Duże kontra małe

[comma]

Zauważam dziwne podejście – zaznaczam – n i e k t ó r y c h właścicieli
dużych psów do psów małych. Sa tacy, którzy uważają, że mały pies to jakaś
nędzna kreatura, ujadająca bez powodu, agresywna bez sensu i oględnie mówiąc –
niezbyt bystra. Tymczasem ja, na moim osiedlu, gdzie stopień "zapsienia"
jest dosyć wysoki, irracjonalne zachowania obserwuję częściej wśród psów
dużych i średnich. Moim osobistym zdaniem, o tym czy pies będzie spokojny i
zrównoważony, czy neurotyczny i agresywny – decyduje głównie wychowanie. A
jakie jest Wasze zdanie?

[izunia.m]

dokładne tak. głównie wychowanie.

lub jego brak. często małe psiaki nie są wychowywane bo po co? przecież nikogo
nie zje... a potem szczekają na każdego, skaczą podbiegają do innych psów i nie
reagują na wołania. z tego ich zła sława. osobiście nie mam nic przeciwko małym
ale poprostu wolę duże ;) (jak Delta i Dunkan)
pozdrawiam
Izunia

[comma]

A ja zdecydowanie wolę psy małe :-))))) choć oczywiście nic nie mam przeciwko
dużym.

[lailani]

Osobiście wolę psy średnie i duże, co wcale nie znaczy że małych nie lubię.
Podobnie jak izunia.m zauważyłam że właściciele małych piesków (oczywiście nie
wszyscy) wychodzą z założenia, że nie trzeba ich wychowywać, bo przecież nie
stanowią zagrożenia, nikomu nie zrobią krzywdy itd. No i potem jest problem, bo
mały pisesek okazuje się być agresywny, skłonny do zaczepki a poza tym w ogóle
nie słucha pana czy pani. Oczywiście nie jest to regułą; spotkałam w swoim
życiu zarówno grzeczne małe psy jak i nieznośne duże i na odwrót. A to czy
pies będzie miłym lub nieznośnym towarzyszem zależy w dużej mierze od
wychowania. I nie ma głupich psów, są tylko głupi właściciele. Poza tym
inteligencja nie zależy od rozmiarów :)
Pozdrawiam

[comma]

Ja moją suczkę szkoliłam od pierwszych dni w moim domu. Najważniejsze komendy:
zostaw, na miejsce. Potem dawanie łapy, siad, proszenie, dawanie głosu.
Chodzenie przy nodze. Taka malotka pięknie reagowała na komendę "równaj"
słodkie to było. Teraz choć czasami pokazuje "pekińczy" charakterek, to nie mam
żadnych problemów z jej karnością. Jest psem spokojnym, nie narzucającym się,
bardzo zrównowazonym.

[baskarek]

> mały pies to jakaś
> nędzna kreatura, ujadająca bez powodu<
Miałam kilka psów w swoim (od jutra 40-to letnim)życiu. Był seter irlandzki, bo
ojciec polował(nigdy mu tego nie wybaczę).Był kundel ze schroniska, była znajda
bokser. Potem był bernardyn, niestety nosówka go zjadła, taka z hodwli
wyniesiona, a teraz są dwa. Mam przyjaciół, którzy hodują bernardyny i ratlerki.
Nigdy nie lubiłam tych trzęsidupek. Ale ku mojemu zdziwieniu są to bardzo
pojętne pieski!Moja znajoma ma ich 8 sztuk, dużo do nich mówi, a one zachowują
się jak by tylko mówić nie umiały. Polubiłam je.
Pomimo to są bardzo jazgotliwe i ruchliwe. Oni nazywają je "nasza mafia" -i
mają rację. Jak się do nich wchodzi, to widac majestatyczne i spowolnione
zachowania bernardynów, i gwałtowne, jazgotliwe ratlerków.
Moim zdaniem psy duże mają świadomośc swojej wielkości, i nie muszą się wysilać
żeby to pokazać, a małe muszą wyjśc z własnej skóry, żeby ktoś je zauważył!
Nie zmienia to faktu, że każdego psa należy układac.
Mylę, że odpowiednie podejście do piesków powinno zależec od ich temperamentu i
charakteru.
Nie ma psów złych, są tylko mało świadomi ich właściciele.

[comma]

baskarek napisała:

>

> Miałam kilka psów w swoim (od jutra 40-to letnim)życiu.

