ChRL ma realny PKB > USA?

[Gość: CGN]

Naturalna tendencja kapitalizmu jest maksymalizacja zysku, a olbrzymi rynek
chinski i niskie (relatywnie) tamze place plus (tez relatywnie) niezly etos
pracy i poziom wyksztalcenia powoduja, ze centrum gospodarki realnej przenosi
sie do Chin. A USA sie powoli, ale nieuchronnie konczy, bo tam zaczyna
dominowac sektor nieproduktywny (jak w b. ZSRR czy tez wczesniej np. w
Rzymie). Niezmiernie drogie uslugi amerykanskich lekarzy, a szczegolnie
prawnikow czy maklerow gieldowych powoduja sztuczne zwiekszanie PKB USA, ale
poniewaz sa one berwartosciowe poza USA, to maja one realnie wartosc zerowa.
Stad podejrzewam, ze ralnie ChRL to juz obecnie najwieksza gospodarka swiata
(oczywiscie, ze wzgledu na zlaudnienie, ChRL ma wciaz slabe wskazniki per
capita, ale nie wiele gorsze niz np. Polska czy Ameryka Lacinska)...
Pozdr.
CGN

[Gość: JGA]

Zajrzyjmy do "The World Factbook", szacunkowe dane na 2002 (uprzejmosc CIA)

www.cia.gov/cia/publications/factbook/rankorder/2001rank.html
Te dane sa podane z uwzglednieniem tak zwanego PPP (uwzgledniaja sile nabywcza
miejscowej waluty)

1. USA maja 10500 mld US$
2. Chiny maja 6000 mld
3. Japonia 3700 mld
4. India 2700 mld
5. Niemcy 2160 mld

Rosja jest na pozycji 9 z 1400 mld US$
Polska jest na pozycji 25 z 373 mld US$

Biorac pod uwage fakt, ze prawie 30% ekonomiki USA to tzw. sektor finansowy a
10% GDP to hipotetyczne dochody/oszczednosci, to mozna smialo powiedziec za w
2004 roku Chinskie GDP jest porownywalne (lub nieco wieksze) z GDP USA.
Wazna jest rowniez dynamika wzrostu produkcji przemyslowej, wymiany handlowej i
zadluzenia. Wszystkie te wskazniki sa korzystniejsze w Chinach.
Chiny moga rozwijac sie za szybko, maja problemy z zapewnieniem dostaw energii
i ropy naftowej. Nadmiar latwego kredytu sprzyja spekulacji na rynku
nieruchomosci itd...

[Gość: CGN]

Dziekuje za dane!
Gość portalu: JGA napisał(a):

> Zajrzyjmy do "The World Factbook", szacunkowe dane na 2002 (uprzejmosc CIA)
>
> www.cia.gov/cia/publications/factbook/rankorder/2001rank.html
> Te dane sa podane z uwzglednieniem tak zwanego PPP (uwzgledniaja sile
nabywcza
> miejscowej waluty)
>
> 1. USA maja 10500 mld US$
> 2. Chiny maja 6000 mld
> 3. Japonia 3700 mld
> 4. India 2700 mld
> 5. Niemcy 2160 mld
>
> Rosja jest na pozycji 9 z 1400 mld US$
> Polska jest na pozycji 25 z 373 mld US$
>
> Biorac pod uwage fakt, ze prawie 30% ekonomiki USA to tzw. sektor finansowy a
> 10% GDP to hipotetyczne dochody/oszczednosci, to mozna smialo powiedziec za w
> 2004 roku Chinskie GDP jest porownywalne (lub nieco wieksze) z GDP USA.
> Wazna jest rowniez dynamika wzrostu produkcji przemyslowej, wymiany handlowej
i
>
> zadluzenia. Wszystkie te wskazniki sa korzystniejsze w Chinach.
> Chiny moga rozwijac sie za szybko, maja problemy z zapewnieniem dostaw
energii
> i ropy naftowej. Nadmiar latwego kredytu sprzyja spekulacji na rynku
> nieruchomosci itd...

