Zostałam sama z dziećmi

[karina10]

Czytając zamieszczone tutaj rózne historie życiowe i ja postanowiłam
napisac.Niebardzo wiedziałam jaki dac tytuł,ale nie o to chodzi,tylko o to co
sie w danej chwili przeżywa.Jestem dopiero po rozwodzie ,ale to zamknięty
rozdział mojego życia.Jest mi cieżko i trudno z innego powodu.Brakuje mi
drugiej połowy,miłości ,ciepła i kogos kto poprostu będzie obok mnie cały
czas.Potrzebuje stworzyć od nowa rodzinę i to szczęsliwa.Niestety nie jest to
proste.nie mam tak duzo lat bo zaledwie 31 i nie staram sie użalać nad
życiem.Jednak moje życie to dom ,praca i dzieci.Nigdzie nie wychodze.Zamknęłam
się w sobie.Umiem rozwiazywac problemy innych i jestem w tym dobra ,ale swoich
nie potrafię.Tak niewiele mi potrzeba ,a zarazem tak wiele.radzę sobie z
prowadzeniem domu z dziećmi,ale -zawsze zostaje to ale.Chetnie wyszłabym z kims
choć na chwile,odbiła sie od rzeczywistości.Kiedys lubiłam sie bawic,miło
spedzac czas-teraz to gdzies uciekło.Mam dosc smutku ,przykrych rzeczy.Wiem i
chcę w to wierzyc ,że mam jeszcze szanse by moje zycie stało sie piękne i
szczęsliwe z kimś kto mnie pokocha i tez tak jak ja pragnie zmienić swoje
życie mimo niepowodzeń.Pomózcie mi to zrealizowac,powiedzcie co trzeba zrobic
by marzenie sie spełniło.

[apf]

Niestety nie użyję żadnych sterotypowych pocieszeń tylko twardo Ci powiem:

Musisz przez to sama przejść i tylko czas, dużo czasu. Ta brakująca połowa to
nie koło samochodowe, które po prostu wymienić. Czasem ludzie mówią, że
najpierw musisz się z niego wyleczyć, by znowu ...

I jeszcze statystyka mówi, że może już do końca życia będziesz sama, skazana na
wieczne poszukiwania i z tą myślą też można się oswoić.

Bądź dzielna i szczęśliwa, że masz swoje dzieci, bo np. Ja jestem sam już 4
lata i muszę żebrać o każda chwila bycia z moim synem.

[maurycyxxl]

Bardzo mi się podoba twoje podejście. Konkretne, zyciowe i bardzo trafne. Moge
to tylko potwierdzić. jestem po rozwodzie, mam córkę, nie szukam nikogo "na
siłę". Może pewnego dnia przyjdzie. Może tez i nie. Ważne jest by w związku,
czy samemu - czuc się dobrze ze sobą, lubić siebie, dbać o siebie, akceptowac
siebie, liczyc na siebie, dawac sobie radę z problemami. jak sobie samemu nie
pomożesz, lub nie będziesz chcieć pomóc - po Tobie - nikt ci nie pomoże.
Pozdrawiam,

[karina10]

apf napisał(a):

> Niestety nie użyję żadnych sterotypowych pocieszeń tylko twardo Ci powiem:
>
> Musisz przez to sama przejść i tylko czas, dużo czasu. Ta brakująca połowa to
> nie koło samochodowe, które po prostu wymienić. Czasem ludzie mówią, że
> najpierw musisz się z niego wyleczyć, by znowu ...
>
> I jeszcze statystyka mówi, że może już do końca życia będziesz sama, skazana na
>
> wieczne poszukiwania i z tą myślą też można się oswoić.
>
> Bądź dzielna i szczęśliwa, że masz swoje dzieci, bo np. Ja jestem sam już 4
> lata i muszę żebrać o każda chwila bycia z moim synem.

