Ernst Friedrich Zwirner

[hanys_hans]

Je zech ciekawy czy zno sam kery tego chopa ze Jakobawalde / Kotlarnia
Napewno Ramon noom sam tysz co ciekawego dociepnie o nim?!?!?
A jak niy to go napewno zainteresuje tyn wielki s´loonski budowniczy
(Dmbaumeisterdes Kölner Domes)

Ernst Friedrich Zwirner - Baumeister und Architekt

Geboren am 28.Februar 1802 in Jakobawalde jetzt Kotlarnia im damaligen Kreis
Cosel, als Sohn eines evangelischen Hütteninspektors. Von 1816 - 1818 ging er
in Brieg ins Gymnasium. Danach bis 1821 in die Bauschule in Breslau. Von
dieser Zeit bis zum Jahre 1828 in die königliche Bauakademie und Universität
in Berlin. Dort wurde sein Talent von Karl Friedrich Schinkel, dem späteren
Direktor der preußischen Oberbaudirektion, entdeckt. Letztgenannter Direktor
nahm ihn in die Oberbaudirektion auf. Sein erster Bauauftrag war das
Rathaus von Kolberg. Im Jahre 1833 wurde ihm der Auftrag zum Weiterbau des
Kölner Domes übergeben, der unter seiner Leitung in eine neue Ära trat. Einen
besonderen Verdienst erwarb er sich durch die Organisation der Bauhütte des
Doms, aus der viele tüchtige mit den Grundsätzen der Gotik innig vertraute
Bauleute hervorgingen. Außerdem baute er die St. Apollinaris - Kirche in
Remagen, das Schloss des Grafen von Fürstenberg in Herdringen (1844-1852).
Kirchen in Mulheim und Eberfeld, ein weiteres Schloss in Moyland bei Cleves
(am Rhein), das Landwirtschaftliche Institut in Bonn. Zu seinen letzten
Arbeiten gehörte die Synagoge in Köln. 1848 wurde er zum Geheimen
Regierungs- und Baurat sowie zum Vorstand der Bauverwaltung für den
Regierungsbezirk Köln ernannt. Er ward als Spezialist der Neogotik besonders
geschätzt, doch fast ebenso gut kannte er sich im romanischen und sogar
mauretanischen Stil aus. Seine architektonischen Leistungen fanden in
zahlreichen Auszeichnungen seiner Person einen Widerhall. Unter anderen
erhielt er: den preußischen Order des Roten Adlers,der Klasse IV und III. Das
bayerische Kreuz der St. Michael Ritter, den päpstlichen Plus Order. Das
Großbrütahnische Institut der Architekten ernannte ihn zum Ehrenmitglied, er
war Mitglied des Bundes der Archäologen von Ulm und der Wissenschaftlichen
Kommission des Germanischen Museums in Nürnberg. Sein Tod am 22. September
1861 in Köln, beendete ein erfolgreiches Leben unseres Landsmannes Ernst
Friedrich Zwirner, das in dem uns benachbarten Jakobswalde/Kotlarnia,
von dem uns etwa 10 km Weg durch den Baracher Wald trennt, seinen Anfang nahm.
Den Weiterbau und die Vollendung des Kölner Domes, entsprechend der von Ernst
Friedrich Zwirner hergestellten Plänen vollzog sein Bauschüler, R. Voigtel.
Die feierliche Eröffnung des Domes fand am l S.Oktober 1880 statt. 632 Jahre
nach der ersten Grundsteinlegung.

[meg_s]

a nie ma tam gdzieś w której hucie ojciec był inspektorem ? - choć bliżej
pewnie Mała Panew niż Gliwice :(

[hanys_hans]

meg_s napisała:

> a nie ma tam gdzieś w której hucie ojciec był inspektorem ? - choć bliżej
> pewnie Mała Panew niż Gliwice :(

Jutro doom jedyn artykul - Leben im Dienst der "heilige Sache" z "Kirchenzeitung
Köln 8/2002. Mono tam co znejdziesz?

pyrsk_hanys_hans

[olandi1]

Schloss in Moyland bei Cleves
(am Rhein)

To jest 5 km ody mie, Fajno budowla worto zwiedzynio z piyknym parkiym

[olandi1]

