Rozwod?

[vstrom-10]

Jestesmy kilkanascie lat malzenstwem,raz bylo lepiej,raz gorzej.Dzieci sa
prawie dorosle,tzn jedno jest,a drugie tuz,tuz przed.Po coz wiec pisze na tym
forum?Bo mam problem...zakochalem sie.Brzmi moze smiesznie lecz dla mnie jest
to sytuacja z ktora nie potrafie sobie poradzic.Mysle o rozwodzie lecz
przeraza mnie swiadomosc,ze moje dzieci potepia moja decyzje.Zal mi takze
zony,bo mam dla niej duzy szacunek.Nie potrafie jednak wyrzucic z serca
uczucia do drugiej kobiety,ktora nie naciska,nie pogania,tylko czeka.Czy moge
budowac zwiazek,kosztem wlasnej rodziny?Zapewne nie.Czy jednak moge oszukiwac
siebie i zone,gdy w sercu pustka?Gdy sa tylko wspomnienia?Stoje teraz na
srodku i spogladam raz w jedna,raz w druga strone.Czuje odpowiedzialnosc za
swoich bliskich,za rodzine i spedza mi to sen z powiek.Jednak jak sobie
poradzic,gdy czlowiek tak bardzo kocha?Druga kobieta ma dziecko,jest po
rozwodzie.Boje sie relacji z jej nastoletnim dzieckiem,bo nie odpowiada mi
jego sposob zachowania,a jednak nie potrafie sie od niej oderwac.Jestesmy jak
uszyci na miare dla siebie...

[tiny54]

pewnie cokolwiek zrobisz,będziesz żałował,odchodząc skrzywdzisz rodzinę ,chcą
wrocić do żony ,nie wrocisz już do tej samej rzeki.
Sprobuj skoku na głęboką wodę ,idź sam na terapię ,lub co wyda ci się najpierw
straszne ,ale w rezultacie pomocne i rodzinie i tobie ,idźcie razem z żoną ,może
nie wszystko jest stracone.Pomożesz i sobie i jej ,jeśli nawet i żona zrozumie
,że (powiedzmy) wasz związek nie ma sensu .Nie działaj pochopnie.
Trzy lata temu przeżyłam to samo ,a gdy mąż chciał wrocić ,ogolnie rzecz biorąc
,nie było sensu.
Dzieci skrzywdzisz ,bezsprzecznie.Czy uniesiesz taki ciężar ? Tam też nie
będziesz miał raju,teraz tak to widzisz ,poźniej zobaczysz więcej - drugą
stronę medalu.
Swoją drogą kobiety ,ktore przeżyły rozwod ,robią innej to co im zrobiono.
I licz się z odrzuceniem przez dzieci,przynajmniej na początku.

[ona_37]

vstrom-10 napisałBoje sie relacji z jej nastoletnim dzieckiem,bo nie odpowiada mi
> jego sposob zachowania,a jednak nie potrafie sie od niej oderwac.Jestesmy jak
> uszyci na miare dla siebie...< __Każda miara z czasem się zmienia (wymienia..)to Twoja następna.Temat bardzo szeroki,żona wie że ją oszukujesz? Jeśli nie i tak się z czasem dowie.Ty jesteś zauroczony a nie zakochany,to przemija i zostaniesz na "starość" sam.Nie zdajesz sobie sprawy co niesie za sobą rozwód w Twoim przypadu.Obserwując ludzi doszłam do wniosku że idą z deszczu pod rynne....I nigdy nie przyznają się co tak na prawdę czują,udawają zadowolonych szczęśliwych.Po za tym decyzja należy do Ciebie nikt nie zna dokładnie Twojej sytuacji ani Twojego życia.

[tiny54]

dodam od siebie jeszcze ,że nie wierzyłam ,gdy terapeutka mowiła mi ,że i tam w
tym raju nie ma raju ,bo jak to moj pan i władca tak mogł się mylić ,bo
przejechał buldożerem po całym swym,to chyba tylko dla wiecznej szczęśliwości
,teraz ja go nie chcę, tamto szybko się skonczyło ,on żebrze o wsparcie u
dzieci,a smutki zapija a to winem ,to koniaczkiem .

[vstrom-10]

Nie jest to zauroczenie,trwa to rok,a kazdy dzien przynosil cos nowego,uczylismy
sie siebie nawzajem.Strach przed odrzuceniem przez dzieci,poczucie
odpowiedzialnosci(nie bylem idealnym ojcem ale i nie najgorszym),strach przed
rozpoczynaniem wszystkiego od nowa i obawa przed krytyka,dotad uwazany bylem za
porzadnego czlowieka.Zona jest dobrym czlowiekiem,coz moge jej jednak dac w
przyszlosci,gdy dzieci odejda?Dwoje ludzi zyjacych ze soba,lecz jakby obok
siebie...Wiem,ze szczescia nie mozna budowac kosztem nieszczescia innych.Ja to
naprawde wiem i rozumiem,ale...To straszne gdy czlowiek w takiej sytuacji spotka
kogos,z kim tak bardzo chcialby byc,kto jest wlasnie taki,jak byc
powinien...tiny54,bardzo madrze piszesz,lecz jak walczyc z wlasnym sercem?

[kasper254]

Wiesz, vstrom, może trzeba zmienić krawca, jak tak zbyt dobrze do
siebie pasujecie? To grozi szybkimi mdłościami i nudami...I w
drugiej Twojej kwestii - uczyć się ponad rok i ciągle coś
nowego ...mhm! a może nauka zbyt oporna lub uczniowie zbyt tępi,
albo też na lekcjach myślą o dyrdymałach? Serce to tylko kawał
mięsa, wiem, bo miałem w ręku. Ale pewnie Twoje jest drogocenne, z
diamentów i boisz się, że walcząc o nie, porysujesz. Nie gniewaj się
stary, ale obok motylków w brzuchu jest coś takiego jak
odpowiedzialność za partnera, bo i starość czeka, a z nią problemy,
niezbędna pomoc i inne duperele. Porzucisz żonę jak stary kapeć -
czuje pismo nosem; dorabiasz legendę...Jest także odpowiedzialność
za dzieci i wnuków, których nie można ot,tak sobie wrzucić na
dowolną krę dryfującą po falach.
Na porządnego mi Ty nie wyglądasz, chyba że umiesz się tak
kamuflować, jak przed znajomymi. Przy następnej "miłości" poznam Cię
lepiej i rozgryzę ten diament.

Poczucie odpowiedzialności...

[tricolour]

... jak ono wygląda wobec mozolnego budowania nowego związku przez rok? Czy
powiedziałeś żonie o kochance skoro masz poczucie odpowiedzialności? Na czym
polega poczucie odpowiedzialności gdy się zdradza żonę?

Nie potrafisz zaakceptować zachowania dziecka kochanki. Jak rozumiesz w takiej
sytuacji poczucie odpowiedzialności gdy założysz drugą rodzinę?

"To straszne gdy czlowiek w takiej sytuacji spotka kogos..." - jaki CZŁOWIEK?
Jakiś obcy? Nieznajomy? Skoro masz poczucie odpowiedzialności, to dlaczego nie
piszesz o sobie samym w pierwszej tylko w trzeciej osobie- "on".

[tiny54]

dlatego wspomniałam o terapii, bo być może oboje zrozumiecie z żoną ,że wasz
związek nie ma szans ,lub ma ,tego nie wiecie,to zależy.
To co chcesz zrobić ,to jedno ,ale skoro piszesz o szacunku do żony ,należy jej
się uczciwość ,i danie jej szansy na jak najdelikatniejsze rozstanie.
Może sprobuj sam iść do specjalisty,dobry pomoże .
Teraz nie dość ,że ją okrutnie oszukujesz ,a jak to boli ,to zdradzane osoby
wiedzą i dochodzą do siebie długo,to nie pamietasz ,że być może romans to jedno
,a pożycie na codzien "w papilotach" to zupełnie inna sprawa.
Prawo przewiduje rozwody ,bywa i tak ,ale co zrobisz gdy i ta miłość pęknie jak
banka mydlana.Moja rywalka przez ponad dwa lata "wyciągała" mego barana ,a po
pół roku stwierdziła ,że to nie to ,teraz rozbiła kolejne małżenstwo,co dalej
jej sprawa,ale...rok w związku a w romansie ,to dwie rożne rzeczy.

[tiny54]

i jedno jeszcze dopiszę,kobieta ,z ktorą masz romans ,wie że masz żonę ,i pcha
łapy po cudze ,wiedząc co robi innej ,dobrze powiedziałes ,że na cudzej
krzywdzie szczęścia się nie buduje ,sprobuj ...może będziesz wyjątkiem,i tej
drugiej ,gdy minie szał miłosny za lat kilka powiesz to samo - teraz cię tylko
szanuję.
Prosta droga do zgorzknienia.

[kicia031]

czyli podsumowujac:

pukasz kochanke od roku, oklamujac zone i kosztem czasu poswiecanego
jej i dzieciom
kochanka bardzo laskawa cie nie ponagla
chcesz zamieszkac z kochanka i jej dzieckiem, ktorego nie
akceptujesz wszystko to dla dobra zony, ktorej nie chcesz skrzywdzic
bezmilosnym malzenstwem

ale jestes przyzwoitym czlowiekiem i jakze bardzo zakochanym.
Mam propozycje - po prostu powiedz to wszystko zonie, a przestaniesz
miec dylemat co robic, bo dostaniesz takiego kopa, ze odlecisz na
ksiezyc, pozostawiajac zonie swoje doczesne dobra.

[vstrom-10]

Dziekuje za komentarze,daja duzo do myslenia.Piszac na tym forum,chcialem
podzielic sie tym co mnie boli,z czym sobie nie radze,a takze spotkac osoby
ktore doswiadczyly czegos podobnego.Czlowiek uczy sie przez cale zycie.Nie boje
sie krytyki,na pewno nalezy mi sie.Nie jestem ze szkla,ani z krysztalu,wazna
jest dla mnie forma...Nie lubie po prostu chamstwa.Wydaje mi sie,ze trafilem na
strone ludzi z problemami,chcacych pomoc,nie na strone kibicow
pilkarskich?(kicia031,kasper254)

Forma jest ważna?

[tricolour]

To napisz jaką formę stosujesz wobec własnej rodziny?

[kicia031]

Nie boje
> sie krytyki,na pewno nalezy mi sie.Nie jestem ze szkla,ani z krysztalu,wazna
> jest dla mnie forma...Nie lubie po prostu chamstwa.

Bardzo jestes delikatny i wrazliwy. Dam ci rade - jak nie lubisz chamstwa, nie
zachowuj sie jak cham wobec najblizszych, a juz zwlaszcza nie sprowadzaj
kobiety, ktora ponoc tak bardzo kochasz do roli do ktorej ja sprowadziles.

Nie przecze, ze forma jest wazna, ale gowno nie bedzie woniec kwiatami tylko
dlatego, ze je nazwiesz perfuma.

[tiny54]

widzisz ,kibice nie kibice ,oni mowią dosadnie (kicia ) co inni ubiorą w
delikatniejsze słowa.
Nie chciałbyś słuchać ,jak będzie rozpaczała twoja żona ,dziś się sama dziwię
,że tak można rozpaczać i kląć ( skąd to pochodziło wiem po terapii) jak ja
wtedy ,mieć takie myśli jak wtedy i powiem ci,że z tą wiedzą i świadomością
,ktorą mam teraz nie walczyłabym o takiego dupka jak moj były ,dostałby kopa ,i
wcześniej doszłabym do siebie.
Teraz kiedy masz odchowane dzieci i czas na samorealizację ,zabawiasz się w
piotrusia pana.
Nie chce mi się wierzyć w twoją dojrzałość emocjonalną ,czytając twego posta
miałam wrażenie ,że to moj karakuł odezwał się ,bo tak niedojrzale jesteś
"rozterkowany".Choć rozumiem wahania spowodowane krzywdą jaką ewentualnie
wyrządzisz rodzinie ,ale co tam ,rozwody są w modzie ,dwa życia ,trzy życia ,no
problem.Żeby można było nie pamiętać,a to się nie da,cholerne sumienie.
Musisz się liczyć z tym ,że niektore neksie zrobią wszystko by odciągnąć cię od
dzieci ,a mają rożne sposoby.Zapytaj się jej ,czy weźmie cię z całą twoją
przeszłością ,pozwoli na zabieranie dzieci do siebie ,na urlopy ,na kupowanie im
prezentow ,jak zabezpieczysz dzieci na przyszłość.

