Niebezpieczne łyżki

[krasnov]

A łyżka na to: niemożliwe!

Pozorny problem

[kornel-1]

Pozorny problem. Raczej ciekawostka z dziedziny psychologii: na większym talerzu kotlet wygląda na mniejszy, na dużej łyżce krople leku wyglądają na mniejsze.

Być może to problem narodowy Amerykanów używających łyżki stołowej tam, gdzie trzeba użyć łyżeczki.
--
Okno terapeutyczne w zdecydowanej większości leków jest na tyle duże, że kilkunastoprocentowe przedawkowanie nie zaszkodzi.
--
Zastanówcie się raczej, ile razy lekarz spytał was o wagę przy dawkowaniu leku. Różnice w wadze pacjentów są znacznie większe niż 12%!

Kornel

Och. Czyli łał

[dar61]

Zauważył Kornel, że nie przywalił dziś tu "Oli"?

Dr Wąsik Dr. Wąsikiem ale pouśmiechajmy się pod wąsem.
Usańczycy to nie Francuzi. Nie wiedzą zapewne, że jest, prócz łyżki
stołowej, wiele innych małych łyżeczek, Stąd pewnie wymyślili oni
tabletkę aspartamową o zawartości jednej łyżeczki para-cukru.

Co do talerzowej magii i oszustw:
W wojsku opowiadano, że kotlet schabowy musi być tak dobrze
wypłaszczony, by spadał z krawędzi talerza standardowo
ogólnowojskowego, a spoglądając przez niego [przed wytytłaniem w
panierce - (?)] musi być możliwość zobaczenia przez mięso sąsiedniej
miejscowości.

Sztuka nasycania klienta wizualnie w nowomodnych restauracjach
zmusza dziś kuchmajstra do ułożenia potrawy na dużym talerzu
tak, by na sam jej widok zamówił dokładkę...

Zgłodniałem coś...

Jeszcze o dawkowaniu

[kornel-1]

dar61 napisał:
> Zauważył Kornel, że nie przywalił dziś tu "Oli"?

Tak. Doszedłem bowiem wczoraj do wniosku, że Ola ma urodziny 4 stycznia. Więc niech ma dzień wytchnienia ode mnie.

> Dr Wąsik Dr. Wąsikiem ale pouśmiechajmy się pod wąsem.
> Usańczycy to nie Francuzi. Nie wiedzą zapewne, że jest, prócz łyżki
> stołowej, wiele innych małych łyżeczek, Stąd pewnie wymyślili oni
> tabletkę aspartamową o zawartości jednej łyżeczki para-cukru.


Wiesz, Amerykanie są przyzwyczajeni do mierzenia powierzchni boiskami a objętości filiżankami do kawy.
--
A wracając do dawkowania leków: wydaje mi się, że określenie optymalnej ilości leku dla konkretnego pacjenta jest praktycznie niemożliwe. Wspominałem o wadze pacjenta - parametrze łatwym do określenia. Ale przecież niekoniecznie ilość leku musi zależeć od wagi. W niektórych sytuacjach może zależeć (tego nie wiem) od objętości krwi albo wielkości konkretnego narządu. A waga człowieka (która najczęściej jest związana z nadmiarem tłuszczu) wcale nie musi korelować z tymi innymi parametrami.
Jeszcze trudniej uwzględnić stan pacjenta - ciężkość choroby. Nie określa się ilości (stężenia) bakterii w organizmie (a tym bardziej zjadliwości szczepu), aby precyzyjnie dawkować lek. Nawet tam, gdzie można ilościowo określić chorobę czy schorzenie (analizując parametr krwi lub poziom jakiegoś hormonu) zwykle nie ustala się indywidualnie dawki leku: raczej standardowo przepisuje się 3 x 1 i czeka na kolejny wynik analizy.

Trudno mi określić, czy ten brak precyzji w dawkowaniu leków (brak zindywidualizowania dawki w zależności od pacjenta i jego stanu) w dużym czy w małym stopniu wpływa na przebieg leczenia. Pacjent na ogół nie zdaje sobie sprawy z tego, czy zastosowana dawka była optymalna, czy nie. Potrafi tylko post factum powiedzieć "pomogło mi" lub "nie pomogło". Być może jego wiedza na ten temat jest nie mniejsza niż wiedza lekarza :-(

Kornel

[maruda.r]

kornel-1 napisał:

> Trudno mi określić, czy ten brak precyzji w dawkowaniu leków (brak zindywiduali
> zowania dawki w zależności od pacjenta i jego stanu) w dużym czy w małym stopni
> u wpływa na przebieg leczenia.