Dotyczy Schloss Moyland

Das in seinen Ursprüngen mittelalterliche Wasserschloss wurde im ausgehenden
17. Jahrhundert im barocken Stil verändert und erweitert. 1740, als es im
Besitz der preußischen Krone war, trafen sich dort Friedrich der Große und
Voltaire zum ersten Mal. Neuer Schlossherr wurde 1766 die Familie von
Steengracht, die auch den Umbau ab 1854 veranlasste. Kein Geringerer als der
Kölner Dombaumeister Ernst Friedrich Zwirner gestaltete das Schloss im
neugotischen Stil. Bis 1945 diente Schloss Moyland der Familie von Steengracht
als ständiger Wohnsitz und war beliebtes Ausflugsziel für Reisende am
Niederrhein. Nach jahrzehntelangem Verfall begann man 1987 mit ersten
Restaurierungen bis schließlich 10 Jahre später das Museum eröffnet wurde.

A jak kieregoś interesuje, to sam je link do tego zomka
www.moyland.de/pages/home/

[ramon6]

Je mi gajnba! Nazwisko je mi znane, ale ze uon ze Kotlarni pochodzio to je
piyrsze co slysza.

[hanys_hans]

Dokoon´czynie tego artykulu ze Unser Rauden Nr. 55/2004

Kurzgeschichte des Dombaues

15.08.1248-der Grundstein für den Neubau des Kölner Domes an Stelle des 814
begonnnen karolingischen Baus, wird gelegt.
27.02 1322- Der Chor wird geweiht.
1325-1380 - Die südlichen Seitenschiffe werden 14m hoch gezogen.
1410- das zweite Geschoss des Südturms wird vollendet.
1448/49- Die Glocken erhalten ihren Platz.
1508-/09 —Das Langhaus erreicht 13m Hohe; alle Gebäudeteile werden überdacht;
die Bauarbeiten werden eingestellt.
1841-Der Central-Dombauverein wird gegründet.
4.9.1842-Grundsteinlegung für den Weiterbau.
1846- Eine Dombaulotterie wird gegründet.
1869- Nord-und Südturm sind gleich hoch,der mittelalterliche Kran wird abgebaut.
15.10.1880:der Kölner Dom ist vollendet. Zusammen mit dem 1841 gegründeten
Dom-Bauverein schuf der preußische König Friedrich Wilhelm der IV. die
finanzielle Grundlage für den Weiterbau, nach dem im Jahre 1509 die
Bauarbeiten eingestellt waren. Das glanzvolle Fest der Einweihung mit einem
Umzug in der Stadt wurde in Anwesenheit des Kaisers Wilhelm des I. gefeiert und
bewies damit die Bedeutung des Domes auch als Nationaldenkmal.

[ramon6]

Mozno jusz kerys s wous w tyj budowli bou, abo pszed niom stou - na kouzdego
robi jakes wrazynie. Przed pouroma miesoncami miouech te szczynscie uslyszec
tyn nojwiynkszy dzwon katedra, takzwany "Dicker Püter". Choc zech stou jakejs
500 m uod katedry to odczuwou zej kazde jego udezynie. Ludzie naokouo stanyli i
przysluchywali sie tymu dzwonowi. Jak wtojs byndzie miou okazja na Boze
Narodzynie abo na Wielkanoc byc we Köln to nych sie ta atrakcje niy przepujsci.
Tyn Dzwon dzwoni jyny we te dwa fajertagi.

[sloneczko1]

ramon6 napisał: Mozno jusz kerys s wous w tyj budowli bou, abo pszed niom stou
- na kouzdego
> robi jakes wrazynie. Przed pouroma miesoncami miouech te szczynscie uslyszec
> tyn nojwiynkszy dzwon katedra, takzwany "Dicker Püter". Choc zech stou jakejs
> 500 m uod katedry to odczuwou zej kazde jego udezynie. Ludzie naokouo stanyli i
>
> przysluchywali sie tymu dzwonowi. Jak wtojs byndzie miou okazja na Boze
> Narodzynie abo na Wielkanoc byc we Köln to nych sie ta atrakcje niy przepujsci.
> Tyn Dzwon dzwoni jyny we te dwa fajertagi.
byłach tam 2 razy we wielkanoc

[ramon6]

tosz wiysz co zech miou na myjsli:-)

[sloneczko1]

wiym,a przi tyj katedrze to czułach sie tako malusiyńko

[ramon6]

Mozno to boua ta calou intyncija tach budowli?