[Gość: CGN]

Prawa czlowieka to tylko slogan, bo ktory rzad ich tak naprawde przestrzega?
Liczy sie tylko atrakcyjnosc rynku, czyli spodzewane zyski (stopa zysku i jego
wielkosc). Stad Chiny sa atrakcyjne, a Polska nie, bo rynek w PL za maly, za
duza korupcja, nieuregulowany status Ziem Zachodnich i niestabilnosc
polityczna. Kapital woli umiarkowana, ale tez i oswiecona dyktature komunistow
w Chinach, niz balaganiarskie, niestabilne i skorumpowane doszczetnie rzady
glupkowatych postkomunistow typu Balcerowicza w Polsce.
Gość portalu: axx napisał(a): Oczywiscie. Dodam jeszcze ze kapital naplywa do
Chin w takiej ilosci ze zaczyna byc niechcianym. Kapitalowi nie przeszkadza to
ze Chiny maja komunistyczne wladze ani to ze podobno nie przestrzegaja tzw.praw
czlowieka. W USA jest w tej chwili bardzo wysokie bezrobocie zwlaszcza w
sektorze maszynowym poniewaz firmy przenosza produkcje do Chin. Prosze
spojrzec ze ten sam kapital nie chce naplynac do Polski ktora podobno obalila
komunizm, i czynnie popiera USA. Nie mam najmniejszych watpliwosci ze Chiny
niedlugo przescigna Ukraine (na osobe) a i Polska bedzie w ich zasiegu.
Kapital nigdy do Polski nie naplynie bo rzad robi wszystko aby to nie nastapilo
. Po prostu rzady w Polsce sa nieudolne zawsze.
Szczegol demograficzny. Gestosc zaludnienia Chin i Polski prawie jest jednakowa
. No i procentowo nizsze bezrobocie w Chinach.

[Gość: JGA]

Losy polskiej ekonomiki sa w rekach elity globalistow, natomiast politycznie
czeka nas los wasala wypelniajacego drobne zlecenia swiatowych osrodkow
decyzyjnych (USA, UE, Rosja). W tej roli nie jestesmy osamotnieni. Cala europa
wschodnia jest w podobnej sytuacji. W jednosci sila. Po rozpadzie Ukladu
Warszawskiego i RWPG europa wschodnia stala sie zaniedbanym zakatkiem i
przystapienie do UE niewiele tu zmieni.
Globalizacja wprowadza znieksztalcenia ekonomiczne polegajace na przegrzaniu
ekonomiki w centrach swiatowej produkcji towarow (Azja) i schlodzeniu lokalnych
ekonomik wszedzie indziej. Do czego to moze doprowadzic? Przykladem przegrzania
moze sluzyc Japonia (w latach 1980-tych pozyczki hipoteczne na 99 lat).
Przykladem schlodzenia moze byc sytuacja przemyslu w samym USA (wykorzystanie
mocy przerobowych ponizej 80% od wielu lat, likwidacja fabryk, niedostatek
surowcow energetycznych).
W sytuacji totalnej nadprodukcji wszystkiego (lacznie z zywnoscia, ktora
produkuje sie obecnie przemyslowymi metodami), trudno oczekiwac wzrostu
inwestycji zagranicznych w Polsce. Wystarczy rzucic okiem na trendy
demograficzne. Cala Europa jest w stanie demograficznej regresji, lacznie z
Rosja. Wzrost demograficzny jest w Azji (India, Chiny, Pakistan), dlatego tam
plyna globalne potoki inwestycyjne i toczy sie walka o monopol na dostep do
surowcow energetycznych.
Czy Polsce potrzebne jest przegrzanie w stylu lat 1970-tych (okres gierkowski)??
Bylo wtedy pelne zatrudnienie, ale wzrost produkcji wymagal duzego importu,
zanieczyszczenia srodowiska i wzrostu zadluzenia.
Obecnie pozostalo polakom tylko jedno: dalszy wzrost zadluzenia...

