Dysleksja u twojego dziecka

[nie_jestem_tofik]

poprostu dzieciaki leniwe, nie czytaja
a durni rodzice jeszcze im wmowia ze sa poszkodowane przez los
a poza tym pewnie sami maja problemy z ortografia, wiec zeby przypadkiem sie
nie wysilac i pomagac dziecku opanowywac zasady pisowni leca do specjalisty po
taki swistek i dziecko: łoł-łoł mogę wszystko, a nauczyciele bezradni

Dysleksja u twojego dziecka

[mananu]

nie-jestem-tofik jeśli masz pisać takie bzdury,to lepiej nie wypowiadaj się,bo
Ty chyba nawet nie masz takiej wiedzy jak dyslektyk,bo on przyswaja wiedzę
mówioną a Ty nie.

[nie_jestem_tofik]

a co to ma do rzeczy?

[mageillusionist]

Nie_jestem_tofik ma racje. Ja też nie znoszę dyslektyków, bo od kiedy dysleksja
stała się formą "ułatwienia sobie egzaminów" zrobiła się nader popularna.
Wg. mnie dzieci z dysleksją powinno się przesuwać do szkół specjalnych: tylko w
ten sposób dysleksja szybko by znikła z polskich szkół.

[titta]

Wiesz, ze brak empati to tez uposledzenie? Podobnie jak nie
umiejetnosc rozumienia czytanego tekstu. I mogla bym smialo
powiedziec, ze ja nie znosze ludzi z takimi uposledzeniami.
Do szkol specjalnych nie przesowa sie ludzi inteligentnych, bo
takiej potrzeby nie ma. A dyslektycy z regoly maja inteligencje
wieksza od przecietnej. To, ze dzieciaki teraz malo czytaja jest
nagminnym zjawiskiem i nic nie ma wspolnego z dysleksja. Bo
dyslektyk moze czytac duzo (choc wolno) nawet bardzo duzo. Tyle, ze
nie wplywa to na jakosc pisania, bo dyslektyk po prostu nie widzi
lub nie pamieta niulasow pisowni. Jestem dyslektykiem, co nie
przeszkadza mi w robieniu doktoratu z nauk scislych. W zwiazku z tym
duzo czytam, znam kilka jezykow. Zreszta cale dziecistwo duzo
czytalam. Niemniej jednak nie umiem czasem napisac poprawnie nazwy
swojego wydzialu. Ma to jednak jakies znaczenie?
Najgorsi sa oszolomi, ktorym zdaje sie ze sa lepsi, a nie widza
swoich ograniczen.

[fidelxxx]

titta napisała:

> Do szkol specjalnych nie przesowa sie ludzi inteligentnych, bo
> takiej potrzeby nie ma.

Niezależne badania naukowe wykazały, że dzieci autystyczne często wykazują się
większą inteligencją niż te "normalne". A więc dlaczego jedynym dla nich
wyjściem są szkoły specjalne?

[bkt]

A kto powiedział że dla dzieci autystycznych jedynym wyjściem są
szkoły specjalne?
To tylko w Polsce się tak uważa
Wszędzie na świecie autyści chodzą do szkoły z innymi, chyba że są
upośledzeni umysłowo.
Ale bzdury. Mam dziecko autystyczne i wierz mi daje sobie radę. Jest
w przeszkolu, dużo pracujemy i jestem przekonana że w normalnej
masowej szkole też da radę.
Może do szkół specjalnych od razu wszystkich czarnych, żydów,
czerwonych i żółtych, i najlepiej też tych z krzywymi zębami albo
chorych na cukrzycę. Zostawmy białe zdrowe semickie dzieci i będzie
OK.
Czytanie takich bzdur podnosi mi ciśnienie. Nie mogę pogodzić się z
taką tępotą i ograniczeniem mentalnym naszego społeczeństwa. Cała
nadzieja w tym że coraz wiecej Polaków jeździ za granicę i może
zobaczą jak jest na świecie. Bo na razie jak to czytam to mnie
trzęsie. Ludzie piszą rzeczy o których nie mają zielonego pojęcia a
założę się że w domach swoje dzieci otrzegają przed takimi żółtkami,
czernuchami, żydami (celowo z małej litery), albo innymi głupolami.

Może dotrze do waszych ograniczonych głów że jeśli ktoś ma pecha i
urodzi się z cukrzycą / ślepotą / autyzmem / dysleksją / głuchotą to
nie jest to jego wina i nie powinien być za to karany?! Bo w Polsce
dzięki takim bezmózgom jak wy jest, on i jego rodzice.

Czego nie życzę nawet takim oszołomom jak na tym forum.

[mageillusionist]

Naprawdę uważam prawdziwych dyslektyków za normalnych ludzi.
Zresztą Titta, która napisała jako dyslektyk pełny komentarz bez jednego błędu
jest pozytywnym przykładem dysleksji.
Kiedyś byłem na forum gdzie byli początkowo normalni ludzie. Po jakimś roku,
okazało się, że 50% (dosłownie) z nich "chwaliło" się dysleksją tłumacząc że
dlatego robią błędy w każdym wyrazie. Nie znoszę takich ludzi i uważam że
powinno się ich dać do szkoły specjalnej, skoro sobie ze swoim (w 90%) lenistwem
nie radzą. Bo nie wierzę, żeby naraz w latach 2000 przybyło +1000% dyslektyków.
10-15lat temu dysleksja to była choroba o której nikt nie słyszał. A dziś po
prostu jest to modny sposób na ułatwienie egzaminów, lub po prostu zasłanianie
swoich ortów. Bo jeśli ktoś pisząc w internecie że jest dyslektykiem i robi po 3
błędy w 1 wyrazie, to dla mnie jest idiotą.

I takie małe btw:
"Wiesz, ze brak empati to tez uposledzenie?"
A wiesz, że nieposiadanie dresu to też upośledzenie? W pewnych kręgach..

[emi.27]

To nie o to chodzi, że raptem przybyło tylu dyslektyków. Oni byli
tylko nie dostrzegano ich problemu.
A jeśli uważasz, że dysleksja to modny sposób na ułatwienie
egzaminów to jesteś w dużym błędzie.
I nie masz zupełnie pojęcia jak to wszystko wygląda. Nie masz
zupełnie z tym do czynienia bezpośrednio. Chyba że jestem w
błędzie :) Niestety dyslektyk nie ma życia usłanego różami. Ale
inteligenty dyslektyk próbuje sobie z tym radzić.
NIGDY nie wykorzystuje tego, że moje dziecko ma dysleksje i moje
dziecko również.

[losiu4]

emi.27 napisała:

> To nie o to chodzi, że raptem przybyło tylu dyslektyków. Oni byli
> tylko nie dostrzegano ich problemu.

dostrzegano ludzi, którzy pisali z bykami. Śmiałbym twierdzić, ze bez papierka od dysleksji wyleczono ich w 99%. Przestali pisać z bykami. Teraz papierek wystarcza. No i patologia rośnie.

Pozdrawiam

Losiu

[canuck_eh]

megeillusionist, dlaczego nazywasz kogos idiota tylko dlatego ze potrafi napisac wyraz blednie?Ja mam cholerne problemy z rozszyfrowaniem tego co moj syn napisal i czasami to jest tak ze ten sam wyraz jest za kazdym razem napisany inaczej i badz tu czlowieku madry.A opinia odnosnie mojego dziecka o jego inteligencji to jest odmienna od tej twojej.Dowiedzialam sie ze mam w domu geniusza co to pisac poprawnie nie potrafi i z dodawaniem i odejmowaniem ma klopoty a ty mi go tutaj od idiotow wyzywasz.Nie ladnie nie ladnie.

[canuck_eh]

Dlatego ze dziecko autystyczne w zaleznosci o zaawansowania ze sie tak wyraze jego autyzmu nie jest w stanie funkcjonowac w normalnej szkole.Ale nie wszystkie tak maja bo np u mojej corki w klasie byl chlopak autystyczny.Mial ze soba ciagle opiekuna i jak dostawal ataku to byl wyprowadzany z klasy.

[losiu4]

titta, zamiast kombinowania odpowiedz na jedną prostą rzecz: jak to możliwe, że "kiedys' niemal każdego nauczono pisać poprawnie (głównie przez przymuszenie do czytania i nauki), a teraz jest wysyp "dyslektyków", bo wystraczy papierek dostzrczyć? Nie widzisz jakichś korelacji?

Pozdrawiam

Losiu

[morekac]

jak to możliwe, że
> "kiedys' niemal każdego nauczono pisać poprawnie
Jesteś pewien, że dano radę? Bo mam znajomych, dorosłych juź dyslektyków. którzy tylko dlatego zdali maturę, że ich polonista pokazał im błędy ortograficzne w wypracowaniu i kazał je poprawić przed oddaniem. ;-)

[losiu4]

morekac napisała:

> jak to możliwe, że
> > "kiedys' niemal każdego nauczono pisać poprawnie

> Jesteś pewien, że dano radę?

owszem, jestem. Zeszli średnio do max 1 byka ortograficznego z kilkudziesieciu, które popełniali wcześniej w podobnych a nawet prostszych (bo było to we wczesniejszych klasach podstawówki) wypracowaniach. Bez papierka o dyscośtam. Tylko nie zrozum mnie źle. Dopuszczam ze sa takie fenomeny dyscośtam. Ale to ułamki uamków, a nie kilkanaście procent, jak sie teraz zdarza. Już pomijając to że rzecz należy nazwać wprost: jest to ułomność. Dyskwalifikująca w pewnych zawodach. I tyle.

Pozdrawiam

Losiu

[morekac]

Ci moi znajomi dyslektycy poszli raczej w kierunku przedmiotów ścisłych - z powodzeniem zresztą. Co do pierwotnej ilości błędów w wypracowaniu maturalnym się nie wypowiem - ale na pewno uniemożliwiał zdanie matury z polskiego, nawet z zaświadczeniem o dysleksji (które to zaświadczenia bywały na tym świecie i ponad 20 lat temu).
Co do ćwiczeń - w szkołach zajęcia bywają takie sobie, a w poradniach na indywidualne zajęcia często jest mało miejsc. Nie wszystkich stać na płatne poradnie, stąd sporo dyslektyków bywa zostawionych samym sobie.
BTW; kiedy patrzę na metody nauczania czytania, dziwię się, że tych dyslektyków nie jest więcej...