[karolina331]

Masz typowy syndrom andropauzy, czyli zwykłe wahania wieku średniego.
Nie ma w tym nic nadzwyczajnego. Nie ma w tym nic nowego.
Nie wypracowaliście sobie z żoną przez te wszystkie lata prawdziwej
bliskości, przywiązania, oddania, odpowiedzialności za siebie
nawzajem i teraz masz/macie dylemat.

To nie jest tylko Twoja wina, Twoja żona ma w tym swój znaczący
udział. Zajęta dziećmi i codziennością, zapomniała, że jesteś
mężczyzną, który będzie chciał jeszcze raz w życiu zapolować.
Zapomniała, że należą Ci się jeszcze miłość, seks, szaleństwo i
tańce do rana.

Zostaniesz z żoną - to będziesz się pewnie nadal spotykał z
kochanką, będziesz nadal okłamywał żonę, dorosłe dzieci, całą
rodzinę (swoją i kochanki) i siebie także.
Będziesz bardzo nieszczęśliwy, zaczniesz mieć w końcu pretensje o
straconą szansę do... żony (zgodnie z męską logiką - rozumiem i nie
dziwię się).
Odejdziesz i zwiążesz się z kochanką - cóż. Wejdź na
forum "macochy", a zobaczysz, jak potrafią obrzydzić życie
nowemu "tatusiowi" cudze dzieci, ile kosztują, jakie mają fochy,
wymagania i co na to ich matki.
Często taki związek kończy się szybkim rozwodem. Ale nie musi.

Jeśli naprawdę kochasz i jesteś pewien, że dasz sobie radę ze
wszystkim: rozwodem ze swojej winy, alimentami na studiujące dzieci,
alimentami na żonę, kaprysami dziecka kochanki, problemami kochanki
z jej byłym mężem i z alimentami na jej dziecko, sądami, adwokatami,
kontaktem z dziećmi, wreszcie nawet z... dziedziczeniem po Tobie -
to odejdź od żony.

Odejdź, ale tak, jak prawdziwy mężczyzna odejść powinien: zostaw
żonie WSZYSTKO.
Zobacz, czy kochanka przyjmie Cię w jednej koszuli i ze szczoteczką
do zębów w reklamówce (bo walizkę też zostw żonie). Nie szarp się z
żoną o meble, mieszkanie, plazmę, auto, lokatę.
To NALEŻY SIĘ Twojej rodzinie, która porzucasz.

Jeśli kochanka Cię kocha, zgodzi się zaczynać z Tobą wszystko od
zera. Musi mieć też ona świdomość, że będziesz płacił jeszcze długo
spore alimenty na własne dzieci, a na żonę - być może do końca jej
życia. I, że jesteś ojcem, a więc trzeba będzie jakoś poukładać
stosunki pomiędzy wszystkimi uczestnikami dramatu.

To ucziwsze, niż życie w kłamstwie.
Może jeszcze będziesz szczęśliwy.
Kto wie?

[tiny54]

troche i do Karoliny ,sorry ,ale dlaczego piszesz ,że żona zapomniała zajęta
dziećmi i całym tym kramem, o szalonych nocach ,teatrach etc.
O tym powinni pamiętać oboje,co nie znaczy ,że tylko autor wątku jest bez winy,o
ile tu mowa o winie .
Przyjemności i obowiązki to raczej na pół.
Natomiast co do sposobu odejścia ,pełna zgoda.Rujnując komuś marzenia ,powinno
się zadośćuczynić.Ba ,łatwo powiedzieć .Pośrednio ja nie godząc się na
zaharapanie majątku przez łowczynię posagow doprowadziłam rozpad związku typu
Romeo i Julia (to nie żart ,tak powiedział moj eks odchodząc ,jesteśmy jak Romek
i Julcia - faktycznie- brak kasy = rownał się brakowi miłości)

[karolina331]

Tiny, z całym szacunkiem, ale ja napisałam, że wina leży po obu
stronach w sytuacji opisanej przez tego pana.
Po tylu latach pozornie dobrego pożycia często do takich sytuacji
dochodzi (że pan sobie znajduje młodszą kochankę) i każda para
powinna się na to przygotować.

Przykro mi, że tyle smutnych rzeczy musiałaś w życiu przejść.
Nie znam Twojej sytuacji, nie oceniam Cię.

[dede43]

Mam propozycje - po prostu powiedz to wszystko zonie, zaproponuj
godziwe alimenty, zlikwiduj wspólnotę małżenską, przepisując wszystko na żonę, a
potem weź szczoteczke do zębów i poprostu sie wyprowadź. I to nie do kochanki, a
do wynajetego (lub kupionego )mieszkania. Tam zacznij mysleć.

[vstrom-10]

Nie znalazlem sobie mlodej dziewczyny,przeciwnie,jest kilka miesiecy starsza.Ja
takze myslalem,ze nic takiego mnie w zyciu nie spotka,nie szukalem.Nie bylo
najlepiej,ale bylo i bylem pewien,ze tak ma pozostac.Ta milosc przyszla nagle.I
nie jest latwo,bo jednak trudno jest skreslic te kilkanascie lat.Czesto
serce,bierze gore nad rozumem,wlasnie dlatego napisalem tutaj,by komus o tym
powiedziec.Jest lzej.Nie szukam tutaj rozwiazania,nie szukam gotowej odpowiedzi.

[rybak]

O kurczę! Karolcia - tym razem masz rację!

[tiny54]

na rozwod karolina nie da się przygotować ,jeśli się tego nie chce ,nade mną nie
ma co się użalać ,ja tylko na swoim ,i nie tylko ,przykładzie piszę co sądzę o
tej sytuacji.
Teraz vstrom ma problem ,na szczęscie nie ja .Sytuacja jakich wiele ,co nie jest
zabawne ,dla tego co to przeżywa.Jedyna pociecha ,że tak czy inaczej ,ale kiedyś
się skonczy.

[karolina331]

Droga Tiny! Kobieta więcej potrafi znieść, niż myśli, że zniesie.

W związku trzeba się liczyć ze wszystkim: śmiercią ukochanej osoby,
oszustwem, rozwodem.

I zawsze lepiej jest liczyć na siebie, niż na litość (?) lub wyrzuty
sumienia naszej do niedawna ukochanej połówki.

Ty te

[tiny54]

bo kobieta to takie bydle ,że uniesie każdy krzyż ,ktory wystrugali niecni
mężczyźni.Mi na dzwiganie szkoda już czasu.
Poza tym co ja dzwigam ,to moja sprawa, teraz przydzwigałam kota ,i nic więcej
nie dźwigam odkąd luby dał mi wolność.
Nawet nie wiedziałam jaką przysługę mi zrobił,a co się naklęłam to moje.
Ważne jest te tam "to zależy" ,jeśli autor tego wątku da swojej żonie rozwod
,nie wiadomo kto na tym lepiej wyjdzie ,a to zależy czy jest dupkiem czy nie ,a
tego to my już nie wiemy.
I nie mow do mnie ,czy i co mam dzwigać.

[karolina331]

Tiny, ja w ogóle nie mówię o Tobie i o Twijej sytuacji.
Nie chcę się z Tobą kłocić, bo podchodzę do Ciebie ze zwykłą, ludzką
życzliwością, a Ty się najeżasz.
Serdecznie pozdrawiam Twojego Kota.

[tiny54]

hej to fajnie ,ja się nie najeżam ,co najwyżej droczę się z Tobą ,uzupełniam
niedopowiedziane ,i nic a nic nie mam Ci za złe ,a swoją drogą gdzieś tam
wtrąciłaś słowko o mnie ,nic nie ma złego w naszej rozmowie ,poza drobnymi
roznicami wynikającymi z takiej formy kontaktu.
My tu gadu gadu a chłopina ma dylemat.Pozdrawiam

[plujeczka]

a mnie to sie takie miłosci podobaja ,niby z nienacka no bo z nieba
ta miłość spadła, niby niezobowiazująca bo kochanka nie ponagla,
niby szanuje zonę a kocha kochanke.Ma dorosłe odchowane dzieci a
bierze sie za wychowanie pasierba, który go na dokładkę nie lubi.I
co najwazniesze wciaż po roku ! ma ocym rozmawiać z kochanka no
znaczy sie rozwija ie pod jej skrzydłami lub jak kto woli u jej bpku
a u zony nie.oT CIEKAWE usprawiedliwienie swoich niecnych
czynów+radzę jak inni, weź chłpie walizke i to mała, szczoteczke do
zebów,konta przepisz na zone i goły i wesoly idż do
kochanki....koniec moze byc ni do pozazdrosczenia. A propos zonie
juz dzisiaj powiedz, ze jej nie kochasz, kobita ochłonie i kto wie
moze złozy rece do Boga ,ze ją od takiego "milutkiego i porzadnego
meza " uwolnił.

[useless00]

Ktoś tu powiedział: powiedz żonie, a ona wyrzuci Cię na kopach. Ale czy to aby nie jest przerzucenie całego ciężaru decyzji na Bogu ducha winną kobitę? No, bo nasza "siwiejaca głowa" pozbędzie się w sposób prosty i przyjemny dylematu. On zrobi tylko to co powiedziała małżonka. Na nią zrzuci odpowiedzialność za swoje błędy. Jej zrujnuje życie, na zawsze pozbawi poczucia bezpieczenstwa, spokoju.

Jeśli jest Mężczyzną przez wielkie M (taki rara avis), podejmie decyzję w sobie i będzie sie jej trzymał, bez względu na konsekwencje. Łącznie z tą, że na stare lata może zostac sam i z opinią tego, co to kiedy glowa siwieje to d... szaleje.

Poza tym rozważanie tego dylematu na forum, gdzie piszą osoby skrzywdzone w ten sposób w jaki chcesz skrzywdzić swoją żonę zakrawa na masochizm. Niestety nie spodziewaj się głaskania po głowie, gotowych odpowiedzi, recept na życie. Idziesz do celu bez mapy - nikt ci tu jej nie da.

.... zakochałem się - to stwierdzenie mówi wiele. Przecież żonę też kiedyś kochałeś i byłeś w stanie zrobić dla niej wszystko. Powtarzamy słowo kochać jak mantrę, a ono pozostaje nic nie znaczącym słowem. Dopiero nasze życie je napełnia treścią. A zakochanie to tylko reakcja chemiczna i hormony. Mija jak grypa - i jak ona kładzie do łóżka. Tylko różne bywają powikłania.

[adela38]

Zakochanie a milosc to dwie rozne sprawy.Byc moze w zonie kiedys byles
zakochany, ale napewno jej nie kochasz.Zakochales sie ponownie i jest to dla
ciebie druga mozliwosc... mozliwosci zatroszczenia sie by nie zmarnowac tego
uczucia, pielegnowac je by moglo przerodzic sie w milosc i by trwala ona do konca...
Tak naprawde to musisz sie zastanowic czego chcesz w zyciu.Masz 100% racji, ze
dzieci odchodza ty zas zostaniesz ...z kim? Czy chcesz zycia u boku zony?
Drugiego zycia miec nie bedziesz, mlodszy tez nie bedziesz, byc moze twoim
bledem byl zwiazek w ktorym teraz jestes i teraz masz mozliwosc cos zmienic w
swoim zyciu...
Nic jednak nie jest darmo.Mysle, ze powinienes sie na cos zdecydowac.Jesli
naprawde kochasz ta kobiete to badz uczciwy- wobec niej(nie stawiaj jej w
pozycji kochanki) i wobec zony.Bo teraz trzymasz zone w uludzie i wpedzasz ja w
lata... a ona byc moze tez by byla szczesliwsza z kims innym niz ty...

[tiny54]

jeśli facet wytrzymał kilkanaście lat z żoną ,to raczej nie była to pomyłka ,a
zwykłe zaniedbania doprowadziły do romansu jak w wielu takich razach ,i pewnie
raczej na pewno jest to przypadek siwiejącej głowy,zresztą kochanki dziecko też
odejdzie i zostanie z ukochaną ,po kilku latach miłość wystygnie....,no chyba
,że ona się zakocha na nowo w nowiutkim .Tak jak w grze komputerowej -trzecie
życie ,a może czwarte.W sumie typowa historia.

Magnesy

[aron95]

Do nich przyrównam Twoją sytuację .
Stary odpycha bo naladowany ładunkami ujemnymi przez problemy dnia codziennego a nowy przyciąga bo wolny od problemów .
Tylko po czasie biegunowość może się zmienić , nowy nie sprosta trudom
i zacznie odpychać a stary będzie przyciągał bo jakoś sobie lepiej radził . Tylko że będzie za późno bo stary do Ciebie naładował sie ujemnie .

