zastaw sie a ...

[maryna04]

Rozmawialam po swietach ze znajoma. Byla zaproszone na sniadanie wielkanocne
(polaczone z kolacja) do znajomych. Zebranie rodzinno - towarzyskie zawsze
tam ogromne. Dobrze powyzej 25 osob. Jak zaczela mi wymieniac, tylko tak
ogolnie, chociaz to ja ja szczegolowo przepytywalam, co bylo do zjedzenia -
to szczeka mi opadla. Matko Bosko - toz to duze wesele. To samo opowiadala
mi o Swiecie Dziekczynienia. To prawda, ze w Ameryce jedzenie nie stanowi
powaznego wydatku finansowego i na takie okazje zawsze kazdy cos przynosi -
ustalone i od siebie dodatkowo, ale to bylo jakies 5 razy za duzo. (jak dla
mnie) Rozmowa ze znajoma nie kleila sie, bo wstydzilam sie za siebie,
zwlaszcza, ze mialam dwie osoby amerykanskie z korzeniami nieeuropejskimi na
sniadaniu i teraz mysle, jak ja wypadlam. Moje swieta byly przy tym
ubozuchne, nikomu nie pozwolilam nic przyniesc, bo juz mam dosc blagania -
wezcie cos, zamrazania ciast, przekladania do mniejszych pojemniczkow i
wyrzucania w koncu wedlin. A i tak to robilam przez tydzien. Obyczaj
obzarstwa, a moze tylko szykowania ogromnej ilosci jedzenia, przeniesiony
zostal tu z Polski, nikt oprocz nas tak straszliwie nie celebruje ilosci i
roznosci jedzenia.
W mojej dzielnicy zaludniajacej sie od kilkunastu lat Polakami powstalo
kilkanascie polskich sklepow spozywczych, ktore zgodnie i dobrze prosperuja.
Inni tez tu przybywaja i proporcjonalnie powinni miec takich sklepow np. ze
cztery, a maja jeden, albo nic. Nie oceniam, tylko stwierdzam - jak my
kochamy wlasne jedzonko.

[gaudia1]

Maryna
Mnie uderzyło jedno zdanie w Twoim poście: "teraz mysle, jak ja wypadlam".
To jest dla mnie klucz.

Kiedy kogos zapraszam, zawsze mam nadzieje, że wpadnie do mnie, a nie na
żarcie. Oczywiście - chcę by ludzie sie najedli, aby jedzenie było smaczne,
nieco inne niz zwykle i ładnie podane. Ale to jednak jest dodatek do bycia ze
sobą, smiechu i rozmów.

Nie pojmuje ludzi oceniających przyjęcie - nieważne z jakiej okazji - według
kryterium ilości.

Jeśli zaś ludzie lubią uginający sie stół - niech tak robią. Mnie to nie
szkodzi.

Jesli Twoim gościom na sniadaniu było miło i byli usmiechnięci - czym się
martwisz?

[alfredka1]

Temat aktualny i w kraju , nie tylko za granicą. Jakieś prawie zbiorowe
szaleństwo ogarnia dużą część społeczności... nakupować, naszykować, dużo,
dużo, dużo. A co? niech zobaczą że mnie stać, niech porównają z Kociubińską,
niech opowiadają jak to u nas stół się uginał. Mam znajomych, którzy korzystają
z kredytów świątecznych bankowych bo raczej biedni są, ale muszą bo co
rodzina /męża, żony, świekrowie../ powiedzą.Z czego to wynika? u jednych ze
starych rodzinnych tradycji, jadła ma być dużo, a co zostało to biednym do
czworaków się zanosiło. U innych - aby nie wydać się "gorszym" - my też nie
dziady.U znacznej części społeczeństwa występuje syndrom "możności" - wreszcie
mogę, kupię, bez kartek, bez łaski królewny zza lady.I tak to się wszystko
przeplata. My już od wielu lat nie zapraszamy gości na swięta, bo albo
zadłużylibyśmy się albo narazilibyśmy się na niezbyt miłe komentarze, które
napewno dotarłyby do nas. I tu wypełza z nas nasza małość, że ciągle nam zależy
by o nas dobrze mówili a to niezby piękna cecha charakteru.
Wniosek: nie zastawiajmy się , nie "postawiajmy", miejmy odwagę powiedzieć, że
żyjemy skromnie, ugaszczamy skromnie......... No to jak? macie ochotę przyjść
do nas na najbliższe święta? będzie tylko karp i pierogi z grzybami