[losiu4]

no nie. To co sie stało, ze jeśli kiedyś DAŁO się nauczyć pisania bez byków 99% procent uczniów to podaj mi przyczynę dlaczego nie da sie tego teraz nauczyć reszty, a zasłania sie papierkiem i "nadmiarem inteligencji"?

>bo dyslektyk po prostu nie widzi
> lub nie pamieta niulasow pisowni.

może sie to zdarzyć. W ułamku ułamka procenta. Ale dla Boga - nie epidemia która siega po kilkanascie procent uczniów. Bronisz złej sprawy, niestety.

> Jestem dyslektykiem, co nie
> przeszkadza mi w robieniu doktoratu z nauk scislych.

to sie może źle skończyć. Dla ludzi.

Pozdrawiam

Losiu

[canuck_eh]

JAkby kogos interesowalo to Andersen ten sam od tych basni byl dyslektykiem:)

[truten.zenobi]

mageillusionist napisał:

> Nie_jestem_tofik ma racje. Ja też nie znoszę dyslektyków, bo od
kiedy dysleksja
> stała się formą "ułatwienia sobie egzaminów" zrobiła się nader
popularna.
> Wg. mnie dzieci z dysleksją powinno się przesuwać do szkół
specjalnych: tylko w
> ten sposób dysleksja szybko by znikła z polskich szkół.


we wrocławiu byla taka specjalna szkoła: XIV LO
matołku nawet pewnie nie wiesz że było to jedno z najlepszych liceów
w polsce, a uczyło się tam dość sporo dyslektyków...

:P

[losiu4]

SPECJALNA - jak sam napisałes :) natomiast jak wytłumaczysz epidemię dysleksji po umożliwieniu przedstawienia papierka jako wytłumaczenia walenia ortów?

Pozdrawiam

Losiu

Pozdrawiam

Losiu

[truten.zenobi]

jak wytłumaczysz epidemię dysleksji
> po umożliwieniu przedstawienia papierka jako wytłumaczenia walenia ortów?
pewnie podobnie tak jak Ty

doszło do wypaczenia systemu i sensu określonych działań..
winnych pewnie jest wielu urzędnicy, politycy, nauczyciele, rodzice, społeczne przyzwolenie na cwaniactwo i aprobata chamstwa (nie tylko jeśli chodzi o ten problem) itd. itd.

zamiast analizować przyczyny i tu szukać rozwiązania ktoś poszedł na łatwiznę i w ramach oszczędności zastosowano rozwiązanie które tyko maskuje problem... tak jak w innych dziedzinach w naszym kraju...

powiem jeszcze tak prawdziwy dyslektyk napisze pracę na wysoka ocenę (jeśli nie liczyć błędów) "cwaniakowi" to zaś nie pomoże

[solveik]

mageillusionist napisał:

> Nie_jestem_tofik ma racje. Ja też nie znoszę dyslektyków, bo od kiedy dysleksja
> stała się formą "ułatwienia sobie egzaminów" zrobiła się nader popularna.
> Wg. mnie dzieci z dysleksją powinno się przesuwać do szkół specjalnych: tylko w
> ten sposób dysleksja szybko by znikła z polskich szkół.
>

Co za bzdury! Skończyłam studia będąc dyslektykiem i według ciebie mam posłać
moje dziecko do szkoły specjalnej bo tobie nie mieści się w głowie taka choroba?
Papierka nie dostajesz za piękne oczy i za przedłożenie zeszytu w którym robisz
masę błędów. Dziecko jest przebadane pod każdym względem. Zanim dojdzie do
jakichkolwiek badań sprawdzana jest wiedza z zakresu znajomości zasad
ortograficznych. Więc jeżeli dziecko takowych nie zna to najpierw musi to
nadrobić a dopiero później przechodzi się do badań.

[losiu4]

solveik napisała:

> Co za bzdury! Skończyłam studia będąc dyslektykiem i według ciebie mam posłać
> moje dziecko do szkoły specjalnej bo tobie nie mieści się w głowie taka choroba
> ?

a dlaczego nie? Nb. jakim cudem udało Ci sie skończyć "normalną" szkołe bez papierka od dysleksji?

Pozdrawiam

Losiu

[balbriggan]

Ty to chyba ludzi w ogole nie lubisz i tofik też,kosmita czy
wielbiciel Donalda,ze swoimi pogladani to na wieze wartownicza bys
sie nadawal. CO ty mozesz wiedziec przeszlam przes podstawowke i
liceum z tym problemem skonczylam studia bo glupia nie jestem tylko
bledy robilam robie i bede robila. Angielskiego sama sie nauczylam
pisze ze slownikiem a jestem w tym wieku ze sama sie potrafie
kontrolowac co jest naprawde trudne ale sobie radze bo angielski
w pismie i mowie to jezyk w ktorym teraz pracuje.W moich czasach
nikt nie mowil o dysleksii tylko "popraw sie". A ja piszac dwarazy
ten sam wyraz raz napisze poprawnie a raz z bledem. Wtedy kiedy ja
pisalam mature nikt tego nie nazywal po imieniu. Dyslektycy to
ludzie inteligetni a tych sie nie eliminuje z polskich szkol z obawy
ze balwany jak TY zdominuja szkolne lawki i nie bedzie z kim
pracowac.

[canuck_eh]

To ma do rzeczy zes palant i na temat dysleksji tyle wiesz co zjesz.

[guru133]

mananu napisał:

> nie-jestem-tofik jeśli masz pisać takie bzdury,to lepiej nie wypowiadaj się,bo
> Ty chyba nawet nie masz takiej wiedzy jak dyslektyk,bo on przyswaja wiedzę
> mówioną a Ty nie.
Autentyczny dyslektyk częstokroć tak, ale zbyt często zaświadczenie o dysleksji
to alibi dla totalnego nieuka.

[bkt]

Tak to nagminne. TO samo robią rodzice dzieci o których twierdzą że
są niewidome - one udają że nie widzą bo im się nie chce do szkoły
chodzić, albo ci których leniwe dzieciaki udają że jeżdżą na
wózkach. Bzdury. Im się po prostu nie chce chodzić na wuef. A
rodzice zaraz łoł łoł i załatwiają lewe papiery na
niepełnosprawność.

[guru133]

Nie pajacuj, bo niewidomych uczy się alfabetu Braila a niepełnosprawni
fizycznie, którzy mają mądrych rodziców, też ćwiczą aby utrzymywać swoją
kondycję fizyczną, choć oczywiście nie na lekcjach wf.

[titta]

A dyslektycy cwicza, spedzaja dlugie dni nad przeczytaniem ksiazki,
ktora "normalnemu" zabrala by kilka godzin. Po sto razy przepisuja
podanie (no teraz na szczescie sa programy komputerowe), bo w jednym
naglowku robia zawsze jakis blad. Zdaja po kilkanascie-kilkadziesiat
razy na prawojazdy. Ucza sie pisowni jezyka obcego, jako odzielnego
jezyka, niemalze niezaleznego od mowionego. I tak dalej. Jak
myslisz, ze jest im latwiej to ja sie chetnie zamienie.

[losiu4]

titta napisała:

> A dyslektycy cwicza, spedzaja dlugie dni nad przeczytaniem ksiazki,
> ktora "normalnemu" zabrala by kilka godzin. Po sto razy przepisuja
> podanie (no teraz na szczescie sa programy komputerowe), bo w jednym
> naglowku robia zawsze jakis blad. Zdaja po kilkanascie-kilkadziesiat
> razy na prawojazdy. Ucza sie pisowni jezyka obcego, jako odzielnego
> jezyka, niemalze niezaleznego od mowionego.

i tak powinno być. A nie jakieś ekstra ułatwienia za posiadanie papierka o dysleksji. Ktoś ma mniej predyspozycji do czegoś, to potu więcej w to coś powinien włożyć, a nie papierka szukać.

Pozdrawiam

Losiu

dysleksją tłumaczy sie lenistwo i głąbiostwo

[monster1972]

chodziłem do podstawowki w latach 1979-87 i jakos mało bylo w mojej
klasie "dyslektyków".. maks 4-5 osob na 30

a teraz są szkoły gdzie 30% leniwych szczeniaków ma zaświadczenia
o "dysleksji"

przeciez to są jakies zarty


zaraz bedą też zaswiadczenia o dysmatematyce, dysgeografii,
dysfizyce i dyswszystkim

byle sie nie uczyc

ciekawe czy rodzice tych leniwych bachorów zdają sobie sprawe, ze
robią im krzywdę, pozwalając i sankcjonując ich lenistwo



:)

rośnie nam pokolenie debili... widac to coraz bardziej, szczegolnie
na forach internetowych, co drugi post zawiera wiecej błedów
ortograficznych niz ja zrobiłem w zyciu:)

[bkt]

Dyslektywków nie było bo po prostu niedouczeni "pedagodzy" nie byli
w stanie jej rozpoznać.
Ale byli - tyle ze skazywano ich za inność na szkoły specjalne więc
pewnie dlatego nie zdawałeś sobie z tego sprawy.
Sama mam dziecko z problemami. Wierz mi, że pomimo najszczerszych
chęci, mały nie jest w stanie zrozumieć pojęcia liczby. Pytam "ile
jest kotków na obrazku" (są dwa) a on liczy "jeden dwa trzy cztery"
aż go muszę zahamować i pytam - to ile? a on dalej liczy. Nie
potrafi zrozumieć tego co to jest ile i po co to jest. Nauczył się
mechanicznie liczenia - jako sekwencji słów, ale nie rozumie idei.
Ma 5 lat.

Nie jest leniwym bachorem. Nie potrafi też narysować kreski prosto,
nie mówiąc o literkach czy szlaczku. Nigdy nie rysował. Ostatnio
znalazłam jakieś gry na internecie z literkami żeby chociaż
zrozumiał co to jest pismo i po co.
Problemy wymikają ze spraw neurologicznych. Ma stwierdzony autyzm.
Chciałabym żeby ludzie czasem pomyśleli zanim napiszą coś tak
głupiego i prostackiego jak przedmówcy.
TO tak jakby kazać im zdawać egzamin po chińsku i zżymać się że są
leniwymi głopolami bo im nie idzie pisanie tych krzaczków.
Trochę więcej kultury i empatii.
Od lat 70-tych trochę czasu minęło, nawet stulecie mamy inne, a my
dalej w sredniowieczu.

