Budynek na rogu Mierosławskiego i Czarneckiego?

[Gość: Realista]

ma spalony dach, wali się już kompletnie...pewnie nadaje się już do
wyburzenia, ale jak znam życie, kładą się tam już krzyżem
wielbiciele starych cegieł.

[kajak75]

Raczej obstawiam, ze to nowy wlasciciel nie ma zamiaru go remontowac w obecnym
ksztalcie i czeka, az budynek sam sie rozpadnie - pewnie nie ma zgody na
rozbiorke. Pytanie czy poar byl tak zupelnie przypadkowy.

[Gość: realista]

rewmont pewnie przewyższyłby wartość tego budynku- ale łatwo jest
szastać cudzymi pieniędzmi, co? w związku z tym ta rudera będzie
straszyć dalej

[the_dune]

z tą "ruderą" to długa historia, długa historia wielu osób i kawałeczka
Żoliborza :) To dom, w którym urodził się mój ojciec, a ja spędziłam wiele
wspaniałych chwil i wakacji u dziadków. Niestety, mój dziadek nie był w stanie
wygrać wojny o ten dom z urzędami, urzędnikami i korupcją. Przez lata
(niezależnie od miłościwie panującego systemu politycznego) podsuwano nowych
"spadkobierców", którzy oczekiwali eksmisji mieszkańców budynku, a dziadek
spokojnie zgłaszał sprzeciw po sprzeciwie, ponieważ znał właścicieli kamienicy
(przed wojną mieszkał na Śmiałej, wszyscy się jakoś znali :)), wiedział, że po
wojnie nie wrócili z Anglii, wiedział, że nie mieli dzieci, znał właściwie całą
ich rodzinę naprawdę dobrze, ba, nawet przez jakiś czas po wojnie miał z nimi
kontakt listowy. Celowo zaprzestano remontów domu (gmina) już wiele lat temu,
wiedząc, że mieszkających tam ludzi nie stać na remont dachu na przykład, nie
jestem pewna (bo to jednak czasy mojego dzieciństwa były), czy lokatorom wolno
byłoby samodzielnie dokonywać jakichkolwiek większych remontów, poza
pomalowaniem ścian..., potem odłączano media... zmuszano jedną osobę po drugiej
do przyjęcia lokalu zastępczego... Dziadek dostał już nakaz opuszczenia domu
(stan domu zagrażający mieszkańcom) i... zmarł wkrótce potem (w styczniu 2005),
jeszcze we "własnym" domu. Dodam jeszcze, że dom był odbudowywany po wojnie
przez jego pierwszych powojennych mieszkańców, czyli m.in. przez dziadka. Mówię
o numerze 27, pod 25 niestety od zawsze była "melina"...
Pożar nie był przypadkowy :(
Tu nie ma przypadków.
I z jednej strony coś w środku płacze, gdy widzę, do czego można doprowadzić
piękny, stary dom, w którym też mieszkałam, i chciałabym, żeby stał dalej, na
złość tym, którym zależy, żeby się "samoistnie" zawalił, z drugiej strony
oczywiście kocham to miejsce i chciałabym, żeby było piękne, piękne jak dawniej...
Chciałabym spotkać i spojrzeć w oczy paru osobom, które do takiego stanu
doprowadziły. Bardzo.

Pozdrawiam serdecznie wszystkich miłośników Starego Żoliborza, może są tacy, co
pamiętają uśmiechniętego, starszego pana, przemierzającego żoliborskie uliczki,
Cytadelę lub Park, niemal zawsze z którymś ze swoich owczarków :) Znali go chyba
wszyscy w okolicy. Na pewno znają go starsze roczniki SP nr 68, założył
tamtejszą drużynę harceską, na pewno znają go starzy harcerze z Żoliborza, bo
całe życie poświęcił pracy z młodzieżą, nie tylko harcerską.

Trochę się rozpisałam, wybaczcie mi, proszę.
Chciałam rzucić inne światło na niektóre rudery, wygląd dzielnicy jest ważny,
owszem, ale może być ładnie i... historycznie, prawda? Mogłoby, gdyby... Teraz z
"utęsknieniem" czekamy na nowego "inwestora" działki...
Chciałam też prosić o chwilę refleksji nad tym, co się dzieje w mojej ukochanej
części miasta, nad moralnością niektórych posunięć, może do kogoś się przebiję?

Tu jest parę zdjęć, dokumentuję sobie rozpad domu, który zawsze będzie dla mnie
Domem:
www.tinyurl.pl/?fCOVAQRn

Jeszcze raz pozdrawiam ciepło :)

[donkej]

Piękny dom. Miejmy nadzieję, że ów inwestor znajdzie się, będzie człowiekiem z
głową i z duszą, a przede wszystkim będzie wiedział jak się naprawdę nazywa
ulica :-)

[the_dune]

ulica jest "pod wezwaniem" hetmana Czarnieckiego :)
a dom pod nr 27 :)
to z pamięci z dzieciństwa
a co się nie zgadza?