[Gość: PIJAR]

Dzieki globalizacji USA moze dzis kupic wszystko za nic, naduzywajac statusu
dolara jako waluty podstawowej, w ktorej przeprowadza sie wiekszosc tranzakcji
handlowych na swiecie. Przywilej ten US$ uzyskal w 1944, a wyzwolil sie od
zwiazkow ze zlotem w 1971, za oszusta Nixona. Nixon w latach 80-tych, kiedy juz
nie byl rezydentem USA, ale byl wtedy jedynym politykiem (choc juz bylym)
amerykanskim z ktorym komunisci chinscy gotowi byli rozmawiac, zalatwil Chinom
Ludowym wejscie w uklady gospodarcze z USA. Skutki widzimy dzisiaj. Chiny
produkuja niemal wszystko czego USA potrzebuje, a w zamian USA drukuje swoje
dolary, po czym wymieniaja sie w/w towarami. Ciekawe jak dlugo ten proceder
potrwa, bo sytuacja jest paradoksalna, a o przyszlych skutkach dla USA i Swiata
lepiej nie myslec. O kawalku tortu dla Polski mozna zapomniec. Zrozumial to sam
Kwasniewski, probujac w desperacki sposobPIJAR stworzyc warunki do wysiedlenia
paru milionow Polakow do USA.

[Gość: LINK]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=44&w=10745867

[Gość: felusiak]

Rece opadaja od wylewu ekono nowomowy. Czy nie lepiej byloby dyskutowac w
temacie o ktorym ma sie jakiekolwiek pojecie zamiast zaczynac watek o dupie
Maryni, panie CGN ?

[Gość: CGN]

Pamietaj, ze jeszcze pod koniec XIX wieku Chiny byly najwieksza gospodarka na
swiecie. I beda nia wkrotce, chcesz czy nie chcesz. Epoka USA sie powoli
konczy, co widac cjocby po tym, ze USA nagazuje sie znow w wojny w III swiecie,
aby zapewnic sobie bezpieczenstwo energetyczne (Agfanistan to sasiad Iranu, a
Irak to wiadomo, ropa)... A Polska nie powinna przegapic szansy na rynku
chinskim!

[Gość: pawel-l]

