trochę ukulturalnienia

[sunrise1]

Samotność

W samotności swojej sam
Dookoła pustkę dźgam
To dźgnę tu, to dźgnę tam
Psińco z tego mam

Dźwignę tu ci ja, dźwignę tam ci ja
W dźwiganiu owym nic mi nie sprzyja
I tak życie wartko mija
Trzeba by dłuższego kija

Gdybym zaś dźgnął dźgaczem
A nie dźgał bez sensu
Wydźgał bym ja raczej
Problem spod kredensu


W.D

a tak naprawdę to mój nastrój

z:))

[pom]

Sunrise, dzidą to cholerstwo, dzidą.
Ładne toto jest. :)

[sunrise1]

To niezły pomysł z tą dzidą .
W każdym razie lepszy niż " siekierką w plecy" :)

z:)

[pom]

Każdy dźga jak potrafi i co ma pod ręką.
Można takżde dusić gada.

trochę ukulturalnienia

[ka_27]

Samotność ...
Jakże silne to uczucie,
jakże dokuczliwe,jakże okrutne,
i smutne ...
Siedzę sam, wpatrzony ...
w niebo,w jego błekit,
w jego szarość ...
Rozmyślając,pisząc,
użalając się nad sobą ...

Jakże żałosny się stałem,
jakże ponury,najchętniej schowany,
schowany gdzieś sam,
ze swą samotnością
nadal użalając się
nad swą młodością ...
Czemu nie dostrzegam już piękna?
Piękna kobiecego,
piękna wszechstronego ...

Czemu nie dostrzegam już barw,
Czemu świat jest szary,ponury ...
Może to nie świat, może to ja.
Czyżby samotność przejęła
me serce tak bardzo,
że nie widzę świata,
wciąż nim gardząc i gardząc.

Czemu widze tylko
smutek, żal, samotność
nie ciesząc się już miłością
Zapomniałem jestem sam ...

[elzbieta28]

Samotność nigdy nie jest gorsza lub lepsza
Zawsze tak samo boli serce
tak samo słone są łzy, które płyną w poduszkę
Samotność nadąża za modą
w zależności od sezonu chodzi w mini lub maxi
zamaszystym krokiem przechadza się ubrana w jeansy
skrzętnie ukrywa się w pooranej zmarszczkami twarzy
Samotność nigdy nie jest posta lub złożona...
jest taka sama dla każdego
Po prostu własna...

[kwasna_cytryna]

Pusty pokój
Wokoło ciemno
W zakamarkach pokoju
Skrył sie Anioł Ciemności

Cisza

Słychać tylko tykający zegar
Który wolno wybija godziny

Widzę Samotność
Szara Pani
W ręku trzyma małe stworzenie
Tylko ono jest jej przyjacielem

Patrzę
Myślę

A ciebie nie ma
Porzucona cierpię
Przede mną kałuża
Srebrnych łez
A na kartce wypisane słowa cierpienia
Czym jest moje uczucie

To ból

trochę ukulturalnienia

[ka_27]

Blask ciemności

Nikt nie przejdzie przez wrota Wschodu,
które stoją przy każdej rzece uciekającej ku światłu,
tej niosącej życie i krew,
płynącej ku wiecznym zorzom.

Nikt nie przebrnie bagien kwasem palących oczy,
wznoszących we mgle krzyk gnębionej Chwały,
która niczym padlina nękana przez sępy
wyjąc opowiada swą piekielną historię.

Czas ucieka, wrota stoją niewzruszone,
u bram żywe stosy ciał głupców pełznących ku wodzie,
lecz tu wody nie ma już -
pustynia zamarzła aż do dna ziemskiej kuli,
krew spłynęła w otwarte czaszki morskich smoków
i stała się wszechświatem pełnym zła.

Słońce przestało świecić prawdziwym blaskiem,
odbija tylko świetliste słupy złotych monet,
składanych u wrót Wschodu w roli daniny dla bóstw,
lecz nikt nie chce świetlistego szlamu ...

U wzgórz niesionych pieśnią zapachu kwiatów,
pod którymi krył się mój pośmiertny dom,
u źródeł Chwały - rzeki płynącej pylistym cieniem
duszącym dzieci nim wykrzyczą swe pierwsze słowa:
"Zostaw mnie w spokoju" ...
Rodzi się lęk -
właśnie tam, wśród upozorowanych smug namiętności,
wśród nadziei wypłukiwanej bez sensu przez grzeszników,
w samym środku wszechwiata niczym latarnia
błyszcząca echem kuszących śpiewów nimf.

Brama Wschodu nigdy nie roztarta w pył,
bogowie w serca wraz z powietrzem wciągają jad,
rujnują wszystko, co zrobili źle
- przede wszystkim nas,
nędzne robaki ...

Brama Wchodu stoi niewzruszona,
miliony śmiałków ciągną ku niej chcąc zaznać rozkoszy,
wabieni jej śpiewem, zapachem róż, smakiem miodu ...
Zwęglone ciała
- oni się nie lękają, są silni ...
są głupi.

Lecz ja obrałem inną drogę,
nie zwabi mnie chromowozłoty blask wrót do Raju,
nie pójdę za nimi jak owca w zgubnym stadzie ...
Ja podążę za Tobą, gwiazdo z innego wymiaru,
będę śledził cię, kochał.
Deptany przez biegnące szczury -
będę już zawsze szedł w twoją stronę ...

c.d melancholyii jesiennej

[sunrise1]

Kto wie, czyli piosenka o chęci

przychodzi czasami do głowy
ta myśl
że można by tak zacząć
inaczej żyć
mieć chęć do pracy
i żyć inaczej
i lepiej niż dotąd, kto wie,
kto wie?
pomysł nie nowy
ale piosenka jest:
mniej palić
więcej czytać
znacznie mniej jeść
mieć chęć do pracy
i żyć inaczej
i lepiej niż dotąd, kto wie,
kto wie?
cóż z tego
kiedy ciągnie ulicą tłum
pod zachód słońca
wino, piwo czy rum
i chęć do rana
wódkę szampana
i tyle się dzieje, że hej,



G. T

znowu nieoczekiwanie nadchodzi
piękna melancholia jesienna


z:))

c.d melancholyii jesiennej

[ka_27]

Jesienna zaduma
mleczne mgły muśliny
bordowo-zółto-rdzawe
liściaste pierzyny
i plucha, i słota
i z chmur ulewa ... to jesień śpiewa
Melancholia jesienna
nostalgia podszyta
i śpiąca przyroda
w cisze spowita
babie lato nitkami
gałęzie drzew owija ... to jesień mija
Chłód porannej rosy
i ciche kwilenia
i szum wiatru w polu
i ziemi westchnienia,
krzyk i odlot żurawi
późnym wieczorem ... nad jesiennym borem