[sloneczko1]

moja dziołcha miyszkała przez jakiś czas w Moitzfeld to mogłach ta okolica
zwiedzić---pamiyntom jedyn most na Renie,miałach takie zdjyncie z czasu
wojny,paru żołnierzy,jakies worki i karabin na tym,i
.....................................................w Koln widziałam ten most

[broneknotgeld]

Jeronie, dyć mogby ktosik to przetuplikować na ślonski, bo po niymiecku niy
spokopia.

[hanys_hans]

Leben im Dienst der „heiligen Sache"
Vor 200 fahren wurde der Kölner Dombaumeister Ernst Friedrich Zwirner in
Oberschlesien geboren

In der Dombauverwaltung hängt im Arbeitszimmer von Dombaumeisterin Professor
Barbara Schock-Werner ein Gemälde, das einen Mann in fortgeschrittenen Jahren
zeigt. Der Blick des ernst, würdig, aber auch liebevoll und väterlich schauenden
Mannes mit den langen Koteletten verliert sich in der Feme, gerichtet auf ein
Ziel, das ihm zu erreichen nicht vergönnt war. Nicht von ungefähr schmückt
dieses Gemälde die Ideenschmiede der Dombau-meisterin, denn die in Öl gemalte
Person ist in gewisser Weise Ansporn und Vorbild für Barbara Schock-Werner, so,
wie sie es für ihre Vorgänger war und wie sie es für ihre Nachfolger sein wird:
Das Porträt zeigt Ernst Friedrich Zwirner.
„Zwirner? Tja, ahm, also,.., Tut mir leid, da muss ich passen." So oder ähnlich
dürften die Antworten der meisten Dombesucher ausfallen, fragte man sie nach
Ernst Friedrich Zwirner, dessen Geburtstag sich am 28. Februar zum 200. Mal
jährt. Nur Insidern sagt der Name des Mannes noch etwas, der als zweiter
Dombaumeister im 19. Jahrhundert den lang gehegten Wunsch, den Dom zu vollenden,
energisch aufgriff und in die Tat umsetzte. Der Mann, der entscheidenden Anteil
an der Domvollendung hat, ist weitgehend in Vergessenheit geraten. Zu sehr hat
man am Anfang des 20. Jahrhunderts die Leistung Zwirners, der im 19. Jahrhundert
als Vertreter der neugotischen Architekturrichtung weltberühmt war, verdrängt.
Mit einem Mal galt damals Neugotik als langweilig, überholt, unmodern.
Folgerichtig wurde allen Vertretern dieser Stilrichtung die öffentliche
Anerkennung entzogen. Immerhin hat die Stadt Köln eine Straße nach Zwirner
benannt und ihn bei der Erstellung des Figurenprogramms am Rathausturm
berücksichtigt.
Geboren wird Ernst Friedrich Zwirner im oberschlesichen Jakobswalde als Sohn
eines evangelischen Hütteninspektors und Polizeidistriktkommissars. Schon früh
zeigt sich die technische Begabung des Jungen: „Im Alter von zehn Jahren
schnitzte er schon in Kork Maschinen, Hammer und Triebwerke, und so erklärt
sich, wie er später auch neben dein Steinbaue so Großes und Bewunderungswürdiges
in seinen Gerüsten und dergleichen leisten konnte", schreibt ein halbes Jahr-
Wenige Jahre nach Zwirners Tod fehlten „nur“ noch di Domtünne
hundert später Johann Kreuser im Domblatt. Nach der Schulzeit besucht Zwirner in
Breslau die Bauschule, die er mit einer Prüfung als Feldmesser beendet 1823
beginnt er ein Studium an der Bauakademie in Berlin, an der der preußische
„Stararchitekt" Karl Friedrich Schinkel lehrt Zwirner, der sich sein Studium
„durch seine Hände Arbeit" finanzieren muss, erhält eine solide
wissenschaftliche und technische Ausbildung. Unbekannt ist, wann Schinkel auf
Zwirner aufmerksam wird. Nachdem Zwirner verschiedene Arbeiten zur Zufriedenheit
seiner Vorgesetzten ausgeführt und das Studium als Landbaumeister abgeschlossen
hat, erreicht ihn 1833 auf der Hochzeitsreise das Angebot, die Leitung der
Domrestaurierung in Köln zu übernehmen. Zugunsten der Arbeit in Köln verzichtet
Zwirner auf eine Anstellung als Stadtbaurat in Magdeburg. Mehrfach werden dem
hochbegabten Architekten in den nächsten Jahren gut dotierte Posten angeboten.
„Wäre mir die Dombausache nicht so heilig und wert: so würde ich schon vor
Jahren eine vortheilhafte Versetzung vorgenommen haben; es waren mir bei
Eiscnbahnbauten Offerten gemacht,