http://newsweek.redakcja.pl/archiwum/artykul.asp?Artykul=6944&Strona=1

W Pekinie dziś możliwe jest wszystko. - Możesz robić rzeczy, na które ludzie w
Ameryce machnęliby ręką, mówiąc, że tego nie da się zrealizować - twierdzi
architekt Brian Lee z biura projektowego Skidmore Owen & Merrill. Dziełem tego
biura jest projekt pekińskiej centrali największej chińskiej instytucji
finansowej, Banku Przemysłowo-Handlowego. - Dla architekta Chiny to dziś
najbardziej na świecie ekscytujące miejsce do pracy.
Współczesne Państwo Środka, jeden z najszybciej rozwijających się krajów na
świecie, chce pokazać globalnym konkurentom swe nowe, praktycznie
nieograniczone możliwości. Jak grzyby po deszczu powstają gigantyczne budowle,
które w zamyśle ich twórców mają być pomnikami wielkości państwa równie
imponującymi co Wielki Mur. Boom inwestycyjny widać najlepiej w szybko
bogacących się miastach wschodniego wybrzeża. Burzone są socrealistyczne
klocki, by zrobić miejsce dla chromowo-szklanych świątyń kapitalizmu. Wszystko
ma być najwyższe, największe i niepowtarzalne. Koszty i kalkulacje strat nie
mają znaczenia.
Do Chin pielgrzymują mistrzowie światowej architektury. Wiedzą, że nie ma
projektu tak szalonego, by zniechęcił chińskich notabli czy ludzi wielkiego
biznesu. Koncepcje urbanistyczne cenionego w Europie niemieckiego architekta
Meinharda von Gerkana są realizowane w kilku chińskich miastach. - Chiny to
świeże źródło witalności - uważa urodzony w Rydze Niemiec. - Europa jest
skończona, dopiero tutaj odzyskujesz wolność tworzenia.
Ostatni projekt von Gerkana to plan zagospodarowania centrum miasteczka Lang
Fang, 70 km od Pekinu. - Nie dostałem żadnych wytycznych od tamtejszych
urzędników - wspomina von Gerkan. Chcieli mieć tylko coś, czego nie ma nigdzie
na świecie.
Powstał plan centrum nad brzegiem jeziora przypominający piramidy Azteków. Inne
projekty Niemca - jak np. Centrum Wystawiennicze w Shenzen i Centrum Kongresowe
w Nanjingu - doczekały się już urzeczywistnienia.
Dzieło swojego życia realizuje w Chinach Paul Andreu Ponders, kojarzony głównie
z projektami wielkich portów lotniczych. Francuz wygrał rozpisany przez chiński
rząd konkurs na budynek Narodowego Teatru w Pekinie. Awangardowy projekt gmachu
w kształcie perłowej muszli pośrodku jeziora miał wielu przeciwników. Mówiono,
że obiekt usytuowany w centrum stolicy, tuż obok placu Tienanmen, Bramy
Niebiańskiego Spokoju i Zakazanego Miasta, wręcz profanuje narodowe symbole.
Wszelkie dyskusje przerwał jednak Jiang Zemin. Chiński prezydent, zagorzały
meloman i miłośnik włoskiej opery, zadbał również o finansowanie projektu. Mówi
się o kosztach rzędu 500 milionów dolarów.
Futurystyczna bryła największego teatru świata okazała się nie lada wyzwaniem
dla samych budowniczych. Ponders odetchnął z ulgą, gdy doświadczeni
inżynierowie z Hongkongu po wielu próbach w końcu zamontowali tytanową kopułę
wieńczącą całe dzieło. Spełnia się sen Pondersa, który stał się również
marzeniem Jiang Zemina.
Budynek teatru i kilka planowanych wieżowców nie osłodzi mieszkańcom stolicy
porażki w rywalizacji z Szanghajem. Osiągający 7-10-proc. tempo rocznego
rozwoju Szanghaj stał się wizytówką Chin XXI wieku. Biura ma tu ponad 400
koncernów z listy 500 największych korporacji świata i to tu inwestują one
miliardy dolarów. W Szanghaju wszystko więc musi być "naj".
Boom miasta rozpoczął się kilkanaście lat temu za rzeką Huangpu. Na dawnych
mokradłach wyrosła nowoczesna dzielnica Pudong, która rozmachem, wielkością i
wysokością niewiele różni się od nowojorskiego Manhattanu. Stoi już większość z
planowanych ponad 200 drapaczy chmur. Nad całością dominuje symbol Szanghaju,
ocierająca się o kicz 466-metrowa wieża telewizyjna, zwana Wieżą Perłową,
dwukrotnie wyższa od Pałacu Kultury w Warszawie.
Pod wieżą rozpościera się finansowe i handlowe centrum Chin, dzielnica
Lujiazui. Przy Century Avenue znajdują się największe centra handlowe Chin,
m.in. Chia Tai Square (240 tys. metrów kwadratowych powierzchni), wybudowane
przez tajlandzką firmę za 335 mln dolarów.
Na drugim końcu dzielnicy stoi najwyższy w Chinach i trzeci pod względem
wysokości budynek na świecie, 88-piętrowa wieża Jinbao (420 m). Srebrny
