nowinki

[szwager_z_laband]

Zabrze 11.10.2005 oto list Marka Smudy z jego pliku i teraz dalem
tu: (P.K.Sc)

Sz. Państwo
Jako obywatel Rzeczpospolitej Polskiej i mieszkaniec tego kraju oraz wyborca
protestuję i uważam za obrażające mnie traktowanie służby w armii
niemieckiej w latach wojny (Wehrmachcie) za czyn niedogdny, hańbiący i godny
wstydu. Taka bowiem jest wymowa informacji podawanych przez p.Kurskiego w
odniesieniu do rodziny p.Tuska. Abstrahując czy są to informacje prawdziwe
czy nie sam fakt służby w Wehrmachcie o niczym nie przesądza, a tym bardziej
nie uwłacza żołnierzom tej formacji, którzy trafiali tam tak jak np. Ślązacy
nie z własnej woli lub wręcz przeciwnie, z przekonania że słusznie czynią.
Proszę pamiętać, że Wehrmacht nie był formacją zbrodniczą jak np. SS i nie
każdy żołnierz tej jednostki popełniał zbrodnie wojenne. Dzięki takiemu
samemu podejściu jakie prezentuje sztab p.Kaczyńskiego, tuż po zakończeniu
wojny wyrzucono z domów i siłą wywieziono i ograbiono z mienia dziesiątki
tysięcy Ślązaków, tylko dlatego że służyli w Wehrmachcie o czym usłużnie
donosili komunistycznym władzom sąsiedzi, zainteresowani rozgrabieniem
majątków wysiedlanych. Teraz takie same podejście prezentują niedouczeni w
historii ludzie p.Kaczyńskiego.
Jeden z moich dziadków służył w Wehrmachcie, drugi w Korpusie Obrony
Pogranicza, oboje trafili w ręce sowietów i bynajmniej nie odczuwam wstydu z
powodu mojego dziadka-mieszkańca Śląska i niemieckiego żołnierza. Takich
ludzi jak ja jest w Polsce bardzo dużo, szczególnie na Śląsku gdzie
p.Kaczyński nie ma największego poparcia-jak sądzę po tym incydencie będzie
ono jeszcze mniejsze. Na co mogę liczyć ze strony p.Kaczyńskiego-na to że
wyrzuci mnie z kraju jako nie-Polaka? Czym są insynuacje dotyczące
proniemieckich wypowiedzi p.Tuska-przejawem fobii antyniemieckich i histerii
jaką obserwujemy w Polsce od wielu miesięcy na tle sporów o wypędzonych i
działań p.Steinbach? Czy popieranie USA jest godne a wypowiedzi
proniemieckie nie? A wyniki wyborów na opolszczyźnie, gdzie kilkaset tysięcy
ludzi ma podwójne obywatelstwo-to też są lojalni obywatele tego kraju-tylko
jak widać są w Polsce ludzie którzy nie uważają ich za prawdziwych Polaków.
Tę lekcję przerabiał Śląsk po 1945 roku i proszę się nie dziwić niechęci
Ślązaków do Warszawy i Polski-teraz widać te przyczyny jak na dłoni.

Na marginesie wizyty p.Kaczyńskiego w Dąbrowie Górniczej pragnę zauważyć iż
nie jest to Śląsk jak podała tvp a Zagłębie Dąbrowskie.

Marek Smuda

„Szczęść Boże!
Serdacznie zapraszam na otwarcie wystawy pt.: Deportacje Gornoslazakow do
ZSRR w 1945r." - dnia 25.10.2005 (wtorek) godz 18.00.
Miejsce: Centrum Edukacyjne im. Jana Pawla II, Gliwice ul. Jana Pawla II 5A
(obok katedry)
Proszę o rozesłanie tego zaproszenia-informacji do wszystkich osób lub
instytucji, które mogłyby być tą tematyką zainteresowane.
ks. Robert Chudoba”

[szwager_z_laband]

Rawa Blues Festival po raz 25
25. edycja jednej z największych imprez bluesowych w Europie - Rawa Blues
Festival - dziś w Katowicach. Blues będzie rozbrzmiewał w Spodku przez
kilkanaście godzin. Najpierw w wykonaniu młodych zespołów, później sław
światowej i polskiej sceny bluesowej.

Gwiazdami jubileuszowej edycji festiwalu będą James Blood Ulmer's Memphis Blood
i Vernon Reid. James Blood Ulmer to gwiazda światowego jazzu, prekursor
łączenia free jazzu z funky. Vernon Reid jest liderem, gitarzystą i
kompozytorem istniejącej od ponad 20 lat grupy Living Colour.

Katowicki festiwal będzie jedynym koncertem w Europie, podczas którego
amerykańscy muzycy zaprezentują muzykę z nagranego wspólnie albumu "No Escape
From the Blues", nominowanego do prestiżowej nagrody Grammy.

W Spodku wystąpią też m.in.: Sławek Wierzcholski, zespół Easy Rider oraz Irek
Dudek ze swoim big bandem.

[rita100]

Czyli będzie tam ta piosenka ;)

Ach Ziuta, me zycie dzis przegrane jest, przegrane jest przez jedna noc
Ach Ziuta, naprawde nie wiem jak sie pozbyc, jak sie pozbyc Ciebie stad

Urode swinki Pigi masz. waga przewyzszasz nawet ja
We snie mnie straszy Twoja twarz, a wszystko to przez jedna noc

Ach Ziuta, ja wiem, ze nie ma brzydkich kobiet, tylko wina czasem brak
Lecz Ziuta, gdy wytrzezwieje czlowiek, wtedy inny gust ma, inny smak

Pokazac sie gdzies z Toba wstyd, dwie klasy podstawowki masz
Swym krzykiem nerwy psujesz mi, a wszystko to przez jedna noc

(solo)

Ach Ziuta, pijany bylem, gdy przed oltarz zaciagnelas mnie
Ach Ziuta, dlaczego sie zgodzilem, tak zaluje, tak zaluje dzis

Za byle co, Ty bijesz mnie, pieniedzy zadnych nie chcesz dac
Szepczesz, koteczku kochaj mnie. a wszystko to przez jedna noc

Ach Ziuta, dlaczego ma dziewczyna pierwsza stalas sie tej nocy zlej
Ach Ziuta, kobiet dotad nie znalem. nie wiedzialem jak to robi sie

Hrabiowski przeciez tytul mam, a Ty gosposia bylas ma
Podnioslas swoj spoleczny stan, a wszystko to przez jedna noc

Rawa Blues słynny festiwal :)

[szwager_z_laband]

:)), niywia, ale somDudek czynsto bou we glywickich klubach a odniego kamrat to
przeca Dusza, a tyn przeca pochodzi ze Glywic - nawet kedys oba my do jednyj
lipsty zolyciyli we szkole na Barlika :))

[ballest]

Laband i kery jom dostou, ta lipsta

[szwager_z_laband]

Ha :), zodyn, ona go smoloua, a jo z niom roz sie trefiou i bouo po ptokach :))

To boua ale ciekawo geszichta, bo dowiedziouch sie przi tym ize we Pyskowicach
miyszkajom ludzie co ze Jugosuawi prziszli po 45 do Slonska i Polski.

oooch Ziuta................i było po ptokach

[sloneczko1]

mie sie tysz to podobo

[szwager_z_laband]

W niedziele 16 pazdziernika o godz. 11.30 w bazylice OO. Franciszkanów na Górze
sw. Anny odprawiona zostanie uroczysta Msza sw. w intencji pomyslnosci Slaska i
jego mieszkanców oraz Górnoslazaków deportowanych do ZSRR w 1945 r
"Szczesc Boze!

[szwager_z_laband]

"Die Welt": Walka za pomocą Wehrmachtu
Niemiecki dziennik "Die Welt" skrytykował w czwartek próbę zakwestionowania
przez członka sztabu wyborczego Lecha Kaczyńskiego narodowej lojalności
kandydata na prezydenta Donalda Tuska.
"Uczestnicy kampanii wyborczej powinni właściwie wiedzieć, że dzieci nie
odpowiadają za swoich rodziców, a już z pewnością wnuki nie odpowiadają za
swoich dziadków" - zauważył na wstępie komentator. Sztabowcy narodowych
konserwatystów próbowali jednak podważyć tę prostą zasadę, zarzucając Tuskowi,
że jego kaszubski dziadek służył w Wehrmachcie, "i to jako ochotnik".

Cała akcja spaliła na panewce - ocenił "Die Welt". Polskie media skrytykowały
ją, a jeden z arcybiskupów zauważył, że poszukiwanie "żydowskiej babki" czy
też "krewnych na Zachodzie" przypomina "ciemne czasy totalitarnego socjalizmu".
Zdaniem "Die Welt" Lech Kaczyński dystansował się od akcji swoich
współpracowników zaledwie "małymi kroczkami", co potwierdza wrażenie, że
szukanie wrogów, nawet jeżeli są to sprawy sprzed dwóch pokoleń, jest
jego "ulubionym zajęciem".

Spór (o przeszłość dziadka Tuska) rzuca też światło na życie milionów ludzi
mieszkających na styku między Polską i Niemcami -na Kaszubach, Mazurach, Górnym
Śląsku. Ich język oraz społeczne i polityczne postawy, szczególnie w czasach
wojny, nie dadzą się wtłoczyć w wyznaczony z góry narodowo-państwowy schemat -
uważa komentator.

"Die Welt" zwraca uwagę, że Tuskowi zarzucono także
reprezentowanie "niemieckiego punktu widzenia" w sprawach historycznych i nie
tylko. "To pozwala domyślać się, że także w przyszłości żaden polityk w Polsce
nie pozwoli sobie zapewne na bardziej elastyczne podejście do sporu o Centrum
przeciwko Wypędzeniom" - czytamy.

Gazeta podkreśla, że z Polski dochodzą jednak też bardziej pozytywne
wiadomości. "W pierwszej turze wyborów prezydenckich narodowi konserwatyści,
którzy wykorzystują obawy przed Niemcami, uzyskali najgorsze wyniki właśnie na
terenach położonych wzdłuż granicy na Odrze i Nysie. Ten, kto zna »złego«
sąsiada, ten wie, że można żyć z nim w pokoju" - stwierdza w konkluzji "Die
Welt".
wiadomosci.onet.pl/1179023,,,,,,4528,itemspec.html

[szwager_z_laband]

Dwójka pianistów ze Śląska w Konkursie Chopinowskim!


Marcin Mońka 12-10-2005 , ostatnia aktualizacja 12-10-2005 20:38

Jury Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Chopina podało w nocy z
wtorku na środę nazwiska 32 muzyków, którzy zakwalifikowali się do drugiego,
przedostatniego etapu rywalizacji. Wśród siedmiu szczęśliwych Polaków znalazła
się też dwójka pianistów ze Śląska. Szczepan Kończal (20 lat) i Piotr Banasik
(23 lata) są studentami Akademii Muzycznej w Katowicach. Pierwszy w klasie
profesora Józefa Stompla, drugi - profesora Andrzeja Jasińskiego.

We wrześniowych eliminacjach uczestniczyło ponad 300 pianistów. Każdy z nich
miał jedynie 10 minut, by przekonać do siebie jury. To był jednak tylko wstęp
do prawdziwej rywalizacji. Udział w pierwszym etapie konkursu był dla
katowiczan ogromnym przeżyciem. - Publiczność jest bardzo życzliwa wszystkim
muzykom. Ten dobry nastrój sprawił, że grało mi się wspaniale, w dodatku to
repertuar, który wykonuję od dawna. A tremę i stres przed samym występem
przekułem na pozytywną energię - powiedział nam wczoraj Banasik. Młodzi muzycy
(konkurs jest przeznaczony dla pianistów, którzy urodzili się w latach 1977-88)
w pierwszym etapie zmierzyli się z chopinowskimi etiudami, nokturnami,
balladami, preludiami i walcami. Drugi etap potrwa do 16 października, a
pianiści będą interpretować pełne cykle mazurków, polonezy oraz sonaty.

Ekscytacji nie kryje mama drugiego z uczestników konkursu. - Przeżywam każdy
występ Szczepana, a występy konkursowe w sposób szczególny. Nawet się cieszę,
że nie ma mnie w Warszawie, bo te emocje byłyby jeszcze większe. Oczywiście
cały czas obserwuję relacje z konkursu. Po ogłoszeniu wyników pierwszego etapu
rozmawialiśmy bardzo krótko, pogratulowałam synowi i prosiłam, by się dobrze
wyspał - mówiła wczoraj Elżbieta Kończal. Dzisiaj rozpoczynają się
przesłuchania drugiego etapu. Najliczniejszą grupą są Japończycy, zagra ich aż
dziewięciu. Wystąpi również czterech reprezentantów Korei Płd., trzech muzyków
z USA, dwóch z Rosji oraz po jednym pianiście z Francji, Tajwanu, Ukrainy,
Chin, Kanady, Finlandii i Austrii. Do wielkiego finału konkursu (18-21
października) zostanie zakwalifikowanych 12 muzyków.

[szwager_z_laband]

Beier wygrał z Krollem


bros 14-10-2005 , ostatnia aktualizacja 14-11-2005 14:01

5 tys. zł wraz z odsetkami ma zwrócić Hubertowi Beierowi poseł Henryk Kroll i
jego komitet wyborczy z 2001 roku - uznał Sąd Rejonowy w Opolu.

Beier uważa, że kampania wyborcza w 2001 roku nie została uczciwie rozliczona i
został on przez to poszkodowany. Pozwał Krolla i cały komitet wyborczy TSKN-u z
2001 r. o zaległe należności. Beier miał wykonać prace, które rozliczył na
ponad 5 tys. zł. Komitet się jednak rozwiązał i nie uregulował rachunków. O
pieniądze Beier wystąpił do sądu na drodze cywilnej w 2003 roku. Jak podaje
tygodnik "Beczka" Sąd Rejonowy w Opolu 4 października przychylił się do
argumentacji Beiera. Wyrok nie jest prawomocny.

[szwager_z_laband]

W piątek 14.10.05 nadeszło pismo wzywające ZLNS do wpłaty 100 zł jako warunek
przyjęcia Skargi na Postanowienie odmawiające rejestracji ZLNS. Co prawda
ustawa zwalnia sprawy o rejestrację stowarzyszenia z opłat sądowych, ale dla
świętego spokoju zapłacimy te 100 zł i zażądamy zwrotu kosztów sądowych

:)

[rita100]

www.moje-fotografie.olsztyn.pl/index.php?idd=18&ido=282&idz=7277
www.moje-fotografie.olsztyn.pl/index.php?idd=18&ido=282&idz=7281
A oto największa opona świata i zgadnijcie dla kogo produkowana ? ;)))
Ogromna opona :)

[szwager_z_laband]

kule, to jak pana chycom to majom richtik tydziyn roboty

[szwager_z_laband]

Pomnik św. Edyty Stein w Lublińcu


Olga Trojak 21-10-2005 , ostatnia aktualizacja 21-10-2005 18:27

Lubliniec uczci pamięć świętej Edyty Stein. W niedzielę o godz. 19 na pl.
Kopernika, zwanym małym rynkiem, zostanie odsłonieta piękna rzeźba plenerowa.
Miasto aż w Watykanie stara się, by święta była jego oficjalną patronką

Pomysł ustawienia rzeźby poświęconej św. Edycie Stein pojawił się, gdy Urząd
Miasta planował modernizację pl. Kopernika. Obejmowała on zmianę jego
nawierzchni, zrobienie oświetlenia i zmianę zieleni. - Od wielu lat na środku
placu stał wysoki świerk, który nie był zbyt atrakcyjny. Wtedy postanowiliśmy
postawić tam pomnik. W końcu Edyta Stein sporą część życia spędziła w naszym
mieście, a mamy już kościół, szkołę katolicką, stowarzyszenie i muzeum jej
imienia - mówi Jolanta Rezek, sekretarz magistratu.

