kilka słow

[ulwe]

Wlasnie wyprowadzam sie(kolejny raz) od mamy,ktora wieczorami,codziennie
popija sobie dla rozluznienia. O DDA przeczytalam w charakterach..kiedy
otworzyli tam dzial temu poswiecony.Poczulam gwaltowne dlawienie w gardle w
konfrontacji z tekstem,ktory odzwierciedlal to jak sie zachowuje.Minelo juz
troche czasu od tamtego momentu...i los sprawil,ze rozstalam sie z kims po
czterech latach dziwacznego i smutnego bycia..potem bylo leczenie duza
iloscia ludzi i alkoholu..potem znowu ktos.I znow troche bezpieczniej.Tak na
chwilke...teraz czekam na terapie,ktora rozpoczynam w marcu.Indywidualnie, z
pania psycholog,ktorej nic nie place(stad oczekiwanie).Dlugo dojzewalam do
tej decyzji...ale poglebiajacy sie lek przed zyciem to chyba niezdrowy objaw.
Podejme ten trud z wielka nadzieja..i jesli nie w jednym miejscu to zyczcie
mi poszukiwania do upadlego. ;)

[melania_ania]

Życzę poszukiwań aż do skutku :))) Wiem, że to trudna decyzja, ale
najważniejsze że już zdecydowalaś. Że chcesz.
Pozdrawiam serdecznie

[lucyna50]

Jestem po grupowej psychoretapii DDA, która trwała ok. 1,5 roku. Lęk i ochota
ucieczki przed trudnośiami życiowymi towarzyszyły mi zawsze. Jest to normalny
objaw DDA, ale chyba też wielu innych. Trwaj w terapii. Czasami bywa trudno
(krok do przodu dwa do tyłu). Na dobre rezultaty terapii trzeba czekać a
przyjdą na pewno. Będą wątpliwości, to też normalne. Nawet jeżeli na chwilę
zwątpisz, próbuj jeszcze raz. Mnie się udało. Dziś jestem innym człowiekiem.
Warto było ciężko pracować. Rezultay terapii przychodzą różnie u różnych osób.
Moje nowe przemiany odkrywam rok po zakończeniu terapii i wiem, że wiele nowych
jeszcze przede mną. Zacytuję Ci słowa naszego papieża ..."nie lękajcie się"...,
jeżeli wierzysz w Boga módl się, mnie to pomagało wytrwać i walczyć. Życzę Ci
powodzenia, determinacji i wytrwałości. Ciepło pozdrawiam.