*****************************

To oczywiste, że jedną łyżeczkę odmierza się łyżeczką do herbaty, a nie łyżką do
zupy. Przeciętnie łyżeczka ma pojemność 5 ml, a łyżka 15 ml. Aż dziw, że autor
badań nie użył wiadra. Nie to jest jednak ważne.

Jeżeli recepta zaleca spożywanie leku na łyżeczki, to najprawdopodobniej
producent leku przewidział istnienie różnych łyżeczek i związane z przybliżoną
dawką konsekwencje - a raczej ich brak. Jeżeli lek wymaga ścisłego dawkowania,
to określa miarę w ml, załącza dozownik lub po prostu pakuje lek w kapsułki.

Gdyby więc precyzja była aż tak istotna (a zdarzają się takie leki), to podawane
są one pod kontrolą lekarza bądź pielęgniarki. Chodzi o te przypadki, w których
nawet minimalne odstępstwo może spowodować niemiłe dla zdrowia skutki w krótkim
czasie. Tych jednak leków nie sprzedaje na łyżki Goździkowa.

Jeszcze o łyżeczce dla psa

[dar61]

Nie skażeni reklamą o goździkach dodajmy, że materiał konstrukcyjny
łyżeczki - wszak nawet szkło sodowe daje popłuczyny z siebie do
roztworu - może też wchodzić w interakcje z lekiem.

Już nie mówiąc o tym, w którą stronę należy zamieszać tą łyżeczką w
wodzie dla ropuszczenia czy zemulgowania leku...

Spluwamy przez lewe - czy prawe ramię, na psa urokując?

Ad lekarze porcjoniści

[dar61]

Leczenie - prócz chyba chirurgii - jest wedlug mnie zawsze
strzelaniem do wróbli z armat.
Jest działaniem po omacku. Potwierdza to samokontrolowanie się
kartelu lekarzy po zaskarżeniu przez przekonanego o nieskuteczności
działań, lub zaniechań działań, samego klienta-pacjenta. Lub klienta
rodziny.
Lekarze bowiem sądzą , że mają prawo się mylić.

Do listy domysłów Kornela dorzuciłbym też i taki, co stawiałby
wielkość zmiany chorobowej w organie schorzałym proporcjonalny do
dawki leków. To właśnie, chyba, stosują dziś lekarze.
A czynią to właśnie po omacku - zamiast, jak ongi, otworzyc pacjenta
i wzrokowo oceniać stan zmian chorobowych ;)

Dawka dawką - ale w medycynie ludowej lek pijało się nie łyżeczką -
a garncami.
Ciekawe, jakie ma to powiązanie z ideą przewodnią sekty homeopatów -
tych, co rozcieńczając lek do śladowej ilości, każą pić tę cykutę
też w dużej ilości...

[asteroida2]

> Leczenie - prócz chyba chirurgii - jest wedlug mnie zawsze
> strzelaniem do wróbli z armat.
> Jest działaniem po omacku. Potwierdza to samokontrolowanie się
> kartelu lekarzy po zaskarżeniu przez przekonanego o nieskuteczności
> działań, lub zaniechań działań, samego klienta-pacjenta. Lub klienta
> rodziny.
> Lekarze bowiem sądzą , że mają prawo się mylić.

A nie mają prawa? Powszechna medycyna to tania medycyna. Dopóki badaniem,
diagnozowaniem i nadzorowaniem terapii zajmują się ludzie (których czas jest
drogi), pacjenci będą badani mało dokładnie, dostaną standardowe terapie które
na własną rękę będą sobie aplikować. I pomyłki będą się zdarzały, bo lekarz nie
ma czasu zbadać dokładnie a pacjent nie pasuje do podręcznikowego wzorca.

Przełomem może być dopiero użycie w medycynie osobistych urządzeń
elektronicznych - które będą znały całą historię choroby pacjenta, będą
monitorowały na bieżąco funcjonowanie jego ciała i same będą nadzorowały
terapię. Myślę że to kwestia kilkunastu lat.