ich in wenigen Jahren das verdienen konnte, was ich vielleicht im Leben hier
nicht erlange", schreibt er 1842 in einem Brief an seinen Freund Sulpiz
Boisserée. Zwirners eigentliche Aufgabe in Köln ist die Sanierung des Domchores.
Am 14. August 1833 - es ist der Tag, der im 19. Jahrhundert als Tag der
Grundsteinlegung des Doms gefeiert wird - tritt der 31-Jährige sein Amt als
Dombau-Inspektor an. Aufbauend auf den Arbeiten seines Vorgängers Ahlert
entwickelt er in den nächsten Jahren Pläne und Kostenvoranschläge mit dem Ziel,
den Dom zu vollenden. Er organisiert die Dombauhütte neu, sorgt für eine
Qualifizierung der Steinmetze und schafft sich so im Laufe der Zeit ein für die
damalige Zeit beispielhaftes Instrument, um die gigantische Aufgabe zu
bewältigen. Es gelingt ihm, den kunstsinnigen preußischen König Friedrich
Wilhelm TV, der sich schon als junger Mann von Boisserée für die Idee der
Domvollen-, düng begeistern ließ, von der Machbarkeit des Projektes zu
überzeugen. Mit der Grundsteinlegung zum Weiterbau am 3. September 1842 erfüllt
sich für Zwirner ein Traum. Gerade 40
wartet eine Lebensaufgabe auf ihn. Bis zu seinem Tod wird er die zentrale Figur
im Weiterbau des Doms sein. In der täglichen Arbeit kann sich der
protestantische preußische Beamte auf gute Mitarbeiter in der Dom-bauhütte
stützen. Zwirner ist bei seinen Männern beliebt Im Rahmen des Möglichen bemüht
er sich um größte Sicherheit für seine Arbeiter. „Unablässig sann er auf
Verbesserung, Heizung und Lüftung der Hütten und auf Schutzmittel gegen
verderblichen Steinstaub. Es betrachteten ihn daher die Steinmetzen als Vater,
trotz seiner strengen Handhabung der Ordnung^ schreibt Kreuser 1861 im Nachruf
auf den Dombaumeister. Zwirner gründet eine Krankenkasse für die Dom-Steinmetzen
und sorgt sich um die Witwen der Verunglückten oder an den Folgen der Staublunge
verstorbenen Handwerker.
In Geldnöten
Der Baumeister hat nicht nur am Dom zum Beispiel in den von ihm entworfenen
Nord- und Süd-querhäusern seine architektonischen Spuren hinterlassen. Viele
Kirchen und öffentliche Bauwerke gehen auf den Dombaumeister zurück. Eines
seiner Hauptwerke ist die St-Apollinaris-Kirche in Remagen. Dieses Engagement
sei nicht ganz freiwillig erfolgt, heißt es in zeitgenössischen
Veröffentlichungen. Weil sein anfängliches Gehalt zu gering gewesen sei, um
jeder Sorge ledig zu sein, habe er „die Last einer zweiten Stellung als Baurath
bei der Regierung zu Köln, so wie die Stelle eines Vorsitzenden des Curatoriums
-der Gewerkschule und sonstige, dem Dombau völlig fremde Arbeiten geduldig
tragen, und andere Arbeiten übernehmen müssen, die jetzt als Denkmäler noch
lange für ihn zeugen werden", so Kreuser.
Zwirners Tod am 22. September 1861 schockt ganz Köln. „Ein längeres Leiden mit
hinzugetretener Lungenlähmung" wird als Todesursache angegeben. In einem bis
dahin in Köln nie gesehenen Trauerzug geleitet eine große Menschenmenge Zwirner
zur letzten Ruhe auf den Melaten-Friedhof. An seinem 200. Geburtstag wird seine
Nachfolgerin an seinem Grab einen Kranz niederlegen, als Zeichen, dass der
Baumeister in der Dombauhütte nicht in Vergessenheit geraten ist.