Hehe, wszystkiego najlepszego, ja za miesiąc, 15 grudnia :-DDDD
> Moim zdaniem psy duże mają świadomośc swojej wielkości, i nie muszą się
wysilać żeby to pokazać, a małe muszą wyjśc z własnej skóry, żeby ktoś je
zauważył!

Tak dostojnej istoty, jak moja suka, w życiu nie widziałam! Mimo iż sięga
wzrostem poniżej połowy łydki, umie spojrzeć z góry. A jak to-to chodzi!
Łepetyna dumnie wzniesiona, majestatyczny krok. Dodam, że w ogóle nie ujada,
szczeka tylko w BARDZO konkretnych sytuacjach. Zaczepiona przez innego psa
spokojnie stoi z uniesionym łebkiem i patrząc w dal ze znudzoną miną pozwala
się obwąchać, po czym spokojnie odchodzi :-)))) No chyba, że uzna, iż
nieznajomy zasługuje na chwilę zabawy. Wtedy szaleje niesamowicie :-)

[orvokki]

Kiedyś wolałam duże, teraz się przestawiłam na mniejsze i średnie :o)
Rzeczywiście tak jest, że mało komu chce się szkolić małego psa - moja
spanielka do towarzystwa w przedszkolu dla szczeniąt miała same owczarki
niemieckie i boksera :o)
Co do temperamentu małe vs duże, to się bardzo na schematach przejechał mój
szwagier, nabywając swego czasu "prawie-bernardynkę", która miała być
flegmatyczna, leżeć w ogródku i ładnie wyglądać. Zamiast tego radośnie skacze
przez dwumetrowe ogrodzenia, pakuje się w każdy zbiornik wodny i z upodobaniem
pływa niezaleznie od pogody, biega jak szalona, powitanie z nią jest
zagrożeniem dla życia i zdrowia, a pozostawiona w domu bawi się przesuwając
lodówkę po kuchni :o)))

[pierozek_monika]

:)))))) dobre, ale chyba nie takie wesołe dla szwagra :)))
Ja mam na szczęście dużego wesołego przyjaznego pieska, tylko czasami się
wstydzę gdy wystraszy wyglądem jakiegoś maluszka. A on właśnie lubi małe psy,
tylko one tego nie rozumieją :))) - przynajmniej ich znakomita większość.

[albert.flasz]

Myślę że problem obraca się przede wszystkim wokół relacji: pies - jego
właściciel. Co do mnie i mojej bokserki - ma parę swoich antypatii, które
lepiej omijać z daleka (bo wiadomo, że pogryzą się na 99,9%) z innymi natomiast
ładnie się bawi lub podchodzi do nich obojętnie (po wzajemnym obwąchaniu
odchodzi) i nie zauważyłem, by wielkość drugiej strony miała tu jakiekolwiek
znaczenie. Zaznaczam, że nigdy nie była szkolona ani specjalnie układana, jest
wręcz potwornie i beznadziejnie rozpuszczona, choć ogólnie spokojna,
przyjacielska i posłuszna.

[venus22]

wiem o jakims poscie piszesz Commo i nawet mialam zareagowac ale nie starczylo
czasu a potem mi sie juz nie chcialo.

Bardzo to byl plytki i malo inteligentny poglad, co tu wiele gadac.
Pies to jest pies, obojetnie czy maly czy duzy, kazdy jest dobrym towarzyszem i
ladny.

maly piesek jest wspanialy dla tych co lubia je trzymac na rece i w ogole miec
taka przylepe ciagle kolo siebie, jest mniej klopotliwy bo nawet do samolotu
mozna go wziac na rece a ze sa czasem jazgotliwe coz cos za cos jesli nautra
nie obdarzyla postura to chociaz glosikiem wynagrodzila. :)

ja tam bardzo lubie nawet ratlerki uwazam ze kazdy pies ma swoj urok, a takie
np Yorki to sa nawet dwa, trzy razy drozsze niz moje Aussie.


czy to nie jest urocze?!

www.allposters.com/IMAGES/FIP/NP-202.jpg
www.thecountryschool.com/ambarker/pug.jpg
www.andreaharner.com/archives/chinesecrested1.jpg
Venus

[comma]

