Postrzeganie rzeczywistości zależy od naszego j...

[Gość: Kangur]

I znów okazuje się jakim wielkim wizjonerem jest Stanisław Lem.
Przecież to jest to, o czym pisał w Kongresie Futurologicznym
wiele lat temu.

[Gość: jezyk]

Nic nowego, stare bajki, doswiadczenia przdszkolakow, a tak
naprawde to o jezyku i spostrzeganiu rzeczywistosci to niewiemy
prawie nic.

[Gość: eureka]

To ja juz teraz wiem dlaczego tej szopki z przylaczeniem Polski
do UE i w ogole o co w Polsce chodzi i calej tej ojczystej
reszty nie moge zrozumiec, to ja juz teraz wiem ze kiedy tylko
do Polski pojade to nikt mnie nie rozumie i w czolo sie puka,
przeciez ja juz od dwudziestu lat mowie/mysle/postrzegam Swiat w
ten paskudny anglosaski sposob, po co ja sie tego angielskiego
nauczylem?

[Gość: 7ac]

> To ja juz teraz wiem dlaczego tej szopki z przylaczeniem Polski
> do UE i w ogole o co w Polsce chodzi i calej tej ojczystej
> reszty nie moge zrozumiec, to ja juz teraz wiem ze kiedy tylko
> do Polski pojade to nikt mnie nie rozumie i w czolo sie puka,

nikt cie nie rozumie... dziwisz sie? gramatyczna sieczka powyzej
odstrecza od chocby proby zrozumienia.
jesli dobrze pamietam, teoria chomskiego implikowala niemoznosc
oduczenia rodzimego jezyka. czyzbys zatem poslugiwal sie jeszcze
w ojczystym kraju tym pidgin polish?

przylaczenie polski do ue to dosyc powazna decyzja. glupota by
bylo nie miec watpliwosci.

> przeciez ja juz od dwudziestu lat mowie/mysle/postrzegam Swiat w
> ten paskudny anglosaski sposob,...

jesli autor tego artykulu ma racje, i chomsky ma racje, to to jej
nie masz ;>

> po co ja sie tego angielskiego
> nauczylem?

prymitywny sarkazm. odpowiem jak malemu szczylowi: uczyles sie
angielskiego po to, zeby do konca zycia nie siedziec w jakims
jackowie, czy innym getcie.

Zgadzam sie z 7ac

[Gość: kasia]

oczywiscie ze chodzi o jezyk ojczysty a ten ktos to sie bardzo
chce popisac

[jarekpie]

Nie czytałem dokładnie artykułu, ale autorka chyba nie twierdzi, że pisze o
czymś nowym. To raczej "przekrój".
Praca popularyzatorska.
Niewielu ludzi słyszało o takich nazwiskach jak Whorf, Chomsky (o tym więcej,
bo uczą o nim na różnych kierunkach od humanistycznych do technicznych), Sapiro.

Szwedzki jest dużo prostszy niż polski

[Gość: Viking]

... bo wystarczy znać jedną formę czasownika , np. spać "sova" ,
żeby powiedzieć ja śpię "jag sover" , albo oni śpią "de sover" -
i tak ze wszystkimi czasownikami we wszystkich osobach. tak samo
czasownik być - ja jestem "jag ar" albo oni są "de ar" ... Łatwe?

jeśli uczyliście się wcześniej niemieckiego , to szwedzkiego
nauczycie sie w 2 lata , średnio licząc , bo słownictwo jest
podobne , tylko gramatyka 100 razy łatwiejsza :-)

Med vannliga halsningar !! , czyli " z przyjacielskim
pozdrowieniem"
VIKING z Warszawy

[Gość: Me]

> jeśli uczyliście się wcześniej niemieckiego , to szwedzkiego
> nauczycie sie w 2 lata , średnio licząc , bo słownictwo jest
> podobne , tylko gramatyka 100 razy łatwiejsza :-)

Powaznie?... Bo ja tu siedze juz prawie 2 lata, i nadal za
cholere nie moge sie polapac w tych wszystkich idiomach,
wyrazeniach, sformulowaniach itp., ze nie wspomne o tych
wspanialych 20-toliterowych slowach-zlepkach typu
högstemperatursupraledare czy institutionstillhöringhet. A juz te
lokalne akcenty to jest szczyt wszystkiego. Nie przecze, jest
latwiejszy niz polski (a ktory nie jest? ;-) ...) ale powstrzymaj
swoj zachwyt do momentu, w ktorym przyjdzie Ci robic zakupy czy
studiowac w tym jezyku... No, chyba ze jestes bardzo
zaawansowany, to moze mi dasz pare lekcji przez internet?