[ROBERT BOECKER] Kirchenzeitung Köln 8/2002

[staflik1]

www.kirchenzeitung-koeln.de/archiv/2002/0208/reportage2.htm

Zycie w służbie „świętej sprawy“ - przed 200 laty urodził się na Górnym
Sląsku Administrator Budowlany Katerdy, Ernst Friedrich Zwirner.


W zarządzie budowlanym katedry kolońskiej, w gabinecie Administratora
Budowlanego pani profesor Barbary Schock-Werner, wisi obraz przedstawiający
mężczyznę w zaawansowanym wieku. Spojrzenie tego poważnie, dostojnie, ale
jednocześnie serdecznie i po ojcowsku patrzącego człowieka z długimi
bokobrodami gubi się w dali, skierowane na cel, który nie było mu dane
osiągnąć. Nie przypadkowo obraz ten zdobi kuźnię pomysłów Administratora
Budowlanego Katedry, bo ta namalowana farbą olejną osoba, to w pewnym sensie
bodziec i wzór dla Barbary Schock-Werner, tak jak to było i dla jej
poprzedników, i jak będzie też dla jej następców: portert pokazuje Ernsta
Friedricha Zwirnera.

„Zwirner ? Taak, hm, a więc ..., przykro mi, ale muszę się poddać.” Tak, albo
podobnie zabrzmiałyby odpowiedzi większości gości odwiedzających katedrę,
jeśliby ich zapytać o Ernsta Friedricha Zwirnera, którego urodziny po raz 200 –
ny przypadały 28 lutego. Tylko wtajemniczonym mówi coś jeszcze to nazwisko
człowieka, który jako drugi Administrator Budowlany Katedry w XIX wieku, z
wielką energia podjął się realizacji długo żywionego pragnienia dokończenia
budowy katedry. Człowiek ten, który miał decydujący udział w dokończeniu budowy
katedry, odszedł w znacznym stopniu w zapomnienie. Zbyt mocno tłumiono na
początku XX wieku dokonania Zwirnera, który jako przedstawiciel kierunku
neogotyckiego w architekturze, w XIX wieku posiadał światową sławę. Nagle
neogotyk był uważany za nudny, przestarzały, niemodny. Konsekwkencją tego było
pozbawienie społecznego uznania wszystkich przedstawicieli tego kierunku. Mimo
wszystko miasto Kolonia / Koeln nazwała jedną z ulic imieniem Zwirnera i
uwzględniła go w programie figur na wieży ratusza*.

Ernst Friedrich Zwirner urodził się w górnośląskiej Kotlarni / Jacobswalde
jako syn ewangelickiego inspektora hutniczego i okręgowego komisarza policji.
Już wcześnie objawiły się techniczne zdolności chłopca: „W wieku 10 lat wycinał
z kory maszyny, młoty i mechanizmy napędowe, i stąd jest jasne, że później obok
budowli z kamienia potrafił dokonać tak wielkich i godnych podziwu rzeczy w
jego projektach.”, pisze pół wieku później Johann Kreuser w czasopiśmie
Domblatt.

Po okresie szkoły podstawowej uczęszcza Zwirner do szkoły budowlanej we
Wrocławiu / Breslau, którą kończy egzaminem mierniczego. W roku 1823 rozpoczyna
studia na Akademii Budowlanej we Wrocławiu / Breslau, na której wykłada słynny
pruski architekt, Karl Friederich Schinkel. Zwirner, który swoje studia
finansować musi pracą własnych rąk, otrzymuje solidne naukowe i techniczne
wykształcenie. Nie jest znane, kiedy zwrócił na niego uwagę Schinkel.

