Domena faktów

[sloughi]

Na te forum trafia wiele osób po to, aby coś osiągnąć, wypełnić, znaleźć,
spełnić swój sen. Potrzeba aktywnego "integrowania w siebie" lub jak kto
woli, działania zgodnie ze swoimi emocjami i impulsami jest ważna- inaczej
nie byłoby tych postów o afirmacji, już ponad 120.
Proponuję założyć topik, w którym będziemy opisywali całkiem "sucho" to, co
sobie zamierzyliśmy, metodę, którą stosowaliśmy (wraz z jej urozmaiceniami w
trakcie) i wreszcie to, co osiągnęliśmy. Efekt.
Ja już mam dosyć czytania recept bez pokrycia. Wiem, one mnie mogą
zainspirować, nie chcę to nie muszę ... ale... przeczytałam niedawno w tych
topikach na górze dwie wypowiedzi, które mnie zastanowiły.
Najpierw ktoś napisał, czy ujdzie afirmowanie na przystanku autobusowym bez
pisania. Od razu pomyślałam sobie: to tak chcesz osiągnąć to, co jest
przedmiotem twojej afirmacji? Tak ci zależy? A g... zależy.
I drugi: ktoś napisał, że oczekuje wyjaśnienia świata, że okulary własnego
umysłu mu się znudziły. I czego ta osoba oczekuje? Gotowej odpowiedzi?
Recepty? Już wszystko w sobie przeszukała, znalazła? Nie wierzę. Wierzę
raczej w bierność, lenistwo i wygodę.
Zabierzmy się do czegoś ciesząc się na pot i łzy, postarajmy się trochę
inaczej.
Pozdrawiam

Sloughi

[wandal1]

> Wierzę raczej w bierność, lenistwo i wygodę.
> zabierzmy się do czegoś ciesząc się na pot i łzy, postarajmy się trochę
> inaczej.

ano prawda. tyle że nie uwzględniłeś jednej kwestii.
część ludzi pisze z nudów, nie robiąc kompletnie nic w swoim codziennym życiu w
kierunku rozwoju samego siebie.

aby zacząć zmieniać siebie często ludzie potrzebują wstrząsów, przeżyć, jakiejś
traumy, cierpienia- to mobilizuje do działania - kopniaki w tyłek

[agnitum]

Witaj Sloughi

Przychylam się i do Twojego tekstu i do opinii wandala.
Taka jest prawda, że duża część osób nas czytających i piszących traktuje
tutejsze przepisy jako egzotykę ewentualnie takie "oderwanie" od
"Rzeczywistości". Och, inaczej myślą - a tak tak, ciekawy pogląd na życie -
fajne to, ale nieżyciowe itp.

W przywołanym to tablicy przez Ciebie wątku o afirmacjach masz jak widzisz tego
typowy przykład. Oczywiście, że i dla mnie "śmieszne" jest pytanie "czy na
przystanku można afirmować i np. nie trzeba wówczas pisać"

Chce powiedzmy rozpętać pewną burzę.

Ile z osób czytających porady tak NAPRAWDĘ się do nich stosuje? Ile osób tak
NAPRAWDĘ chce zmienić swoje życie? Stawiam jedna na 100? Zawyżyłem? Zaniżyłem?

Oczywiście, że ktoś się i do mnie przyczepi: "Przecież w wątku o afirmacjach
właśnie napisałeś że trzeba tyle i tyle razy dziennie lub przez tyle i tyle dni"
Tak racja, zrobiłem to. Ale to tylko są informacje ogólne, żadnych technicznych
regół dokładnych nie ma.

