może by ktoś policzył

[Gość: stash]

Ciekawi mnie, czy możliwe jest by przesunięcie ku czerwieni w kosmosie nie było
spowodowane efektem Dopplera, a jakimś oddziaływaniem. Mam cichą nadzieję, że
ktoś może mógłby to wyjaśnić. Choć w powietrzu dalekie widoki są zaniebieszczone
nikt nie mówi, że szybko się przybliżają. :-)

[Gość: anmal]

Zaniebieszczenie nieba i dalekich widoków to efekt rozpraszania Rayleigha a nie
wynikt efektu Dopplera, dlatego oczywiście nikt (kto zna fizykę) nie korzysta z
Twojej koncepcji zaniebieszczenia.]
Czy poczerwienienie może być spowodowane "jakimś oddziaływaniem"? Jeśli chodzi
o znane oddziaływania - to nie. Jeśli chodzi o nieznane, to jak odpowiedzieć,
że nie? Wreszcie zbyt wiele z tego co wiemy, wskazuje, że poczerwienienie
galaktyk jak wynik efektu Dopplera powinniśmy obserwować. Powiedzmy - mamy
szczęście, ze poczerwienienie obserwujemy bo wtedy wiele, zbyt wiele z tego co
wiemy byłoby nieprawdą. Pewnie Cię zdziwię, ale gdyby nie to poczerwienienie
nie byłoby pierwiastków chemicznych, a zatemm nie byłoby i komputera, którego
obaj (oboje?) używamy. Dobrze, że poczerwienienie jest, dobrze, że jest
wynikiem efektu Dopplera

[Gość: LPiotrek]

Ciekaw jestem czy mozna by zbudowac silnik zasilany energia
powstajacych par czastek wirtualnych.
Czastki takie oddzialuja z materia - efekt Casimira.
Sila tego oddzialywania jest proporcjonalna do pola powierzchni
,a odwrotnie proporcjonalna do czwartej potegi odleglosci miedzy
rownoleglymi plytkami przewodnika. Powoduje ona ze plytki takie
przyciagaja sie. Jest to wynikiem tego ,ze pomiedzy plytkami
nie moga sie pojawiac czastki wirtualne okreslonej energii
natomiast na zewnatrz takie ograniczenie nie istnieje.
Ta niesymetria jest powodem powstania sily wypadkowej ktora
dziala prostopadle na powierzchnie plaskich rownoleglych plytek.
Moj pomysl na silnik Casimira jest bardzo prosty :
Pomiedzy pare plytek mozna by wprowadzac trzecia. Powodowaloby
to w moim przekonaniu wzmacnianie sily przyciagania sie plytek
Zewnetrzne plytki zblizajac sie do srodkowej wykonywalyby prace
Po zblizeniu sie do plyki srodkowej na minimalna odleglosc
przez plytki zewnetrzne plytka srodkowa bylaby wysuwana ze
srodka. Poniewaz wysuwana bylaby w plaszczyznie rownoleglej do
swoich powierzchni ,czyli prostopadlej do sily Casimira jej
ruch nie powodowalby tu pracy przez sile Casimira lub przeciwko
tej sile. Jednakze po jej wyjeciu sila Casimira oslablaby
, bo odleglosc miedzy zewnetrznymi plytkami wzroslaby 2-krotnie
w w porownaniu do odleglosci miedzy plytka srodkowa ,a zewnetrzna
(pomijajac grubosc plytki srodkowej ). Teraz odsuwajac
plytki zewnetrzne do pozycji wyjsciowej wykonywalibysmy prace
przeciw sile Casimira ,czyli oddawali energie do ukladu. Jednakze
poniwaz sila ta bylaby mniejsza niz na poczatku (czyli z trzecia
pltyka w srodku ) to mielibysmy zysk w calym cyklu.
Na koniec cyklu znowu wsuwalibysmy trzecia plytke do srodka.
Czy ktos kompetentny moglby to policzyc ?? Moze waznego czegos nie
wzialem pod uwage ???
Z gory dziekuje
LPiotrek