Po tym, gdy Zwirner, ku zadowoleniu swoich przełożonych, wykonywał przeróżne
prace i ukończył studia jako mistrz budownictwa lądowego, osiągnęła go w czasie
podróży poślubnej oferta objęcia kierownictwa renowacji katedry w
Kolonii /Koeln. Na korzyść pracy w Kolonii / Koeln Zwirner rezygnuje ze
stanwiska radcy budowlanego w Magdeburgu. Temu utalentowanemu architektowi będą
jeszcze w następnych latach wielokrotnie oferowane dobrze płatne posady. „Gdyby
sprawa budowy katedry nie była mi tak święta i znacząca, przyjąłbym już przed
laty jakieś korzystne przeniesienie; robiono mi oferty przy budowie kolei,
gdzie mógłbym w ciągu kilku lat zarobić tyle, ile może w całym życiu nie
osiągnę”, pisze w roku 1842 w jednym z listów do jego przyjaciela Sulpiza
Boisseree**.

Właściwym zadaniem Zwirnera w Kolonii / Koeln jest renowacja chóru w katedrze.
W dniu 14 sierpnia 1833 roku – jest to dzień, w którym w XIX wieku obchodziło
się rocznicę położenia kamienia węgielnego pod budowę katedry – rozpoczyna
Zwirner służbę jako administrator budowlany katedry. Opierając się na pracach
swojego poprzednika Ahlerta, opracowuje w ciągu kolejnych lat plany i
kosztorysy, których celem jest dokończenie budowy katedry. Organizuje na nowo
strzechę budowlaną przy katedrze***, troszczy się o wykształcenie kamieniarzy i
z czasem tworzy w ten sposób doskonały jak na owe czasy instrument dla
podołania temu gigantycznemu zadaniu. O wykonalności projektu udaje mu się
przekonać rozumiejącego sztukę króla Friedricha Wilhelma IV, którego już w
młodości do idei ukończenia katedry zapalił Boisserée. Przez położenie
kamienia węgielnego pod dalszą budowę katedry w dniu 3 września 1842 r. spełnił
Zwirner swoje marzenie. Do śmierci będzie on centralną osobą na budowie
katedry.

W codziennej pracy może się ten ewangelicki, pruski urzędnik oprzeć na dobrych
współpracownikach ze strzechy budowlanej. Zwirner jest lubiany wśród swoich
ludzi. W miarę możliwości stara się o największe bezpieczeństwo jego
pracowników. ”Nieustannie zastanawiał się nad poprawkami, nad ogrzewaniem i
wietrzeniem pomieszczeń i środkami ochronnymi przed szkodliwym pyłem kamiennym.
Stąd kamieniarze traktowali go jak ojca, mimo jego surowego podejścia i
porządku” pisze Kreuser w 1961 r. w pośmiertnym wspomnieniu budowniczego
katedry. Zwirner założył kasę chorych dla kamieniarzy pracujących przy katedrze
i troszczył się o wdowy po rzemieślnikach, którzy zginęli w wypadkach lub
zmarli na pylicę płuc.

W trudnościach finansowych

Jako mistrz budowlany Zwirner pozostawił swoje architektoniczne ślady nie
tylko w przez niego zaprojektowanych poprzecznych budynkach północnej i
południowej części katedry. Wiele kościołów i budynków publicznych wyszły się
spod jego ręki. Jedno z głównych dzieł Zwirnera to kościół św. Apolinarego w
Remagen. To zaangażowanie miało być jednak niezupełnie dobrowolne, jak się
pisało w ówczesnych publikacjach. Ponieważ początkowe wynagrodzenie było
podobno zbyt niskie, by być wolnym od wszelkich trosk, miał on „cierpliwie
znosić ciężar drugiej posady jako radca budowlany miasta Kolonii /Koeln, jak
również stanowisko przewodniczącego kuratorium szkoły rzemieślniczej i wielu
innych prac nie mających z budową katedry nic wspólnego. Musiał on przyjmować
wiele prac, które dziś jako stoją jako zabytki i jeszcze długo będą o nim
świadczyć”, pisał Kreuser.

Smierć Zwirnera 22 września 1861 r. zaszokowała Kolonię / Koeln. ”Długie
cierpienie i dodatkowo zatrzymanie pracy płuc” podaje się jako przyczynę zgonu.
W kondukcie pogrzebowym jakiego dotąd w Kolonii / Koeln jeszcze nie widziano
tłum ludzi odprowadził Zwirnera do miejsca spoczynku na cmentarzu Melaton.