[ania20006]

Tak sobie tlumacz - a kmputer ci pomoze. Kobieto sadzasz dziecko przed
komputerem moze pocwiczysz znim pisanie - nie oklamuj sie ze gry komputerowe
nawet te edukacyjne mu pomoga. Strata czasu.
Miedzy wierszami wyczytalam, ze chialabys zeby twoje dziecko nie zdawalo
egzaminow bo dys, nie dostalo sie na studia bo dys, nie pisalo pracy mgr bo dys,
w parcy nie pisalo bo dys, nie karane bo dys, tylko pieiadze sie naleza na dys.
Zycie jest o wiele bardziej skomplikowane. Nie martw sie zachwile w Polsce
powstanoa szkoly dla dys-30 latkow i wtedy sie poprawi bledy rodzicow, ktorzy
tlumasza lenistwo dys.- dyslekscja, dysortografia, dysgrafia, dyskaklkulia,
dyspraxiaitd...
Kiedys na wszelkie dys byl PASEK i brak komputerow i madzrejsi rodzice.
Pozdrawiam
matka 5 dzieci

[losiu4]

bkt napisała:

> Ma 5 lat.
>
> Nie jest leniwym bachorem. Nie potrafi też narysować kreski prosto,
> nie mówiąc o literkach czy szlaczku. Nigdy nie rysował. Ostatnio
> znalazłam jakieś gry na internecie z literkami żeby chociaż
> zrozumiał co to jest pismo i po co.
> Problemy wymikają ze spraw neurologicznych.

no to jest NIEPEŁNOSPRAWNY. Rzecz należy nazwac po imieniu a nie sciemniać. Inie zamiatać pod dywan i na siłę udawac że jest OK. Bo NIE JEST OK.

Pozdrawiam

Losiu

[truten.zenobi]

> rośnie nam pokolenie debili...
a zaczynając od coraz to prostszych programów nauczania...
dzieciaki w pierwszej klasie uczą się o wszystkim i o niczym... nie
znają ułamków ale uczy się je zapisu nutowego
pomimo niżu demograficznego dzieciaki w dalszym ciągu uczą się na
zmiany w zbyt licznych klasach...

a co do dysleksji... masz rację zapanowała dziwna moda wśród
rodziców.. statystycznie dyslektyków jest 2-5% ale też nie pomaga
fakt że większość nauczycieli jest mówiąc wprost niekompetentna! ma
problemy z zwykłym nauczaniem a co dopiero z pracą z dyslektykiem,

z reguły nic nie wie na ten temat a soją ignorancję próbuje ukryć za
stwierdzeniami o lenistwie...

gdzie Ty chodziłeś do szkoły?

[truten.zenobi]

> chodziłem do podstawowki w latach 1979-87 i jakos mało bylo w
mojej
> klasie "dyslektyków".. maks 4-5 osob na 30
bo cos mi się nie zgadza... albo miałeś jakiś wyjątkowych
nauczycieli albo mijasz się trochę z prawdą..
praktycznie do '90 niewielu wiedziało, czy nawet słyszało o
dysleksji..

dyslektycy oczywiście byli.. ale byli uważani w najlepszym wypadku
za zdolnych leni..

[angrusz1]

Masz rację . Ale czy słyszałeś o jakichś działaniach , ba
przeciwdziałaniach władz oświatowych , aby ta patologia ( nie
dysleksja ale skala ) została zastopowana ?

Ja nie . Może mam problemy ze słuchem .

Podobnych patologii w oświacie jest pełno ale w oświacie ciągle się
trąbi o prawach ucznia a cisza o obowiązkach .

[truten.zenobi]

Ale czy słyszałeś o jakichś działaniach , ba
> przeciwdziałaniach władz oświatowych ,

kiedyś słyszałem że gdy wprowadzano do programu nauczania głoskowanie
paru fachowców protestowało zdając sobie sprawę iż ta metoda
nauczania spotęguje problem dysleksji...
po paru latach okazał się że mieli rację... ale nie wielu zwracało na
to uwagę... obecnie gdy problem stał się znany i bez problemu mozna
znaleźć w jaki sposób należy pracować z dyslektykiem ministerstwo
zajmuje się różnymi dziwnymi reorganizacjami ale nikt nie pomysli np.
o wprowadzeniu do programów nauki czytania globalnego... lepiej
rozwiązać problem za pomocą śwista ...
typowo zbiurwiałe "myślenie"

Dysleksja u twojego dziecka

[ebmg]

Tak czytam artykuł i komentarze i tradycyjnie widzę,ze ktoś kto nie
ma pojęcia (lub ma nikłe) coś tam stara sie powiedziec. Mnie np.
interesowałoby czy p.prof jest dyslektykiem.Było by to o tyle
istotne, ze umocniłoby wypowiadane przez nią słowa. Moja córka
(dziedzicznie niestety) i ja również (to wiem od niedawna) jesteśmy
dyslektykami. Z opinią pani prof. kompletnie sie nie zgodzę. Obie
jestesmy od dzieciństwa świetne w pracach manualnych (tak to chyba
określono). Córka robi sobie nawet błyskotki ze szkła. Ja
uwielbiałam szydełko, druty i inne zabawy z włóczką. Obie ładne
malujemy. Ja mam nawet podyplomowe studia i dalej się uczę bo to
lubię, córce w szkole tez idzie nauka całkiem dobrze. Więcej nie
będę się chwalić. Z każdym zdaniem artykułu mozna dyskutować. Ja w
szkole byłam tą 'głupią', zwykle trącaną przez kolegów i
nauczycieli. Ciężka praca moich rodziców nade mna dała efekty. Setki
napisanych dyktand, rozwiązywanych zadań.... no dużo ciężkiej pracy.
Błędy dalej robię (nie wynikają z niewiedzy, bo czytając ponownie
tekst poprawiam się) cyfry potrafię przeczytać na opak, czytanie
ksiazek to dopiero jest wyzwanie.Ale to raczej uczyniło moje życie
ciekawszym. Mojej córce powtarzam - zaświadczenie o dysleksji to dla
ciebie informacja,ze musisz duzo wiecej pracować.Techniki uczenia w
szkołach nie są dostosowane do 'obrazkowego' przyjmowania informacji
przez dyslektyków. No mozna tu na prawdę ksiązkę o tym napisać.
Pozdrawiam

[bkt]

Wiesz, zastanawiam się że jest parę cech wspólnych w dysfukcjach ze
spektrym autyzmu i dysleksji. Pomijając oczywiście wszystkie aspekty
społeczne (autyści bywają bardzo radośni i roześmiani, a te lżejsze
stany to tak wyglądają że nikt by nie powiedział że to autyzm -
tylko nazywa się to PDD albo Asperger Syndrome), ale chodzi mi
raczej o sposób myślenia, przetwarzania informacji i dostosowania do
powszechnie obowiązującego kodu komunikacji (czytanie, myślenie
słowem, mową a nie obrazem).
Autysci myślą obrazami, i zastanawiam się czy mój synek też tak nie
ma. Bezbłędnie układa puzzle, zapamiętuje to co zobaczył, a nie to
to usłyszał.
To że nie trzyma ołówka wynika z hipotmii.
Zastanawiam się czy to raczej nie materiał na dyslektyka a nie
autyzm. Bo ten autyzm to też taki naciągany ...

[emi.27]

Myślę, że w komentarzu ebmg są zawarte bardzo istotne informacje
dotyczące dysleksji.
Dysleksja to nie tylko papier ułatwiający egzamin bo tak naprawdę
dziecko dyslektyczne ma identyczny egzamin jak każde inne tylko
odrobinę dłuższy.
Poza tym tak jak napisała ebmg dzieci dyslektyczne muszą włożyć
znacznie więcej pracy w to co robią i właśnie ona jest dobrym
przykładem tego, ze mając dysleksję można osiągnąć wiele. Ale to
jest trudna i żmudna praca więc jak można napisać, że takie dziecko
jest leniwe jak ono pracuje znacznie więcej niż dziecko nie mające
dysleksji.
Wiem co pisze, bo moje dziecko tez jest dyslektykiem a pomimo to
bardzo dobrze się uczy, chociaż łatwo jej to nie przychodzi.

Zastanawia mnie tylko dlaczego we wszystkich artykułach piszą, że
zawsze dzieci z dysleksją mają trudności z pracami manualnymi i
rysowaniem. Jeśli chodzi o prace typowo manualne to rzeczywiście
niektóre z nich mogą sprawiać dzieciom trudności, ale jeśli chodzi o
rysowanie to według mnie pewna grupa dzieci może mieć z tym problemy
a pewna wręcz przeciwnie. Niektóre dzieci z dysleksją przepięknie
malują, lepią z plasteliny. Sama mam dziecko z dysleksją, które
pięknie rysuje.

Odnosząc się do wcześniejszych wypowiedzi jestem pewna, że bez
przejścia specjalnych badań nikt nie wystawi zaświadczenia o
dysleksji, jak to ktoś napisał. A jeśli dziecko jest leniwe to wcale
z tego powodu nie jest mu wystawiane zaświadczenie, to czyjeś chore
urojenia. Dobry psycholog bez problemu rozpozna dysleksje od
lenistwa.

A wypowiedzi, które tu padły że lenie, że debile i że powinno się
ich przesunąć do szkół specjalnych obrażają nie tylko te dzieci ale
głównie ich rodziców. Może trzeba się zastanowić zanim się coś tak
głupiego napisze. Pomijam już to, że osoby takie nie mają pojęcia o
dysleksji.

Dysleksja istnieje od zawsze, tylko kiedyś nie nazywano rzeczy po
imieniu i takim dzieciom nie pomagano.