[mammaja]

No tak, nie dane mi bylo objesc sie na Swieta (i bardzo dobrze), natomiast maz
i "dzieci" pozapraszane tu i tam w pierwszy dzien swiat rowniez byli zdumieni
iloscia i jakoscia jedzonka. Z tym, ze jak ja robilam swieta to efekt byl jednak
w jakosci, a nie w ilosci. Mloda tez upiekla mazurki, drozdzowe i schab ze
sliwka, syn kupil swietne wedliny i mieli cos jesć. U mojego braterstwa tradycja
jest pieknie nadziany i upieczony indyk - ktokolwiek przyjdzie naje sie do syta.
I rzeczywiscie chyba przesda jakas zapanowala.Ale moze cos w tym jest -
nareszcie mozna kupic co sie chce - wiec hulaj dusza!
Do Wodnikostwa i na sledzia z kartofelkami bym sie wybrala, szkoda ze tak
daleko!))))))

[alfredka1]

Oooo nie, żadnych śledzików nawet gdybyśmy za płotem mieszkali... tylko
kartofle zalane słodką śmietanką i lekko zapieczone /upru /ó/żone / w
piekarniku, może jeszcze trochę najświeższego masła , najlepiej domowej
roboty)

[banitka51]

całkowicie zgadzam się z Tobą, alfredko, jest cała masa śmiesznych zwyczajów,
pwstałych na zasadzie małpowania i ulegania opinii środowiska.
I jeszcze jedna uwaga - jeśli się ma wielu gości, to powinno się może robić
więcej potraw (dla urozmaicenia stołu), ale w mniejszych ilościach. U rodaków
niestety obecny jest lęk, że zabraknie.
Też do mnie nie przychodzi się na wyżerkę. Więcej czasu i uwagi poświęcam
ozdobie stołu, pokoju, wybrania odpowiedniej muzyki, wyprawie po dobre wino, jak
pichceniu, bo już dawno doszłam do wniosku, że płat z szynki zapiekany z porem
więcej frajdy sprawia, niż sterta półmisków, które pomieścić się na stole nie
mogą. Poza tym wyrzucanie jedzenia jest dla mnie nie do przyjęcia, choć - jak
każdy - muszę to czasem robić.
Dawniej, gdy sklepy były inaczej zaopatrzone, po świętach w zsypie i koło
śmietników leżały wręcz sterty całych bochenków chleba, kupionego 'na zapas'.
Siedzenie przy stole i jedzenie (nie kosztowanie, a faszerowanie żoładka), do
tego - rozmowy wyłącznie o tym, co na stole, a jak to zrobione, a co jeszcze
będzie - znane są mi z autopsji, ale unikam takich 'spędów'.
Akurat dzisiaj wiem, co piszę, bo czekają mnie wieczorem goście na imieniny
męża. Zdaję sobie sprawę, że śp teściowa byłaby zdegustowana skromnością wg niej
stołu, ale już mi to 'lata'. Najważniejszy jest nastrój. Do najedzenia się są
knajpy i własna lodówka.
Mam wrażenie, że oprócz tradycji rodzinnej, zastawione aż do przesady stoły to
realizacja marzeń głodnego dzieciństwa. I nawyk kupowania 'za dużo' w
supermarketach.
Nigdy nie jadłam pierogów z grzybami, mogę się załapać na kilka (<5)?