Ciekaw jestem czy mozna by zbudowac silnik zasilany energia
powstajacych par czastek wirtualnych.
Czastki takie oddzialuja z materia - efekt Casimira.
Sila tego oddzialywania jest proporcjonalna do pola powierzchni
,a odwrotnie proporcjonalna do czwartej potegi odleglosci miedzy
rownoleglymi plytkami przewodnika. Powoduje ona ze plytki takie
przyciagaja sie. Jest to wynikiem tego ,ze pomiedzy plytkami
nie moga sie pojawiac czastki wirtualne okreslonej energii
natomiast na zewnatrz takie ograniczenie nie istnieje.
Ta niesymetria jest powodem powstania sily wypadkowej ktora
dziala prostopadle na powierzchnie plaskich rownoleglych plytek.
Moj pomysl na silnik Casimira jest bardzo prosty :
Pomiedzy pare plytek mozna by wprowadzac trzecia. Powodowaloby
to w moim przekonaniu wzmacnianie sily przyciagania sie plytek
Zewnetrzne plytki zblizajac sie do srodkowej wykonywalyby prace
Po zblizeniu sie do plyki srodkowej na minimalna odleglosc
przez plytki zewnetrzne plytka srodkowa bylaby wysuwana ze
srodka. Poniewaz wysuwana bylaby w plaszczyznie rownoleglej do
swoich powierzchni ,czyli prostopadlej do sily Casimira jej
ruch nie powodowalby tu pracy przez sile Casimira lub przeciwko
tej sile. Jednakze po jej wyjeciu sila Casimira oslablaby
, bo odleglosc miedzy zewnetrznymi plytkami wzroslaby 2-krotnie
w w porownaniu do odleglosci miedzy plytka srodkowa ,a zewnetrzna
(pomijajac grubosc plytki srodkowej ). Teraz odsuwajac
plytki zewnetrzne do pozycji wyjsciowej wykonywalibysmy prace
przeciw sile Casimira ,czyli oddawali energie do ukladu. Jednakze
poniwaz sila ta bylaby mniejsza niz na poczatku (czyli z trzecia
pltyka w srodku ) to mielibysmy zysk w calym cyklu.
Na koniec cyklu znowu wsuwalibysmy trzecia plytke do srodka.
Czy ktos kompetentny moglby to policzyc ?? Moze waznego czegos nie
wzialem pod uwage ???
Z gory dziekuje
LPiotrek










Ciekaw jestem czy mozna by zbudowac silnik zasilany energia
powstajacych par czastek wirtualnych.
Czastki takie oddzialuja z materia - efekt Casimira.
Sila tego oddzialywania jest proporcjonalna do pola powierzchni
,a odwrotnie proporcjonalna do czwartej potegi odleglosci miedzy
rownoleglymi plytkami przewodnika. Powoduje ona ze plytki takie
przyciagaja sie. Jest to wynikiem tego ,ze pomiedzy plytkami
nie moga sie pojawiac czastki wirtualne okreslonej energii
natomiast na zewnatrz takie ograniczenie nie istnieje.
Ta niesymetria jest powodem powstania sily wypadkowej ktora
dziala prostopadle na powierzchnie plaskich rownoleglych plytek.
Moj pomysl na silnik Casimira jest bardzo prosty :
Pomiedzy pare plytek mozna by wprowadzac trzecia. Powodowaloby
to w moim przekonaniu wzmacnianie sily przyciagania sie plytek
Zewnetrzne plytki zblizajac sie do srodkowej wykonywalyby prace
Po zblizeniu sie do plyki srodkowej na minimalna odleglosc
przez plytki zewnetrzne plytka srodkowa bylaby wysuwana ze
srodka. Poniewaz wysuwana bylaby w plaszczyznie rownoleglej do
swoich powierzchni ,czyli prostopadlej do sily Casimira jej
ruch nie powodowalby tu pracy przez sile Casimira lub przeciwko
tej sile. Jednakze po jej wyjeciu sila Casimira oslablaby
, bo odleglosc miedzy zewnetrznymi plytkami wzroslaby 2-krotnie
w w porownaniu do odleglosci miedzy plytka srodkowa ,a zewnetrzna
(pomijajac grubosc plytki srodkowej ). Teraz odsuwajac
plytki zewnetrzne do pozycji wyjsciowej wykonywalibysmy prace
przeciw sile Casimira ,czyli oddawali energie do ukladu. Jednakze
poniwaz sila ta bylaby mniejsza niz na poczatku (czyli z trzecia
pltyka w srodku ) to mielibysmy zysk w calym cyklu.
Na koniec cyklu znowu wsuwalibysmy trzecia plytke do srodka.
Czy ktos kompetentny moglby to policzyc ?? Moze waznego czegos nie
wzialem pod uwage ???
Z gory dziekuje
LPiotrek

[Gość: Ekspert]

Gość portalu: LPiotrek napisał(a):

>
> Ciekaw jestem czy mozna by zbudowac silnik zasilany
energia
> powstajacych par czastek wirtualnych.

