Boję się raka...

[markiza666]

Mam 31lat i boję się zachorować na raka, albo się męczyć...Przecież życie
przede mną...A ta tarczyca mnie osłabia, na nic nie mam siły...

[hashi-tess]

Chyba masz doła jak stąd do NY.

Napewno dzisiejsza Twoja dawka tyroksyny była za mała.
Poza tym na Śląsku dzień jest pochmurny, stąd
Twoje skłonności do czarnych myśli.

Jutro będzie napewno lepiej.


Serdecznie pozdrawiam
Tess

[markiza666]

dziekuję hashi...kocham cię ))

[wacka1]

Dziecko skąd u ciebie takie czarne myśli/mam córkę starszą od ciebie/.Zyłam z
chorobą tarczycy 25 lat.Wiedziałam,ze kiedyś może zrogowacieć.Zrogowaciała po
ponad 20 latach.Pojawiły się guzki.Robiłam biopsje i usg.Lat przybywało sił
ubywa dlatego ją usunęłam.Nigdy nie myślałam o raku.Myśl pozytywnie.Zycie przed
tobą.Porzuć ponure myśli.Głowa do góry.

[eevcia]

markiza,dlaczego twoje posty sa zawsze smutne???kazdy sie boi raka,jezeli bedziesz cały czas tak myslala to zwariujesz!!!!musisz znalezc radosc w zyciu ,jakis cel ,ja zapisałam sie na angielski ,ucze sie go i staram sie nie myslec o tarczycy ,choc stosuje sie do tego co mówi lekarz.Pozatym moja rodzina jest szczesliwsza gdy widzi ze wszystko ze mna ok!!!

[mariball]

Niedawno też się bałam,tymczasem stało się to faktem...Okazało się,że życie
jest jeszcze piękniejsze,kazda chwila liczy się pdwojnie,wiem po co jestem na
tej ziemi,nawet jeżeli nie będę żyła 70 lat."Na zawsze i na wieczność uczyńmy z
życia święto,by będąc tu przez chwilę wszystko zapamiętać..."

[hashi-tess]

mariball !!
Piękne.

[cari1]

Ja tez sie balam raka, a pozniej okazalo sie ze jednak go mam! Mialam plany ,
przyjechalam do Polski na miesiac ,mialam znowu wyjechac do pracy za granice -
teraz blakam sie po szpitalach, nie pracuje, a potrwa to jeszcze pare miesiecy!
Mam tego dosc...mam 29 lat i juz mialam raka(( Kiedys na oddzial przyszedl
ksiadz i pyta kto chce komunie - ja mowie ze nie chce , bo Bog podarowal mi
raka chociaz sie modlilam zarliwie o zdrowie To najgorszy rok w moim zyciu.

[salsa777]

Witaj! Jestem w podobnej sytuacji, jesteśmy nawet równolatkami... Ta choroba
zmienia i komplikuje życie, ale pamiętaj, że nie skraca go! Mnie oprócz tego
wiele nauczyła. Świat mi się przewartościował. Wiele razy zadawałam sobie
pytanie -dlaczego ja?!!!- ale to nie ma sensu. Szkoda czasu, trzeba iść do
przodu!

[beata6911]

Witajcie,od 22 lat przy zyciu utrzymują mnie leki ,dosłownie tak jakby na
zasadzie automatu ,tabletka co 4 godziny żeby żyć,jakoś się przyzwyczaiłam,ale
jeszcze za mało dostałam w tyłek od zycia też przyplątał mi się rak,ciężko mi
się z tym pogodzić.pozdrawiam