Przepis na szczęśliwą miłość

[pocalujta_wujta]

Ci sami naukowcy co sami maja problemy ze znalezieniem kogos? Acha rozumiem. Z
pewnoscia poslucham rad naukowcow.

Jeszcze nich mi zdefiniuja pare terminow z zakresu relacji intymnych i juz
bede o krok od szczescia.

Piekne porady. Dziekuje.

[krystin3]

Osiem kobiet. Każda jest inna. każda ma inne potrzeby. Jedna jest babochłopem w
spodniach, druga wątłą nimfą szukającą opiekuna... Jedna kocha seks, druga
pieniądze, trzecia przyjaźni, tolerancji i niezależności. Jak można wszystko
wrzucac w jeden worek?

Przepis na szczęsliwą miłosc czy małżenstwo?

[marksistowski]

Miłosc jest irracjonala i ja byłem w życiu zakochany kilkanascie
razy.
Ale małżenstwo? Wlasnie małżenstwa zaaranżowane przez obiektywnych
ludzi (swatki, przyjaciele etc) są czesto zdumiewająco udane i
trwałe.

[bret.2]

małżeństwo było, jest i Bedze loterią . Inaczej nie miało by Sensu trudno by było się nim zainteresować .Ono ma być oparte na prawie kontrastu ,odmienności i fascynacji niewiadoma .a wstępne zauroczenie jest potrzebne do prawidłowej prokreacji .

niedojrzałość

[wlodekzpoznania]

Zgadzając się z Tobą ze smutkiem widzę, że wraz z efektywnym systemem
wolnorynkowym wolność przyniosła nam w ciągu zaledwie 1 pokolenia to co
obserwowałem u swoich rówieśników na zachodzie kończąc w końcówce lat 80-tych
szkołę średnią w Niemczech a potem w Holandii - towarowanie relacji. Ludzie
25-30 letni w swym poszukiwaniu miłości (tak kobiety, jak i mężczyźni) mają
podejście do drugiego człowieka takie jakiego ja spodziewałbym się po
nastolatku. I zupełnie nie chodzi o późne decyzje o wchodzeniu w związek, o
późny wiek zamieszkania razem, o niechęć do małżeństw jako związków formalnych,
o późny wiek decydowania się na dzieci itd. W związkach nie chcemy się zespolić
z drugim człowiekiem, nie chcemy siebie dać, cały czas patrzymy czy jesteśmy
równo traktowani, albo co gorsza potrafimy partnera wykorzystywać. Zaś moda na
intercyzy rodem z Ameryki to już coś co budzi moje negatywne emocje, więc się
wypowiadać nie będę.

Mimo dobrej samooceny pod względem socjologicznym, do niedawna nie do końca
potrafiłem zorientować się, gdzie leży problem. Czułem, że to zjawisko
społeczne, że nie jest to kwestia psychiki. Ale trafiłem dzięki mojej
przyjaciółce, która po pięciu latach mieszkania ze mną dekadę temu zdecydowała
się zostać moją żoną i jest matką moich 4 i 2letnich berbeci, na książeczkę
człowieka, którego publikacje już znałem, ale w zupełnie innych zagadnieniach. I
ona tak tak mnie olśniła (choć to trudna lektura), że jadąc jednego razu do Wawy
pociągiem zupełnie zapomniałem o zwyczajowym flirtowaniu w pociągu ;-) które już
zacząłem na peronie. Lektura mnie wchłonęła. Szczerze polecam coś co każda para
powinna sobie co dekadę poczytać wspólnie wieczorami w łóżku (gdyż wiadomo
kochać się wieczorami już z reguły nie chce - przynajmniej ja jestem ze szkoły
porannej ;-) a także każdy człowiek czujący, że ma problem ze znalezieniem
otwartego i szczerego partnera, a tego pragnący. I polecenie tej książeczki jest
dobrym testem na potencjalnego partnera życiowego.
Erich Fromm "O sztuce miłości". Ze szczerego serca polecam.