> Med vannliga halsningar !! , czyli " z przyjacielskim
> pozdrowieniem"
A mnie sie wydawalo, ze to byly "pozdrowienia" w liczbie mnogiej...
hej d?

[Gość: dodo]

No to wszystko jasne. Wczoraj robilem zakupy w Moskwie. Rosjanin
przede mna zastanawial sie dobra minute, jakie papierosy kupic.
Mial do wyboru bodajze 6 marek. Bardzo skomplikowany proces
decyzyjny. Ale jezeli musial on pomyslec, ile ma pieniedzy,
ktora paczka mu sie podoba, czy rozumie co jest na niej
napisane, czy w ogole je kupowac bo przeciez niezdrowe (nie z
tej mysli sie na pewno wycofal)... No to i tak migiem sie
zdecydowal;-)))))

[anth]

Po przeczytaniu tego artykulu mam jeszcze wiekszy chaos w
glowie. Myslalam, ze intuicyjnie wiem jak mowic, ale powiem ze
intuicyjnie nie wiem co myslec.
Z języków najbardziej przypadl mi do gustu hiszpanski,
niemieckiego nie lubie.
To chyba sie zaczne spieszyc.
Dziekuje za uwage.

[Gość: Tomk]

Zgadzam się w całej pełni i zapraszam na stronę: www.zk-
p.pl gdzie można zobaczyć w jakim języku widzą świat Kaszubi.

T.

BRAWA DLA KASZUBOW! VIVA ETNOLINGWISTYKA

[Gość: ETNOLINGWISTA]

Gość portalu: Tomk napisał(a):

> Zgadzam się w całej pełni i zapraszam na stronę: www.zk-p.pl
gdzie można zobaczyć w jakim języku widzą świat Kaszubi.
>
> T.

Bravo! To jest jedna z niewielu rozsadnych opinii a pro pos
tego artykulu. Ja sam studiuje juz 5 rok to co autorka opisala
w artykule czyli ETNOLINGWISTYKE. I wypadaloby wspomniec o tej
nauce, nazwac ja po imieniu, a nie pisac bzdur, ze "teza Sapira-
Whorfa przeszla do lamusa".
PODANA POWYZEJ STRONA POWINNA NAM USWIADOMIC ZE NIE TRZEBA SIE
ODWOLYWAC DO SLYNNYCH I JUZ NUDNYCH PRZYKLADOW JEZYKOW
INDIANSKICH CZY ESKIMOSKICH; KASZUBSKI JEST WYSTARCZAJCO INSZY
NIZ POLSKI. To raz. Dwa: jak zwykle gdy raz z do roku, ni z
tego ni z owego pojawia sie artykul o jezkoznawstwie, autorzy
powoluja sie na zachodnie badania, zamiast popularyzowac
polskie! Etnolingwistyka zajmuja sie od lat uniwersytety: w
Poznaniu (GDZIE WLASNIE MOZNA TEN KIERUNEK STUDIOWAC), w
Lublinie, Szczecinie i w Warszawie.

STARCZY MARUDZENIA; KONRAD ZE STUTTGARTU

[Gość: Julek]

krótka uwaga do Navaho. Przekazywali wiadomości alfabetem
angielskim. Każda litera miała odpowiednik w postaci trzech słów
w języku Navaho, dobieranych przypadkowo. Tak więc szyfranci nie
porozumiewali się przekazując strukturę języka, lecz oderwane
słowa. Już podczas I wojny światowej Amerykanie zorientowali
się, że język Navaho nie nadaje się do przekazywania informacji
wojskowych, podczas II wpadli na wskazany pomysł. Potwierdza to,
że świat oddawany w języku Navaho jest zasadniczo inny niż świat
prcyzyjnego opisu. Inaczej mówiąc - uwaga o języku, podana w
artykule była oparta na nieporozumieniu (jesli ją dobrze
zrozumiałem), natomiast osobliwość polegająca
na "nieprzekładalności" języka Navaho potwierdza tezę artykułu.

[Gość: zosia]

Postrzeganie rzeczywistosci zalezy od swiadomosci. Jezyk jest
uzytkowa funkcja swiadomosci.

Język a świadomość

[yoric]

Artykuł ma zasadniczo rację, a jego problem polega na tym, że

na jednej stronie popularnonaukowego tekstu próbuje przedstawić zagadnienie
iście epickich rozmiarów. Nasze postrzeganie świata JEST uzależnione od języka,
który 'ciągłą' rzeczywistość 'ćwiartuje' na odrębne pojęcia. Słynny przykład -
jeden z wielu - dotyczy widma kolorów. Nie ma mowy o żadnej wyraźnej granicy
między czerwonym, a żółtym - jest ona całkowicie płynna. Mimo to, skłonni
jesteśmy dość stanowczo nazywać poszczególne barwy - już w momencie
postrzegania ich kategoryzujemy je.
Tak więc język nie jest funkcją użytkową świadomości, tylko zasadniczym
czynnikiem, który kształtuje świadomość.
Na więcej dyskusji zapraszam na Forum nauk poznawczych - może ktoś się skusi?

www2.gazeta.pl/forum/790620,30353,790602.html?f=10387
pzdrv

PS: Edward Sapir, nie: Sapiro.

[Gość: jargosia]

Nie moge sie zgodzic z hipoteza Sapira i Whorfa, nie ma ona
bowiem zadnych podstaw empirycznych. Oczywiscie, jezyki sie
roznia, nie ma co do tego watpliwosci. Ale czy to, ze ja mowie
innym jezykiem, a ktos inny mowi zupelnie innym jezykiem wcale
nie musi oznaczac, ze nasze postrzeganie swiata jest inne. Czy
Amerykanin, ktorego jezyk nie rozroznia przypadkow, czy rodzajow
gramatycznych widzi swiat inaczej niz Polak, ktorego jezyk
rozroznia te funkcje gramatyczne? Nie sadze. Kultura ksztaltuje
nasze myslenie i nasz jezyk, a nie vice versa. To, ze Koreanczyk
musi sie zastanowic przed przywitaniem kogos nie jest
spowodowane jego jezykiem, ale kultura, w ktorej wyrosl. Jesli
jezyk ksztaltuje nasze myslenie i jesli jezyki tak bardzo sie
roznia, to jak mozemy wytlumaczyc mozliwosc tlumaczenia tekstow?
Jak wytlumaczymy istnienie bilingualizmu i multilingualizmu?
Jesli ta hipoteza jest prawdziwa, to znaczy, ze za kazdym razem
gdy mowie po angielsku lub po polsku zmieniam swoje myslenie czy
poglad na swiat? Chyba nie.

jezyk nie ksztaltuje naszego myslenia

[Gość: jargosia]

Nie moge sie zgodzic z hipoteza Sapira i Whorfa, nie ma ona
bowiem zadnych podstaw empirycznych. Oczywiscie, jezyki sie
roznia, nie ma co do tego watpliwosci. Ale czy to, ze ja mowie
innym jezykiem, a ktos inny mowi zupelnie innym jezykiem wcale
nie musi oznaczac, ze nasze postrzeganie swiata jest inne. Czy
Amerykanin, ktorego jezyk nie rozroznia przypadkow, czy rodzajow
gramatycznych widzi swiat inaczej niz Polak, ktorego jezyk
rozroznia te funkcje gramatyczne? Nie sadze. Kultura ksztaltuje
nasze myslenie i nasz jezyk, a nie vice versa. To, ze Koreanczyk
musi sie zastanowic przed przywitaniem kogos nie jest
spowodowane jego jezykiem, ale kultura, w ktorej wyrosl. Jesli
jezyk ksztaltuje nasze myslenie i jesli jezyki tak bardzo sie
roznia, to jak mozemy wytlumaczyc mozliwosc tlumaczenia tekstow?
Jak wytlumaczymy istnienie bilingualizmu i multilingualizmu?
Jesli ta hipoteza jest prawdziwa, to znaczy, ze za kazdym razem
gdy mowie po angielsku lub po polsku zmieniam swoje myslenie czy
poglad na swiat? Chyba nie.

[jarekpie]

Czym innym jest mowa, czym innym język.
Umiejętność posługiwania się wieloma językami nie jest sprzeczna z tezami
Whorfa i Sapira.
A tłumaczenie tekstów nie jest takie proste. Na pewnym poziomie można rzecz, że
jest niemożliwe.

owszem, kształtuje!

[Gość: Yorick]

I znów mamy taki problem, że trywializujemy zagadnienie.

