę.
A tak poza tym myslę, ze jak oplakujesz, to będzie dobrze, Trzeba sobie pozwolic
na żałobę, potem przyjedzie odrodzenie, na pewno.

nic się nie stało

[maarcjanna]

nie szkodzi, nie odebrałam tego jako atak, spoko.... dobrze mi tu z Wami....

:)))

[nangaparbat3]

Dzięki

[cynamonowy_kot]

no to jestem tak samo popaprana jak Ty
pozdrawiam cieplutko

[m_niczka]

tak... to prawda... forum to takie lustro, gdzie w niemalże każdym wątku można
dostrzeć cząstkę siebia, a w niektórych to nawet całościowo od stóp do głów...
no i popapranie jak najbardziej na pierwszym planie... ja prawie tak samo może
oprócz tego, że już nie myślę ustawicznie o eksie i gdyby mi o sobie nie
przypominał, to nie zaprzątał by mojej głowy (dzisiaj chciał mi na ten przykład
zabrać wiertarkę, nie oddałam... co by zasłużyć na miano wrednej wydry)...
M.