I jeszcze jedno ;
Kobieta zdecydowała sie na romans z żonatym ?!
Już mi sie nie podoba

[dorata351]

Może sie zdecydowała, bo lepiej się czuje gdy chce czegoś , czego
inna też jeszcze chce. To ją dowartościowuje. Ale jak biedaczek
bedzie na wyłączność, to moze sie znudzi.
Jak mnie wkurzają takie ofiary losu jak autor watku. Taki
wspaniały , uczciwy, nie jego wina, zakochał się. Ty wiesz chłopie
co to znaczy kochać? Przestań się nad soba użalać, bądź facetem ,
przyznaj się, że ci palma odbiła, jedna ci się znudziła, to
znalazłeś sobie drugą i zrób coś, a nie czekaj aż żona rozwiąże
twoje dylematy. Tchórz i tyle, ze też kobiety rajcują takie
pokrzywdzone osobniki.

[luciva]

Ciekawi mnie, co autor, jesli odejdzie od zony do kochanki, powie za
kilkanaście lat?
Czy historia się powtórzy? Duże szanse na to.......
Gdzieś przeczytałam, że faceci którzy zmieniają kobiety, tak
naprawdę nie mają problemów w związkach (które rzekomo są przyczyna
odejścia). Oni mają problemy sami ze sobą.

[tiny54]

bo niektore kobiety rajcuje wyrywanie żonatego ,więcej emocji ,a do tego wzorują
się na zachowaniach rodzicow.Kiedyś tam tata szalał ,ktoś mi zabrał tatusia
,podświadomy? rodzaj zemsty .Zdobyty - mniej wartościowy ,trzeba znowu gonić
kroliczka.

Fundujesz swoim dzieciom to samo

[dziecko-zdrajcy]

Dokładnie takie same dylematy jak Ty przezywał mój tatus 3 lata temu. 20 lat po ślubie z mamą, siostra i ja prawie pełnoletni. Kochanka kilka lat od nas starsza. Tatuś zakochał sie znienacka, wcześniej zawsze zapewniał nas o miłości i przywiązaniu. Zamieszkał z nią. Zaczął sie dramat:
Mama na psychotropach, siostra po próbie samobójczej ląduje w psychiatryku, ja zawalam szkołę, ( narkotyki- w które uciekłem) , kochanka ma sie dobrze. Ludzie z firmy z którymi pracował tato przestali mu ufać- stracił stanowisko. Z dochodu 10 000 zł miesięcznie został tysiąc. Alimenty dostała tylko siostra. W czasie rzadkich spotkań tato na nasz widok płacze i nie wygląda na szczęśliwego. Po roku czasu chciał wrócić do domu - ale my już nie chcemy zdrajcy który zniszczył naszą rodzinę. Nie wiem czy kiedykolwiek przestaniemy czuć ból.

[triss_merigold6]

Wy czyli kto? Decyzja o próbie odtworzenia małżeństwa należy tylko i
wyłącznie do Twoich rodziców, jeśli matka uzna, że chce i warto to
dzieci nie powinny się wtrącać między wódkę a zakąskę.

[dziecko-zdrajcy]

My czyli rodzina. Mama uznała że nie chce i nie warto, my jesteśmy
tego samego zdania. pozdrawiam z miedzy wódki a zakąski

[nangaparbat3]

Nie zgodzic sie na powrót to jedno, a hodowac w sobie złosc i pogardę to
zupełnie co innego.

[dziecko-zdrajcy]

gdzie Ty widzisz hodowanie złości i pogardy? Pisałem o bólu i
cierpieniu. Rodzina nie odrodzi sie ze zgliszczy jak feniks. Zaufanie
i poczucie bezpieczeństwa przepadło bezpowrotnie.

[nangaparbat3]

dziecko-zdrajcy napisał:

> gdzie Ty widzisz hodowanie złości i pogardy?

Widzę w słowach, jakimi mowisz o ojcu.
Nazywasz swoje uczucia bolem - wierzę, to boli, ale mimo ze sama bylam porzucona
żoną, poczulam sie zmrozona sposobem, w jaki piszesz o ojcu.
Od jego odejscia minely lata - juz czas, żeby zacząc patrzec na niego samego i
wydarzenia z roznych perspektyw. Zawieszanie sie na poczuciu krzywdy obraca sie
przede wszystkim przeciwko tym, ktorzy mu ulegaja.

[kasper254]

Mądrze piszesz, synku. Rozumiesz to, czego nie rozumieją ci niby-już
dorośli ludzie. Rodzina to miliony różnego rodzaju związków
instytucjonalnych i pozainstytucjonalnych. Kto podejmuje decyzję o
odejściu od męża/żony, odchodzi od dzieci i wnuków i innych
krewnych, niweczy wszystko. Tym niby-juz dorosłym wydaje się, że ze
swoim "szczęściem"/"miłością" są na bezludnej wyspie, na której są
tylko oni - nowo-objawieni, szyci na miare,jak autor postu.

[lima]

Lawina negatywnych wydarzeń to nie skutek tylko jego odejścia... ale też obraz
tego jak chora była wasza rodzina i relacje w niej.
I nadal koncentrujecie się na masochizowaniu się bólem i zatrzymywaniu tego bólu
i nienawiści w sobie , zamiast stwierdzić np "beznadziejny typ poszedł w cholerę
to i dobrze, a my i tak będziemy żyć dalej bez niego", albo "zrobił straszną
głupotę ale przez 20lat był mi ojcem" .
Najgorsze, gdy porzucony małżonek uzna za jedyny sens swojego dalszego życia
bycie nieszczęśliwym z powodu rozstania, a odchodzący odchodzi jak złodziej i
unika spotkań, nikt nie wytłumaczy dzieciom, wtedy dzieci nie mają alternatywy,
negatywnie ładowane emocjonalnie między dwoma nieszczęśliwymi rodzicami.

[triss_merigold6]

Podoba mi się zwłaszcza fraza, że zakochanemu bidusiowi nie
odpowiada sposób zachowania nastoletniego dziecka (syna) kochanki.
Jesli razem zamieszkają zapewne nie będzie mu się podobać jeszcze
bardziej.

[nangaparbat3]

Uszyci dla siebie na miarę - tylko te dzieci jakoś zawadzają, tak?
Nie wroze wam dobrze - Ty z poczuciem winy, konflikt miedzy Toba a Jej
dorastajacym dzieckiem, moze Twoja z dzieckiem rywalizacja o nią, w tle zona,
ktorą sam czujesz - krzywdzisz.
A jak wyprowadzisz sie z domu, to gdzie zamieszkasz?

[teuta1]

Kochanka mojego męża była przekonana, że jestem jakąś niewiarygodną
dziumdzią, którą interesuje tylko szybka spłata kredytu
mieszkaniowego ( swoją drogą nie widzę w tym nic złego. Co wie o
Twojej żonie Twoja kochanka? I w momencie gdy wyrzuciłam męża z domu
i można go było wziać do siebie i ratować, okazało się, że ten
wspaniały facet nie chce z nią zamieszkać. Przestraszył się dwójki
dzieci i obowiązków. A potem zrywał z nią, przychodził do nas, ona
brała psychotropy. Teraz są razem, ale wygląda to na rodzaj
splecienia ze strachu przed samotnościa. Dzieci - mają żal do taty.
Ex w chwilach szczerości pozwala sobie na komentarze nt własnej
głupoty. Nie widzę tam szcześcia. Weź poprawkę na to, że od drugiej
osoby spodziewamy się dostać nadzwyczaj dużo - zwykle tego, czego
nam jeszcze z dzieciństwa brakuje. A nikt dorosły nie jest w stanie
dać tyle ofiarnosci, bezwarunkowej miłości i nieprzerwanie dobrych
chwil, co rodzic. A jemu tez, ku żalowi naszych dzieci, często
brakuje cierpliwości. Spotkania z dreszczykiem zawsze będą ciekawsze
niż znajoma żona przewracająca sie w tym samym od lat łożu
małzeńskim. Seks ten sam, obiady, schematy zachowań... A może zrób
sobie wolne od kochanki i zamiast marudzić, że wy z żoną zawsze już
tak w nudzie i marazmie, zorganizuj wam miesiąc zmian? Wyrwij sie z
tego kręgu żona fu, kochanka cacy, i spróbuj potraktować żonę jak
kochankę. W nowe związki włazimy ze starymi nawykami. Trzeba
niewiarygodnej pracy, żeby sie ich pozbyć. Chyba że kochanka
zaakceptuje wszystkie.

[julka1800]

Jak uszyci na miarę powiadasz...
Hmmm dla mnie to ledwie fastryga i to niechlujnie wykonana, gdyby to
byla prawdziwa sztuka krawiecka, to mieszkalibyscie razem od roku,
znałbys jej syna a przede wszystkim pozałatwiał swoje osobiste
sprawy.
Garnituru nie widziałes na oczy, ledwie jego zarys, a juz wiesz ze
Ci sie podoba.

Sorry jesli moj komentarz ukuł Cie w serdeczny palec.

[tiny54]

ciekawa jestem gdzie się podział autor wątku.
Może urzęduje na forum kochanki ?
Prawie jak piwo bezalkoholowe .Prawie jak miłość...

[dorata351]

Bo on tu zrozumienia szukał. Potwierdzenia, że skoro taki z żoną
nieszczęśliwy, to niech zostawi ją w cholerę i pójdzie za głosem
serca, czy czego tam chce. A tu kicha, pojechali po nim jak po burej
suce, chyba nikt nie współczuł, nie utwierdzał, że zasługuje na
szczęście.
Oj, oj, Wy bezduszni.

[ravny]

a w żonie nie byłeś zakochany przed ślubem?
co to jest miłość? kilkumiesięczne motylki w brzuchu do prawie-nieznajomej?
co TY sam zrobileś z miłością do swojej żony? kiedy ostatnio rozmawiałeś z nią o
miłości o uczuciach, kiedy odezwałeś się do niej ciepło a nie obojętnym
burknięciem? Czy myslisz, że gdybyś tak samo jak żonę na co dzień traktujesz -
potraktował kochankę, to ona by chciała z tobą być i czuła miłośc?

[tiny54]

może dopełnieniem dylematu były by wypowiedzi innych założycieli nowiutkich
rodzin,szczere do bolu ,jak to u nich było w dalszym ciągu .Fakt ,że w sumie
bardziej cierpią te ktore odniosły sukces w wyrywaniu faceta z objęć niedobrej żony.

[ravny]

Tiny, to trochę myślenie życzeniowe by tym drugim źle się działo. Nie wiesz jak
kto tam cierpi i z jakiego powodu.
Przypuszczam, że te, które ślepo się zaduzyły nie przyjmując do wiadomości, że
ktoś kto zdradza i sam się rozwieść nie chce albo tak jest strachliwy, że sam
nie wie co robić i czeka az któras kobieta za niego problem załatwi oszukując
tak naprawdę obie to kiepski kandydat do związku, potem maja za swoje bo
codzienność z nim bedzie skrzeczec. A jeśli któraś chciała kasy i przez wyrwanie
cudzego męża dorwała się do jego kasy to cierpi raczej mniej.

[vstrom-10]

Nigdzie sie nie schowalem,jestem.Po prostu pracuje i nie zawsze mam czas,by
zajrzec na te strone.Zapewne wielu z was powie,a raczej napisze,ze to nie z
powodu pracy brakuje mi czasu,lecz dlatego,iz prowadze podwojne zycie.No
coz...Wlasciwie to powinienem wam podziekowac,jest wiele prawdy w tym co
napisaliscie i daje to na pewno duzo do myslenia.Problem w tym,iz zastanawiam
sie,ze jesli juz jestem dupkiem,to jakie znaczenie ma,czy jestem dupkiem z
wyrzutami sumienia i niemoznoscia przekreslenia(jednak),od razu tych lat
spedzonych razem z zona?Czy moze jednak powinienem byc dupkiem,ktory sie nie
zastanawia,tylko zmienia,nie patrzac na konsekwencje?W jednej czy drugiej
sytuacji,dupek pozostanie dupkiem.Czy mozna byc szlachetnym dupkiem?Czytajac
wasze wypowiedzi zastanawialem sie,czy majac tak malo informacji,wiedzac tak
niewiele,mozna tak jednoznacznie ocenic problem jakiegokolwiek czlowieka?W
waszej ocenie pewnie tak,ja jednak bym sie nie odwarzyl.Moze jedna osoba lub
dwie wspomnialy w swoich wypowiedziach o mozliwosci ratowania malzenstwa,ze byc
moze warto?!Domyslam sie ile pomyj wylejecie teraz na mnie,po tym co
napisalem,bo domyslam sie,ze los musial was bardzo skrzywdzic,iz wylewacie z
siebie tyle zolci.Nie jest to zlosliwosc z mojej strony,uswiadamia mi to
jednak,ze moja zona moglaby w ten sam sposob reagowac,a tego bym nie
chcial.Warto byc wsrod ludzi,bo mamy okazje wtedy przyjrzec sie sobie...Nie mam
majatku,na ktory lecialaby kochanka;nie jest kilkanascie lat mlodsza,wrecz
przeciwnie;nie widujemy sie codziennie,poniewaz pracuje poza Polska;sex z zona
jest atrakcyjniejszy.Dopadlo mnie uczucie z ktorym nie potrafie walczyc,dlatego
stoje na rozdrozu,kocham dwie kobiety...Czy to glupie?Byc moze.Kto z was przezyl
cos podobnego?Jesli tak jest,to wie jakie to uczucie,nawet jezeli wydaje nam
sie,ze uczucie do kochanki to milosc...Jedna osoba napisala o tym,bym zmienil
swoje relacje z zona,by dac sobie szanse i za to jej dziekuje.Dziekuje wam
wszystkim za wypowiedzi,sa dla mnie bardzo cenne.Nie staralem sie odgryzc w tej
wypowiedzi,naprawde.To byla dobra lekcja.Pozdrawiam

[mariefurie]

vstrom-10 napisał:

Czytajac
> wasze wypowiedzi zastanawialem sie,czy majac tak malo informacji,wiedzac tak
niewiele,mozna tak jednoznacznie ocenic problem jakiegokolwiek czlowieka?