Nie.

> Czastki takie oddzialuja z materia - efekt Casimira.
> Sila tego oddzialywania jest proporcjonalna do pola
powierzchni
> ,a odwrotnie proporcjonalna do czwartej potegi
odleglosci miedzy
> rownoleglymi plytkami przewodnika. Powoduje ona ze
plytki takie
> przyciagaja sie. Jest to wynikiem tego ,ze pomiedzy
plytkami
> nie moga sie pojawiac czastki wirtualne okreslonej
energii
> natomiast na zewnatrz takie ograniczenie nie istnieje.
> Ta niesymetria jest powodem powstania sily wypadkowej
ktora
> dziala prostopadle na powierzchnie plaskich
rownoleglych plytek.

Bardzo dobrze.

> Moj pomysl na silnik Casimira jest bardzo prosty :
> Pomiedzy pare plytek mozna by wprowadzac trzecia.
Powodowaloby
> to w moim przekonaniu wzmacnianie sily przyciagania sie
plytek
Tak.

> Zewnetrzne plytki zblizajac sie do srodkowej
wykonywalyby prace

Tak.

> Po zblizeniu sie do plyki srodkowej na minimalna
odleglosc
> przez plytki zewnetrzne plytka srodkowa bylaby wysuwana
ze
> srodka. Poniewaz wysuwana bylaby w plaszczyznie
rownoleglej do
> swoich powierzchni ,czyli prostopadlej do sily Casimira
jej
> ruch nie powodowalby tu pracy przez sile Casimira lub
przeciwko
> tej sile.

Nie.
Jesli plytki sa nieskonczenie rozciagle, to nic nie
zmienisz w systemie przesuwajac trzecia plytke. Jesli sa
skonczone (co jest konieczne, zeby
wysunac plytke) to na brzegu wysuwajac plytke wykonacz
prace
przeciw tym samym silom, ktore powoduja przyciaganie sie
plytek.
Jesli cala wspolczesna fizyka nie jest falszywa, ta praca
bedzie rowna
temu, co bys zyskal w calym cyklu (jesli nie ma strat).

Pzdr

[Gość: LPiotrek]

Napisales:
>> Jesli sa
>> skonczone (co jest konieczne, zeby
>> wysunac plytke) to na brzegu wysuwajac plytke wykonacz
>> prace
>> przeciw tym samym silom, ktore powoduja przyciaganie sie
>> plytek.

Czy to znaczy ze sila Casimira nie dziala prostopadle
do powierzchni plytek ????

Bo jesli dziala prostopadle to iloczyn wektorowy sily i przesuniecia
= 0 ( ,bo cos(pi/2) = 0 )

Gdyby ta sila dzialala tylko prostopadle do powierzchni
to przy wysuwaniu srodkowej plytki wykonywalibysmy
prace przeciwko silom tarcia, grawitacji (bardzo znikome)
,ale nie przeciwko tej sile Casimira.
Dlatego ciekaw jestem opinii eksperta ,ktory zna
wystepowanie tej sily.

>> Jesli cala wspolczesna fizyka nie jest falszywa, ta praca
>> bedzie rowna
>> temu, co bys zyskal w calym cyklu (jesli nie ma strat).

Wybacz ,ale do napisania tego to nie potrzeba eksperta :-))

Interesuje mnie kierunek sily Casimira przy
wyciaganiu srodkowej plytki - oczywiscie o skonczonych
rozmiarach. Bo od niego przeciez zalezy praca i ewentualny
zysk. A tu wlasnie liczylem na Ciebie.
Napisz cos wiecej ,ewentualnie gdzie mozna
cos poczytac o tej sile.
Sila grawitacji np. przy wysuwaniu nie dziala
prostopadle do powierzchni plytek ,tylko jest
skierowana w kierunku srodkow ciezkosci.
Dlatego rozpatrujac sile grawitacji nie zyskalibysmy nic.
A jak jest z sila Casimira ???