'język' postrzegamy jako coś 'modularnego' i niezależnego od kultury. Tymczesem
procesy rozwoju języka (w dziecku) oraz świadomości są ściśle
powiązane. 'Kultura' jest również ściśle zależna od języka!
O ile wiem, nikt nie utrzymuje tezy Sapira-Whorfa w tzw. silnej wersji, tj. że
różne języki to zupełnie różne systemy konceptualne. Ale koronny przykład,
czyli że na to, co my zbiorczo określamy mianem 'śnieg' Eskimości mają ze 20
(czy ileśtam, w każdym razie dużo) nazw - kryje wiele prawdy o postrzeganiu
świata.
pzdrv

[Gość: jargosia]

zgadzam sie,ze silna wersja hipotezy whorfa jest raczej trudna do przyjecia.
nie zgadzam sie jednak z tym, ze jezyk ksztaltuje nasze myslenie. jezyk jest
powiazany z kultura i, jak pisal de Saussure, nie mozna go oddzielic od
spoleczenstwa. jednakze, twierdzac, ze jezyk, ktorym mowie ksztaltuje moje
doswiadczenia i poglad na swiat, jest dla mnie zbyt dalekosiezne. zgodze sie
bardziej z tym, ze kultura i jezyk wzajemnie sie uzupelniaja. to nie jezyk
sprawia,ze mamy taka liczbe wyrazow a nie inna, ale srodowisko, w ktorym sie
wychowalismy i obracamy. nawet osoby, ktore mowia tym samym jezykiem, moga sie
poslugiwac innym leksykonem. jesli cos ma dla nas wazne znaczenie, to bedziemy
miec wiekszy zasob slownictwa w tej dziedzinie (osoby, ktore pracuja z
komputerami, lingwisci, itd.). nie znaczy to, ze jezyk, ktorym sie poslugujemy
sprawia, ze mamy taki leksykon, a nie inny. to nasze otoczenie, kultura.
doswiadczenie wplywa na nasz jezyk, a nie jezyk na doswiadczenie.roznica polega
tylko na tym,ze ktos ma wiekszy zasob slow w pewnej dziedzinie. nie oznacza
to,ze widzi swiat inaczej, czy przezywa pewne doswiadczenia inaczej.roznica
jest taka,ze pewne rzeczy maja wieksze znaczenie dla tej osoby. nasze
otoczenie, kultura, w ktorej sie obracamy, decyduje o tym czy pewne elementy
maja dla nas znaczenie,dopiero wtedy jezyk dostarcza nam okreslenia ("culture
brings significance to the speakers, and then language provides the word").
a propos eskimosow i sniegu- jest bardzo ciekawa ksiazka pt. "Great eskimo
hoax," w ktorej autor pokazuje,ze jezyk Eskimo nie ma wcale wiecej nazw na
snieg niz my mamy w polskim czy angielskim. to taki stereotyp.
a jesli chodzi o tlumaczenia. to, zgadzam sie, czasem jest ciezko cos
przetlumaczyc, ale nie jest to niemozliwe. pokazuje to, ze pewne elementy
jezyka sa trudne do przetlumaczenia, ale znaczenie zawsze mozna oddac. wynika
to z roznic kulturowych, a nie jezykowych.

jargosia, new york

Nie tylko język i nie aż w takim stopniu...

[Gość: SOK]

Wnioski wyciągane przez autorkę z ukazanych przez nią obserwacji
budzą wiele wątpliwości. Gdyby wpływ języka na postrzeganie
rzeczywistości był aż tak znaczny, to osobniki posługujące się
tym samym językiem miałyby takie same wyobrażenia na temat
opisywanych przedmiotów, tymczasem wcale tak nie jest. Z drugiej
strony każdy z naszych zmysłów jest ograniczony i tworzy
odpowiednio spreparowany i ograniczony obraz rzeczywistości, z
czego nie wynika, że nie możemy poznać tego, czego nie widzimy,
bo przecież zaprzecza temu jako taki rozwój nauk przyrodniczych.
Nie wydaje mi się, żeby Niemcy odczuwali awersję do kluczy, zaś
Hiszpanie traktowali je nad wyraz czule, a to w jawny sposób
osłabiałoby moc wniosków co do wpływu języka na postrzeganie
rzeczywistości. Prawdopodobnie opis rzeczywistości związany jest
z gramatyką i strukturą danego języka, jednakże wcale to nie
przesądza, że ów opis oddaje treść naszych spostrzeżeń - czym
innym są nawyki i obyczaje, a czym innym zdolności poznawcze. A
stąd wypływa raczej taki wniosek, że zrozumienie określonej
rzeczy nie jest zdeterminowane przez język, lecz co najmniej ma
jeszcze innne równie istotne uwarunkowania.
Podsumowując: tym co znacznie osłabia wnioski tego artykułu jest
prosta obserwacja, że osobniki posługujące się tym samym
językiem w różny sposób postrzegają rzeczywistość.

