Ten okropny staż!

[maolga]

Macie już dość tak jak ja? Po co to komu? Co one wnoszą dla "naszych dzieci?"
Myślę, że zdobywanie kolejnych stopni awansu zawodowego psuje atmosferę w
pracy. Zgadzacie się ze mną?

[magma77]

Oj tak, ja się zgadzam.Dla "naszych" dzieci nic nie wnosi, nas przywala
papierami i kompletnym wariactwem w związku z tworzeniem teczek a nasze własne
dzieci tylko na tym cierpią (moja córeczka ma teraz 7 tyg. a ja muszę wrócić w
połowie kwietnia do pracy, bo inaczej przepadnie mi staż;mam zostawić taką
kruszynkę z opiekunką? takiego maluszka???? z opiekunką, której zapłacę co
najmniej połowę własnej pensji, he he).
Rany, kto to wymyślił?
Napiszcie, proszę, jak sobie z tym radzicie.Z kompletowaniem tych wszystkich
dokumentów i z pogodzeniem obowiązków macierzyńskich i domowych z
nauczycielskimi.
Pozdrawiam.Magda

[maolga]

Nie pocieszę się Cię, bo jestem podobnie jak ty mamą rocznej dzidzi. Wróciłam
do pracy i strasznie ciężko jest pogodzić to z domowymi obowiązkami. Jako osoba
starająca się o kolejny stopień(bo takie są przepisy i nie ma się wybory aż do
mianowania) jestem mniej dyspozycyjna i ciągle przegrywam z tymi co są
bezdzietni. Mała przeszkadza mi przygotowywać się do zajęć. Mam spokój jak
zaśnie, a bywa, że zasypia o 23. I ciągle mam wyrzuty sumienia, że zaniedbuję
dziecko, bo ciągle brakuje mi czasu. Czasami czuję się "rozerwana".
Muszę to wytrzymać, mówię sobie-dasz radę i mam nadzieję, że bedzie dobrze.
A co do stażu jeden na mianowanego mi już przepadł przez komplikacje w ciąży i
przez pobyt chorego dziecka w szpitalu.
Ostatecznie mówię sobie, że kontraktowiec jest tańszy od mianowanego
i dyplomowanego. Nie tak dawno koleżanka straciła pracę, bo dyrektor powiedział
jej wprost, że na jej miejsce zatrudni taniego stażystę (no i tylko na rok)

[magdawro]

Przeraża mnie to! A może nie warto się wdrapywać na kolejny szczebel?!
Moje pociechy odcierpiały swoje w ubiegłym roku (finisz mianowanego - pół roku
wyjęte z życiorysu!)
A jak by Wam było trza konsultacji po fachu, to polecam www.literka.pl - sporo
skorzystałam w potrzebie.

[maolga]

Zgadzam się - Literka jest super. Jeszcze warto zajrzeć na www.nowaszkola.com.pl
- można kupić rzeczy do zajęć plastycznych i dekoracji sali, które ciężko
dostać w sklepach.
A co do wdrapywania się na kolejny szczebel to stażyści i kontraktowcy nie mają
wyboru -tak nakazują przepisy. Mianowany już może sam zdecydować o podjęciu
starań o nowy stopień.

[sgosia5]