Dzieki za to, ale prosze o wiecej !!!

pozdrawiam
LPiotrek

[Gość: Ekspert]

Gość portalu: LPiotrek napisał(a):

> Napisales:
> >> Jesli sa
> >> skonczone (co jest konieczne, zeby
> >> wysunac plytke) to na brzegu wysuwajac plytke
wykonacz
> >> prace
> >> przeciw tym samym silom, ktore powoduja przyciaganie
sie
> >> plytek.
>
> Czy to znaczy ze sila Casimira nie dziala prostopadle
> do powierzchni plytek ????
>

Jesli wziac pod uwage efekty na brzegach ukladu, to nie.
Nie trzeba sily Casimira, zeby to zrozumniec. Wystarczy
plasko-rownolegly
kondensator do ktorego wsuwamy dielektryk. Takie samo
zjawisko,
a prostsze.

> >> Jesli cala wspolczesna fizyka nie jest
falszywa, ta praca
> >> bedzie rowna
> >> temu, co bys zyskal w calym cyklu (jesli nie
ma strat).
>
> Wybacz ,ale do napisania tego to nie potrzeba eksperta
:-))
>

Nie wiem, czemu maja sluzyc takie uwagi. Stwierdzam fakt.
Nie wiem jednak, czy w pelni rozumiesz konsekwencje
takiego
stwierdzenia.

Merytorycznie, problem w tym, ze konkretny rachunek moze
byc bardzo trudny technicznie. Nie wiem, czy potrafilbym
go zrobic, a Ty ocenic jego
poprawnosc. Niemniej, formalizm, ktory uzywamy ma wpisana
zasade
zachowania energii, dlatego nie mozesz otrzymac innej
odpowiedzi z rachunku.

Eksperyment mozesz oczywisciwe zawsze zrobic (radze
zaczac od kondesatora - rozumowanie takie samo, a efekt
silniejszy).
Jak Ci sie uda, to Nobel murowany.




> Interesuje mnie kierunek sily Casimira przy
> wyciaganiu srodkowej plytki - oczywiscie o skonczonych
> rozmiarach. Bo od niego przeciez zalezy praca i
ewentualny
> zysk. A tu wlasnie liczylem na Ciebie.

Wyobraz sobie uklad 3 plytek:
A
-----------

[Gość: LPiotrek]

>> Jesli wziac pod uwage efekty na brzegach ukladu, to nie.
>> Nie trzeba sily Casimira, zeby to zrozumniec. Wystarczy
>> plasko-rownolegly
>> kondensator do ktorego wsuwamy dielektryk. Takie samo
>> zjawisko,
>> a prostsze.

Wydawalo mi sie ,ze sila Casimira dziala inaczej
niz sily pola elektrycznego.
Przy wsuwaniu czy wysuwaniu dieelektryka z pomiedzy
okladzin kondensatora dzialaja sily pomiedzy ladunkami
na okladzinach ,a tymi ktore powstaly wskutek polaryzacji
dieelektryka. Ladunki te sa rowne tym zgromadzonym na
okladzinach kondensatora niezaleznie od grubosci
plytki dieelektryka.
W przypadku sily Casimira przy wysuwaniu plytki
jednym z kluczowych czynnikow bedzie grubosc plytki
srodkowej ,co nie ma swojego odpowiednika w przykladzie
z kondensatorem.
Nie liczylem na jakies szczegolowe obliczenia ,tylko
na pewne szacunkowe przyblizenie. Np gdyby z takiego
przyblizonego szacowania wyszlo ze z dokladnoscia
+/- 20% bilans energii wychodzi na 0 ,to mozna
by przyjac ze po dokladnych obliczeniach wyjdzie na 0.
Ale gdyby juz ze zgrubnych szacunkow wychodzilo ze
w cyklu mozna zyskac np. 2razy wiecej niz trzeba oddac
do ukladu ,to warto byloby temu przyjrzec sie
dokladniej.
Zdaje sobie dobrze sprawe ,ze zmienialoby to
sposob postrzegania zasady zachowania energii ,choc mie
musialoby lamac tej zasady.
Mogloby to oznaczac ze mozna pobierac energie z
przestrzeni ( prozni ) i nic wiecej ( choc to i tak
juz chyba za duzo ;-) ).