[alfredka1]

Trochę uprościłam, pierogi z grzybami i kapustą... tradycja kresowa,
litewskowileńska.Serdecznie zapraszam, będzieduuuużo i nic a nic nie
zostanie.Mogą być jeszcze pierożki z kurkami /ciasto kruche, pieczone w
piekarniku/ albo pierożki z grzybami smażone z głębokim tłuszczu /oliwie/ .

[skir.dhu]

Oh Maryno, nie miej polskiego kompleksu Jedna z bratowych meza pochodzi z
Chile - Bozesz Ty moj jak Oni jedza )) Druga bratowa pochodzi z Indii -
Bozesz Ty moj jak Oni jedza ))) I moglabym tak jeszcze pociagnac kontynentami
i krajami - Polacy naprawde nie wypadaja przy tam na jakichs specjalnych
obzartuchow. Ja juz nawet nie napisze, co z jedzeniem wyprawiaja "moi" ludzie
czyli Ormianie, bo wstyd sie przyznac
Ludzka jest to natura i przywara - obzarstwo i zastaw-sie-a-postaw-sie-ostwo,
nie wylacznie polska choc ja wiem, ze dla Polakow wszystko, co Oni sami robia
jest zawsze specjalne i wyjatkowe tak w dobrym, jak i w nagannym
Skir Dhu

[gaja_1]

Alfredko, chyba postąpiłaś pochopnie, pisząc takie zaproszenie
Za takie pierogi oddam każde mięsiwo
Przyznaję, że w moim rodzinnym domu było dokładnie tak jak opisujecie.
MOżna było z tego co mama przygotowywała wyzywić pół wsi
Ale się nie dziwiłam.
Przy kazdej okazji opowiadała jak przez 6 lat Syberii tęskniła za chlebem,
i po powrocie panicznie bała się głodu.
Zawsze były pokaźne zapasy nie tylko od święta,
ale nie wiem jak ona to robiła, że nic się nie marnowało.
Naromiast w moim domu wszystko zależy od tego kto przychodzi.
Jak przychodzą ludzie, o których wiem,
że nie mogą sobie pozwolić na zastawienie stołu, chyba że łokciami,
to nie patrzę czy sie zmarnuje czy nie, i przeginam w ilości.
W odwrotnym wypadku jest raczej oszczędnie.
Jedno co mi pozostalo po mamie, to strach przed brakiem chleba i tylko chleba.
W domu nie moze być mniej niż połowa.
Nie raz i nie dwa o 23.00 moje biedne chłopisko musiało dygać do sklepu po
ćwiartkę chleba, jak chciał mieć spokojną noc.
Lodówka może być pusta, to mi nie przeszkadza

[alfredka1]

Gaju, doskonale rozumiem to wszystko co o chlebie napisalaś) Ale przyznam
się, że z zupełnie dla mnie niezrozumiałych powodów, nie położę się spac jeżeli
nie sprawdzę czy jest w czajniku czy innym naczyniu WODA. Pożaru przecież tym
nie ugaszę, umyć się?? w litrze wody?? nie wiem, nie rozumiem. Szkoda że nie
zapytałam mamy dlaczego wieczorem przypominała o wodzie, dla mnie było to
naturalne, a może byłam takim niedociekliwym tępym dzieckiem /i tak zostało/ )

[alfredka1]

dopisek: nie pochopnie, nie pochopnie., każdy kto takie pierogi lubi jest
przyjacielem naszym. Rzekłam.