W czerwcu tego roku zaprojektowanie pomnika zaproponowano miejscowemu
rzeźbiarzowi Stanisławowi Kowalczykowi. Tak powstała rzeźba zbudowana z siedmiu
drewnianych skrzydeł nawiązujących do żydowskiej menory. Wsparte są na
stalowych profilach z umieszczoną w środku szklaną rurą, zwieńczoną kamieniem
okolonym szklaną aureolą. Pomnik najpiękniej wygląda wieczorem, bo podświetlony
jest reflektorami umieszczonymi w bruku i w samej rzeźbie. U jej podstawy
umieszczona jest tablica "Pamięci św. Edyty Stein".

Plac Kopernika, na którym znajduje się rzeźba, zwany jest przez mieszkańców
małym rynkiem. Znajduje się "o rzut kamieniem" od głównego placu miasta. - To
doskonała lokalizacja dla tej strzelistej rzeźby, bo widać ją nawet z drogi
krajowej - mówi Rezek.

Miasto chce też uczcić słynną rodaczkę w inny sposób. Już w maju rajcy podjęli
uchwałę o ustanowieniu św. Edyty Stein oficjalną patronką Lublińca. Pomysł
zaakceptowały polskie władze kościelne, teraz miasto czeka na odpowiedź z
Watykanu.

Edyta Stein urodziła się 12 października 1891 r. we Wrocławiu. Była siódmym,
najmłodszym dzieckiem w zamożnej rodzinie pobożnych Żydów - wywodzącej się z
Lublińca Augusty z domu Courant i Zygfryda Steinów. Ojciec zmarł, gdy była
jeszcze niemowlakiem. W dzieciństwie wielokrotnie bywała w domu dziadków w
Lublińcu, utrwalając wspomnienia z tego okresu w swoich zapiskach. Dom dziadków
Courantów do dziś stoi w narożniku rynku.

Edyta Stein studiowała najpierw na Uniwersytecie Wrocławskim, a później w
Getyndze. Jej życie zmieniło się w 1921 r., gdy przeczytała "Księgę życia" św.
Teresy z Avii. - To jest prawda - miała wówczas powiedzieć. W 1922 r. przyjęła
chrzest, wstąpiła do zakonu karmelitanek jako siostra Teresa Benedykta od
Krzyża. Pisała książki i autobiografię. W 1942 r. w holenderskim klasztorze,
wraz ze swoją siostrą Różą, również karmelitanką, została aresztowana przez
gestapo. Obie zginęły w komorze gazowej w Auschwitz 9 sierpnia tego samego roku.

Jan Paweł II ogłosił Edytę Stein błogosławioną w czasie pielgrzymki do Niemiec
w 1987 r., a świętą - 11 października 1998 r. w Rzymie. Potem proklamował ją
współpatronką Europy.
miasta.gazeta.pl/czestochowa/1,35271,2979675.html?nltxx=1077732&nltdt=2005-10-22-02-05

[szwager_z_laband]

Finał konkursu "Po naszymu, czyli po śląsku" w Domu Muzyki i Tańca w Zabrzu


Magdalena Górna 23-10-2005 , ostatnia aktualizacja 23-10-2005 22:33

Po śląsku rozprawiali o rodzinie, przeszłości, wartościach, zabawach... W
niedzielę wybrano Ślązaka 2005 roku.

Do półfinału konkursu "Po naszymu, czyli po śląsku", który odbył się w sobotę,
przeszły 24 osoby. Kazimierz Czokajło z Radzionkowa po śląsku podzielił się
historią swojego życia. Przyznał, że po utracie pracy stracił wiarę w siebie,
ale udało mu się znaleźć nowe zatrudnienie i powrócić do normalności. - Chcę,
aby moja wypowiedź podniosła na duchu wszystkich, którym jest ciężko, i
pozwoliła uwierzyć, że może być lepiej - wytłumaczył na zakończenie.

Najmłodsza uczestniczka, ośmioletnia Dominika Drob z Tychów, bez zająknięcia,
czystą gwarą opowiedziała historię swego dziadka, a 11-letni Tomek Nahlik z
Żor, upodabniając się do swojego ulubionego bohatera, Harry'ego Pottera,
przekonał rozbawioną publiczność, że ryzykowne jest "furganie na mietle".

Czuwająca nad przebiegiem konkursu Maria Pańczyk, dziennikarka i senatorka, nie
kryła zadowolenia. - Tegoroczni uczestnicy po raz kolejny udowodnili, że Śląsk
i dzieje jego mieszkańców to niewyczerpana skarbnica opowieści. Na ich
podstawie można napisać świetne książki - mówiła.

Spośród półfinalistów jury wyłoniło trzy osoby, które wczorajszego wieczoru
zaprezentowały się na uroczystej gali w Domu Muzyki i Tańca w Zabrzu. - W tym
roku wybór był wyjątkowo trudny, bo opowieści były bardzo refleksyjne, oparte
na własnych doświadczeniach. A przecież do finału nie mogliśmy wybrać tylko
sentymentalnych wystąpień - mówiła jurorka Dorota Simonides.

- Dyskusja była bardzo burzliwa - dodał Michał Smolorz, publicysta.

Ostatecznie jury Ślązakiem roku 2005 wybrało Kazimierza Czokajło, drugie
miejsce przypadło Kamili Ptaszyńskiej z Zebrzydowic, trzecie - Anieli
Jaworskiej z Gostyni. Wśród dzieci zwyciężyła Dominika Drob. Tytuł Honorowego
Ślązaka odebrał Józef Skrzek.
miasta.gazeta.pl/katowice/1,35019,2982317.html

[szwager_z_laband]

Wizyta Bolka Grafa von Hochberg







Książę Bolko von Hochberg w Pszczynie
Fot. MARTA BLAZEJOWSKA / AG






Anna Malinowska 23-10-2005 , ostatnia aktualizacja 23-10-2005 17:45

- Życie w zamku to tylko problem. Co ja bym robił w tych wszystkich pokojach? -
zastanawia się książę Bolko Graf von Hochberg. Książę - Pan na Pszczynie - nie
tylko nie rości sobie żadnych pretensji do majątku przodków, ale też utrzymuje
bardzo dobre stosunki z zarządem pszczyńskiego zamku

W nienagannie skrojonym garniturze i okularach w złotych oprawkach 69-letni
książę Bolko przechadza się parkowymi alejkami. Przed chwilą odwiedził grób
swoich przodków. Na rozmowę zaprasza nas do zamku. - Czuję się tutaj jak w
domu - mówi. Kiedy jednak prosimy, by pozował nam do zdjęcia na kanapce przy
pałacowych schodach, książę wzbrania się. - Przecież to eksponat - pokazuje na
linę, która odgradza mebel od zwiedzających. Po naszych namowach siada
niepewnie. - Przyjeżdżam tu od lat. Nawet w komunizmie nie miałem żadnych
przykrych doświadczeń. Nigdy nikt nie robił mi żadnych problemów - opowiada. -
Kiedy odwiedzam zamek, śpię w jednym z dziecięcych pokoi. Mam stamtąd widok na
rynek w Pszczynie, obserwuję ludzi. Tu wszystko w ciągu minionych lat tak
bardzo się zmieniło. Kiedyś było szaro i tak jakoś smutno. Dziś Pszczyna jest
pięknym miasteczkiem, a zamek i park też coraz bardziej ładnieją - dodaje.

Książę jest głową rodu von Hochberg. Ma dwie starsze siostry, które mieszkają w
Londynie. On sam mieszka w Monachium. - Przyszedłem na świat trzy miesiące po
śmierci ojca - wspomina książę. - Znam go więc tylko z opowieści. Wiem, że był
cudownym człowiekiem. Nie takim jak w filmie, który kiedyś nakręcono -
podkreśla arystokrata.

Chodzi o film Filipa Bajona "Biała wizytówka". W rolę ojca księcia wcielił się
tam Bogusław Linda. - To przejaskrawiony, nieprawdziwy obraz. Ojciec, jak każdy
mężczyzna, lubił kobiety, ale bez przesady - Bolko Graf von Hochberg uśmiecha
się pobłażliwie. On sam ze swoją przyjaciółką nie rozstaje się od 25 lat. - Mam
też 40- letnią córkę - dodaje. - Często przyjeżdżamy razem do Pszczyny.
Niestety, podobnie jak ja, nie zna polskiego. Czy chciałbym tu mieszkać?
Nieznajomość języka to powód, żeby powiedzieć nie. Nie umiałbym się porozumieć
z sąsiadami, a jestem dość towarzyskim człowiekiem. Kolejny powód to utrzymanie
zamku. To dość kosztowna inwestycja - śmieje się książę. - Ja wiem, że obiekt
jest w dobrych rękach i pamięć o mojej rodzinie nie zaginie - dodaje.

Graf von Hochberg jest obecnie na emeryturze. Wcześniej pracował w branży
elektronicznej. - Dużo podróżowałem, reprezentowałem firmę w różnych krajach -
wspomina. - To dało mi poczucie wolności. Oczywiście zawsze wracałem do
Monachium, bo tam był i wciąż jest mój dom, ale też nigdy nie zapominałem o
Pszczynie. Kiedyś, żeby dowiedzieć się, co dzieje się w zamku, musiałem czekać
nawet trzy tygodnie, bo tak działała poczta. Teraz klikam komputerową myszką i
wiadomości mam w trzy sekundy.

Książę Bolko odwiedza Pszczynę przynajmniej raz w roku, jesienią. - Za każdym
razem uczestniczę w Radzie Muzeum. Za każdym razem jest też uroczysty koncert.
Niby co roku tak samo, ale ja się nie nudzę - zapewnia.
miasta.gazeta.pl/katowice/1,35019,2981201.html

[dede99]

A tu link jakby ktos chciol tyn zamek zwiydzic,naprawdy warto.
www.zamek-pszczyna.pl/german/start.html

[szwager_z_laband]

Kotyś - nowy wicemarszałek










Waldemar Bryś 25-10-2005 , ostatnia aktualizacja 25-10-2005 19:13

43-letni Józef Kotyś z Mniejszości Niemieckiej, burmistrz niewielkiej
miejscowości Kolonowskie w powiecie strzeleckim, jest od wtorku nowym
wicemarszałkiem województwa. Lubi ogród, futbol i gry komputerowe



Józef Kotyś funkcję burmistrza Kolonowskiego piastował 11 lat, w tym
nieprzerwanie od 1998 roku. - Objęcie fotela wicemarszałka proponowano mi już
kilkakrotnie. Nie ukrywam, że po wyborze marszałka Ryszarda Galli na posła
wywierano na mnie dużą presję, bym zajął jego miejsce. Wiem, że spowoduje to
konieczność wyborów burmistrza w Kolonowskiem, ale przekonywano mnie i
ostatecznie przekonano. Duże znaczenie dla mnie miała także opinia żony, która
znosiła już różne moje fanaberie, a teraz i na tę przystała - mówił Kotyś.

To niejedyna funkcja, z jaką będzie się musiał rozstać nowy wicemarszałek;
przestanie być także przewodniczącym rady nadzorczej Wojewódzkiego Funduszu
Ochrony Środowiska. - Finansowo na tej zmianie nie zyskam, lecz nie liczę
pieniędzy. Może zabrzmi to górnolotnie, ale chciałbym dobrze pracować dla
Opolszczyzny - mówi nowy wicemarszałek.

Józef Kotyś jest z wykształcenia polonistą; od 1987 roku przez trzy lata był
nauczycielem w szkole podstawowej w Staniszczach Małych. Przez cztery lata
pracy w TSKN-ie był m.in. pomysłodawcą i organizatorem konkursu recytacji
poezji śląskiej i olimpiady języka niemieckiego w szkołach podstawowych. - To
był rok 1990, zaraz po zmianach ustrojowych. Wtedy takie sprawy nie były tak
oczywiste jak dzisiaj. Uparłem się jednak i olimpiada doszła do skutku -
wspomina.

Jako nastolatek występował w grupach Bar i Apex wykonujących progresywny rock. -
Próby mieliśmy w Prudniku. Taka muzyka podoba mi się do dziś - mówi nowy
wicemarszałek.

Dziesięć lat temu kupił dom, w którym niegdyś urodził się jego dziadek. Mieszka
w nim z żoną Jolantą, pielęgniarką w WCM-ie, oraz trójką dzieci: 15-letnią
Darią, 13-letnim Olafem i Adrianem, który za tydzień skończy roczek.

- To stary dom, ale wyremontowany i dostosowany do naszych potrzeb. Mamy tam
ogródek, w którym lubię spędzać wolny czas. Jeśli pozwala na to pogoda,
urządzamy tam grilla - mówi Kotyś. Wolny czas spędza jednak nie tylko w
ogródku. Jak mówi, lubi pograć w piłkę nożną, jest także miłośnikiem gier
komputerowych, zwłaszcza przygodowych i strategicznych. - Ostatnio gram
w "Bitwę o Śródziemie", gdyż jestem także fanem literatury fantastycznej i
Tolkiena. Natomiast jako fan futbolu grywam ostatnio także w FIFA 2005 -
opowiada.

W tajnym głosowaniu poparło go 24 z 29 radnych. Taki wynik oznacza, że za
Kotysiem opowiedziała się także część opozycji, gdyż koalicja SLD z MN ma w
sejmiku tylko 17 radnych. Mimo że głosowanie było tajne, raczej nietrudno
zgadnąć, że przeciw na pewno był narodowy i zdecydowanie antyniemiecki LPR.
miasta.gazeta.pl/opole/1,35086,2985414.html

[szwager_z_laband]

Ślązacy chcą niezależnego obserwatora w sądzie










jk 25-10-2005 , ostatnia aktualizacja 25-10-2005 20:43

Inicjatorzy Związku Ludności Narodowości Śląskiej wysłali do komisarza praw
człowieka przy Radzie Europy list z prośbą o wydelegowanie obserwatora na
rejestrację sądową tej organizacji



O liście poinformował wczoraj Andrzej Roczniok, działacz Ruchu Autonomii Śląska
i członek komitetu założycielskiego Związku. - Podejmowane od wielu lat próby
rejestracji kończyły się porażką, nasze argumenty trafiały jak groch o ścianę.
Mam nadzieję, że niezależny obserwator pomoże nam ocenić, kto w tym sporze ma
rację - mówi Roczniok.