[bret.2]

można, trzeba skorzystać z prawa kontrastu

[titta]

Dziwne, bo ja bym wyciagnela zupelnie inne wnioski. Czyjas opinia o
kims znacznie bardziej wplywa na nasza ocene tej osoby, niz nasze
wlasne wczesniejsze wyobrazenia. Po pieciominutowej rozmowie, trudno
przeciez mowic o "rzeczywistosci". I jeszzce raz wychodzi jak bardzo
psychologia nie jest nauka scisla.

Inna sparawa, ze wiazanie sie z kims pod wplywem zakochania, to jak
wydanie prawojazdy (i kluczykow) pijanemu. Najtrwalsze (przecienie
rzezcz jasna) sa zazki poprzedzone wczesniejsza przyjaznia i...
aranzowane. Co do tego drugiego mozna sie burzyc, ale tak wygladaja
fakty.

[bret.2]

fakty wyglądają tak ; ze nikt nie potrafi przewidzieć, emocjonalnej reakcji partnerów , po trzech ,czterech latach pożycia w rożnych warunkach stresowych

z tym słuchaniem się rad innych to jest tak...

[4v]

z jednej strony mają rację, bo OBIEKTYWNY ogląd sytuacji jest bardzo przydatny.

a jednak... tzw "bliscy" rzadko są obiektywni:
- bo tatuś, co bardzo kocha swoją córeczkę... czasem zbyt bardzo... niezdrową
miłością, zazdrosny o każdego chłopa, jak by była jego kobietą a nie córką...
- bo mamusia, zazdrosna o urodę, o powodzenie, o to że córka ma lepiej, bo żyje
w "lepszych" czasach nie za komuny itd itp.
- bo przyjaciółka, a tak naprawdę zawistna jędza, bo ta przyjaźń zawsze była
interesowna i opierała się na rywalizacji a nie bliskości dusz i chęci do pomocy...

tak więc: zgoda z naukowcami, ale pod warunkiem faktycznie obiektywnego osądu
otoczenia. a nie jakichś intryg, jak to często w życiu bywa.

dyrdymały

[wlodekzpoznania]

Naukowe dobieranie partnera siłą rzeczy musiałoby się opierać na mierzalnych
kryteriach wspólnocie preferencji, temperamentów itd. A co wtedy, jeśli
znajdziemy swojego "bliźniaka", a zgranie temperamentów seksualnych szlag trafi.
Albo jedna ze stron (najczęściej kobieta) przeceni swoją wytrzymałość na wysiłek
z wychowaniem dzieci mając bardzo "rodzinnego" mężczyznę? Można powiedzieć -
zminimalizowaliśmy szanse pomyłki. A ja jestem przeciwnego zdania. Dwoje ludzi
zawsze jest różnych, zawsze będzie miało sprzeczne często podejście do spraw. I
tylko od nich, od tych dwojga zależy, czy wytworzą w sobie miłość na tyle silną
by problemy przezwyciężyć. Natomiast takiej miłości nie wytworzy człowiek, który
zgadza się z tym, że "Wszyscy chcemy być kochani", gdyz zdolność do tworzenia
związku bierze się z przeciwnej postawy, z chęci kochania, z aktywnej postawy.
Ale nie jestem taki mądry, tylko przeczytałem książeczkę Fromma, który napisał
ją już 60 lat temu. W wypowiedzi wyżej ją polecam.

Przepis na szczęśliwą miłość

[rastii]

Nie zgodze się z opinią, że psychologia nie jest nauką ścisłą. I nie zgodzę się z treścią artykułu. Badania opisane w artykule są bardzo ciekawe z punktu widzenia relacji międzyludzkich i oszczędności energii umysłowej. Mówią nam o tym jak bardzo opieramy się na opinii innych ludzi na temat osoby, której jeszcze nie znamy. Budujemy schemat w głowie na podstawie podanych informacji i później podczas spotkania przetwarzamy sygnały, wysyłane przez partnerów relacji, tak aby pasowały do wcześniej utworzonego schematu. Z tych badań można tylko wyciągnąć wnioski o tym jak niewiele pozostawiamy sobie miejsca na własną prawdziwą opinie i na czerpanie z własnego doświadczenia. Zwyczajne lenistwo, oszczędzamy energie dzięki budowaniu schematów. O tym, że w stanie zakochania należało by się słuchać rad innych ludzi nie da się wnioskować na podstawie przytoczonych w artykule badań. Być może ktoś gdzieś przeprowadził badania które by uprawomacniały taki wniosek. Psychologia może być ścisła kiedy tylko się nie leni:-)

