1luty 1 dzień

[madziulek81]

Cześć.
Dzięki dziewczyny. Dzięki Wam postanowiłam zacząć walkę z kilogramami. Jutro
zaczynam. Moje wyzwanie to 15 kg. Kto zaczyna ze mną?

[mataga3]

Powodzenia!. Ja dzisiaj dopiero 3 dzień, więc wspierajmy się, będzie łatwiej.

[mataga3]

Mam nadzieję, że z koteczką wszystko w porządku. Sama mam dwa kocurki i jestem
na ich punkcie zupełnie odjechana. Tak, że zdrówka dla całej gromadki.

Mataga!

[voluptas]

tak, dzięki, nie ma przerzutów a to najważniejsze! :)
cudem dojrzałam Twój post tu na górze ;)

I ja, ja, ja też:))

[santamanana]

To moje drugie podejscie - pierwsze to klapa - tylko 3 kilo do tylu. Ale mam
zapał na wiecej. Do zrzutu 14 kg - wiec tak jak u Ciebie:))) Jestem po połowie
żurku jak na razie. Teraz kawa. Zobaczymy jak będzie. Odzywajcie się.
Magda

Hej Dziewczynki! :)

[voluptas]

I ja się melduję! :)
Właśnie zaczęłam moja ulubiona dietę. Nawet cele mamy podobne: ja też chciałabym
schudnąć ~15 kg.
W zeszłym roku schudłam bardzo dużo, ze 117 do 75, teraz ważę jakieś 78 - efekt
2-tygodniowego "próbowania", co mi smakuje ;) Koniec z tym - czas wrócić do
ogólnej dyscypliny i skończyć wreszcie odchudzanie.
Planują 2 cykle ścisłej: teraz i w kwietniu, chcę być piękna, wiotka i powabna
na długi majowy weekend :)
pozdrawiam!

Swietnie

[santamanana]

że startujemy z podobną nadwagą i po doswaiadczeniach "dietowych". Ja po
ostatnim "srednim" powodzeniau na DC zaczynam sie obawiac, czy moj orgaznim
jest jeszcze w stanie schudnac czy tez moja przemiana materii jest zbyt
rozregulowana. Ale wchodzę w nową ścisła z optymizmem - bo też lubię to
dietę:))) Magda
--
Dum spiro, spero.

:)

[voluptas]

Santamanana, no właśnie czytałam o Twoich perypetiach ze ścisłą i niskim
wynikiem (chociaż lepsze te 3 niż nic...) A tak z ciekawości - jakie diety
stosowałaś przed DC? I jak długo przed DC się odchudzałaś?
Ja ostatnią ścisłą skończyłam z końcem kwietnia zeszłego roku więc mam nadzieję,
że organizm choć trochę zapomniał o tym, że go głodziłam, i że raczy
współpracować :) Poza tym wzięłam się na sposób: ponieważ pamiętam doskonale, że
w okolicach @ chudnięcie na DC się zatrzymywało - tym razem robię ścisłą tuż po
okresie - no i zobaczymy, co z tego wyjdzie.
I też uwielbiam DC - właśnie dlatego, że dzięki niej wygrałam z otyłością. Teraz
chciałabym wygrać z nadwagą... :)

czesc voluptas

[santamanana]

musze przyznac ze ja tez o Twoich perypetiach poczytalam i mnie to
zmotywowalo:))
Ja sie odchudzalam głównie 1000kcal, tez niskoweglowodanową - co polecam, bo
naprawde hamuje uczucie glodu (postaram sie tego trzymac po DC, bo to dieta dla
mnie:)).
Ja praktycznie jestem ciagle na dietach - na przemian z okresami wiekszego
jedzenia, co powodowało jo-jo. Ale wreszcie sobie juz w glowie poukladalam moje
jedzeniowe problemy - takze teraz to juz nie obzarstwo jest moim problemem, ale
wlasnie zrzut tych nadprogramowych kilogramow. Ogólnie najwieksza moja
zanotowana waga to 83 kg, obecnie waze 66.
Mam nadzieje że na DC zrzuce tę resztę, ureguluję przemianę materii i będę
dalej zyla dlugo i szczesliwie:)) Oczywiscie w miedzyczasie spotykajac rycerza
na bialym;)

santamanano!

[voluptas]

Hehe, cieszę się, że moje kombatanckie wspomnienia mogły się komuś na coś
przydac :) Fakt, swoje z DC już przeszłam i wiem, co to są przestoje, modlenie
się do wagi o każdy dekagram, liczenie centymetrów... Na szczęście okres
histeryczno-rozpaczliwego odchudzania się mam już za sobą. Trzymam wagę (o ile
nie zaszaleję, ale nawet jak zaszaleję, to w parę dni niweluję efekty tego
szaleństwa), jest mi z tym dobrze. Powiem więcej: nie chcę być na diecie! To
znaczy chcę schudnąć to, co przede mną, i wrócić do normalnego jedzenia, czyli
tak, jak jadłam między lipcem a grudniem, kiedy waga stała. Mam generalnie
zdrowe i dobre nawyki żywieniowe, więc nic mi więcej nie trzeba tylko 62 kg na
wyświetlaczu wagi :)))
Dlatego w planach mam teraz ścisłą, potem jakieś 5 tyg, 1000 kcal
bezwęglowodanowo, kolejną ścisłą i witam wielką majówkę w rozmiarze 38 (głównie
na dole, bo na górze to już 38 spokojnie nosze :)) )
Zamówienie na rycerza moje bóstwa opiekuńcze już zrealizowały, więc do mojej
pełnej wizji szczęścia potrzeba mi jeszcze tylko zjechać do 62... co ciekawe,
przez całe swoje dorosłe życie miałam nadwagę, a 62 kg ważyłam ostatnio w
jakiejś 7 klasie podstawówki :)))) Czas to zmienić.

Aha, doskonale rozumiem, co masz na myśli pisząc o problemach z atakami jedzenia
- to w sumie było powodem mojej otyłości. Na szczęście to już za mną.

[naranykota]

Madziulek,ja również dziś zaczęłam, więc możemy się wymieniać odczuciami;) No bo
tak łatwiej:)
Pozdrawiam ciepło,
Renata

[lilla25]

hej dziewczyny,ja od dzis tez zaczynam:)))mam za soba,jedna udana diete-8kg, i
chyba z 5 nieudanych:(((ale probuje znowu,waga to 74kg, marzenie to 65
chociaz:)))pozdrawiam

Lilla :))))

[voluptas]

Ale będzie fajna ekipa - bardzo się cieszę, że wróciłaś :)
Trzymaj się mocno i odezwij się kiedyś na gg ;)

[kama1507]

Witam dziewczyny!!!
Ja też zaczyna po raz drugi
w zeszłym roku schudlam na tej diecie 12 kg i kolejna dietka (inna)i -3kg ale
to 3 kg wróciło wiec muszę wrócic na konkretna dietę DC
POZDRAWIAM
mam nadzieję ze razem damy rade
pa pozdrawiam
kamila

[madziulek81]

Hejka,

no i jak samopoczucie:)? U mnie w normie ....na razie.Mam troche pracy,wiec nie
mysle o jedzeniu..Ide robic zupe!

lillia

[naranykota]

Ja mam podobną sytuację wagową;) Mam 72 kilogramy, chciałabym zrzucić 8-10 kilo.
Dziś mój pierwszy dzionek. Piłam rano napój capuccino- nie smakował mi. Zaraz
zupa. Ciekawe czy zjadliwa- wybrałam jarzynową.

Pozdrawiam, Renata

[ptasiek12]

witajcie dziewczyny!
ja też dzisiaj zaczęłam, pierwszy raz w życiu! zjadłam już pół batona
czekoladowego - bardzo mi smakuje, ale zjadłam też pół zupy grzybowej i niestety
w ogóle mi nie smakuje:( czuję ten proszek i przez to jest ochydna, no ale nie
mogę się załamywać w pierwszy dzień, dam radę:)

Ptaśku :)

[voluptas]

bo z tymi saszetkami jest tak, że każdy musi ułożyć menu pod swój smak :) Ja na
przykład mogłabym jeść same grzybowe, czasami z przerwą na żurek no i baton
oczywiście. Aha, pamiętaj, że do zupek możesz dodawać świeżych lub suszonych
ziół - poeksperymentuj, może dzięki temu staną się strawniejsze.
I trzymaj się mocno, DC da się lubić... zwłaszcza kiedy już przyjdą efekty :)

[lilla25]

ekipa super,ojjjj bedzie sie dzialo:)))mysle,ze w koncu dojarzalam do tej diety
i zrzuce tluszczyk raz na zawsze, nie ma innej mozliwosci:)
ja zamowialam sobie tym razem same kartoniki do picia, na zupy juz niestety
patrzec nie moge:( a kartoniki sa pyszne!!!!!!!!:)pozdrawiam Was,papap

Oj, Lilka, a Ty znowu kombinujesz :)

[voluptas]

Kochana, zapomnij o samych kartonikach - tak nie wolno. Saszetki muszą iść
przynajmniej dwie w ciągu dnia - te gotowe napoje nie mają tak bogatego składu
jak saszetki, a w DC chodzi o to, żeby nie popaść w awitaminozę i anemię; o tym
przeciez dobrze wiesz. Zup możesz nie tykać, ale są przecież saszetkowe napoje,
które w smaku prawie niczym się od tych gotowych nie różnią :)
Cieszę się, że dojrzałaś, ale błagam - odchudzaj się z głową!

[lilla25]

ciekawe jak nam bedzie spadac waga skoro mamy podobne wymiary?
ps.a tak poza tym to ciekawy nick:)

[ptasiek12]

ja zaczynam z wagą 73, więc w sumie tak jak Wy:) doprawiłam sobie grzybową
czosnkiem granulowanym i jest o niebo lepsza!

[naranykota]

jadłam jarzynową i smakowała mi. Generalnie nie jest zle, chociaż jestem głodna..

[naranykota]

OOO, można czosnek mieszać? ja uwielbiem czosnek:))) Teraz jem trzecią saszetkę
już (niestety) zupa kurczak z grzybami czy coś takiego;) Dobra, ale nie powiem,
że nie zjadłabym czegoś więcej..nasycona się wcale nie czuję:(
A, i latwo popadam w zdenerwowanie, mówiąc delikatnie- biedny mężulek...;);)

Pozdrawiam, Renata

[voluptas]

Pierwszy dzień się łaskawie skończył; miło z jego strony. Głodna jestem tak
sobie, chyba organizm jeszcze nie zaskoczył, co mu szykuję. Za to robię się
nadwrażliwa na zapachy, więc od jutra ukochane słodkie perfumy pójdą w odstawkę
na rzecz czegoś wytrawnego, acz nieciężkiego.
Irytuje mnie strasznie ciągłe latanie do wc - normalnie nie pije aż tyle, więc i
tempo przetwarzania mam inne. A teraz dopajam się przepisowo no i trudno. Za
parę dni i do tego się przyzwyczaję :)
Mam nadzieję, że i u was dobrze. Zaraz idę spać, chociaż jeszcze wcześnie jak na
mnie, ale już czuję się zmęczona.
Do jutra, dziewczynki :)

[naranykota]

No i jak się mają sprawki dzisiaj? U mnie okej, chociaż to sikanie co chwila
jest dość upierdliwe;) No i zjadłoby się coś..;)


Pozdrawiam

[voluptas]

U mnie... normalnie. Ta dieta już nie robi na mnie większego wrażenia :)
Czuję się dobrze, piję dużo, specjalnie przemęczona nie jestem. Od rana miałam
sporo zajęć, teraz juz tylko jakieś tam drobne stukanie w komputer i w sumie
mogę otrąbić początek weekendu.
Batoniki czekoladowe są zdecydowanie pyszne :)))

[santamanana]

u mnie też jak na razie ok:))
Tylko chyba za mało pije i za dużo żuję gumy. Musze sie od tego uwolnić.
Problemem jest to, że zamówilam dostawe zupek i jeszcze nie dotarły. A mam
jeszcze tylko na dwa dni. Jak nie dotra dzis to w poniedzialek nie mam co jesc.
Bewde sobie musiala poradzic jakmis niskoweglowodanowymi zamiennikami:( Ale
może poczta polska sie zlituje nad dietowiczka:)
I dzis strasznie za mna cola light chodzi. Wiem ze to swinstwo, ale dzis sobie
pozwole:)))))
Przyjemności na weekendowy wieczor:)) Jakie szleństwa sie szykuja? W koncu mamy
jeszcze karnawał:)))

[voluptas]

Santamanano, w takim razie trzymam kciuki, żeby poczta się spisała i żebyś mogła
spokojnie DC kontynuować.
U mnie mija spokojnie wieczór, żadnych specjalnych imprez i rozrywek nie planuję
:) Colę też odstawiłam, będzie lepiej na cerę. Postanowiłam zaciąć się w sobie i
tyle. Mam sobie coś do udowodnienia :)
Miłego wieczoru, Dziewczynki! :)

[lilla25]

ja sie tez w sobie jakos zacielam,mam nadzieje,ze kryzys nie nastapi w
niedziele:((boje sie,bo moja maz ma imieniny i w ogole rodzinny obiad,jak ja to
zniose?
a poza tym czuje sie dobrze i juz wyobrazcie sobie lekko!!!buzka:)

3 lutego - 3 dzień ;)

[voluptas]

No moje drogie współodchudzaczki, kto jeszcze trwa na placu boju? Bo ja owszem
:) Kolejny dzień się zaczął, piję od rana herbatę i kawę, przed chwilą zjadłam
saszetkę śniadaniową. Pierwsze efekty już widać, organizm się oczyścił, mam
bardzo fajnie płaski brzuch - właśnie brzuch spada mi zawsze w pierwszej
kolejnosci - to lubię :) Mam nadzieję, że niedługo zacznie się chudnięcie
właściwe. Z ciekawości - ja często się ważycie? Ja - codziennie. I absolutnie
nie mam ochoty się przed tym powstrzymywać: widzę, jak waga leci, a to, że
pokazuje się wciąż mniej i mniej, dodatkowo mnie motywuje :) Zresztą tak, jak
każdy dzień na DC, który już za mną :)
Wszystkim - miłego dnia :)

kryzys, ale się trzymam.