[karina10]

Niewiem jak masz na imie.Mogę Ci tylko powiedziec ,że nigdy nie traktowałam
drugiego człowieka jak przedmiotu jak koła od samochodu.Dlaczego mam czekac w
nieskończonośc lub uwierzyc w to ,że będe do końca sama.Jestes bardzo
negatywnie i smutno nastawiony do życia -Dlaczego?Trzeba wyjsc szczesciu na
przeciw i bardzo pragnać by marzenie się spełniło.Moze ktos tak jak ja
przećwiczony przez zycie pragnie zacząć wszystko od nowa ,ale jest gdzies tam
niewiem gdzie.Co Ty na to?I wiecej optymizmu.

[maurycyxxl]

apf nie jest pesymista tylko realistą. A realista to taki optymista - który
przestał byc naiwny. Chyba go rozumiem. Wiem, że chcesz teraz usłyszec jak
najwięcej pocieszających, ciepłych, optymistycznych ( czytaj nierealnych)
słów. Jest ci to potrzebne jak opatrunek na bolącą ranę. Im jednak szybciej
POGODZISZ SIĘ z rzeczywistościa - tym szybciej wyzdrowiejesz. A zdania typu -
dlaczego mnie to spotkało - i - czym sobie zasłuzyłam? - tylko będą cię dołować
i do niczego nie prowadzą.
jestem za terapią szokową, brutalną i skuteczną. Bo taka trwa najkrócej.
Trzymam kciuki

[karina10]

maurycyxxl napisał(a):

> apf nie jest pesymista tylko realistą. A realista to taki optymista - który
> przestał byc naiwny. Chyba go rozumiem. Wiem, że chcesz teraz usłyszec jak
> najwięcej pocieszających, ciepłych, optymistycznych ( czytaj nierealnych)
> słów. Jest ci to potrzebne jak opatrunek na bolącą ranę. Im jednak szybciej
> POGODZISZ SIĘ z rzeczywistościa - tym szybciej wyzdrowiejesz. A zdania typu -
> dlaczego mnie to spotkało - i - czym sobie zasłuzyłam? - tylko będą cię dołować
>
> i do niczego nie prowadzą.
> jestem za terapią szokową, brutalną i skuteczną. Bo taka trwa najkrócej.
> Trzymam kciuki


Maurycy po co patrzeć cały czas realnie.Wystarczajaco długo cierpiałam ,płakałam
i darłam szaty bo chciałam widziec tylko rzeczywistosc.Tak jak napisalam to
zamkniety rozdział w moim zyciu.Czy to że zycie nie ułozyło sie pomyslnie musi
nas skłaniac do tego by juz nigdy nie spróbowac ,nie dac sobie szansy i tak łatwo
sie poddac,uwierzyc ,ze tak juz będzie do końca -samotnosc i nic wiecej.Dzieci
narazie sa ,ale kiedys trzeba pozwolić im odejsc.Sam fakt ,że przeczytałes to co
napisałam jest jakims krokiem ku temu by spróbować cos zmienic.Chciec kogos
poznac.Zarówno Ty jak i apf twierdzicie żeby sie pogodzic i co dalej życ samej
bez miłości .Piszecie ,że tez życie Was nie rozpieszczało-dlaczego nie
spróbujecie jeszcze raz -nie wszystkie kobiety są jednakowe i nie wszyscy
meższczyźni.Co Ty na to.Może boicie sie kogos poznać.

[apf]

karina10 napisał(a):
> poznac.Zarówno Ty jak i apf twierdzicie żeby sie pogodzic i co dalej życ samej
> bez miłości .Piszecie ,że tez życie Was nie rozpieszczało-dlaczego nie
> spróbujecie jeszcze raz -nie wszystkie kobiety są jednakowe i nie wszyscy
> meższczyźni.Co Ty na to.Może boicie sie kogos poznać.

Och, Karina, zwrócę ci delikatnie uwagę na tryb przypuszczający i to, że używałem
poglądów powszechnie uznanych za prawdziwe i które wydawały mi się stosowne do
sytuacji.

Bo oto pojawia się samotna kobieta z dziećmi, która nie użala się nad sobą,
podłym losem tylko prezentuje się tak, że się każde samotne serce zaraz do niej
rwie ...

i jeszcze ci powiem, że z uporem próbuję, próbuję, nawet czasem staram się być
atrakcyjny i miły dla kobiet, może mnie która wkońcu oswoi i udomowi.