[maryna04]

Moja bliska znajoma pracujaca w tzw. nowych technologiach ma kilka kolezanek
Hindusek wtopionych calkowicie w swoje srodowisko, i ta znajoma bywa tam
czasami na wiekszych okazjach. Jedzenie prawie wylacznie etniczne, jak ona
podkresla - w mikroskpijnych ilosciach. Lubie jak opisuje te przyjecia.
Ostatnio zas byla u swojej szefowej - Koreanki na pierwszych urodzinach
coreczki. Koreanka jest "ozeniona" ze starszym Amerykaninem, jakims wybitnym
chirurgiem od jakiegos organu. Mieszkaja pod "znakomitym " adresem, i to by
bylo tyle. Kiedy ta moja znajoma od czasu do czasu jedzie zamieszkac tam na
kilka dni aby pilnowac psa, to bierze w plecaczku swoj wikt. W lodowce nie ma
nic, oprocz wody. (W tym momencie opowiadam jej o pewnej Amerykance, ktora
miala w lodowce przynajmnie alkohol - ale z tym byla naprawde wyjatkiem.) Na
urodzinach koreansko-amerykanskiego dziecka bylo podobnie - torcik wielkosci
mafinki, nawet kawe zapomniala gospodyni podac, dopiero jej spozniony brat
poszedl zrobic do kuchni. Ona podobno nawet nie jest skapa, tylko absolutnie
nieprzytomna, ale Koreanczycy jedza jednak mikroskopijne ilosci.
Moje dzieci z dwoch przyjec weselnych skierowaly sie prosto do McDonalda.
Jedno - przyjaciolka Filipinka z b. bogatym ( bo od przeszczepiania wlosow)
pochodzenia polskiego lekarzem. W drugim przypadku dosc elitarne towarzystwo
portorykanskie - slub byl w obrzadku buddyjskim. W obydwu przypadkach sluby
byly do poludnia, wiec przyjecie skonczylo sie po poludniu. W sam raz na Big
Maca do McDonalda.
Tak to pisze jako ciekawostki, a nie zeby sie specjalnie ustosunkowywac.
PS Mammajo, dlaczego napisalas powyzej "dzieci" w cudzyslowiu. Ze juz stare
konie? Przeciez zawsze sa dla nas - dzieci.

[omeri]

Pierogi też lubię ). A z tą woda coś na rzeczy, bo mam po mamie,że w czajniku
musi być zawsze woda i to przegotowana!

[alfredka1]

No to powolutku zabieram się za lepienie i zamrażanie pierogów aby było dla
niespodziewanych a oczekiwanych zawsze przyjaciół. Zamrażanie im nie szkodzi.
Wujek, który wrócił z zesłania z Syberii, opowiadał, że zawsze jesienią
gospodyni lepiła setki pierogów i trzymała je w tzw. wiecznej zmarzlinie.
Uwaga!! wujaszek b ył na zsyłce w początkach XX wieku i głodny nigdy nie
był. )

[gaja_1]

Alfredko, narazie sie powstrzymaj
Już niedlugo pojawią się świeże grzybki,
to wtedy się zabierzesz do roboty
O wodzie skojarzyłam, jak napisałaś.
Ale to już chyba odruch, że tam zawsze powinna być
W zwiazku z piciem mam innego chyzia
Nie usnę jak koło łóżka w zasięgu ręki nie stoi cosik mokrego

[mantra1]