W liście do komisarza działacze RAŚ powołali się na wyniki spisu powszechnego,
podczas którego 173 tys. osób zadeklarowało narodowość śląską. "Uważamy, że
zainteresowanie Rady Europy rejestracją naszego stowarzyszenia zachęci władze w
Polsce do przestrzegania praw człowieka w stosunku do nas, to jest
reprezentacji narodowości śląskiej zamieszkującej w Polsce" - zaznaczyli.

Kilka tygodni temu Sąd Rejonowy w Katowicach odmówił rejestracji Związku
Ludności Narodowości Śląskiej. Sąd kwestionuje m.in. nazwę organizacji, bo -
jego zdaniem - sugeruje ona, że narodowość śląska istnieje. Tymczasem zdaniem
sądu narodowości śląskiej nie ma, bo nie jest wymieniona w ustawie o
mniejszościach narodowych i etnicznych. Komitet założycielski z nazwy nie chce
jednak zrezygnować.

Starania o rejestrację Związku Ludności Narodowości Śląskiej trwają od
dziewięciu lat. Komitet założycielski zmienił budzący wśród urzędników i
sędziów kontrowersje statut organizacji, ale Sąd Rejonowy w Katowicach uznał,
że nawet w obecnym brzmieniu nadal jest on nie do przyjęcia.
miasta.gazeta.pl/katowice/1,35019,2985701.html

[szwager_z_laband]

Niekompetencja sztabowców
(2005-10-26)
Mniejszość katowicka musi zmienić wizerunek

W województwie śląskim poglądy przedstawicieli mniejszości niemieckiej na temat
przegranych przez TSKN wyborów w tym regionie są podzielone. Jedni twierdzą, że
dno zostało osiągnięte i kołom DFK pozostało już tylko spotkanie przy kawie i
cieście. Inni, szczególnie w powiecie raciborskim, widzą szansę w stawianiu na
przedstawiciela innego ugrupowania, jakim był starosta Henryk Siedlaczek z PO
(w powiecie raciborskim zyskał spore poparcie mniejszości). Od tej decyzji
raciborzan dystansuje się poseł Henryk Kroll i niektórzy lokalni działacze.

Zdaniem Blasiusa Hanczucha, wiceprzewodniczącego śląskiego TSKN, przyczyną
sytuacji, jaka się wytworzyła, był podział – po drugich wyborach
demokratycznych – okręgu wyborczego na gliwicki i rybnicki.
– Nawoływanie, aby dać sobie spokój z wystawianiem własnej listy, przy braku
własnych kandydatów mogących wzbudzić zaufanie, dało tylko pozytywny skutek w
okręgu raciborskim. DFK poparło życzliwego nam Henryka Siedlaczka. Odnieśliśmy
w tym zakresie sukces – twierdzi Josef Gonschior, były sekretarz TSKN w
Raciborzu.
Według Hanczucha można było zebrać wymaganą liczbę podpisów, ale
zainteresowanie kandydatami było małe. – Nasz kandydat nie miałby szans.
Podobnie trzeba działać w regionie przemysłowym Górnego Śląska.
Zdaniem dyrektora Domu Współpracy Polsko-Niemieckiej Krystiana Tomali,
rozproszenie ludności pochodzenia niemieckiego w województwie śląskim nie daje
szans na mandat. – Rozwiązaniem może być poparcie kandydata sprzyjającego
mniejszości, startującego z silnego ugrupowania. Na przykładzie Opolszczyzny
widać, że generalnie poparcie mniejszości jest mniejsze. To już nie są lata
dziewięćdziesiąte, kiedy do wyborów ludzie szli i wybierali z entuzjazmem.

Nie do końca przemyślane

Zdaniem posła, a zarazem szefa VdG, Henryka Krolla, lista gliwicka została źle
skomponowana. – Na niej znaleźli się ci, którzy mieli mniej szans. A
postawienie w powiecie raciborskim na człowieka nie związanego z mniejszością
niemiecką nie było do końca dobrze przemyślane – dodaje.
Według Eugena Nagela z Chorzowa, większość ludzi w wieku emerytalnym nie
angażuje się w działalność mniejszości. Na ten stan wpływają problemy z
odpowiednim finansowaniem kół DFK, co nie przyciąga ludzi. – Wiele kół ma
trudności w doborze ludzi do swych zarządów. Prowadzona obecnie polityka
finansowania skutecznie zniechęca ich do pracy. Członkowie nie widzą – poza
satysfakcją – żadnych korzyści z przynależności do mniejszości niemieckiej.
Przenosi się to na wyniki wyborcze. Przy tak prowadzonej polityce trudno liczyć
na spektakularny sukces.

Jak odbudować mniejszość?

Brak dyscypliny elektoratu oraz pieniędzy w kołach to główne błędny wskazywane
przez raciborską mniejszość niemiecką. Lidia Burdzik wylicza: komitet wyborczy
został powołany, mimo że nie byli jeszcze wytypowani kandydaci, organizacja nie
realizuje zmian statutowych podjętych na zjeździe delegatów – do tej pory nie
jest organizacją pożytku publicznego. Pyta, jak odbudować wizerunek
organizacji, jak współpracować z samorządami. Po wydaniu uchwały o popieraniu
PO, z koła DFK Centrum wyszło pismo, w którym informuje się, że osoby
znajdujące się w sztabie są niekompetentne. Później mieliśmy tylko jedno
rozwiązanie. – Jeżeli chodzi o współpracę starosty z mniejszością niemiecką,
nie można nic zarzucić panu Siedlaczkowi – mówi Lidia Burdzik z DFK Racibórz
Centrum.
Po wyborach postawiono dwa wnioski: zarząd oddziału powinien powołać stały
zespół polityczny, który zajmowałby się aktualną polityką społeczno-socjalną
organizacji, analizować poczynania prominentów i samorządowców. – Tym razem
była okazja i można było zdobyć mandat. Taka sytuacja już się nie powtórzy –
twierdzi Lidia Burdzik. Jeżeli Siedlaczek wszedł z ósmego miejsca, to znaczy,
że dobrze sporządzona lista mogłaby dać efekt w postaci mandatu.
Poseł Henryk Siedlaczek uważa, że on sam nie będzie miał wpływu na to, czy
mniejszość niemiecka na Górnym Śląsku nie umrze śmiercią naturalną. –
Mniejszości niemieckiej na pewno potrzebne jest wsparcie. Kultura niemiecka
jest wtopiona w duży obszar naszego państwa. Dopóki działacze mniejszości będą
tak współpracowali jak w tej kadencji samorządowej w powiecie, to wróży to
dobrze dla jednych i drugich. Jestem posłem, którego poparła również mniejszość
niemiecka – podkreśla.
Wojciech Dobrowolski

[ballest]

Fajnie sie krytykuje, ale co dokladnie zmienic, piyniyndzy nie bydzie wiyncy
yno myni!

[szwager_z_laband]

Masakra w "Wujku" - przesłuchanie autora "raportu taterników"
W trzecim procesie w sprawie pacyfikacji w stanie wojennym kopalń "Wujek"
i "Manifest Lipcowy" sąd ma dziś przesłuchać Jacka Jaworskiego - współautora
tzw. raportu taterników, obciążającego b. zomowców, którzy odpowiadają za
strzelanie do górników.
Raport - dowód, który pojawił się w drugim procesie w sprawie "Wujka" - miał
powstać w 1982 roku po obozie szkoleniowym w górach, podczas którego jego
autorzy - doświadczeni taternicy - uczyli zomowców spod "Wujka" wspinaczki.
Podczas wspinaczek i alkoholowych imprez organizowanych w czasie szkolenia
niektórzy z oskarżonych mieli opowiadać, jak strzelali do górników.

Jaworski został po raz pierwszy przesłuchany w drugim procesie. Oskarżyciele
uznali jego sensacyjne zeznania za przełomowe, obrona kwestionowała ich
wiarygodność. Nie wiadomo, czy dzisiejsze przesłuchanie Jaworskiego dojdzie do
skutku, bo zgodnie ze wskazaniem sądu apelacyjnego w czasie zeznań tego świadka
na sali powinni być obecni wszyscy oskarżeni. Podczas ostatnich rozpraw często
nie stawiał się żaden z nich. Sam Jaworski, na co dzień mieszkający w
Niemczech, zapowiedział, że będzie obecny.

W czasie pacyfikacji śląskich kopalń zginęło dziewięciu górników, a
kilkudziesięciu zostało rannych. Proces byłych milicjantów, oskarżonych o
strzelanie w kopalniach, toczy się przed katowickim sądem okręgowym już po raz
trzeci. Dwa pierwsze wyroki uchylał sąd apelacyjny. Na ławie oskarżonych
zasiada 17 osób - b. wiceszef KW MO w Katowicach i 16 byłych członków plutonu
specjalnego ZOMO.
wiadomosci.onet.pl/1188889,11,1,0,120,686,item.html
"Mówili, że strzelali »w łeb i na komorę«"
Sygnał do otwarcia ognia w kopalni "Wujek" dał dowódca plutonu specjalnego ZOMO
Romuald C. - zeznał przed sądem Jacek Jaworski, który w 1982 roku zorganizował
obóz wspinaczkowy dla funkcjonariuszy ZOMO, współautor tzw. raportu taterników.
Według świadka, C. był jednym z 2-3 członków plutonu specjalnego, którzy
strzelali, żeby zabić, inni mieli strzelać w powietrze.

Raport taterników miał powstać w 1982 roku po obozie szkoleniowym w górach,
podczas którego jego autorzy - doświadczeni taternicy - uczyli zomowców
spod "Wujka" wspinaczki. Podczas wspinaczek i alkoholowych imprez,
organizowanych w czasie szkolenia, niektórzy z oskarżonych mieli opowiadać, jak
strzelali do górników.
Jaworski, trener judo i taternik, który pracował w Wojewódzkim Ośrodku
Szkolenia MO w Krakowie, twierdzi, że od 1981 r. był
informatorem "Solidarności". Nawiązał kontakty ze związkowcami po wydarzeniach
bydgoskich w marcu 1981 roku, kiedy podczas prowokacji milicji został pobity
Jan Rulewski i inni działacze "S". Później, po wprowadzeniu stanu wojennego,
nawiązał współpracę z podziemną "S".

Świadek opowiadał przed sądem, że decyzję, by zorganizować obóz wspinaczkowy z
udziałem zomowców w Dolinie Pięciu Stawów podjął po pacyfikacji
kopalni "Wujek". Chciał ustalić, kto strzelał, a kto nie. "Chodziło mi raczej o
to, by ich oczyścić, niż pogrążyć" - zeznał w czwartek Jaworski. Informacje od
zomowców wyciągał on i dwaj inni taternicy - Ryszard Sz. i Janusz H. "Otwarciu
się" zomowców miał sprzyjać stres towarzyszący wspinaczce i alkohol.

Obóz zorganizowano na przełomie lutego i marca 1982 roku. Świadek powiedział,
że w szkoleniu na pewno brali udział: Andrzej R., Romuald C., Krzysztof J.,
Leszek G., Grzegorz B.

Jak powiedział Jaworski, z relacji b. zomowców wynikało, że w kopalni "Wujek"
członkowie plutonu weszli na teren kopalni przez wyłom w murze, wybity przez
czołg, i strzelali z rampy przy magazynie. Zomowcy mówili - dodawał świadek -
że C. trzykrotnie prosił o zgodę na użycie broni, kategorycznie mu tego
zakazano.

"Po tej odmowie Walerek (pseud. Romualda C.-PAP) powiedział »walimy«, wyjął
broń osobistą i trzymając pistolet oburącz, zaczął strzelać, potem zaczęli
strzelać inni członkowie plutonu specjalnego, którzy mieli pistolety »rak«.
Tylko 2-3 funkcjonariuszy strzelało tak, żeby zabić, inni strzelali w
powietrze" - zeznał Jaworski. Według niego, C. oddał co najmniej dwa mierzone
strzały. Jak dodał, po wydarzeniach w "Wujku" Romuald C. zyskał nowy pseudonim -
Krwawy Felek.

Wśród strzelających w kopalni Jaworski wymienił kilka kolejnych nazwisk. Podał
też nazwiska tych spośród oskarżonych, którzy na pewno w "Wujku" nie strzelali,
część z nich - według niego - w ogóle nie brało udziału w pacyfikacji.

Jak mówił świadek, strzały oddane przez zomowców w "Wujku" były precyzyjnie
mierzone i oddawane "w miejsca istotne dla życia". "Zomowcy w czasie szkolenia
mówili, że strzelali »w łeb i na komorę« (w głowę i w serce - PAP)" -
powiedział Jaworski. Jeden z oskarżonych miał mu relacjonować, że Romuald
C. "strzelał, a ludzik tak fajnie fik - i znikał, jak na strzelnicy".

Świadek nie wierzy w zapewnienia samych oskarżonych, że przed pacyfikacją
pobierali broń w trybie alarmowym, czyli przypadkowe egzemplarze. Jest
przekonany, że to tylko ich linia obrony, a chodzi o to, by nie można było
ustalić, z którego pistoletu maszynowego strzelał konkretny członek plutonu
specjalnego. Jaworski nie zgadza się też z twierdzeniem, że w kopalniach
strzelali wszyscy członkowie plutonu. Powodowani lojalnością wobec grupy do
strzelania w "Wujku" przyznawali się nawet ci, których w ogóle nie było pod
kopalnią - mówił.

Jaworski został po raz pierwszy przesłuchany w drugim procesie; obecny jest już
trzecim w tej sprawie. Oskarżyciele uznali jego zeznania za przełomowe, obrona
kwestionowała ich wiarygodność. Dlatego czwartkowe przesłuchanie odbywało się w
obecności biegłego psychologa. Świadek przyjechał do sądu z Niemiec.

Jak zapewniają taternicy, ich raport miał trafić do szefów podziemnej "S",
głównie do ukrywającego się Zbigniewa Bujaka. Pierwsza wersja raportu trafiła -
według jednego z nich - do łącznika taterników, nieżyjącego już Bogdana Zalegi.
Jakie były dalsze losy dokumentu, nie wiadomo. Inne wersje raportu również nie
zachowały się do dzisiaj. To, że taternicy chcieli przekazać wiadomości na
temat pacyfikacji, potwierdził inny przesłuchiwany w poprzednim procesie
świadek - Janusz Onyszkiewicz. Zeznał on, że w czasie stanu wojennego spotkał
się z Januszem H.; taternik powiedział mu, że ma informacje na temat
pacyfikacji "Wujka" i tzw. sprawy bydgoskiej. Onyszkiewicz potwierdził, że zna
nie tylko Janusza H., ale też Jaworskiego i Yoshiho U. - łącznika pomiędzy
Jackiem J. a liderami "S".

Dwaj inni taternicy, przesłuchani w drugim procesie, potwierdzali zeznania
Jaworskiego. Mówili, że podczas szkoleń zorganizowanych w górach na początku
lat 80. niektórzy z zomowców opowiadali, jak strzelali do górników.

Jak dowiedziała się PAP, w obecnym procesie sąd zamierza wezwać na
przesłuchanie tylko Janusza H. Trzeci z grupy, Ryszard Sz., mieszka w Kanadzie
i złożył obszerne zeznania w poprzednim procesie. Prawdopodobnie nie będzie już
wzywany.

