Dodaj do ulubionych

To mnie przerasta - pomóżcie

IP: *.chello.pl 23.02.06, 12:08
Moja przyjaciółka ma nowotwór. Słabo zróżnicowany, anaplastyczny. Rokowanie
marne.
Choć od wielu lat jestem lekarzem, przekazywałam obcym ludziom także te
najbardziej tragiczne wiadomości z nia nie potrafię rozmawiać. Nad zdrowym
lekarskim rozumowaniem emocje biorą górę.
Znamy się od lat, od wczesnego dzieciństwa. Z prawie 100% pewnością wiem co
będzie za miesiąc- dwa. Już dziś niknie w oczach.
Czy ktoś z Kolegów miał kiedyś podobny problem? Jak sobie z tym radzić?
Pomóżcie. Wieczorem znów czeka mnie wizyta u niej. Chcę jej pomóc a nie
potrafię.
Obserwuj wątek
    • wladek47 Re: To mnie przerasta - pomóżcie 23.02.06, 12:33
      Joanno, rozumiem Cie i bardzo Ci współczuję. Jako stary już lekarz muszę Ci na
      wstępie powiedzieć, że nikt nas nie uczył postępowania w takich przypadkach - a
      szkoda. Proponuję skupić się na jej aktualnych dolegliwościach i tu
      zaproponować pomoc (zaparcia, wymioty, zmiany skórne po radioterapii itp.).
      Wybadaj ile ona wie na temat swojej choroby i jeśli zapyta (nie bój się tych
      pytań) odpowiadaj zgodnie z prawdą. Najgorsze jest aby nie pozostawiać takiej
      osoby w samotności - czasem chce tylko pogadać o pogodzie - a dostrzega, że
      wszyscy zaczynają jej unikać. Jak to smutno napisała jedna pacjentka z
      hospicjum - nie bój się mnie ja nie zarażam, ja tylko umieram...
      • maga_luisa Re: To mnie przerasta - pomóżcie 23.02.06, 17:04
        Władek napisał dokładnie to co myślę.
        Mamy z tym problem, to prawda. A ta rada jest jedyną pomocną : podążaj krok za
        chorą. Towarzysz jej, nie kłam, nie zbywaj, ale też i nie wyprzedzaj i nie
        poganiaj.
        • reszka2 Re: To mnie przerasta - pomóżcie 23.02.06, 17:47
          I po prostu bądź.
          • wisienka36 Re: To mnie przerasta - pomóżcie 23.02.06, 18:46
            To przerasta każdego z nas. Nikt nie jest nigdy i nie będzie dostatecznie
            przygotowany na śmierć naszych bliskich. Choroba nowotworowa jest straszna,
            jesteśmy bezsilni. Nie potrafimy pomóc, nie potrafimy powstrzymć ani wyleczyć
            tej choroby. Nie pomaga nawet nasza wiedza medyczna. Możesz zrobić tylko i aż
            to, co napisali koledzy - być przy przyjaciółce, rozmawiać z nią o wszystkim,
            nie unikać pytań, nie odwracać głowy. Być przy niej. Tylko i aż tyle. Życzę Wam
            obu dużo sił.
    • grzehir jest taka zasada... 23.02.06, 18:52
      ...we własnym domu nie jestem lekarzem (tylko ojcem, mężem, przyjacielem itd.)
      kurczowo trzymam się tej zasady, bo emocje są często zbyt wielkie... innymi
      słowy nie bądź lekarką tylko przyjaciółką... do końca...
      • Gość: ania Re: jest taka zasada... IP: *.internetdsl.tpnet.pl 23.02.06, 19:33
        Joanno przeczytałam post i się rozpłakałam jak dziecko.
        Przez miesiąc byłam przy umierającej osobie.
        Byłam z moją matką chrzestną do samego końca - zmarła w grudniu 2005
        roku.
        • sznupek1 Re: jest taka zasada... 23.02.06, 19:42
          Nikt nas nie uczył, ale tego nie można się nauczyć. Polegaj na swojej empati,
          przyjaźni i sercu. Nie pozwól Jej umierać w niewiedzy - każdy ma czasem coś do
          zrobienia, powiedzenia , przeproszenia.... Zrób to co najtrudniejsze - poprostu
          bądz z Nia.
    • Gość: Joanna Re: Dziękuję- kochani IP: *.chello.pl 23.02.06, 19:48
      Zostawilam swój zawód w domu- wyjęłam z torebki nawet słuchawki, pieczątkę i
      recepty. Zabrałam 2 kryminały, garść dowcipów - takich głupich i jeszcze
      głupszych i poszłam do przyjaciółki. Po godzinie przyjechał mój mąż- też lekarz.
      Marek na wstępie oświadczył, że "baby nie potrafią gotować" i przyrządził
      przywiezioną rybę, potem narzekaliśmy na dzieci ( są w podobnym wieku). Zero o
      chorobie, rokowaniach, leczeniu, medycynie.
      Trzymajcie kciuki.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka