Zimowe przebudzenie

[wmro]

Za oknam śnieg, zimy środek, kawa czarna i gorąca na stole.
Niewidzącym wzrokiem patrzę na myślokształty unoszące się w powietrzu i nagle
kolorami wybucha wiosna w środku zimy:)

"Wiosenny wiatr mię bzami owiał,
Trąciłaś ogród lekkim ruchem,
Twój płaszcz przygasnął, poliliowiał
I stał się kolorowym puchem.
Zmierzch ci jak pająk na sukienkach
Koronki w dzwonki wyhaftował,
Jak pióro senne po mych rękach,
Po twarzy twój przepływa owal.
W latarniach ulic drżą motyle,
Ciemnieje dal i gra bezkreśnie;
Mglisz się, zanikasz w świateł pyle,
Rozwiewasz mi się w bzach, jak we śnie.

[neita33]

"Zielono mam w głowie i fiołki w niej kwitną,
Na klombach mych myśli sadzone za młodu,
Pod słońcem, co dało mi duszę błękitną
I które mi świeci bez trosk i zachodu.
Obnoszę po ludziach mój śmiech i bukiety
Rozdaję wokoło i jestem radosną
Wichurą zachwytu i szczęścia poety,
Co zamiast człowiekiem, powinien być wiosną"

:)

[wmro]

Neita33:)
Tęczą otoczony cały świat,
nawet zimą kwitną stokrotki tym, którzy potrafią je zauważyć;)

[neita33]

wmro napisała:


> nawet zimą kwitną stokrotki tym, którzy potrafią je zauważyć;)

Jakże żałuję tej szczęśliwej pory,
Kiedy stokrotki kwiatek pospolity
Zdał mi się w cudne ubranym kolory
I budził w sercu dziecinne zachwyty. ;)

[wmro]

Wraz z ostatnim dziecięcym zachwytem
odchodzi szczęście -
baczmy, aby nigdy nie wyrastać z zachwytu:)