[morekac]

Trochę te wczesne symptomu to przesada. Moje córka - obecnie 11 lat -
nigdy nie miała problemów z mówieniem (zaczęła mówić raczej
wcześnie i raczej dużo , i tak już zostało), z rysowaniem i innymi
pracami manualnymi (wyjątkiem jest sprzątanie we własnym pokoju, ale
to dotyczy też niedyslektyków) - sznurowadła wiazała, jak miała 3
lata, jeździ na nartach i rowerze od 5 roku życia. Ale nie
raczkowała (od razu chodziła) i w zerówce miała problemy ze
złożeniem wyrazu z liter w słowa. W 2 klasie podstawówki zapytałam
nauczycielki, czy nie robi za dużo błędów. Odpowiedź była przecząca.
Przez 3 lata słyszałam od nauczyciela angielskiego, że nie chce się
uczyć angielskiego etc. Pod koniec 3 klasy poszłam z nią do poradni -
i jednak dysleksja. Nikomu nie życzę dziecka dyslektyka, zwłaszcza
ambitnego... Teraz jest to codzienna praca (dla mnie także- w roli
kata, ale przede wszystkim pracuje młoda), terapia dysleksji etc.
Niech nikt nie mówi, że to lenie.

[titta]

Sa rozne rodzaje dysleksji. Pani profesor podala cale spektrum. Bo
dysleksja to nie jedno zaburzenie, a raczej obiaw, kilku-kilkunastu
roznych, o roznej etiologi. Przykladowo, ja tez manualnie jestem
dosc sprawna, w przedszkolu bylam najlepsza w rysunkach. Choc juz na
uczelni techniczno-artystycznej (architektura) okazalo sie, ze mam
deficyty nie do przeskoczenia (nie jestem np. w stanie ocenic
proporcji, prawidlowo podzielic odcinek itp.). Pisze tez czytelnie.
Kolega natomiast, choc technicznie genialny i w pamieci gra w szachy
(ja nie powtorze dwuch sekwencji) nie jest w stanie narysowac
kwadratu. Po prostu jego linie "nie chca" sie spotkac. Faktem jest,
ze polskie (i nie tylko) szkolnictwo, nastawione jest na wzrokowe i
odtworcze zapamietywanie materjalu. Zabujstwo dla osob ktore mysla
na zasadzie opisowych skojarzen.

Dysleksja u twojego dziecka

[basia6666]

Niewiem jak jest w Polsce .Ja mieszkam za granica i tutaj jezeli rodzice lub
nauczyciel zauwazy ze dziecko ma problemy z nauka to najpierw musi miec zrobione
testy u roznych specjalistow.Nikt nie dostanie papierka stwierdzajacego
disleksje bez tych testow.Jesli w Polsce lekarz wystawia taka diagnoze to
powinno to byc sprawdzone przez innych.Niestety dzieci te co naprawde potrzebuja
pomocy beda poszkodowane przez ludzi ktorzy wykorzystuja system.

Spodziewalam sie....

[ania20006]

Spodziewalam sie prawdziwych testów - okazalo sie ze cwiczenia zamieszczone
tutaj sa do bani. Kto to ma rozwiazać 16 latek???? W polsce zapomina sie o
uczeniu dzieci słownictwa - zgory zaklada sie ze dziecko powinno znac slowo
baronowna - ha dobre - nic tylko trzepnac autora w glowe ta ksiazka i to 100
razy. W Polsce nie rozroznia sie dysleksji o dyspraksji (zob. słownik) Dlatego
wszelkie poradnie nie potrafia zdjagnozowac potrzeb ucznia. Prosze zwrocic uwage
na opinie w istnieje okolo 10 wzorów przygotowanych w wordzie i dodaje sie imie
badanego. Zapraszam do zapoznania sie z obcojezyczna literatura - ta polska to
dyrdymaly osob, ktore probowaly te ksiazki przeczytac

[eulalia11]

W Polsce zbyt często leniwe dzieci dostają zaświadczenia o
dysleksji... niestety. Chciałam tylko dodać jedną , wydaje mi się
ważną informację dla rodziców maleńkich dzieci- nie wolno dziecka na
siłę sadzać (okładać poduszkami), zachęcać do wcześniejszego
chodzenia (rodzice często to robią za pomącą różnych
wymyślnych "chodzików") ponieważ zakłóca to naturalny rozwój i jak
jednoznacznie stwierdzili badacze (z różnych państw niezależnie od
siebie)takie "pospieszane" dzieci w zasadzie zawsze zostają
dyslektykami (ogólnie mówiąc).

Dzieciom z dysleksją trzeba pomagać, tylko

[guru133]

zastanawia mnie jak to się dzieje że przez lata rodzice dysleksji nie zauważają,
albo nie robią nic żeby dziecku pomóc i dopiero kiedy zbliżają się jakieś ważne
egzaminy "przypominają sobie" i szybciutko załatwiają "papier" tylko po to żeby
dzieciak miał łatwiej podczas egzaminów.

[basia961]

Dlaczego nie zauważają? Na wizytę w poradni czekałam cztery lata!
Byłam w poradni prywatnej, stwierdzono dysleksję i dysgrafię, dano cwiczenia.
Młody cwiczył, rozliczał się z tych cwiczeń w szkole.
Dopiero po czterech latach, w państwowej poradni dostał opinię znaczacą dla szkoły.
Mimo dysfunkcji Młody jest świetnym uczniem, corocznym "paskowcem".
Tak na marginesie - opinie o dysleksji dostaje uczeń który zasady ma świetnie
opanowane, potrafi uzasadnic pisownię ale nie potrafi tej wiedzy stosowac...

[anka369]

Jestem dysgrafem, mój ojciec jest i mój syn także.
Wszyscy mamy umysły ścisłe i doskonale znajdujemy się w systemie edukacji. Może
mieliśmy szczęście do rozumnych nauczycieli...

W dzisiejszych czasach świadomość w temacie dysleksji jest niewątpliwie większa
i dyslektykom jest trochę łatwiej, ale też system edukacji jest bardziej
bezwzględny względem wszelkich odchyleń. Dlatego tzw. papier jest potrzebny, aby
pozwolić dzieciakom rozwijać ich uzdolnienia i talenty, a nie zamęczać średnio
skutecznymi ćwiczeniami. (absolutnie nie neguję że takie ćwiczenia są potrzebne
- sama byłam katowana setkami dyktand w dzieciństwie, ale ich skutek był taki sobie)
Wyznaje taką zasadę (dość bezwzględną dla leniwych): pozwólmy się uczyć tym
którzy chcą się uczyć, a tym którzy nie chcą, pozwólmy kopać rowy lub pracować
na taśmie w fabryce. Nauka to przywilej , a nie obowiązek...

[xxxxxx666]

Jaki jest sens stwierdzania dysleksji? Czy pracodawca będzie dyslektykowi dawał
więcej czasu na realizację zadań? Ja naprawdę wierzę, że dysleksja jest defektem
genetycznym, który powoduje, że realizacja pewnych zadań może okazać się dla
dyslektyka trudna. Ale czy to jest uzasadnienie dla specjalnych preferencji dla
dyslektyków? W końcu również IQ jest także uwarunkowane genetycznie i jest jakąś
pochodną fizjologii, zatem nie powinno się zastosować preferencji dla osób o
niskim IQ, aby wyrównać ich szanse?

[tmk123]

Oczywiście że jest sens. Dyslekscja to nie choroba, a
nierównomierność rozwoju. W czasie edukacji można to
wyrównywać.Wymaga to duuużo pracy, i to że dziecko nie jest dołowane
ocenami na które nie jest w stanie zapracować bardzo pomaga.
Moje dzicko znało literki już w żłobku. Ale czytanie ... obowiązkowe
10 minut czytania w pierwszej klasie to był płacz ,bóle brzucha itp
itd.Jeden z najsłabszych uczniów. Ale Pani uważała że dysleksja(mimo
zaleceń poradni nie istnieje. W czwartej klasie oceny to wyłacznie
piatki, szóstki i duzo jedynek- bo brak, zapomniał, nie zanotował,
nie usłyszał,ale przy innych nauczycielach okazało się że jest
całkiem dobry.
Obecnie spokojnie przeczyta grubą ksiażkę w ciagu dnia. Czyta
szybko. Z czytaniem na głos jeszcze problemy bo często nie ta
intonacja.
Zupełnie nie umie notować. Stwierdzona dysleksja dysgrafia i
dysortografia. I własnie zastanawiam sie czy brać zaświadczenie do
egzaminu gimnazjalnego? I tak nie jest w stanie dosiedzieć do końca
czasu, a róznica w błedach ortograficznych jest taka że normalnie
mogą być dwa a u dysortografa 4.

Dysleksja u twojego dziecka

[dzieciuch42]

Jestem starą, emerytowaną nauczycielką. Nie jestem dyslektykiem,
jednak z "problemem" zetknęłam się wielokrotnie. Tym ludziom ,którzy
tak krytycznie wyrażają się o dyslektykach nie wiedząc na czym owa
dysleksja polega, polecam zapoznanie się z jakąś literaturą na temat
(oczywiście jeśli czytanie nie sprawia im problemu).
Ale do rzeczy. W latach 70,kiedy nawet jako czynny nauczyciel miałam
niewielką wiedzę na temat, nie zetknęłam się z żadnymi opracowaniami-
na ten temat nie mówiło się chyba nic, musiałam podjąć
trudną "walkę" z tym już dziś nazwanym problemem. To były po prostu
moje dzieci.

Pamiętam tą codzienną dodatkową pracę w postaci ćwiczeń, dyktand,
przepisywania.....itp. Oceny były dobre i bardzo dobre, ale ile to
wysiłku z ich strony. Pamiętam, kiedy w 8 klasie córka przyszła do
mnie prawie z płaczem, że coś się dzieje, bo nie może czytać z
podręcznika - jej po prostu litery, wyrazy "uciekały" ze strony.
Biegałyśmy po okulistach...a to był jeden z objawów dysleksji (o
czym wtedy nie wiedziałam).I w końcu matura -3 błędy mogły
przekreślić wszystko-dzieci dały sobie radę. Oboje skończyli studia
biorąc stypendia za wyniki w nauce, mają odpowiedzialne stanowiska.

W latach 80,w szkole powierzono mi klasę dzieci z dysleksją.
Doświadczenie moje było niewielkie, literatury też zbyt wiele nie
było. Pomoce naukowe wykonywałam sama. Żałuję, że wtedy nie robiłam
notatek, chociaż proszono mnie o to. 3 lata prowadziłam tą klasę.
Moim sukcesem pedagogicznym jest jeden z uczniów ,który skończył
podstawówkę ze srebrną odznaką, liceum ze złotą, ukończył studia i
obecnie jest doktorantem. Ile pracy i trudu włożył on w swoją
edukację wie tylko on sam, jego rodzice i troszkę ja. To tylko jeden
uczeń z10, ale sądzę ,że gdyby reszta miała takich dbających
rodziców nie pozostali by na pewno w tyle. Praca z tą klasą nauczyła
mnie pokory i dawała wiele satysfakcji.