[voluptas]

Zaczynam mdleć z głodu, jestem poirytowana i... głodna, czyli koszmar trzeciego
dnia. Mam świadomość, że jeśli to przetrwam, to potem będzie już z górki, ale
aktualnie nie jest różowo. Ehhh... byle do wieczora.

[lilla25]

jestesm z Toba,ja tez dzis mialam kryzys,po pierwsze okres,po drugie ciezki
dzien w pracy i podjadlam 2 wasy,ale jestem z siebie dumna,ze sa to dwie wasy a
nie jak na ostatnich scislych 5 kromek chleba!!!!po tych wasach,juz tylko
dc.ale musialam:(wstalam o 3.30 i do pracy wczesniej jechalam,w pracy
zadyma,wiec troszke moze jestem usprawiedliwiona,co?:)no powiedzcie,ze tak:)
ale generalnie mam oko 1kg mniej,nie wiem dokladnie,bo mam nie za dokladna
wage,ale czuje sie lepiej. takze dziewczyny TRZYMAJMY SIE!!!
do voluptas: wiesz,ze Twoja obecnosc dala mi kopa?!!!jak zobaczylam,ze jestes
to pomyslalam,ze ja tez musze:)))ze jak CI sie udalo i wierzysz,ze uda,to czemu
mi ma sie nie udac.dzieki

Lilla :)

[voluptas]

Uffff... wytrzymałam. Tzn. myślę, że dzisiejszy dzień mogę odfajkować, bo
największe jazdy głodowe mam zwykle między 10-15, jak to przetrzymam to już
idzie. Taki biorytm, niestety.

Lilla, a widzisz, ja specjalnie tak kombinowałam z DC, żeby zacząć tuż po
okresie, bo przede wszystkim wtedy czuję się najlepiej, a poza tym ja w czasie @
nawet na DC nie chudnę i nie ma na to rady. Więc nawet 1 kg w czasie @ to dużo.
Mnie w tej chwili czyści się organizm i ucieka woda, więc waga spada aż miło -
oczywiście mam świadomość, ze prawdziwe chudnięcie zacznie się od jutra.
No i kochana, nie chcę, ale muszę, bo sumienie mi nie pozwala inaczej:
rozgrzeszenia za Wase nie dostaniesz. Co więcej - podjadanie czegokolwiek na DC
to czysty masochizm, bo męczysz się na darmo. Zwłaszcza, że dopychasz
węglowodanami. Lilla - nie wejdziesz w ketozę, nie będzie spalania tłuszczu. I
tak się pogłodzisz sztuka dla sztuki. Fajnie oczywiście, że nie miałaś ataku
łakomstwa i że nie skończyło się na "zacznę od jutra", ale zanim sięgniesz po
kolejną Wase przypomnij sobie, co ja Ci tu truję. DC ma sens tylko wtedy, jeśli
jest stosowana ściśle według reguł, no i wtedy właśnie osiąga się najlepsze wyniki.
A poza tym - ja też się bardzo cieszę, że Cię widzę. I mam nadzieję, że obie
dojdziemy do końca - zobacz, już 1/7 za nami :) A jak się rozkręci ketoza to w
ogóle będzie z górki, bo przestaniemy odczuwać głód, na co liczę, bo dzisiejszy
dzień miałam koszmarny. Ale grunt to motywacja - ja po prostu chcę wreszcie
skończyć to, co zaczęłam :) Mam już dość wiecznego bycia "w trakcie odchudzania" :)
Nos do góry i trzymaj się mocno!

[milusia78]

Hej,ja zaczęłam diętę 2 lutego,dziś 2 dzień i uważam,że te zupki są
nienajgorsze,też mam do zrzucenia 15kg,pozdrawiam.

Do voluptas....

[iwkaga]

Czytam to forum i Twoje posty i widzę , że jesteś dużą ekspertką od DC.
Powoli robisz się dla mnie autorytetem.....
Czy mogłabyś nawciskać mi trochę i tym samym zmobilizować mnie do dalszego
odchudzania na DC? Może tego mi potrzeba...
Uszła ze mnie para ....
Ty natomiast trzymasz się super , więc zdradź sekret, co robisz, żeby być tak
zmotywowaną do działań?!
JA: 174cm, 93kg, sama widzisz , że nie jest wesoło!
Jeżeli uważasz ,że to nie na miejscu, to też napisz, wal prosto z mostu , nie
obrażę się , bo może Ty obiektywnie spojrzysz na sytuację i coś mi doradzisz...
Z góry dziękuję za cokolwiek-zdesperowana pozdrawiam!Iwona-IWKAGA

do Iwkaga :)

[voluptas]

Rzeczywiście sporo mnie jest na tym forum, ale w sumie mogę powiedzieć, że nie
tyle jestem ekspertem, co weteranką ;) W życiu przeszłam ścisłą 5 razy (teraz
6.), więc siłą rzeczy znalazłam odpowiedzi na masę praktycznych pytań, które w
tym czasie przychodziły mi do głowy - a teraz się nimi z Wami dzielę.

I wiesz co? Nawciskanie Ci, o które prosisz, to absolutnie OSTATNIA rzecz, którą
mam ochotę dla Ciebie zrobić. A wiesz dlaczego? Pytasz mnie o mój "sekret" -
dlaczego ja się trzymam, kiedy inni się potykają, dlaczego mnie się udało...
Przedziwne to, prawda? Przecież wszystkie stosujemy _tę samą dietę_, a nie
wszystkie stosujemy ją z sukcesem... Iwonko, bo ja po prostu siebie kocham.
Narcystycznie, obłędnie, bezgranicznie, uważam się za fantastyczną osobę, dla
której jestem w stanie zrobić wszystko. I dla której jestem w stanie się
"poświęcać" na wszelkie sposoby, żeby była z siebie zadowolona. Kiedyś miałam do
siebie bardzo zły stosunek: każde niepowodzenie wywoływało we mnie irytację,
frustrację, rozpacz: karałam się, mówiłam o sobie bardzo źle, deprecjonowałam
siebie i wszystko, co robiłam. Dużo czasu upłynęło, zanim w końcu dotarło do
mnie, jaką krzywdę robię sobie postępując w taki sposób. Dlatego zmieniłam to.
Traktuję siebie z czułością i cierpliwością - chwalę się i nagradzam za każdy,
najdrobniejszy sukces, wiem, że już teraz jest dobrze, a może być świetnie, o
ile sama dla siebie to zrobię. Bo, zastanów się, Iwona, tak na zdrowy rozum: dla
kogo jesteś więcej w stanie zrobić? Czy dla osoby, która cały czas wzbudza w
Tobie poczucie winy, ciąży jak kamień u szyi, do której masz non stop pretensje,
że nie jest tak idealny, jak byś chciała, kogo w końcu jesteś w stanie w swoisty
sposób ukarać (np. objedzeniem się po gwizdek)? Czy może dla osoby, dla której
żywisz tylko czułość i serdeczność, która jest dla Ciebie ważna, a nawet
najważniejsza, bo przecież masz _tylko jedno życie_, drugi raz się to nie
powtórzy i jeśli dobrze nie wykorzystasz czasu, który został dany Ci _tylko
jeden raz_, to szansa minie, złota rybka pójdzie w cholerę, a Ty pozostaniesz
sama z żalem, wyrzutami i ciągłymi pretensjami, dlaczego nie jest inaczej. I
masą marzeń o tym, jak to by mogło być wspaniale, gdyby... Widzisz, ja po prostu
przeszłam z etapu posiadania marzeń do ich realizacji. Właściwie zadając te
pytania sama na nie już odpowiedziałam. Oczywiście wiem, że to wszystko wymaga
czasu i pracy nad sobą, ale naprawdę, warto się postarać, bo robisz to tylko i
wyłącznie dla siebie.
Znasz Dezyderatę? Ten tekst zawiera masą prostych myśli, które - jeśli się nad
sobą zastanowisz - są po prostu w swej prostocie genialne.

Beyond a wholesome discipline, be gentle with yourself.[...]
Be cheerfull. Strive to be happy.

czyli w moim ukochanym przekładzie:
Obok zdrowej dyscypliny bądź dla siebie łagodny. [...]
Bądź pogodny. Dąż do szczęścia.

czego i Tobie i sobie życzę :))

[iwkaga]

Wiesz tak naprawdę to tak jakbym czytała o sobie całą prawdę , nawet się
poryczałam, nawet nie wiesz jak ja siebie nienawidzę za to że nie jestem taka
jakbym chciała, moje poczucie wartości jest na minusie.
Jestem cholernie nieszczęśliwa , do takich doszłam wniosków po przeczytaniu
Twojej odpowiedzi.Dlatego dziękuję Ci z całego serca, że otworzyłaś mi oczy, że
można traktować siebie zupełnie inaczej niż ja siebie traktuję. Mając takie
podejście do samej siebie jak Ty, można nawet odchudzać się w nieskończoność, i
traktować to jako dogadzanie sobie.Zazdroszczę Ci Twojej postawy, ale skoro
Tobie udało się to wypracować, to myślę , że i mi się uda.Myślę , że jesteś
pierwszą osobą która otworzyła mi oczy na mój problem w taki super sposób.
Chodzi mi o to ,że to co napisałaś wcale mnie nie dobiło(choć uważam ,że to była
szczera prawda), wręcz przeciwnie natchnęłaś mnie do pracy nad sobą, a fakt że
Tobie się udało, tylko mobilizuje mnie jeszcze bardziej.
To co napisałaś powinnam wydrukować i powiesić nad łóżkiem, czytać codziennie i
nigdy o tym nie zapominać, a Ciebie mianować swoim nadwornym poprawiaczem
duszy....Nawet nie wiesz jaką przysługę mi oddałaś.....
Chcę żyć w zgodzie z samą sobą, i nie mieć poczucia ,że życie przecieka między
palcami , a ja wciąż jestem z siebie niezadowolona...
Najgorsze jest to że nie cierpię na tym sama , odbija się to w dużej mierze na
mojej rodzinie, którą tak naprawdę nie umiem się cieszyć, bo ciągle jestem
sfrustrowana, zła i o byle co tylko krzyczę.
Dużo pracy przede mną ,ale może kontakt z Tobą ułatwi mi sprawę, o ile mogę na
taki liczyć...Serdecznie pozdrawiam- szczerze zobowiązana Iwona-IWKAGA

do voluptas , iwkagi i pozostałych koleżanek

[akolitka]

Drogie moje,
widzę, że dyskusja wchodzi na nowe poziomy więc nie mogłam się powstrzymać...
To co napisała voluptas to całe sedno! Powiem więcej, dziewczyny jesteśmy w
lepszej sytuacji niż nam się wydaje. To, że problem, z którym się borykamy jest
dla nas tak oczywisty,choć tak trudny do rozwiązania, to już połowa sukcesu!
Każda z Was zna pewnie mnóstwo szczupłych dziewczyn, które wcale nie są
atrakcyjne, choć właściwie trudno powiedzieć dlaczego. Albo ślicznych, które
wcale nie są szczęśliwe ;-((( A ja sobie tak myślę, że skoro ze swoją nadwagą
udało mi się tyle rzeczy w życiu osiągnąć zawodowo i prywatnie, mieć tylu
przyjaciół, to aż strach pomyśleć co mnie jeszcze czeka po pokonaniu tej
przeszkody! Kocham siebie i uważam się za atrakcyjną kobietę, uwielbiam ciuchy,
dobre perfumy. Staram się żyć pięknie nie czekając na nic. Gdybym odkładała
moje plany na "po schudnięciu" to ominęłoby mnie tyle super rzeczy!!!! Tyle
podróży, znajomości, ciekawych wydarzeń. Znam wiele kobiet, które odkładają
życie na później - kupię sobie nowe ciuchy jak schudnę, zmienię mieszkanie na
ładniejsze jak znajdę partnera - nie popełniajcie tego błędu!!! Ważne jest tu i
teraz. Trzeba się starać walczyć ze swoimi słabościami, ale nie zapominać o
byciu dobrym dla siebie. Czego sobie i Wam życzę, a.

