Obraza uczuć.

[white.falcon]

Czym według Was jest "obraza uczuć"? Z czym to jeść i kiedy następuję? W
jakich sytuacjach uważacie, że Wasze uczucia obrażono?

Według mnie musi to być coś potężnego, coś, co uznaję na tyle nie na miejscu,
że powinno nie istnieć. Natomiast większość rzeczy, podciąganych pod "obrazę
uczuć" mnie napawa zwyczajnym, choc może nie brzmiącym tak gromko, niesmakiem
lub uważam za niestosowne. Najczęściej spotykamy się z określeniem "obraza
uczuć religijnych". Czy obraza uczuć może mieć taki charakter, czy tez obraza
uczuć może być uniwersalna i stosowana do wszystkiego - do zdrady przez osobę
bliską, do np. zniesławienia osoby publicznie, do jakiegos niestosownego
zachowania?

Pomyslałam o tym troche w kontekście kwestii wiary. Mnie zniesmacza np.
buteleczka do wody święconej, którą zauważyłam na odpustowym straganie.
Buteleczką jest figurka Papieża z ... odkręcaną głową-korkiem. Dla mnie,
jeśli już mówić o niestosowności, ten gadżet jest co najmniej obrażający, ale
nie moje uczucia, tylko smak. To samo dotyczy z zauważonej dzisiaj reklamy w
gazecie dużego sklepu, prezentującego korzystną ofertę cenową
produktów: "skrzydełka indyka za ileś tam", "margaryna za ileś
tam", "winogrona za ileś tam", "książka o Papieżu za iles tam". Niesmaczne,
jak dla mnie, jest umieszczenie ksiązki o Papieżu w sąsiedztwie skrzydełek
kurczaka i kiełbasy, ale uczuć mi nie obraża.

Dlatego jestem ciekawa tego, co dla Was jest zwyczajnie niesmaczne, a co jest
obrazą jakichkolwiek uczuć.

Pozdrawiam,
Sokółka

[kamea5]

Sokołko,to tylko komercja:)
to jak w zyciu ,mamy zasady,burzliwe teorie na temat zycia,pouczamy...a
przychodzi taki moment,ze robimy cos wbrew sobie:)
ludzie chodza do Koscioła i co z tego,za rogiem postepuja wbrew temu co przed
chwila tak kultywowali...to tylko pozory,proba wybielenia siebie o oczach
innych...taka nasza pełna pruderii i zakłamania,madrosc zyciowa;)

[white.falcon]

Czyli wyłazi z nas dwulicowość. Czy można w takim razie tę dwulicowość uznać za
jedną z naszych wad narodowych? W innych krajach zaobserwowałam większą
wierność w życiu swoim własnym deklaracjom. Może dlatego, że tam ludzie ich nie
rzucają na wiatr? :-)

[magia31]

white.falcon napisała:

> Czym według Was jest "obraza uczuć"? Z czym to jeść i kiedy następuję? W
> jakich sytuacjach uważacie, że Wasze uczucia obrażono?

Obraza uczuć to gdy ktoś dyskredytuje Twoje, zdanie nie mając argumentów.
To gdy ktoś nie szanuje tego w co wierzysz.



Mnie zniesmacza np.
> buteleczka do wody święconej, którą zauważyłam na odpustowym straganie.
> Buteleczką jest figurka Papieża z ... odkręcaną głową-korkiem. Dla mnie,
> jeśli już mówić o niestosowności, ten gadżet jest co najmniej obrażający, ale
> nie moje uczucia, tylko smak.

Brak finezji.


To samo dotyczy z zauważonej dzisiaj reklamy w
> gazecie dużego sklepu, prezentującego korzystną ofertę cenową
> produktów: "skrzydełka indyka za ileś tam", "margaryna za ileś
> tam", "winogrona za ileś tam", "książka o Papieżu za iles tam". Niesmaczne,
> jak dla mnie, jest umieszczenie ksiązki o Papieżu w sąsiedztwie skrzydełek
> kurczaka i kiełbasy, ale uczuć mi nie obraża.

Reklama dźwignią handlu, a może zabrakło powierzchni reklamowej:)Choć akurat
JPII nie trzeba zbytnio reklamować.


> Dlatego jestem ciekawa tego, co dla Was jest zwyczajnie niesmaczne, a co jest
> obrazą jakichkolwiek uczuć.
>
> Pozdrawiam,
> Sokółka

[white.falcon]

magia31 napisała:

> Obraza uczuć to gdy ktoś dyskredytuje Twoje, zdanie nie mając argumentów.
> To gdy ktoś nie szanuje tego w co wierzysz.

Czyli, o ile dobrze rozumiem, jeśli poprostu obraża, a nie próbuje poznać
poglądów drugiej strony? Prawda przeciez nie jest dla wszystkich jednakowa.

> Brak finezji.

Z drugiej strony - conajmniej dziwnym dla mnie jest "uświęcanie" przedmiotów,
które pełnią jakieś funkcje i gdyby miały kształ grzybka (jak w przypadku
takiej butelki), to by nie wzbudzały żadnych emocji.

> Reklama dźwignią handlu, a może zabrakło powierzchni reklamowej:)Choć akurat
> JPII nie trzeba zbytnio reklamować.

Idąc dalej w rozumowaniu - jest to pomieszanie sacrum i profanum. Przypomina mi
się przypowieść o Jezusie, który wygonił handlarzy ze świątyni. Czy przypadkiem
tu nie następuje proces skierowany w odwrotna stronę? W moim odczuciu łatwo sie
pogubić, mieszając w jednym kociołku wiarę, instytucje kościelne i dodatkowo -
komercję. Czy wogóle religia wymaga jakiejkolwiek reklamy? Czy to tylko jest
reklama pseudoreligijności, skierowana do ludzi o płytkiej wierze lub wogóle
tylko powierzchownej otoczce wiary, za którą kryje się tak naprawdę wielkie nic
bez jakichkolwiek przekonań i głębszych przemyśleń?

[magia31]

white.falcon napisała:

> magia31 napisała:
>
> > Obraza uczuć to gdy ktoś dyskredytuje Twoje, zdanie nie mając argumentów.
> > To gdy ktoś nie szanuje tego w co wierzysz.
>
> Czyli, o ile dobrze rozumiem, jeśli poprostu obraża, a nie próbuje poznać
> poglądów drugiej strony? Prawda przeciez nie jest dla wszystkich jednakowa.

DOKłADNIE TAK

>
> Z drugiej strony - conajmniej dziwnym dla mnie jest "uświęcanie" przedmiotów,
> które pełnią jakieś funkcje i gdyby miały kształ grzybka (jak w przypadku
> takiej butelki), to by nie wzbudzały żadnych emocji.

POWTóRZę SIę - REKLAMA! PRZYCIąGANIE KLIENTELI I TO WSZYSTKO

> Idąc dalej w rozumowaniu - jest to pomieszanie sacrum i profanum. Przypomina
> się przypowieść o Jezusie, który wygonił handlarzy ze świątyni. Czy
przypadkiem tu nie następuje proces skierowany w odwrotna stronę? W moim
odczuciu łatwo sie pogubić, mieszając w jednym kociołku wiarę, instytucje
kościelne i dodatkowo - komercję. Czy wogóle religia wymaga jakiejkolwiek
reklamy? Czy to tylko jest reklama pseudoreligijności, skierowana do ludzi o
płytkiej wierze lub wogóle tylko powierzchownej otoczce wiary, za którą kryje
się tak naprawdę wielkie nic bez jakichkolwiek przekonań i głębszych przemyśleń?

Dzisiaj OD musi się reklamować by zdobyć władzę absolutną, co czego to doszło by
w kraju demokratycznym jakim się dumnie nazywamy przed całym światem, nie można
było wypowiedzieć swoich poglądów w TV? Kurjozum, Paranoja, Brak słów

[rycerz.krola.artura]

Czy nie uważasz ze granica pomiędzy "zwyczajnym niesmakiem", a "obrazą jakichkolwiek uczuć" jest bardzo niewyraźna?

[rycerz.krola.artura]

Ja nie rozszerzałbym wyrażenia "obrazy uczuć" na coś poza "obrazą uczuć religijnych".
Bo przede wszystkimw tym kontekście to nie zakrawa na śmieszność.
Jesli mowa o uczuciach miedzyludzkich, np. kogos kocham, bądź mam do kogoś niechęć, to jeśli osoba trzecia się wypowie o tej relacji, jakkolwiek by mówiła, to chyba mnie to nie dotknie. W zyciu codziennym jestesmy przyzwyczajeni do słuchania inwektyw w relacjach międzyludzkich, i nie robią na nas większego znaczenia [ale: wprowadziłbym tu pewną dygresję: według mnie mogą nas dotknąć - czy obrazić? Tak bym tego nie nazwał - mogą nas dotknąć słowa osób na których nam zależy!!!]
Inna sprawa jest w przypadku uczuć religijnych. Tu w grę wchodza wyższe wartości :))) Tu dla wierzącego są tzw. "świętości". I tutaj uważam że można mówić o obrazie uczuć religijnych. Pytanie co to znaczy, i właśnie jak ma się do zniesmaczenia. Bo mnie zniesmaczają takie figurki o których wspomniałaś, czy ta komercja związana z Janem Pawłem II, ale jednocześnie mogłbym zapytać dlaczego zniesmaczają? Czy nie dlatego iż obrażają uczucia wierzących?

[white.falcon]

To może warto rozważyć samo pojęcie "uczuć religijnych"? Czym one są? I czym
się różnią od innego rodzaju uczuć (miłości, szacunku, podziwu)? nie ulegaja
mechanicznie uświęceniu tylko dlatego, że można je nazwać "religijnymi"? Czy
przypadkiem nie podlegamy czarowi "tabu" lub, wspólczesnym językiem mówiąć -
"metki"?

Trochę powyżej odpowiedziałam, dlaczego zniesmacza mnie reklama i buteleczka.
Dla mnie to jest mieszanie sacrum z profanum i nabieranie na to ludzi, którzy
zostali mentalnie w czasie przedsoborowym. Grzybek - jako buteleczka lub zwykły
zgrabny flakonik nie cieszyłby się takim "wzięciem", jak buteleczka-figurka. O
czym, Rycerzu, to świadczy? O ubogości i płaskości myślenia i uczuć
religijnych, jak sądzę. Bez popytu nie byłoby podaży, tak myślę. Tak może
trochę osobiście zapytam, jaka byłaby Twoja reakcja na taka buteleczkę, czy
reklamę? Jakie uczucia w Tobie wywołują, bo założę się, że ani producenta
buteleczek, ani sklepu nikt nie zaskarży. A to przecież w niczym sie nie różni
od plakatów z całującymi się bodajże zakonnicami z reklamy Benettona (nie
widziałam, ale czytałam kiedyś o protestach wobec jakiejś takiej reklamy).

[rycerz.krola.artura]

white.falcon napisała:

> To może warto rozważyć samo pojęcie "uczuć religijnych"? Czym one są? I czym
> się różnią od innego rodzaju uczuć (miłości, szacunku, podziwu)? nie ulegaja
> mechanicznie uświęceniu tylko dlatego, że można je nazwać "religijnymi"? Czy
> przypadkiem nie podlegamy czarowi "tabu" lub, wspólczesnym językiem mówiąć -
> "metki"?

Wydaje mi sie iz uczucie religijne zawiera w sobie inne uczucia, jak np. te ktore wspomnialas: miłość czy szacunek, i nie można ich odseparować (czym jest w istocie uczucie religijne, jak nie miłośćia Boga i człowieka).
Czy ktoś podlega czarowi tabu, czy "metki" nie mnie to osądzać, ale nie wydaje mi sie aby ktos kto chodzi do kosciola, i mowie to o zdecydowanej wiekszosci, robił to aby sie z tym obnosic. Wydaje mi sie iz trend jest raczej przeciwny.


> Trochę powyżej odpowiedziałam, dlaczego zniesmacza mnie reklama i buteleczka.
> Dla mnie to jest mieszanie sacrum z profanum i nabieranie na to ludzi, którzy
> zostali mentalnie w czasie przedsoborowym. Grzybek - jako buteleczka lub zwykły
>
> zgrabny flakonik nie cieszyłby się takim "wzięciem", jak buteleczka-figurka. O
> czym, Rycerzu, to świadczy? O ubogości i płaskości myślenia i uczuć
> religijnych, jak sądzę. Bez popytu nie byłoby podaży, tak myślę.

Zgadzam się.


> Tak może
> trochę osobiście zapytam, jaka byłaby Twoja reakcja na taka buteleczkę, czy
> reklamę? Jakie uczucia w Tobie wywołują, bo założę się, że ani producenta
> buteleczek, ani sklepu nikt nie zaskarży.

Moja reakcja. To nie jest dla mnie nowość, oczym mowisz. Mi te buteleczki z odkrecanymi glowkami nie podobały sie już bodajze w szkole sredniej. Uwazam iz to po prostu spowszedniało i dlatego nie robi takiego wrazenia, jak kontrowersyjna reklama. Natomiast nie byłbym taki pewien czy woda w zwyklym flakoniku sprzedawalaby sie gorzej gdyby nie było w ogole tych w postaci figurek. Moze to tylko Ci ktorzy to wymyslaja tak mysla.
Pozdrawiam

[white.falcon]

A jak z tym jest u Ciebie samego? Czy czasem nie próbujesz szukać
usprawiedliwienia, czy kryć swoich błędów (jakichkolwiek) pod maską wycofania
się czy szukania winnych poza sobą? Przyznać się - jest sprawą bolesną, ale
potem, dzięki Bogu, człowiek czuje się wolny i zna cenę odpowiedzialności za
głoszenie swoich (czasem niepopularnych) poglądów i wyrażanie swoich opinii, bo
za nie płaci swoje frycowe przed Panem Bogiem. Nie myślałeś o tym, Rycerzu? :-)

[rycerz.krola.artura]

Jesli błedem jest nie zwrocenie komus uwagi, gdy widzialem iz sprzedaje niestosowne moim zdaniem przedmioty, to przyznaje sie do tego błedu, czy tez grzechu zaniechania.
Problem w tym, iz nie wiem gdzie jest granica takiego sprzeciwu. Mam sie sprzeciwiac buteleczkom z odkrecaną głową? Zarabianiu na Papiezu przez media? Sprzedazy wina przez ks. Jankowskiego? Budowaniu okazałych swiątyń? Jeżdzeniu przez księży drogimi samochodami?


white.falcon napisała:

> A jak z tym jest u Ciebie samego? Czy czasem nie próbujesz szukać
> usprawiedliwienia, czy kryć swoich błędów (jakichkolwiek) pod maską wycofania
> się czy szukania winnych poza sobą? Przyznać się - jest sprawą bolesną, ale
> potem, dzięki Bogu, człowiek czuje się wolny i zna cenę odpowiedzialności za
> głoszenie swoich (czasem niepopularnych) poglądów i wyrażanie swoich opinii, bo
>
> za nie płaci swoje frycowe przed Panem Bogiem. Nie myślałeś o tym, Rycerzu? :-)

[white.falcon]

Moim zdaniem tak. Indywidualnie nie zgodzić się i na tym polega odwaga. Wiem,
jakie to jest trudne, ale można. Owszem, ja nie napadnę z krzykiem na dilera
narkotyków na Dworcu Centralnym, widząc, że sprzedaje badziewie młodym ludziom,
ale powiem przechodzącemu policjantowi, że takie coś widziałam i jego zadaniem
jest zareagować na zgłoszenie o popełnieniu przestępstwa. Ja nie zawacham się,
a co będzie - to inna sprawa. Swoje zrobiłam.

Granica sprzeciwu, Rycerzu, jest w nas samych i ją trzeba przekraczać w
sprawach słusznych, bo inaczej nic by nie miało sensu.

[Gość: mlody771]

Tutaj piszesz, ze w swietych poza Bogiem nie wierzysz. Przynajmniej odnosze
takie wrazenie.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=343&w=39237004&a=39240738
Chodzi o to kim jest dla ciebie papierz. Jak jest kims swietym, to nic
dziwnego, ze masz klopoty jak opisujesz. Wiesz oczywiscie, ze Pan Bog niechce
(on sam zabrania tego) aby jakiegolwiek jego wizerunki sie ukazywaly. Jednak
kosciul katolicki robi je na okraglo, ale to Ciebie jakos nie obraza jak
rozumiem.
Oczywiscie sie nie obrazam na Ciebie, ale wlasnie takie mam spostrzezenia. Moze
ktos ma podobne. Pozdrawiam

PS. Mam znajomych Polakow z Polski co jak przychodza na odwiedziny,
zawsze "mysla tak samo" jak ja(maja dokladnie te same poglady i zdanie o
wszystkim). Ale jak juz sie wszystko dowiedza odemnie co chcieli, to sa soba i
maja wtedy calkiem inne poglady. W czasie nauczylem sie nie reagowac na to i
nie udzielac im informacji, ktrore sa im potrzebne. To jest dopiero zabawa.
Naprawde. Same slodkosci im z buzi plyna. Poza moimi placemi, z pewnoscia
twierdza, ze sie obrazilem na nich, a ja ich poprostu ignoruje.

[white.falcon]

Mlody, ja nie mam problemu. Ja zastanawiam się nad zjawiskiem, którego jestem
świadkiem. :-)