Potem moja wnuczka (uwierzyłam, że dysleksja jest dziedziczna).Ona
już miała i ma badania prowadzone przez specjalistów. I znów
ćwiczenia, ćwiczenia, uczęszczanie na specjalne zajęcia...Uwierzcie
mi, nie jest ona zwolniona z żadnego wysiłku, jedynie wypracowania
oceniane są za zawartość, mniej za błędy. Uczy się dobrze, nawet
bardo dobrze, maluje, projektuje swoje ubrania i nie tylko (ogromny
potencjał twórczy)i jestem dumna z tego, co osiąga. Jest w liceum i
wie, że tylko ciężka mozolna praca pozwoli jej mieć dobre wyniki.
Odniosłam jednak wrażenie, że nie tylko naszym środowisku mówi się o
tych dzieciachLENIE.
Zdarzyło mi się to kilka lat temu, kiedy wnuczka uczęszczała do
podstawówki.Po dostarczeniu zaświadczenia do szkoły prosiłam
uczących o to, by na bieżąco informowali mnie o trudnościach jakie
mogą wyniknąć .Jedna z pań (matematyczka)skwitowała mnie zdaniem-
"przecież w orzeczeniu nie ma nic o matematyce". Ręce mi opadły-
przecież dyslektyk, żeby wykonać zadanie, musi je przeczytać,
zrozumieć....(czasem kilka razy przeczytać).I tu nasuwa się myśl-
dlaczego wszyscy nauczyciele nie mają jakiś szkoleń w tym temacie?
Może wtedy mniej dzieci miałoby problemy z nauką? Nie nazywałoby się
je LENIAMI?


Szukałam literatury na temat i to,do czego miałam dostęp zawsze
dotyczyło dzieci (małych),a przecież dysleksja to nie choroba-nie
przechodzi, nie wyrasta się z niej-dyslektykiem jest się całe życie.
Co ma robić starsza młodzież, dorośli? Jak sobie radzić z tym
problemem? Może kiedyś ktoś mądry pomyśli o nich?
Parę lat temu kupiłam książkę pt. "Dar dysleksji" ,pisaną przez
człowieka, który całe życie borykał się z tym problemem, więc bardzo
prawdziwą. Czytałam ją jak najlepszą powieść. Wiem, że wielu
wybitnych ludzi było dyslektykami np. Leonardo da Vinci, Albert
Einstein, Winston Churchil ,Aleksander Bell, Walt Disney, Tom
Cruise, Whoopi Goldberg, Danny Glover ,Picasso , Faraday i Hans
Christian Andersen
.Z rodzimego podwórka dyslektykami są: Jacek KUROŃ, który do dziś
pisze drukowanymi literami a błędy poprawia jego żona, Jacek
ŻAKOWSKI dziennikarz, o którym nauczyciele mówili „zdolny leń”.
Zainteresowanym polecam stronę -www.dardysleksji.pl/t02.php.
Jeszcze jedna refleksja-...ci ludzie mimo dysleksji, a może dzięki
niej osiągnęli tak wiele.
To przecież dysleksja pozwoliła im patrzeć na świat i postrzegać go
w wielu wymiarach.

Chciałabym, żeby tu na tym forum rodzice dzieci z dysleksją napisali
swoje spostrzeżenia, chociażby po to by wyjaśnić tym ludziom, którzy
o dysleksji niewiele wiedzą.

[jacek201057]

Jestem dyslektykiem i mam 50 lat. O mojej dyslekcji dowiedzialem sie
dopiero jak okazalo sie, ze moja corka nie umie piac (tzn. pisze z
okropnymi bledami). Wczesniej nie znalem tego pojecia - bylem po
prostu glupi! W szkole podstawowej a i potem w technikum zawsze
dostawalem z polskieg 2 za bledy ortograficzne. Potrafilem to
nadrobic praca na lekcjach, zglaszaniem sie, braniem udzialu w
lekcjach (nigdy nie siedzialem biernie jak inni moi koledzy. Strach
padl na mnie przed matura ale musze przyznac, ze mialem duzo
szczescia bo akurat wtedy mozna bylo skorzystac z slownika
ortograficznego. Poza tym nauczylem sie pisac bez bledow omijajac
slowa ktore byly "niebezpieczne". Wtedy bylem po prostu glupkiem,
jak to to ty radzisz sobie z matematyka, fizyka innymi przedmiotami
scislymi a nie wiesz jak napisac ktory? Niestety takie komentarze
otaczaly mnie z wszystkich stron (nawet mama ktora pisala bezblednie
nie chciala uwierzyc ze ma syna osla!). Po technikum zaczalem
studiowac i bez problemow skonczylem politechnike. Teraz pracuje i
mieszkam za granica a wiec tu moge sobie pozwolic od czasu do czasu
na jakis blad (ale slownik mam zawsze przy sobie - tego sie juz
nauczylem). W tamtym czasie nikt mi nie pomogl!
Wracajac do mojej corki to ona ma jeszcze wieksze problemy niz ja
ale dzieki specjalnym zajeciom i olbrzymiej pracy jej i naszej tez
zrobila tutaj mature i studiuje ekonomie na renomowanym
uniwersytecie w niemczech. Mowi czteroma jezykami niemiecki, polski,
angielski i hiszpanski ale pisze niestety z bledam tylko po
niemiecku (innych jezykow nawet nie zaczyna bo to by zrobilo jeszcze
wiecje problemow).

Moim zdaniem juz w przedszkolu powinno sie badac dzieci na dyslekcje
aby unikly kiedys takich upokozen jakich ja niestety poznalem.

Za bledy serdecznie przepraszam i zycze wszystkim dyslektykom tak
duzo szczescia ile ja mam.

Pozdrawiam

Jacek

[losiu4]

wizisz, panie Jacek... coś mi sie zdaje że cała tajemnica i Twojej i wielu "dyslektyków z papierkiem" "dysleksji jest tutaj:

" Poza tym nauczylem sie pisac bez bledow omijajac
slowa ktore byly "niebezpieczne". "

wystarczy jeno rozwinąć słowo "nauczyłem się " ;) Bo widzisz, co i rusz stara się nam wmówić, ze z dysleksji uleczyć się nie da :)

Pozdrawiam

Losiu

[xxxxxx666]

Podpisuję się obiema rękami pod tym co Pani napisała.

Jednocześnie nadal nie rozumiem jaka jest idea preferencji dla dyslektyków.
Pisała Pani na temat matury. Dla mnie matura jest stwierdzeniem, że osoba
posiada pewne umiejętności. Jaki jest sens dawania przy zdawaniu preferencji dla
dyslektyków? Z mojego punktu widzenia zakres umiejętności, który obejmuje matura
jest sensowny lub nie. Jeśli nie jest sensowny, to po co sprawdzać te
umiejętności, jeśli zaś jest sensowny, to po co dyslektycy mają preferencje?

[ebmg]

Preferencje te powinny moim zdaniem polegac na wprowadzeniu kilku
sposobów przekazywania wiedzy. Natomiast potrzeba większej ilości
czasu zeby zrozumiec tekst to konieczność dla dyslektyka. Tekst musi
byc przeczytany kilka razy i zamieniony na ciąg 'obrazków' zeby
został zrozumiany. Język testów egazminacyjnych jest trudny nie
tylko dla dyslektyka.

[kubek_smakowy]

Jestem dyslektykiem
Mam problem z pisaniem i nieznam tabliczki mnozenia
Mature zdałem z Polskiego na 4 bo nauczyłem sie na pamiec jak pisze
sie jaki wyraz na ustnym odpowiedziałem na 5 podobnie z biologia
pisemny 4 ustny 5 jezyk obcy DOPUSZCZAJĄCY
Nie powtarzałem jak pisze sie wyrazy wiec znowu robie błedy
Dlaczego nie powtarzałem pisowni? z braku czasu podjołem studia (
skonczyłem z bardzo dobrymi wynikami )
Jak radze sobie z nieznajomoscia tabliczki mnozenia? normalnie
zyjemy w czasach kalkulatorow
Moze ktos z was ma ochore zamknac mnie w jakims osrodku bym nie
przynosil obciachu ludzkosci ?

Tekst napisany bez worda

[xxxxxx666]

Ale przecież ja Cię nie atakuję, nie ma potrzeby się bronić. Jak się zastanawiam
po co matura testuje umiejętności, które są niepotrzebne? No to może wprowadzić
maturę, która testuje rzeczywiście przydatne umiejętności i zlikwidować wszelkie
przywileje. Czy wtedy stwierdzanie dysleksji będzie miało sens?

[emi.27]

Stwierdzenie dysleksji zawsze będzie miało sens, chociażby dlatego
że z dzieckiem dyslektycznym trzeba trochę inaczej pracować aby
mogło osiągnąć dobre wyniki.

dysleksja to nie choroba!!!

[truten.zenobi]

a przynajmniej nie każdy jej przypadek. wielu dyslektyków może się
nauczyć czytać, pisac, ... tyle że metoda nauczania musi byc
całkowicie inna niz w przypadku zwykłych dzieci.

niestety zwykle w naszym kraju mówi się o lenistwie uczniów a nie
lenistwie nauczycieli ktorzy nie chcą się doksztalcić i znają jedną
metodę nauczania czytania - gloskowanie, i jedną metodę nakuki
ortografii - przepisywanie po 100x i dyktanda

[kubek_smakowy]

Tak sobie dodam niesmailo wszystko co w zyciu osiagnolem zawdzieczam
tylko sobie nigdy nigdzie nie zanioslem zaswiadczenia ze jestem
dyslektykiem Nie bylo łatwo ale przynajmniej wiem ile jestem warty i
dałem rade bez ulgowego traktowania

[balbriggan]

Mam wrazenie ze bym sie kwalifikuje sie z Toba do tego osierodka.z
moim dyplomem i brakiem znajomosci tabliczki mnozenia (moz inzynier
rozumie mniei liczy ) i nie moznoscia znalezienia bledow w
tekscie.Slepa nie jestem a bledow nie widze. Znalazl by tam niejsce
moj ojciec fizyk z dyplomami dwuch uczelni ten zna tabliczke
mnozenia ale dyzgrafia i dysleksja.
Poza robieniem bledow jezykow obcych uczę sie szybko anawet bardzo
szybko i tylko pisownia nmie spowalnia ale powtorka jest lekiem na
wszystko tylko nie mogę przestac powtarzać bo zapomnę i klapa. I tak
mam juz od 39lat

[no_elle]

Świetnie napisany post. Książka też jest świetna.