W naszym społeczeństwie ogłupianym przez media, gdzie mózgi są prane z
Najlepszego Proszku skutecznością codziennie przez TV, gazety, radio i portale.
Gdzie grupie ludzi ZALEŻY na tym, aby inni dalej się czuli niedowartościowani,
biedni, niedorajdy (w końcu ktoś musi kreować (pracować na) bogactwo np.
finansowe tych kilku % ludzi no nie?); w społeczeństwie, w którym tworzy się
SZTUCZNE granice w ramach których się osiąga sukces! (zresztą dotyczy to
znakomitej większości społeczeństw na tej planecie), w którym Religia panująca
nic a nic nie pomaga, a sama bierze udział w przekręcie "niedowartościowania od
kolebki" - ciężko jest wyskoczyć z czymś innym, nowym

Pomyślmy ile siły potrzeba aby jakiś tekst przeczytać do końca? Ileż oporów
trzeba pokonać aby napisać jakieś pytanie na jego tekst?
To jest ogromna skala.

Sami walczymy z tym u siebie.

Ps.
Dlaczego twierdzisz, że poruszamy tematy "recept bez pokrycia"?

Agnitum

[tohania]

Ja zaobserwowałam, że jeśli ktoś na jakiś temat dużo mówi to tak naprawdę jest
to dopiero coś co go wstępnie zainteresowało, czego pragnie ale czego jeszcze
nie ma i czego nie realizuje. Chyba tak też jest w przypadku tego typu forum.
Może niektóre osoby piszące na forum na razie myślą o rozwoju duchowym, pragną
go ale nie realizują w codziennym życiu. Ale od czegoś trzeba zacząć. Pierwsze
kroki są zawsze mało doskonałe co nie znaczy że nie należy ich czynić.

[qqruq9]

Ja mam odmienne zdanie. Zawsze znajdę coś dla siebie w kazdym wątku. Trudno
jednak jest mi ocenić efekty i w jakim tempie idę ścieżką rozwoju duchowego.
Może dla niektórych ten rozwoj duchowy jest czymś mistycznym, owiany
tajemniczością i dostępny tylko dla wybrańców, a ja uważam ,że jeśli tylko ktoś
chce i na początek zainteresuje się RD to już zrobił pierwszy krok.
Potem każdy idzie swoim tempem.
Afirmacje, medytacje.....itp. stosuje sie zależnie od indywidualnych potrzeb. To
są techniki pomagające zwalczać własne słabe strony /niska samoocena, strach,
zazdrość..../ i przywoływać oczekiwane wydarzenia i stany ducha.
A naszą duszę "rzeźbimy" w codziennym doświadczaniu życia.Czasem "rzeźbimy
"lepiej czasem gorzej. I właśnie chodzi o to w RD,żeby umieć "rzeźbić" lepiej.

Dla dopełnienia RD należy również zadbać o nasze zdrowie fizyczne, kondycję, o
odżywianie, higienę, porządek wokół siebie.......

Chyba byłoby pychą mówienie o swoich osiągnięciach w RD?

[sloughi]

Przyznam szczerze, że nie czytałam wszystkich postów na tym forum, dlatego moje
stwierdzenie o receptach bez pokrycia jest niesprawiedliwym uogólnieniem. Może
spróbuję wyjaśnić, co czułam pisząc to.
Wędruję po wielu forach ezoterycznych, czasami szukam czegoś konkretnego,
czasami tylko wpadam na chwilę. Zauważyłam, że ludzie się często na takich
forach kłócą, nie chcą zrozumieć, krzyczą na siebie albo wręcz przeciwnie, na
podstawie jednego tylko postu są przekonani, że znaleźli bratnią duszę. Ok.
Istota tego, o czym się pisze, często ucieka. I tego mi szkoda. Te posty
wokół "ego" to są dla mnie recepty bez pokrycia.
Od jakiegoś czasu z zaciekłością wielką )) stosuję się do rad afirmacyjnych.
Jestem bardzo "głodna" tego, co z tego się urodzi. Rozwijam te afirmacje. Nie
słownie, słowa pozostają, ale gdy je piszę, jestem niezwykle świadoma i ...
radosna, że teraz, w tym momencie, ja aktywnie ZMIENIAM moje życie. Niedawno
przeczytałam w książce o magii takie porównanie: każda ingerencja jest jak
tkanie pajęczyny, delikatnej i może dla innych niewidocznej, ale dla nas
obecnej i ważnej. Więc ja moimi afirmacjami tkam codziennie tę nić pajęczyny i
towarzyszy mi radość.
Pozdrawiam serdecznie.