>> Nie wiem, czemu maja sluzyc takie uwagi. Stwierdzam fakt.
>> Nie wiem jednak, czy w pelni rozumiesz konsekwencje
>> takiego
>> stwierdzenia.

Na zasade zachowania energii ,to moglo by sie
powolywac wiekszosc maturzystow, przeciez tez ja znaja.
Od eksperta chyba mozna oczekiwac wiecej.
To nie bylo zlosliwe. Uznajac cos z gory za niemozliwe
nigdy tego nie sprawdzimy.
Osobiscie uwazam ze gdyby nawet 1 na 1000 000 podobnie
glupich pomyslow nie byl tak glupi jak inne ,to warto
by sprawdzic wszystkie.

pozdrawiam
LPiotrek

[Gość: Ekspert]

Gość portalu: LPiotrek napisał(a):

> >> Jesli wziac pod uwage efekty na brzegach ukladu,
to nie.
> >> Nie trzeba sily Casimira, zeby to zrozumniec.
Wystarczy
> >> plasko-rownolegly
> >> kondensator do ktorego wsuwamy dielektryk. Takie
samo
> >> zjawisko,
> >> a prostsze.
>
> Wydawalo mi sie ,ze sila Casimira dziala inaczej
> niz sily pola elektrycznego.

Nieco inne zrodlo sil (choc w istocie niemal takie samo),
ale identyczna geometria ukladu.



> W przypadku sily Casimira przy wysuwaniu plytki
> jednym z kluczowych czynnikow bedzie grubosc plytki
> srodkowej ,co nie ma swojego odpowiednika w przykladzie
> z kondensatorem.

Bedzie niewielka roznica, ale grubosc plytki dielektryka
w kondensatorze
tez jest istotna.

> Nie liczylem na jakies szczegolowe obliczenia ,tylko
> na pewne szacunkowe przyblizenie. Np gdyby z takiego
> przyblizonego szacowania wyszlo ze z dokladnoscia
> +/- 20% bilans energii wychodzi na 0 ,to mozna
> by przyjac ze po dokladnych obliczeniach wyjdzie na 0.

NIE MOZE wyjsc inny niz zero, bo ZZE jest podstawa tego
rachunku
i calego formalizmu.
Natomiast sam rachunek (nawet przyblizony) jest tak
trudny, ze NIKT na swiecie go jeszcze nie zrobil, choc
wielu by chcialo. Z innych przyczyn niz
Ty co prawda, ale chcieliby.

> sposob postrzegania zasady zachowania energii ,choc mie
> musialoby lamac tej zasady.

Musialoby. Rozumiem, ze sadzisz, ze proznia zawiera jakis
nadmiar energii,
poniewaz sa w niej wirtualne czastki. To nieprawda.
Proznia ma najnizsza
mozliwa energie.

> >> Nie wiem, czemu maja sluzyc takie uwagi. Stwierdzam
fakt.
> >> Nie wiem jednak, czy w pelni rozumiesz konsekwencje
> >> takiego
> >> stwierdzenia.
>
> Na zasade zachowania energii ,to moglo by sie
> powolywac wiekszosc maturzystow, przeciez tez ja znaja.

Niby tak, dlatego najpierw pokazalem Ci gdzie tkwi blad
rozumowania.
Nadto, maturzysta (tak jak Ty sadziles) moze sadzic, ze
jest cos specjalnego w efekcie Casimira, poniewaz sa tam
czastki wirtualne, energia prozni i kto-wie-co-jeszcze.
Dlatego wlasnie stwierdzenie, ze w formalizmie
uzywanym dla obliczen ef. Cas. jest wbudowana ZZE nie
jest potrzebne.

> Od eksperta chyba mozna oczekiwac wiecej.

No, i tak sporo czasu poswiecilem.

> To nie bylo zlosliwe. Uznajac cos z gory za niemozliwe
> nigdy tego nie sprawdzimy.