W 200-ne urodziny Zwirnera jego następczyni złoży wieniec na grobie, jako
znak, że Mistrz Budowlany Katedry nie został przez strzechę budowlaną w
zapomniany.

ROBERT BOECKER

* Na wieży ratusza zbudowanej w 1407 roku znajdują się na czterech poziomach
124 figury. Na pierwszym i drugim poziomie umieszczono figury cesarzy i królow,
na trzecim zasłużonych kolońskich mieszczan, a na czwartym firgury świętych.


** Johann Sulpiz Melchior Dominikus Boisserée (ur. 2 sierpnia 1783 w Kolonii /
Koeln; zm. 2 maja 1854 w Bonn) był architektem i jednym ze znaczących
protektorów dokończenia budowy katedry kolońskiej.

*** Strzecha budowlana - Bauhuette, organizacja budowlana skupiająca
rzemieślników różnych specjalności dla zrealizowania wielkich przedsięwzięć
budowlanych.

[szwager_z_laband]

Fajnies to przetuplikowou, a jo sie musza prziznac, ize niy wiedziouech ize
ta "strzecha budowlano" tak sie mianuje po niymiecku!

[ramon6]

sloneczko1 napisała:

> moja dziołcha miyszkała przez jakiś czas w Moitzfeld to mogłach ta okolica
> zwiedzić---pamiyntom jedyn most na Renie,miałach takie zdjyncie z czasu
> wojny,paru żołnierzy,jakies worki i karabin na tym,i
> .....................................................w Koln widziałam ten most
Hallo Sloneczko,
co za zufall, dyc jou prawie dziynnie pacza na Moitzfeld, to je za czecom
gorkom;-)

[sloneczko1]

ramon6 napisał:
jou prawie dziynnie pacza na Moitzfeld, to je za czecom
> gorkom;-)
no to Ramon--mogli my sie przeca mijać i to niy roz,w tamtym
kościele wziyna tysz ślub a wysele mieli w takij górniczyj gospodzie w
lesie--ale nazwy jusz niy pamiyntom

[szwager_z_laband]

on praktycznie dokonczou wkoncu ta budowa - kedys my juz o tym spominali na
forum, bouo to chyba przi okazji godki o Bramie Brandynburskyj - ta juzas
padali my, ize boua zrobiono ze kamiynia kery brali ze slonskich kamiyniouomow
(niy pamiyntom juz ale z jakich)

Tyn tekst jednak zawiyro duzo rzeczy kere piyrsze czytom - piykne dziynki!

:)

[szwager_z_laband]

sam mocie jak on wyglondou:

www.netzwelt.de/lexikon/Bild:Zwirner1.jpg.html
a sam ciekawy link:

www.netzwelt.de/lexikon/Ernst_Friedrich_Zwirner.html

[meg_s]

a o "łoćcu" ;) dalej nic :(((

[szwager_z_laband]

Hütteninspektor Zwirner Johann Theodor

[sloneczko1]

a kto by to teraz tak piynknie przetłumaczou tym co niymiecki umiom słabo?

[staflik1]

www.netzwelt.de/lexikon/Ernst_Friedrich_Zwirner.html


Ernst Friedrich Zwirner (ur. 28 lutego 1802 w Kotlarni /Jacobswald, powiat
Koźle / Cosel (Górny Sląsk), zm. 22 września 1861 w Koeln / Kolonia) był
niemeicki katedralnym mistrzem budowlanych i architektem.

Zwirner uczęszczał do roku 1921 do szkoły budowlanej we Wrocławiu / Breslau,
później, do roku 1828, do Królewskiej Akademii Budowlanej i Uniwersystetu w
Berlinie. Wkrótce potem rozpoczął ten uczeń Schinkla pracę jako pomocnik w
Wyższym Urzędzie Budowlanym*. W roku 1833 został przeniesiony do Katedry w
Koloni / Koeln, gdzie pod jego kierownictwem budowa nabrała nowego rozmachu.
Szczególne uznanie zdobył sobie przez zorganizowanie przy katedrze strzechy
budowlanej**, z której wyszło wielu solidnych, obeznanych z podstawami sztuki
gotyku, fachowców budowlanych. W roku 1842, przez utworzenie Centralnego
Związku Budowy Katedry w Kolonii / Koeln, został, jako jego założyciel,
przewodniczącym tej organizacji.