Jak widzisz,- można.
Punkt widzenia, jak widzisz, zalezy od punktu siedzenia. Banał.
Ale Dla jednych jest bardzo istotna strona praktyczna relacji (skoro już
jestesmy małżeństwem, to bądźmy do końca. Nieważne, czy się odzywamy raz na
tydzien, czy wcale wcale), dla innych - wazne sa emocje.
I nie ma co dywagować, kto tu jest ten "lepszy". Bo faktycznie, sytuacje (i
powody odejścia) sa bardzo rózne, ale wszyscy i tak sa skłonni do wyrównania Cie
wg jednego schematu: stara zona-dzieci odchowane-kochanka- rozwód- (ew. nowe
malżeństwo).
Jakby to wszystko było takie proste, to to forum po prostu by nie istniało. A tak...
..Rozważ co Ci tu powiedziano, ale kieruj się w zyciu sercem i głową. Lub
odwrotnie- wg predyspozycji .

Jedno słówko...

[tricolour]

... na bazie cytatu: "Domyslam sie ile pomyj wylejecie teraz na mnie,po tym co
napisalem,bo domyslam sie,ze los musial was bardzo skrzywdzic,iz wylewacie z
siebie tyle zolci".

To nie jest forum ofiar gradobicia czy nieszczęśliwców, którym wiatr strącił
dachówkę na głowę. To nie jest forum osób pokrzywdzonych PRZEZ LOS. To jest
forum osób pokrzywdzonych (ale nie tylko, bo są także sprawcy) przez małżonków -
przez najbliższych z najbliższych.

Nie dziw się zatem reakcjom adekwatnym do Twoich poczynań.

[vibe-b]

Czytajac
> wasze wypowiedzi zastanawialem sie,czy majac tak malo
informacji,wiedzac tak
> niewiele,mozna tak jednoznacznie ocenic problem jakiegokolwiek
czlowieka? Kto z was przezy
> l
> cos podobnego?


Alez Twoj problem to nie jest "jakis problem jakiegokolwiek
czlowieka" tylko jeden z najstarszych problemow swiata, majacy
tysiace lat. I tak typowy i tak banalny i tak przewidywalny i tak
patetyczny ze az rece opadaja. Tobie wydaje sie, ze jestes
pionierem, ze przecierasz szlaki...?

"Dopadlo mnie uczucie z ktorym nie potrafie walczyc" piszesz.
Bezwolny jak lisc na wietrze, miotany to tu to tam..."sa ludzie z
kamienia, sa ludzie z papieru" pamietasz ten utwor? Nie jestes skala
na ktorej mozna sie oprzec , jestes strzepem papieru. Wlasciwie to
zycze Twojej zonie zeby jak najszybciej przejrzala na oczy i
strzepnela ze swoich ramion ten papierowy strzep, bo nie zasluguje
na takie traktowanie nawet jesli sie zrobila "nudna". Czy ona jest
swiadoma Twojego oszustwa? Tyle ludzi Cie tu o to pytalo, nigdzie
nie widze Twojej odpowiedzi, wiec biore to za dyplomatyczne
potwierdzenie, ze zona nic nie wie.
No i musze przyznac ze nie moge zniesc Twojej osoby, tak urazonej
tymi niepochlebnymi komentarzami, podczas gdy Ty sam czynisz jedna z
najpodlejszych rzeczy jakie mozna uczynic komus, kto kocha. Nie moge
zniesc Twojego obruszenia ze zostales skrytykowany, podczas gdy ty
jestes zdrajca. Jestes nieznosny, jestes jak mucha ktorej
wielogodzinne brzeczenie doprowadza do furii.

[tiny54]

do ravny - prostuję ,bo nie pisałam o myśleniu życzeniowym by im źle się działo
,a jedynie to ,że kochanki ,osoby rozbijające małżenstwa cierpią z powodu ocen
społecznych ,może nie jest tak w każdym przypadku .
Wszystkie tutaj wypowiedzi ,nawet te łagodniejsze ,są pewną krytyką obojga
kochankow,gdy do tego trzeba udzwignąc pręgierz na codzien ,w realu ,wściekłego
dzieciaka i wszelkie inne rafy nie koralowe ,robi się nie fajnie.
Gdy robiono badania ,kto częściej popełnia samobojstwo z powodu owego pręgierza,
czy porzucony partner czy kochanek/kochanka ,wynik wskazywał na tych drugich .
Czyżby miłe złego początki ..
Co nie znaczy ,że ta druga miłość to zawsze tylko przelotny romans.
A jeśli jak piszesz ktoś ma kasę ,a myśli ,że ta druga leci na jego piękny umysł
,a ta druga leci na kasę ,to o ile na początku ma co chciała ,i jest fajnie ,to
gdy sprawa się rypnie ,może nie być już tak fajnie

[fightmore]

a mnie zastanawia jak można powiedzieć, ze kocha się dwie kobiety i tą drugą nie
jest matka ani córka... nie można. kocha się tylko raz tą miłością prawdziwą i
jaka by ona nie była jest tylko raz. chyba, że się nie natrafiło na tę
jedną-prawdziwą. w każdym razie wiem jedno. gdy się kogoś naprawdę kocha, to się
tego kogoś nie rani, nie oszukuje i nie zdradza.... chce się tylko szczęścia. na
co skazałeś swoją żone?? dzieci? to się nazywa egoizm! coś mi w związku nie
pasuje więc usprawiedliwię skok w bok czymś szlachetniejszym: miłością -
zakochaniem. żałosne jak dla mnie. i co warta jest taka miłość, która za sobą
niesie jedynie zło i cierpienie??

Vstrom-10

[kami_hope]

Doświadczanie miłości jest możliwe w każdym wieku. I nigdy nie brzmi
ona śmiesznie. Kiedy głębokie uczucia stają się ofiarą
nieprzychylnych uwag i złośliwości, są obiektywizowane, urealniane –
tylko ostatni ignorant może uważać je za komiczne! – wówczas
pozbawione swego zdrowego, naturalnego spokoju ducha miotają się jak
ryby na powietrzu aż umrą i wyschną.
Masz absolutne prawo do decydowania o samym sobie. Jeśli już teraz
(w wirtualnym świecie) zostałeś zaatakowany, możesz spodziewać się
dalszych ataków, spotkasz rywali, zazdrośników… Masz szansę na
sukces, ponieważ przystępujesz do walki z korzystnej pozycji (a
Twoim orężem jest miłość, a im bardziej czyste to uczucie, tym
większa siła). Staraj się być zręcznym i czujnym. Rozpoznaj
dokładnie sytuację w jakiej jesteś. Przeanalizuj wszystkie
dostrzegalne problemy i te, które są przewidywalne.

Nie zapominaj, że o Twoim życiu decydujesz TY sam!
(Innych zawsze to boli. Zwykliśmy używać określenia „kochany/a”
wobec tych, którzy spełniają nasze oczekiwania, żyją tak jak my
chcemy, posiadają cechy, które lubimy lub łatwo akceptujemy. Kiedy
jednak ktoś zapragnie uczynić coś według swojej woli, mówimy o nim:
egoista, bezduszny, zły, etc.)

Krzywda – jest aktem bezpośrednio wymierzonym w dobro czyjejś osoby.
Rozstanie – jest decyzją wynikającą w własnej woli (względem siebie!
Zaś pośrednio względem innych - tych, którzy notabene nie mają
prawa własności nad drugim człowiekiem). Nie jest ani dobre, ani
złe.
Poczucie skrzywdzenia u innych, powstałe w wyniku czyjejś decyzji
dotyczącej własnego życia, to już inna historia… Jest wielka różnica
pomiędzy poczuciem skrzywdzenia, a krzywdą.

Mam tu pod ręką...

[tricolour]

... "Filozofię wolności" Rudolfa Steinera. Z niej niektórzy w latach 30 zeszłego
wieku wysnuli wniosek, że mając "absolutne prawo do decydowania o samym sobie"
mogą spalić kilka milionów ze względu na należny Lebensraum.

"Jest wielka różnica pomiędzy poczuciem skrzywdzenia, a krzywdą" - tak
szczególnie gdy jeden czuje krzywdę, a drugi ją zadaje.

[kami_hope]

Tri, trudno mi polemizować tu na forum. Powodem oczywistym jest
ograniczona forma wypowiedzi. Tym bardziej, że nad wypowiedziami
konstruowanymi w takim stylu, jak Ty zaprezentowałeś, najzwyczajniej
w świecie nie mam ochoty się pochylać.
Ale aby choć nieco dać Ci zadość…
Przemyśl sobie zagadnienie dotyczące „subiektywnych
odczuć/uczuć/ocen”. Spotkałeś pewnie ludzi, którzy noszą w sobie
ogromne poczucie skrzywdzenia, podczas gdy obiektywnie nie
zaistniała sytuacja relatywnie krzywdząca. A także przeciwnie –
często ludzie, którzy byli autentycznymi ofiarami np. przemocy, nie
odczuwają dotkliwie poczucia krzywdy, a czasem wręcz czują się
odpowiedzialni za zadaną im krzywdę (np. syndrom ofiary).
Tri, nie ma dwóch podobnych sobie ludzi, nie ma dwóch identycznych
sytuacji. A ludzie mądrzy muszą umieć spojrzeć poza oczywistość,
która wręcz może się narzucać.
Reguła jest taka… pogląd się zmienia, w miarę nabywania wiedzy.

[nangaparbat3]

Kami, jesli czlowiek ma żone, dzieci, zyje z nimi, z tą żona z satysfakcja
uprawia seks - a jednocześnie ma kochanke i w planie odejscie do kochanki, to
obiektywnie zupelnie krzywdzi.
To nie znaczy, ze w pełni intencjonalnie - tu juz bym rozumiala pewne zawahanie.
Ale krzywdzi - to nie jest tylko "subiektywne poczucie bycia skrzywdzoną" przez
żone.

[kami_hope]

Jak wspomniałam... różnimy się!

Ja np. (jeśli postawię się na miejscu owej żony) nie mogłabym znieść
myśli, że mąż jest ze mną z poczucia obowiązku, litości i in. Dla
mnie krzywdą jest życie z w związku, w którym (najzwyczajniej) nie
ma miłości (choćby był czyn podyktowany nie wiem jak wielkim
poczuciem obowiązku, szlachetności, poświęcenia...) - to więzienie!

Zasady są człowiekowi potrzebne. Nie zaprzeczam im. Jednak, człowiek
(ja) tworzy zasady, aby nadać swojemu życiu kierunek (w wielkim
uproszczeniu). Wyznaczony kierunek jednak nie może stanowić o woli
człowieka. Powtórzę – człowiek tworzy zasady, a nie zasady tworzą
człowieka.

No to jest problem...

[tricolour]

... gdy człowiek raz ma takie zasady, a raz przeciwne. Wtedy to nie są zasady
tylko chorągiewka, która majta się jak wiatr zawieje.

I tak robi nasz kolega, który ma żonę i kochankę i nie wie - biedaczek - co
zrobić. No bo jakoś z trudem mu przychodzi wybór tylko jednej kobiety na stałe.

Panta rhei

[kami_hope]

>... gdy człowiek raz ma takie zasady, a raz przeciwne.
Nie wiem do czego odnosi się ta myśl (bo ani do wątku głównego, ani
do moich słów).