Akolitko,

[voluptas]

powinnam najpierw odpisać na post Iwkagi, ale nie chcę, żeby uciekły te myśli,
które wypełniają mi głowę po przeczytaniu Twojego. Bo napisałaś kupę mądrych
rzeczy. Do tego "odkładania życia na później" też doszłam, ale na zasadzie
mądrego po szkodzie. Mam już nie mało, ale jeszcze nie dużo lat, aktualnie 27,
ale im bardziej przybliżam się do magicznej 30-tki zauważam, że czas nie stoi w
miejscu.
Kiedyś moje życie było nieustannym czekaniem na coś lepszego, co niewątpliwie
nastąpi, kiedy spełnię dość konkretne warunki brzegowe, tzn. schudnę, zarobię
więcej pieniędzy, bardziej zadbam o siebie. W swoim przygotowywaniu się do tego
lepszego "kiedyś" osiągnęłam niemal perfekcję, co równało się paranoi, bo w
końcu zaczęłam gromadzić ciuchy, kosmetyki, dodatki, których miałam używać w tym
"przyszłym, lepszym życiu". I w pewnym momencie ja zostałam w jednej dość
zszarganej spódnicy (jedynej, która jeszcze wchodziła mi na tyłek w rozmiarze
circa 50), podczas gdy cała moja szafa była wypełniona ciuchami między 38-40.
Teraz, kiedy o tym piszę, i Wy, kiedy o tym czytacie, myślicie zapewne:
wariatka. Ale w tamtym stanie ja byłam tak pochłonięta marzeniami o tym, jak
cudownie będzie kiedyś, że nie zauważałam tego, w jak koszmarnej jestem depresji
i że zaczynam tracić kontakt z rzeczywistością. "Przebudzenie" następowało
powoli, dzięki różnym bodźcom. Nie bez znaczenia było przeczytanie opowiadania,
napisanego zapewne przez osobę o podobnych doświadczeniach, o kobiecie, która
żyła tak jak ja. Z tym że ona przeżyła tak życie i opowiadanie nie kończyło się
happy-endem: smutna, samotna, podstarzała i zgorzkniała wyrzucała kolejne
niemodne już od dawna i na wpół przeżarte przez mole ciuchy, w których miała
wejść w to "lepsze życie". Wtedy podziałało to na mnie jak lodowaty prysznic i
na szczęście odniosło skutek właściwy.
Lubicie sentencje? Ja tak, bo one dzięki zwartej formie i skondensowanej treści
często dają mi dość mocny bodziec do myślenia. I właśnie kiedy zapadałam się w
siebie bardziej i bardziej przeczytałam coś takiego: maximum vitae impedimentum
est expectatio, quae pendens ex crastino perdit hodiernum, co w przekładzie
znaczy tyle, że oczekiwanie najbardziej przeszkadza nam żyć, bo uczepione na
tym, co ma nastąpić niszczy nasze tu i teraz. I oczywiście, nic nie działo się z
dnia na dzień, ale nastąpił moment, kiedy takie prawdy oczywiste zaczęły do mnie
powoli docierać. Przestałam czekać, zaczęłam żyć. Potem - zamiast marzyć
zaczęłam swoje marzenia spełniać... oczywiście te, które było ode mnie zależne,
ale już to wystarczyło, żeby spełnić moją wizję szczęścia. Nie muszę wam nawet
pisać, o ile lepiej żyje mi się teraz :)
Reasumując ten cokolwiek przydługi wywód ;) Nie chcę być szczęśliwa kiedyś, chcę
być szczęśliwa tu i teraz. Dlatego chodzę uśmiechnięta, umalowana, ślicznie
pachnąca i elegancka. Mam fioła na punkcie perfum i kolekcjonuję je :) Ludzie
lgną do mnie, bo podchodzę do życia z optymizmem i spokojem. Pracuję, odnoszę
sukcesy, cieszę się życiem. A to, że ostatnio kupiłam spodnie w rozmiarze 32/32?
Co z tego? Kolejne kupię w rozmiarze 30! :)

Akolitko!!!

[iwkaga]

To super że tak myślisz, zbudowałaś mnie, ale ja tak nie umiem, muszę się tego
nauczyć-KOCHAĆ SIEBIE. przede mną dużo pracy , dlatego takie posty jak Twój są
mi niezbędne w budowaniu od podstaw mojego nowego sposobu myślenia, mojego
drugiego ja.też chcę żyć pełnią życia, ale w mniejszym rozmiarze....
nie mogę powiedzieć , mam dużo sukcesów, ale nie umiem się z nich cieszyć, bo
wszystko przesłania mi moja walka o bycie chudszym, którą notorycznie
przegrywam....
Ale obiecuję być lepszą dla samej siebie(choć zawsze wydawało mi się ,że
obżerając się właśnie taka jestem, taka dobra dla siebie)
Postaram się przemyśleć wszystko od nowa.....
Dziękuję za dobre słowa...Pozdrawiam! Iwona-IWKAGA

Iwkago :)

[voluptas]

bo absolutnie moim celem nie było dobijanie Ciebie. Dobijasz się sama i
prawdopodobnie doszłaś w tym już do perfekcji. A teraz zadaj sobie pytanie: po
co to robisz? W czym Ci to pomaga? Do czego Cię to prowadzi? I właśnie, otwórz
oczy i popatrz na siebie. Bądź egoistką! Co możesz dla siebie zrobić, żeby Ci
było w życiu lepiej? No tak, schudnąć, to wszyscy wiemy, ale wiemy też, że NIE
chudnie się z dnia na dzień nawet na naszej cudownej Cambridge i że zanim minie
ten czas, który minąć musi, warto zrobić dla siebie coś jeszcze. Kup sobie coś
ładnego, idź do kina, zadzwoń do kogoś, z kim lubisz rozmawiać, umów się na kawę
z dawno niewidzianą przyjaciółką... Jest tyle fajnych rzeczy, które możesz dla
siebie zrobić, dlaczego masz ich sobie odmawiać?
Widzisz, te półtora roku zastanawiania się nad sobą doprowadziło mnie do
przeświadczenia, że cały problem z nadwagą zaczął się... w mojej głowie. To
objadanie się, nieumiarkowanie, ciągi były ZAMIAST. Zamiast wyrażania swoich
emocji, zamiast mówienia o tym, co mi się nie podoba i jasnego formułowania
oczekiwań, zamiast spełniania marzeń. Satysfakcja była krótkotrwała, frustracja
tylko rosła. Znasz to uczucie, prawda? To taki martwy krąg, który prowadzi Cię
do uczucia, że zaraz połkniesz własny ogon. Naprawdę można się z tego wyrwać. W
tej chwili najważniejsza jest Twoja refleksja. Cieszę się, że moja pisanina
pokazała Ci, że można żyć trochę inaczej :) Ja - ponieważ znam stan, w jakim Ty
teraz jesteś - zapewniam Cię, że tak jest lepiej. A Ty - z ciekawości - możesz
postarać się zrozumieć, o czym ja wygaduję, próbując spojrzeć na siebie innymi
oczami. Nie uda Ci się za pierwszym razem? Spróbuj kolejny. Nie musisz od razu
dojść do doskonałości, czy perfekcji. Ale zacznij. Spróbuj. I dziś i jutro też.
A pojutrze to już na pewno będzie lepiej. Zobaczysz :)

[iwkaga]

tak wiele chciałabym Ci powiedzieć........
wyrzucić to z siebie, przed osobą, która na pewno mnie zrozumie.....
może mi nie wierzysz , ale każdy twój post to moje łzy, ale to nie przez
Ciebie , tylko łzy wynikające z nadziei ,którą mi dajesz, że i ja mogę się
zmienić....
jak nie mogę sobie z czymś poradzić to nagradzam sobie swoje niedoskonałości
jedzeniem, jak na razie nie znam innego sposobu na to , by się dowartościować.
doszło do tego ,że jem słodkie w ukryciu, żeby nikt nie widział, bo mi wstyd ,
a potrafię chować te słodkości przed rodziną...
właściwie nie ma popołudnia bez podżerania, tak kończy mi się każdy dzień,
jestem obżarta , pełna i zasypiam z przemęczenia , rano obiecuję sobie że dziś
to już będzie inaczej , ale to nieprawda....to taki mój ciąg.
Dookoła mnie ludzie nie widzą mojego problemu, bo jestem na zewnątrz osobą
bardzo otwartą, życzliwą, uśmiechniętą, pełną poczucia humoru, ale w środku to
kłębowisko problemów, które zajadam.nawet nie bardzo umiem te problemy
sprecyzować, bardziej wiąże je z jakimiś sytuacjami....
wszystko obraca się tylko wokół tego, jak schudnąć, co zrobić by tyle nie
jeść...
Muszę to wszystko przemyśleć, poukładać jakoś w swojej głowie.....
A Ty mi w tym bardzo pomagasz-DZIĘKUJĘ. Pozdrawiam! Iwona-IWKAGA

Iwkago,

[voluptas]

widzisz, piszesz o wszystkim tym, co ja przeżyłam. Podżeranie w tajemnicy,
zamawianie pizzy, kiedy męża (a wówczas narzeczonego) nie było w domu i
upychanie kartonu po niej w szafie, kiedy wrócił wcześniej, niż się tego
spodziewałam, chodzenie codziennie do INNEGO sklepu, żeby obsługa nie widziała,
ile słodyczy biorę... a poza tym jedzenie w ilościach takich, które sprawiały,
że smak w pewnym momencie przestał się dla mnie liczyć.
A wszystko to dlatego, że byłam rozpaczliwie w sobie pogubiona i absolutnie nie
wiedziałam, gdzie mam siebie znaleźć. Otyłość? Ona była tylko problemem
pozornym, tak jak pozornym pocieszeniem było przeżuwanie kolejnej tabliczki
czekolady, batona, wszystko jedno czego. Od czego zaczęłam? Ano od tego, że
mocno się nas sobą zastanowiłam: co mi to jedzenie zastępuje? O co mi chodzi? O
czym marzę? Co chcę osiągnąć? I w końcu znalazłam coś takiego, co było dla mnie
ważniejsze niż poczucie po raz kolejny tej dobrze znanej słodyczy, która potem
procentowała koszmarną zgagą, wyrzutami sumienia i jeszcze głębszą beznadzieją.
I zapatrzona w ten mój mały, mglisty cel, takie światełko w tunelu, od którego
dzieliły mnie całe lata świetlne, zaczęłam się ku niemu kierować. I z każdym
dniem było łatwiej, bo każdy kolejny dzień był moim wielkim, osobistym sukcesem.
Wiesz, co ja robię do tej pory? W kalendarzu stawiam krzyżyk po każdym uczciwie
przedietowanym dniu. I w momencie, kiedy masz za sobą najpierw jeden taki
krzyżyk, potem cały tydzień krzyżyków, a potem miesiąc - to już robisz wszystko,
żeby móc się tym kolejnym krzyżykiem nagrodzić i pogratulować sobie kolejnego
dobrze wykorzystanego dnia :)
Dlatego zacznij ze sobą rozmawiac - do tego przede wszystkim bym Cię namawiała.
Wsłuchaj się w siebie. Czego pragniesz? O czym marzysz? Na czym Ci zależy?
Postaw sobie jakiś cel, do którego osiągnięcia schudnięcie będzie tylko
środkiem. Bo dieta jako taka nie powinna byc sensem życia, bo co to za życie...
:)

[iwkaga]

Widzę , że rozumiesz mnie jak nikt inny...
Ale boję się , że ja już nie umiem odżywiać się racjonalnie, znam wszystkie
zasady, ale co z tego skoro ich nie przestrzegam.
Przecież ja nie znoszę tych współczujących albo pełnych pogardy spojrzeń ludzi ,
którzy na pewno widzą moją otyłość i myślą sobie , że ta to jest pożałowania
godna...gdyby tyle nie żarła , to nie byłaby monstrum....
tylko jak dotrzeć do samej siebie, tego chyba też muszę się nauczyć, bo tak
naprawdę to ja nie wiem czego pragnę, bo kiedy ja się nad tym ostatnio
zastanawiałam, tego nie pamiętam.....
zawsze uważałam siebie za farciarę, bo zazwyczaj było dokładnie tak jak sobie
zaplanowałam, umiałam wiele rzeczy przewidzieć i w ten sposób ominąć wiele
problemów, ale tak naprawdę to chyba życie mnie przerosło, coraz częściej tracę
kontrolę nad sobą czy to w kwestii jedzenia , czy krzyków.
Wszystko to doprowadziło do tego, że zrobiłam się bardzo nerwowa, sama siebie
nie poznaję...
Przemyślę też sprawę krzyżyków....
to na razie tyle wolnych przemyśleń...
teraz wzywają mnie przyziemne sprawy, córcia chce spać....
Bardzo dziękuję , że jesteś ze mną!!!
wyczekuję każdego postu od Ciebie-wdzięczna Iwona-IWKAGA

[voluptas]

nie, odpiszę Ci później/jutro. Teraz jestem rozdrażniona i właśnie skasowałam
długiego posta, bo chyba nie w takim tonie powinnam z Tobą rozmawiać.
Wiesz, co mnie bardzo zdenerwowało? Że piszesz o sobie "monstrum". Ja Ci nie
będę mówiła, co o tym myślę, ale bardzo Ciebie proszę, Ty mi powiedz, Agnieszko,
dlaczego tak robisz? Czy poniżając sama siebie czujesz się lepiej? A może
myślisz, że jeśli Ty sama zrobisz sobie krzywdę, to już nikt inny nie wpadnie na
ten pomysł? Eh... Idę się zagrzebać w jakiejś mniej lub bardziej wirtualnej
jamie, jestem dziś nie do życia.
---
strive to be happy.

Voluptas...

[iwkaga]

Przykro mi , że czujesz się dzisiaj podle, współczuję, ale ostatnią rzeczą jaką
chciałabym, żeby Cię spotkała to , to że Cię denerwuję.Nie chciałam tego, a
skoro tak wyszło to przepraszam.
Jeżeli nie masz siły, by to czytać, zrozumiem, przeczytaj jak poczujesz się
lepiej,szczerze Ci życzę...
Mam na imię Iwona,(ale to szczegół).
A teraz postaram się wytłumaczyć.
Dlaczego tak o sobie myślę?, bo tak naprawdę brak mi poczucia własnej wartości,
tak siebie postrzegam, nawet jak udało mi się zrzucić te 17kg, to nic to nie
zmieniło.dalej uważam się za gorszą , bo jestem gruba, a czemu jestem gruba , bo
jestem gorsza. i to jest to o czym mi pisałaś, problemy zaczynają się w głowie...
Poniżam samą siebie , by móc się pocieszyć np. czymś słodkim , po czym dochodzę
do wniosku, że jest coraz gorzej....
Przecież nie jestem takim zerem, mam duże doświadczenie i szacunek w pracy
zawodowej, mam kochanego męża , dwójkę udanych dzieci, i niby zdaję sobie z tego
sprawę,ale skoro nie mogę zapanować nad ilością zjadanego pożywienia, to nic
innego się nie liczy...., przecież muszę być doskonała we wszystkim, a coraz
mniej mi się to udaje, bo jestem rozdrażniona w pracy,a moja rodzina ma dosyć
wiecznie niezadowolonej żony i matki....
Czemu nie potrafię się cieszyć z małych rzeczy ,nawet z dużych też, że wystarcza
do pierwszego, że jesteśmy zdrowi....
Mam nadzieję , że nie zmęczyłam Cię za bardzo tymi swoimi wywodami.
Trzymam za Ciebie kciuki, byś jutro poczuła się lepiej i wrzuciła tu parę
dobrych słów...Pozdrawiam. Iwona-IWKAGA

4 lutego - 4 dzień

[voluptas]