[karina10]

apf napisał(a):

> karina10 napisał(a):
> > poznac.Zarówno Ty jak i apf twierdzicie żeby sie pogodzic i co dalej życ s
> amej
> > bez miłości .Piszecie ,że tez życie Was nie rozpieszczało-dlaczego nie
> > spróbujecie jeszcze raz -nie wszystkie kobiety są jednakowe i nie wszyscy
> > meższczyźni.Co Ty na to.Może boicie sie kogos poznać.
>
> Och, Karina, zwrócę ci delikatnie uwagę na tryb przypuszczający i to, że używał
> em
> poglądów powszechnie uznanych za prawdziwe i które wydawały mi się stosowne do
> sytuacji.
>
> Bo oto pojawia się samotna kobieta z dziećmi, która nie użala się nad sobą,
> podłym losem tylko prezentuje się tak, że się każde samotne serce zaraz do niej
>
> rwie ...
>
> i jeszcze ci powiem, że z uporem próbuję, próbuję, nawet czasem staram się być
> atrakcyjny i miły dla kobiet, może mnie która wkońcu oswoi i udomowi.


Drogi apfie-niewiem jak sie do Ciebie zwracac.Moze źle Cie zrozumiałam.Czasami
sie to zdarza ,ze ktos mówiac cos stara sie wyrazić zupełnie co innego niz to
odbierze druga strona.Dzisiaj juz żegnam sie z Wami dopiero jutro będziemy mogli
dalej wymieniac swoje zdania.A Ty mój drogi pozwól sie udomowic chocby
zaraz.Jestem sklonna Ci pokazac ,że warto spróbowac.Moze miłość puka do twych
drzwi a Ty je zamykasz.Dosc smutku powiem to kazdemu i uwierzcie na moim miejscu
kazdy by juz dawno popadł w depresje,a jak widac mozna sie nie poddawac i walczyc
o to co takie piękne i niczym nie jestesmy w stanie tego zastapic.Najwieksze
pieniadze nie pomoga ,za nie nie kupimy szczescia.Walczmy o to co takie
nieosiagalne a jednak mozliwe-Ja w to wierze i nie poprzestane dopóki nie znajde
tej drugiej polowy a wtedy o Tym napisze.Moze właśnie to ty nim jestes tym na
którego czekam.Uwierz w siebie.Liczy sie człowiek i jego piekno wewnatrz-rany też
sie zabliźniaja.Trzeba tylko dobrego i cierpliwego lekarza.Narazie jutro sie
odezwe.

[Gość: Edith]

karina,jeśli czytałaś mój wątek to wiesz że jesteśmy jak siostry.Mogłabym
podpisać się pod twoimi słowami,przeżywam to samo! Chyba jest nas wiele,takich
kobiet "po przejściach",samotnie wychowujących dzieci,których życie obraca się
w trójkącie dom-praca-dzieci,dzień za dniem.W moim przypadku bardzo pomocna
jest mama (mieszka w tym samym mieście),której mogę powierzyć dzieci kiedy chcę
lub muszę wyjść z domu.Ale to może być też życzliwa sąsiadka lub znajomi.Ważne
jest żeby nie gnuśnieć,wychodzić między ludzi,do kina,jest też wiele miejsc
gdzie można iść z dziećmi.To potrzebne jak powietrze!

[karina10]

Gość portalu: Edith napisał(a):

> karina,jeśli czytałaś mój wątek to wiesz że jesteśmy jak siostry.Mogłabym
> podpisać się pod twoimi słowami,przeżywam to samo! Chyba jest nas wiele,takich
> kobiet "po przejściach",samotnie wychowujących dzieci,których życie obraca się
> w trójkącie dom-praca-dzieci,dzień za dniem.W moim przypadku bardzo pomocna
> jest mama (mieszka w tym samym mieście),której mogę powierzyć dzieci kiedy chcę
>
> lub muszę wyjść z domu.Ale to może być też życzliwa sąsiadka lub znajomi.Ważne
> jest żeby nie gnuśnieć,wychodzić między ludzi,do kina,jest też wiele miejsc
> gdzie można iść z dziećmi.To potrzebne jak powietrze!
Tak czytałam Twoja historie i właśnie ona skłoniła mnie do napisania
swojej.Dziękuje ,że sie odezwałas.Pozdrawiam