[yoric]

a gdyby tak rozróżnić
'język' jako konkretny rodzaj (francuski, niemiecki, itd.)
i 'język' jako ogólny symboliczny system porozumiewania się?
wpływ tego drugiego na nasze procesy poznawcze jest fundamentalny, a np.
McPhail dowodzi, że bez języka nie jest mozliwe powstanie pojęcia 'ja', a co za
tym idzie, świadomości.
pzdrv

Klasyfikacja obiektow i wlasciwosci

[Gość: Vitali]

Oczywiscie, ze jezyk jest okularami przez ktore patrzymy na
swiat. Nawet wiecej - jezyk jest czescia kodu, na ktorym
napisany jest program naszej inteligencji. Zrozumienie funkcji
jezykow jest kluczem do A.I. Przy pomocy jezyka klasyfikujemy
obiekty i ich wlasciwosci. Bez jezyka czesto nie mozemy nawet
zdac sobie z prawy, ze jakikolwiek obiekt lub zjawisko istnieje.
Ciekaw jestem, czy w Polsce sa badania A.I. w aspekcie semantyki
lengwistycznej, systemow klasyfikacji itp?

[Gość: Yorick]

W Polsce nauki kognitywne formalnie nie istnieją. są to nauki 'dziwne' i jakie
takie nie mogą zostać wpisane na liste nowych dyscyplin...o ile jednak wiem,
ludzie, którzy się tym interesują i zajmują w Polsce są.
pzdrv

[Gość: kpsting]

Gość portalu: Vitali napisał(a):

> Oczywiscie, ze jezyk jest okularami przez ktore patrzymy na
> swiat. Nawet wiecej - jezyk jest czescia kodu, na ktorym
> napisany jest program naszej inteligencji. Zrozumienie funkcji
> jezykow jest kluczem do A.I. Przy pomocy jezyka klasyfikujemy
> obiekty i ich wlasciwosci. Bez jezyka czesto nie mozemy nawet
> zdac sobie z prawy, ze jakikolwiek obiekt lub zjawisko istnieje.
> Ciekaw jestem, czy w Polsce sa badania A.I. w aspekcie semantyki
> lengwistycznej, systemow klasyfikacji itp?

Jesli mowisz o jezyku ktorym mowimy i generalnie poslugujemy sie swiadomie na
co dzien to inteligencja nie jest od tego bezposrednio zalezna. W przypadku
braku jezyka istnieje problem z KOMUNIKACJA, czyli nie ma mozliwosci
przekazywania doswiadczen miedzy ludzmi. Dopiero doswiadczenia, przebyte
osobiscie, ale szczegolnie te "zapozyczone" od innych buduja i ksztaltuja nasza
inteligencje.

Wulgaryzmy

[Gość: Łodzianin]

Wulgaryzmy

[Gość: Łodzianin]

Wydaje się, ze ciekawym elementem w tej dyskusji może byc
postrzeganie wulgaryzmów. Dla Polaka który uczył sie
angielskiego, takie wyrazy jak "fuck", czy "fart" są jedynie
pustym, bezemocjonalnym przekazem literowym, który dopiero
wtórnie (po uswiadomieniu sobie co znaczą) wywołują okreslone
wrażenie. Wyobraźmy sobie natomiast, ze jedzie prze nami
samochód z rejestracją "DUPA 34-09", albo posługujemy sie
akronimami brzmiącymi podobnie niesympatycznie w języku polskim.
Kiedyś zwrócił mi na to uwage znajomy cudzoziemiec zaskoczony
szyldami na licznych komisach samochdowych typu "Auto-fart" lub
jeszcze lepszym "CAR-FART"

[Gość: kpsting]