Hej Dziewczynki! Cisza to straszna, ale mam nadzieję, że to tylko dlatego, że
jest weekend, a Wy się grzecznie i pilnie trzymacie diety? :)
Mam nadzieję, że dzisiejszy dzień już nie będzie aż tak męczący, o wczorajszym
wolałabym zapomnieć. Na razie obudziłam się wyspana i wsunęłam saszetkę
śniadaniową, teraz trzeba się czymś zająć, żeby do "obiadku" czas minął
spokojnie. Ale liczę na to, że już dziś nie będą mnie dręczyć takie ataki głodu
jak wczoraj. Najwyżej w ramach terapii zajęciowej obejrzę z mężem skoki
narciarskie - grunt to mieć czym się zająć, wtedy czas szybciej mija.
Miłego dnia! :)

do volupts

[shantri]

Hej:)
przeczytalam Twoja powyzsza wypowiedz.Dala mi wiecej niz prawdopodobnie dalaby
mi sesja u psychoanalityka. Choc to slowa nie do mnie, serdecznie dziekje:))
Pozdrawiam

[lilla25]

i ja dziekuje:)))
niedziele mija spokojnie, jesli chodzi o diete.Poza tym pogoda troche nieudana
i moja Basia chora i to mnie troche doluje,bo z domu nie ma jak wyjsc,ale
generalnie mam chyba z 1,5kg mniej.takze jest super. Voluptas,czy Ty jestes
psychiatra,psycholozka,dobra wrożka.....?:)pisz wiecej, chce to czytac:)

Lilla, Shantri :)

[voluptas]

Jesteście urocze, Dziewczyny :) Cieszę się, że moje przemyślenia Wam się
podobają :) Lilko, nie jestem ani psychiatrą, ani psychologiem, po prostu tyle
babrałam się we własnej duszy, że nauczyłam się rozumieć siebie i czasami przez
pryzmat siebie udaje mi się zrozumieć i dotrzeć do innych. Ot, cały sekret. Moje
przygody z nadwagami, dietami, jo-jo jednak czegoś mnie nauczyły: przede
wszystkim tego, że kluczem do osiągnięcia jakiegokolwiek sukcesu jest
zrozumienie siebie. Trzeba umieć stawiać sobie pytania: czego chcę, do czego
dążę, o co mi chodzi, a potem wyznaczać sobie realne cele i realizować je, jeden
po drugim. Tak staram się robić. Nie wychodzi? Próbuję po raz kolejny, starając
się jednocześnie dociec, co było przyczyną mojej porażki. I to działa. I
strasznie się cieszę, bo wiem, że znalazłam ten wytrych, który otwiera przede
mną drzwi do mnie samej.

Kolejny dzień za mną. Piję morze herbaty, wodę z obrzydzeniem, na kawę uważam,
żeby nie przesadzić z mlekiem - nie smakuje mi czarna. Nie mam już na szczęście
"jazd" głodowych, nie czuję się osłabiona - weszłam w rytm. Na najbliższe 17 dni
patrzę ze spokojem, nie przeraża mnie już perspektywa głodowania :) Za to
pożądliwie myślę o chwili, kiedy po raz kolejny stanę na wadze... czyli już
jutro rano :)

slowa otuchy

[shantri]

Voluptas Twoje przemyślenia są bardzo dojrzałe. Przede mną napewno wiele
ciężkich chwil zwątpienia- wtedy napewno będę szukała Twoich postów. Lżej się
robi na duszy czytając Ciebie:)

[naranykota]

No,muszę przyznać ,że znoszę dietę całkiem dobrze. Mam nadzieję, że wytrwam do
mieszanej...dziś wieczorem zjadłam pyszną jarzynową:) No a ponieważ kończy mi
się powoli tygodniowy zestaw, muszę złozyć zamówienie po raz kolejny, (tym razem
już bez kapucino,ble..). Za to batoników kilka- a jakże! no i moje ulubione
zupki: jarzynową oraz kurczak z grzybami czy coś takiego;) ). A siku to latam
chyba z 20 razy na dzień...

pozdrawiam ciepło:)

5 lutego - 5 dzień scisłej

[voluptas]

No to znowu ja zaczynam ;) Bardzo proszę szanowne koleżanki o meldowanie się w
watku, bo ja już sama nie wiem, kto z 1-lutówek się trzyma :) O ile zdążyłam się
zorientować, to:
madziulek81
naranykota
lilla25
i pisząca te słowa voluptas :)
Uprasza się o potwierdzenie stanu faktycznego ;)
5 dzień zaczyna się spokojnie, waga przestała lecieć lawinowo (czyt. kilogram
dziennie), czyli organizm się oczyścił i teraz przechodzimy do chudnięcia
zasadniczego. Aha, startowałam z jakichś 78 z hakiem (wynik środowego najedzenia
się), teraz jest 74,6. Trudno powiedzieć, co z tego schudłam, bo taka była mniej
więcej moja normalna waga. Zobaczymy, jak mi pójdzie dalej. W każdym razie do
celu, czyli 62 kg zostało mi 12,6 do przejścia ;)
I z tym optymistycznym akcentem życzę Wam miłego dnia :)

[santamanana]

Widze że sporo sie działo przez weekend. Ja niestety nie mogłam kontynuowac
diety przez weekend - mialam niespodziewany wyjazd i nie moglam zabrac diety.
Ale trzymalam sie ladnie na innym, niskokalorycznym jedzenieu wiec ok. Dostałam
naową dostawe diety, wiec dzis zaczynam:)
Mam tylko pytanie, bo wiem ze są osoby które lubią zurek - jak go robicie, że
jest zjadliwy - tzn. nie ma tkaiego dziwnego nierozpuszczonego kożuszka? Czy
jest na to jakiś sposób?
Voluptas - bobre i mądre te Twoje wypowiedzi o pokochaniu samego siebie -
wszystko prawda, tylko strasznie ciężko to zrobić...gdy nie masz opracia w
sukcesach zawodowych, nie przegladasz sie w zachwyconych oczach kochanej
osoby...wtedy naprawde cholernie ciezko sie pokochac....chociaz ja ciagle
probuje....i wierze ze mi tez sie uda...bo rzeczywiscie chudniecie zaczyna sie
w glowie:)

Santamanano!

[voluptas]

Santamanano - mam nadzieję, że mimo falstartu pójdzie Ci dobrze ;) Odnośnie
żurku - ja go lubię, ale miałam z nim dość ciężkie przejścia, dlatego teraz
biorę max 2-3 saszetki na tydzień. Zdarzyło mi się mianowicie tak, że kiedy
przez którąś tam ścisłą w zeszłym roku jechałam wyłącznie na żurku, w pewnym
momencie mój organizm przestał go tolerować - tzn. reagowałam koszmarnymi bólami
żołądka. Co ciekawe, na inne smaki nie.
Ja rozrabiam go tak, że nie robi mi się "kożuszek", tzn. dodaję bardzo powoli
wodę: najpierw robie taką gęstą papkę, którą później coraz mocniej rozcieńczam i
jest ok ;)
Santamanano, a co do naszych weekendowych dywagacji - widzisz, moim zdaniem
mojej siły wewnętrznej nie mogę budować na żadnym "czynniku" zewnętrznym. Muszę
znaleźć tę siłę i mieć oparcie przede wszystkim w sobie. Bo tak naprawdę w życiu
nie możesz być do końca pewna niczego i nikogo - poza sobą samą właśnie. Bo
zachwycone oczy tego kogoś dziś są, a jutro mogą już spojrzeć w inną stronę, bo
dziś odnosisz sukces zawodowy, a jutro zostajesz na lodzie - koleje losu są
absolutnie nieprzewidywalne, więc oparcie, jakie dają, jest bardzo złudne i w
każdym momencie może je trafić szlag. I co wtedy?
Dlatego uważam, że pogodzenie się ze sobą, zrozumienie siebie i pełna współpraca
- to właśnie jest podstawa każdego innego sukcesu. Nie tylko dietetycznego.
Ściskam Cię mocno!

[voluptas]

5 dzień powoli zbliża się ku końcowi, przynajmniej dla mnie, już mogę się
cieszyć, że go przetrwałam i przedietowałam uczciwie :)
Mam nadzieję na jakiś mały bonusik jutro od mojej szanownej koleżanki wagi
elektronicznej :) Powiem Wam szczerze, że marzę namiętnie o tym, żeby ugryźć
granicę 73,5 kg - nie udało mi się tego jeszcze osiągnąć, ta granica to jakiś
taki metafizyczny fetysz, cholerna bariera, na której do tej pory się
zatrzymywałam... Śni mi się po nocach ;) Niechże ja ją w końcu dopadnę... :)

[lilla25]

hej dziewczyny, ja mam dzis kryzys:(nie wiem juz o co chodzi,ale wczoraj mialam
1,5kg mniej ,dzis mam 1kg do przodu. jestem po okresie wiec nie powinno tak byc:
(
pytanie do voluptas: co to jest dokladnie ketoza? czy to proces spalania tkanki
tluszczowej, czy to proces w ktorym nie czuc glodu?
czy ketoze moze np zniszyc kes sprobowany przy gotowaniu,dzis robilam obiad i
musialam poprostu sprobowac,czy dobrze doprawione, byla tego odrobina,ale jesli
to ma zepsuc wszystko to od jutra gotuje "na pale":)

Lilla,

[voluptas]

a czy Ty masz na pewno dobra wagę? bo tych skoków u Ciebie to ja za diabła nie
rozumiem.
A co to jest ketoza? To jest (najoględniej mówiąc) to dzięki czemu chudniemy:
proces chemiczny, który tworzy się w organizmie w wyniku diety ubogiej w
węglowodany, dzięki któremu organizm spala tłuszcz, a nie mięśnie. I właśnie
dlatego na DC nie wolno NIC podjadać: nic, zero, ani jednej wasy, ani jednej
łyżki zupy. Ketozę może zahamować bardzo wiele czynników, chociażby witamina C
(dlatego nie wolno np. cytryny do herbaty, czy herbat z kawałkami owoców),
jakikolwiek tłuszcz, czy minimalny nadmiar węglowodanów. Dlatego rozumiem, że
musisz gotować, ale na tej diecie albo gotuj - jak piszesz - na pałę (ja tak
gotuję od lat, sama jestem bezmięsna, a mój mąż owszem mięso jada, więc gotując
dla niego nie próbuje nigdy ), albo owszem próbuj, ale tylko smak, na języku,
niczego nie łykając i płucząc zaraz usta. Brzmi i wygląda to dość komicznie, ale
pamiętaj, na tej diecie obowiązuje opcja zerowa, czyli nie wolno Ci zjeść NIC,
ani jednego dodatkowego kęsa. Bo chemii nie oszukasz.

[lilla25]

no to ja mam te 5 dni na marne,bo tak na prawde raz tylko sie napadlam na
jedzenie(wtedy te wady) tak to nie zdarzylo mi sie jeszcze opuscic jakiegos
posilku albo zjesc cos innego,ale jesli chodzi o probowanie przy gotowaniu,
przy karmieniu mojej corci to codziennie cos bylo, to lyzeczka,to gryz to kes:
((((
czy teraz mi sie wlaczy po 5 dniu ketoza jak w ogole nic nie tkne? jakos mam
zaparcie na tej scislej i w sumie uwazam,ze idzie mi super, moze nie ma jakis
spadkow wagi (1-1,5)ale widze po ciuchach i brzucha nie mam.
nie ukrywam jednak,ze schudniecie tych 6 kg to moje marzenie. wtedy wiem,ze
czulabym sie dobrze.
niestety popelniam jeszcze jeden blad:( wypijam czasem red bula,czy ktos sie
orientuje,czy mozna to pic,niby to dietetyczne i bez cukru,ale nie wiem. w
kazdym badz razie ja bez tego jestem zgon:( a kawa tego nie moge zastapic,bo
kawy nie lubie i nie tkne na pewno.ehhhhhhh:(
a jesli chodzi o wage, to nie mam za dobrej,ale juz sie nie szarpne w tym cyklu
na pewno,poprostu nie bede sie wazyc,zwaze sie u kogos na koniec scislej,a tak
to bede obserwowac swoje cialo poprostu,albo sie zmierze,ot co!!:)
no kurcze troche sie tym wszystkim zdolowalam,bo na prawde mam juz dosc
odchudzania,juz 2 rok leci:(((fakt sa sukcesy,ale bylyby lepsze gdybym byla
bardziej konsekwentna:(((ehhhhh
trzymajcie sie,papap
piszcie cos dziewczyny.

