Dialog

[mskaiq]

Tak się zastanawiam na czym polega sztuka dialogu, rozmawiania ze sobą. Co
przeszkadza w rozmawianiu, a co ułatwia.
Amerykanie mówią, że bardzo ważne jest pozostawianie swojego kapelusza w
przedpokoju tzn. w kontaktach z ludźmi nie liczą role, np. nie ma znaczenia czy
jest się lekarzem, albo pacjentem, naukowcem lub sprzątaczką.
Przede wszystkim jesteśmy ludźmi.
Czy macie jakieś inne pomysły, co pomaga w dialogu.
Pozdrawiam serdecznie.

[ditta12]

W karcie wypisu szpitalnej napisane jest że skracałam dystans,cokolwiek to znaczy.

[mskaiq]

Skracanie dystansu dla mnie oznacza bezpośredniość, otwartość na inne osoby. Z drugiej strony
wiele osób, nie lubi pozostawiać swojego kapelusza w przedpokoju.
Wolą zachować swoją rolę. Najczęściej lekarze chcą być traktowany jak lekarze przez pacjentów.
Ty traktowałaś ich bardziej jak ludzi. Może oczekiwałaś ich ciepła, wsparcia. W szpitalu jest
trudno, wszystko jest narzucane, nie ma miejsca dla nas, jako ludzi.
Pozdrawiam serdecznie.

[ditta12]

Ta opina zaważyła na moim życiu,na kontaktach codziennych z ludźmi na co dzień bo zaczęło mi się wydawać że lepiej wcale nie rozmawiać z ludźmi niż być posądzanym o skracanie dystansu.
Do lekarz mówiłam panie doktorze,do pielęgniarki siostro albo proszę pani.Jeżeli ktoś powiedział do mnie po imieniu,tym samym mu się odwdzięczałam bo uznałam że jesteśmy na ty z przyzwoleniem tej osoby.
Dialog z ludźmi nie należy do najłatwiejszych rzeczy.Nie wiadomo czego się spodziewać.
W dużej grupie osób nie mam siły przebicia.Mam słaby głos.

[mskaiq]

Są ludzie, którzy są bardzo sztywni, którzy trzymają się kurczowo swoich ról. Oni zwykle
unikają innych ludzi, bo się ich obawiają. Jest jednak wiele osób, z którymi fajnie się
rozmawia, są otwarci, potrafią przyznać się do błędu, łatwo się z nimi pośmiać i dobrze
się czuć w kontakcie z nimi.
W dużej grupie trudno się przebić, trudniej jest być rozluźnionym i mieć pewność
siebie. Tego można nauczyć, ale to trwa bardzo długo, nawet lata.
Tak Twój głos jest słaby wycofany, ale to się będzie zmieniało. Będziesz coraz
bardziej pewna siebie, coraz więcej będziesz miała zaufania do siebie.
Pozdrawiam serdecznie.

[ditta12]

No właśnie Masku.

[ditta12]

Co zrobić gdy dialog przeobraża się w kłótnię?

[uwierz_w_to]

dystansować się

[ditta12]

Do ludzi czy problemu?

[uwierz_w_to]

problemu

[mskaiq]

Nie prowadzić takiego dialogu, bo to już nie jest dialog tylko kłótnia.
Pozdrawia serdecznie.

[ragnarv]

wydaje mi się że w dialogu przeszkadza ciało

[ditta12]

Bardzo słuszne spostrzeżenie.Wszak mamy kompleksy a Ci naprzeciwko mają oczy.
Ciekawe jak oni nas oceniają pod względem urody,wieku,koloru skóry czy innych cech.
Tu na forum lepiej się piszę nie mając ciała.

[ragnarv]

mi też przeszkadza że jak długo stoję to zaczynam podskakiwać i to psuje dialog

[ditta12]

Czy ktoś Ci o tym powiedział że to źle że podskakujesz w czasie rozmowy?

[ragnarv]

tak. uważają że nie słucham

[ditta12]

Jakbyś uszy miała w nogach?

[ditta12]

Ludzie nie lubią gdy nie patrzy się im w oczy podczas rozmowy.
Kiedyś w szkole nauczycielka nakrzyczała na mnie gdy słuchając jej wykładu oglądałam sobie rysunki wiszące na ścianach.

[ragnarv]

wkurwiła sie że rysunki ładniejsze od niej

[ditta12]

Chyba tak

Ludzie potrzebują żeby skupiać bezwzględnie na nich uwagę bo coś ich rozprasza w mówieniu.

[ragnarv]

nie mogę patrzeć komuś w oczy bo mi się robi b gorąco. pocę sie

[ditta12]

Ja,gdy ktoś mi zwraca uwagę że nie patrzę na niego, mówię że uszy mam po bokach głowy.
Może biedny nie jest tego świadomy.
Ale raczej chodzi o uwagę.Słuchanie uważne,co to jest,gdy ktoś nawija o niczym-monolog.

[mskaiq]

To podskakiwanie to zmagazynowane napięcie. W pewnym momencie musisz je wyrzucić i
wtedy podskakujesz.
Bardzo pomagają ćwiczenia spowalniające. Napisałem sporo o nich w poście o spalaniu
energii.
Pozdrawiam serdecznie.

[ditta12]

Podskakuję

[ditta12]

Tak jak mnie uczyłeś,policzki mi się trzęsą i patrzę w górę,fajnie

[ditta12]

A kotka łapie mnie za nogi