W poprzednim wyroku katowicki sąd okręgowy uznał zeznania Jaworskiego i innych
taterników za wątpliwe, niekonkretne i zawierające sprzeczności. Innego zdania
był katowicki sąd apelacyjny, który uchylił wyrok uniewinniający lub umarzający
postępowania wobec oskarżonych i nakazał przeprowadzenie nowego procesu. W
ustnym uzasadnieniu orzeczenia sąd uznał, że zeznania taterników "wspierają
się". Gdyby nawet przyjąć, że raport w ogóle nie istniał, to dowodem samym w
sobie są zeznania taterników - przyjął sąd odwoławczy.

W czasie pacyfikacji śląskich kopalń zginęło dziewięciu górników, a
kilkudziesięciu zostało rannych. Dwa pierwsze wyroki w tej sprawie uchylał sąd
apelacyjny. Na ławie oskarżonych zasiada 17 osób - b. wiceszef KW MO w
Katowicach i 16 byłych członków plutonu specj

[szwager_z_laband]

plutonu specjalnego ZOMO.

[szwager_z_laband]

Masakra w "Wujku" - przesłuchanie autora "raportu taterników"
W trzecim procesie w sprawie pacyfikacji w stanie wojennym kopalń "Wujek"
i "Manifest Lipcowy" sąd ma dziś przesłuchać Jacka Jaworskiego - współautora
tzw. raportu taterników, obciążającego b. zomowców, którzy odpowiadają za
strzelanie do górników.
Raport - dowód, który pojawił się w drugim procesie w sprawie "Wujka" - miał
powstać w 1982 roku po obozie szkoleniowym w górach, podczas którego jego
autorzy - doświadczeni taternicy - uczyli zomowców spod "Wujka" wspinaczki.
Podczas wspinaczek i alkoholowych imprez organizowanych w czasie szkolenia
niektórzy z oskarżonych mieli opowiadać, jak strzelali do górników.

Jaworski został po raz pierwszy przesłuchany w drugim procesie. Oskarżyciele
uznali jego sensacyjne zeznania za przełomowe, obrona kwestionowała ich
wiarygodność. Nie wiadomo, czy dzisiejsze przesłuchanie Jaworskiego dojdzie do
skutku, bo zgodnie ze wskazaniem sądu apelacyjnego w czasie zeznań tego świadka
na sali powinni być obecni wszyscy oskarżeni. Podczas ostatnich rozpraw często
nie stawiał się żaden z nich. Sam Jaworski, na co dzień mieszkający w
Niemczech, zapowiedział, że będzie obecny.

W czasie pacyfikacji śląskich kopalń zginęło dziewięciu górników, a
kilkudziesięciu zostało rannych. Proces byłych milicjantów, oskarżonych o
strzelanie w kopalniach, toczy się przed katowickim sądem okręgowym już po raz
trzeci. Dwa pierwsze wyroki uchylał sąd apelacyjny. Na ławie oskarżonych
zasiada 17 osób - b. wiceszef KW MO w Katowicach i 16 byłych członków plutonu
specjalnego ZOMO.

[rita100]

www.alfa.com.pl/slask
Nowe wydanie

[szwager_z_laband]

miauas juz w rynce?

co ciekawego wysznupauas??

[rita100]

www.alfa.com.pl/slask/200509/s47.htm
Jest takie
miasto,
moje miasto

ten artykuł bardzo mnie zaciekawił, historia pewnej Katowiczanki, która po
latach zrozumiała , że jest też Ślązaczką i wspomina.
Ale też w innych artykułach wspominają ciagle o kotle śląskim, to określenie
tak juz chyba pozostanie , albo ? ;)

[ballest]

Rita, widzisz to je nasz Slask, mamy mieszana krew bo tak u nas bylo zawsze
bylismy goscinni i dlatego
tyle roznych narodowosci na naszym Slasku goscilo1

[rita100]

Tak , ŚLĄSK to róznorodność kultur i wszystkich Ballest staraj sie rozumieć :)
A teraz popatrzcie co znalazłam , może i Wy cos fajnego znajdziecie na tej
stronce

www.szukamypolski.com/gap/galery_1b.php?cat_id=392
Na górze jest alfabet i wszystkie miasta alfabetycznie na zdjeciach, nie
zauważyłam Gliwic, są Katowice.

[szwager_z_laband]

mie zaintersowauy tysz te miyjszosci:

www.szukamypolski.com/gap/galery_3.php?cat_id=3

[rita100]

ciekawe rzeczy można wynaleź na tej stronce

[szwager_z_laband]

jutro we Kobiorze mo byc msza za slonsk - wiy ktos cosik o tym wiyncyj???

[rita100]

Może już ktos wie ?

[szwager_z_laband]

z władzami niemieckimi w Warszawie

10 listopada w Warszawie reprezentanci mniejszości niemieckiej rozmawiali z
przedstawicielami Ministerstwa Spraw Zagranicznych Niemiec na temat
finansowania przez rząd niemiecki w 2006 roku projektów mniejszości w Polsce o
charakterze kulturalnym. Pierwszy raz w spotkaniu brał udział przedstawiciel
Ministerstwa Spraw Wewnętrznych RP Dobiesław Rzemieniewski. „Jahresgespräch”
otworzył dr Reinhard Schweppe, ambasador Niemiec Polsce.

Dwa punkty widzenia

Dobiesław Rzemieniewski, ustosunkowując się do „Ustawy o mniejszościach
narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym” z 6 stycznia 2005,
stwierdził, iż dokument tak naprawdę wejdzie w życie od momentu uchwalenia
przez nowy rząd RP budżetu. Funkcjonuje już Komisja Wspólna Rządu i
Mniejszości, a od 23 czerwca wszystkie mniejszości w Polsce wiedzą, na jakiej
zasadzie są przyznawane dotacje podmiotowe. Ale już w tym roku pierwszy raz
mniejszości miały wpływ na wysokość przyznanych pieniędzy, zdaniem
Rzemieniewskiego.
Sylvia Groneick i konsul Helmut Schöps w imieniu rządu Niemiec zakomunikowali
przedstawicielom mniejszości: – Pieniądze na wsparcie programów zostaną
przekazane, ale nie będą tak wysokie, jak państwo zaplanowaliście.
Wiceszef VdG Helmut Kurowski spuentował tezy swoich przedmówców następująco: –
Wiemy, że coraz mniej pieniędzy idzie na naszą działalność. Nie wiemy, jaka nas
czeka przyszłość.

Jak mając mało, podzielić równo?

W sprawie pielęgnowania i wsparcia kultury i języka niemieckiego głos zabrali:
Piotr Baron (Niemieckie Towarzystwo Oświatowe), Zuzanna Kasiura (TSKN Opole),
Joachim Niemann (VdG). Baron mówił o niedostatecznym przygotowaniu programu
Niwki, który jego zdaniem nie przygotowuje jak należy nauczycieli chcących
uczyć w szkołach w języku niemieckim. Niemann zakomunikował, iż VdG próbował w
tym roku sprawiedliwiej niż dawniej dzielić pieniądze podatnika niemieckiego
(tak by wszyscy coś dostali).

Co z festiwalem?

I Festiwal Kultury Niemieckiej w Hali Stulecia we Wrocławiu w 2003 roku odbił
się szerokim echem. Miał się odbywać co dwa lata. Irena Lipman z Wrocławia,
jego główna organizatorka, zaproponowała, aby II Festiwal Kultury Niemieckiej w
2006 roku także odbył się we Wrocławiu. Jej zdaniem jest to godne miejsce do
zaprezentowania bogatej niemieckiej kultury. – Jeśli mniejszość niemiecka nie
urządzi festiwalu, za dwa, trzy lata nikt o nas nie będzie mówił – żaliła się
Lipman.

Na pierwszym miejscu młodzież, tylko?

Zdaniem przedstawicieli Ify Urbana Beckmanna i Dominika Kretschmanna młodzież
mniejszości niemieckiej z dobrze opracowanymi projektami będzie miała fory w
swojej działalności – „bo jest przyszłością organizacji”. – Jeśli jednak tych
programów nie ma albo są zrobione na kolanie, to strona niemiecka nie będzie
dawała na nie pieniędzy – zauważył konsul generalny Helmut Schöps.

Marcin Wiatr broni Domu

Jeden z mówców stwierdził, że finanse, a w związku z tym również programy Domu
Współpracy Polsko-Niemieckiej w 2006 mogą być zagrożone. Marcin Wiatr,
przedstawiciel Domu, bronił planowanych projektów, one bowiem w odniesieniu nie
tylko do mniejszości niemieckiej, ale realizowane w równym stopniu dla polskiej
społeczności, zwłaszcza adresowane do młodego pokolenia, pełnią niezwykle ważną
funkcję poznawczą i budują pojednanie. – Ograniczenie działalności Domu
zmniejszy pole współpracy niemiecko-polskiej – uważa Wiatr.

Media samodzielne

Według panów z Ify media mniejszości niemieckiej, zwłaszcza realizowany w Opolu
radiowy „Schlesien Aktuell” i „Schlesisches Wochenblatt”, powinny zmierzać do
osiągnięcia pełnej samodzielności. Dotacji do wszystkich mediów będzie coraz
mniej. Tylko świeże i dobre projekty będą wspierane. Szanse na utrzymanie
dotacji mają wg Ify projekty medialne adresowane dla młodzieży.

Czwarty raz z rzędu zorganizowane w Niemieckim Instytucie Historycznym w
Warszawie spotkanie przedstawicieli władz niemieckich i mniejszości niemieckiej
prowadziła Sylvia Groneick, pełnomocnik ds. mniejszości niemieckiej ambasady.
Poza projektami sporządzonymi przez instytucje i organizacje mniejszości
niemieckiej swoje programy zaprezentowali przedstawiciele afiliowanych w Polsce
instytucji: Instytutu Goethego i Niemieckiej Centrali Wymiany Akademickiej
(DAAD). Reprezentanci IfA (Instytut Stosunków Międzynarodowych) przedstawili
projekty dotyczące kultury niemieckiej i mediów.

Engelbert Miś

Ambasador dziękował Paździorowi

Ambasador Reinhard Schweppe zachęcał do zwiedzenia budujących się w pobliżu
gmachu Sejmu budynków niemieckiej ambasady. Do gotowej siedziby zaprosił
uczestników rozmów w… 2007 roku. Powitał parlamentarzystów Mniejszości
Niemieckiej z nowym posłem Ryszardem Gallą. Podziękował za dobrą współpracę
byłemu posłowi Helmutowi Paździorowi. Podkreślił, iż z punktu widzenia rządu
niemieckiego praca dwóch posłów MN w parlamencie RP jest niezwykle ważna.

[szwager_z_laband]

Misterium "Slaska droga krzyzowa" bedzie mialo miejsce w niedziele, 27.11.2005
o 17.00 w Centrum Edukacujnym im. Jana Pawla II (kolo katedry gliwickiej) z
udzialem deportowanych i ich rodzin.

Ruch Autonomii Śląska koło Wielkie Hajduki wraz z redakcja Jaskółki Śląskiej
zamierza stworzyć kalendarz śląskich i "rasiowskich" imprez, rocznic,
cyklicznych spotkań i konferencji oraz tych wszystkich spraw, ktorymi RAŚ
zajmuje sie corocznie.
Prosimy więc o dostarczanie dat i nazw imprez, które wiążą się ze Śląskiem i z
naszą działalnością wraz z podaniem miejsca, osób zaangażowanych i ew.
współorganizatorów.
Kalendarz zostanie udostępniony wszystkim zainteresowanym i opublikowny w
Jaskółce.
Serdecznie dziękujemy i pozdrawiamy.
Czekamy na podpowiedzi.
RAS koło Wielkie Hajduki.

[szwager_z_laband]

w niedzielę liczenia wiernych. Zaskakująco mało przystępuje do komunii, bo
tylko ok. 15 proc
Liczenie wiernych odbywa się od 25 lat zawsze w ostatnią niedzielę w roku
liturgicznym. W niedzielę wychodzących z kościołów rachowali ministranci i
członkowie rad parafialnych, osobno mężczyzn i kobiety.

W większości opolskich parafii proboszczowie już w poniedziałek mieli dane z
liczenia.

Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego obejmuje trzy świątynie w centrum miasta:
katedrę, kościół Franciszkanów i św. Sebastiana. Na jej terenie mieszka 14
tysiąca katolików. W ostatnią niedzielę na wszystkie msze przyszło 5165, w więc
niespełna 37 proc., z czego do komunii świętej przystąpiło 1808, czyli 35 proc.
przybyłych do kościoła.

- Czemu tak mało? To wynika z różnych czynników - zastanawia się ks. prałat
Edmund Podzielny, proboszcz katedry. - Nie wszyscy byli u spowiedzi, nie każdy
czuje się godny, aby w ogóle do komunii przystąpić.

W parafii św. Jacka w Kolonii Gosławickiej było jeszcze gorzej. Mieszka tam
11,5 tysiąca parafian. Na niedzielnych mszach było ich 2913, czyli raptem 25,3
proc. (do komunii poszło tysiąc osób). - Może wygląda to mizernie, ale w
poprzednich latach liczba wiernych nie przekraczała 2700. Jest więc wzrost, z
czego się cieszę - uznał proboszcz Hubert Chudoba.

U św. Józefa w Szczepanowicach zapisanych jest 6850 parafian. Na wszystkich
niedzielnych mszach modliło się 2789 osób (1211 mężczyzn i 1578 kobiet), czyli
40,72 proc. - Nie jest źle, myślałem, że przez złą pogodę będzie gorzej -
komentuje proboszcz, ks. prałat Zygmunt Lubieniecki. - Ostatnio parafia się nam
rozrosła, bo obok powstał campus Politechniki Opolskiej. W ostatni weekend było
tam około tysiąca studentów zaocznych, z których część na pewno przyszła na
mszę, bo widziałem nowe twarze. Jednak sądzę, że w większości przyszli nasi
stali parafianie - dodaje.

Z obecnych na mszy do komunii przystąpiło 1220 osób, czyli prawie 44 proc. -
Trudno mi to interpretować - przyznaje ks. Lubieniecki.

Według strony internetowej diecezji opolskiej w Grudzicach mieszka tam 2400
parafian. Na msze przyszło 981, czyli 40,84 procent, do komunii poszło 586. -
Pewnie byłoby więcej ludzi, bo Ślązacy to naród bardzo religijny. Trzeba jednak
wziąć pod uwagę, że wielu naszych parafian pracuje na Zachodzie - ocenia ks.
proboszcz Leonard Makiola.

Podobnie było w pozostałych parafiach, gdzie na mszach było w nich między 30 a
45 proc. parafian. W ubiegłym roku liczby były podobne, różniły się więcej niż
o 5 procent.

- Zbyt wcześnie na wyciąganie wniosków. Sam chciałbym się z tymi danymi
zapoznać i na spokojnie je ocenić. Komentarz wymaga szerszego spojrzenia, a
Opole to największy, ale jednak tylko wycinek naszej diecezji - stwierdził
biskup ordynariusz Alfons Nossol.