[voluptas]

Lilko,
przykro mi, że mój post Cię zdołował, ale wydaje mi się, że lepiej postawić
sprawę jasno, niż łudzić się, że będzie dobrze, a tym razem Ci się upiecze. Bo
tak nie będzie. Nie znam składu RedBulla. Nie piję go zresztą, więc nie mam
możliwości zerknięcia na etykietkę: przeczytaj ją i zobacz, czy po pierwsze ma
węglowodany (to powinno być przy wartości odżywczej), oraz czy ma w składzie
kwasek cytrynowy. Jeśli ma jedno lub drugie - odpada. Jeśli ma jakiekolwiek
kalorie to zresztą tez odpada, pamiętaj, że na DC należy pić napoje BEZKALORYCZNE.
Oczywiście, jeśli teraz zaczniesz stosować ściśle zalecenia diety - tzn.
saszetki i batony i NIC więcej poza kawą, herbatą lub wodą - będziesz chudła jak
na DC przystało. Ketoza zaczyna się po 72h DC, zresztą właśnie dlatego mówi się,
że na tej diecie najtrudniejsze są pierwsze 3 dni, potem, kiedy już jesteś w
ketozie, o wiele łatwiej znosisz głód. Dlatego ja widzę dwie opcje: albo
zbierzesz się w sobie i skończysz z podjadaniem, albo katowanie się saszetkami i
łykanie kęsa to tu to tam nie ma sensu... A może Ty lepiej czułabyś się stosując
na przykład dietę mieszaną? Wtedy spokojnie mogłabyś zjeść jeden posiłek w ciągu
dnia, a w razie ataku głodu przekąsić jakieś warzywko, a nie byłoby to już dla
Ciebie tak totalnie zakazane...
Co do wagi, jeśli nie jest dokładna, to nie katuj się nią. Zmierz się -
centymetr powinien pokazać prawdę.
I trzymaj się mocno!
p.s. widziałam, ze odzywałaś się na gg, ale niestety jak pracuję to go nie
włączam. Jutro powinnam mieć dość luźne przedpołudnie, więc jakbyś i Ty miała
czas i ochotę - odezwij się ;)

[lilla25]

zbieram sie w sobie i walcze dalej,nie moge sie poddac, jesli teraz to zrobiepo
raz 3 juz,to bedzie koniec,wiec cala na przod:)mieszana na dzien dobry nie
wchodzi w rachube,znam siebie,jesli zjem sniadanko,to zjem jogurcik a pozniej
poleci, co innego po scislej. beda efekty,bedzie lepiej.pozdrawiam

[naranykota]

Witam:)

Trzymam się całkiem,całkiem. To znaczy nie podżeram nic. A dziś głodu nie
czuję..jutro mają mi przysłać nową dostawę (w tym batony oraz koktaile-hurrra!)
Natomiast moim problemem jest to, że zdarzają mi się spadki nastroju (że tak
ładnie je ujmę;. I jest to, przyznam problem dla mnie.
A wagę to może nabyję nową ,bo mam taką niezbyt dokładną. Ale wydaje mi się, że
z dwa kilosy mi zeszły- jestem baaardzo zadowolona:)

Pozdrawiam ciepło wszystkie zawodniczki;)

[lilla25]

gratuluje!trzymaj sie!:)

Voluptas

[laluna1000]

Cześc! Jestem zachwycona Twoimi przemyśleniami... To cudowne że potrafisz
dokładnie opisać swoje refleksje i pomagać nam ,tym którzy czasami nie wierzą
po co to wszystko robimy. Co prawda te posty nie były bezpośrednio skierowane
do mnie ale pozwoliły mi również zagłędić się w swoje wnętrze.... Na pewno jest
jeszcze kupe osób, którym pomogłaś. (o pilingu nie wspomne..he he) Jesteś
cudowna. Ja jestem na 1000kcal więc teoretycznie nie powinnam tu być ale od 1
marca zaczynam (podejście 2). A Wy dziewczynki już będziecie po ścisłej.
Pozdrawiam Cię serdecznie. Oby tak dalej. Dajesz mam nadzieje.

nareszcie wieczór

[santamanana]

i prawie isc spac mozna:)))) jeszcze tylko szklo kontaktowe i nynki:)) U mnie 1
dzień całkiem znośnie. Chociaż w brzuchu burczy nie powiem - ale zaraz sobie
jeszcze jakas ciepla herbate wypije - to pomaga. Ostatnio zostałam fanka
Liptona - ma fantastyczne sztucznie aromatyzowane herbaty o ciekawych smakach -
jak dla mnie rewelacyjnie zabijają uczucie glodu.
Voluptas - zaczynasz mnie denerewowac;))) Cos za mądrze gadasz, kobito!!!
Człowiek myśli że jest taki jedyny i wyjątkowy ze swoimi ogromnymi problemami,
a tu proszę - okazuje się że nie tylko nie jest sam, ale jeszcze że inni to
przetrawili i znaleźli z nich wyjście:))) To dobrze. Czyli można...Tylko trzeba
nad sobą popracować:) A co do liczenia do siebie to fakt. Chociaż jest łatwiej
we dwójkę - może tylko pozornie, ale jednak. Chociaz ja do końca też nie
polegam na nikim - teraz bede sie starac nie zawiesc samej siebie.
Strive to be happy:))) !!!!!

Santamanano,

[voluptas]

przeczytaj Ty dobrze skład tego Liptonka, czy on przypadkiem nie ma jakichś
owocowych śmieci w składzie. Bo jeśli ma to... time to say good bye :/ Niestety,
owocowe śmieci po prostu nie służą DC. Jeśli natomiast to aromat sztuczny - to
smacznego, czego życzę Ci zapijając burczenie brzuszne Dilmahem malinowym :)

Co do denerwowania, to stanowczo dementuję wszelkie pogłoski, jakobym to ja
kogokolwiek denerwowała ;) Czy słyszała koleżanka szanowna, że to od
rozwijającej się ketozy człowiek się robi nerwowy i nadpobudliwy? :))) No, więc
jakby co na przyszłość to nie ja tylko ketoza :)

Dobra, jest środek nocy i mąż się na mnie wydziera z pokoju, że godzina duchów
już minęła :)
Takoż w glorii i chwale kończę 5. dzień mojej diety myśląc z optymizmem o dniu
6., czego i Wam z całego serca zyczę! :)

Lalunko ;)

[voluptas]

a co Ty myślisz, że to jest forum tylko dla tych, co się proszkami faszerują?
Sama się po tym forum snułam od miesiąca, zazdroszcząc tym, którzy się DC
odchudzają i w końcu nie wytrzymałam, zmolestowałam lekarza o zgodę i... jestem
:) Więc myślę, że dla każdego, kto chce coś dla siebie zrobić, jest tutaj miejsce ;)
A co do refleksji i całej reszty? Widzisz, ja po prostu przeszłam pewną drogę -
choć może jeszcze nie dotarłam do upragnionej mety - ale mam już szmat za sobą.
I ta droga jest do bólu typowa, tak jak typowy jest problem otyłości mającej
podłoże w psychice. I całego okładu, czyli szukania pociechy w jedzeniu,
nagradzania się jedzeniem, uczt pożegnalnych, zaczynania od jutra, od 1-ego, od
urodzin... Jak my to wszystko doskonale znamy. Kiedyś się tego strasznie
wstydziłam, wiesz? Czułam się wręcz upokorzona moją słabością, z którą walka
była istną donkichoterią, bo ja tak naprawdę starałam się tylko zlikwidować
skutek, a nie przyczynę. I ciągle walczyłam z kilogramami, zamiast utulić duszę,
która tak bolała, że z bezradności starałam się zjeść cały ten ból we wszystkich
tabliczkach czekolady, które wpadły mi w ręce. Teraz nie ma we mnie ani wstydu,
ani obawy przed tym, "co inni sobie pomyślą" :) I wypisuję Wam tutaj te moje
smęty ;) nie dlatego, żeby popisać się, jaka to ja mądra, tylko dlatego że wiem,
że czasami człowiek w głębokim zagmatwaniu potrzebuje bodźca, takiej iskry która
sprawi, że nagle otworzą mu się oczy, że zacznie CHCIEĆ patrzeć na siebie i to,
co go otacza z innej perspektywy. Że zamiast dryfować w otchłań swojego
nieszczęścia zacznie walczyć z problemami, które go zalewają i w końcu dotrze
bezpiecznie do mniej lub bardziej metafizycznego brzegu. Dla mnie takim bodźcem
było jedno banalne zdanie, które ktoś kiedyś napisał mi w sms'ie. I klapki z
oczu zaczęły opadać, pojawiły się pierwsze pęknięcia w pancerzu, którym się tak
namiętnie otaczałam i to był początek końca moich problemów. Każda droga zaczyna
się od pierwszego kroku. Każda rewolucja życiowa zaczyna się od tej pierwszej
decyzji. A potem? To już tylko kwestia konsekwencji i motywacji... :)

Marzec... rozmarzyłam się o marcu :) Bo wtedy będę powoli kończyła mieszaną,
ważąc na pewno mniej niż 70 kg, bo wtedy zamówię sobie wyczekiwane od dawna
perfumy o zapachu wiosennego bzu i wtedy zacznę powoli acz konkretnie rozglądać
się za jeansami w rozmiarze 30 ;) I bardzo, bardzo chcę do tego marca
pomaszerować w Waszym towarzystwie :) Mam nadzieję, ze mnie tu samej nie
zostawicie? :)

Santamanana;)

[naranykota]

Nie wiem czy dobrze zapamiętałam nicka...;)
Proszę mi zdradzić jakie liptonowe herbaty są smaczne. No i w ogóle to nie
wiedziałam, że takie można pić...



pozdrawiam:)

do lilla25

[akolitka]

niestety muszę potwierdzić to co napisała voluptas - na ścisłej nei ma co
podjadać ani kęska, bo inaczej to się mija z celem. Sama jestem tego
przykładem - od tygodnia niby ścisła, ale z podjadaniem - rezultat WAGA BEZ
ZMIAN!!!a przecież nie o to chodzi. Więc od dziś przestaję się oszukiwać i
pilnuję fanatycznie ścisłej. Nie ma siły - sadło wynocha do sedesu!!!

Herbaty, ketoza ,Lilly

[santamanana]

Herbaty Liptona całkiem dobre to Oragnge Jaipur, Forest Fruit, Green Mint Tea
(jak guma do żucia miętowa). Ja jeszcze dodtakowo piję Pu- Erth melon&apple -
chociaż ma domieszkę owoców (sladową). Z aromatyzowanych herbat całkiem dobre
ma tez dilmah - waniliowo-jagodowa, cytrynowo-limetkowa i gruszskowa. Normalnie
wole z dodatnkiem naturalnych owocow, ale skoro tu nie mozna wiec jede na tych
z calkiem dobrym skutkiem.
W poprzedniej ścislej badalam czy jestem w ketozie paskami keto-diastix i bylam
wiec mysle ze te herbatki sa ok.

I wlasnie sobie tak pomyslalam - odnosnie Lilly i podjadania - jesli naprawde
nie mozesz wytrzmyac dobrze zjesc cos co nie zaburza ketozy i co nie wywola
napadu glodu (a tak jest w przypadku węgli, zwlaszcza prostych) - wiec chude
mieso gotowane, ryba czy bialy chudy ser w bardzo podbramkowej sytuacji nie
powinny załamać diety. Ale to tylko moje luźne uwagi.
Miłego wtorkowania:))

6 lutego, 6 dzień diety

[voluptas]

Coś dzisiaj gorzej się czuję - fizycznie. Trochę pobolewa mnie żołądek (od
czego, żurku ostatnio nie jadłam!), ogólnie jestem oklapła. Zjadłam pierwszą
saszetkę, teraz trzeba trochę popracować. Na szczęście dzień nie zapowiada się
szczególnie ciężko.
Eh... trzymajcie się, Dziewczynki!

[voluptas]

No już mnie trochę ten żołądek odpuścił na szczęście, więc do przodu.
Wiecie, zauważyłam jedną rzecz, której nie robiłam w zeszłym roku - tzn. teraz
dzielę saszetki. Kiedyś jadłam całe, bo zależało mi na tym, żeby dostarczyć
sobie więcej tego naszego pseudo-jedzenia, teraz _świadomość_ zjedzenia paru
łyżeczek czegoś nasyca mnie na następne 2 godziny. Trudno się mówi :) Bardzo
mnie cieszy perspektywa, że to już 6. dzień, że jutro skończę pierwszy tydzień a
pojutrze zacznę drugi...
Aha, waga dziś nic fajnego nie pokazała, jakieś tam marne 100 gram, niech się
wypcha ;) Poczekam do jutra.

[lilla25]

hej dziewczyny, po wczorajszych postach mowiacych o tym,ze ani kesa,ani
gryza,ze plukac usta itp...nie tknelam nic oprocz dc.(od wczoraj od popoludnia)
jakie sa moje przemyslenia na ten temat????po pierwsze uwazam to za moj
sukces,bo dzis i obiad i jedzonko dla Basi nawet nie lizniete:) a po drugie to
jestem tak glodna,ze mnie ....trafia:((((
mam w lodowce lazanie, ale by smakowala na takim glodzie:)))
ale nie dam sie,dzis zrobilam sobie makijaz,ubralam sie w miare normlane
ciuchy,nie ciazowe:) i poszlam do pracy,sluchajcie chyba z 6osob mnie zaczepilo
i mowilo,ze super wygladam:)
i to mi dalo takiego powera,ze szok!!!!takze dziewczynki moje kochane ja sie
trzymam,ale bez forum i bez wygadania sie,nie dalabym rady.
ps.przepraszam Was,za bledy tak w ogole, po pierwsze zawsze pisze w biegu,z
Basia na kolanach, po drugie z ortografii mialam w podstawowce 3tylko:)))))i
tak mi do dzis zostalo:)))
papap

popołudnie/wieczór prawie

[voluptas]

Lilla, mam nadzieję, że tego poweru starczy(ło) Ci do końca dnia. Tak trzymaj :)

U mnie dzień minął w sumie dość byle jak, psisko mi się rozchorowało (infekcja),
a na jutro mam zaplanowaną operację kici (guz sutka + przepuklina) i... boję się
jutrzejszego dnia. Z dietą ok, nawet już specjalnie głodna nie chodzę. Saszetki
dzielę. Teraz trzeba tylko wlać w siebie jeszcze z pół butelki wody mineralnej i
chwatit. 6 dzień będzie można uznać za szczęśliwie odfajkowany.

[lilla25]

jw z czego jestem niezmiernie dumna!!!!!glodna jestem jak pies,ale nakrca mnie
to,ze nic nie skubnelam i jeszcze bardziej sie trzymam,teraz wiem,ze jakbym sie
zlamala chociaz malym gryzem to idzie caly bochenek chleba,wiec sie trzymam,ale
jest ciazko:(((teraz pije herbatke,pozniej moze jeszcze jakas czerwona i
spac,papapa,pozdrawiam Was
ps.to juz 6 dzien!!!:)ciekawe jak co jutro moja waga-oszustka pokazuuu:)

[santamanana]

a też nieżle dzis dalam rade , nawet przed chwila sobie minimalnie pojezdizlam
na rowerku - bardzo lajtowo:) U mnie to dopiero 2 dzien wiec energii mam wbród.
Zaraz sobie ide zrobic kąpiel z pianą w ramach kochania siebie i
rozpieszcania:)))
Lilla - gratuluje. Ja nie wiem czy bym dala rade utrzymac diete majac dziecko i
normalnie gotując dla rodzinki. Chapeux bas!!!!
Voluptas - bądź dobrej myśli z kicią.