> Wtedy to nie są zasady tylko chorągiewka, która majta się jak
wiatr zawieje.
Ale jeśli Ty w ten sposób, to ja Tobie tak:
Tylko świnia nie zmienia poglądów.
Wszystko płynie. Świat się zmienia. Z jednej strony postęp, z
drugiej regres. Jak nazwać postawy (poglądy, zasady) niedostosowane
do rzeczywistości?

Tri, chcesz tkwić w martwych przekonaniach? Ja Ci tego nie bronię.
Nie oceniam.
O jedno proszę, nie broń innym (nie potępiaj) iść do przodu.

>I tak robi nasz kolega, który ma żonę i kochankę i nie wie -
biedaczek - co zrobić. No bo jakoś z trudem mu przychodzi wybór
tylko jednej kobiety na stałe.
Tak, trudno mu przychodzi. I będzie szło jeszcze trudniej, bo
zamiast wsparcia otrzymuje bezkonstruktywną krytykę.
(Ponoć ironia/sarkazm/cynizm są pewną formą agresji – czy to nie
Twoje słowa?)
Ja nie pochwalam sytuacji w jakiej się znalazł Vstrom-10. Staram się
zrozumieć. Pomóc. Wspierać… Potrafisz dostrzec różnicę?

To nie są moje słowa...

[tricolour]

... "ironia/sarkazm/cynizm są pewną formą agresji" = nigdy czegoś takiego nie
napisałem, bo tak nie jest.

Aluzja jest formą agresji, bo to przekroczenie granic prawie cichcem. Ironia nie
jest cichcem, ani sarkazm ani cynizm - są bardzo jawne i odnoszą się do zachowań.

A co do mojego komentarza do Twojej wypowiedzi - wiesz tu rzadko się zdarza taka
beznamiętna i bezrefleksyjna wypowiedź, że żona to dobrze, kochanka też dobrze,
zdrada też dobrze, dzieci w kącie też dobrze... itp.

[kami_hope]

Fakt, rzadko się "zdarzają" podobne do moich poglądy.
(refleksyjne)

Częściej czytamy: "bij, zabij!"
(namiętne)

Ja nie odnoszę się pozytywnie do sytuacji, kiedy energia (wspomniana
przez Ciebie "namiętność") wykorzystywana jest w sposób destrukcyjny.
Szukam rozwiązań, dzięki którym siła będzie wykorzystana w jak
najbardziej twórczym kierunku. Zależy mi aby ten proces zachodził w
pokojowych warunkach.

Być może o aluzję chodziło. Przyjęłam do wiadomości. Dziękuję za
odpowiedź na pytanie.

[chalsia]

> człowieka. Powtórzę – człowiek tworzy zasady, a nie zasady tworzą
> człowieka.

a mówisz ludziom "dzień dobry", "przepraszam", "proszę" ? Zabijasz
ludzi? Albo kradniesz?
Innymi słowy - człowiek tworzy zasady ale też zasady tworzą
człowieka.

[tiny54]

krzywda jest aktem wymierzonym bezposrednio w dobro czyjeś osoby - tak napisała
kami .A co ma zamiar zrobić autor wątku ,w imię swojej wolności krzywdzi na ten
czas swoją żonę i dzieci - bezpośrednio .Niechże w imię tejże wolności postąpi
uczciwie.
Filozofia kami hope źrodło ma w nowomodnej papce psychologicznej.W słowo można
ubrać wszystko,zapominając ,że ma się prawa ,ale i obowiązki ,jeśli się wchodzi
w relacje z innymi ludźmi to jakoś tak jest.
Jeśli już wszystko jest względne ,to o ile w pierwszej chwili osoba porzucona ma
poczucie krzywdy ,najczęściej w dalszym ciągu to ona ma się lepiej po ogarnięciu
się z powodu dania jej wolności, przed ktorą tak się broniła.
Kierując się egoizmem ,jako drogą do wolności można się przejechać w pustkę.

[mariefurie]

tiny54 napisała:

> krzywda jest aktem wymierzonym bezposrednio w dobro czyjeś osoby - tak napisała kami .A co ma zamiar zrobić autor wątku ,w imię swojej wolności krzywdzi na ten czas swoją żonę i dzieci - bezpośrednio .Niechże w imię tejże wolności postąpi uczciwie.


Tutaj juz nie ma rozwiązania, które by kogoś ze stron nie krzywdziło.
Jezeli zrezygnuje z przyjaciółki - to ja skrzywdzi, i sam również będzie odczuwał to poczucie krzywdy (że musiał, choć nie chciał,-zrezygnować z miłości). Jeśli zostawi rodzinę - to skrzydzi rodzinę, a sam niekoniecznie będzie szczęśliwy.
Rozczulił mnie wręcz tekst: "zakochałem się". trochę to tak, jak przychodzi maly chłopczyk do mamusi i mówi: mamusiu, podarłem spodenki.
Tylko ze żona, to nie mamusia. a Ty synkiem nie jesteś, aby przyjść z pochylona glową i powiedzieć swojej żonie - zakochałem się. I o ile mamusia synkowi zawsze wybaczy, do zona - niekoniecznie.
Zastanawiasz się, czy mozna kochać dwie kobiety. Może i można. ja w każdym razie znam taki "przypadek", ktory w ciągu jednego dnia potrafił dwom kobietom powiedzieć - kocham cię. Może nawet i nie kłamał, kiedy tak mówił. Więc może Ty tez tak masz. w końcu podobno poligamiczność lezy w naturze człowieka
Tylko co z tego wynika? Ano to, ze tak czy inaczej trzeba decyzję podjąć i ...wybrać, jak na odpowiedzialnego mężczyznę przystało.
I oczywiście, być gotowym do poniesienia konsekwencji swojego wyboru, a nie - obarczać konsekwencjami ofiary Twoich wyborów.

[fightmore]

jak czlowiek a konkretniej w tym wypadku facet ma jakieś wartości w życiu to
zanim rozepnie rozporek przed inną kobietą to się 10 razy zastanowi!!! jak ja
usłyszałam od cżlowieka który ponoć mnie kochał dla którego byłam najważniejszą
osobą w życiu i mówił mi to często, że kocha już inną to tak jakby mi całe życie
runęło w czelusci piekła. wszytskie słowa przez lata naszego małżeństwa okazały
się kłamstwem. i też uslyszałam zdania " a można kochać dwie kobiety?"

kiedy zakłada się rodzinę nie mozna już myslec o sobie tylko. wtedy jestesmy
odpowiedzialni za kazdego członka naszej rodziny. a konsekwencje naszych
postepowań ponoszą wszyscy, a w szczegolnosci dzieci.

filozofia filozofią każde postępowanie można nią usprawiedliwiać i ubierać w
piękne szaty z wielkich słów. ale powiedzcie mi czy to zaspokoi nasze sumienie?
kiedyś w każdym z nas sie ono odezwie...

bardzo dawno temu moja przyjaciółka powiedziała mi jedno mądre zdanie, ze w
życiu wszystkie zlo jakie uczynimy innym wróci do nas kiedyś ze zdwojona siłą. i
coś w tym jest. nie chciałabym być w skórze żadnego faceta ani kobiety którzy
dopuścili się zdrady rodziny..

[kami_hope]

Chalsia, z całym szacunkiem, gdzie tu mowa o zabijaniu i kradzieży?

Co ma wspólnego savoir-vivre z prawem o którym ja mówię ? Czy
naprawdę sądzisz, że człowiek wolny to cham i impertynent? Czy ja –
jako osoba propagująca ideę wolności, prezentuję chamskie zachowania?

[chalsia]

> Chalsia, z całym szacunkiem, gdzie tu mowa o zabijaniu i kradzieży?
>
> Co ma wspólnego savoir-vivre z prawem o którym ja mówię ?

nie rozumiesz? Pisałas o zasadach. Savoir-vivre, 10 przykazań, itp to też
zasady. Które stworzył człowiek ale też i one tworzą człowieka - od małego
jesteśmy uczeni przestrzegania zasad i dzięki temu większość mówi "dziekuję",
nie kradnie i nie zabija.

[kami_hope]

Jeśli żyjesz dla zasad, to Twój wybór.
Wolna wola jest - nazwę to - przywilejem wywyższającym człowieka
ponad inne istoty, stworzenia, dzieła. Skoro już dekalog
wspomniałaś, powiem, że ponoć nawet Anioł wolnej woli nie
otrzymał/nie posiada.
Dzieło nie może być wyższej wartości niż jego twórca (w przeciwnym
wypadku, ja pojmuję to jako absurd) - taka jest moja opinia.

Zachłysnęłaś się tą wolnością...

[tricolour]

... co wyraźnie widać.

Specjalnie się temu nie dziwię, bo to normalny etap neofity i też taki
przechodziłem z sześć lat temu. Na szczęście ten etap u mnie szybko minął i
przerodził się w normalne relacje społeczne.

[kami_hope]

Neofita powiadasz? Toś mnie Tri rozbawił…

(wyszło na to, że Cię przeceniłam)

No i jak ja mam być dalej poważna (poważnie odnosić się do poważnego
problemu)?!
Ech!

W odniesieniu do postawionego przez Ciebie tematu: Co
zaproponowałbyś osobie zachłyśniętej wolnością?

Mogę Ci zaproponować...

[tricolour]

... byś jeszcze raz przeczytała słowa Nangi i Zdradzonej kierowane do Ciebie po
tym "wolnościowym" poście. Zgadzam się ze zdaniem naszych koleżanek, a nie
zgadzam się z Twoim podejściem do tego zagadnienia.

Nie zgadzam tym bardziej, że kiedyś - jak pisałem - sam wyznawałem taką
wolnościową teorię dopóki się nie zakochałem. Ujrzałem wtedy jak uwikłany jestem
w szereg zależności filigranowej konstrukcji, w których chcę tkwić, bo to
najlepsze, co mnie może spotkać. Jakbym stał w kryształowym salonie...

[mariefurie]

A to ciekawe... Fakt, ze moim zdaniem, kami nieco wyidealizowala "zagadnienie", ale mógłbyś przełożyć na ludzki język co znaczy:
"sam wyznawałem taką wolnościową teorię dopóki się nie zakochałem. Ujrzałem wtedy jak uwikłany jestem w szereg zależności filigranowej konstrukcji, w których chcę tkwić, bo to najlepsze, co mnie może spotkać. Jakbym stał w kryształowym salonie..."

Tak z ciekawości pytam, bo nie bardzo rozumiem te przenośnie i alegorie i metafory (czy tam inne jakie sofizmaty) jakich uzyłeś )

Nie jestem mistrzem słowa...

[tricolour]

... a teraz by się taka sprawność przydała...

To ma wymiar odpowiedzialności za dwoje, a może i więcej osób. Decyzje - kiedyś
podejmowane arbitralnie i tylko dla siebie - teraz są ważone, bo to, co tylko
dla mnie oznacza odebranie najbliższej osobie.

Ważne słowa mają wymiar wręcz materialny, bo wypowiedziane traktowane są niczym
kamienie milowe: klarowne i niezmienne.

Trudno mi o tym pisać, sorry.

[mariefurie]

Kurczę, alez ja to rozumiem. I juz abstrahujując, czy to był troll czy nie. Załóżmy taki przypadek, jaki został opisany, dzieje się naprawdę.
Ty - jesteś na INNYM etapie. Mój ex tez jest na innym etapie. Ja jestem na innym etapie. Masa exów i exii są na innym etapie. Bo TO przeszli, przeżyli na własnej skórze. Ze wszystkimi konsekwencjami.
Jak dla mnie - ZAWSZE słowa miały wymiar wręcz materialny. I zawsze z tego powodu cierpiałam. Ale i tak swoje musiałam odcierpieć.
Wierze, ze Ci trudno pisać, bo masz ex i masz dziecko. I x lat temu też Ci można było zarzucić to samo,("sam wyznawałem taką wolnościową teorię dopóki się nie zakochałem"), co zarzucasz trollowi-nie-trollowi-nieważne. Chodzi o zagadnienie w kazdym razie.
O to chodzi!
O tę właśnie perspektywę, którą sam we własnym zakresie, własna pracą, wysiłkiem, przeanalizowaniem, dojrzewaniem w zyciu - zmieniłeś/dokonałeś. Rozumiesz?

Trochę sprostuję...

[tricolour]

... gdy pisałem wcześniejszy post, to ex i dziecko ani na ułamek sekundy nie
odwróciły mojej uwagi od Takiej Jednej.

[mariefurie]

tricolour napisał:

> ... gdy pisałem wcześniejszy post, to ex i dziecko ani na ułamek sekundy nie
odwróciły mojej uwagi od Takiej Jednej.

