Pisz starannie!

[dantonka]

Przeglądam zeszyt, pod każdą sprawdzoną przez nauczyciela pracą domową widnieje zdanie: "Pisz starannie!" i... to wszystko, cała recenzja pracy pisemnej ucznia. W jednej z notatek polonista nie zauważa błędu gramatycznego (rozumiem, zdarza się), w innej podkreśla powtarzające się wyrazy bez zaznaczenia, że jest to błąd stylistyczny powtórzeniem zwany, w zaproszeniu podkreśla kolejny błąd stylistyczny, nie poprawia go jednak i w związku z tym uczeń nie wie, co jest niewłaściwego w tym zdaniu i jak powinno brzmieć poprawnie.
Ale zawsze i niestrudzenie kreśli: "Pisz starannie!"
Charakter pisma ucznia nie jest wzorcowy, natomiast czytelny i naprawdę widać, że dziecko dba o zeszyt, który jest uzupełniony, wszędzie zapisany nr lekcji, data, podkreślony temat.
Nie kaligrafia powinna być priorytetem, a przesadne zwracanie uwagi na charakter pisma z równoczesnym pominięciem dużo istotniejszych kwestii uważam za kiepski pomysł.
Zdarza się, że mimo tego, że uczeń jest przygotowany do lekcji, posiada odpowiedni zasób informacji, jest aktywny, a ocena semestralna czy końcowa jest obniżona z powodu zeszytu, który wg nauczyciela nie jest estetyczny.

[randybvain]

Typowe: prościej jest wymagać i egzekwować niż nauczyć. Dziecko ma tak samo z siebie zacząć pisać staranniej, nauczyciel nie zamierza mu w tym pomóc.

[fun88]

dantonka napisała:


> W jednej z notatek polonista nie zauważa błędu gramatycznego
> w zaproszeniu podkreśla kolejny błąd styl
> istyczny, nie poprawia go jednak i w związku z tym uczeń nie wie, co jest niewł
> aściwego w tym zdaniu i jak powinno brzmieć poprawnie.
Pytałaś dziecko, czy błąd nie był mu wytłumaczony?
> Ale zawsze i niestrudzenie kreśli: "Pisz starannie!"
> Charakter pisma ucznia nie jest wzorcowy, natomiast czytelny i naprawdę widać,

> Zdarza się, że mimo tego, że uczeń jest przygotowany do lekcji, posiada odpowie
> dni zasób informacji, jest aktywny, a ocena semestralna czy końcowa jest obniżo
> na z powodu zeszytu, który wg nauczyciela nie jest estetyczny.
>
Nie ma pojęcia "obniżona ocena". To określenie jest absurdalne (mimo, że używa go wielu "nauczycieli"). Uczeń otrzymuje wypadkową ocenę swojej wiedzy i umiejętności. Wpływa na nią wiele czynników. Uczeń spełnia wiele wymagań. Jeżeli ocena jest niższa, niż oczekujesz lub oczekuje uczeń, to znaczy, że coś trzeba poprawić. Ty masz szczęście, że wiesz, co należy zrobić, żeby ocena była wyższa. Zachęcaj je do starannego pisania albo odpuść wiedząc, że nie jest w stanie temu wymaganiu sprostać albo tego nie chce. UCZEŃ NIE CHODZI DO SZKOŁY PO OCENY. Chodzi aby nabyć umiejętności i wiedzę. Ocena jest wskazówką.

[dantonka]

> Pytałaś dziecko, czy błąd nie był mu wytłumaczony?

Jesteś pewna, że to lepszy lepszy sposób na to, by uczeń zapamiętał na czym polegał błąd? Ja uważam, że zapisanie tego choćby na marginesie, już nie mówię o krótkiej recenzji (a powinnam!), przyniosłoby lepsze efekty.

Ten uczeń nie jest moim dzieckiem.
Piszę o tym, co mi się nie podoba w pracy nauczyciela.

Wiedza ucznia jest wielokrotnie oceniona na bardzo dobrą, zeszyt na dostateczną, nauczyciel religii stwierdza, że z powodu ocen dostatecznych z zeszytu nie postawi oceny bardzo dobrej - wg mnie absurd. Rozumiem Twoje stanowisko, swojego zdania w tym przypadku jednak nie zmienię. To, że uczeń nie chodzi do szkoły po oceny, nie znaczy, że nie mogę poddać w wątpliwość ich słuszności.