[lilla25]

santamanana: w ramach kochania siebie i cukrowania sobie nawzajem, dziekuje
bardzo za gratulacje i uznanie:)))powiem Ci,ze to pikus,tak gotowac i paprac
sie caly dzien w jedzeniu;))))
voluptas: trzymam kciuki za kotke, ja mam pieska labradorka-dzieki Bogu
zdrowa,ale wczesniej mialam pinczerka- Bajeczke i miala dwie operacje guzków na
piersi, stresol niesamowity:(((no ale tak trzeba,zeby zwierzaczki byly zdrowe.
pozdrawiam Was.

Voluptas!

[laluna1000]

Wiesz, kawał mądrej baby z Ciebie. Nie mam za bardzo czasu siedzieć non stop na
forum i pisać, ale czytam i podziwiam. Troszke zazdroszcze, ale i powoli
motywuje się. Obysmy w tym marcu się spotkali... pozdrawiam

[mad-len1]

Nieśmiało witam wszystkich!Czy pozwolicie,że do Was dołącze ?Od poniedziałku
czytam to forum no i moją pierwsza reakcją był telefon do kalorie.pl-zamówiłam
dietę na tydzień,ale już żałuję ,że nie na 21dni.Będzie to moja pierwsza
przygoda z DC.Mam nadzieję,że dam rade bo jestem zawzięta-przeżywałam
kilkodniowe głodówki,oczyszczania z toksyn i takie tam...Nie powiem było cięzko
ale zawsze wytrwałam.Czytanie o waszych zmaganiach zmobilizowało mnie do
schudnięcia .Moja nadwaga nie była dla mnie nigdy problemem nr1 .Problemem jest
kupienie fajnych ciuchów,rozebranie się na plaży itp.Ogólnie się akceptuję ale
minus 12kg to byłoby super.Jutro dostanę przesyłkę z DC.W czwartek będzie mój
pierwszy dzień pierwszego tygodnia, u Was pierwszy dzień drugiego
tygodnia .Będe się dzielić swoimi zmaganiami i prosić was o pomoc .Czy mogę na
to liczyć??

7 dzionek

[naranykota]

A czemu nie? :) Dawaaj;)
Coś się wcześniej budzę- przez tą dietę czy jak? W nocy śpię- a jakże-kocham
spać:))
Siódmy dzień- szkoda tylko, że nie otrzymałam paczki z żarciem, dziś się
spodziewam, bo w przeciwnym razie nie zjem zuupy-buu
A czuję się fajnie. Mam energię,a nie mam napadów głodu. Lekkie ssanie owszem,
ale to pod kontrolą. Pozdrawiam i fajnego dnia!

r w-k

[voluptas]

Naranykota, widzę, że wreszcie ktoś inny "zapala światło" w wątku:)
Ja dziś jestem wpół przytomna i pewnie będzie tak cały dzień. Wczoraj poszłam
spać koło 2. bo oglądałam najpierw Tango Saury, a potem jeszcze cos trzeba było
w domu zrobić. Nota bene jeśli ktoś oglądał Tango, to nie wiem, czy zwróciłyście
uwagę na to, co ja: jedna z tancerek, pierwsza dziewczyna reżysera, wcale nie
miała figury modelki-wieszaka: była wiotka, gibka, tańczyła obłędnie, mając przy
tym pełne piersi, okrągłe biodra i mocno zbudowane nogi. Podoba mi się strasznie
ten typ sylwetki, sama taki mam, więc jeszcze kilka kg w dół a potem po prostu
trzeba wyćwiczyć i wymodelować wszystko po kolei...
Wstałam za to o 5. - moja kocica ma operację o 13, wet. pozwoliła karmić do 8h
przed operacją, w związku z czym chciałam jeszcze dać im jeść, żeby głodne nie
były, bo kocice mam trzy i takie trzy głodne furie są ciężkie do opanowania. A
przecież nie mogę nakarmić dwóch a nie dać jednej. To chyba trochę tak jak z
dziećmi... W końcu po tej pobudce wróciłam do łóżka, ale już nie mogłam zasnąć -
mąż się wiercił, ściągał ze mnie kołdrę, ja nie mogłam sobie miejsca znaleźć - w
związku z czym dzien zaczęłam o porze nieprzyzwoitej. Zapowiada się ciężki - a
potem perspektywa spania z kotką w kuchni na polówce, bo muszę ją odizolować od
pozostałych zwierzaków. No ale nie takie rzeczy już człowiek robił.

Lilka, gratuluję Ci serdecznie, że się zawzięłaś i wytrwałaś. Dziś - to samo :)
Na punkcie chorób zwierząt, kotów zwłaszcza, mam lekką paranoję: dwa koty, żaden
nie dożywszy 4 lat - umarły mi w ciągu ostatniego 1,5 roku, oba na moich rękach,
oba ratowane wszystkimi dostępnymi środkami. Dlatego tak bardzo chciałabym, żeby
już było po operacji, żeby Maniusia wracała do siebie.

Santamanana - dzięki!

Lalunko, ja po prostu prawie cały dzień pracuje przy kompie, więc zaglądanie na
forum czy pisanie na parę słów to tu to tam, jest dla mnie po prostu formą
relaksu i przerwy :) Dlatego tyle się tu produkuję :)

Mad-len1 - fajnie, że do nas dołączysz! :) Podoba mi się bardzo Twoje podejście:
jest dobrze, a może być lepiej - z takiego samego założenia wychodzę i bardzo to
pomaga w narzucaniu sobie reżimu :)

Iwkago, mam Ci trochę do napisania - już nie w tak nerwowym tonie, jak wczoraj
(przepraszam...), ale to po południu albo wieczorem, teraz i weny brak i za dużo
innych myśli po głowie lata.

Miłego dnia, Dziewczyny i... trzymajcie kciuki za moja kićkę.

[paulina46]

Trzymam kciuki za zwierzaki.Ja mam dwa pieski kundelki i nawet jak maja katar
to zaraz rozpaczam,więc Cie rozumiem.Będzie dobrze.
Co do dietki to jakos leci,troche pobolewała mnie głowa ale zaserwowałam sobie
herbatke i jakby lepiej.Ale nudno tak nic nie podgryzać.Jednak nawyki
żywieniowe mam okropne.Zaczynam dostrzegać wiele rzeczy.Brrr.Tylko
wytrwać.Wyczytałam gdzieś takie hasełko ,niech wszystkim przyświeca -Piękny
dzień na początek nowego szczupłego życia-.Pozdrawiam :).

Paulina,

[voluptas]

przede wszystkim kwestia praktyczna - jeśli pobolewa Cię głowa, to napij się
cienkiej kawy, na DC mamy przeważnie obniżone ciśnienie, więc bóle głowy mogą
być wywołane tym właśnie+fatalnym biometem.
A DC to świetny przyczynek do zmiany nawyków żywieniowych, wiem co mówię :)
Zresztą pamiętaj: jeśli wrócisz po DC do "normalnego" jedzenia, to stracone w
pocie czoła kilogramy wrócą zanim się obejrzysz.
Hasło fajne :) A ja dodam swoje: każdy nowy dzień to dostateczny powód, żeby
zrobić coś dla siebie :)
Pogłaszcz ode mnie swoje psiska! :)

Do voluptas....

[iwkaga]

Nie przepraszaj , wszystko ok., widzę ,że dzisiaj masz na głowie co innego,
inne problemy, dlatego moje odłóż sobie na kiedy indziej, jak się trochę u
Ciebie wyciszy sytuacja, to dopiero wtedy pomyśl o mnie, ale nie stresuj
się ,tym czym nie powinnaś...
Trzymam duże kciuki za twoją kicię, współczuję, ale wszytko się powiedzie i
będzie dobrze na pewno...głowa do góry.
Mega pozdrowionka!!!Iwona-IWKAGA

[lilla25]

zjadlam okolo 11 3 marchewki gotowane z zupy.:(((nie wytrzymalam,bylam glodna i
do tego wkurzona(sprzeczka rodzinna) i do tego jeszcze dzis sie nudze
niesamowicie i tylko mysle o jedzeniu.ale od tamtej pory nic nie tknelam.ale
stalo sie...:(
voluptas bedzie dobrze.
dziewczyny nie badzcie tak miekkie jak ja!!!trzymajcie sie!

Iwka :)

[voluptas]

dzięki za kciuki i w ogóle :) I przepraszam, za przekręcenie Twojego imienia,
byłam (nie wiem, skąd mi sie to wzięło) przekonana, że Iwkaga to połączenie
imienia Aga, plus nazwiska na "Iwk..." A to się okazuje, że w drugą stronę ;)
ściskam!

[edziuch]

Voluptas, tak mnie natchnęło, kiedy czytałam o tej tancerce z Tanga (film
widziałam, jak najbardziej, w końcu jestem iberystką :-). Od jakiegoś czasu mam
wielką ochotę zapisac się do szkoły tańca -nie takiej z tańcem towarzyskim,
tylko jakaś salsa - solo. Nie przepadam za aerobikiem, ani za siłownią. Wolę
rower, basen, czy właśnie taniec.
Powiedz mi, proszę, czy Ty, wychodząc ze ścisłej chodziłaś gdzieś na firness,e
tc, czy też sama staralaś się dostarczać sobie ruchu?
I jeszcze jedno:gdzieś u góry jest mój dzisiejszy post w sprawie przerwy w
ścisłej - zerknij i napisz w wolnej chwili, co o tym myslisz. Będę bardzo
wdzięczna, ponieważ wiem, że masz spore doswiadczenie, jesli chodzi o DC

Edziuszku :)

[voluptas]

widzisz, ja taka popaprana jestem, że wszelkie formy aktywności zbiorowej
napawają mnie irracjonalną odrazą. Poza tym jestem leniem i sam proces "zebrania
się" i pójścia gdzieś mnie nie pociąga. Po zeszłorocznych ścisłych kupiłam sobie
stepper. Tzn. żeby oddać cesarzowi co cesarskie: mąż mi kupił w prezencie
urodzinowym :)) W każdym razie staram się na tym stepperku łazic, moze nie tak
czesto, jak bym chciala, ale ze 4 razy w tyg po 30 minut to basic. A to plus
kosmetyki antycellulitowe robi cuda :) Teraz myślę jeszcze o basenie, nawet
kostium już kupiłam i mam "ekipę" do której mogę dołączyć, ale czekam z tym do
końca ścisłej, bo ja jednak dość realnie mierzę siły na zamiary i teraz
specjalnie ich dużo na dodatkową aktywność nie mam. Taniec mnie pociąga. Jestem
platonicznie zakochana w tangu, niestety mój mąż ma ujemne poczucie rytmu i
rusza się jak kij od miotły, więc po prostu na razie nie mam z kim chodzić. Ale
pożiwiom, uwidim, nauczenie się tanga to jedno z moich większych marzeń. Kiedyś
trzeba będzie zabrać się za jego realizację :)))
A w Twoim watku odpiszę Ci za chwilę.

[edziuch]

Dziękuję bardzo za odpowiedź. Wiesz, z tym steperem to chyba niegłupi pomysł, a
już calkiem niegłupio byłoby szepnąć o tym pomysle mojemu facetowi... :-)
Na basen kiedyś chodziłam regularnie, ale również dlatego, że na basenie na
Potockiej miałam znajomego ratownika i ... darmowe wejściówki. Teraz mieszkam
na Tarchominie, kiepsko tam z basenami, no i z moim czasem wolnym też. Wiosną
będą wycieczki rowerowe, a poki co, chyba jednak muszę się zmobilizować do
ćwiczeń w domu. Coś na pewno muszę robić, skoro od dziś nie jestem już na
ścisłej, tylko na 1000 kcal. Poza tym zawsze odrobina sportu dobrze mi robiła,
kwestia mobilizacji i samodyscypliny, muszę się zawziąć, bo inaczej moja skóra
zacznie zwisać, a to będzie tragedia.
A propos:jakich kosmetyków do ciałka uzywasz?
Ja, żeby spróbować i żeby trochę zaoszczędzić, od paru dni stosuję kosmetyki
Eveline, o których usłyszałam tutaj, na forum. Wiem, że super działa Avon - na
pośladki i brzuch, tylko cholercia, drogie to trochę...
A taniec? U nas jest odwrotnie. To znaczy ja nie potrafię tanczyć w parach,
jakoś prawie przez całe życie byłam sama, może to dlatego. Za to mój mężczyzna
jest dobrym tancerzem....
A tak w ogóle, skoro jest tu kilka osob z Warszawy, to może kiedyś spotkać by
się...??

a'propos ruchu

[santamanana]

mnie osobiscie motywuje chodzenie na jakieś zorganizowane zajecia
i to nie koniecznie aerobik czy inne grupowe zajęcia - ale karnet do klubu
fitness, gdzie jest dobrze wyposażona sala kardio ze stepperami, rowerkami,
biezniami, gdize sobie mozna przyjsc na godzine i pocwiczyc, to cos dla mnie.
Bardzo mnie mobilizuja osoby cwiczące obok:) W domu mam rowerek na ktorym
jezdze - ale czesto po pol godzinie mam dosc - w klubie zawsze jezdze min. 1h:)
Takze po scislej funduje sobie karnet do klubu - całoroczny:)
a potanczyc tez bym chciala - taniec towarzyski, zwlaszcza latino tez mnie
pociaga:) Ale z braku partnera na razie nie dla mnie, ale pażywiom, uwidim;))

Edziuszku - kosmetyki do cielska ;)

[voluptas]

Widzisz, gdybym miała schudnąć 10 kg, to pewnie używałabym co popadnie i
postawiła na regularność. Ale jeśli ja w sumie chcę zrzucić 55 kg, to nie ma po
prostu takiego tematu, jak oszczędzanie na produktach do ciała. To i tak cud, że
mam skórę w takim stanie, w jakim mam i chirurg, który mi woreczek wyżynał, po
prostu nie mógł mi uwierzyć, że schudłam już ile schudłam - bo po skórze tego
nie widać. A przy okazji facet zajmuje się także chirurgicznym leczeniem
otyłości, więc doświadczenie z otyłością i ludźmi na różnych etapach walki z nią ma.
Ja właściwie jako basic traktuje dwa preparaty:
Lipostretch Vichy, używany właściwie na całe ciało, a musowo na brzuch, biust i
ramiona. Genialnie ujędrnia, nawilża równie fantastycznie, to właśnie on
uratował mi ramiona. Wcześniej uzywałam Dermedica LipidioEnd, dobry, tańszy niż
Vichy, ale w pewnym momencie to już było za mało. Poza Lipostretchem używam co
jakiś czas na całe nogi plus uda Lipocure, tyż Vichy. Cellulit znika jak za
dotknięciem czarodziejskiej różdżki, skóra się pięknie wygładza i ujędrnia. Nie
stosuje go stale, bo po kuracji efekt wygładzenia utrzymuje się do 4-5 miesięcy.
Poza tym na resztę mojej szanownej osoby (a niewiele tego zostaje :) ) używam
balsamu takiego, jaki mam, czyli przeważnie jakiegoś bezzapachowego aptecznego,
albo czegoś z linii zapachowej perfum, o ile akurat takowy posiadam :)

W pewien sposób jednak "ekonomizuję" moje nieekonomiczne wydatki :) tzn.
preparaty o których piszę, kosztują a aptece Lipocure 100 zł za 100 ml a
Lipostretch ok. 80 zł. za 200 ml. Ja kupuję je na Allegro, w cenie ok. 50 kilka
zł za każdy i za każdym razem zamawiam po 2-3 sztuki, żeby cena przesyłki jakoś
się rozłożyła. No ale mimo to na samą pielęgnację ciała, doliczając pierdółki
typu żel pod prysznic, krem do rąk i stóp idzie miesięcznie jakieś 150 zł. Cóż,
mówi się trudno, to są tzw. koszta ukryte diety.