"Na górce" nie liczyli

Liczenie wiernych miało się odbyć we wszystkich parafiach. Zdarzyły się jednak
przeoczenia. - Nie ukrywam, że najnormalniej w świecie o tym zapomniałem, bo
miałem na głowie wiele obowiązków - przyznaje ks. Edward Kucharz, proboszcz
parafii "na górce". Powiedział, że zorganizuje liczenie w najbliższą
niedzielę. - Na pewno już nie zapomnę - zaznacza.

[szwager_z_laband]

Łambinowicach doczeka się wyroku? Dziś to już nie kwestia dowodów czy świadków,
ale jego sędziwego wieku i stanu zdrowia.

Ostatnia rozprawa 82-letniego Czesława Gęborski odbyła się ponad rok temu.
Kolejna najwcześniej w lutym. Daty dyktuje stan zdrowia byłego komendanta. Jak
wynika z zaświadczeń lekarskich, ma on poważne problemy z sercem. Opinia
biegłego wyklucza na razie jego uczestnictwo w procesie. Oskarżony ma również
problemy z poruszaniem.

Latem miał kolejny wylew krwi do mózgu, był też w stanie przedzawałowym. A już
przedtem lekarze orzekli, że rozprawa z jego udziałem nie może trwać dłużej niż
dwie godziny. Oraz że Gęborski może przyjeżdżać do sądu (z Katowic, gdzie
mieszka) tylko w towarzystwie opiekuna. Towarzyszył mu więc jego obrońca, który
przywoził go lub odbierał z pociągu, bo komendant nie ma rodziny.

Mimo kłopotów zdrowotnych oskarżony na wszystkich rozprawach podkreślał, że
zależy mu na tym, by sprawa się zakończyła i nigdy nie będzie wykorzystywał
żadnych sztuczek prawnych, by utrudniać proces. Chce, by sąd wydał wyrok, bo
czuje się niewinny i chce zostać oczyszczony z zarzutów. Jednak czy dojdzie do
wyroku, trudno powiedzieć.

W tej chwili sąd przesłuchał wszystkich dostępnych w Polsce świadków.
Niektórych w miejscu ich zamieszkania, bo zdrowie nie pozwalało im przyjechać
do Opola. Świadkowie mają bowiem od 70 do 90 lat. Zebrano także zeznania od
świadków, którzy obecnie mieszkają w Niemczech.

W tej chwili do przesłuchania zostało kilku i jeżeli uda się to zrobić do
lutego, to mogłoby dojść do wizji lokalnej na terenie obozu w Łambinowicach.
Tyle że musi w niej brać udział oskarżony, a nie wiadomo, czy będzie w stanie
tam pojechać.

Zarzuty dla komendanta

Obóz pracy w Łambinowicach powstał w 1945 r. podczas akcji wysiedlania po
wojnie rodzimej ludności ze Śląska. Przez pierwsze dwa miesiące komendantem w
Łambinowicach był wówczas 20-letni Gęborski, wtedy sierżant milicji. Ludzi
umierali w obozie głównie z głodu i z powodu epidemii tyfusu. Kilkudziesięciu
więźniów zostało jednak najprawdopodobniej zamordowanych podczas pożaru.
Strażnicy zmuszali osadzonych do gaszenia, po czym zaczęli do nich strzelać.
Zginęło ponad 40 osób. Dwa razy prowadzono śledztwo w tej sprawie (w latach 40.
i 50.) i dwa razy je umarzano. W 1990 r. Komisja Badania Zbrodni przeciw
Narodowi Polskiemu w Opolu zajęła się działalnością obozu. Efektem było
wznowienie śledztwa w sprawie pożaru przez wydział śledczy Prokuratury
Okręgowej w Opolu. W kwietniu 1999 roku przedstawiono Czesławowi G. zarzut
zabójstwa ponad 30 osób w czasie pożaru

[szwager_z_laband]

W połowie grudnia TVP Opole przeprowadzi się do dawnej synagogi przy ul.
Szpitalnej, a od połowy stycznia będzie być może nadawać stamtąd program w
zmienionej formule i nowej scenografii

Szef opolskiej TVP Jacek Kruczkowski przyznaje, że telewizja wynajęła obiekt. -
Jeśli okaże się, że warunki są tam dla nas dobre, to Telewizja Polska być może
kupi budynek. Najpierw jednak musimy go przetestować.

Obecnie opolska TVP pracuje w siedzibie Radia Opole i narzeka na ciasnotę. W
synagodze miałaby ponad dwa razy więcej miejsca. Jednak... - Będziemy mieli
kłopoty z parkowaniem, bo z dwóch stron jesteśmy zastawieni kontenerami ze
śmieciami - mówi Kruczkowski. - Pisałem w tej sprawie do ratusza, jednak nikt
na razie nie odpowiedział.

Kruczkowskiego niepokoi także sąsiedztwo pubów i dyskoteki. - Nie wiemy, czy
hałasy dobiegające stamtąd wieczorem i w nocy pozwolą nam na nagrywanie
programów, ale to wszystko wyjdzie w praniu - mówi.

Jeśli synagoga będzie dobra na siedzibę, to w połowie telewizja wprowadzi
ramówkę po liftingu. Dwie najważniejsze zmiany to zupełnie nowa dekoracja w
studiu oraz więcej programów na żywo.

[szwager_z_laband]

Prawie 80 proc. mieszkańców Śląska nie ma żadnych oszczędności! A jeżeli już
odkładamy coś do skarpety, to decyzję o tym podejmują zazwyczaj kobiety.

Śląsk jest na szarym końcu w wyścigu o tytuł najbardziej oszczędnego regionu
Polski. Badania przeprowadzone niedawno przez Pentor pokazują, że jeszcze mniej
oszczędzają tylko w województwach świętokrzyskim, kujawsko-pomorskim i
lubuskim. Większość Ślązaków (78,1 proc. badanych) wszystko co zarobi, wydaje
na bieżąco. Na potęgę kupujemy telewizory, lodówki czy sprzęt rtv, nie
przejmując się zbytnio oszczędzaniem.

- Ludzie próbują zaoszczędzić na coś, co chcą kupić. O emeryturze w ogóle nie
myślą, wychodząc z założenia, że to załatwi dla nich państwo. Ponad 80 proc.
badanych wierzy, że nigdy się nie zestarzeje - ocenia Maciej Obuchowicz z PZU
SA, które zleciło badania.

Tylko co szósty mieszkaniec naszego regionu od czasu do czasu odkłada jakieś
drobne sumy. Zazwyczaj 100 lub 200 zł miesięcznie. To wynik dużo gorszy niż
średnia krajowa, bo z badań wynika, że w kraju regularnie oszczędza 20 proc.
Polaków.

Jedynie co 20. Ślązak ma większe oszczędności, zazwyczaj 7 lub 8 tys. zł. To
głównie zasługa... śląskich kobiet, które częściej niż panie z innych regionów
odkładają na czarną godzinę. Jeśli nawet małżeństwa podejmują decyzję wspólnie,
to i tak głos decydujący ma ona. - Coś w tym jest, bo zazwyczaj ja, a nie mąż
decyduję, gdzie ulokować nasze pieniądze - uśmiecha się prof. Irena Pyka z
Akademii Ekonomicznej w Katowicach i dodaje: - Śląsk musi oszczędzać, bo to
napędza rozwój gospodarczy.

Choć oszczędzamy rzadziej niż inni, to swoją sytuację materialną oceniamy
podobnie jak pozostali Polacy. Ponad 22 proc. Ślązaków twierdzi, że ich
sytuacja jest "dobra i raczej dobra", co jest wynikiem trochę lepszym niż
średnia krajowa. Jako mieszkańcy regionu ceniącego tradycyjne wartości
rodzinne, zamiast odkładać do skarpety albo na konto bankowe, pomagamy np.
dzieciom. Płacimy im za studia, kupujemy pierwszy samochód czy dokładamy do
mieszkania. - To też inwestycja - chwali prof. Pyka.

[szwager_z_laband]

Absolwenci Śląskiej Akademii Medycznej najlepsi w Polsce. Podczas Lekarskiego
Egzaminu Państwowego tylko młodzi lekarze z Warszawy mogli się z nimi równać.

Jeszcze do niedawna absolwenci medycyny i stomatologii uzyskiwali prawo
wykonywania zawodu po zdaniu wszystkich egzaminów na studiach i odbyciu
rocznego stażu. Od zeszłego roku muszą zdawać LEP, czyli Lekarski Egzamin
Państwowy.

Absolwenci Śląskiej Akademii Medycznej zażarcie krytykowali wprowadzenie
egzaminu. Okazało się jednak, że byli do niego świetnie przygotowani. Najlepszy
wynik - 182 punkty na 197 możliwych - uzyskała już na pierwszym LEP-ie Elżbieta
Meszyńska z Wydziału Lekarskiego Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach. W
ogólnej klasyfikacji stażyści z ŚAM znaleźli się na trzeciej pozycji.

W tym roku byli jeszcze lepsi. - Średni wynik absolwentów śląskiej akademii to
144,9 punkta. Identycznym rezultatem mogą się pochwalić jeszcze tylko lekarze z
Akademii Medycznej w Warszawie - mówi prof. Stanisław Orkisz, szef Centrum
Egzaminów Medycznych w Łodzi, które przygotowuje LEP i sprawdza jego wyniki.
Prof. Orkisz zwraca uwagę, że mamy jednak nad Warszawą przewagę: egzamin
zdawało 279 absolwentów Akademii Medycznej w Warszawie i siedmiu oblało, a
spośród 316 absolwentów ŚAM nie zdało tylko trzech.

Dla Śląskiej Akademii Medycznej taki wynik to balsam na rany. Uczelnia jest
ogromnie zadłużona i wykładowcy nieraz już wyrażali obawy, że trudności
finansowe odbiją się na jakości nauczania. - Ogromnie się cieszę. Wszystkim
wiadomo o naszych problemach. Tym większa satysfakcja, że z zadania kształcenia
nowych lekarzy tak dobrze udaje nam się wywiązywać - mówi prof. Ewa Małecka-
Tendera, rektor ŚAM.

[szwager_z_laband]

SZKOŁA PRAWOMOCNIE BEZ PATRONA

Zespół Szkół Dwuzjęzycznych w Oleśnie nadal bez patrona. Naczelny Sąd
Administracyjny uznał argumenty wojewody opolskiego, że uchwała została podjęta
z naruszeniem prawa. Decyzja jest prawomocna.
Radni Olesna naruszyli przepisy wydane przez Ministerstwo Edukacji o procedurze
nadawania imienia. I to właśnie zostało zakwestionowane przez wojewodę.
Jednak patron szkoły w Oleśnie stał się głośny z zupełnie innego powodu. Jednym
z Noblistów Śląskich w uchwale miał być bowiem Fritz Haber. Niemiecki chemik,
został laureatem Nagrody Nobla za syntezę amoniaku. Pracował także nad Cyklonem
B., wykorzystywanym później w obozach koncentracyjnych.
Wicedyrektor szkoły, Irena Szudy jest zaskoczona wyrokiem. "Nie wiem co dalej
zrobić w tej sprawie" - mówi.
We wtorek (22.11) burmistrz Olesna Edward Flak nie odbierał telefonu.

przypomnijmy:

Zespół Szkół Dwujęzycznych w Oleśnie imię "Noblistów Śląskich" otrzymał na
początku tego roku. Edward Flak tłumaczył wtedy Radiu Opole, że celem nadania
tego imienia, było pokazanie wzoru awangardowej myśli naukowej, a nie
wyróżnianie któregoś z naukowców.
Burmistrz Olesna napisał też w lutym list, do Szwedzkiej Królewskiej Akademii
Nauk. Zwrócił się w nim z pytaniem, czy prace Habera nad produkcją gazów
bojowych, dyskwalifikują go jako naukowca i laureata nagrody Nobla. Prosił
również o przesłanie kopii wniosków, które uzasadniały przyznanie nagrody
Haberowi.
Jednak sprawa ma też swoją drugą stronę. Otóż burmistrz Edward Flak przekazał
wojewodzie wykaz nazwisk noblistów śląskich. Okazuje się, że nie było tam
Fritza Habera.
Tymczasem niektórzy radni twierdzą, że na sesji głosowali między innymi na
niego. Dodają, że nie podawano biografii noblistów. Także w ankiecie
wypełnianej przez uczniów było umieszczone nazwisko Habera.
www.radio.opole.pl/?kat=dalej_news&id=8757

[szwager_z_laband]

"Gazeta Wyborcza" w dodatku katowickim organizuje plebiscyt na najbardziej
zasłużonego dla pielęgnowania tożsamości w regionie w mijajacym roku. Jednym z
10 nominowanych jest Przewodniczacy RAŚ Jerzy Gorzelik ! Kupony zamieszczane są
od 2 dni w "GW", termin nadsyłania -30 listopada. Apeluję o powszechny
udział /można też wylosować nagrody/.

[szwager_z_laband]

6.12.2005 (wtorek) godz. 12.00 w S¹dzie Rejonowy w Katowicach ul. Lompy 14 sala
206 przesluchanie w sprawie ZLNS.

[szwager_z_laband]

Wiec pod hasłem "Marsz równości idzie dalej..." zorganizowany w Katowicach
przez Zielonych 2004 został zakłócony okrzykami, gwizdami i buczeniem przez
grupę kilkudziesięciu ubranych na czarno młodych mężczyzn, nie doszło jednak do
poważnych incydentów.
W wiecu uczestniczyło ok. 100 osób - przedstawiciele Zielonych 2004, Kampanii
Przeciwko Homofobii, Socjaldemokracji Polskiej, Młodych Demokratów,
Antyklerykalnej Partii Postępu "Racja", Samoobrony, organizacji
anarchistycznych. Grupa przeciwników wiecu liczyła ok. 60 osób.

[szwager_z_laband]

Mniejszość o roszczeniach
(2005-11-30)
Pos. Henryk Kroll: – Boli nas to, że Lublinie i Warszawie ludzie nie
rozróżniają w sprawach roszczeń skomplikowanych kwestii dotyczących „starych”
i „nowych” wypędzonych. Tym, którym w latach 70. i 80. pozwolono po uciążliwych
staraniach wyjechać na stałe do Niemiec, zmuszono jednocześnie do zrzeczenia
się polskiego obywatelstwa i majątku – przeważnie na Skarb Państwa. Natomiast
ci, którzy Polskę opuścili nielegalnie w tamtych czasach czy później, mają
prawo do pozostawionych tutaj własności. Niektórzy polscy politycy z bliżej nie
sprecyzowanych roszczeń robią wielkie zamieszanie. Bijąc pianę, mieszają w
głowach zdezorientowanego społeczeństwa. To z kolei psuje stosunki polsko-
niemieckie.

