arkowiec56
24.03.15, 08:31
Dlaczego Bolesława I nazwano Chrobrym.
Być może Chrobry to przydomek nadany Bolesławowi I Mieszkowicowi w uznaniu zasług po włączeniu Krainy Chrobatów do Polski ? A może Piastowie byli z Chrobatów ???
A może Grakchus ( Krakus ) był Chrobatem ( ponoć pochodził od Greków ).
Czy wymienione u Ptolemeusza w II w. n.e. dackie plemię Karpów zamieszkujących Karpates Oros może być uznane za plemię rodowe Krakusa i Chrobrego ?
Ci Dakowie zwani też Geltami , powinowaci Traków , ze swych pradawnych siedzib ( dzisiejsza Rumunia i Bułgaria i część Grecji ( poniżej mapa )),zostali przegnani przez Cesarstwo Rzymskie w początkach naszej Ery ( 106 rok po Chrystusie ostateczny upadek państwa Daków ) i szukali nowych siedzib.
Trafili na różne tereny Europy środkowej ,też do dzisiejszej Małopolski i dalej na wschód( Galicja ) a także na zachód w stronę Franków . Geltowie to byli Celtowie .Osiedlali się też na Ślasku i byli znani potem jako Chrobaci Zachodni ( Czarni ) na obszarze Sudetów i Podgórza Sudeckiego .Chyba zasymilowali się z Czechami .Mapa poniżej :
Na skutek tzw. Wędrówki Ludów stopniowo resztki Daków rozpływały się w miejscowej i napływowej ludności gockiej, germańskiej i słowiańskiej.
Ci co zmieszali się ze słowianami stali się zapewne Chorwatami i Serbami
Następnie , po upadku Cesarstwa zachodniego ,wyruszyli z powrotem na południe ale już bardziej na zachód , do swoich dzisiejszych ziem . ( VI-VII wiek n.e.) nad Adriatyk.
Jednak nie wszyscy wyemigrowali, część osiedliła się na stałe. Na mapach Europy z wieków VIII-XI pokazane są ziemie Chrobatów i Serbów na południu dzisiejszej Polski i w jej okolicach.
Chorwaci potem nagle ( po XI wieku ) znikają z naszych terenów ( z map Europy Środkowej ).
Serbowie w swoich szczątkowych formach egzystują we wschodnich Niemczech do dzisiaj ( np., Łużyczanie), a co z Chrobakami ?
Może się zasymilowali a może Lendzianie ich wchłonęli lub Wiślanie .
A może Chrobaci to ich protoplaści .Albo tylko nazwa się zmieniła ?
Na pewno w części wchłonęła ich Polska a potem na terenach wschodnich Ruś . Ponoć z obszarów Rusi Kijowskiej zostali przesiedleni przez Jarosława Mądrego nad Dniestr w celu rutenizacji ( rusyfikacji ) .
Ponoć ( hrba) to w starosłowiańskim góra . Karpaty noszą swoją nazwę ( lub na odwrót) od Hrbatów ( Chrobatów ) zamieszkujących Podkarpacie i Karpaty jeszcze w początkach polskiej państwowości .
Bolesław I ustanowił ( podaję za Gallem Anonimem ) dwie z trzech nowych stolic w Krakowie i Sandomierzu ( obok Wrocławia ,jako starą można traktować Poznań lub Gniezno ) ,może mu było bliżej do swoich krajan( oba miasta na obszarze Chrobatii ,jak na mapie poniżej .
Zagadka dla historyków ?
Mapa za Wikipedią .
Teraz co do Daków ( pokrewnych Trakom inaczej Geltom czy Celtom ) wypartych w części ze swych południowych terenów przez Cesarstwo Rzymskie w I wieku n.e.
Na terenach naszych Wiślan i Lendzian ( obecnie tzw. Małopolska , termin późniejszy i chyba niesprawiedliwy historycznie ) odnajdujemy ślady całopalnych kurhanów dackich formowanych w kopce ziemne .
PAP nauka w Polsce podaje informację z 9 września 2008 ;
W początkach naszej ery, kiedy teren obecnego Siedmiogrodu podbili Rzymianie, część wielkiego plemienia Daków schroniła się w trudno dostępnych terenach karpackich, na obszarze obecnej Słowacji, zachodniej Ukrainy i Mołdawii. Niewielkie grupy trafiły również na tereny polskiego Podkarpacia, gdzie przetrwały aż do schyłku starożytności. Jedna z takich enklaw istniała nad dolnym Sanem, w okolicach wsi Przędzel i Kopki w powiecie niżańskim. W sierpniu ekspedycja Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli, kierowana przez Monikę Kuraś z Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli przy współpracy dra Marka Florka z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Marii Curie- Skłodowskiej, wznowiła badania pozostałego po Dakach kurhanu - kopca nakrywającego pochówek całopalny.