Nie szkodzi. Ale perspektywę zmieniłeś przy Takiej Jednej. A nie wtedy, jak
miałeś rodzinę. Ani też wtedy, jak byłeś sam i napawałeś się tzw wolnością.
Nie ma czego prostować.

No, ale nie rozumiem...

[tricolour]

... czy to jakiś związek z naszym trollem, którego ja akurat za trolla nie uważam.

[mariefurie]

Nie, mi to jest obojetne czy to troll, czy nie.
To miało związek z tym między innymi:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=24087&w=94825199&a=95020567
i z tym:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=24087&w=94825199&a=95057554
Tylko tyle.

Aaa - rozumiem...

[tricolour]

... Kami jakoś tak pochwaliła swobodę w związku, że każdy może co chce i sam
decyduje za siebie: chce zostać to zostaje, chce odejść, to odchodzi i wara
rodzinie od suwerennej decyzji.

Zmroziło mnie troszkę.

[mariefurie]

Chodziło mi o Twoje wypowiedzi, nie o Kami. (co do wypowiedzi Kami w tym watku,
to swoje zdanie juz wyraziłam wczesniej)
Ale rozumiem, ze nie ma juz co ciągnąc tego tematu skoro nastepuje odwracanie
kota ogonem.
Dla jasności. choć wydawało mi się ze we wczesniejszych postach dośc jasno
napisałam.
Ze punkt widzenia zalezy od punktu siedzenia. Taki banał.
Cofnij się o 10-15 lat w swoim zyciu i przypomnij, co myslałeś, i jak, i o czym.
I w jaki sposób rozumowałeś.
A zreszta...nieważne. ok. Nie ma tematu.

[kami_hope]

Dlaczego Cię zmroziło Tri? Lęk przed odrzuceniem (porzuceniem)?

Pozwól mi wytłumaczyć. Postaram się…
Idea, na którą zwróciłam tu uwagę, nie wskazuje na „każdy może co
chce” (może, ale nie w tak powierzchownym rozumieniu). Jeśli
doświadczamy wielkiej miłości, takiej, która nas głęboko porusza i
przenika, wówczas dobrowolnie „ograniczamy się” i w głębi serca
decydujemy iść drogą z jednym konkretnym człowiekiem. Jednak – co
podkreślam – to „ograniczenie” wynika z wolnej woli, a także z
nieprzymuszonej woli partnera.
Mnie osobiście zależy na – pozwolę sobie tak powiedzieć – duchowym
partnerstwie. Związku dwojga równych ludzi, którzy wspomagają się
wzajemnie. Różni się to nieco od stereotypowego małżeństwa, które ma
na celu przede wszystkim zwiększenie szans na fizyczne przetrwanie
(a tu nie zawsze partnerzy są sobie równi). Zgodnie z
regułą „piramidy potrzeb” Masłowa, wszelkie moje podstawowe potrzeby
są spełnione. Cóż więc dziwnego w tym, że mam potrzeby wyższe, więc
i potrzebę kształtowania partnerstwa na wyższym poziomie?
Ludzie zatracili pokorę. Brakuje w nas szacunku do drugiego
człowieka. Traktujemy innych jak niewolników, torturujemy się
nawzajem, upokarzamy…
Kiedy człowiek czerpie energię z takiego duchowego partnerstwa
(przepraszam, nie mam innego pomysłu na nazwanie tego o czym myślę),
kształtuje nie tylko relację z drugim człowiekiem, ale również
tworzy zasady współżycia oddziałujące szerzej – na daną społeczność.
To nic innego jak decyzja o podjęciu świadomej ewolucji.
Większość z nas życzyłaby sobie aby na świecie panowały miłość i
współczucie. Jednak aby to się stało, samemu trzeba stać się osobą
pełną miłości i współczucia. Chcemy aby świat był bardziej
harmonijny, wybierajmy więc świadomie siły wprowadzające harmonię,
zaczynając od siebie, tworząc relacje partnerską, wprowadzając
harmonię między sąsiadami, itd.
Chyba nie poznałeś tego o czym ja mówię, to też jako obce, kojarzy
Ci się jako zagrożenie. Chcesz aby na świecie było mniej lęku?
Pracuj nad własnym lękiem.
Jeśli dany związek przejawia się w twórczej sile, nie istnieje
potrzeba – no nie wiem? – porzucenia, zdrady, zabawienia się,
wykorzystywania, manipulowania, przemocy, etc.

Nie rozumiem tak dużego wyrazu dezaprobaty dla moich poglądów.
Mówię o wolności, która w szerokim jej znaczeniu jest cnotą. Nie
rozumiem ludzi, którzy wolni nie chcą być. Nie rozumiem intencji,
które godzą w wolność innych. Tak już mam. Taka się urodziłam

To, co teraz napisałaś...

[tricolour]

... leży sto kilometrów od tego:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=24087&w=94825199&a=94965407
Poza tym tamta wypowiedź (do której podałem link) w kontekście posiadania żony i
kochanki jednocześnie, w kontekście rozmyślania o rozwodzie brzmi - jak trafnie
nazwała Nanga - niesmacznie. Niesmacznie dlatego, że facet okłamuje obie, a Ty
mu dajesz nie tylko prawo, a wręcz popychasz do tego.

[mariefurie]

Kami, ja Cię doskonale rozumiem, I Twoje skróty myslowe jakie są i Twoją
filozofię zyciową.
I bardzo Cię lubię, naprawdę.
Ale kurczę, za delikatna jesteś.
Nie na dzisiejsze durne,kołowrotne, konsumpcyjne czasy.
sciskam.
m

[kami_hope]

No przecież wiedziałam, że Ty rozumiesz Marie
To sympatia ze wzajemnością. Lubię Cię i szanuję bardzo.
Cóż pocznę? Taka już moja natura. Szczęśliwie nie jestem w tym
odosobniona. Doświadczam prawdziwie bliskich relacji z innymi
ludźmi – to cudowne! Chciałabym by inni mogli mieć udział w podobnej
radości. Oczywiście spotykam się także z totalnym niezrozumieniem,
czasem wrogością. Pozostawiam czas…
Ściskam.

[mariefurie]

)
Dobranoc.
m

[nangaparbat3]

Niewiele wiesz o wolnosci, Wolnosc sie nie wywyzsza, w głowie naprawde wolnego
czlowieka nawet nie postanie, by porownywac sie z innymi.
Piszesz o miłosci i wspolczuciu, a mylisz milośc z fascynacją, a wspolczucie z
litością.
I strach pomyslec, co taka osoba jak opisywana przez Ciebie zrobi, kiedy jej
duchowy partner nie bedzie sam w stanie zaspokoic swych podstawowych potrzeb -
bo na przyklad zlamie kręgosłup, co sie zdarza.
z jednym sie zgodzę - ze ludzie zatracili pokorę.
Twój post jest najlepszym przykladem.

[chalsia]

> wspomniałaś, powiem, że ponoć nawet Anioł wolnej woli nie
> otrzymał/nie posiada.

zupelnie oczywiste, został (ponoć) stworzony by wykonywać polecenia swojego szefa.
A żyję tak by być w zgodzie ze sobą czyli także z wyznawanymi przeze mnie
wartościami.

Anioły

[nangaparbat3]

co gorsza maja tylko jedna nogę - zeby było jasne.

[nangaparbat3]

A co Ty wiesz o "innych istotach" i ich woli, ze sie czujesz taka wywyzszona?
Co do "wolnej woli" - psychologia juz sie nie posługuje tym terminem, juz
wiadomo, jak bardzo jestesmy ograniczani w naszych wyborach. I jak malo mamy
powodów do samozadowolenia i wywyzszania sie.
Poza tym cala ta tyrada w kontekscie wątku o czlowieku, ktory uwiklal sie w
kkonflikt miedzy pozostanie z żona i dziecmi a porzuceniem ich dla kochanki,
brzmi z lekka niesmacznie.

[kami_hope]

> A co Ty wiesz o "innych istotach" i ich woli, ze sie czujesz taka
wywyzszona?
Pierwsze zdanie odebrało mi ochotę do dalszej wymiany opinii (z Tobą
Nangaparbat3).
Nie rozmawiam na takim poziomie.

[nangaparbat3]

Widze ze skłonnosc do wywyzszania sie najwyraxniej sie w Tobie rozwija.
Gratuluję.
I ciekawam, dokąd Cie zawiedzie.

[mariefurie]

Małgoś, no rany boskie, zlituj że się!

[nangaparbat3]

Nie.
Jak Cie lubię, Maryś - nie.

[mariefurie]

Odpuszczam.
Net nie daje ludziom mozliwości porozumienia się. Wbrew pozorom.

To akurat zrozumiałe...

[tricolour]

... 7% treści przekazywanie jest przez tekst. Reszta przez gesty, mimikę, głos
(tembr, szybkość, głośność).

A tu tylko literki, a wszystkie równe, nawet kleksa nie można zrobić.

[nangaparbat3]

Ale literowke jak najbardziej

kami-hope

[zdradzona37]

kami_hope napisała:
> Nie zapominaj, że o Twoim życiu decydujesz TY sam!
> (Innych zawsze to boli. Zwykliśmy używać określenia „kochany/a”
> wobec tych, którzy spełniają nasze oczekiwania, żyją tak jak my
> chcemy, posiadają cechy, które lubimy lub łatwo akceptujemy. Kiedy
> jednak ktoś zapragnie uczynić coś według swojej woli, mówimy o
nim:
> egoista, bezduszny, zły, etc.)

No zaraz.... Tyle tylko, że wchodząc w kimś w relacje decyduje się
także o drugim człowieku. Zainteresowany żeniąc się powziął pewną
decyzję, i zobowiązał się do czegoś, co zalezy od niego- miłość,
wierność i uczciwośc małżeńska. Dla mnie słowa przysięgi to nie jest
tylko zwrot zwyczajowy, wypowiedziany, bo tak wypada, bo tak wszyscy
mówią w takich chwilach! To jest zobowiązanie pod przysięgą! To on
zobowiązał się, że zostanie przy boku swojej żony na dobre i złe, w
zdrowiu i chorobie itp. Popatrzę "materialistycznie" na skutki
takiej przysięgi:
decyzja o przyjściu na świat dzieci---> żona znosi trudy ciąży, jak
trzeba, to bierze L4 z pracy, potem ma macierzyński, czasami
wychowawczy, jak chorują, to bierze zwolnienia. Traci na tym
materialnie- w przyszłości, kiedy przejdzie na emeryturę. No i
jeszcze inna sprawa- kobiety żyją dłużej, a więc emeryturę i tak
będzie miała niższą, dodatkowo własnie przez płeć... Mężczyzna nie
traci materialnie w tym aspekcie. Dlatego jeśli zobowiązał się do
pozostania mężem tej kobiety, to jest to równoznaczne z tym, że ma
wyższą emeryturę, na czym teraz żona będzie miała wyrówne straty,
wynikłe z okresów nieskładkowych w jej zyciu, związanych z
wychowywaniem (i ciążą, porodem) ich wspólnych dzieci. To jest taka
transakcja wiążana. Tylko, że jeśli ktoś jest nieuczciwy, to
wykorzystuje żonę odchodząc od niej bez spłaty tak zaciągniętego
wobec niej zobowiązania.

Przyrzeka się miłość wobec drugiej osoby i to zależy od nas samych!
Jeśli ona mija, to znaczy, że nie pielęgnowaliśmy jej należycie, nie
staralismy się, wygasła. Jeśli spotykamy kogoś, to jako dorośli
wiemy, czym się może skończyć, jeśli pozwolimy sobie o jeden krok za
dużo. Lojalność wobec drugiej osoby, której składaliśmy przysięgę,
będzie nam nakazyłała nie przekraczać pewnej granicy. Czyli
to "zakochanie" wynika bezpośrenio z tego, że NAWALILIŚMY.

Siwiejącym panom, którym szaleje pewna część ciała pozostaje albo z
pełną świadomnością unikać dwuznacznych sytuacji i dbać o więżi z
zoną, albo... poddać się "zakochaniu", jednocześnie spłacając dług
wobec zony.

O sobie to się decyduje, jeśli jest się samym. Zainteresowany nie
jest sam.
BTW, mojemu też zaczęła siwieć głowa i nie ma zmiłuj- jak nabroił,
niech placi.

[mariefurie]

zdradzona37 napisała:

>
> Siwiejącym panom, którym szaleje pewna część ciała pozostaje albo z pełną świadomnością unikać dwuznacznych sytuacji i dbać o więżi z
> zoną, albo... poddać się "zakochaniu", jednocześnie spłacając dług
> wobec zony.


ja to widzę tak. jeśli facet chce koniecznie odejść, to niech zostawi wszystko dzieciom i zonie. właśnie tak. w ramach rekompensaty krzywdy i upokorzenia, zniszczonego zaufania i zniszczonej przyszlości.
Odchodzi do kochanki - goły i wesoły. Żona zgadza się na rozwód, a on - zgadza się na przyjęcie na siebie winy. I wszystkie w związku z tym konsekwencje przyjmuje na klatę.

