Nie potrafię kochać?

[Gość: gratka]

To smutne nie potrafię kochać. Tylko fascynacja, zauroczenie, które mijają
(średnio 2 lata). Czasem myślę o sobie w kategoriach modliszki facet
interesuje mnie do momentu kiedy wiem że świata poza mną nie widzi, a potem
kolejne zakochanie... Męczy mnie to, trudno mi z tym żyć a jeszce trudniej
coś tym zrobić. Co to znaczy kochać, czy można się tego nauczyć?

[mary_ann]

Można sie tego nauczyć. Do trzeciego roku życia mniej więcej.

sie gratka nie przejmuj..............

[kitek1]

na pewno sie jeszcze zakochasz:)

[Gość: Pom]

To jasne, że się zakocha... ale dziewczyna chce kochać całe życie jednego
człowieka, tylko nie wie jak. Pewnie do tego trzeba dorosnąć.
Gratka, nie przejmuj się, na pewno tak będzie.:)

[kitek1]

jak Ci to mowi,
ktos tak madry jak nasza pomeraneczka,
to na pewno tak sie stanie:)

[Gość: Pom]

A jak Kitek potwierdza, to w zasadzie już możesz spać spokojnie.:)

A tak już poważnie: najważniejsze że widzisz problem i chcesz to zmienić.
Niektórzy nie widzą tego przez całe życie obwiniając za to partnera.

[kasia-s]

Może jeszcze nie spotkałaś tego, którego pokochasz bez niczyich dobrych
rad.:)))))

[Gość: gratka]

Sytuacja trochę się komplikuje bo mam męża i po pierwszym okresie fascynacji
pozostało z mojej strony niewiele. nie potrafię wybudować na kanwie zakochania
miłości. Znika fascynacja, narasta złość (także na siebie bo przecież
krzywdzę, myśle może potrzeba czasu może coś się zmieni, ale bezskutecznie...
a myślałam ze kocham, a teraz widzę że nie potrafię. powie ktoś to po co bylo
się hajtac, odpowiem a gdybym tak była jasnowidzem, ale nie jestem. Rozstanie
jest zawsze przegraną dwóch stron, rozczarowaniem, kleską, i smutne jest to że
nie chodzi tu o faceta bo nie ma ideałów) ale o mnie... bo dojrzewa we mnie
jak żółć przekonanie nie potrafię kochac!

[Gość: Kaska]

Doskonale Cie rozumiem. Pol nocy przeplakalam, zastanawiajac sie, co dalej???
Tez mam meza, ale ... Co robisz, zeby sie nie zalamac, zeby zyc normalnie? Czy
myslisz, ze tym razem dziecko moze utrwalic zwiazek? Czy Ciebie tez wszystko
denerwuje? Czujesz potrzebe wolnosci, spokoju, ciszy i samotnosci??? Daj znac,
prosze

[Gość: gratka]

Kasiu wlasnie tak się czuję. Pragnę swobody, wolności, niezależności, wiesz
chyba nie chce sie godzic na kompromisy. Nie pasuje do mnie rola żony. Z
wieloma rzeczami nie potrafię się zgodzić i walczę .... z wiatrakami.
Stereotyp żony jest bardzo wyraźnie zarysowany w społeczeństwie mam, babć,
szczęśliwych żon i mężów i tych stanu wolnego, ale w dalszej perspektywie
rodzina. Stara panna, bądz "rozwódka" są napiętnowane przez inne "szczęśliwe"
kobietki, które mają poukładane w głowie, bo przecież kobieta nie poradzi
sobie w życiu bez mężczyzny a i życie bez niego jest mdławe i puste. Mdławe
zgadzam się bo nie ma sielanki kłótni,brzemienia kompromisów, matkopolkowania.
Kasiu chyba nie potrafię być z facetem, z pewnością wynika to z mojej
niedojrzałości emocjalnej (ale najlepsze takie owoce), niepotrzebnie ranię
przerażająco niewinnych mężczyzn (ach te wyrzuty sumienia). Z drugiej strony
boję się samotności (egoistyczne podejście)i pewnie dlatego jeszce nic nie
zrobiłam ze swoją sytuacją. Najgorsze jest to że nie wierzę że może być lepiej
i się straszliwie boję... ze gdy będę już sama i niezależna to poczuję jeszce
większą pustkę i przygnębienie.... że skończę swoj żywot samotnie w Domu
Pomocy Społecznej (gdzie o zgrozo nie można mieć psów i kotów. Tyle we mnie
lęków. Wiesz, myslę żeby wynająć sobie mieszkanie i zobaczyc jak to jest
(prognozy mojej rodziny w tym kierunku są mało optymistyczne). Coraz częściej
z przykrością dochodzę do wniosku, że potrafię kochać tylko siebie (jak
sadysta), cóż lepsza miłość wlasna jakby nie była niż zadna.