Sloughi

[agnitum]

Z tym "mówieniem dużo na temat" to pijesz do tych co piszą rady czy do tych co
dużo pytają?

Agnitum

[tohania]

Chyba dotyczy to pytających i odpowiadających, jakoś nie potrafię wyczuć czy
którychś bardziej. Ta moja refleksja wynikła stąd, że sama miałam etap ciągłego
mówienia o sprawach bardziej ducha niż ciała aż zauważyłam że mówię ale
niewiele robię. Rozejrzałam się wokoło czy inni też tak mają i zauważyłam że w
pewnym stopniu tak i że dotyczy to różnych dziedzin życia i sfer aktywności.
Np. przykład z innej beczki, osoba która chce się odchudzać ciągle o tym mówi i
nic nie robi a ta która rzeczywiście zaczęła stosować nową dietę a więc
najpierw pokonała różne nawyki i przyzwyczajenia nie mówi tak dużo a raczej
chudnie i się zmienia. To takie moje spostrzeżenie.

[agnitum]

Witaj,

Nie każdy chce pisać o tym co przeżył - i tu pewno masz takie przeświadczenie
(może blokada w Tobie?) - że "o takich rzeczach a tym bardziej być może
odbieranych jako namiastka "coś tam się udało" się nie pisze"

Piszesz, że miałaś etap pisania o duchu niż o ciele. Dla mnie te rzeczy są
nierozłączne. Może w tym tkwi problem? Że nie postrzegasz siebie holistycznie?
Nie wiem, tak strzelam

A zdajesz sobie sprawę, że jeśli osoby doradzające na forum coś piszą i piszą,
to również w ten sposób kreują swoją rzeczywistość? Przecież nic pozostaje bez
związku z resztą.

Oczywiście, że przykłady aż za bardzo (tele)wizyjne pokazują, że Polacy są
narodem wielu teoretyków, ale jestem przekonany że większa część osób piszących
(rady) na forum jest praktykami. To się da wyczuć nawet w sposobie PISANIA!

Oczywiście temat jest brzydki, nie da się ocenić i podzielić ludzi na teoretyków
i praktyków. Bo w rzeczywistości każdym słowem!, każdą myślą zmieniamy swój świat...

Agnitum

[eevvaa]

tohania napisała:

> Chyba dotyczy to pytających i odpowiadających, jakoś nie potrafię wyczuć czy
> którychś bardziej. Ta moja refleksja wynikła stąd, że sama miałam etap ciągłego
>
> mówienia o sprawach bardziej ducha niż ciała aż zauważyłam że mówię ale
> niewiele robię. Rozejrzałam się wokoło czy inni też tak mają i zauważyłam że w
> pewnym stopniu tak i że dotyczy to różnych dziedzin życia i sfer aktywności.
> Np. przykład z innej beczki, osoba która chce się odchudzać ciągle o tym mówi i
>
> nic nie robi a ta która rzeczywiście zaczęła stosować nową dietę a więc
> najpierw pokonała różne nawyki i przyzwyczajenia nie mówi tak dużo a raczej
> chudnie i się zmienia. To takie moje spostrzeżenie.

Trochę tak jest, ale to chyba zależy od cech psychicznych człowieka. Na pewno
też dojrzewamy do tego etapu, że bardziej przemawia do innych nasza postawa,
życie, a nie słowa.Dlatego też mniej mówimy o tym innym < zależy to jednak od
człowieka,każdy jest inny>. Forum jednak trudno do tego porównać. Jest po to,
żeby się wypowiadać, wymieniać poglądami.