[siwy388]

Hmm. Więc powinniśmy korzystać z rad podawanych w reklamach, to proste i oszczędza wykorzystywanie mózgu.
A tak na poważnie to w wielu naukach, nie będących matematycznymi, popełnia się błąd w analizie wyników i rozumienia całokształtu tego co się bada, bo rezultat badań nie jest wynikiem naszego procesu myślowego i badawczego, a często równy sumie różnych czynników wpływających na proces i badanych.
Tu widzę zaistnienie tej możliwości. Mój proces myślowy mówi mi, że:
Osoba, która pozna opinię /kumpla, znajomego, rodziny/ o drugiej osobie, nawet jak nie kupi tej oceny, to w kontakcie z tamtą osobą będzie czuć się swobodniej, bo w ocenie jej znajomych tamta osoba straci efekt aureoli i w pierwszym kontakcie nie będzie niepewności jaka tamta osoba jest i to mimo, że oceny będą nieprawdziwe i nieobiektywne.
Tak też można wytłumaczyć powyższe badanie, a by to udowodnić należałoby to sprawdzić i kto wie co by wyszło. A oceny innych też są dla nas ważne, np jak ktoś mówi że mamy coś super, to jest nam przyjemnie, nawet, a może szczególnie jak jest to nas chłopak/dziewczyna. A atrakcyjność, i wykonanie zdjęcia przed badaniem i przyniesienie najepszego posiadanego w domu, to też może wpływać na odbiór i ocenę kogoś.

Ja mam lepszy sposób.

[eazy_ryder]

Nie brać ślubu, wtedy laska nigdy nie będzie miała 100% pewności co do
przyszłości takiego związku. Ale łatwo nie zrezygnuje z takiej kasy.
Całe szczęście, że obecnie w mediach lansowany jest właśnie taki styl życia
"na kocią łapę" - łatwiej będzie je do tego skłonić (podobnie było z tzw.
równouprawnieniem, które jest dla facetów korzystne).

Przepis na szczęśliwą miłość

[malpieldzekson]

a ja mam 26 lat i jeszcze nigdy nie byłem zakochany.. :Z miałem rok dziewczynę
która mi się w ogóle nie podobała, tak tylko żeby znajomi nie myśleli że jestem
gejem... i kolejna wiosna a ja sam :) w sumie to już mnie to bawi

[born.again.atheist]

Czytalem ostatnio, ze najbardziej pociagaja nas osoby plci przeciwnej (z
wiadomymi wyjatkami), ktorych material genetyczny rozni sie najwiecej od
naszego. To zgadza sie z trescia artykulu, rodzina i przyjaciele maja na
wzgledzie nasze osobiste szczescie i rokowania zwiazku, a matka natura dba tylko
o to zeby potomstwo bylo jak najzdrowsze. Z drugiej strony, jak panie przesadza
to moga sobie zafundowac jako malzonka swietnego kumpla i towarzysza, ale
niepociagajacego kochanka ;-(

[bret.2]

A jaki z tego wszystkiego wniosek ? żadna nauka nie jest w stanie skatalogować Uczucia ani miłości i po wieczne czasy słuszny dobór naturalny pozostanie jak za dawnych lat bywało.

Przepis na szczęśliwą miłość

[iamhier]

NIE MA LEPSZEGO SPOSOBU NA SAMOTNOŚĆ NIŻ SŁUCHANIE DOBRYCH RAD
PSYCHOLOGÓW I SWATEK.W SKRÓCIE OTOCZENIA!

NIE MA!

Zapytajcie bliksich...

[kas.ja24]

Moja rodzina miała zastrzeżenia co do mojego chłopaka i mieli rację.
Naszym bliskim naprawdę zależy na naszym szczęściu. Warto ich słuchać.

Że w Science drukują takie bzdury!!!

[piotr228]

Po pierwsze: Każda mężatka mówi, że za mąż nie warto iść.
Po drugie: Gdzie są wspomnienia tych które posłuchały rad otoczenia i zerwały
swój związek. Teraz płaczą co noc w poduszkę.