Mozg mam po dniu dzisiejszym wylasowany, wiec z gory przepraszam, ze moze byc
chaotycznie
Mowcie, co chcecie, ale najwieksze wyzerki na przyjeciach, jakie pamietam byly w
latach najwiekszej kartkowej bidy. Nie wiem, jak ludzie to robili, "zalatwiali",
wystawali w kolejkach, jezdzili na wies po tusze i poltusze, dostawali zrzuty
zza granicy i stoly uginaly sie przy kazdej okazji. Teraz moze nieco duch
biesiadowania w narodzie zaginal, moze te wszystkie organizatorki-silaczki
weszly w wiek, gdy juz mniej sie chce, a moze po prostu coraz mniej nas sie do
rodzinnego opychania robi? Zmienil sie tez nieco styl takich imprez i samego na
nie zapraszania. Na mniej zobowiazujacy i bardziej "autorski". Coraz rzadziej
bowiem sie slyszy kokieteryjne "tylko nie nastawiajcie sie na wielkie przyjecie,
ot, takie male spotkanko...", po czym przybiera sie pare kg juz od samego
patrzenia na uginajacy sie stol. Teraz coraz czesciej slyszymy calkiem konkretna
informacje co do planowanego menu, a czasami wrecz cos w rodzaju spotu
reklamowego "przyjdzcie, to zrobie krewetki/upieke sernik/zrobie pierogi, jakich
w zyciu nie jedliscie" i w wiekszosci przypadkow mozemy sie nastawic, ze podane
zostanie to, co w zapowiedzi i niewiele wiecej. Mnie sie to podoba, bo tak
zdrowiej, przy blizszej zazylosci ewentualnie mozna utargowac, zeby nie podawano
czegos, czego nie lubimy i nie trzeba goraczkowo szukac McDonalda ani przed, ani
po, bo zawsze wiadomo mniej wiecej, czy przed takim spotkaniem lepsza mala
glodowka, czy tez ewentualnie jakis "podklad", coby nie pic na pusty )
To tyle stolowych dywagacji z mojej strony.
W dalszych slowach mojego listu pragne doniesc uprzejmie, ze rowniez jestem
wielbicielka pierogow i grzybkow wszelakich (Gaja cos wie na ten temat, gdyz juz
raz padla ofiara mojego uwielbienia), a Alfredki w szczegolnosci. I prosze tego
nie traktowac jako podlizywanie sie ))
A co do wody przegotowanej, to stoja u mnie na stole w kuchni dwa naczynka w
permanencji, w ktorych poziom plynu jest systematycznie uzupelniany. Jedno to
szklaneczka z woda dla Dudka (papuga), zas drugie to kubas (herbaciarze - nie
czytac!, w ktorym Nokata trzyma zimna przegotowana wode do dolewania do
goracej herbaty. Zgroza! )
Na szczescie w nocy obywamy sie bez popijania )

[nokata]

mantra1 napisała:
> Na szczescie w nocy obywamy sie bez popijania )

siure?
ryli?

hmmmm znaczy mam omamy

[maryna04]

Alfredko, poniewaz mam niewielkie szanse zalapac sie na te pierogi w glebokim
tluszczu smazone, to powiedz tylko, jakie ciasto - zwyczajne, czy jakies
polkruche, no i pierogi sa surowe?

[ewelina10]

Przywiódł tu mnie smak pierogów z grzybami mniam mniam pyszności, ale "kupa" z
nimi roboty przy licznej gromadce

W zaopatrzeniu świątecznym powielam tradycje mojej mamy. Robię zakupy duże, dla
czterech domów. Stół mój wygląda zasobnie, ale się pod jadłem wcale nie ugina.
Ta obfitość zakupów wynika raczej z nawyku czynienia zapasów na kilka dni
poświątecznych i dzielenia się nimi z najbliższymi.

Jestem osobą która nie lubi w kuchni przebywać i raczej na codzień organizuję
posiłki "bylebyszybko" i dało się zjeść. Natomiast na święta wkładam więcej
inwencji twórczej, czasu, serca by dla każdego było coś dobrego. Wędliny, które
wiem, że zostaną pochłonięte we święta kupuję "luzem" zaś inne
bardziej "wyszukane", czyli specjalnie wcześniej wędzone na surowo,
przyprawiane etc. kupuję w szczelnie zakrytych tackach z terminem ważności
nawet do maja, czerwca a nawet kilkumiesięcznym. Nie ma obawy, że coś się
zepsuje

Niemałą sumkę wydaję na słodycze: duże ilości czekolady od nadziewanych do
twardych, słodkich i gorzkich, chałwy, różne odmiany orzeszków i rodzynek w
czekoladzie i bez, rafaelki kokosowe, batony, wafle ... z ciast domowej roboty
tylko drożdżowe mniamniam, inne najczęściej kupuję ale w małych ilościach.