I dalej :
Aby uniknąć podporządkowania Rzymowi niewielkie grupy Daków, zapewne należących do plemienia Karpów, trafiły również na tereny polskiego Podkarpacia i tutaj przetrwali oni aż do schyłku starożytności. Od nazwy plemienia, którego archeologicznym odpowiednikiem jest tzw. kultura kurhanów karpackich, pochodzi nazwa Karpaty.
Jedna enklaw ludności dackiej kultury kurhanów karpackich na ziemiach polskich istniała nad dolnym Sanem, w okolicach wsi Przędzel i Kopki. Jej pozostałością są znajdujące się na terenie tych miejscowości charakterystyczne kurhany (kopce ziemne) nakrywające pozostałości stosów całopalnych. Jeden z takich kopców, mierzący około 12 m średnicy i 1,5 m wysokości był wstępnie rozpoznany w latach 1983-1987. Wchodził on w skład niewielkiego, liczącego 4 kurhany, cmentarzyska w Przędzelu.
Wsie nad Sanem to nie jedyne takie miejsce. Według dra Florka Dakowie byli jeszcze nad dolną Wisłoką w okolicach Tarnowa i na Roztoczu Południowym w okolicach Łukawicy w powiecie Lubaczów.
ARCHEOLOGICZNE BADANIA KURHANU
W sierpniu 2008 roku ekspedycja Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli, kierowana przez Monikę Kuraś przy współpracy dra Marka Florka z Instytutu Archeologii UMCS, wznowiła badania kopca.
Jak relacjonuje dr Florek, pod zbudowanym z piasku nasypem odsłonięto przepalone belki i bierwiona - pozostałość stosu całopalnego, na którym spalono zmarłego. Niestety nie odkryto żadnego wyposażenia, bowiem kurhan został wcześniej wyrabowany. Jak świadczą o tym ślady wykonanego w jego centrum głębokiego wkopu. Uzyskana z jednej ze spalonych belek data radiowęglowa (C14) wskazuje, że kurhan usypano w ostatniej ćwierci III wieku bądź latach 20-tych IV wieku.
Młodszy, bo pochodzący prawdopodobnie z przełomu V i VI wieku, był kurhan w Kopkach, oddalonych ok. 10 km od Przędzela. W trakcie badań sondażowych w roku 1964 Kazimierz Moskwa z Muzeum Okręgowego w Rzeszowie odkrył pozostałości spalonych belek, liczne węgle drzewne, ślady przepalenia gliniastego podłoża, drobne spalone kości ludzkie oraz nieliczne fragmenty naczyń, w tym także toczonych na kole. Dr Florek zaznacza, że ówczesne badania objęły tylko niewielki fragment nasypu kopca i nie były kontynuowane. Nie przebadana część nasypu kopca na początku lat 70-tych XX wieku została zniszczona przez miejscową ludność przy pomocy spychacza. W 2005 roku w ziemi pochodzącej ze zniwelowanego nasypu kurhanu, znaleziono metalowe elementy stroju: sprzączkę, okucie końca pasa i kółko z guzkami na obwodzie. Zdaniem archeologów, znaleziska te mogą być wstępnie datowane na czasy około roku 500.
"Zarówno dawniejsze odkrycia w Kopkach jak i wyniki obecnych badań kurhanu w Przędzelu wydają się wskazywać na pobyt nad dolnym Sanem w późnym okresie rzymskim jakiejś, zapewne stosunkowo niewielkiej, grupy ludności dackiej kultury kurhanów karpackich" - podsumowuje Florek.
Jego zdaniem ludność ta mogła się przybyć z albo Roztocza Południowego (np. z rejonu Łukawicy, gdzie między III a V wiekiem istniała jej niewielka enklawa) wędrując wzdłuż Tanwi, albo bezpośrednio z terenów Karpat. W tym ostatnim wypadku, byłaby to zapewne grupa karpackich Daków, szukająca zimowych pastwisk dla swych stad. Podobne sezonowe wędrówki między Beskidami a północną częścią Kotliny Sandomierskiej i Roztoczem odbywali ponad 1000 lat później pasterze wołoscy, prowadzący podobny tryb życia jak ludność kultury kurhanów karpackich.
PAP - Nauka w Polsce, Karolina Olszewska
Nasuwa się skojarzenie z krakowskimi kopcami Krakusa i Wandy a dalej z legendą o Smoku Wawelskim.
Co do smoka ,to idąc za rozsądnym tropem Zbigniewa Nienackiego z Dagome Judex symbolem tego potwora mogli być np. Hunowie czy Avarowie zbierający bardzo uciążliwy dla Daków haracz , też w postaci niewolników i młodych kobiet .
Krakus datowany przykładowo w Polaków dziejach bajecznych Waldemara Łysiaka na przełom VII-VIII wieku ( inne możliwe formy .to Grakchus vel Dakchus vel Trakchus ) pozostał w podaniu ustnym jako wybawiciel gnębionego narodu .
Wanda , córka Krakusa była