"Kuracja" Smarzowskiego

[conveyor]

Widze ze jest tu kilku kolegow-psychiatrow. Panowie, ogladaliscie moze spektakl "Kuracja" w rezyserii W. Smarzowskiego (wczoraj w nocy na TVP)? Jakie macie wrazenia? Na mnie zrobil spore.

[mlody.lekarz]

Na mnie szczególnego wrażenia nie zrobił. Oglądałem go już dość dawno. Niewiele
ma moim zdaniem wspólnego z rzeczywistością.

W polskiej psychiatrii jest taki paradoks: że to właśnie psychiatrzy walczą o
prawa swoich pacjentów wbrew ogółowi społeczeństwa, które chorych psychicznie ma
za "niebezpiecznych wariatów".

Mam w sobie duży sprzeciw wobec takich spektakli, jak ten wczorajszy. Bo żyjemy
w społeczeństwie ciemnym i nietolerancyjnym. Zaburzenia psychiczne to takie
tabu, to coś obraźliwego (vide wypowiedzi Wałęsy albo akcja "Stop wariatom
drogowym". Czasami zaś (reklama nowego albumu Myslovitz) wykorzystywane są jako
swoista ciekawostka do celów marketingowych. Tymczasem nasi pacjenci na codzień
spotykają się z ogromną nietolerancją - wyrzucenie z pracy, przemoc, pogardliwe
traktowanie przez służby mundurowe itd. Takie spektakle stereotypy wzmacniają i
naszym pacjentom raczej szkodzą niż pomagają.

Swoją drogą mam nadzieję, że w sytuacji, gdyby kiedyś przyszedł mi do głowy
pomysł, żeby symulować chorobę psychiczną w celu poznania przeżyć pacjentów,
ktoś z moich przyjaciół"z branży" by zareagował. Bo objawem zdrowia psychicznego
taki pomysł moim zdaniem raczej nie jest.

[Gość: optymistka]

W polskiej psychiatrii jest taki paradoks: że to właśnie psychiatrzy walczą o
> prawa swoich pacjentów wbrew ogółowi społeczeństwa, które chorych psychicznie
m
> a
> za "niebezpiecznych wariatów".
Zaburzenia psychiczne to takie
> tabu, to coś obraźliwego (vide wypowiedzi Wałęsy albo akcja "Stop wariatom
> drogowym".

Myślę, że jeśli chodzi o młodsze pokolenie to coś powolutku zaczyna się
zmieniać. Rozmowa o problemach psychicznych, emocjonalnych, o korzystaniu z
pomocy specjalistów budzi co raz mniejsze zakłopotanie czy zażenowanie. Powoli
staje się czymś normalnym. Niestety starsze pokolenie jest już stracone.
Faktycznie wśród starszych osób jest to temat tabu, temat wstydliwy.
Sama znam jedną osobę, która nigdy z takiej pomocy nie chciała skorzystać (bo
nie jest wariatem),przez co kilka osób bardzo ucierpiało i nadal cierpi.
Tymczasem nasi pacjenci na codzień
> spotykają się z ogromną nietolerancją - wyrzucenie z pracy, przemoc,
pogardliwe
> traktowanie przez służby mundurowe itd.

Muszę tutaj podać przykład moich szefów, którzy do takich problemów (mamy
jednego pracownika, który boryka się z problemami psychicznymi) podchodzą z
pełnym zrozumieniem. Oby takich przykładów było jak najwięcej.

A tak z innej beczki. Polecam wszystkim spektakl "Sztuka kochania"
wyreżyserowany przez Krzysztofa Jasińskiego. 135 minut wspaniałej terapii
śmiechem.

o mitach

[mlody.lekarz]

To fakt, że młodzi podchodzą do tematu już nieco inaczej. Zresztą przy takim
rozpowszechnieniu używania narkotyków wywołujących stany psychotyczne i
zaburzenia nastroju stały się one siłą rzeczy naturalnym elementem życia w tej
grupie wiekowej.

Z drugiej strony jest bardzo dużo stereotypów dotyczących leczenia i osób się
tym zajmujących. Skrzętnie wykorzystują to niektórzy psycholodzy: udało się im
wmówić społeczeństwu że psychoterapią powinni się zajmować psycholodzy
sprowadzając w społecznym odbiorze lekarza do roli maszynki do przepisywania leków.

