Rogale świętomarcińskie

[laura-gomez]

Dziś nie tylko rocznica odzyskania przez Polskę niepodległości, ale także imieniny ulicy św. Marcin w Poznaniu. Poznaniacy świętują, jedzą świętomarcińskie rogale... Uważam, że to bardzo fajna tradycja i chętnie przeczytałabym o niej w "Jeżycjadzie". A wy?

[veranillo]

Wydaje mi się to bardzo sympatyczną tradycją. Chciałabym kiedyś znaleźć się w
Poznaniu w tym czasie i - rzecz jasna - spróbować tych słynnych rogali :)

[dakota77]

Rogali mozna sprobowac nie tylko w Poznaniu:-). Ja kupuje je bez problemu w
Warszawie- Piotr i Pawel, sklep pochodzacy z Poznania, ma je w swojej ofercie w
listopadzie:-). Pysznosci!

[jamniczysko]

I też ważą każdy po pół kilo? Bo te, które przywożę z ciastkarni na
dworcu w Poznaniu, i owszem.

[dakota77]

Sa ogromne, zjadam najwyzej polowe za jednym zamachem, a i to z trudem:-)

[jamniczysko]

U mnie też cała rodzina się jednym rogalem z Poznania najada.
Miejscowi cukiernicy wytwarzają w porywach też pyszne, ale dużo
mniejsze. A delikatesów "Piotr i Paweł", w "Żabie" raczej obojętnym
tonem wspomnianych, w moich stronach nie ma...

[mamapodziomka]

W Niemczech sw. Marcin to bardzo wazne swieto, wczoraj obchodzilismy je w
kosciele, dzisiaj w szkole u mlodej.

Dzieci robia lampiony, z ktorymi wedruje sie ciemnymi ulicami az do wielkiego
ogniska. Zanim rozpocznie sie pochod odgrywana jest scena ze sw. Marcinem
dzielacym sie plaszczem z zebrakiem, a potem za tym sw. Marcinem na koniu
wedruja dzieci z lampionami i orkiestra. Przy ognisku rozdawane sa rogale,
ktorymi trzeba sie podzielic (ufff, w tym roku juz nie trzeba bylo mlodej pol
godziny przekonywac, zeby sie podzielila, hihi). To chyba moje ulubione
"niemieckie" swieto, ma fantastyczna atmosfere i takie przedswiateczne
przeslanie. No i oczywiscie jest uwielbiane przez dzieci ;)

A o poznanskich tradycjach bym oczywiscie bardzo chetnie poczytala w Jezycjadzie.

[veranillo]

Właśnie, mnie w Jeżycjadzie też brakuje opisu takich właśnie prawdziwie
poznańskich tradycji. Jest właściwie tylko wzmiankowane parę słów o słynnych
porządkach w wykonaniu Tosi i wicedyrektor Dąbek-Nowackiej, o Gwiazdorze... i
tyle mi przychodzi do głowy. Nie znam dobrze tego miasta, a każde ma przecież
jakieś swoje, unikalne atrakcje, czy ciekawe miejsca. Tymczasem my ciągle
kręcimy się w obrębie Roosevelta, Teatralki, czasami Parku Sołackiego. Miło
byłoby, gdyby kiedyś akcja którejś z powieści toczyła się np. w dniu św.
Marcina, jak Noelki w Wigilię :)

[jamniczysko]

W "Kalamburce" trochę tego jest. Wielkanocny baranek z pobocznymi
akcesoriami kupiony na Rynku Jeżyckim, i chyba nawet (ale tego nie
jestem pewna) "pańska skórka" z tegoż rynku...

[the_dzidka]

Akurat pańska skórka jest w Poznaniu mało popularna. Ja dopiero w
Warszawie zobaczyłam, co to jest :)

[senseeko]

the_dzidka napisała:

> Akurat pańska skórka jest w Poznaniu mało popularna. Ja dopiero w
> Warszawie zobaczyłam, co to jest :)
>
A co to jest?

pańska skórka

[ding_yun]

senseeko napisała:

> the_dzidka napisała:
>
> > Akurat pańska skórka jest w Poznaniu mało popularna. Ja dopiero w
> > Warszawie zobaczyłam, co to jest :)
> >
> A co to jest?