[Gość: ania]

Droga Karino miałam podobny problem tez zostałam sama z dziecmi, to było 20 lat
temu. Chciałma poznac kogos bliskiego , brakowało mi milości, poczucia
bezpieczeństwa . Jednak nie spotkałam mężczyzny który chciałby związać sie
kobieta z dziecmi, moze nie mialam zbyt duzo czasu zeby szukać? Dużo czasu
poswięcałam wychowaniu dzieci , nikt nie chcial mi w tym pomóc. Mężczyźni
których spotykałam byli snobami, wielu z nich chciało być ze mną ale
przeszkadzały im moje dzieci.Było mi bardzo ciężko. Byłam i jestem nadal
atrakcyjna kobietą ale samotną. Teraz ma dzieci odchowane mój były mąż już nie
żyje i nadal nikt sie mną nie interesuje.
Ale tobie życzę żebys ułożyła sobie zycie jak najlepiej, powodzenia.

[karina10]

Witam Cię Aniu i dziękuję,że jestes ze mną.Wiem ,ze moze to niezbyt zabrzmi
,ale myśle że czasy sie trochę zmieniły a i Twój błąd tkwił w tym ,że zajełaś
sie tylko dziećmi jak robi to wiele kobiet i uważa ,że to ich całe życie,nie
zdając sobie sprawy ,że dzieci kiedyś odchodza,a ten drugi człowiek przy
normalnym zwiazku zostaje do końca.Myślę ,że teraz masz jeszcze szansę tylko
checi i uwierzenia ,że jest to możliwe.Niestety mężczyźni nie są do końca tacy
odwaźni-niejeden chciałby,ale...Dlatego troszkę trzeba im pomóc,wyjść
naprzeciw.Nie ma się co obawiać,że to nie wypada.Dzisiaj jest troszkę
inaczej.Weź się w garść i spróbuj-internet nie jest taki zły i pomaga.Życzę Ci
również szczęścia i powodzenia.

[Gość: kasia]

gratuluje karino sily i wiary..
podziwiam ciebie za to ze mialas odwage zakonczyc nieudany zwiazek.
mnie bylo trudno i nadal jest, tkwie w nim po uszy juz od 17 lat.czuje zal
smutek rozpacz myslalam ze nie mam juz sily walczyc..ale stalo sie odwrotnie w
koncu zaczelam walczyc o siebie zmienilam kolejnosc zawsez byl syn maz a ja coz
tak malo sie liczylam.
teraz zrozumialam ze ja tez mam prawo zyc..i moze to zabrzmi troche
egoistycznie ale zaczelam prosic a jak nie pomoglo to zadac praw dla siebie
teraz ja chce i jestesm wazna
dla przyjaciol i przyjaciela..musze tylko rozwiazac formalnie moja sytuacje..
czasem nie trzeba szukac czasem sam los ci wskaze droge najmniej spodziwajac
sie spotkasz kogos kto bedzie oparciem w twoich ciezkich chwilkach ...ja kogos
takiego spotkalam czy to naganne chyba nie .tym bardziej ze nasze malzestwo
istnieje juz od lat tylko na papierze..ja jestesm tylko praczka sprzataczka
kucharka.i oczywiscie matka dla moich pociech....

[Gość: kasia]

KARINO JESZCZE RAZ GRATULUJE SILY..
i nie ustawaj w poszukiwanaich drogi do szczescia kazdy ma do tego prawo. ty i
twoje dzieci ...miejmy nadzieje ze spotkasz kogos kto pokocha ciebie i twoje
dzieci taka sama piekna milsocia bo przeciez one sa czescia ciebie..tylko
takiemu mezczyznie mzona zaufac i oddac serce..sama wiesz o tym...zycze
powodzenia.......