Wciąż jest również dużo mitów dotyczących farmakoterapii, psychoterapii i ich
połączenia. Ciemnota szerzy się niestety dość często również wśród osób
pracujacych w placówkach zdrowotnych, zwłaszcza tych związanych z leczeniem
uzależnienia.

[Gość: optymistka]

Skrzętnie wykorzystują to niektórzy psycholodzy: udało się im
> wmówić społeczeństwu że psychoterapią powinni się zajmować psycholodzy
> sprowadzając w społecznym odbiorze lekarza do roli maszynki do przepisywania
le
> ków.

Faktycznie taki stereotyp pokutuje. Ale może społeczeństwo go tak łatwo
przyjęło dlatego, że taki psychoterapeuta kształci się przez 5 lat na wydziale
psychologii (chociaż podobno nie wszyscy),potem kończy jakieś kursy, szkoły
psychoterapii, zdobywa (a przynajmniej powinien) jakieś certyfikaty, licencje i
nie wiadomo co jeszcze. W takim razie jak to jest naprawdę.

[malkontent_jeden]

Nie wspomnimy, ze pozniej okazuje sie, ze psycholog sam ma jakies gleboko
ukryte problemy- vide nieszczesny AndrzejS.

[malkontent_jeden]

Co najczesciej wynika z naiwnego myslenia mlodych ludzi, ze poznanie nauki
zwanej psychologia pozwoli zalatwic wlasne kompleksy.

[conveyor]

Nie wspominajac tez o micie jakoby psychiarzy byli bardziej chorzy niz ich pacjenci :)

[malkontent_jeden]

Nie jestem psychiatra ale chirurgiem. Razu pewnego moja kolezanka stwierdzila"
W zasadzie tym sie roznimy od pacjentow oddzialu psychiatrycznego, ze tamci sa
leczeni".Takie razgawory byly, kiedy chirurdzy nie stoja przy stole...

[Gość: optymistka]

Też gdzieś słyszałam, że część z nich faktycznie kieruje się potrzebą
rozwiązania własnych problemów. Myślą, że studia psychologiczne pozwolą im
poznać siebie i te problemy rozwiązać. Ale na pewno nie można generalizować. No
i oczywiście przykład Andrzeja S. nie powinien rzutować na całe środowisko.

[malkontent_jeden]

Nie twierdze, ze rzutuje na cale srodowisko- wiem cos o krzywdzacych
uogolnieniach. Przyznasz jednak, ze to wielki dramat, i z pewnoscia Andrzej S
nie jest jedyny.

[Gość: optymistka]

Oczywiście zgadzam się z Tobą. Jest to wielki dramat, zwłaszcza dla dzieci i
tak już bardzo skrzywdzonych przez los.

[mlody.lekarz]

Nad przyjęciem tego stereotypu niektórzy (podkreślam: niektórzy, czytaj:
pobratymcy naszych lekarsko-izbowych pseudodziałaczy) psycholodzy zwęszyli dobry
w tym interes.

Psychoterapia od początku swojego istnienia była dziedziną lekarską. W wielu
krajach świata psychoterapią zajmują się lekarze, psycholodzy, socjolodzy i
różni tacy. W Polsce w myśl Ustawy o zawodzie psychologa - mogą się nią zajmować
psycholodzy. Psychiatrzy oczywiście protestują, zobaczymy z jakim skutkiem.

Lekarz psychoterapeuta kształci się 6 lat na Wydziale Lekarskim, potem kończy
kursy, szkoły, zdobywa certyfikaty. W czym on niby jest gorszy od psychologa?

Studia psychologicne nie przygotowują do prowadzenia psychoterapii bardziej niż
np. do pilotowania samolotem odrzutowym. Bo nie przygotowują prawie wcale.

[Gość: optymistka]

Dzięki za wyjaśnienia. Faktycznie narobiło się z tą psychoterapią trochę
bałaganu. Absolutnie nie uważam, że lekarz psychoterapeuta jest w czymś gorszy
od psychologa. Wręcz przeciwnie, nawet logicznym wydaje się, że kompleksowe
leczenie przez jedną osobę może przynieść lepsze efekty terapeutyczne.