[tohania]

Tak forum jest by się dzielić i ja też tu zamieściłam post o swoim
spostrzeżeniu-doświadczeniu tak ogólnie w kontekście "całego świata".
Oczywiście myśl nas kształtuje. Czasami jesteśmy bardziej na jej powierzchni,
ale czasami nas przemienia. Napisałam również w pierwszym poście, że krok
wieńczący dzieło nigdy nie patrzy z góry na ten pierwszy, który dopiero wyrusza
w drogę)
Nie było w mojej wypowiedzi żadnej intencji wartościującej.

[eevvaa]

tohania napisała:
Napisałam również w pierwszym poście, że krok
wieńczący dzieło nigdy nie patrzy z góry na ten pierwszy, który dopiero wyrusza
w drogę)

Masz rację, to by znaczyło, że jeszcze tej drogi nie rozpoczął.Każdy ma też
prawo do błędów, nawet takich.

[tohania]

Ale ostatni krok to wyjście poza umysł, który tworzy czas przeszły lub
przyszły. Stąd takie brzmienie.

[motyvvacja]

Wierzę raczej w bierność, lenistwo i wygodę.
> zabierzmy się do czegoś ciesząc się na pot i łzy, postarajmy się trochę
> inaczej.

Sloughi,ja cie rzaczej rozczaruje.Lenistwo jako takie ZLE LENISTWO-niestety moi
drodzy NIE ISTNIEJE.
Natomiast jest takie cos jak brak motywacji Na ktora raczej sklada sie strach.
Lenistwo ma nas bronic przed popelnieniem jakiegos bledu,STRACHU PRZED CZYMS.
To taka zawalona energia,brak przeplywu.Rozleniwia nas BO PO CO?Nie ma
motywacji.
w momencie uswiadomienia sobie DLACZEGO POwiedzmy jestesmy LENIWI-tak brzydko
jak pisze slughi.Odrazu otwiera sie przed nami motyw jaki byl caly czas przez
PS zaslaniany pod nazwa lenistwa.
Lenistwo jako takie Nie istnieje.
Zawsze jest Motyw.
Zaczynajac wogole afirmowac.Trzeba wiedziec od czego zaczynac.
Bo i to lenistwo to zapora PS na afirmowanie lepszego bytu powiedzmy.

[sloughi]

Hm, ja za lenistwem widzę (lubię widzieć) brak wiedzy o tym, że nasze
pragnienie nie jest tak naprawdę jednoznaczne, że jest pełne sprzeczności
(innych sprzecznych pragnień, potrzeb), i my tego nie chcemy widzieć. Nie
chcemy konfrontować się z tym. Lepiej nic nie robić. W sumie jest to szczere,
bo niby jak zrealizować niejednoznaczne pragnienie? Tępię )) lenistwo w
konfrontacji z tymi toczącymi nas sprzecznościami, które pozostawiamy samym
sobie, nic nie robiąc.

[mskaiq]

Dla mnie afirmacja to sposob obrony przed watpliwosciami, to sposob na
zachowanie wiary aby wytrwac do tego momentu kiedy cos czego oczekujemy moglo
sie wydarzyc.
Wedlug mnie niczego nie mozna uzyskac przez afirmowanie. Jesli afirmujemy po to
aby otrzymac samochod, pieniadze, itp to lepszym rozwiazaniem byloby zarobienie
pieniedzy.
Serdeczne pozdrowienia.

[agnitum]

Już nie potępiasz afirmowania pieniędzy?

Ja raczej preferuje afirmowanie bogactwa (kto co rozumie za to słowo niech sobie
tu wstawi wyjaśnienie terminu). To jest jakby ponad pieniędzmi, jednocześnie w
1000 terminów go obejmuje

Pozdrawiam
Agnitum

[mskaiq]

Nie potepiam niczego bo nie oceniam. Uwazam ze proby osiagnac jakiekolwiek
bogactwa tylko w oparciu o afirmacje to strata czasu.
Zwykle osiagniecie bogactwa wiaze sie przelamaniem tego co nas ogranicza co nie
pozwala go osiagnac.
Serdeczne pozdrowienia.