Serdecznie Cię pozdrawiam i życzę Ci tego czego życzę sobie - czyli żeby było
jak najlepiej.

Napisz coś więcej o sobie.
Miło mieć świadomość że nie jest się jedyną osobą w takiej sytuacji.

[Gość: kanwa]

Doskonale Ciebie rozumień też sie boje zangazowac, rozczarować czasem zadaję
sobie to samo pytanie czy potrafię kochać drugiego człowieka? kogoś oprócz
siebie samej? patrzę w lustro - nie słyszę odpowiedzi.

Do Kaśki

[ja_nek]

Jestem bardzo sceptyczny co do mozliwości cementowania trwającego w kryzysie
związku przez dziecko. To będzie raczej skomplikowanie trudnej sytuacji.
Na początku pewnie odczuwać będziecie, że się polepsza, ale później skala nowych
obowiązków rozłozy związek, który już jest nieszczęśliwy.
Ale nigdy nie miałem odwagi radzić w takich sprawach, więc możecie tego nie
słuchać.

Pozdrawiam
Janek

DZIEWCZYNY !!!

[dzyt]

Czytałam o Was i do Was...
Posłuchajcie!!!
nie chcę się wymądrzać, ale...:
Ja_nek ma rację jeśli chodzi o poczekanie z dzieckiem - do tego musicie
dorosnąć - dziecko powinno być wynikiem wzajemnej miłości i potwierdzeniem
wzajemnego zaangażowania... Jeśli będziecie chcieli mieć dziecko tylko po to,
aby "cementowało" Wasz związek, unieszczęśliwicie je!!! Dziecko potrzebuje
ogromu miłości, aby mogło się prawidłowo rozwijać i aby nigdy nie usłyszało, że
gdyby nie ono, to już bym ciebie porzucił(a)... - to by je zniszczyło.

Odnośnie miłości do partnera...
wiem, że jeśli minie zauroczenie, to ma się wrażenie, że nie potrafi się kochać,
ale nie tędy droga!
Miłości nie ocenia się przez pryzmat zauroczenia.
Miłość to cały ciąg drobnych uczuć i myśli, które powodują, że "Ktoś" staje się
najważniejszy. I to nie musi mieć tak wielkiego natężenia jak w czasie
zakochania. Co Twoim zdaniem trzyma Cię przy partnerze? pieniądze?,
wygoda?,opinia ludzka?, a może troska o niego?, chęć dawania z siebie i brania
od partnera tych drobnych gestów składających się na całość związku?
Czy miłość czuje się wyłącznie przez przyjemności? czy nie dostrzegasz miłości
w innych sytuacjach?(nie zawsze przyjemnych) - takich zwykłych codziennych...

Jeśli nie rozumiecie mnie lub chcecie pogadać wiącej - to zapraszam...
:-)
Dzyt

[ya_bolek]

A czy ktokolwiek potrafi?

Gość portalu: gratka napisał(a):

> To smutne nie potrafię kochać. Tylko fascynacja, zauroczenie, które mijają
> (średnio 2 lata). Czasem myślę o sobie w kategoriach modliszki facet
> interesuje mnie do momentu kiedy wiem że świata poza mną nie widzi, a potem
> kolejne zakochanie... Męczy mnie to, trudno mi z tym żyć a jeszce trudniej
> coś tym zrobić. Co to znaczy kochać, czy można się tego nauczyć?