Henryk Kroll nie wdawał się w dyskusję podczas panelu kończącego seminarium w
sprawach roszczeń, na ile wypędzeni zaraz po wojnie Niemcy mogą mieć prawo do
zwrotu swoich dawnych włości. Poseł mówił o losach i własności swoich rodaków
ze Śląska, Warmii i Mazur itd., którzy Polskę opuścili w latach 60., 70. i 80.
Ze spokojem tłumaczył, w jaki sposób sprawy majątkowe ludzi pokrzywdzonych,
którzy wyemigrowali, stały się na Śląsku, Warmii i Pomorzu zarzewiem konfliktów
politycznych. Do Głogówka, gdzie toczył się proces o kamienicę b. właścicieli
Niemców z Polakami, przyjechał przed wyborami sfotografować się z nabywcami
kamienicy, Polakami, Krzysztof Janik, przewodniczący ówczesnego klubu SLD. – W
podobnym stylu sesję zdjęciową bazującą na ludzkiej tragedii w Głogówku
urządził sobie b. poseł narodowy Jerzy Czerwiński, walczący o mandat w Senacie
RP – powiedział Kroll.
Zdaniem posła, na przyszłość nie należy robić z pojedynczych sytuacji
dotyczących ludzi, którzy próbują odzyskać dawną utraconą własność, wielkiego
narodowego halo, jakby się nagle miał się zawalić porządek społeczny w Polsce.
Zdaniem Krolla, nadszedł czas, aby włączyć środowiska wypędzonych do procesu
naprawy wzajemnych niemiecko-polskich stosunków.
Jan Grot

[szwager_z_laband]

Sytuacja bez wyjścia?
(2005-12-01)
W Kamieniu Śląskim o roszczeniach majątkowych

Kto sieje wiatr, ten zbiera burzę – stwierdził prof. Jerzy Sawczuk w referacie
otwierającym dyskusję o roszczeniach majątkowych Niemców i Polaków. Co się
odwlecze, to nie uciecze – odparował Bruno Kosak z mniejszości. Na szczęście
konferencja w Kamieniu Śląskim, poświęcona kwestii roszczeń, nie skończyła się
na przerzucaniu przysłowiami.
Niestety, i tym razem zabrakło konkretów. Zdaniem prof. Jerzego Sawczuka
kwestia niemieckich roszczeń majątkowych nie załatwi się sama. – Ale na razie
mamy pat polityczny i prawny – podkreślił. Podobnego zdania był również Gerhard
Bartodziej (Dom Współpracy Polsko-Niemieckiej), który stwierdził, że ani po
polskiej, ani po niemieckiej stronie nie ma woli rozwiązania tego problemu i
żadne formalnoprawne działania nic tu nie pomogą. Bartodziej powiedział, że
wyciąganie kwot z jednej strony spotka się z tym samym po drugiej stronie. –
Boli mnie to wyciąganie kwot i liczenie – dodał.
Zupełnie inny punkt widzenia zaprezentował berliński adwokat Stefan Hambura. –
Dobrze się stało, że Polska zaczęła liczyć swoje straty, bo to zrobiło potworne
wrażenie w Niemczech. Zdaniem Hambury wzajemne przeciwstawianie roszczeń
doprowadzi do tego, że Niemcy wyjdą na tym z rachunkiem ujemnym. Wszyscy
dyskutanci byli zgodni co do tego, że jeżeli kwestia roszczeń majątkowych nie
zostanie załatwiona w najbliższym czasie, to na pewno wróci za kilka lat.
A. Hurek

[ballest]

Najlepi ale zarabia na ty Hambura, bo tyn obojetnie co policzy, zawsze je
richtig, a Poloki mu za to placom!

[szwager_z_laband]

Śląskie szpitale nie chcą leczyć chorych z Zachodu










Judyta Watoła 29-11-2005 , ostatnia aktualizacja 29-11-2005 21:13

Wbrew zapowiedziom pacjenci z bogatych krajów zachodniej Europy nie podreperują
budżetu śląskich szpitali. Powód: nie opłaca się ich przyjmować

Na napływ pacjentów z krajów Unii Europejskiej liczył dyrektor niejednego
szpitala. Im bardziej renomowana placówka, tym większym strumieniem miały do
niej płynąć pieniądze z zachodnich kas chorych. Optymiści obliczali, jaki
nowoczesny sprzęt uda się kupić dzięki leczeniu bogatych Europejczyków.
Niektórzy przygotowywali już specjalne oferty dla zachodnich pacjentów.

Okazuje się jednak, że zyskały tylko uzdrowiska, które mogą leczyć na
komercyjnych warunkach i według takich właśnie stawek. Pozostałych czekał zimny
prysznic.

- Przyjmowanie chorych z Unii w ogóle się nie opłaca. Za ich leczenie zachodnie
kasy chorych płacą nam według stawek Narodowego Funduszu Zdrowia, a te są
bardzo niskie - mówi Wojciech Olszówka, dyrektor Górnośląskiego Centrum
Medycznego w Katowicach Ochojcu.

W GCM traktuje się więc pacjentów z krajów zachodniej Europy tak jak polskich w
Niemczech, we Francji czy w Anglii: przyjmuje się ich tylko w sytuacjach nagłej
choroby. Nie ma mowy o przyjmowaniu na planowe leczenie. W GCM powstała nawet w
tej sprawie specjalna instrukcja, do której muszą się stosować lekarze.

Podobnie jest w innych szpitalach. Dyrektorzy uważają, że skoro za pacjentów z
Zachodu dostają tyle samo, ile za polskich, to nie ma powodu, by przyjmować ich
na planowe leczenie bez kolejek.

Śląskie Centrum Chorób Serca w Zabrzu próbowało od zachodnich kas chorych
uzyskać więcej niż z NFZ. Bez skutku. - W tej sytuacji także przyjmujemy z
krajów Unii tylko chorych w stanach nagłych. Moglibyśmy ich też leczyć
planowano, ale skoro mamy dostać za to te same pieniądze, co za polskich
chorych, to niech też czekają w kolejkach - uważa doc. Mariusz Gąsior, zastępca
dyrektora ŚCChS.

Nawet małe prywatne szpitale, w których nie ma tłoku, obawiają się chorych z
Zachodu. - Szybko kończy nam się kontrakt i szpital stoi pusty. Wtedy
moglibyśmy operować np. obywateli Niemiec, ale boimy się. Leczenie nie będzie
się różniło, ale wymagania samych chorych prawdopodobnie tak, a tego za polskie
stawki nie można im zapewnić - zauważa Leszek Berezowski, szef Beskidzkiego
Centrum Medycznego w Bielsku-Białej.

Wiceminister zdrowia Bolesław Piecha przyznaje, że sytuacja jest trudna i nic
nie wskazuje, że cokolwiek się zmieni na korzyść szpitali: - Tu chodzi o
międzynarodowe uzgodnienia. Dochodzi się do nich latami. Jakakolwiek zmiana to
też lata negocjacji - przyznaje.

W takiej sytuacji szpitale zarabiają na pacjentach spoza Unii, np. z Ukrainy,
którzy są gotowi zapłacić za leczenie więcej niż NFZ. Nim się jednak położą na
szpitalnym łóżku, muszą przelać na konto placówki większość należnej sumy, np.
w GCM 80 proc.

[szwager_z_laband]

Na Zaolziu zrekonstruowano osadę Słowian sprzed kilkunastu wieków


Marcin Czyżewski 29-11-2005 , ostatnia aktualizacja 29-11-2005 21:08

Jeżeli chcesz się przekonać, jak kilkanaście wieków temu mieszkali Słowianie,
jak bronili się przed wrogami czy wytapiali żelazo, przyjedź do archeoparku. To
nowa atrakcja turystyczna, podobna do Biskupina, która właśnie powstała na
Zaolziu.

Powrót do przeszłości zajmie nam kilka minut. Tyle bowiem trzeba jechać
samochodem od przejścia granicznego w centrum Cieszyna do miejscowości Chotebuz-
Podobora. Tu, jak wiele wieków temu, już z daleka widać strome wzgórze
zwieńczone ostro ociosanymi palami. Badania prowadzone od blisko 30 lat przez
Pawła Kouřila, dyrektora Instytutu Archeologii w Brnie, wykazały, że tętniło tu
życie. Najpierw, między VIII a IV wiekiem przed Chrystusem, istniała tutaj
osada obronna. Później, w VIII w. n.e. na wzgórzu osiedlili się Słowianie i
mieszkali tu do XI w. Archeolodzy natrafili na ślady ich palisady, ziemianek,
miejsc kultu, znaleźli ostrogę, siekierę, fragmenty malowanej ceramiki. Było to
odkrycie na skalę europejską, dlatego muzeum w Czeskim Cieszynie postanowiło
zrekonstruować słowiańską osadę dla turystów.

Prace ruszyły w 2001 roku i zakończyły się kilkanaście dni temu. Efekt jest
imponujący. Na wzgórze wspinamy się stromymi, drewnianymi schodami i drogą
prowadzącą dnem fosy obronnej zmierzamy do drewnianego mostu. Prowadzi nas on
do imponującej bramy z wieżą, strzegącej wjazdu na akropol, czyli najważniejsze
miejsce w osadzie. Uchylamy ciężkie, dębowe wrota i jesteśmy w sercu
archeoparku. Cały teren otacza drewniana, ostro zwieńczona palisada. Po obu
stronach bramy wznoszą się imponujące, potężne drewniane fortyfikacje, wzdłuż
których możemy się poruszać po specjalnych galeryjkach. Na nich stali kiedyś
strzelcy, którzy razili z łuków atakujących nieprzyjaciół. - To wszystko
zostało wzniesione tak, jak przed wiekami. Bez użycia jednego gwoździa, betonu
czy stali. Tylko drewno i tradycyjne metody. Chodziło o to, żeby osada była w
pełni autentyczna - tłumaczy Zbyszek Ondřeka, dyrektor muzeum w Czeskim
Cieszynie.

Podobnie jest z innymi obiektami na akropolu. Stoją tu ziemianki i
półziemianki, w których mieszkała plemienna elita. Konstrukcje tak jak kiedyś
powstały z jodły, a ściany wykonano z plecionych wierzbowych gałęzi oblepionych
gliną. Dachy kryje słoma lub trzcina, sprowadzana specjalnie z okolic Dunaju na
Węgrzech. Wąziutkie drzwi z plecionej słomy wiszą na skórzanych zawiasach. W
środku drewniane legowisko i miejsce na ognisko. W tak malutkich
pomieszczeniach żyły trzy-cztery osoby. Największym obiektem jest tzw. obiekt
halowy - długa budowla, w której odbywały się narady, zgromadzenia i gdzie się
modlono.

Atrakcja archeoparku to nie tylko budowle. - W weekendy będą tu pokazy
ówczesnego życia. Specjalna grupa zaprezentuje obyczaje, stroje, wytapianie
żelaza, wypalanie ceramiki - dodaje Ondřeka.

Zainteresowanie archeoparkiem jest bardzo duże. Do muzeum już od dawna dzwoniły
m.in. polskie szkoły z pytaniem o zwiedzanie. Sezon będzie trwał od 1 kwietnia
do końca października. Na Polaków będzie czekał przewodnik mówiący po polsku.
Bilet ma kosztować ok. 30 koron (ponad 4 zł) na samo zwiedzanie i 100 koron
(ok. 14 zł) na zwiedzanie z pokazami.

Budowa kosztowała 22 mln koron, czyli ok. 3 mln zł. Część pieniędzy pochodziła
z Unii Europejskiej, reszta z funduszy centralnych, wojewódzkich i samego
muzeum.

[szwager_z_laband]

Obchody rocznicy śmierci Horsta Bienka


jk 28-11-2005 , ostatnia aktualizacja 28-11-2005 22:38

Od spotkania z Otą Filipem, czeskim pisarzem i przyjacielem Horsta Bienka,
rozpoczną się obchody 15. rocznicy śmierci największego pisarza rodem z Gliwic.
Od 30 listopada do 3 grudnia w Domu Współpracy Polsko-Niemieckiej w Gliwicach
odbywać się będą uroczystości z udziałem naukowców, publicystów i historyków

Filip i Bienek byli rówieśnikami, obaj urodzili się w 1930 roku, ale poznali
się dopiero w latach 70., gdy czeski pisarz został zmuszony przez władze
komunistyczne do wyjazdu z Czechosłowacji. Mieszkający już wtedy od kilkunastu
lat w zachodnich Niemczech Bienek pomógł mu wówczas stanąć na nogi. On też
zwrócił uwagę opinii publicznej w Bawarii na sytuację artystów i zwykłych
obywateli żyjących za "żelazną kurtyną". Pochodzący z Ostrawy Ota Filip
zabłysnął w czasie czechosłowackiej odwilży politycznej przed 1968 rokiem.
Otrzymał wtedy nagrodę miasta Ostrawy za powieść "Kawiarnia przy uliczce
prowadzącej na cmentarz", o której sam mówił, że napisał ją z nudów.

Po stłumieniu Praskiej Wiosny został skazany na 14 lat więzienia za "podżeganie
społeczeństwa socjalistycznego". Zwolniony warunkowo, zarabiał na chleb jako
monter mebli, kierowca ciężarówek oraz pracownik budowlany. W 1974 r. został
pozbawiony obywatelstwa czechosłowackiego i wyemigrował do Bawarii. Najlepsza,
zdaniem krytyków, książka Filipa to "Wniebowstąpienie Lojzka Lapaczka ze
Śląskiej Ostrawy" - tragikomiczna epopeja z życia czeskiego Śląska. Ostrawa,
podobnie jak Gliwice z czasów Horsta Bienka, była wielokulturowa, a najlepiej
widoczne było to w opisanym w książce klubie sportowym FC Śląska Ostrawa. Grali
tu obok siebie Czesi, Polacy, Niemcy i Żydzi, ale ich losy - za sprawą
dramatycznych zakrętów historii - potoczyły się odmiennie.

Spotkanie z Otą Filipem odbędzie się w Domu Współpracy Polsko-Niemieckiej przy
ul. Rybnickiej w środę o godz. 18.30.

Patronat nad obchodami uroczystości 15. rocznicy śmierci Horsta Bienka
ma "Gazeta Wyborcza".