budynek, przypominający niektórym kształt chińskiej pagody, pobił kilka
chińskich i światowych rekordów, dlatego szanghajczycy mówią, że Jinbao to
pomnik ekonomicznego sukcesu metropolii. Ale w bezpośredniej bliskości wieży
mają powstać dwa kolejne, niemal półkilometrowe kolosy. Zaczęto już budowę
najwyższego budynku na świecie, szang-hajskiego światowego centrum finansowego.
Budowany przez japońskiego potentata, firmę Mori Building, wieżowiec za cztery
lata osiągnie 492 metry, czyli o równe 40 metrów przewyższy najwyższy na
świecie budynek, bliźniacze wieże Petronas z Kuala Lumpur w Malezji.
Wielu ekspertów podkreśla nieopłacalność budowy wieżowców przekraczających 300
metrów, bowiem koszty ich utrzymania są horrendalne. - Te budynki powstają
raczej po to, by pokazać potęgę i nieograniczone możliwości, szczególnie w Azji
leczą one kompleksy z przeszłości. Szanghaj chce pokazać, że stać go na taki
luksus - uważa Zheng Shiling, dyrektor Instytutu Architektury i Urbanistyki na
Uniwersytecie Tongji.
Pudong zachwyca jeszcze jednym projektem na miarę XXI wieku - posiada jedyną w
świecie futurystyczną magnetyczną linię kolejową Maglev (od "magnetyczna
lewitacja"). 31-kilometrowy odcinek z portu lotniczego Pudong do granic
dzielnicy kosztujący miliard dolarów skład pokonuje w niecałe 8 minut. Niemcy,
którzy opatentowali technologię lewitowania wagonów na poduszce magnetycznej w
Europie nie zdołali znaleźć inwestorów. Dopiero w Szanghaju spełnił się kolejny
sen.
Czym jeszcze zadziwi to miasto? Planuje się parę połączeń-tuneli pod rzeką
Hunagpu. Trzy już otwarte pochłonęły ponad dwa miliardy dolarów. Planowany na
2007 rok 17-kilometrowy tunel pod rzeką Jangcy, łączący Szanghaj z wyspą
Chongming, będzie kosztować władze miasta kolejne 1,5 miliarda dolarów. Przy
ulicy handlowej Nanjing Lu za 850 milionów dolarów planuje się budowę centrum
handlowego z główną atrakcją - repliką Titanica w skali 1: 1. W jego wnętrzu
znajdą się kina, restauracje i sklepy. Już za dwa lata panorama Szang-haju
wzbogaci się o prawie dwustumetrową, największą na świecie karuzelę.
W okolicach Szanghaju powstaje kolejne "naj" Państwa Środka. Po 10 latach w
zatoce Hangzhou przygotowań rozpoczęto budowę najdłuższego transoceanicznego
mostu na świecie. Prawie 36-kilometrowa przeprawa ma zostać ukończona w 2009
roku. W pracach przygotowawczych uczestniczyło blisko 700 ekspertów z całego
świata, a plonem ich długoletnich narad będzie most z sześcioma trasami
szybkiego ruchu, który bez remontu powinien wytrzymać przynajmniej 100 lat.
Gigantomania dotknęła nie tylko Szanghaj. Niedaleko miasta Yinchang w
środkowych Chinach miesiąc temu zwieńczono budowę największej zapory wodnej i
hydrowęzła energetycznego na świecie. Ten hydrologiczny wielki mur zatrzymał
wody Jangcy, trzeciej co do wielkości rzeki na świecie. Wysoka na 180 metrów
ściana betonu pochłonęła 25 miliardów dolarów i wymagała pracy 250 tysięcy
robotników. Na temat tamy prowadzono wiele zażartych dyskusji. Zwolennicy
twierdzili, że pomoże okiełznać powodującą katastrofalne powodzie Jangcy,
dostarczy ogromne ilości energii elektrycznej, usprawni żeglugę na rzece.
Przeciwnicy uważają projekt za bezsensowną gigantomanię, która doprowadzi do
degradacji ekologicznej tereny o powierzchni setek tysięcy kilometrów
kwadratowych.

Dyskusja nie miała jednak wpływu na postęp prac i w tym roku rozpoczął się
ostatni etap trwającej już 11 lat budowy. Wypełnia się już sztuczny zbiornik o
długości ponad 660 km (swoimi brzegami połączyłby Kraków z Gdańskiem). Położone
w tej okolicy 140 miast i ponad 330 wsi znalazło się pod 135-me

[Gość: CGN]

Nic dodac, nic ujac. ChRL ma tzw. embarass de richese (cyt. z pamieci, stad nie
odpowiadam za pisownie). Polsce, USA i UE zostaja zas dylematy biedaka typu czy
zakryc glowe czy tez stopy... :(

[Gość: CGN]

Chyba juz tak! :)

[Gość: JGA]

"It pays to ship over hay for Chinese animals, or scrap paper to be recycled
into packaging for Barbie dolls.."

port w Seattle ma tyle pustych kontenerow wracajacych do Azji, ze oplaca sie
wywozic z USA siano i makulature ....

www.freerepublic.com/focus/f-news/1082591/posts