Tak, oczywiscie, takie wyrazy od razu nabywaja odpowiedniego znaczenia jak sie
dostanie pare razy, za przeproszeniem, w morde za ich niestosowne uzycie. Wtedy
juz wyraz typu'fuck you' czy 'pierdol sie' jest gleboko zakorzeniony w naszej
swiadomosci :-), Nie wazne, polskiej, indianskiej czy amerykanskiej, no bo jak
rozroznic swiadomosc... zdaje mi sie ze to potrafili tylko Sapiro i Worf ;-)

Generalnie ta 'teoria' wyglada na stek bzdur

Komentarz

[Gość: Yorick]

I znowu wychodzi

ogólnikowość artykułu - powtórzę - temat na kilka prac doktorskich został
ścieśniony do jednego artykuliku. I to strasznie tę treść trywializuje.
Drogi kpstingu - zdaje się, że wypowiadasz się o czymś, o czym nie za bardzo
masz pojęcie (nb. Whorf i Sapir, nie: Worf i Sapiro). Żeby dobrze rozwinąć tę
myśl potrzebowałbym pewnie przydługiego wykładu (do którego zresztą nie jestem
kompetentny), ale ograniczę się do kilku stwierdzeń.
Po pierwsze nikt (chyba) nie utrzymuje hipotezy Sapira-Whorfa w wersji silnej.
Ale w wersji słabej ma ona się całkiem dobrze. Spróbujmy zastanowić się nad
tym, czym byłyby dla nas pojęcia nienamacalne, abstrakcyjne, gdybyśmy nie
posiadali języka. Czy bylibyśmy w stanie w jakikolwiek inny (niejęzykowy)
sposób wykształcić pojęcia np. 'miłości', 'sprawiedliwości'? Jasne jest, że
język rzeźbi nasz system konceptualny. Dlatego różnice w systemie językowym
mogą w pewien sposób odbijać się na sposobach konceptualizacji pojęć.
pzdrv

[Gość: kpsting]

Gość portalu: Yorick napisał(a):

> I znowu wychodzi
>
> ogólnikowość artykułu - powtórzę - temat na kilka prac doktorskich został
> ścieśniony do jednego artykuliku. I to strasznie tę treść trywializuje.
> Drogi kpstingu - zdaje się, że wypowiadasz się o czymś, o czym nie za bardzo
> masz pojęcie (nb. Whorf i Sapir, nie: Worf i Sapiro). Żeby dobrze rozwinąć tę
> myśl potrzebowałbym pewnie przydługiego wykładu (do którego zresztą nie
jestem
> kompetentny), ale ograniczę się do kilku stwierdzeń.
> Po pierwsze nikt (chyba) nie utrzymuje hipotezy Sapira-Whorfa w wersji
silnej.
> Ale w wersji słabej ma ona się całkiem dobrze. Spróbujmy zastanowić się nad
> tym, czym byłyby dla nas pojęcia nienamacalne, abstrakcyjne, gdybyśmy nie
> posiadali języka. Czy bylibyśmy w stanie w jakikolwiek inny (niejęzykowy)
> sposób wykształcić pojęcia np. 'miłości', 'sprawiedliwości'? Jasne jest, że
> język rzeźbi nasz system konceptualny. Dlatego różnice w systemie językowym
> mogą w pewien sposób odbijać się na sposobach konceptualizacji pojęć.
> pzdrv

Tak, to prawda, etnolingwistyka nie jest moja mocna strona... niemniej jednak
jak cos ma piora, skrzydla i gdacze to jest to prawie na pewno kaczka. Inaczej
rzecz ujmujac...
Czym sie rozni wersja 'silna' od tej drugiej, 'slabej' wersji wspomnianej
hipotezy?

Szanowny Yoriku, pytasz czy bez jezyka wiedzielibysmy co to milosc i
sprawiedliwosc, a ja sie pytam jak to mozna sprawdzic... na czym moglby polegac
eksperyment, ktory udowodnilby ze jest tak lub przeciwnie... i czy taki
eksperyment jest wogole mozliwy? Moim zdaniem nie, a przynajmniej taki, ktory
mialby jakakolwiek merytoryczne znaczenie jest nieosiagalny do zrealizowania.
Milosc, czy sprawiedliwosc nie sa pojeciami dajacymi sie latwo okreslic, a co
dopiero zilosciowac.

Rzeczywiscie, tak jak rownierz ja to widze, jezyk moze w pewnym stopniu
ksztaltowac nasz system konceptualny. To nie znaczy jednak, ze my nie jestesmy
zdolni do odroznienia od siebie roznych postaci sniegu (przyklad z Eskimosami),
czy tez ze Indianie amerykanscy nie potrafia odroznic ksztaltow a biali
amerykanie drewna od plastiku.