[szwager_z_laband]

Spadkobiercy żądają zwrotu obrazów
Berlińska kancelaria prawnicza domaga się od kilku polskich muzeów zwrotu dzieł
sztuki. Zleceniodawcami są spadkobiercy byłych właścicieli prześladowanych
przez III Rzeszę
Chodzi o sześć obrazów znajdujących się obecnie w Muzeum Narodowym w Warszawie
oraz w muzeach w Wrocławiu i Krakowie. Jak twierdzi berliński adwokat Jost von
Trott zu Solz, obrazy te były własnością niemieckich Żydów. W czasach III
Rzeszy miały zostać skonfiskowane przez nazistów. Jeszcze podczas wojny trafiły
do muzeum w Breslau. Potraktowane po wojnie jako mienie poniemieckie zostały
przejęte na podstawie dekretu z 1946 roku przez państwo polskie.
Jak twierdzi adwokat, dekret ten nie przewiduje przejęcia majątków obywateli
niemieckich, którzy byli represjonowani przez reżim nazistowski. Dlatego też
powinny zostać natychmiast zwrócone prawowitym spadkobiercom. Kancelaria
otrzymała już jednak negatywną odpowiedź na żądanie zwrotu i zamierza skierować
sprawę na drogę sądową. Nasza działalność nie ma nic wspólnego z Pruskim
Powiernictwem czy jakimikolwiek innymi organizacjami niemieckich wypędzonych
podkreśla von Trott zu Solz. Jego klienci, spadkobiercy byłych właścicieli
obrazów, mają obywatelstwo amerykańskie i brytyjskie i nie mieszkają w
Niemczech.
Nie są mi znane podobnego rodzaju przypadki. Generalnie w razie przedstawienia
niezbitych dowodów, iż dzieła sztuki znajdujące się w polskich państwowych
muzeach mają swych pełnoprawnych właścicieli, dyrektorzy mogą wystąpić do
Ministerstwa Kultury z wnioskiem o skreślenie tych dzieł z inwentarza, co może
być podstawą zwrotu. Każda sprawa wymaga jednak osobnego zbadania twierdzi
dyrektor Franciszek Cemka z Ministerstwa Kultury.
Niemiecka kancelaria zarzuca jednak Polsce złą wolę w załatwianiu konkretnych
spraw. Mimo iż Polska podpisała porozumienie waszyngtońskie z 1989 roku, nie
sporządziła list dzieł sztuki, których pochodzenie może wskazywać na to, że
znalazły się w państwowych zbiorach przypadkowo lub też z naruszeniem zasad
prawnych przekonuje Jost von Trott zu Solz. Rzeczywiście, nie ma przepisów
umożliwiających wykonanie postanowień porozumienia waszyngtońskiego przyznaje
Dorota FolgaJanuszewska z Muzeum Narodowego w Warszawie.
Nikt nie jest w stanie powiedzieć, ile dzieł sztuki znajdujących się w zbiorach
polskich muzeów może być przedmiotem żądań rewindykacyjnych. Na całym świecie
tego rodzaju żądań jest coraz więcej. Sześć obrazów, których zwrotu domaga się
w imieniu swych klientów Jost von Trott zu Solz, może mieć wartość najwyżej 100
tysięcy euro. Jak twierdzi adwokat, nie chodzi o pieniądze, ale o
przestrzeganie przez Polskę zobowiązań międzynarodowych.

[szwager_z_laband]

Horst Bienek ma nową tablicę w Gliwicach


jk 01-12-2005 , ostatnia aktualizacja 01-12-2005 21:44

W czwartek w Gliwicach odsłonięta została nowa tablica upamiętniająca
pochodzącego z tego miasta Horsta Bienka. Poprzednią ukradli złomiarze

Odsłonięcie tablicy przy ulicy, która nosi od kilku lat jego imię, to
symboliczny powrót pisarza do naszego miasta - podkreślali uczestnicy
uroczystości.

Urodzony w 1930 r. Bienek wyjechał z Gliwic tuż po zakończeniu wojny, gdy jego
rodzinne miasto przestało być niemieckie. Nigdy nie miał pretensji do Polski i
Polaków, choć w PRL-u jego książki długo były zakazane. W podziemiu ukazała się
tylko "Cela", którą napisał na podstawie własnych doświadczeń z obozu w
Workucie. Gdy w latach 70. kręcono film na podstawie jego "Pierwszej polki",
władze nie zgodziły się wpuścić niemieckich filmowców do Gliwic, więc to miasto
udawała... Ostrawa. Bienek pisał z żalem: "Wszyscy jesteśmy wypędzeni.
Wypędzeni z krainy dzieciństwa w momencie, gdy wkraczamy w dorosłość". W 1988
r. udało mu się jeszcze odwiedzić Gliwice. Zrobiły na nim przygnębiające
wrażenie. Zauważył, że nie zmienił się nawet łańcuch na starym cmentarzu
żydowskim, a miasto jest ciche i senne. Uczestnicy wczorajszych spotkań
zastanawiali się, jakie wrażenie odniósłby pisarz w Gliwicach, gdyby jeszcze
żył.

Głównym punktem wczorajszych uroczystości z okazji 15. rocznicy śmierci
największego gliwickiego pisarza było wręczenie Nagrody im. Horsta Bienka. Co
roku ceremonia odbywa się w Niemczech, w których Bienek spędził ostatnich 45
lat życia. Wczoraj po raz pierwszy nagroda wręczana była w Gliwicach - w
Teatrze Muzycznym. Otrzymał ją dr Alfred Kolleritsch - literat i znawca
literatury, m.in. twórczości Martina Heideggera. Wcześniej, w Domu Współpracy
Polsko-Niemieckiej, uczniowie "Szkoły z Charakterem" (społecznego liceum)
dyskutowali o znaczeniu Bienka i jego twórczości. Przedstawili też prezentację
pt. "Gliwice przystanią dla poetów". - Bienek budował mosty porozumienia między
Polakami i Niemcami - podkreślano. Dom Współpracy wspólnie z Instytutem
Goethego w Krakowie ogłosił literacki konkurs na prozę: "Gliwice jako wspólne
polsko-niemieckie dziedzictwo kulturowe. Poszukujemy nowego Horsta Bienka". W
kinie Bajka odbyła się prezentacja trzech filmów poświęconych pisarzowi lub z
jego osobą związanych. Patronat nad uroczystościami ma "Gazeta Wyborcza". Dziś
w Domu Współpracy Polsko-Niemieckiej odbędzie się kolejna dyskusja poświęcona
Bienkowi, a potem wycieczka wzdłuż miejsc, z którymi był związany.
miasta.gazeta.pl/katowice/1,35019,3043951.html

[szwager_z_laband]

Muzeum Czynu Powstańczego na Górze św. Anny

Muzeum Czynu Powstańczego na Górze św. Anny ma uzyskać inną, nową jakość.
Przede wszystkim ma być instytucją ponadregionalną. Już nie będzie patosu, ma
być europejsko i w tonie pojednawczym. Przedstawiciele mniejszości niemieckiej
obawiają się, że ekspozycja może być jednostronna.

Ma zostać powołana rada muzeum z przedstawicieli województw opolskiego i
śląskiego. Nie wiadomo jeszcze, kto wejdzie w jej skład. Na razie są
dyskutowane kandydatury. Przedstawiciele w Urzędzie Marszałkowskim Województwa
Śląskiego są zainteresowani współpracą w promowaniu tego przedsięwzięcia.
– Ciekawe, czy ktoś z mniejszości niemieckiej znajdzie się w składzie tej rady.
Nie możemy znosić jednostronnego prezentowania historii – zaznacza Bruno Kosak.
– W poprzedniej kadencji powstała koncepcja, która miała pokazać tragedię
pogranicza, nie tylko heroizm strony polskiej. Mam nadzieję, że to zostanie
pokazane na wystawie – uważa Ryszard Galla, poseł RP.
Z kolei burmistrz Leśnicy, Hubert Kurzał, na którego terenie znajduje się
muzeum, twierdzi, że nic nie wie na temat zmian. – Jeżeli tak jest, to należy
się cieszyć. Swoją drogą ciekawe, jak teraz zostaną pokazane powstania – mówi
burmistrz.

Wizja profesora Lisa

Obok istniejącej już wystawy stałej przygotowywana jest „diorama” – seans,
który będzie prezentowany na zakończenie stałej wystawy, połączony z wizją i
muzyką.
Scenariusz seansu przygotowany jest przez prof. Michała Lisa i kustosza Muzeum
Śląska Opolskiego Urszulę Zajączkowską. Według tego scenariusza i koncepcji
artystycznej przygotowanej przez Marka Mikulskiego, podczas seansu widzowie
poznają dzieje Śląska od zakończenia walk o Górny Śląsk (pierwsze kadry –
pobojowiska po bitwie) aż do dziś, do pokojowej współpracy na arenie
europejskiej oraz współpracy w Europie regionów.
Diorama będzie prezentowana w rotundzie, która została odremontowana. Natomiast
w łączniku wiodącym do tej rotundy będą prezentowane fotogramy przedstawiające
Masyw Chełmski (np. pałace w Żyrowie i Kamieniu Śląskim, ale także ciekawostki
przyrodnicze).
Według Krystyny Lenart-Juszczewskiej z Muzeum Śląska Opolskiego, koszty
ekspozycji (dioramy) nie są wysokie, w porównaniu z innymi tego typu
ekspozycjami. – Będziemy to finansować sami, bez udziału województwa śląskiego

Kobieta ma łączyć

Motywem łączącym, spajającym wszystkie historyczne wydarzenia na Śląsku będzie
kobieta śląska – ta, która wysyłała synów i braci do walki, potem ich
pielęgnowała, cały czas będąc ostoją dla mieszkańców tych ziem. Kobieta
(„uniwersalna”, nie ma znaczenia jej narodowość) jest symbolem odbudowującego
się życia – informuje dyrektor Muzeum Śląska Opolskiego Krystyna Lenart-
Juszczewska.
– Będzie to zupełnie inna ekspozycja niż dotychczasowa – główny ciężar ma
zostać położony na tragiczne doświadczenia historyczne tego regionu. Bez
niepotrzebnej patetyczności, ale ze wskazaniem na wagę doświadczeń
historycznych i dla dobra współpracy.
Dyrektor informuje, że obecnie stała ekspozycja zawiera więcej materiałów
niemieckojęzycznych. Dodaje jednak, że muzeum obrazuje polski punkt widzenia. –
Jesteśmy przecież w Polsce, a nie w Niemczech. Twierdzi również, że wystawa ma
mieć przede wszystkim wydźwięk historyczny. – Nie może już być współczesnym
orężem. Chcemy odejść od walki w stronę budowy Europy.

Andrzej Czok

[szwager_z_laband]

Planetarium ma już 50 lat
Planetarium Śląskie, znajdujące się w chorzowskim Parku Kultury i Wypoczynku,
jedyne takie miejsce w Polsce, ma już 50 lat. Przez ten czas odwiedziło je
ponad 10 milionów gości.

Planetarium Śląskie to prawie 23 metrowa kopuła stanowiąca ekran i szczególny
projektor, dzięki któremu wyświetlany jest obraz nieba. Składa się na niego
ponad 120 soczewek, które połączone wspólnym mechanizmem na zasadzie rzutnika
wyświetlają obraz nieba.

Dyrektor Planetarium Jacek Szczepanik zaznacza, że można dzięki niemu zobaczyć
niebo, takie jak widziane w dowolnym miejscu na ziemi, w dowolnym czasie.
Urządzenie pochodzi z lat 20 i jest najstarszym tego typu urządzeniem w
Europie.

Planetarium Śląskie to jednak przede wszystkim instytucja propagująca wiedzę
astronomiczną. Na seanse poświęcone poszczególnym zagadnieniom przychodzą nie
tylko odwiedzający park goście, ale także uczniowie, dla których Planetarium
przygotowuje lekcje.

W skład instytucji wchodzą także: obserwatorium sejsmologiczne, stacja
klimatologiczna i obserwatorium astronomiczne.

[szwager_z_laband]

78 mężczyzn z 45 parafii diecezji opolskiej zostało w niedzielę wyświęconych
przez arcybiskupa Alfonsa Nossola na nadzwyczajnych świeckich szafarzy Komunii
Świętej. Ponad 30 pochodzi z parafii, w których świeccy szafarze do tej pory
komunii nie rozdawali



Świeccy szafarze rozdają komunię od piętnastu lat. Jednak w wielu parafiach do
tej pory ich nie było. Teraz ma się to zmienić, gdyż zgodnie z zaleceniami
pierwszego synodu diecezji opolskiej, zakończonego w kwietniu, w każdej parafii
powinien być co najmniej jeden świecki szafarz. - Może nim być mężczyzna od 25.
do 65. roku życia, komunikatywny, o nienagannej postawie moralnej i dobrym
zdrowiu - mówi ks. Rudolf Pierskała.

Wczorajszy obrzęd w katedrze, w którym szafarze najpierw odpowiadali na pytania
arcybiskupa, potem otrzymali od niego błogosławieństwo i odebrali specjalne
certyfikaty, poprzedził kurs w Diecezjalnym Ośrodku Formacyjnym. Przez cztery
kolejne niedziele szafarzy uczono wprowadzonego dopiero w tym roku w diecezji
opolskiej rozdawania komunii na rękę.

- Rok temu zostanie szafarzem zaproponował mi proboszcz. Musiałem ją
przemyśleć, ale się zdecydowałem. Traktuję to jako służbę i nowe wyzwanie -
powiedział nam Paweł Krawczyk z parafii św. Józefa w Szczepanowicach. - Mamy
sporo wiernych, a kapłanów tylko trzech. Odpowiedziałem na ofertę proboszcza i
potrzeby parafii - stwierdził Tomasz Chyra z parafii św. Karola Boromeusza na
Chabrach.

- Jestem chrześcijaninem i dlatego podjąłem tę służbę. To spory zaszczyt -
uzasadnił przyjęcie oferty proboszcza Krystian Ebisch z parafii św. Michała na
Półwsi. - Myślę, że z rozdawaniem komunii na rękę nie będę miał problemu.
Jestem po kursie, poza tym wystarczy po prostu popatrzeć, który wierny chce,
aby podać mu komunię do ręki, a który do ust - dodał Paweł Krawczyk.

Synod postanowił:

- o podawaniu komunii do ręki

- o tym, że świeccy szafarze Komunii Świętej powinni być w każdej parafii

- o tym, że do I Komunii Świętej dzieci będą przystępować rok później niż do
tej pory, czyli w III klasie szkoły podstawowej

- decyzję o udzielaniu komunii pod dwoma postaciami będzie mógł podejmować
proboszcz

- księża będą mogli przechodzić na emeryturę w wieku 70 lat (do tej pory 75)

- rada parafialna powinna liczyć maksymalnie 20 osób (do tej pory 30)

[szwager_z_laband]

Arcybiskup Alfons Nossol zaprasza papieża Benedykta XVI


wab 04-12-2005 , ostatnia aktualizacja 04-12-2005 18:29

Podczas zakończonej w sobotę wizyty w Watykanie arcybiskup Alfons Nossol
zaprosił papieża Benedykta XVI do odwiedzenia podczas przyszłorocznej wizyty w
Polsce Kamienia Śląskiego. - Wręcz błagałem o to Ojca Świętego - opowiada abp
Nossol.

- Przekonywałem, że od Częstochowy, którą zamierza odwiedzić, dzieli to miejsce
zaledwie 95 kilometrów. Powiedziałem mu, że jest to rodzinne miejsce św. Jacka -
pierwszego dominikanina na północ od Alp. Ponieważ jest on też patronem
metropolii górnośląskiej, byłoby to spotkanie z wiernymi z całej metropolii,
szczególnie z młodzieżą. Benedykt XVI nie odpowiedział "nie", ale stwierdził,
że musi to być ustalone przez Konferencję Episkopatu Polski. Stwierdził jednak,
że jeśli do Kamienia Śląskiego przyjedzie, to powtórzy nieszpory, jakie w 1983
roku na Górze św. Anny odprawił Jan Paweł II - mówi arcybiskup.

Przy okazji wizyty abp Alfons Nossol odwiedził też watykańską kongregację ds.
kanonizacyjnych, która podczas jego wizyty rozpatrywała kwestię cudu dokonanego
za wstawiennictwem założycielki nyskich elżbietanek siostry Marii Merkert. -
Cud został uznany, komisja stwierdziła, że z wyłącznie medycznego punktu
widzenia nie da się go wyjaśnić. Musimy jednak uściślić, czy do uzdrowienia
doszło wyłącznie za wstawiennictwem Marii Merkert, czy też może innych
błogosławionych czy świętych. Jeśli to uściślimy, to być może do beatyfikacji
dojdzie już w przyszłym roku, gdyż tej sprawie priorytetowy charakter nadał sam
Ojciec Święty - stwierdził opolski ordynariusz.