[babe007]

Myślę, ze to był przytyk (słuszny :-) ) do tytułu postu
rozpoczynającego wątek.

[donkej]

babe007 napisała:

> Myślę, ze to był przytyk (słuszny :-) ) do tytułu postu
> rozpoczynającego wątek.

Dobrze myślisz :-)

Pozdrowienia

diunka

[patite]

nie miałam pojęcia, dzięki za tę wspaniałą historię.
Mój sentyment do Żoliborza jest również ogromny, z racji mego
urodzenia i lat spędzonych w jego niesamowitej aurze, cieszę się że
po krótkiej rozłące jestem z nim nadal związana. Marzenie o domu na
żoliborzu jeszcze długo będzie się pewnie za nami ciągnęło, może
kiedyś uda się je zrealizować. Mam jeszcze parę znajomych osób w tej
okolicy, ale z każdym rokiem jest ich coraz mniej. bardzo często tam
z mężem spacerujemy. Moja mama zaczynała edukację podstawową w
szkole na czarnieckiego, ja w 176. I jakoś chyba zawsze będę się
czuła tam jak u siebie. Bardzo fajnie, że masz taki zbiór zdjęć, ale
to przecież kawałek Twojej pięknej historii. Pozdrawiam, buziaki.

Xawery
na diecie

[santakasia]

druh Karol?

:)

[the_dune]

dokładnie On :)
Cieszę się, że Pani Go pamięta...

[lepus42]

Obawiam się, że ciężko będzie ten dom wyremontować. :-(
fotoforum.gazeta.pl/3,0,1699340,2,1.html

[santakasia]

pamiętam druha Karola dosyć wyraźnie, bo kiedy prowadziłam drużynę
harcerską w latach 90-tych, był On chyba jedynym "weteranem"
harcerstwa, który brał aktywny udział w życiu żoliborskiego hufca

pozdrawiam :-)

[katrinwechta]

Piekne historie :) Zoliborz ma ich tak wiele

[billy.the.kid]

czarnieckiego 49 to byłą szk.podst.nr.35.
"matura" rocznik 1962.

[Gość: Alraris]

Podzielam emocje autorki, też słyszałam, że pożar nie był
przypadkowy, też mieszkam w okolicy, pamiętam ten budynek od dawna i
także kocham zabytki i stare budynki, ich los nigdy nie był mi
obojętny. Słyszałam o innych sytuacjach kupowania zabytku, celowego
podpalania go, aby uniknąć nakazów remontu i tłumaczenia
zainteresowanym władzom, że "niestety samo się spaliło, trzeba
rozebrać i zbuduje się tu coś nowego". Niestety, grunty w Warszawie
to niebanalna sprawa. Dom na rogu Mierosłąwskiego i Czarnieckiego
był zaniedbany, ale w stanie pozwalającym na remont - dałoby się go
jeszcze odratować. Przede wszytskim - miał cały dach, a to dla
zabytku sprawa pierwszorzędna, aby przetrwał. Któż nie chciałby
mieszkać w pięknie odrestaurowanym zabytku przedwojennym, w cudownej
okolicy Żoliborza Oficerskiego i wszystkim gościom chwalić się
historią domu? To przyjemność godna wielu kasiastych gwiazdek, które
mogłyby sobie ten dom kupić i odremontować. Niestety, ktoś wolał go
spalić. A propos procesów z władzami miasta - mieszkam niedaleko,
moja rodzina mieszkała tu jeszcze przed wojną, w PRL jak wiadomo
odbierano prawa własności nakazując dzierżawę, po 1989 mój ojciec
nieustannie procesuje się o przywrócenie własności. Dotychczasowe
rządy nic w tym nie pomogły. Mimo wygranych spraw sądowych i odwołań
gmina nadal przysyła upomnienia o spłatę dzerżawy i kar. Status
budynku nie został nadal uporządkowany. Sytuacja nadal w marwtym
punkcie - wszystko jest dobrze, dopóki żyje moja 90-letnia babcia.
Po jej śmierci nie wiadomo, co będzie się działo z nami i z domem...

[Gość: mania]

Ponoc ten dom bedacy w gestii Urz. Miasta, zostal przekazany jako
rekompensata za mienie zabuzanskie. Potem byl pozar, a nowy
wlasciciel widac nie dysponuje odpowiednia suma na remont albo sila
i czasem na uzgodnienia ze Stol. Konserwatorem Zabytkow. Ruina
zapewne bedzie straszyc przez nastepne lata bo nie ma prawa, ktore
zmusiloby wlasciciela nieruchomosci do zrobienia remontu...Boze ,
jak pieknie!