[Gość: Yorick]

No wlasnie,

nasze kultury obracaja sie wokol podobnych w gruncie rzeczy doswiadczen. Nawet
jesli w jakims jezyku nie ma slowa okreslajacego dany gatunek sniegu,
istnieja 'prymitywy', czyli bardziej podstawowe okreslenia, ktorymi da sie go
opisac i 'przetransferowac' to doswiadczenie. Jednak istnienie konkretnej
jednostki leksykalnej nie pozostaje bez znaczenia - zawiera ona w sobie duzo
tresci (np. skojarzen) ginacych przy przetlumaczeniu.
Nie jest to jakas wielka sprawa, radykalnie roznicujaca swiadomosc Eskimosa od
Europejczyka - ale jednak.
pzdrv

Więcej lingwistyki!!

[Gość: ana]

Nawet z tej ożywionej dyskusji wynika, że temety językoznawcze cieszą się dużym zainteresowaniem.
Dlaczego dział nauki nie pisze o tym więcej?
Nie ma tu co prawda newsów rangi opisania genomu człowieka, ale to supersprawy! Bardzo
ciekawe! Więcej lingwistyki!

[Gość: Yorick]

Ana,

a może zajrzysz na Forum Kognitywne? Jest w prywatnych/edukacji (dokładny link
gdzieś powyżej w moich wpisach tu). W tym dziale jest też forum bardziej
tradycyjnie rozumuianego językoznawstwa.
pzdrv

Z własnego podwórka -konotacje

[vaud]

Rozmawiałam kiedyś ze znajomą Szwajcarką i, jak to kobitki, opowiadałyśmy sobie
historie sercowe. Rozmowa toczyła się po niemiecku. W pewnym momencie, mówiąc o
nieodwzajemnionej miłości Iksińskiej, użyłam słowa "namiętność" (- po
niem.:"Leidenschaft")na to moja znajoma zawołała: "No właśnie: namiętność, to z
definicji cierpienie. Z namiętności nie może wyniknąć nic dobrego!" Leiden
znaczy po niemiecku cierpieć. Dla mnie tymczasem ( bo choć rozmawiałam po
niemiecku, czułam lub myślałam po polsku - choć już dawno nie tłumaczę sobie
słowo w słowo tego, co słyszę, lub tego co mam powiedzieć)"namiętność" nie ma
negatywnej konotacji i dlatego nie mogłam podzielić jej opinii ( sprawdziłam
potem wśród innych niemiecko-języcznych osób. Generalnie zgadzali się z
poglądem, że namiętność jest czymś nieszczęśliwym; również namiętność w innych
dziedzinach: jakieś hobby, samochody, konie, biżuteria, znaczki, podróże...)
To jest taki przykład pierwszy z brzegu, ale jest takich więcej, które
pokazują, że nasz stosunek do świata i pewnych pojęć zależy od tego, w jakim
języku ten świat poznawaliśmy. Ja nawet rozumiem dlaczego ta namiętność jest
odczuwana przez niemieckojęzycznach ludzi jako coś negatywnego, ale tego
nie "czuję".
Jeśli to zupełnie nie na temat, albo nie na poziomie, uprzejmie proszę o
wyrozumiałość i nie zruganie mnie tak przy ludziach.

[yoric]

Doskonały przykład.
I chyba bardzo dobrze ilustruje sedno zjawiska. Nie jest żadna wielka
przeszkoda w porozumiewaniu się. Tę niemiecką namiętnośc nadal możemy dobrze
zrozumieć, opisać przy pomocy innych słów (np."pasja+smutek"), albo nawet
wyczuć z kontekstu wypowiedzi. Ale nie będzie to dla nas pojęcie 'pierwotne'.
Rzeczywistość jest ciągła i żeby móc ją opisać, musimy ją poszatkować na
kawałki, któymi da się operować. Te kawałki odpowiadają słowom. Dopóki nie mamy
w naszym języku słowa na jakieś pojecie, pozostaje ono słabo uchwytne i
mgliste. A granice między pojeciami (wyznaczane przez słowa) w każdym języku są
odrobinę inne.
pzdrv

[vaud]

Dziekuje za zaproszenie; przyjde.

[yoric]

Wyciągam do góry.
pzdrv