[kornel-1]

asteroida2 napisał:
> Przełomem może być dopiero użycie w medycynie osobistych urządzeń
> elektronicznych - które będą znały całą historię choroby pacjenta, będą
> monitorowały na bieżąco funcjonowanie jego ciała i same będą nadzorowały
> terapię. Myślę że to kwestia kilkunastu lat.


Najwygodniej będzie zapisywać te dane we wszczepionym czipie, prawda?

Kornel

[asteroida2]

> Najwygodniej będzie zapisywać te dane we wszczepionym czipie, prawda?

Nie. Wygodniej będzie je zapisywać w jednej globalnej bazie danych o wszystkich
ludziach, która nazywana jest Bestią 666 i w której każdemu przypisany jest numer.

[kornel-1]

asteroida2 napisał:
> Nie. Wygodniej będzie je zapisywać w jednej globalnej bazie danych o wszystkich
> ludziach, która nazywana jest Bestią 666 i w której każdemu przypisany jest numer.
No, proszę cię, nie wygłupiaj się!

Baza bazą, przyda się; ale wszczepiony czip pomagałby w sytuacjach ratowania nieprzytomnych ofiar wypadków.

Kornel

[asteroida2]

> Baza bazą, przyda się; ale wszczepiony czip pomagałby w sytuacjach
> ratowania nieprzytomnych ofiar wypadków.

Do przechowywania danych akurat wystarczy cokolwiek noszonego przy sobie,
chociażby komórka.
Inna sprawa, że chip byłby przydatny do monitorowania poziomów różnych związków
we krwi, a być może też do dozowania leków. Więc skoro chip i tak by był, to
mógłby też przechowywać jakieś dane.

Swoją drogą, ciekawe jaki sposób wszczepienia takiego chipa się przyjmie.
Ostatnio modne jest połykanie różnych małych robotów np. do endoskopii. Może
pójść dalej tą drogą i zrobić robota, który przyczepiałby się jak tasiemiec i
raportował drogą radiową na bieżąco co się dzieje w organiźmie?

[kornel-1]

asteroida2 napisał:
> Do przechowywania danych akurat wystarczy cokolwiek noszonego przy sobie, chociażby komórka.

Fuj! Ja nie mam :(

> Inna sprawa, że chip byłby przydatny do monitorowania poziomów różnych związków we krwi, a być może też do dozowania leków. Więc skoro chip i tak by był, to mógłby też przechowywać jakieś dane.

Hm. Chip z czystą informacją zdaje się nie wymaga zasilania. Z kolei nie każdy potrzebuje dużo droższego dozownika/analizatora. Ergo: potrzebne (czasem) dwa wszczepy ;-)

> Ostatnio modne jest połykanie różnych małych robotów np. do endoskopii. Może pójść dalej tą drogą i zrobić robota, który przyczepiałby się jak tasiemiec i raportował drogą radiową na bieżąco co się dzieje w organiźmie

No... dużo już tego jest.

Kornel

Niebezpieczne łyżki

[spoko-spoko]

A ja panu doktorowi moge powiedziec ze przedawkowujac o 12% nawet
przez piec lat cztery razy dziennie bedzie tylko przedawkowaniem o
12%

Gdzie tu problem?

[pomruk]

Nawet ziołowe, płynne leki herbapolu mają na nakrętce założony dozowniczek. Choć
posiadają wysoki wskaźnik terapeutyczny (stosunek dawki toksycznej do
terapeutycznej), a dawka terapeutyczna jest ustalana i tak metodą "pi razy oko".
Tam, gdzie dawkowanie jest naprawde sprawą krytyczną, monitoruje się przecież
efekt działania leku (ciśnienie krwi, poziom glukozy we krwi itd.), lub też
mionitoruje stężenie leku we krwi. Jeszcze inna rzecz, że farmacja produkuje
leki o coraz mniej krytycznych wymaganiach co do dawkowania. I tak np. stopień
obniżenia ciśnienia krwi w przypadku nitrogliceryny mocno zależał od dawki.
Wiele nowoczesnych leków natomiast działa na zasadzie "jedna tabletka dziennie"
niezaleznie od stopnia wielkości nadciśnienia, zaś np. potrojenie dawki nie
obniża nadmiernie ciśnienia!