On mowi, ze jego kochanka czeka i jest cierpliwa. Ok. Niech czeka. Tylko ze jej niedługo przestanie sie chciec czekać. I zacznie miec do niego pretensje, ze on goły i wesoły, a na chleb mieć trzeba.
Mężczyźni w takich sytuacjach sa bardzo irracjonalni, w odróznieniu, wbrew pozorom, od kobiet. Tym bardziej, ze ta kobieta ma dziecko. Więc naturalnym jest, ze bedzie jej zależalo, aby zacząć coś budować razem, jakąś przyszlość. Również materialną. Zacznie być może naciskać, aby on nie zostawiał wszystkiego żonie i dzieciom, ze mu prawo daje duże mozliwości, aby mieć swój kawalek tortu.
I wtedy zacznie się wojna. Zacznie się najgorsze, co może być. Zapomni się wtedy o przyzwoitości, uczciwości, początkowej chęci wyrównania krzywd poczynionych rodzinie itp. Bo kochanka z synem też powiedzą - my też coś musimy z tego mieć!
Ciekawa jestem, co w takiej sytuacji zrobi nasz bohater.

[kami_hope]

>Tyle tylko, że wchodząc w kimś w relacje decyduje się
także o drugim człowieku.
Kiedy nawiązujemy relacje z drugim człowiekiem, odpowiadamy za
RELACJE, jakość tych relacji… Jednak efekt tych relacji zależny jest
od współdziałania obu stron. Przy czym każda ze stron zachowuje
swoją AUTONOMIĘ (!).

>Zainteresowany żeniąc się powziął pewną decyzję, i zobowiązał się
do czegoś, co zalezy od niego- miłość, wierność i uczciwośc
małżeńska.
Ślubowania, przyrzeczenia… - do tego trzeba byłoby założyć oddzielny
wątek. Powiem w skrócie: człowiek podejmuje się czegoś w określonych
okolicznościach (uwarunkowany m.in. wiekiem, mentalnością,
poglądami, statusem społecznym, materialnym, itd.) i jest w dobrej
wierze dotrzymania zobowiązania. Nie zna przyszłości. Nie ma pojęcia
o tym, że 'trzepot skrzydeł motyla może spowodować tajfun na drugiej
półkuli Ziemi'. W końcu los przynosi kolejne doświadczenia. Rodzi
się coś, co wcześniej nam się nawet nie śniło. No więc należy
zaniechać życia, bo kiedyś w zupełnie innych okolicznościach złożyło
się pewne zobowiązanie?

I pytanie bezpośrednio do Ciebie. Czym według Ciebie jest
małżeństwo? Dlaczego zawiera się związek małżeński w ogóle? Czy
małżonkowie są dla siebie wzajemnie właścicielami?

>Jeśli spotykamy kogoś, to jako dorośli
wiemy, czym się może skończyć, jeśli pozwolimy sobie o jeden krok za
dużo.
> Czyli to "zakochanie" wynika bezpośrenio z tego, że NAWALILIŚMY.
A skąd przekonanie, że ten pierwszy wybór, był tym właściwym
wyborem? Ok, może wtedy był… ale zmieniamy się, dojrzewamy… Czasami
kierunki rozwoju, potrzeb uczuciowych, emocjonalnych, mentalnych się
rozmijają i co wtedy? Co wtedy, kiedy jedna strona robi ogromny
postęp, a druga zatrzymała się na etapie telenowel. Kiedy jedna
strona ma potrzeby transcendentalne, duchowe, a dla drugiej jest
problem bo zabrakło ziemniaków na obiad? Powstają dwa różne światy.
Kontynuować drogę, która staje się obopólnym ograniczeniem?
Każde rozerwanie więzi jest bolesne. Nowe idee, nowe życie rodzi się
w bólach. Taki nasz ludzki los. A życie – mija szybko.

kami-hope

[zdradzona37]

kami_hope napisała:

.
> Kiedy nawiązujemy relacje z drugim człowiekiem, odpowiadamy za
> RELACJE, jakość tych relacji… Jednak efekt tych relacji zależny
jest
> od współdziałania obu stron. Przy czym każda ze stron zachowuje
> swoją AUTONOMIĘ (!).
Czyli wg Ciebie AUTONOMIA= BRAK ZASAD? Wolność Tomku, w Swoim
domku??


> Ślubowania, przyrzeczenia… - do tego trzeba byłoby założyć
oddzielny
> wątek. Powiem w skrócie: człowiek podejmuje się czegoś w
określonych
> okolicznościach (uwarunkowany m.in. wiekiem, mentalnością,
> poglądami, statusem społecznym, materialnym, itd.) i jest w dobrej
> wierze dotrzymania zobowiązania. Nie zna przyszłości.

A co ma przyszłość do tego, że przyrzeka to, czego może dotrzymać?

Nie ma pojęcia
> o tym, że 'trzepot skrzydeł motyla może spowodować tajfun na
drugiej
> półkuli Ziemi'.
Jak to- nie ma? Skoro komuś przyrzekł podczas slubu, to chyba takie
przynajmniej jedno przezycie ma już poza sobą?

W końcu los przynosi kolejne doświadczenia. Rodzi
> się coś, co wcześniej nam się nawet nie śniło. No więc należy
> zaniechać życia, bo kiedyś w zupełnie innych okolicznościach
złożyło
> się pewne zobowiązanie?

Takie doświadczenia mozna przewidzieć, bo wiadomo, co się może stać,
kiedy spotyka się mężczyzna z kobietą i doprowadzają do dwuznacznej
sytuacji. Jasne, że najprościej złamać obietnice, zamiast trwać w
postanowieniu, które nie trwa dla zasady, ale dla dobra osób, które
związało.

>
> I pytanie bezpośrednio do Ciebie. Czym według Ciebie jest
> małżeństwo? Dlaczego zawiera się związek małżeński w ogóle? Czy
> małżonkowie są dla siebie wzajemnie właścicielami?

Małżenstwo to nie para butów, które po przymnierzeniu, schodzeniu
zostawimy, kiedy nas zaczna uwierać, bo nie dbaliśmy o to, by nadal
pozostawały wygodne. To związek dojrzałych osób, które w pełni
świadomie przyrzekają sobie, że będą ze sobą w każdych
okolicznościach. To osoby, które decydują się na życie z zasadami,
dzieki którym możliwy jest rozwój całego związku, a nie tylko jednej
z tych osób, które go tworzą. Małżonkowie nie są właścicielami
drugiego małżonka, lecz są wzajemnie lojalni.
Życie w takim małżeństwie jest satysfakcjonujące, jednakże wymaga
wielu sił, pracy nad sobą. Czyli- nie każdy się do tego nadaje.
Niektórzy wola się zasłaniać hasłami typu wolność i brak zasad. Oni
nie powinni wchodzić w związki małżeńskie z innymi, bo kiedy trafi
się okazja, to wybiorą nowe motyle, niż pracę nad sobą. Małżeństwo
tylko wtedy ma sens, jeśli obydwoje wyznają te same wartości i to
samo znaczenie przypisują małżeństwu. Problem jest taki, że
niektórzy rzucają swoje słowa na wiatr i mają głęboko w duszy
wazność składanych przez siebie deklaracji.


>
> A skąd przekonanie, że ten pierwszy wybór, był tym właściwym
> wyborem? Ok, może wtedy był… ale zmieniamy się, dojrzewamy… Czasami
>
> kierunki rozwoju, potrzeb uczuciowych, emocjonalnych, mentalnych
się
> rozmijają i co wtedy?

A to wraz z tymi naszym zmianami nie zmienia się małżeństwo??
Przecież małżeństwo zależy od osób, które je tworzą! Czyli też od
ich potrzeb, czyż nie?
Osoba dojrzała wie, czym jest małżeństwo, więc jeśli się na nie
decyduje, to wraz z jego "ograniczeniami" i inwentarzem (choćby
pomoc na starość).

Jeśli masz zamiar dojrzewać i zmieniac swoje potrzeby samodzielnie,
patzreć tylko na siebie, to przeciez nie ma konieczności
przyrzekania, składania zobowiązań drugiej osobie- to chyba jest
możliwe, czyż nie?

Co wtedy, kiedy jedna strona robi ogromny
> postęp, a druga zatrzymała się na etapie telenowel.

A jak to jest możliwe, jeśli jesteśmy jedno, a nie dwie osobne
istoty?

Kiedy jedna
> strona ma potrzeby transcendentalne, duchowe, a dla drugiej jest
> problem bo zabrakło ziemniaków na obiad? Powstają dwa różne
światy.
Ale to nie jest problem czysto małżeński, czyż nie?
Istnieje coś takiego, jak kompromis...

> Kontynuować drogę, która staje się obopólnym ograniczeniem?

A może lepiej od razu pracowac nad tym, aby kroczyć jedną drogą?
Wtedy takich różnic nie będzie.

> Każde rozerwanie więzi jest bolesne. Nowe idee, nowe życie rodzi
się
> w bólach. Taki nasz ludzki los. A życie – mija szybko.


Dlatego nie warto, a wręcz nie można! traktować przysięgi
małżeńskiej jako wytwory chwili, bo tak pasuje przy tego typu
okazjach...
Trzeba po prostu być odpowiedzialnym. Tylko tyle i az tak wiele.

[karolina331]

Mnie najbardziej rozśmieszył autor wątku przekonaniem o swojej
wyjątkowości i oryginalności sytuacji w którą się wpakował.
A całą tę "zawiłość" i "wyjątkowość" można sobie przeczytać
w "Pochwale głupoty" Erazma z Rotterdamu, łącznie ze skutkami jego
wielce prawdopodobnych decyzji.
Ot, trywialność i sam banał znany od wieków!

[vstrom-10]

Nie twierdzilem,ze moja sytuacja jest wyjatkowa,a jesli wysnulas taki wniosek,to
mysle,iz czytajac to co pisalem,skupilas sie na odpowiedzi,zanim doczytalas do
konca.Mowia,ze najlepsza obrona jest atak,a ja nie zamierzam sie bronic.Napisze
moze tak:czytalem komentarze niektorych z was do calkiem roznych tematow i sa
one w takim samym tonie,niezaleznie od tematu.Czy to przypadek?Nie jestescie
jedynymi nieomylnymi,lub jedynymi,ktorych los doswiadczyl...Powtorze jeszcze
raz,zadne z was(z jednym wyjatkiem),nie napisalo nic o ratowaniu tego
zwiazku,nic o daniu sobie szansy.Gdzie jest wiec wasza przyzwoitosc?Ani ja,ani
moja sytuacja nie jest wyjatkowa,tak takze wyglada zycie.

lejesz wodę

[lima]

czy Ty trollem jesteś? bo tak napisałeś - żeby nic nie napisać o sobie,za to się
do wypowiadających doczepić. Ktoś Ci każe tu pisać skoro i tak "swoje wiesz" a
reszta jest głupia itd?

wybacz, ale facet który "zakochał się w innej" do tego "szanuje żonę" do tego
nie rozmawia z żoną o problemie który rujnuje właśnie ich małżeństwo ale za to
chętnie nadal z żoną uprawia seks (zapewne z miłości do kochanki), to nie
zasługuje na żadną z tych kobiet, ani żadnej nie uszczęśliwi. po cholere której
takie zakłamane a wygodnickie fiu-bzdziu?

[mariefurie]

vstrom-10 napisał:

...Powtorze jeszcze
> raz,zadne z was(z jednym wyjatkiem),nie napisalo nic o ratowaniu tegozwiazku,nic o daniu sobie szansy.

--Nie wiedziałes o tym że jest taka mozliwość?
Tylko ze widzisz, mężczyznie w związku małżeńskim, który się zakochuje, nawet do glowy nie przyjdzie, ze zamiast iść na świeższą trawke, zieleńszą, warto się wysilić i sprobować coś zrobić z własnym malżeństwem, a nie szukać lekkości zycia poza.


Gdzie jest wiec wasza przyzwoitosc?

--to pytanie, to jest własnie atak poprzez obronę. I przerzucanie winy na forumowiczów.
Po co?
Chcesz powiedzieć, ze ludzie porzuceni/zdradzeni sa nieprzyzwoici?