Poza tym stosuję peeling kawowy i regularnie owijam się w folię, cudownie to
robi skórze :)

A spotkanie? Fajny pomysł, z tym, że ja się na to piszę za jakieś 2 tyg, jak już
kocica dojdzie do siebie. Poza tym bardzo chętnie :))

[edziuch]

Wielkie dzięki za odpowiedź o kosmetykach. Zgadzam się, że Vichy są jednymi z
lepszych, tez kiedyś używałam, tyle, że teraz trochę zarobki mi spadły,
pojawiły sie inne, stałe wydatki i jakoś to wszystko trzeba pogodzić. A Avon z
serii Anew też polecam, gdybys chciała spróbować. kiedyś stosowałam przez 4
miesiące i miałam fantastycznie jędrną skórkę, brzuszek bardziej spręzysty,
tylko co z tego, skoro niespecjalnie diety się trzymałam.
Ja na razie ze skórą nie mam problemów i mam nadzieję, że przy odrobinie ruchu
nie będę nigdzie obwisać. Startuje z podobnego do Twojego pulapu, czyli przy
wzroście 172 cm, miałam 20 dni temu 105 kg. Teraz mam 97 z groszami, więc idzie
jak na razie nieźle. trochę matrwi mnie, że teraz, przy diecie 1000 kcal,
wolniej będę chudła, ale chyba za dwa tygodnie znowu przejdę na ścisła, teraz
postaram się dostarczyć organizmowi trochę białka, bo chyba go potrzebował.
dzisiaj, pierwszego dnia diety 1000 (obliczyłam, że tak naprawdę zjadłam jakieś
800-900 kcal,więc jest ok), czuję sie nareszcie świetnie, a i brzuszek bardziej
płaski, niż na ścisłej, nie wzdęty, no i wreszcie jakies normalne smaki:
gotowane mięsko, warzywka, etc. Czuję sie objedzona, mimo, że zjadłam mniej niż
zalecają. Mam nadzieję, że to droga do sukcesu.
Czy ważysz sie rano czy wieczorem? Ja zauważyłam, że rano waga pokazuje troche
mniej, choć i tak ogólnie od kilku dni stoi w miejscu, za to po ciuchach widać,
że schudłam a i od przynajmniej 2 osób to usłyszałam, w tym od mojego
przyszłego teścia!
Pozdrów ode mnie kotka i ucałuj w chory nosek :-) Niech zdrowieje.

[edziuch]

Voluptasie, wejdź na www.superapteka.pl. Korzystałam z niej, kupując leki.
Robisz u nich zakupy przez net,a mozesz odebrac osobiście - apteka na rogu
Puławskiej i Rakowieckiej. Mają Lipostretch za 59,84 zł, więc trochę taniej niż
allegro - wiem, bo na allegro też juz sprawdzałam, a jakże :-)

[lenona1]

Z tym spotkaniem to świetny pomysł, pisze się... Ja mieszkam na Włochach.

:)

[voluptas]

Ochota się kłania :)))

[edziuch]

no a ja na Tarchomie (po francuzku: Tarszomę,hi, hi). Ale pracuję na pograniczu
Mokotowa i Ochoty, więc któregoś dnia wieczorkiem....

[mataga3]

Mam nadzieję,ż koteczką wszystko w porządku.Ja mam dwa kocurki i jestem na ich
punkcie zupełnie odjechana. Życzę zdrówka dla całej gromadki.

wieczór dnia siódmego

[naranykota]

Miałam dzikie myśli, na szczęście szybko pozbyłam się ich, że skoro już schudłam
ok 3 kiloski to może nie ma co dalej pościć...? Co za durny pomysł! Na
szczęście mam bardzo wspierającego mężusia, który bacznie przygląda się moim
zmaganiom z kilogramami i kibicuje mi całym sobą;)

Nie dam się! Przynajmniej jeszcze nie dziś. A u Was jak minął dzień siódmy?

Pozdrawiam:)

[santamanana]

Czesc dziewczyny!
U mnie trzeci dzien dopiero ale trzymam sie mocno. Nawet nie mam akis pokus -
bylam na zakupach i sie powstrzymalam od kupna: coli, kolejnych gum do żucia
(które pochalaniam w ilosciach hurtowych) oraz slodzika - chcialabym sie
odzwyczaic od tych slodzikow wszystkich bo to jednak paskudztwo jest okropne.

Naranykota - ani mi sie waz przestawac!!!! Trzy poszlo weg to dobrze, ale
przeciez chcialas wiecej i tego sie trzymaj.

Voluptas - mam nadzieje że z kocice masz już w domu i sie nią opiekujesz,
zebyszybko wrocila do formy:) A propos dżinsów w rozmiarze 30:0 Wlasnie sobie
uswiadomilam ze ja takowe nabylam niedawno - ze strechem, wiec udalo mi sie
moj "tyłeczek" wcisnąć:) Ale teraz widze że, jak to moj bratanek
mowi "spadywują bździungwy" - w pasie luźne są:))) I choć kupione 2tyg. temu to
mi nie żal, niech spadywują coraz bardziej;)))))

Lilla - mam nadzieje ze do wieczorka, po porannym niepowodzeniu dotarłaś bez
dalszych wpadek. Imho nie problemem są kaorie z tych marchewek ale to, że w
sytuacji stresowej zareagowalas, tym co jest tak naprawde przyczyna problemów z
wagą większości z nas - zjadłaś problemy. Bo to nie głód był przyczyną tylko
nerwy (tak wywnioskowałam). Trzymaj się :)))

7 dzień zaliczony

[voluptas]

dziś tylko daję znać że żyję i że dzień odfajkowany przepisowo.
Kocica już po operacji, zabieg się udał, ona dochodzi do siebie po narkozie i
wskakuje już półprzytomnie na meble, ja ledwo żywa marzę o spaniu, ale nie moge
się położyć, dopóki ona bardziej nie oprzytomnieje ;/ W każdym razie dobra
wiadomość jest taka, że na RTG wyszło, że nie ma żadnych przerzutów do organów
wewnętrznych, więc są duże szanse, że Mańcia wyzdrowieje :)
Wasze posty przeczytałam, dziś nie odpiszę bo nie myślę, mam nadzieję, ze łapnę
w nocy trochę snu.
Do jutra, Kochane i dzięki za trzymanie kciuków! :*

[lenona1]

Och jejku!! Dawno mnie tu nie było a tu takie fajne i motywujące rzeczy
piszecie. Ja doszłam do wniosku że jak dłużej posiedze w domu to nigdy nie
schudne- i wczoraj zapisałam się na studia, a wszystko po to aby chociaż raz na
dwa tygodnie wyjść do ludzi. Nie wiem jak sobie przypomne jak się uczyć, bo już
mineło 3 lata od kiedy skończyłam studia. Obciełam też włosy i planuje je
ufarbować tylko nie wiem jaki kolor- musze przyzwyczaić się do tych włosów.
teraz mąz płacze że wolał długie, ale co robic jak połowa wypadła po ciąży.
Pewnie jeszcze je obetne bo rośnie mi na głowie taki smieszny jeżyk, tylko
szukam jakiejś odlotowej fryzury. No i jutro Scisła to już chyba z czwarte
podejście, ale teraz przynajmniej coś się dzieje w moim życiu. A dla mnie to
właśnie jest recepta na diete- ja zauważyłam ze jem jak się nudze!!!

LENONKA! NARESZCIE!

[laluna1000]

Cześć Żabka!
No nareszcie się odezwałaś... Jak tam u Ciebie? Jak Malutka? i Starsza? Super
ze zapisałaś się do szkoły. odpisz mi o wszystkim. Świetnie że znów zaczełaś
DC. Warto! pozdrawiam Cię gorąco

[lenona1]

U mnie właśnie stukneło 100 magiczna cyfra- jak widzisz i jak się słusznie
domyślasz pozwoliłam sobie na duuużo- i prosze, długo nie trzeba było czekać.
Ale już wracam z nowym zapałem, nowym życiem i nowym wyglądem- ale te włosy to
porażka- szukam fajnej oryginalnej fryzurki, naprawde mam połowe włosów a na
miejsce tych co wypadły wyrastają takie śmieszne- wyglądam komicznie. Iga
chodzi do przedszkola a Kaja zaczyna siadać( przy starszej martwiłam się że za
późno- 8 miesięcy a Kaja niecałe 5- i też źle- bo za wcześnie) A co u Was? Jak
wytrzymujesz rozłąke, i jak tam przyjeli Cie w pracy? A córcia podobała się
stronka z teletubisiami?

[lilla25]

czesc dziewczynki, nie bede sie rozpisywac o tym co sie wydarzylo wczoraj po
zjedzeniu moich 3 marchewek,bo to nie ma sensu:((( :)))
w kazdym badz razie, waga w gore nie poszla, na wadze jakies 2,5kg, po ciuchach
i po mnie samj widac lepiej:)
dzis zaczynam kolejny dzien,mam nadzieje,ze do konca scislej zrzuce jeszcze
chociaz z 2kg.
a jak u Was? jak sie trzymacie?jak pogoda w Waszych miastach?:) w Zielonej
Górze spadl snieg!!
voluptas: jak kotek?
pozdrawiam,papapa

[paulina46]

Hej.Troche mi smutno.Dzisiaj trzeci dzien i napój capucino-dla mnie
porażka.Waga stoi.Cierpie w samotnosci,ale musze przetrwac bo jak patrze do
lustra to mi jeszcze gorzej.Pozdrawiam ,dziewczyny odzywajcie się,bo samej
ciężko.

Paulina,

[voluptas]

waga ruszy :) Jeśli ma Cię to pocieszyć: u mnie też stoi na cholernych 74 kg
(dziś 74,2), co mnie irytuje niemożebnie, bo dla mnie taką granicą nie do
przejścia jest 73,5. Jak je zobaczę to chyba odtańczę kankana na uszach ze
szczęścia ;)
A do swojego odbicia w lustrze po prostu się uśmiechnij. Przecież Ty i ta fajna
kobitka, którą w nim widzisz, razem musicie się zawziąć i dołożyć wszelkich
starań, żeby było z dnia na dzień lepiej i lepiej :) A jeśli nauczysz uśmiechać
się do siebie, świat odwzajemni Twój uśmiech.
Ściskam, miłego dnia!

U mnie dzien 4

[santamanana]

i hehe - nie moge uwierzyc - 4 kilo mniej:)
wiem że to nierealne - i zeszła woda i wyczyscily sie jelita troche (sama
troche oszukalam i sie opilam przed pierwszym wazeniem, ale za to teraz mam
wieksza motywacje:)) Chociaz do mojej magicznej granicy ktora na tej sciselj
chcialabym przekroczyc mam jescze 5,5 kg - raczej nie sadze ze sie uda. Dzisiaj
rano sprawdzalam sobie paskami, ze weszlam w ketoze, minimalnie, ale jest:)))))
Trzymajcie sie dziewczyny, pogoda paskudna tu w Poznaniu tez - ledwo sie moim
maluszkiem do pracy dokulałam.
Chyba czas na kolejną kawę, bo cisnienie spada mi strasznie.

Santamanana,

[voluptas]

no i jak tu nie twierdzić, że DC robi cuda :))) Na tej samej zasadzie ja 1 dnia
ścisłej rano ważyłam 79,2, ale też sobie doskonale zdaję sprawę z tego, że moja
"normalna" waga oscyluje w granicach 76-75, a to co na wyświetlaczu to efekt
solidnego napchania, które fundowałam sobie przez kilka dni z rzędu, ergo
teoretycznie na ścisłej schudłam 5 kg! :D W praktyce ok. 2 ;)
5,5 kg to dość ambitne założenie, zwłaszcza dla kobiety z niewielką nadwagą i to
w zimie :) Ciekawa jestem, ile z tego uda Ci się uwalczyć? Ja byłabym wdzięczna
losowi za dojście jak najbliżej do 70, o przekroczeniu nawet nie marzę... :)
Pozdrawiam!

