mama i tata...

[ewiku]

świat sie zmienia, cywilizacja rozwija sie w coraz szybszym tempie, zmieniają
się nasze wartości moralne ale u wielu osób jedno ciągle pozostaje niezmienne:
"święte" przekonanie, że każde dziecko potrzebuje "mamy i taty" jako rodziny.
I nie ważne jest czy rodzice sie kochają, rozumieją czy chcą być ze sobą albo
czy w ogóle są szczęśliwi jako małżonkowie. To wszystko "musi" być nie ważne
bo przecież są dzieci, więc rodzina powinna trwać w całości.
Szkoda tylko, że w tym poczucie życiowej misji rodzicielskiej w tak nie
wielkim stopniu naprawdę patrzy się na dobro dziecko a nawet traktuje się je
jak, delikatnie rzecz ujmując, "nierozumną" istotę, która niczego nie widzi i
nie czuje. I skazuje! się takie dziecko na życie z ludźmi, którzy je spłodzili
i nazywają się rodzicami ale tak naprawdę to są jego katami.
Może zabrzmiało to, co napisałam dość surowo ale ja kiedyś rozwiodłam się dla!
dobra mojego syna (dziś, jako dorosły facet jest mi za tamtą decyzję wdzięczny
i ją rozumie) i uważam, że my rodzice powinniśmy przede wszystkim jedno:
zapewnić naszym dzieciom spokój i poczucie bezpieczeństwa (nie ma to nic
wspólnego z sytuacją materialną bo nawet nie wiem jakie bogactwo, jeżeli jest
okupione łzami lęku czy przemocy w rodzinie nie daje niczego) bo tatę i mamę
dziecko ma zawsze a czasem lepiej osobno jak razem.


----------------------------------------------
Sztuką jest minąć koniec i iść dalej...

[deleine]

Masz rację. Problem jednak w tym, że ludzie bardzo łatwo rezygnują z
jakichkolwiek starań czy ta ich rodzina normalnie funkcjonowała. Każdy przyjmuje
pozycję, że coś mu się należy. Coś jest nie tak w tej łatwości mówienia "tak" a
potem "spieprzaj dziadku". Praca sędziego w sądzie rodzinnym to musi być
dołujące zajęcie. Rodzina za rodziną do kasacji. I fakt, że lepiej w chorej
atmosferze nie kazać dziecku wzrastać. Ale jakoś tak coraz częściej można poczuć
się na przystanku tramwajowym. Ci wysiadają ci wsiadają. A co z dziećmi?

[titta4]

Cóż....mi sie bardzo podoba, co napisała eviku- mam podobne przemyślenia-
zreszta tez rozwodzę sie dla "dobra" dzieci- nie chcę skazywać ich na pełna
napięcia atmosferę, sfrustrowana mamaę i miotajacego sie ojca...chcę,żeby miały
wzorzec ...
Ale prawda tez jest w tym co napisała deleine- wiele osób gdy cos jest nie tak
zabiera zabawki i znika...
widze jednak wokół siebie coraz wiecej osób które próbuja znaleźć złoty środek-
walczyc o rodzine- a raczej o jej naprawę, gdy sie to nie uda- godnie sie rozstać...

[mariefurie]

ewiku napisała:
>>a czasem lepiej osobno jak razem.

Amen.

ps.Ładny tekst.