Kiedy 22 lipca 1853 roku król pruski Friedrich Wilhelm IV gościł w zbudowanym
przez Zwirnera pałacu Herdingen, obecny tam również Zwirner, powołany został
przez króla na stanowisko Tajnego Radcy Rządowego i Budowlanego***.

Po śmierci Zwirnera 22 września 1861 r. czasopismo Związku Budowy
Katedry „Domblatt” ukazało się w żałobnej szacie. Jedynie pamięć zmarłego rok
wcześniej króla Friedricha Wilhelma IV uczczono dotąd w ten sposób.

Do swojej śmierci Zwirner piastował stanowisko Katedralnego Mistrza Budowlanego
w Kolonii / Koeln. Pochowany został na kolońskim cmentarzu Melaton. Według jego
planów budowę katedry ukończył jego były zastępca i następca Karl Eduard
Richard Voigtel. Początkowo w swoich odczuciach bliski stylowi
klasycystycznemu, w późniejszych własnych budowlach pokazał się jako
przedstawiciel neogotyckiego historyzmu.


Dalsze budowle:
1832 - 1834 – budynek główny Uniwersytetu Halle – Wittenberg w Halle wspólnie z
Wilhelmem Heinrichem Mathiasem
1837 - pomnik nagrobny dla Friedricha Leopolda Freiherr von Fuerstenberga w
Kirchhundem-Oberhundem
1839 – 1843 – kościół św. Apolinarego w Remagen. Zleceniodawca: Franz Egon
Graf von Fuerstenberg-Herdringen
1845 – Dom Wittgenstein („Haus Witgenstein“ ) na zlecenie rodziny bankierskiej
von Wittgenstein
1852 – przebudowa średniowiecznego zamku Arenfels na styl neogotycki
1854 – Zwirner otrzymał zlecenie od Nikolausa Johanna von Szeengracht na
przebudowę zamku Moyland na styl neogotycki
1858 – neogotycki kościół ewangelicki w Ronsdorf
1859 – 1861 – synagoga w Kolonii / Koeln

Po śmierci według planów Zwirnera:
1862 – ratusz w Lechenich
1863/64 – renowacja miejsckiego kościoła św. Piotra w Sinzig

* Wyższy Urząd Budowlany - to urząd centralny utworzony w Prusach w roku 1770,
który zajmował się wszelkimi sprawami budowlane we wszystkich prowincjach
państwa. Do roku 1804 nosił nazwę Oberbaudepartament, potem Oberbaudeputation.
Do zadań tego urzędu należały m. in. nadzór budowlany nad wszystkimi
państwowymi budowami i ustalanie reguł egzaminowania urzędników budowlanych i
prowadzenie prac podstawowych.

** Strzecha budowlana - Bauhuette, organizacja budowlana skupiająca
rzemieślników różnych specjalności dla zrealizowania wielkich przedsięwzięć
budowlanych.

*** Tajny radca - wysoki urzędnik na dworze królewskim lub w dawnej
administracji państwowej

[szwager_z_laband]

Dziynkujymy :)))

[meg_s]

ok- ale z której hütty ;)

[szwager_z_laband]

niy udauo mi sie narazie wysznupac :(

[hanys_hans]

meg_s napisała:

> a nie ma tam gdzieś w której hucie ojciec był inspektorem ? - choć bliżej
> pewnie Mała Panew niż Gliwice :(

Moom idea kery by sam umiou poomoosz ale niybyda sie za mocka wyrychlou bo mono
meg_s jusz to wysznupaua?!?!?!?

pyrsk_hanys_hans

[sloneczko1]

hanys_hans napisał:

> meg_s napisała:
>
> > a nie ma tam gdzieś w której hucie ojciec był inspektorem ? - choć bliżej
> > pewnie Mała Panew niż Gliwice :(
>
> Moom idea kery by sam umiou poomoosz ale niybyda sie za mocka wyrychlou bo mono
> meg_s jusz to wysznupaua?!?!?!?
>
> pyrsk_hanys_hans
my tysz by mogli wiedzieć kaj on bou tym inspektorym