Tylko dzieki takim nauczycielom jak Ty przeszłam z dysleksją przez
szkołę podstawową, liceum i studia.
Dysleksję ma moja siostra, brat oraz ja. Zdiagnozowalo ja u mnie 20
lat temu, w 1 klasie podstawówki. Dzięki pracy "INTELIGENTNYCH I
OTWARTYCH NA ŚWIAT" nauczycieli nie miałam jakiś traumatycznych
przeżyć w szkole. Chociaż zdażały się kurioza nauczycielskie.

Czytam dużo, piszę jak kura pazurem, gubię litery i robię błędy
ortograficzne. W trzech obcych językach piszę fonetyczne. Mam
problemy z lewą i prawą stroną(dlatego podczas podróży nie dają mi
do trzymania mapy, bo boją się że pomylimy drogę), szczyt moich
uzdolnień manualnych to przyszycie guzika, a kreski w rysunkach nie
zawsze wychodzą prosto. Kiedy zapisuję jakieś liczby np nr. telefonu
to zdaża się, że muszę się chwilę zastanowić jak ja mam te liczby
zapisać.

Mój brat - dyslektyk z grupy tych najcięższych przypadków - jak ma
pisać lub czytać to jest chory. Nauczyciele wiedzą że młody im nic
nieprzeczyta więc go biorą do ustnych odpowiedzi. Ma za to świetną
wyobraźżnię przestrzeną. Uwielbia zajęcia techniczne, projektowanie,
rysunki techniczne.

Tak dla wiadomości dla tych niedowiarków, że dysleksja to nie
lenistwo. Dysleksja jako choroba została zdiagnozowana w 1896r. I to
nie błąd w zapisie liczbowym. Nazywano ją inaczej i traktowano jako
chorobę psychiczną. Zresztą dysleksja już dawno została wpisaną do
rejstru chorób i niepełnosprawności. Tylko w Polsce czego nie widać
i nie można racjonalnie wytłumaczć to dla większości ludzi
nieistnieje.

skąd nauczyciele znajdują tyle satysfakcji w poniż

[truten.zenobi]

Skąd ludzie (nauczyciele) znajdują tyle satysfakcji w poniżaniu
dyslektyków?
Obecnie nie można tego tłumaczyć niewiedzą, czyli co? zawiść?
głupota? ksenofobia?....

Obrazą majestatu jest stwierdzenie, że nauczyciele zbyt często mają
bardzo niski poziom kwalifikacji (czy wręcz są wytworem negatywnej
selekcji w zawodzie), że na uczniach często wyładowują swoje
kompleksy, że czyją się zagrożeni przez uczniów, którzy znacznie ich
przerastają intelektualnie.

Problemy z dysleksja przypominają mi problemy osób
leworęcznych „kilka” lat temu (aczkolwiek całkiem niedawno
słyszałem, że i obecnie dochodzi do przypadków szykanowania dzieci
leworęcznych)
Tak naprawdę nie jest to schorzenie, ale odmienne predyspozycje,
osoby leworęczne także były „leczone” i szykanowane
Jaki był sens tych wszystkich działań? Pewnie taki sam jak tych
mądrali nieznających tematu, ale wiedzących lepiej, że to lenistwo,
upośledzenie umysłowe, itp.

Nie jest problemem, że takich paru głupków pisze na forum gorzej
jest, jeśli takie niedorozwoje zostają urzędnikami (np.
odpowiedzialnymi za edukację) lub, co gorsza nauczycielami.

[gdziejestprawda]

"do końca września musi dostarczyć do szkoły opinię o dysleksji."

Opinię należy dostarczyć do szkoły do 15 października. Tyle że data
wystawienia opinii nie może być późniejsza niż 30 września.

durna to ty jesteś

[truten.zenobi]

nic nie wiesz na temat i piszesz bzdury

Dysleksja u twojego dziecka

[e-teacher]

Witam, jestem mamą dwunastoletniej córki, która jets niepełnosprawna
(mózgowe porażenie dziecięce).Wszystko wskazuje na to, że
uszkodzenie mózgu spowodowało dysleksję.Córka myli podobne litery,
ma kłopoty z ortografią, bardzo męczy ją czytanie "gęsto" napisanego
tekstu.Córka bardzo lubi lekcje języka polskiego, ale istny koszmar
to dla niej język angielski - połapanie się w głoskach, które nie są
podobne do liter przekracza możliwości mojego dziecka. Psycholog z
poradni rejonowej twierdzi,że dysleksja może być tylko wrodzona, a
więc moja córka jej miec nie może.Jak mam pomóc mojemu dziecku?!Sama
wielokrotnie uczyłam dzieci dyslektyczne, wiem na ten temat sporo, a
jestem bezradna wobec uporu psychologa.Pomóżcie, proszę!

[iwpal]

Dziecko z MPDz oczywiście ma prawo mieć zaburzenia o typie dysleksji
(ze wszystkimi tego konsekwencjami), co jest wynikiem uszkodzenia
określonych okolic mózgu, ale czysta dysleksja jest zagwarantowana
(takze definicyjnie) dla osób bez uszkodzenia mózgu, tylko z
mikrozaburzeniami.
Na opinii, oprocz informacji o MPDz powinno być napisane, ze ma też
zaburzenia analizy i syntezy wzrokowej bądź słuchowej, co daje
problemy o typie dysleksji.
Ale zdaje sie, ze przepisy MENowskie mówią wyraznie, ze na
orzeczeniu o MPDz nie moze byc mowy o dysleksji (i ulgach z tego
tytułu). Chociaż znam osoby z MPDz, któr mimo wsystko dostały papier
o dysleksji, co mogły pzredłożyc np. na maturze (starej).

[tmk123]

zmień psychologa- mnie powiedziano że niedotlenienie w czsie porodu
jak najbardziej może być przyczyna dysleksji, która stwierdzono u
dziecka. Ja nie mam i mąż też nie.
Dziecko miało poderzenia o lekkie porazenie mózgowe ,ale po roku
ćwiczen wyrównało się. Dysleksja wymaga duzo wiecej pracy. Po 8
latach widzę jednak zdecydowaną poprawę.

Dysleksja u twojego dziecka

[tatakrysia]

Jestem nauczycielem i mam dyslektyczne dziecko, z którym pracuję w
domu, bo szkoła tego nie robi, świstka mojego dziecka nikt nie
przeczytał a ja wiem że nie mam co robić gwałtu, bo tylku zaszkodzę
mojemu synowi.dzieciaki nie leniwe- mój syn wykonuje wielokrotnie
więcej pracy niż jego koledzy ze szkoły, nikt go za to w szkole nie
chwali.Durna nie jestem, chociaż sama jako dziecko miałam problemy w
okresie wczesnoszkolnym.

[tobiasz94b]

Sam jestem dyslektykiem. Mówisz że poprostu nie chce mi sie uczyć? a ja ci powiem to co osiągnołem w tym roku:
15 miejsce w polsce w konkuesie matematycznym olympus
2 miejsce w wojewuctwie w alfiku
13 -||- w konkursie Mat

11 miejsce w powiecie częstochowskim w konkursie biblijnym,
i jeszcze jest jeden funał prze demną z matematyki


Więc nie lubie się uczyś?

[dellfia]

Bzdury piszecie. Moja córa ma problemy z pisaniem , błędy ,złe stawia
litery,czytać lubi (ale cicho).Ma problemy z czytaniem na głos. Oczywiście
zaświadczenia nie ma ,bo była na badaniu na początku 4 kl(oczywiście nikt mnie
ie poinformował jak do badań ma się przygotować.a teraz jest w szóstej i ma po
ptakach.

[terri06]

Przeczytalam te wszystkie wypowiedzi ludzi " mądrych" dotyczące dysleksji.Mam
syna w wieku 11 latktóry jest właśnie diagnozowany w kierunku dysleksji i
dysortografii, wlaściwie można już powiedzieć że ją ma. Chcę uświadomić
wszystkich tych mądrych ludzi że nie jest łatwo dostać papierek że jest się
dyslektykiem. Mój syn od 2 klasy jest pod opieką poradnii, wykonuje mnóstwo
dodatkowych ćwiczeń i zadań w domu. Wypełnia ćwiczenia...itp. Ma o wiele więcej
pracy w domu niż uczeń który odrabia tylko zadanie domowe i przygotowuje sie do
lekcji.On prócz tego wypełnia ćwiczenia, co zajmuje mu codziennie najmniej
godzinę, dwie. Bardzo dużo pracuje a ja wraz z nim. Jest mądrym chłopcem, dużo
wie i umie jednak z powodu swej choroby po prostu cierpi. W szkole sie z niego
smieją, nauczyciele rownież nie pomagają- jest ich zbyt malo którzy wiedzą jak
postępować z takim dzieckiem i czego wymagać. Co z tego że biegle mówi po
angielsku, będąc w Anglii rozmawia ze wszystkimi o wszystkim, /chodził tam przez
rok do szkoły/ gdy zmienił się nauczyciel j. angielskiego i wymaga tylko
pisowni- postawił mu 2 na świadectwie? ignorując pismo z Poradni by pisowni do
oceny końcowej nie brać pod uwagę?- on wymaga pisowni i koniec!!! Nikt tych
dzieci nie rozumie, nikt i rodzicow. Moje dziecko po prostu cierpi przez
nietolerancję innych, nikt nie bierze pod uwagę ile musi poswięcić czasu na
dodatkowe zajecia, czase jest tak że już w tygodniu musi zapomnieć o zabawie. Ma
czasem dośc jak widzi dzieci na podwórku a on przy cwiczeniach. Kto zrozumie
takie dziecko? a rodzica???- tylko ktos kto sam przez to przechodzi!!!!! i
jeszcze jedno dla tych wszystkich mądrych ludzi- moje dziecko nie nadaje sie do
szkoły specjalnej!- JEST ZBYT MĄDRE, duzo madrzejsze od tych którzy piszą takie
bzdury, jest tolerancyjne i rozumie problemy innych ale niestety przxez głupote
innych zarówno dzieci jak i doroslych po prostu cierpi i chyba o wiele wiecej od
tępoty ludzkiej niz z racji choroby.
Pozdrawiam wszystkie dzieci sklasyfikowanych jako nadających się do "szkoly
specjalnej"