Dzięki za słodkie zdjęcia, choć grzywaczka, przyznaję wolę w futerku :-))))
Masz rację, Venus, pies to pies. Gdybym miała duży dom z ogromnym ogrodem i
mieszkała na wsi, z całą pewnością miałabym dużego psa, choć jakiś mały ciałem
a wielki duchem też by ze mną mieszkał. I przynajmniej trzy koty :-)

wklejam rosądną wypowiedź z for. Zwierzeta

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

Autor: astra27
Data: 18.11.2004 11:34 + dodaj do ulubionych wątków

skasujcie post

+ odpowiedz cytując + odpowiedz

--------------------------------------------------------------------------------
Ja jako ex właścicielka dużego psa i obecnie właścicielka małych psów popieram
właścicieli małych psów, przez 11 lat miałam owczarkę niemiecką która jak
zobaczyła psa to biegła co sił w nogach żeby się pobawić, od małego była uczona
że mały piesek zostaw i do końca swoich dni jak szedł mały piesek i wydało się
jej taką komendę to nawet nie podchodziła. Moim zdaniem jest to kwestia
szacunku do innych osób i ich małych psów, nawet wiedząc że moja sunia nie
pogryzie malucha to wystarczył nacisk jej prawie 60 kg cielska zeby psiunia
conajmniej uszkodziła.
Teraz mam dwa małe psiaki suczkę pekinkę i psa kundelka, i dobija mnie debilizm
właścicieli dużych psów, latają luzem i tych włascicieli to nie obchodzi, nie
chodzi o to nawet ze są agresywne ale małe pieski się ich po prostu boją, i jak
ma zareagować mały psiak do którego podbiega duży nieokrzesany pies jak nie
agresją, agresja jest tylko metoda obrony a potem ci ludzie mają pretensje ze
male pieski ugryzły ich pociechę. Ja jak widzę dużego psa na horyzoncie
biegnącego w moją stronę to nie wiem co robić, jak widzę ze suka to biorę sunie
na rękę a jak pies to staram sie osłonic psa. Czasem nawet zdarza mi się
wysunąć nogę co prawda zadnego psa nie kopnęłam bo kocham psy ale już nie wiem
jak się bronić od tych intruzów. Są oczywiscie duze psy ktore znam i wiem
czego się po nich spodziewać a ich własciciele są odpowiedzialni. Może u mnie
poteguje lęk fakt ze moja sunia u poprzednich właścicieli została porwana w
zębach przez rottwailera i nie chcialabym jej narazic drugi raz na coś takiego.
Moim zdaniem trzeba trochę myśleć, a niestety dotyczy to w większości
właścicieli dużych psów którzy nie potrafią ocenić jakim zagrozeniem jest ich
pupil biegający luzem.

[pierozek_monika]

dy jest duża różnica w budowie pomiędzy moim psem a maluszkiem, nie pozwalam na
rozwinięcie się zabawy. Kiedyś ktoś na forum Zwierzęta pisał o przypadku
złamania kręgosłupa małemu pieskowi, przez dużego psa, wszystko w zabawie.
Potem jeszcze na moim osiedlu zdarzył się taki przypadek, więc wzięłam to sobie
do serca i kontroluję kontakty.
Sąsiadka mająca jamniczka zawsze się dziwi, dlaczego nie pozwalam się psom
bawić razem, ale ja się naprawdę boję o jej sukę. Ta jest młodziutka i szalona,
wije się mojemu psu między nogami, i czuję, że kiedyś zdarzy się nieszczęście.
Jest jeden malutki piesek - kolega mojego psa, bardzo spokojny, który upodobał
sobie Pina i wszędzie za nim łazi :) Śmiesznie to wygląda jak w kreskówkach :)
ale zachowują się spokojnie i raczej sobie coś wąchają, kamyk czy trawkę,
żadnych full-contact.

O małych i dużych

[orvokki]

No tak, coś w tym jest... Pozwalałam mojej Sunday na zabawę ze wszystkimi psami
i ona świetnie sobie radziła nawet w kontaktach z dużo większymi, ale do czasu.
Raz młody i bardzo entuzjastycznie nastawiony do świata bokser strasznie ją
stratował, zanim zdążyłam go przegonić, to przeleciał po niej w te i wewte ze
trzy razy. Od tego czasu Sunday dużych psów się boi niestety i nie udało mi się
jej ponownie z nimi zsocjalizować. Więc na widok dużego psa przywołuję ją do
siebie, chyba że to piesek znajomy, taki że wiem, że jest spokojny i nie będzie
jej deptał.
Gdybym teraz miała szczeniaka niewielkiej rasy, to już raczej starałabym się nie
pozwalać na zabawy z inną kategorią wagową :o)

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

orvokki napisała:

>> Gdybym teraz miała szczeniaka niewielkiej rasy, to już raczej starałabym się
nie pozwalać na zabawy z inną kategorią wagową :o)

Tiaaaaa, łatwo powiedzieć, trudniej wykonać. :))