Tak naprawdę wszystkim tutaj jest obojętne, co zrobisz z wlasnym zyciem. Mówią, co mówią, na podstawie własnych doświadczeń i tego co przeżyli. A twoim dziełem jest wsszystko rozważyć i podjąc decyzję zgodną z Twoim sumieniem.
No i...- mierz siły na zamiary, nie zamiar podług sił....jak to poeta mawiał

[teuta1]

Myślałam o Tobie - przypominasz mi troche mojego ex męża,
przyzwoitego w gruncie rzeczy faceta. Więc moja rada jest taka:
zastanów sie, ale baardzo poważnie, co takiego daje Ci kochanka,
czego brak Ci u żony. A potem pomyśl na chłodno, czy to jest jeszcze
gdzieś w waszym związku, tylko mocno przysypane. Kochanka - bylaby
dla Ciebie w tej sytuacji swego rodzaju lustrem, w którym
przyjrzałbyś sie swoim potrzebom. A potem - albo mozolne przebijanie
się z żoną przez wieloletnie uprzedzenia, schematy zachowań i
pokłady niechęci czy indolencji, albo uczciwa rozmowa z żoną. I
wzięcie na siebie konsekwencji każdej z tych decyzji.

[mariefurie]

teuta1 napisała:

> Myślałam o Tobie

O boszszsze, a juz pomyslałam byłam, ze o mnie myślałaś, Teuta )

pozdrówka\m

[mariefurie]

teuta1 napisała:

Więc moja rada jest taka:
> zastanów sie, ale baardzo poważnie, co takiego daje Ci kochanka,
> czego brak Ci u żony.

a ja proponuje prostę rozwiązanie. Brakuje Ci po prostu atrakcji. Tak jak dziecko nudzi sie zabawkami, tak ty zacząłeś sie nudzić własnym zyciem rodzinnym.
A więc rozwiązanie - wyładować emocję, nabrac poweru, wyrwać się z rutyny.
Idziesz na lotnisko - wykupujesz skok w tandemie ze spadochronu, razem ze swoja zoną. A potem z dziecmi po kolei.
Skaczesz na bandżi, lub w basenie z dziesięciometrowej wieży, i...tym podobne atrakcje.
I zapewniam Cię....wszystko Ci przejdzie )
Bedziesz potrzebował wiekszych emocji?
Wybierz się w podróż zycia i pokonaj jakiś szczyt w Himalajach
Kup sobie motor i szalej po nocnych drogach.
Kup/wynajmij konia- i szalej po polach i lasach.

...a wszystko wróci na swoje tory

A fe....

[tricolour]

... proponujesz ciężką pracę nad sobą i zwiazkiem gdy pod reką jest
kochanka?

[mariefurie]

tricolour napisał:

> ... proponujesz ciężką pracę nad sobą i zwiazkiem gdy pod reką jest
> kochanka?

)

Kochance też niedługo rutyna sie znudzi. I co wtedy?
Wiem, co wtedy.powrót do zony. Nawet jak będa po rozwodzie. Będzie się kajał i głowę popiolem posypywał. Bedzie robil wszystko albo i więcej.
A na koncu stwierdzi- jaki to głupi bylem.
No ale na głupotę nie ma rady. Trzeba po prostu dojrzeć.

To jest forum rozwodowe...

[tricolour]

... jak sama nazwa wskazuje, a nie forum problemów małżeńskich,
które też jest na Gazeta.pl - może tam powinienieś udać się po
poradę. Jest też forum o kachankach.

Z tym, że z Twojego pisania wcale nie wynika cheć pozbycia sie
kochanki "uszytej na miarę" to i komentarze są odpowiednie. Bo
widzisz - żadna terapia nie pomoże na chęć posiadania dwóch kobiet,
zdradę, nieuczciwość, złe relacje z dzieckiem kochanki.

Najpierw musisz sie zdecydować: kochanka czy żona, a potem
konsekwentnie to zrealizować. Decyzja musi być pierwsza, a Ty
chcesz, by pierwsza była porada na nie wiadomo co. Takiej porady nie
dostajesz (i słusznie) więc się denerwujesz.

[vstrom-10]

Zapewniam cie,ze daleko mi do zdenerwowania,a potrzeba napisania na tym forum
wynikala z wyobrazenia,iz spotkam tu osoby,ktore doswiadczyly problemow
wynikajacych z decyzji o rozwodzie.Nie chodzilo mi o podpieranie sie ksiegami
medrcow,bo to i ja moge zrobic,a juz na pewno nie o wtracanie ideologii
nazistowskiej.Oczywiscie psycholog jest od tego,by pomoc w takiej sytuacjii,lecz
wazne sa doswiadczenia innych ludzi,poniewaz nauka tlumaczy i rozwiazuje wiele
problemow,lecz nie jest w stanie rozwiazac wszystkich problemow zwiazanych z
zyciem czlowieka.Latwo jest komus doradzac,takze w lekcewazacy sposob,bo wtedy
jakby sami stajemy sie lepsi(w naszym mniemaniu).Nie wszyscy piszacy na tym
forum sa po rozwodzie,nie wszyscy sa zdecydowani,dlatego pisza wlasnie tu,aby
moc uslyszec od innych ludzi o ich wlasnych doswiadczeniach.Napisal ktos z
was,ze nie chce powrotu ojca,bo odszedl od nich.Czy ojciec jest wtedy ojcem,gdy
jest z matka swoich dzieci?Jesli nie pil,nie bil,nie oszukiwal do tej pory i
nawet gdyby odszedl do innej,chce nadal tym ocem byc,to ma prawo czy nie?Wielcy
filozofowie,etycy tego swiata zaluguja na nasz szacunek za swoje"zlote
mysli",czy jednak oni sami poradzili sobie ze swoim wlasnym zyciem?Piszesz
tricolour o moim rzekomym zdenerwowaniu,a przyjrzyj sie swoim wypowiedziom.Czy
mozesz napisac,zreszta nie tylko ty,ot tak po prostu co o tym myslisz?Jakbys
pisal znajomemu,a nie wrogowi.Ja nie szukam tu porady,szukam doswiadczen z
ktorych moge wyciagnac wnioski.Nie jestem rozkapryszonym facetem w srednim
wieku,ktory biega za spodniczkami i korzysta z kazdej okazji.Gdybym nie
doswiadczyl tego co teraz,pewnie takze mowilbym o potrzebie szczerosci,o tym,ze
malzenstwo to decyzja na cale zycie.Zycie zazwyczaj pisze wlasny scenariusz...

[chalsia]

> Zycie zazwyczaj pisze wlasny scenariusz...

nie, to człowiek pisze scenariusz swojego zycia poprzez dokonywanie
wyborów

[vstrom-10]

Nie wszyscy ludzie to idealy,a mnie brakuje do niego bardzo wiele,stad tez
ludzkie problemy.Zdanie sie na los to takze wybor?Pewnie tak.Ja jednak piszac o
tym,ze zycie pisze wlasny scenariusz,mialem na mysli sytuacje w ktorej to cos
spada na ciebie nagle,np.gdy pojawia sie nagle w twoim zyciu ktos,kto byl dla
ciebie wazny,lecz wtedy sie nie udalo,bo byliscie za mlodzi...Zwykle wtedy nie
masz czasu na zastanowienie,a gdy zaczynasz myslec,jestes juz w samym centrum
problemu.Nie zawsze wiesz i czujesz kiedy przekraczasz granice(nie chodzi tu o
sex),np.w rozmowie,w kontaktach czysto ludzkich.To wielka sztuka zapanowac nad
wlasnym sercem,udaje sie to nielicznym.Jesli ty jestes tym wyjatkiem,to
zazdroszcze,ja niestety do nich nie naleze.Nie jestem takze idiota,abym nie
rozumial do jakiej sytuacji doprowadzilem.Jesli jednak moj problem ma
jakikolwiek zwiazek z Hitlerem i narodowym socjalizmem,to chyba rzeczywiscie nie
to forum.Jesli ktos probujac mi cos uswiadomic,probuje lub chce mnie
obrazic,okazac swoja wzgarde lub swoja wyzszosc,to przepraszam ale moim zdaniem
nie jest to najlepsza plaszczyzna do rozmowy.

Dostałeś ode mnie poradę...

[tricolour]

... jak dobry znajomy, nie jak wróg.

Swojemu przyjacielowi, w Twojej sytuacji, powiedziałbym, że jest łajdakiem i
tchórzem. Że jest egoistą i lekceważy najcenniejsze w życiu. Jedynej rady,
jakiej bym mu udzielił, to żeby się w końcu zdecydował czego chce, bo zdrajcy za
przyjaciela nie chcę.

Gdyby jednak jego żona dowiedziała się, że przyprawia jej rogi i miała zamiar
kopniakiem wywalić z domu, to bym jej tylko przyklasnął.

[chalsia]

> Zwykle wtedy nie
> masz czasu na zastanowienie,a gdy zaczynasz myslec,jestes juz w
samym centrum
> problemu

ZAWSZE jest czas na zastanowienie.
Myśleć można prowadząc samochód, goląc się, siedząc na kiblu.
Natomiast nie zawsze jest chęc do zastanowienia się, kwestią jest
wtedy tylko czy to strach i tchórzostwo (takie strusie chowanie
głowy w piasek) czy niefrasobliwość/bezrefleksyjność (takie jak u
Scarlett O'Hara "pomyślę o tym jutro").

[allaas2]

Zdradzasz od roku i nie wiesz co zrobić? ktorą wybrać?
Dobrze przeczytaj kilka razy wszystkie posty i głęboko sie zastanów.
Byłam w takiej samej sytuacji/ 25 lat małżeństwa/ i to ja podjełam decyzję o
rozwodzie chociaż nigdy nie bede umiała opisać tego bólu który musiałam
znieść./ To ja zostałam zdradzona/
A to co działo się z dziecmi już dorosłymi jest gorsze do zniesienia niż z
małoletnimi.Swojej decyzji nie żałuję a były zaczyna wreszcie ponosić
konsekwencje swoich wyborów i wcale mi go nie żal, ma to na co zasłużył a ile
jeszcze przed nim.
Chciałabym tylko przeczytać tu na forum kiedyś wypowiedź chociaż jednego
faceta, który po latach śtwierdził, ze wybór kochanki kosztem rodziny to
najlepsza rzecz w jego życiu.

[mariefurie]

allaas2 napisała:
> Chciałabym tylko przeczytać tu na forum kiedyś wypowiedź chociaż jednego
faceta, który po latach śtwierdził, ze wybór kochanki kosztem rodziny to
najlepsza rzecz w jego życiu.

No właśnie. Też chciałabym.

[fightmore]

ja nie bardzo wiem w takim razie czego ty oczekujesz? każdy napisał co mógł i
opierał się na tym czego doświadczył. ja Ci powiem tak: żadne rady nie podejmą
za Ciebie decyzji. wyrządziłeś i tak już wiele zlego swojej żonie i najwyższa
pora abyś to z nią był szczery. to ona podejmie decyzję czy Ciebie chce czy
wystawi za drzwi. tylk otrzeba mieć teraz odwagę i jaja by to zrobić

Vstrom

[nangaparbat3]

To ja Ci powiem jak przyjacielowi - ten kto porzuca, zwlaszcza jesli porzuca nie dlatego, że nie jest w stanie wytrzymac (tak tak, prostackie ale bardzo w tym kontekscie odpowiednie słowo) z żoną (czy męzem) , ale porzuca wspołmalzonka (czy partnera) dla innej osoby, innej miłosci, zawsze słono płaci. I zycie jest tu cholernie niesprawiedliwe, bo im lepszym, wrażliwszym, bardziej kochajacym dzieci, a nawet porzucaną osobę, ten ktos jest, tym wiekszym cierpieniem okupi to co robi.
Może sie zdarzyc, ze żona/mąż, albo juz tak bardzo nie kocha, albo, na odwrót, kocha aż tak, że nie zechce sie mscic, w imie miłosci wlaśnie, ale też rownowagi dzieci, swojej wlasnej, w imię zachowania godnosci wszystkich, a moze zwlaszcza dobrego o sobie zdania, zechce pomóc. Ale to sie zdarza bardzo rzadko, praktycznie prawie nigdy. I nikt nie moze takiej postawy od męża/żony oczekiwac, ani nawet marzyc. Chociaz sie zdarza.

[chalsia]

> jedynymi nieomylnymi,lub jedynymi,ktorych los
doswiadczyl...Powtorze jeszcze
> raz,zadne z was(z jednym wyjatkiem),nie napisalo nic o ratowaniu
tego
> zwiazku,nic o daniu sobie szansy.

bo to przecież OCZYWISTE jest, że zanim się podejmie ostateczną
decyzję o zakończeniu małzęństwa, powinno się podjąć wszelkie próby
jego naprawy. I tu najlepsza jest terapia małzeńska.