Jest się z kim dzielić ))

[fedorczyk4]

Mądrze piszecie i jeszcze na dodatek smacznie, w Twoje rączki Alfredko.
Niestety własnie powywalałam resztki z mega Wielkanocy na 40 sztuk. I Wszyscy
sie zaparli ze coś przytargają. I oczywiście matki i moja duma, jako pań domu,
wymogła na nas, pozornie przytomnych kobitach, jakieś dzikie kulinarne
hopsztosy. Ludzia było jak juz wspomnialam 40 sztuk, a żarcia na 80. Żolądek
sie człowiekowi nicuje na drugą stronę jak uczestniczy (i to aktywnie) w takim
marnotrwstwie

[banitka51]

alfredko, już mi ślina cieknie. NIGDY nic takiego nie jadłam! Jak to możliwe? U
mnie wigilia 'stanisławowska' - wszystkiego po trochu, bo tego się tylko
kosztuje - fasola z miodem, makiełki, kutia. Grzyby znam poniekąd z uszek w
barszczu, ale pierogów niet. Może to 'lenistwo' mamy, ale z pewnością apetyt
taty, któremu się dogadzało.
Znam pierogi ruskie oraz z mięsem. Taka jestem skromna w doświadczeniach
podniebiennych. Albo mi się nie 'trafiło'. Zawsze wolę spróbować, jak się
najeść, nie lubię poczucia pełnego żołądka, potrafię się delektować, nie martw
się, nie podjem dużo!

[alfredka1]

odpowiadam wzruszona zainteresowaniem)
.
Ciasto na pierogi klasyczne, mąka i woda wrząca !/gdy mają być gotowane/
Ciasto zagniecione z jajkiem i wodą letnia, w ktorej są rozpuszczone drożdze -
to na pierogi smażone lub pieczone w piekarniku. Po ulepieniu takowych zostawić
je przykryte ściereczką na pół godziny.
Farsz: duuużo ugotowanych grzybów /świeżych lub suszonych uprzednio
namoczonych/, ugotowana kwaśna kapusta /jedna trzecia ilości grzybów/ i cebula.
wszystko mielimy, dodajemy czarny grubo zmielony pieprz, przesmażamy na oliwie
i farsz gotowy
Z potraw podolskich znam tylko kutię, którą u nas w domu na wigilię się
przyrządzalo.bardzo smaczna potrawa. Czy makiełki to to samo co śliże lub
śleżyki - twarde ciasteczka z ciasta jak na pierogi , pieczone w piekarniku i
podawane z tzw. mlekiem makowym.Ale to chyba nie pora na potrawy wigilijne,
więc temat potraw na ten czas odkładamy do grudnia. A pierogi są całoroczne i
będą czekały na strudzonych podróżnych.

[mantra1]

Makielkami katowala mnie w dziecinstwie Babcia, dopoki reszta rodziny nie doszla
do wniosku, ze wlasciwie nikt ich nie lubi i jedza je w Wigilie tylko dla
zachowania tradycji. To nie jest to, co piszesz , Alfredko. W lodzkim wydaniu
makielki to byla zwykla buła pokrojona w kostke, zalana taka slodka papka,
powstala z maku gotowanego w mleku, a moze zalana mlekiem i wymieszana ze
zmielonym , sparzonym makiem (nie pamietam juz, jak to sie robilo) i posypane
toto jakimis rodzynkami, czy innymi bakaliami. Dla mnie osobiscie bleeee....
O kutii nie wspomne, zeby sie nie narazic Producentce pysznych pierogow, no ale
ja mak toleruje tylko na pieczywie, w postaci naturalnej - tak mam i nic na to
nie poradze Na szczescie w rodzinnym menu nigdy nie figurowala, a te, ktora
przez pare lat uszczesliwiala mnie sasiadka, zawsze mozna bylo oddac jakiemus
amatorowi, grzecznie podziekowawszy )