Popieram, chociaż jestem teraz "nieczynna" zawodowo. Z nieba mi spadacie, bo
właśnie przeczytałam na edziecku coś tam o Awansie i zaczęłam się zastanawiać,
kiedy wracać do pracy po urlopie wych. (dzidzia ma teraz 22mies.). Myślę, że
przyda się forum dla nayczycieli, bo trochę nas jest, a nasze sprawy niewiele
obchodzą nie-nauczycieli.
Ja, choć mam 5 lat po studiach przepracowanych w szkole, nie mam jeszcze tego
okropnego mianowania, bo:
1.nie chciało mi się od razu napisać pracy magisterskiej a dopiero po roku
2.w trakcie lat pracy tyle razy zmieniały się przepisy dot. mianowania, że
ciągle brakowało mi tego roku (patrz wyżej)
a gdy już rozpączęłam właściwy staż, który na szczęście mi skrócono do roku i
9 mies. to po roku zaszłam w ciążę (długo oczekiwaną) i od razu znalazłam się
na L4 do końca ciąży (leżenie). Po kilku mies., gdy było trochę lepiej
zastanawiałam się czy wracać i dokończyć staż, ale od samego myślenia
dostawałam skurczów i w końcu wylądowałam w szpitalu. Tak więc dałam sobie
spokój, w kwietniu urodziłam dzidzię i poszłam na macierzyński (jeszcze wtedy
26 tyg.), potem zaległy wypoczynkowy i wychowawczy i z największą przyjemnością
zrobiłam przerwę w pracy.
Nie mam nikogo (babci. cioci itd) kto mógłby się zająć córcią a oddawanie całej
pensji opiekunce jakoś mi się nie uśmiecha. Chociaż z drugiej strony siedzenie
po 10 godz. z dzieckiem też już jakoś mnie specjalnie nie uszczęśliwia.
Na moim miejscu jest teraz stażystka (po studiach) i trochę też obawiam się, że
za rok nie będę miała do czego wracać:(
Naprawdę nie wiem co robić: popracować od września charytatywnie przez rok, czy
też jeszcze poczekać? Mam nadzieję, że jakoś mi się uda skrócić ten staż, bo
znów zacznę od początku:(
Sorry, że tak się rozpisałam, ale gdzieś musiałam. Mój mąż byłby najbardziej
zadowolony, gdybym poszukała innej pracy. A ja wcale nie chcę!
Jak Wy sobie radzicie z dzidzią i np. sprawdzaniem klasówek, że już nie wspomnę
o tych wszystkich "śmieciach" do Awansu?
Pozdrowienia!

[maolga]

Z tym radzeniem to wygląda to tak,że jak dziecko zaśnie można coś zrobić w
spokoju. Ja właśnie oddaję większą część pensji opiekunce.
Z tego wygląda, że te przeklęte stopnie awansu i ta CAŁA reforma są BARDZO
PRORODZINNE/szczególnie w naszym sfeminizowanym zawodzie/ i za te grosze- chyba
się ze mną zgadzacie?
Na całe szczęście wytrzymuję to wszystko, bo po prostu kocham dzieciaki.

[a.l.o.e.s]

Dziewczyny, bez przesady, takie są obecne przepisy i ich nie zmienimy, a nie
jest tak źle. Ja mam dwoje dzieci, mnóstwo godzin, w tym prywatnych, bo głównie
ja utrzymuję dom, w lutym tego roku zrobiłam mianowanego i nie mogę powiedzieć,
że wyrwało mi to cokolwiek z życiorysu. Robiłam sobie wszystko na bieżąco i na
koniec wsadziłam do ładnego segregatorka, wypisałam wniosek, dyrektor podbił,
złożyłam, zdałam egzamin i już. Co wam zajmuje takie ilości czasu, że piszecie
o 'pół roku wyrwanym z życiorysu'?

[pelik]

Faktem jest, że dokumentowanie swoich dokonań bywa często bzdurne, upokarzające
i przypomina udowadnianie, że nie jesteś wielbłądem. Trzy lata temu robiłam
skrócony staż na mianowanego i rzeczywiście czasu na uporządkowanie
dokumentacji było niewiele, tym bardziej, że mało było jeszcze wtedy wzorców i
sama głowiłam się nad tym, jak to zrobić, żeby komisji się podobało. Teraz
jestem w połowie stażu na dyplomowanego i jest już o wiele lepiej.
Systematycznie, na bieżąco (to warunek konieczny!) zapisuję zrealizowane
punkty, planuję czym wypełnić pozostałe i układam w segregatorze wg
rozporządzenia ministra. Pełen spokój! Chcą - proszę bardzo, niech czytają.
A co to daje naszym dzieciom? Czasem faktycznie skłania do tworzenia czegoś na
siłę, ale czasem zmusza też choćby do odświeżenia pewnych rutynowych działań.
Nie oszukujmy się, każdy z nas tej rutynie niekiedy ulega. Kolejne staże -
pomyślane tak jak teraz kłują nas jednak ostrogą przez kilka dobrych lat. Gdyby
jeszcze wiązało się to z odpowiednim zarobkiem i nie wymagało tak durnego
gromadzenia każdego świstka, to w sumie byłabym za.
Aha, jestem też mamą 3,5 -letniej panienki. Chyba niezbyt odczuwa, że próbuję
awansować. Trzymajcie się.