[szwager_z_laband]

Rozmowa z abpem Alfonsem Nossolem


Rozmawiał Waldemar Bryś 04-12-2005 , ostatnia aktualizacja 04-12-2005 18:28



Waldemar Bryś: W niedzielę wrócił Ksiądz z Watykanu wraz z dwoma biskupami
pomocniczymi. Czego dotyczyły rozmowy z papieżem Benedyktem XVI?

Ks. abp Alfons Nossol: Z papieżem spotkaliśmy się trzykrotnie. Nasza prywatna
rozmowa trwała aż 22 minuty zamiast zaplanowanych dziesięciu. Było w niej dużo
wspomnień z naszych spotkań z lat poprzednich, dotyczących między innymi Jego
wizyt na Opolszczyźnie i Śląsku. Rozmawialiśmy po niemiecku.

Czy Ojca Świętego szczególnie interesowały jakieś sprawy?

- Tak, pytał przede wszystkim o kwestię bezrobocia oraz kształcenie młodych
ludzi. Dopytywał się o uniwersytet, o to, ile kształci się na nim osób, jak
przedstawia się obecnie kadra, wspominał osoby, z którymi spotkał się przed
pięcioma laty. Zapytał mnie też o moją osobistą bolączkę. Wyznałem, że są to
wyjazdy młodych ludzi do pracy na Zachodzie i to, że nie inwestują w siebie.

Przekazał też Ksiądz papieżowi dokumenty pierwszego synodu diecezji. Czy coś
zwróciło w nich szczególną uwagę Benedykta XVI?

- Tak, dopytywał się o kwestię udziału świeckich w życiu Kościoła,
duszpasterstwa mniejszości, życia parafialnego. Obiecywał, że jak tylko
dostanie kompletne tłumaczenie, to się z nim dokładnie zapozna.

Wspominał Ksiądz o tym, że spotkanie miało serdeczny i nie do końca oficjalny
charakter. Czy zawiózł Ksiądz Arcybiskup może jakieś prezenty papieżowi?

- Tak, dostał ode mnie paczuszkę pierniczków świątecznych. Podobne ofiarowałem
mu pięć lat temu. Pytał, czy są takie same, i po zapewnieniu, że tak, bardzo
się ucieszył, bo, jak twierdził, ogromnie mu smakowały. Prosił też o
pozdrowienie sióstr zakonnych, które je wypiekają.

[szwager_z_laband]

6 XII odboua sie kolejno rozprawa w sprawie rejestracji Zwionzku Ludnosci
Narodowosci Slonskyj,kero trwaua prawie 2 godziny.
Sond postanowiou zobowionzac Komitet Zauozycielski do rozwazenia rozszerzenia
nazwy. Nastympny termin rozprawy wyznaczono na 9.12.05 (piontek) godz. 12.00. Z
tego powodu 8.12.05 (czwartek) o godz. 18.00 w Zajezdzie Batory odbouo sie
zebranie ZLNS.

[szwager_z_laband]

Opole piernikiem stało


Dorota Wodecka-Lasota 02-12-2005 , ostatnia aktualizacja 01-12-2005 19:54

W ręce opolskich muzealników trafił niepodważalny dowód, że w naszym mieście
przed wiekami wypiekano pierniki! Zaproponowaliśmy naszym włodarzom, by zrobić
użytek z historycznego dowodu, odnowić tradycję i wypromować piernik opolski.
Ratusz odpowiada, że rozpisze wśród cukierników konkurs, który zostanie
rozstrzygnięty podczas Dni Opola

Dotąd nie było żadnego materialnego śladu, że w dawnych czasach w Opolu
wypiekano pierniki. Tymczasem niedawno kolekcjoner ze Śląska zaproponował
wawelskiemu muzeum sprzedaż srebrnej zawieszki cechowej z 1636 r., która, jak
sądził, została ufundowana przez pomocnika kucharza. Pracownia złotnicza na
Wawelu sprawdziła, że nie jest to falsyfikat, i rekomendowała jako rzecz wartą
zakupu. - Jednak ich zbiory nie są powiększane o zabytki ze Śląska, więc
zwrócił się do nas - mówi Urszula Zajączkowska, szefowa działu historycznego w
Muzeum Śląska Opolskiego.

Na podstawie źródeł historycznych uznała, że to nie może być zawieszka cechu
kucharzy, bo takiego w Opolu nie było. Przestudiowała treść zabytku o
rozmiarach 14 cm na 7,5 cm, na którym z jednej strony wygrawerowano boginię
Fortunę, uosabiającą szczęście i pomyślność, a z drugiej napis: "IEREMIAS
SCHOLTZ KUCHLER KNECHT VON OPPELN 1636 7 May".

- Jej fundatorem był czeladnik piernikarski Jeremiasz Scholtz, najpewniej przy
okazji wyzwolenia się na mistrza. Oznacza to, że nie tylko Toruń piernikami
stał, ale i my mieliśmy swojego mistrza - promienieje Zajączkowska.

W dokumentach historycznych doszukała się też informacji, że już w końcu XVI w.
był w Opolu jeden piernikarz, w wieku XVII było ich dwóch, a w 1721 zanotowano
trzech. Ich godłem był ul z rojem pszczół lub piernik. Płacili do kasy
miejskiej 12 groszy.

Jeremiasz - zdaniem Zajączkowskiej - musiał pochodzić z bogatego rodu, nie
każdego bowiem stać było na naukę u rzemieślnika, a tym bardziej u tak
uprzywilejowanego, jakim był piernikarz. Już w 1592 roku cesarz Rudolf dał
piernikarzom przywilej wyłączności na wypiek ciast z miodem, którego nie mogli
używać piekarze.

Nazwisko Scholtz jest w historii Opola znane. - Z pewnością Jeremiasz był synem
bogatego mieszczanina, a może nawet starosty na zamku opolskim, Daniela
Scholtza, który funkcję te pełnił w 1637 roku. W kaplicy św. Anny w kościele
Franciszkanów znajduje się płyta epitafijna jego dwóch córek - Katarzyny i
Urszuli, zmarłych w 1630 roku. Być może były to siostry piernikarza. Nazwisko
Scholtz pojawia się też w XIX w. - Jan i Karol byli dzierżawcami Piwnicy
Ratuszowej - opowiada muzealniczka.

Ratusz - ogłaszamy konkurs

Zaproponowaliśmy ratuszowi, by wspólnie wypromować opolski piernik. Prezydent
Ryszard Zembaczyński przystał na to. - Spodobała mu się ta idea. Ogłosimy u
opolskich piekarzy i cukierników konkurs na historyczny piernik. Rozstrzygniemy
go na Dni Opola i wtedy też w Rynku na stołach pojawią się do degustacji
pierniki wypieczone przez opolskie gospodynie - zapowiada Sławomir Brzeziński,
asystent prezydentów.

- Dlaczego mamy nie skorzystać z możliwości, jaką daje historia, i nie odnowić
tradycji? - pyta retorycznie Bożena Kulesza-Knapik, naczelnik Wydziału
Promocji, która zapowiada, że z tej okazji dobrze byłoby wydać publikację na
ten temat. Ponieważ w minionym roku Urząd Miasta wspólnie z "Gazetą" wydał na
Dni Opola "Legendę o świętym Wojciechu", napisaną przez Zajączkowską, to na
kolejne Dni mogłaby powstać książeczka poświęcona opolskim piernikom.

- Dlaczego nie? Nie ma żadnego problemu - zapewnia Zajączkowska, a Kulesza-
Knapik zapowiada, że zarezerwuje w budżecie wydziału pieniądze na wydawnictwo.

"Gazeta" z kolei zapowiada, że ogłosi konkurs na nazwę zwycięskiego wypieku.

Cukiernicy - mamy co wystawić

Opolscy cukiernicy zainteresowali się konkursem na opolskiego piernika. - To
jeden z naszych produktów firmowych wyrabiany od lat, oczywiście na miodzie.
Nasz przepis jest jeszcze przedwojenny, ale nie opolski - powiedziała Irena
Malik, której najbardziej znana cukiernia mieści się przy ul. Grunwaldzkiej.

Maria Bursy, właścicielka zakładów na Gorzołki i na ZWM, zapewnia, że miałaby
co wystawić do konkursu. - Bo przecież pierniki różnego rodzaju wyrabiamy od
lat. Nasze mają specyficzny smak, gdyż opierają się na oryginalnej recepturze.
Wystawienie konkretnego do konkursu wymaga namysłu - mówi.

- Pieczemy doskonały piernik z bakaliami, więc mielibyśmy z czym wystartować.
Skoro miałoby to promować cukiernie i Opole, to chętnie weźmiemy udział - mówi
Irena Węcławowicz, która wraz z Henrykiem Moczią prowadzą cukiernię na pl.
Sebastiana

[szwager_z_laband]

Nowe Muzeum Śląskie powstanie koło Spodka


Józef Krzyk 07-12-2005 , ostatnia aktualizacja 07-12-2005 21:24

Kilkaset metrów od Spodka w ciągu pięciu lat ma zostać zbudowane
najnowocześniejsze muzeum w Polsce. To już trzecie podejście do wzniesienia
takiej placówki w Katowicach.

Do budowy nowej siedziby Muzeum Śląskiego podchodzono już trzy razy. Pierwsza
próba - prawie udana - była jeszcze w latach 30. Naprzeciwko Urzędu
Wojewódzkiego stanął wtedy siedmiokondygnacyjny, najnowocześniejszy wówczas
budynek w Polsce. Była w nim klimatyzacja, a specjalny system filtrów chronił
powietrze w środku przed zanieczyszczeniami, które mogły zaszkodzić zbiorom.
Architekt oprócz ekspozycji zaplanował również: sale audiowizualne, kawiarnię,
bibliotekę, bufet, pomieszczenia administracyjne i konserwatorskie.
Prezentowanie zbiorów miały ułatwić ruchome ścianki, a komunikację między
piętrami - dwie windy i ruchome schody z wmontowaną fotokomórką. Uroczyste
otwarcie zaplanowano na październik 1939 roku. Miesiąc wcześniej wybuchła
wojna. Wkrótce po wkroczeniu do Katowic hitlerowcy kazali budynek rozebrać.
Dzisiaj stoi na tym miejscu wybudowany w stylu socrealizmu gmach związków
zawodowych, który już niebawem ma być zaadaptowany na Urząd Marszałkowski.
Druga próba budowy, kilkanaście lat temu, skończyła się wmurowaniem kamienia
węgielnego na parceli u zbiegu ulic Ceglanej i Kościuszki w Katowicach. Nikt
nie wiedział, skąd wziąć pieniądze na resztę inwestycji. Pięć lat temu pomysł
obiecał poprzeć prezydent Aleksander Kwaśniewski. Budowa miała być częściowo
sfinansowana przez państwo niemieckie - w ramach symbolicznego odszkodowania za
zburzony przez hitlerowców poprzedni gmach. Lech Szaraniec, dyrektor Muzeum
Śląskiego, ma nadzieję, że tym razem przedsięwzięcie zakończy się powodzeniem.
Akt erekcyjny pod budowę Muzeum Śląskiego wmurowali wczoraj przedstawiciele
władz miasta i województwa, a poświęcenia dokonał metropolita katowicki abp
Damian Zimoń. Siedmiohektarowy teren, na którym ma powstać muzeum, do niedawna
był własnością Katowickiego Holdingu Węglowego. Po zlikwidowanej kopalni
Katowice pozostały jeszcze niektóre zabudowania, m.in. szyb Bartosz. Nie będą
wyburzane, ale wykorzystane do nowych celów. Zaprezentowany wczoraj projekt
architektów z gliwickiego biura P.A. Nova przewiduje, że centralnym miejscem
Muzeum będzie duży plac, a dominującym akcentem przestrzennym - niemal 80-
metrowa "Wieża Śląska". Na wieży ma być aż pięć podestów widokowych. Autorzy
koncepcji chcą też, aby z Muzeum można było zejść do chodnika zlikwidowanej
kopalni.

Przyszły rok ma być poświęcony na sporządzenie dokumentacji budowlanej. Na jej
podstawie władze województwa wystąpią do Unii Europejskiej o sfinansowanie
inwestycji. Unia nie daje pieniędzy na budowę placówek muzealnych, ale Polacy
zamierzają wystąpić o pieniądze na restrukturyzację terenów pokopalnianych.
Właśnie dlatego muzeum ma być zbudowane na terenie po Katowicach, a nie na
wybranej już kiedyś parceli, którą placówce podarowały władze miasta. W tej
chwili muzeum mieści się w budynku po dawnym hotelu przy alei Korfantego.
Zajęty jest tu każdy metr i od dawna brakuje miejsca na eksponowanie zbiorów, a
katowicka placówka posiada m.in. obrazy malarzy polskich XIX i XX wieku i cenne
kolekcje plakatu.

[szwager_z_laband]

Sukces Politechniki Opolskiej


Beata Łabutin 07-12-2005 , ostatnia aktualizacja 06-12-2005 17:05

Prawo do doktoryzowania na Wydziale Elektrotechniki i Automatyki otrzymała we
wtorek Politechnika Opolska. Oznacza to, że jest od tej chwili tzw. uczelnią
autonomiczną - może bez zgody Ministerstwa Edukacji powoływać nowe wydziały i
kierunki



- To zupełnie kluczowa dla nas decyzja - cieszy się prof. Jerzy Skubis, rektor
PO. - O status uczelni autonomicznej staraliśmy się dwanaście lat i wreszcie
dzięki cierpliwej pracy udało się. Spełniliśmy ostatnie kryterium - uzyskaliśmy
czwarte prawo do doktoryzowania [inne ważne kryterium to np. posiadanie
odpowiedniej liczby profesorów tytularnych - red.]. To uprawnienie ma dla nas
wielkie znaczenie także z powodu nowej ustawy o szkolnictwie wyższym, która
mówi, że aby zachować nazwę "politechnika", musimy do 2010 roku posiadać
uprawnienia do doktoryzowania na sześciu kierunkach. Cztery już mamy, a lada
dzień wystąpimy o piąte - na Wydziale Mechanicznym - zapowiada prof. Skubis.

Podkreśla, że nowy status uczelni pozwoli na jej szybszy i bardziej
wszechstronny rozwój. Będzie można promować więcej doktorów, otwierać nowe
kierunki bez konieczności zabiegania o akceptację ze strony MEN. - Będziemy
mogli także pisać nowy statut bez przedstawiania go do zaaprobowania przez
ministerstwo - mówi prof. Skubis.

Podkreśla, że teraz Politechnika Opolska należy do elity polskich uczelni. - Na
430 państwowych uczelni w kraju tylko niewiele ponad sto to uczelnie
akademickie, a jedynie połowa z nich posiada status uczelni autonomicznych -
mówi z dumą.

PO jest więc drugą uczelnią w Opolu posiadającą autonomię; od pięciu lat ma ją
także Uniwersytet Opolski.