[mikag5]

Hej, dziewczyny
Jestem nowa, dziś 11 dzień na DC, muszę przyznać, że z zainteresowaniem czytam
o waszych spostrzeżeniach w większości nastajają mnie one bardzo pozytywnie
szkoda, że wcześniej nie wpadłam na to forum aż miło popatrzeć jak się
wspieracie to bardzo duża pomoc zwłaszcza dla łasucha takiego jak ja,niestety
rewelacyjnymi osiągnięciami pochwalić się wam nie mogę, tylko 3 kg. choć luz w
spodniach a pierścionki spadają z palców - zupełnie nie rozumiem jak to
możliwe, mam jednak nadzieję, że coś się ruszy, życzę wam wszystkip powodzenia

[voluptas]

Lilka, napisz, co się działo wczoraj po zjedzeniu marchewek. Wiem, że się tego
wstydzisz i Ci głupio, ale spróbuj odpowiedzieć (sobie przede wszystkim) na
pytanie: dlaczego tak się stało.
I nadal namawiałabym Cię na przejście na mieszaną. 1 odpowiednio skomponowany
posiłek zamiast ataku łakomstwa, kiedy wsuwasz wszystko, co Ci podejdzie, jest
leszy, niż udawanie, że ciągniesz ścisłą. Sorry...
Ja trzymam się dobrze, chociaż fizycznie jestem zmęczona. Pogoda w Warszawie
paskudna, nie ma słońca, pada śnieg: ja generalnie nie znoszę zimy, więc tylko
czekam aż się skończy. Z pozytywów: jeansy, te nowe, robią się przyjemnie
luźnawe w udach - a uda to moja pięta Achillesowa).
Trzymaj się mocno i pisz do nas!

[mataga3]

CZeść. Koszalin biało- czarny, ale ogólnie beeee. Trzymamy sie dobrze(z mężem)
Właśnie mija 10 dzień, czyli praktycznie półmetek ścisłej. Ja czuję sie super,
mąż też ok.Ciuchy już tak nie obciskają mojego powabnego cielska,stopy nie są
podpuchnięte, jeśc się nie chce- czego chcieć więcej.No a pozatym NIEDŁUGO
WIOSNA!!!!!!!!

8 lutego, 8 dzień.

[voluptas]

świecę światło, czyli zaczynam. Zmęczona jestem potwornie spaniem na raty, mam w
rękach zakwasy po wczorajszym dźwiganiu klatki z kotką i zawroty głowy - sama
nie wiem od czego. Ogólnie do kitu. Ważne, że kocica czuje się dobrze i że
dochodzi do siebie - mały diabeł w coraz lepszej formie.
Będę sobie stukać do Was na raty, bo i tak cały dzień krążę a okolicy kuchni i
komputera - jestem tu zamknięta z kicią, którą musze odizolować od pozostałych
zwierzaków i pilnować.

do voluptas

[lenona1]

Kochana powiedz mi jak po takim dużym spadku wagi wyglądała twoja skóra i
piersi- troche się boje a mam tendencje do rozstępów(genetycznie)Czy twoja
skóra się wchłoneła- bo ja jestem takie typowe jabłko -olbrzymi brzuch i biust,
a dół ujdzie.

To co piszesz o kochaniu siebie to prawda. Przeczytałam też co pisałaś o
ketozie- i wiesz ja kupiłam dla męża mrożonki- kluski sląskie, kopytka,
warzywa, zupy- Ugotowałam gar bigosu i usmażyłam z 20 kotletów w porcje i do
zamrażalki- koniec z gotowaniem i próbowaniem, zrobiłam zapasy na całą diete.
Tym razem się nie poddam, zawsze najgorszy był dla mnie obiad- koniec z tym.

Zaczełam też troche czasu poświęcać tylko sobie- wychodze na spacer, chodze do
solarium- nawet ciesze się z godzinnego prysznica. Ja dotąd myślałam tylko o
moich bliskich i tak naprawde wydawało mi się że jak troszke zajme się sobą to
będę złą żoną i matką. Teraz już wiem że to ja musze być szczęśliwa- wtedy
rodzina też mnie docenia. Dlatego te studia- to był najlepszy czas w moim życiu-
szczęśliwa, zadbana, dowartościowana i potem zaczeło się - 3 lata jakiegoś
niezadowolenia- niby mam męża-fajnego, cudowne dwie córeczki a sama się gdzieś
zagubiłam. Twoje przemyślenia dały mi siłe do tego aby pomyśleć teraz troche o
sobie.
Dziękuje za to że poprostu Jesteś i że wspierasz nas wszystkie!!

Do lenony...

[iwkaga]

"Zaczełam też troche czasu poświęcać tylko sobie- wychodze na spacer, chodze do
solarium- nawet ciesze się z godzinnego prysznica. Ja dotąd myślałam tylko o
moich bliskich i tak naprawde wydawało mi się że jak troszke zajme się sobą to
będę złą żoną i matką. Teraz już wiem że to ja musze być szczęśliwa- wtedy
rodzina też mnie docenia."
To bardzo mądre słowa , bardzo dziękuję...
To jak miód na moje rany...
Pewnie mnie nie znasz, ale może czytałaś o moich problemach w innych postach.
dużo pomaga mi też voluptas.
też jesteś dowodem , że jak się chce to można...
Chcę zacząć z lalunka od marca, teraz jeszcze czas refleksji..
Ale to miło , że tak wartościowi ludzie tutaj zaglądają jeszcze i wspierają
słabych.Pozdrawiam . Iwona-IWKAGA

do voluptas....

[iwkaga]

Witam,cieszę się ,że twoja kotka już lepiej.
U mnie nastrój coraz lepszy,choć dzisiaj ogłosił swoje odejście szef, z którym
pracowałam z ogromną przyjemnością od 14 lat, bolesna strata i niepewne jutro...
U mnie czas przemyśleń i refleksji.Zaczynam planować niektóre rzeczy.Chciałabym
zacząć DC od marca , planuję to z lalunką,ale w ramach "resocjalizacji" zaczynam
szaleć od soboty. zawsze marzyłam o wypielęgnowanych dłoniach , dlatego w sobotę
wybieram się do manicurzystki po akrylowe pazurki, potem w planach kawka na
mieście z koleżanką...to w ramach programu "pokochaj siebie, inni będą kochać
cię jeszcze bardziej"
Jak myślisz, czy można to potraktować jako chociaż mizerne postępy???
Zaczynam sobie uświadamiać, że moje ciągłe zmęczenie zagnieździło się w głowie i
muszę uruchomić swój mózg , by nie doprowadzać się do takiego stanu , który nie
ma końca.Przecież nikt inny nie podejmie za mnie decyzji ani odpowiedzialności.
To moje życie, i to ode mnie ma zależeć ,jeżeli nie wszystko ,to choć większość.
Chcę czuć się szczęśliwa, potrzebna, piękna i dopiero na końcu szczupła.
Wiem , że to dopiero początek mojej drogi, ale zaczynam chyba widzieć to małe
światełko w tunelu, o którym pisałaś.
Dzięki Tobie zrozumiałam kilka b. ważnych spraw.dlatego dziękuję , że jesteś i
proszę byś była dalej.
Pozdrawiam.Iwona-IWKAGA

Brawo Dziewczyny!.

[laluna1000]

I tak trymać Dziewczęta! Zadbajmy wkońcu o siebie! Nam też się coś od życia
należy. Jesteśmy piękne, poświęćmy troszke czasu na spacer, dobrą książke ,
spokojną muzyke... Trzeba też się troszke relaksować! więc do roboty!
Chyba sama jutro wybiore się do fryzjera..... pozdrawiam

[surflife]

Dzien dobry w piatek..:))

czytam Was z ukrycia... balam sie pzred soba przyznac...ale dzis 5 dzien
sukcesu. nie czuje w ogole glodu, waga ani drgnie ( pewnie zepsuta:)), ale mam
wrazenie ze jestem jakby ciut mniejsza... troszke sie martwie brakiem spadku
wagi, ale zqmierzam I DAM RADE skonczyc ten cykl, potem 1000 kcal potem 2 cykl
i mieszana. Zgodnie ze wskazowkami voluptas.:))) wierze jak nigdy ze mi sie
uda..mimo ze wioeczorem mialam lekkie zalamanie vide: waga stoi.

[paulina46]

U mnie tez waga stoi i właśnie szukam przyczyny.Ale trwam dalej.Trzymajmy się!

Surflife :)

[voluptas]

wyłaź z ukrycia i chodź do nas - w kupie naprawdę raźniej! :)))

Po pierwsze - wagi łazienkowe kłamią! Jeśli nie masz elektronicznej, to raczej
takim "postojem" się nie przejmuj, bo nie ma bata - chudniesz. Z tym, że spadku
wagi o 200 gram na przykład zwykła łazienkowa może nie wyłapać. Poza tym z tego,
co napisałaś rozumiem, że ważyłaś się wieczorem: weź pod uwagę, że jeśli wazysz
się po całym dniu, to poza Twoim ciężarem waga pokaże jeszcze dodatkowo ciężar
tego, co masz w jelitach i żołądku, czyli np. wody/herbaty która wypiłaś.
Proponowałabym poranne ważenie PO wizycie w toalecie :)

Po drugie - napisz coś o sobie. Z czym walczysz? Ile chcesz zrzucić? Może to nie
aż tak dużo, żeby był potrzebny aż drugi cykl? :) A że dasz radę? Oczywiście, że
dasz! Nie mam co do tego najmniejszych watpliwości, najgorsze już za Tobą, teraz
z każdym dniem będzie coraz łatwiej! :)))

do Iwkaga

[voluptas]

Dotykasz sedna, słonko :) Stosunek świata do Ciebie, to nic innego jak
odzwierciedlenie Twojego stosunku do własnej osoby. Jeśli Ty będziesz o siebie
dbała i nie stawiała siebie na ostatnim miejscu, uważając potrzeby innych za
wiecznie ważniejsze - sama będziesz się z tym lepiej czuła, a i inni będą Cię o
wiele lepiej traktować.
Marzyłaś o akrylach? Cudnie! Zrób je! Tylko dla siebie i swojej przyjemności.
Tak, tak, tak, takie dopieszczanie siebie drobiazgami to świetna sprawa i
naprawdę bardzo poprawia humor :)
Pazurki to taki Twój krok. Już nie pierwszy, kolejny na drodze do siebie, do
fajniejszego, lżejszego, bardziej satysfakcjonującego życia. I bardzo, bardzo
podoba mi się to, co napisałaś o szukaniu Ciebie, Twoja refleksja, Twoje
wyhamowanie i spojrzenie na siebie z perspektywy. Trzymaj się tego i... do
przodu. Jesteś na dobrej drodze :)

[iwkaga]

Staram się cały czas myśleć pozytywnie.Czekam na jutrzejsze pazurki, cieszę się
jak dziecko. z tej okazji już dzisiaj zabrałam się za sprzątanie po całym
tygodniu,choć bardzo dawno mi się nie zdarzyło , by mnie ktoś zagonił do roboty
po całym tygodniu chodzenia do pracy.
może już niedługo powiem ,że kocham siebie..... to takie moje małe marzenie...
staram się zająć czymś , żeby nie myśleć o jedzeniu, a jednocześnie w inny
sposób być dobrą dla siebie.
zawsze siebie odsuwałam na ostatni plan , to co dotyczyło mnie było na samym
końcu, szybko potrafiłam nawet z tych ostatnich rzeczy zrezygnować, ale teraz
chcę to zmienić , nie chcę by było mi wszystko jedno , nie chcę być jakaś tam,
nie chcę by to jedzenie rządziło moim życiem,bo przecież mam prawo być
szczęśliwa, potrzebna i szczupła, być samą sobą,żyć własnym życiem....
Upewniasz mnie, że idę we właściwym kierunku ,więc będę dbać o kiełkującą we
mnie nową "ja".Pozdrawiam ! Iwona-IWKAGA

[voluptas]

Lenonko, jak napisałam chwilę wcześniej, moja skóra wygląda tak, że chirurg z
30-letnim stażem nie chciał mi uwierzyć, że schudłam ile schudłam :) Z tym, że
ja mam figurą typu gruszka: brzuch płaski jak deska, wcięta talia, za to pełne
biodra i masywne łydki. W sumie najgorzej wygląda wewnętrzna strona ud, ale cały
czas maltretuję ja moimi cud-specyfikami i jak na tyle, ile schudłam - nie
narzekam. Mogłoby być o wiele wiele gorzej :)

Takie hurtowe przygotowanie jedzenia to całkiem niezły pomysł. Mnie po prostu
gotowanie nie rusza, także dlatego, że OD ZAWSZE gotuję na "dwa gary", tzn. ja i
mój mąż mamy zupełnie różne upodobania kulinarne: on lubi czerwone mięso,
kotlety panierowane albo mielone, warzywa w siebie wmusza, dopycha słodkim. Ja
czerwonego mięsa do paszczy nie wezmę, w sumie można powiedzieć, ze odzywiam się
prawie jak wegetarianka, z tym, że do diety włączam drób i ryby. Za to lubię
warzywa, owoce, tłustego jedzenia nienawidzę, staram się jesć produkty nisko
przetworzone... W sumie tak jadłam zawsze, zgubiła mnie tylko miłośc do
tureckiego żarcia+rewelacyjny turecki barek tuż pod domem, oraz zajadanie
wszystkiego dużą porcja słodyczy. A gdyby wywalić z diety Turka + słodkie +
ograniczyć weglowodany - to z powodzeniem, jedząc jak lubię, mogę trzymać się
mojego normalnego sposobu odżywania do końca życia :)

I... strasznie podoba mi się to, co piszesz. Nie jestem matką - może jeszcze,
może w ogóle, tego nie wiem, ale wyobrażam sobie, że po urodzeniu dziecka
priorytety staja na głowie i wywalają się momentalnie. I dlatego wydaje mi się
tak ważne, żeby w opiece nad tym kimś, kto w tym momencie jest dla nas
najważniejszy - nie zgubić siebie. Bo co ma takie dziecko z zagubionej,
niezadowolonej, wiecznie zmęczonej swoim poświęceniem matki? Myślę, że mniej niż
z zadowolonej, szczęśliwej i pełnej energii :)) Dlatego życzę Ci, żeby to
szukanie siebie przynosiło Ci dużo radości i wychodziło Ci jak najlepiej! :)

[vw_e12]

Cześć Magda ,
właśnie siedzę nad forum i przeglądam wypowiedzi ,powiem Ci ,że targaja mną
wątpliwośći czy dam radę.Chcę stracić jakieś 7-8 kg , ale boje się efektu jojo.
pa