Napisalem - formalizm musi zgadzac sie z ZZE.
Eksperyment moglby sie nie zgadzac. Dlatego musialbys
zrobic
eksperyment.

> Osobiscie uwazam ze gdyby nawet 1 na 1000 000 podobnie
> glupich pomyslow nie byl tak glupi jak inne ,to warto
> by sprawdzic wszystkie.
>

Sa rozne poziomy wyrafinowania zwariowanych pomyslow.
Sprawdza sie te najciekawsze. I tak jest tego mnostwo.
Poza tym prawdziwy test da tylko eksperyment. W tym
przypadku
bardzo trudny. Dlatego proponuje kondensator.
Pzdr

[Gość: thrundui]

jezeli dobrze pamietam, to przesuniecie ku czerwieni
moze byc spowodowane przez przyciaganie grawitacyjne w ogolnej teorii
wzglednosci
szczegolow nie pamietam

[Gość: stash]

dzięki! :-)

[Gość: darkonza]

a jesli ja dobrze pamietam to "poczerwienienie" mozna rowniez
tlumaczyc "starzeniem kwantow swiatla" - ktos to kiedys wymyslil i jakos chyba
o tym zapomniano
chyba chodzilo cos kolo tego ze foton biegnac do nas przez te miliony lat sam
wystrzliwuje takie malutkie fotoniki :) i traci przez to energie - chyba jakos
tak to bylo, nie pamietam zbyt dobrze

[Gość: Lamer]

A jeśli ja dobrze wyczytałem, to przesunięcie ku czerwieni jest spowodowane
bardzo prostym efektem - rozszerzaniem się przestrzeni (i to skądinąd podobno
wciąż przyspieszającym!). Widmo światła przebywającego na odpowiednio długim
dystansie rozszerzającą się przestrzeń zmienia się, co rejestrujemy w postaci
przesunięcia ku czerwieni. Z tego wynika, że jeżeli prawdziwe okaże się coraz
szybsze rozszerzanie się wszechświata, to tenże będzie nam nie tylko coraz
bardziej mroczniał, ale i czerwieniał.

Poprawcie mnie, jak cuś nie tak, bom


Lamer

[Gość: ethanol]

az w koncu znajdziemy sie w piekle :))))

A teraz na powanie, mowisz ze wszechswiat sie rozszerza coraz szybciej, jak z
kolei slyszalem ze sie rozszerza z predkoscia swiatla. To jak to w koncu jest ??

[Gość: stash]

A skąd kosmos ma energię na coraz szybsze rozszerzanie? Albo nawet na
jednostajne, skoro, jeśli się rozszerza, to gęstość energii w nim z każdą
chwilą maleje.
stash

[Gość: Lamer]

Tu nie chodzi o rozszerzanie w klasycznym rozumieniu, jak np. rozszerzanie się
fali uderzeniowej. Klasycznie wszystko rozszerza się w niezmiennej przestrzeni,
jest ruchem materii. W kosmosie galaktyki mogłyby stać w miejscu, a i tak
odsuwałyby się od siebie, bo nasze trzy wymiary stają się coraz większe i
galaktyki zachowują się jak punkty na powierzchni nadmuchiwanego balonu - niby
są w miejscu, a jednak odległość między nimi rośnie.
Niew wiem, jak jest z energią (?) potrzebną na coraz szybsze nadmuchiwanie
takiego kosmicznego balonu, a zapewne astrofizycy też nie wiedzą. Wyjaśnić
mogłaby to dopiero Ogólna Teoria Wszystkiego - prace trwają.
Prędkość rozszerzania się wymiarów nie jest ograniczona prędkością światła, i
ponoć - w myśl teorii inflacyjnej - w jednym z początkowych stadiów Wielkiego
Wybuchu (epoce inflacyjnej) wielokrotnie ją przekraczała. Stąd rozróżnienie
między naszym Wszechświatem a "widzialnym wszechświatem", bo tutaj prędkość
światła ogranicza kawałek Wszechświata, który możemy obserwować. I tyle tylko
prędkość światła ma tu do gadania. Stąd też spekulacje o statku kosmicznym
wielokrotnie szybszym od światła - sam w ogóle nie musiał by się poruszać, a
ruch zyskiwałby dzięki kurczeniu przestrzeni przed sobą, a rozprężaniu za sobą.