[karina10]

Kasiu to cudownie ,że wkońcu zaczęłaś myśleć o sobie ,życie jest tak krótkie
,ze trzeba je jak najlepiej wykorzystac i przede wszystkim jak powtarzam -
spełniać swoje marzenia.Gratuluje ,ze spotkałaś na swojej drodze przyjazną
duszę nie powiem ,ze nie jestem ciekawa jak Ci się to udało?Bądź
szczęśliwa,kochaj i bądź kochana.

[Gość: kasia]

och karino boje sie caly czas ze to sen....ale to prawda...on naprawde we mnie
widzi wartosciowego czlowieka ..czuje sie spokojna bezpieczna przy nim czuje
jego obecnosc pomimo ze go nie ma przy mnie,
karino nie wierzylam ze slonce dla mnie zaswieci a jednak swieci i to jak
jasno..
karino zycze tobie jak najlepiej..
moze juz ktos tam gdzies czeka na taka kobiete jak ty???
ja nie szukalam nie myslam o tym ale on stanol na mojej drodze w momencie jak
bylam strzepkiem czlowieka to on wprowadza w moje zycie spokoj wiare w
drugiego czlowieka uczy ufnosci
wiesz ja musze sie uczyc wszystkiego od podstaw jak male dziecko ...zatracilam
siebie w tym zwiazku,,,
dlatego bardzo ciesze sie ze ty potrafilas wyzwolic sie z tego toksycznego
zwiazku....

[karina10]

Kasiu tak bardzo wierzę ,że w moim życiu pojawi się ktoś kto mnie pokocha ,a Ja
Jego.Niestety nie mam zbyt czasu wychodzić z domu i zresztą gdzie samej
iść,postanowiłam spróbowac tej formy-przez internet.Niewiem na ile to
możliwe.Czas mysle pokaże.Dla miłosci można wiele.Postawiłam sobie cel po raz
pierwszy w życiu.Nigdy nie wierzyłam w siebie.To sie zmieniło.Uświadomiono mi
ile mam wartosci i nie powinnam sie negować i chować przed światem.Wzięłam sie
w garść i oto moja wiara w miłość i cel który zamierzam osiagnąć.Pragnę
szczęscia i słońca ,które będzie świeciło cały czas -mimo pochmurnych dni.

[Gość: kasia]

tak karino probuj .tak trzeba tylko ostroznie do tego podchodz zebys sie nie
zawiodla zebys znou nie cierpiala i zeby nie bolalo..
ja potrzebowalam duzo czasu zeby zrozumiec ze on nie chce ze mnie zakpic ze
chce mojego szczescia i spokoju.sprawilam mu wiele bolu i cierpienia zanim
zrozumialam ze to wszsytko co miedzy nami sie stalo to sczerze uczcie.
prosze tylko badz ostrozna dosyc juz w zyciu wycierpialas...cie przed
toba .jestes mloda i pelna zycia wiec do dziela....haha przesyalm usmiech i
promyczki sloneczka. ktore rozpedza zle chmurki znad twojej glowy..zycze
powodzenia.

[Gość: vita]

Cześć
Czytałam wasze historie.Napisałam dzisiaj swoją,,druga miłość męża,,Widzę ,że
daleka droga mnie czeka.Cieszę się z waszej siły,entuzjazmu,nadziei.Ja byłam
szczęśliwa w małżeństwie ,skończyło sie.Czy to możliwe abym nie widziała,że on
jest nieszczęśliwy?Podobno zawsze szukał miłości -to jego słowa.Fakt jest taki
że przez 15 lat mowił,że nie wierzy że ja go kocham?Dziwiło mnie to.Najgorsze
jest to,że ciągle oglądam się za siebie,tak strasznie mi żal mojej bajki o
rodzinie.Czy jest możliwe abym błąkała się ,łudziła.Jeżeli tak to dlaczego to
robię?z egoizmu?strachu?Miłości?Co z dziećmi? Miały ojca.Teraz mają tylko
tzw.godzinki z tatą.Czy można zostawić dzieci i mówić ze zawsze będzie dla nich
ojcem,że je wychowuje(???)ze jest dla nich na wyciągniecię ręki.