Siedlisko salmonelli :P

[ready4freddy]

kojarzy mi sie jakos obrzydliwie... bynajmniej nie przez te salmonelle :O
swoja droga dzisiaj moja kolezanka wyrazala swe ogromne zdziwienie, jako ze
kiedys rozmawialismy o robieniu tiramisu i stwierdzilem, ze jakos sie do tego
nie pale (chociaz bardzo ten deser lubie). bojam sie robic cos samodzielnie,
kiedy w gre wchodza kombinacje "surowe jajka + pozostawianie w lodowce" etc.
tak czy inaczej dzis opowiadalem o pysznym chicken-tikka-costam ze sloika, ale
nie zadnego uncle bena, tylko jakiejs indyjskiej firmy, i stad wlasnie
zdziwienie - ze niby surowego jajka nie chce, ale obce kulturowo kultury
bakterii, ktore moglyby siedziec w sloiku, to zjadlem :)

[tygrys2112]

W Poznaniu też jest zawsze uroczysty pochód Św. Marcina. Kończy się
on jednak tym, że Prezydent Miasta wręcza świętemu Marcinowi klucze.
A tradycja rogali świętomarcińskich wywodzi się właśnie z idei
dzielenia się z innymi. Dla zainteresowanych
www.tutej.pl/cms.php?i=2772

[carlissima]

Witajcie!
A ja wlasnie wrocilam z Poznania i zwiedzalam, i jadlam rogale :) Tez dziwi
mnie, ze bohaterowie ksiazek MM sa tak bardzo z Jezyc, a tak malo z Poznania.
Wszak miasto jest urocze i fajnie byloby zobaczyc ich w jakiejs nowej scenerii-
chocby na Rynku.
Tak w ogole, to zdziwilam sie, ze Poznan jest taki ladny- zdalam sobie sprawe z
tego, ze to, co opisuje pani Malgorzata tchnie straszna szaroscia. Poczatkowe
ksiazki serii oddaja przygnebiajacego ducha PRL, a w nowszych ubolewa sie nad
upadkiem obyczajow.
Kiedy usiluje sobie przypomniec jakies okreslenia Poznania pochodzace z
Jezycjady, to do glowy przychodzi mi wlasnie to, ze szary, brudny i brzydki.
Pewnie oczy rozentuzjazmowanej turystki tworza obraz inny niz oczy wieloletnich
mieszkancow, ale bardzo, bardzo sposobalo mi sie to miasto :)

[ding_yun]

Myślę, że MM opisuje Poznań w taki sposób, że nie stara się
zatuszować jego wad, ale jednocześnie wydaje mi się, że lubi to
miasto. Gdyby rozwodziła się nad jego urokami, na pewno padłyby
zarzuty, że jej opisy nie oddają faktycznego stanu rzeczy.

[jhbsk]

Rogale są rewelacyjne. Kiedyś mieszkałam trochę w Poznaniu, akurat był początek
listopada. Jadłam je z przyjemnością.

[anhes]

byłam w sobote w pozku i sobie tez kilogram rogali nabyłam ;-)

Ha!

[lunatica]

A ja dziś wpadłam na bloga Komarki i wyjść nie mogę <LOL> takie rogale! Zresztą
same popatrzcie
everycakeyoubake.blogspot.com/2008/11/rogale-marciskie.html Problem w
tym, że same się nie zrobią :-(

[tygrys2112]

zawsze dziwię się, że do tej pory nie została wspomniana w
Jeżycjadzie nawet słowem.

[senseeko]

A czy którakolwiek część Jeżycjady toczy się w okolicach 11 listopada?
No bo trudno opisywać rogale latem. Wtedy o nich się nawet nie pamięta,
przynajmniej ja nie pamiętam, choć lubię. Nie da się też opisać ich wiosną, bo
myślami się jest przy wielkanocnych wypiekach ani zimą kiedy króluje piernik,
makowiec i inne okołochoinkowe pyszności.
Ja o istnieniu rogali przypominam sobie dopiero w okolicach Wszystkich św.
W tym roku postanowiłam zrobić eksperyment i kupowałam po jednym rogalu od
różnych producentów (nie w tym samym czasie, tylko stopniowo - jednego dnia u
Kandulskiego, innego z Wysogotowa itd)
Rogale są potwornie drogie, jeden kosztuje ok 6-7zł a nie zawsze to się
przekłada na wielkość.
O dziwo ten od Kandulskiego choć wielki i ciężki wydał mi się "rogalem
czymgozjadł-czymgoniezjadł". Smaczny był, ale po zjedzeniu ostatniego kęsa
człowiek natychmiast zapominał smak.
Niezłe były z piekarni z Wysogotowa, niezłe zwłaszcza z racji ceny, bo jeden
wypadał po 4,50 a IMHO smaczniejsze niż od Kandulskiego, ale jednak (uwaga
reklama, ale mi nie płacą) najsmaczniejsze jak co roku (przynajmniej na moje
podniebienie) okazały się te z Elity.
Moze dlatego, że są z dodatkiem skórki pomarańczowej, która bardzo dobrze mi się
komponuje z makiem.
A jakie są Wasze preferencje?