[banitka51]

nie znam łódzkich makiełek, to co opisałaś, mantro, to tylko ta sama nazwa i
ogólnie biorąc - namiastka.
Oryginał ze Stanisławowa (podejrzewam Lwów o ten sam przepis), to drobno cięte
domowe ciasto makaronowe, w kształcie podobne do łazanek, wymieszane z masą
makową, rodzynkami, migdałami i in. bakaliami oraz miodem, rzecz zjadliwa, acz w
niewielkich ilościach, bo słodka. Eksperymentowałam z odrobiną soku cytrynowego,
ale słodycz dalej nie pobita.
Alfredko - a pierogów z grzybami BEZ kapusty zrobić się nie da?

[wedrowiec2]

Da się
Suszone grzyby namocz, pogotuj, zmiel z cebulką, dodaj sól i pieprz, przesmaż.
Przygotuj ciasto drożdżowe lub klasyczne na pierogi. Niewazne, które z nich
cienko rozwałkuj, wycinaj małe krążki lub kwadraty. Na każdym z nich kładź
porcję farszu. Zalepiaj jak pierogi, lub rób estetyczne tłumoczki (z
kwadratów) Kładź na chwilę do rozgrzanego tłuszczu (oliwa) i smaż, aż do
lekko zrumienienia się.

R pierogi

[alfredka1]

znajomi robią ze słodką kapustą /ugotowaną/ i grzybami. Nie jadłam bo ja
jestem tradycjinalistka.To tak jak z kołdunami, róznie robią, różnie jedzą a u
nas tylko tak jak na Litwie, jak u Wańkowicza.Uobosze, ależ mam apetyt na
pierogi lub kołduny albo na babkę kartoflaną. Chyba kolacja była mizerna.. no
to zjem dzisiaj dużo chałwy))

grzybowy farsz

[banitka51]

dzięki, wedrowcze, za przepis, farsz zrobić mogę, tylko mi brakuje chętnego do
ciasta (z dłońmi silnymi, w nagarstkach zdrowymi).
Apetyt nam wszystkim się pojawił, a miało być o nadmiernym zastawianiu stołu.
Alfredko, czy daleko z wrocławia do Twoich zamrożonych zapasów?

[skrzydlate]

ja tam bezżarciowa jestem... chyba że ktoś umiera... a poza tym... nie znosze
byc napychana, kiedy kogos odwiedzam..... ))))

[alfredka1]

Jak to?? nie zjesz paru pierożków?? ale mi przykro. A poważnie to tak
bezżarciowo, to co lubisz najbardziej /do niewielkiego bezżarcia?/ )

[mantra1]

Banitko,
te lodzkie makielki to rowniez makielki poznanskie. Zreszta oba regiony maja ze
soba kulinarnie wiele wspolnego, chociazby poznanskie "pyzy", w Lodzi zwane
"kluskami na parze", a w Warszawie "pampuchami", lub "parowańcami".
Chociaz dla mnie to dokladnie obojetnie, czy to buła, czy makaron. Z makiem na
slodko - odpada jedno i drugie )
I przestancie juz prosze o tych pierogach, bo choc wlasnie dojadlam pizze,
ktorej nie dalo sie przejesc na obiad, zacz to...zaczynam marzyc ))

[alfredka1]

Wszystkie pierogi zostały zamrożone...........w oczekiwaniu

[mantra1]

A potem bedziemy wygladali tak :
www.picfury.com/y/pic18139-1.html
albo tak :
www.picfury.com/y/pic27707-1.html
)

[omeri]

)

[kanoka]

Też bym chciała być bezżarciowa. Niestety, lubię jeść, więc całe życie spędzam z
nogą na wadze, z reką na centymetrze (