[truten.zenobi]

1. tym "mądrym" nie wytłumaczysz - nie są zdolni nic zrozumieć co
najwyżej wykuć na pamięć jeśli ktoś im każe.
2. fakt faktem dzieci dyslektyczne zwykle nie powinny sie uczyć w
zwykłej szkole ale w szkole dla dzieci szczególnie uzdolnionych -
niestety niszczy się klasy profilowane w podstwaówkach (a i pewnie w
gimnazjach)
3. nie zgodze się z tobą że jest trudno o papierek - tz i owszem w
indywidualnym przypadku może być tak jak piszesz ale statystycznie w
populacji jest około 5% dyslektyków a jeśli w klasie jest ponad 10%
to oznacza że jest to albo bardzo nietypowa klasa albo trochę zbyt
łatwo ten papierek się dostaje.
4. w moim otoczeniu znam pare osób które starają się o papierek
chociaz ewidentnie problemy ich dzieci wynikają z lenistwa - i w
druga strone znam rodziców dyslektyka którzy skupiają się na pracy z
dzieckiem an nie "pozyskaniu kwitu" - tak więc nie ma co się dziwiś
pewnemu sceptycyzmowi nauczycieli (o zwykłych ludziach nie
wspominając)

co do reszty w pełni się z Tobą zgadzam. mnie osobiście bulwersuje
fakt iż pomimo że na ten temat tyle sie ostatnio mówi w dalszym
ciągu najdują się nauczyciele więdzący lepiej.

w czasach gdy byłem młody niewielu o tym problemie słyszało można
było takie postawy tłumaczyć niewiedzą ale obecnie chyba tylko
głupotą, lenistwem, nieuctwem, zawiscia czy złosliwością
nauczycieli. Takie osoby w trybie dyscyplinarnym powinny być
odsuwane od zawodu - ale niestety u nas takich "nauczycieli" się
toleruje

[morekac]

dellfia napisała:
(oczywiście nikt mnie
> ie poinformował jak do badań ma się przygotować.a teraz jest w
szóstej i ma po
> ptakach.
to trzeba się było zainteresować tematem - trochę czasu na to było -
a nie mieć pretensje do wszystkich ptoków w okolicy...

nietofik leniwy głupcze...

[truten.zenobi]

najpierw przeczytaj cokolwiek na temat a dopiero później cos pisz na
forum

[hanelka70]

Witam. Aż płakac mi się chce gdy czytam o matkach czytających
dzieciom w v i vi kl szk.podst. Sama to robie! Czytam wiele
publikacji na temat dysleksji. Zauwazyłam, że publikacje swoja drogą
a nauczyciele( Nie wszyscy) swoją. Większość to olewa i kwituje, że
każdy ma. Nauczyciele od j.obcych wogóle nie wiedzą jak do tego
podejść, wykrecają się

[yourgabi1980]

Potwierdzam, kurs jest rewelacyjny, moja 12 letnia córka miała straszne problemy z ortografią, i po kursie co prawda one wszystkie nie minęły ale ZNACZNIE jej pomogły!!!!

Dysleksja u twojego dziecka

[yourgabi1980]

Potwierdzam, kurs jest rewelacyjny, moja 12 letnia córka miała straszne problemy z ortografią, i po kursie co prawda one wszystkie nie minęły ale ZNACZNIE się poprawiły.!!!!

[beatrix-kiddo]

To jest po prostu kwestia tworzenia nowych słów - język jest tworem żywym. Kiedyś był po prostu tuman i nieuk, teraz się to "mądrze" nazywa dyslektyk, dysgrafik, a odkąd powróciła matura z matematyki, to nagle cudem namnożyło się "dyskalkulików".
Jak ktoś jest tępy, to faktycznie, jak kolejni niektórzy popiśccy sugerują, do szkoły specjalnej. Matura nie jest obowiązkowa, naprawdę.

[truten.zenobi]

no cóż a jak się nazywa debila który nic nie wie w temacie a się wymądrza jakby 10 rozumów pozjadał?

[beatrix-kiddo]

A czemu się tak rzucasz, sam masz zaświadczenie o dysmózgowiu :-) ?

Jeszcze do Trutnia

[beatrix-kiddo]

Szanowny Trutniu.
Opowiem Ci historyjkę z autopsji.
Jak poszłam do podstawówki (wczesne lata 70-te), to strasznie bazgrałam. Byłam jedyną osobą w klasie, która za prace domowe dostawała dwie oceny: "za treść 5, za pismo 2". Myślę, że w dzisiejszych czasach jakieś "mundre" panie psycholożki zdiagnozowałyby mnie jako dysgraficzkę i wysłały na terapię. A co zrobili moi rodzice? Nie chodzili po durne zaświadczenia, tylko posadzili mnie na doopie, dali zeszyt, długopis i kazali ćwiczyć literki. I co, i dało się. Piszę ładnie i wyraźnie. Tylko nie trzeba było się lenić, ale pracować. I dlatego uważam, że podobnie ma się rzecz z wszelkiej maści "dyslektykami", "dyskalkulikami" i innymi "dysmózgowcami". Po prostu uczyć się i pracować, a efekty będą.
No ale oczywiście najprościej jest iść po zaświadczenie.

[truten.zenobi]

Więc śmiem twierdzić, że w Twoim przypadku nie była to dysleksja ale lenistwo Twoich rodziców, nie pracowali z Tobą od początku ale dopiero wtedy gdy się zorientowali, że jest bardzo źle.

Ale póki co nie odpowiedziałaś na moje pytanie jak mam, zgodnie z Twoją nowomową, politycznie poprawnie odnieść się do Twojej osoby...

[beatrix-kiddo]

Nie zrozumiałeś mojej historyjki.
Po pierwsze, nie dysleksja, a dysgrafia.
Po drugie, właśnie moi rodzice nie byli leniwi. Gdyby byli, to pobiegliby do psychologa po zaświadczenie o dysmózgowiu dla mnie, dzięki czemu do dziś zapewne radośnie bazgrałabym jak kura pazurem, mając na usprawiedliwienie karteczkę od psychologa. Rodzice wybrali drogę trudniejszą, czyli zmuszenie mnie do pracy, co dało efekty.
Dlatego właśnie stawiam tezę, że znakomitą większość rozmaitych dys- dałoby się uleczyć, po prostu sadzając dzieciaka, żeby wziął się do roboty - czy to czytając, czy licząc. Natomiast współcześni rodzice pędzą do psychologa po zaświadczenie, dzięki czemu dzieciak nadal nie umie poprawnie czytać/pisać, za to biegły jest w grach komputerowych (no jak ma się nauczyć czytać i odróżniać literki, skoro tylko klika w gry?)
Oczywiście, możesz się z moją tezą nie zgodzić, takie prawo dyskusji internetowej (i każdej innej zresztą).

dlaczego kłamiesz?

[truten.zenobi]

Gdyby byli, to pobiegliby do ps
> ychologa po zaświadczenie

albo nie uczyłaś się w latach 70 albo kłamiesz że mieli taką możliwość.

> Dlatego właśnie stawiam tezę, że znakomitą większość rozmaitych dys- dałoby się
> uleczyć, po prostu sadzając dzieciaka, żeby wziął się do roboty
co racja to racja,
statystycznie w populacji jest około 5% dyslektyków, w klasach jest czasem ponad 40%... jeśli to nie jest szkoła typu xiv LO (za dobrych czasów - możesz przy użyciu gógli sprawdzić sobie dlaczego jest to szkoła specjalna dla dyslektyków) to jasno widać że problemem jest zbyt łatwe uzyskiwanie kwitów.

ale chcę Ci przypomnieć że w pierwszym swoim wpisie raczyłaś użyć epitetów w stosunku do dyslektyków i wszystkich posiadających kwity. teraz się wycofujesz z tak radykalnych stwierdzeń
oczywiście teza ze w większości przypadków wystarczył by się wziąć do roboty jest prawdziwa

[beatrix-kiddo]

No nie, mój drogi, na takim poziomie nie będziemy rozmawiać.
Doskonale wiem, kiedy się uczyłam - były to lata 70-te.
Jak widzę, walisz na oślep, byle tylko obronić leniów i nieuków, załatwiających sobie zaświadczenia o dys-. Nie wiem, dlaczego to robisz, czy sam masz jakieś lewe zaświadczenie o dysmózgowiu, bo Ci się uczyć nie chciało?
Ja w każdym razie kończę dyskusję, bo widzę, że nie ma z kim rozmawiać.
Pozdrawiam, choć z niesmakiem.

[truten.zenobi]

> No nie, mój drogi, na takim poziomie nie będziemy rozmawiać.
sama zaczęłaś ja się tylko dostosowałem.

> Doskonale wiem, kiedy się uczyłam - były to lata 70-te.
ale podałem tez drugą możliwość... problem z czytaniem ze zrozumieniem czy silny mechanizm wypierania?

bo jeśli tak to kłamiesz że Twoi rodzice mieli możliwość załatwienia takiego zaświadczenia..
gdybyś cokolwiek wiedziała o dysleksji to byś wiedziała min że w latach 70 że problem był znany niewielu i że tego typu zaświadczenie wtedy nic by nie dało, zresztą pewnie nikt ich nie wydawał.
ale co tam własna niewiedza przecież to najlepszy dowód że masz rację.
jeśli fakty są inne tym gorzej dla faktów...

[frodzionek1]

1. Dlaczego zarzucasz beatrix, że kałamie? Czy w latach 70-tych nie było psychologów, a jeśli byli, to nie znali się na zaburzeniach?
2. Dlaczego z uporem maniaka piszesz o dysleksji, skoro ona pisze o dysgrafii u siebie?
Mam wrażenie, że po prostu nie masz argumentów.
Niezależnie od tego, czy zgadzam się z Beatrix, bo chyba mogła wyrazić się delikatniej.