(W zeszłym roku jadłam z Fawora, ale jak na mój gust, to było nieporozumienie)

[filifionka-listopadowa]

Zgodnie ze sugestią Głosu Wielkopolskiego postawiłam na cukiernie H.
Piskorskiej. Pycha,pycha po wielokroć. Głos przeprowadził subiektywny ranking
rogali i Piskorscy zajęli chlubne pierwsze miejsce.
Potem miałam okazje porównać to z rogalami z Piotra i Pawła... i były mi raczej
obojętne.

[senseeko]

A gdzie można te od H.Piskorskiej dostać? Bo nigdy jeszcze nie próbowałam.

[filifionka-listopadowa]

Cukiernia H.Piskorska
0 61 843 62 90
60-501, Poznań, Kraszewskiego 5
poniedziałek - piątek: 7-19
sobota: 7-17
niedziela: 8-15

Ale mają też fille w kilku miejscach np. w Starym Browarze, w starej części w
kawiarni sprzedają ich ciasta (kawiarnia Wiedeńska). Polecam tort orzechowy oraz
na piętrze -1 jest ich mały sklepik.

[dakota77]

Ja jestem skazana na Piotra i Pawla, wiec nie narzekam;-)

[kanga_roo]

ale w Poznaniu w P&P można kupić rogale od wielu producentów. sama
tak robię, a moje ulubione są z Elite: orzechy włoskie, a nie
orzeszki ziemne, dużo nadzienia i delikatne ciasto. mmmm...

[senseeko]

kanga_roo napisała:

> ale w Poznaniu w P&P można kupić rogale od wielu producentów. sama
> tak robię, a moje ulubione są z Elite: orzechy włoskie, a nie
> orzeszki ziemne, dużo nadzienia i delikatne ciasto. mmmm...

O tak! Rogale marcińskie z orzeszkami ziemnymi to nieporozumienie. Profanacja wręcz.
Te z Elite mnie też najbardziej przypadają do gustu, jak już pisałam wcześniej, ale ciekawa jestem tych od Piskorskiej. Ja w ogóle nie znam tej cukierni. Gdzie oni się mieszczą?

[minerwamcg]

Teściowa czasem jeżdża przez Poznań i nam przywozi :) Stąd je znam -
naprawdę są pyszne. Mówicie, że w Piotrze i Pawle można je dostać
poza Poznaniem?..

[dakota77]

Mozna, mozna, i to pyszne:-)

[nessie-jp]

No wiecie co! Jak to - w Jeżycjadzie nic o rogalach nie ma? Przecież to
niemożliwe! To skąd ja, u licha, wiedziałam o tych rogalach? Całe życie byłam
przekonana, że właśnie z Jeżycjady! Poznania w inny sposób wcale nie znam, tylko
przez pryzmat tych książek

[anutek115]

Stawiam na to, że usłyszałaś o tym w środkach masowego przekazu :-). Ze mną tak
było - pierwszy raz usłyszałam o nich w "Wydarzeniach" czy innych "Faktach" - od
jakiegos czasu poza wiadomościami z kraju i ze swiata podają tam ciekawostki
typu "a to andrzejkowy zwyczaj z okolic Podlasia", ani chybi w celu ocieplenia
wizerunku.
Może mi umknęło, ale rogale w Jeżycjadzie nie są wspomniane nawet słowem.

[anyca]

Najlepsze rogale są z takiej mini cukierni o nazwie "Słodki kącik". Smak niesamowity, a do tego w Imieniny Ulicy dostarczane są prosto z pieca, co znaczy, że można kupić je ciepłe. Niebo w gębie! Oczywiście trzeba wystać swoje w kolejce, minimum godzinę, ale to też ma swój urok. Ludzie są wyjątkowo grzeczni i przyjaźnie nastawieni. W tym roku stojąc w kolejce po rogale oglądałam pochód świętomarciński.

[kaoru-no-kimi]

A rogale są pyszne :) Moja mama jest z Poznania i czasem kupuje, ale twierdzi,
że w Warszawie nigdzie się dobrych nie dostanie ;)

[kawka74]

Jadłam rogale w Poznaniu - szczerze mówiąc nie smakowały mi zupełnie. Za słodkie.
A rogali w Jeżycjadzie doczekamy się pewnie wtedy, kiedy Laura zaśpiewa 11
listopada na szkolnej akademii ku czci, a potem pójdzie na rogaliki dla poprawy
nastroju.