[truten.zenobi]

> 1. Dlaczego zarzucasz beatrix, że kałamie? Czy w latach 70-tych nie było psycho
> logów, a jeśli byli, to nie znali się na zaburzeniach?

w latach 70 nie było psychologów w szkołach a nieliczne poradnie (jeśli dobrze pamiętam) „wychowawczo zawodowe” nie wystawiały zaświadczeń o dysleksji.
Pewnie psycholodzy tam pracujący zdawali sobie sprawę z jej istnienia (wszak problem opisano jakieś 100 lat temu) ale nie było rozwiązań systemowych które dawały by tym zaświadczeniom jakiekolwiek znaczenie (brak wiedzy nauczycieli, brak rozwiązań formalnoprawnych itp. )
oczywiście nie było też tak że całkowicie nic nie robiły ale na pewno nie było tak łatwo słodko i przyjemnie jak Beatrix twierdzi.
System działał inaczej. Dopiero w latach 90 nastąpiły zmiany.
(wtedy bardziej się opłacało uzyskać „punkty za pochodzenie”)

Tak więc nie jest prawdą że Beatrix mogła takie zaświadczenie uzyskać a już na pewno nie w sposób jaki opisuje a i skutki jakie dawał papier z poradni były by całkowicie inne.
nie wiem czy o tym wiedziała czy nie, ale tak czy inaczej nie mogła zgodnie z prawdą twierdzić że jej rodzice mogli „zaświadczenie o dysleksji” załatwić (to chyba logiczne)
a skoro jednak takie stwierdzenie padło, oznacza że świadomie „mijała się z prawdą” czyli kłamała
(w ten sposób starała się dowartościować swoją pracę i obecne poglądy – czyli nie można tego uznać li tylko jako figurę retoryczną)
Q.E.D.


> 2. Dlaczego z uporem maniaka piszesz o dysleksji, skoro ona pisze o dysgrafii u
> siebie?
> Mam wrażenie, że po prostu nie masz argumentów.
> Niezależnie od tego, czy zgadzam się z Beatrix, bo chyba mogła wyrazić się deli
> katniej.

Piszę o dysleksji bo posługuje się potocznym określeniem odnoszącym się do różnych problemów, zresztą w wielu artykułach używa się tego pojęcia jako bardziej ogólnego określenia tego typu problemów.
a z tego co ona pisze to raczej jej problemem nie była dysgrafia.

Oczywiście masz rację, ale nasza wymiana zdań to nie dyskusja a wymiana "uprzejmości" więc dlaczego miałbym się posługiwać argumentami?
Sposób w jaki włączyła się do dyskusji raczej nie wskazuje na to by jakiekolwiek argument był w stanie zmienić jej opinię.
Nie sądzę by cokolwiek poważnego na ten temat przeczytała, nie sądzę by z prawdziwym dyslektykiem miała do czynienia, ale swoją opinię ogłasza argumentując epitetami
ale to chyba dobrze że przynajmniej wali prosto z mostu co myśli i nie bawi się w politycznie poprawną delikatność.

Prawda też jest taka że sens wydawania „kwitów” został totalnie wypaczony. Zaświadczenie o dysleksji powinno być przede wszystkim wskazówką by zmienić metody pracy z dzieckiem a nie by je całkowicie zwolnić z jakiejkolwiek pracy.

tak więc myślę że moja odpowiedź była adekwatna i na poziomie mojego adwersarza.

Dysleksja u twojego dziecka

[losiu4]

powiem tak. Jestem w stanie uwierzyc ze coś takiego jak dysleksja istnieje. Natomiast nie jestem w stanie uwierzyć w przypadek, ze wybuch tej epidemii nastąpił dokładnie wtedy, gdy papierek na nią zaczęto wydawać i go honorować. Jakoś wczesniej NIEMAL KAZDEGO "dyslektyka" dało sie nauczyć pisać.

Pozdrawiam

Losiu

[truten.zenobi]

pewnie tak. ale to też zaczyna się zmieniać. z tego co czytałem zaczyna się też walka z tym problemem. poradnie zaczynają bardziej dokładnie sprawdzać osoby zgłaszające się.
badania obejmują ocenę rozwoju emocjonalnego, inteligencję, zachowanie - sposób pracy, itp.
dzieci dostają zalecenia do pracy i sprawdza się czy faktycznie pracują/ćwiczą

jeśli nie to sorry
i dobrze bo z tego co widzę to prawdziwym dyslektykom bardziej szkodzi "epidemia" niż niewiedza.

z drugiej strony jeśli ktoś potrafi pisać z sensem ale nieczytelnie bądź z błędami to dlaczego nie pozwolić mu pisać na komputerze?
jeśli zaś jest tumanem to i komputer mu nie pomoże..
weryfikacja była by bardzo prosta... tyle że wymagała aby od nauczyciela skupiania się na sensie wypowiedzi a nie na ortografii.... i tu moim zdaniem jest podstawowy problem.

innym aspektem sprawy jest metoda nauczania czytania i pisania.
ponoć wiadomo było od początku że "głoskowanie" będzie nasilać problemy u osób ze skłonnością do dysleksji. wiadomo że są lepsze metody ale z uporem maniaka programy opiera się właśnie na niej. gdy problem zaczął się nasilać ministerstwo poszło na łatwiznę czyli dopuszczono do tego ze zaświadczenie mógł uzyskać każdy...
zresztą to się całkiem zgrabnie wpisuje w politykę obniżania poziomu nauczania...

[losiu4]

truten.zenobi napisał:

> pewnie tak. ale to też zaczyna się zmieniać. z tego co czytałem zaczyna się też
> walka z tym problemem. poradnie zaczynają bardziej dokładnie sprawdzać osoby z
> głaszające się.

mam nadzieję. Bo to co się do tej pory robiło to była czystej wody patologia. Sami nauczyciele o tym mówili. Po cichu, bo głośno nie wolno, gdyż byłaby to dyskryminacja czy jak to w politpoprawnościowym języku się nazywa. Bo widzisz, największą krzywdę tacy kombinatorzy robią prawdziwym dyslektykom (czyli jakby nie patrzeć ludziom w pewien sposób upośledzonym nie ze swojej winy), którym można i należy pomagać.

Pozdrawiam

Losiu

[truten.zenobi]

ja myślę że w latach 90 gdy zaczęto mówić o problemie dysleksji, ktoś sobie wymyślił że przy jego pomocy zgrabnie rozwiąże problem niskiego poziomu edukacji.
i do jednego wora trafiły wszystkie problemy z nauką, w tym niski poziom inteligencji , lenistwo (ucznia rodziców nauczycieli), błędy programów nauczania..

z drugiej strony chyba nikt nie był odpowiednio przygotowany do właściwego diagnozowania więc dawano kwity "na wyrost"

w efekcie zamiast pomóc jeszcze bardziej zaszkodzono..

Inny aspekt sprawy...

[truten.zenobi]

dlaczego od dzieci wymagamy bezbłędnego pisania skoro system edukacji nie tylko że dopuszcza/akceptuje błędne informacje w innych dziedzinach, ale wręcz uczy i wymaga błędów
(bitwa na psim polu, to że słońce jest najwyżej nad horyzontem latem, itp.)

[julita-only]

do jotde3: z dysleksją jestem za pan brat, posiadanie dziecka dyslektycznego to trudna sprawa, wiesz jak ktoś szuka pomocy to będzie to dla niego przydatne i niekoniecznie będzie traktował to jako reklamę a pomoc bo o to mi chodziło.
pozdr.

Dysleksja u twojego dziecka

[tmk123]

Jako matka 16 letniego już dys(-leksja -grafia -ortografia) zupełnie nie rozumiem o co tyle gadania. Dzieci z dysleksją zwłaszcza chłopcy często są nadpobudliwi-(ADHD to jeszcze nie jest) ale wydłużenie egzaminu nic im nie daje, bo i tak kończą wcześniej! Po prostu nie sąw stanie wytrzymać takiego stresu na tyle,żeby jeszcze posiedzieć i SPOKOJNIE sprawdzić. W podstawówce wszyscy dyslektycy (ok 10 osób) skończyli egazmin przed własciwym czasem.NIKT nie skorzystał z wydłuzenia o pół godziny. Jesli chodzi o dysortografię to też ułatwienia są żadne-Owszem można zrobić 4 błędy więcej. Tylko Jako błąd jest uznawane brak kropki na końcu zdania, a zamiast ą, zmiana d zamiast b. Oczywiście błędy ort też. ale tych pierwszych wynikajacych z dyslekcji jest zwykle dużo więcej.
Jedyne ułatwienie z którego skorzystał syn to pisanie testów na komputerze - nie jest to łatwe- wzory chemiczne matematyczne rysunkiitp,ale dla dysgrafika duzo lepszeniz pisanie ręcznie.
Innych ułatwień nie zauważono- nawet polecenia z Poradni aby nie oceniać za dyktanda, tylko pytać ustnie reguł, były totalnie olewane przez szkołę.Podobnie ocenianie zeszytów.
Dyslektyk musi dużo więcej pracować niż inni. Ale jego "prawa" są zupełnie nieprzestrzegane. I trudno walczyć z nauczycielami. Z wiekiem praca daje efekty,ale te wszystkie gatki że wystarczy papierek, żeby się nie uczyć są zupełnie wyssane z palca!

[dantonka]

Do szkoły należy mieć sporo dystansu. To przykład ze sprawdzonego przez nauczyciela zeszytu mojego dziecka:
imageshack.us/photo/my-images/189/zeszytx.jpg/

Dysleksja u twojego dziecka

[jotde3]

niewiem jak teraz ale za moich czasów szkolnych 3 błedy ortograficzne załatwiały sprawe na egzaminie .
nie wydaje wam sie że jej znaczenie było (jest ) przesadne ?
rozumiem że jak ktoś nie umie merytorycznie wypowiedzieć sie ustnie czy pisemnie to może być to autentyczny problem w życiu ale że np. pisząc "doktor chabilitowany" spowoduje przez kogoś złe rozumienie sensu ?
wydaje sie wiec że ortografia mogła by istnieć w książkach czy gazetach ale w szkole to już niekoniecznie a na pewno w mniejszym znaczeniu.

[jotde3]

julita-only utworzyłaś konto żeby napisać jeden post - wcisnąć tu swoją reklamke ;) heheheh