Psychoterapia

[annarchia]

Chodzicie na psychoterapię?
Jak długo, ile razy w tygodniu, w jakim nurcie?

Ja na obecną terapię chodzę trochę ponad miesiąc. Analityczna, 1x/tyg (na
razie, będzie częściej).

Wcześniej skończyłam jedną terapię (2,5 miesiąca) i przerwałam po 4,5 miesiąca
psychodynamiczną.

[liljah]

Ja idę w środę na pierwszy dzień terapii, jak zapewne pamiętasz. Po czym poznać
w jakim nurcie jesteś leczona? Co prawda miałam Psychologię, ale przykłady to
były eksperymenty i twierdzenia z prehistorii a nic o czasach współczesnych..
Jeżeli można zapytać, dlaczego przerwałaś terapie psychodynamiczną?

[annarchia]

liljah napisała:

> Po czym poznać
> w jakim nurcie jesteś leczona?

Yyy... porozmawiać z terapeutą? ;) Moje pierwsze sesje dotyczą pytania o nurt, w
jakim pracuje terapeuta, jakie stosuje techniki, czy przechodził własną
psychoterapię, jak ja mam mniej więcej pracować na terapii, jak często są
spotkania i czy jest określony czas terapii, jak długo terapeuta pracuje, co
sądzi o uleczalności borderline... Nie wyobrażam sobie, że ktoś chodzi na
terapię i ne wie na jaką :D To jest możliwe...? :P No a poza tym sobie
sprawdziłam w necie trochę o nim - o kompetencjach, przynależności do
towarzystwa psychoanalitycznego, zapoznałam się z rekomendacjami i opiniami
innych. No i jestem zadowolona.

liljah napisała:

> Jeżeli można zapytać, dlaczego przerwałaś terapie psychodynamiczną?

Tak. Od początku babka, do której chodziłam mi nie pasowała. Podważałam jej
kompetencje, jej emocjonalność, zachowanie na sesji mi się nie podobało... a
wiem, jakie być powinno tak mniej więcej... Oczywiście na początku zwalałam to
na opór przed zdrowieniem (dotyczy KAŻDEGO), na lęk przed relacją i bliskością,
na borderowe odrzucanie i dewaluowanie... Dawałam długo szansę tej naszej
relacji, jednak po dłuższym czasie - po konsultacjach z innymi osobami -
stwierdziłam, że babka jest bezsensu, gada pierdoły i nie wynika to z mojego
oporu. Zmieniłam terapeutę, no i RÓŻNICA JEST OGROMNA :) Tu czuję autentyczną
empatię, zainteresowanie, t. wie, co mówi i mówi z sensem, a nie aby coś
powiedzieć. Czuję, że jest zaangażowany i zainteresowany nie tylko moimi
pieniędzmi. Cieszę się z tej zmiany.

Co do nurtu terapii: brałam pod uwagę od początku tylko albo psychodynamiczną
albo psychoanalityczną (obie to w sumie rpawie to samo), bo mnie interesują
głębokie zmiany, głębokie rozumienie siebie, a nie tylko takie gadanie i jakieś
powierzchniowe zmiany nawyków itp...

[annarchia]

Nikt z Was więcej na terapię nie chodzi?

[dolna1]

Prawie rok. Raz w tygodniu. W wyjatkowych sytuacjach częściej.

[stefanszczanka5]

psychoterapię mam od od ok.10roku życia,z przerwami na początku rzadko albo wcale i pewnie raz profesjonalnie raz nie, trwa długo ,bo psychoteraputą jest mój ojciec,mam 25lat,ale wspolnymi siłami doszliśmy do tego co taraz osiągnęłam....i też ostatnio sobie to uświadomiłam.

[liljah]

Anarchia dzięki za odpowiedź. Jutro też sie postaram dowiedzieć co i jak ;)

Stefabszczanka a Twój tata jest do tego odpowiednio wykształcony?
Bo np. moja mama nie miała nigdy styczności z psychologia itp. a z chęcią wcięła
by mnie w swe macki i robiła mi wode z mózgu na podstawie właśnych spostrzeżeń.

[annarchia]

stefanszczanka5 napisała:

> cale i pewnie raz profesjonalnie raz nie, trwa długo ,bo psychoteraputą jest mó
> j ojciec

Co......???

[stefanszczanka5]

nie co? tylko tak...ja nie wiem co z Wami ludzie,stary pomógł mi
doprowadzić sie do stanu w jakim teraz jestem- w dobrym i jeśli to
zrobił to nie ma tu stwierdzeń -nie mozliwe czy co?tak-dziwny przypadek
,prawdziwy,znowu nie chce opowiadać szczegółowo bo to forum w końcu!

[oholik]

stefanszczanka5 napisała:

> psychoterapię mam od od ok.10roku życia,z przerwami na początku rzadko albo w
> cale i pewnie raz profesjonalnie raz nie, trwa długo ,bo psychoteraputą jest mó
> j ojciec,mam 25lat,ale wspolnymi siłami doszliśmy do tego co taraz osiągnęłam..
> ..i też ostatnio sobie to uświadomiłam.

mozna to nazywac jak sie chce ale z pewnoscia psychoterapia to nie jest

[stefanszczanka5]

i dlatego właśnie-bez prób samobójczych,bez mysli o tym,z checią
podchodzę do życia,pozytywnie to chyba świetnie,czyż nie?!

[aigala]

psychodnynamiczna od 9 miesiecy
spotkania raz w tyg, w razie potrzeby czesciej

[zagubiona_321]

Ja w przyszłym tygodniu rozpoczynam terapie psychodynamiczną. Na pierwszym
spotkaniu usłyszałam, ze polega to mniej więcej na tym, ze ja cały czas gadam,
od czasu do czasu terapeuta coś tam dopyta czy dorzuci..Nie do końca jestem do
tego przekonana, dodam, ze to moje pierwsze zetknięcie ze specjalistą. Trochę
się boję, ze będę płacić jedynie za możliwosć wygadania się.

[annarchia]

zagubiona_321 napisała:

> Ja w przyszłym tygodniu rozpoczynam terapie psychodynamiczną. Na pierwszym
> spotkaniu usłyszałam, ze polega to mniej więcej na tym, ze ja cały czas gadam,
> od czasu do czasu terapeuta coś tam dopyta czy dorzuci..

Faktycznie, na t. psychodynamicznej i analitycznej więcej mówi pacjent. Na
psychoanalizie mogą być sesje, gdzie analityk nie odezwie się ani słowem - to
jest celowe, ale oczywiście nie może być regułą, na każdej sesji.

Na początku terapii terapeuta bardzo mało mówi, bo nie chce narzucać pacjentowi
tematu rozmowy, aby tym samym nie wartościować, jakie kwestie są ważne. To, o
czym sam pacjent zacznie mówić jest ważne. Terapeuta słucha, aby z tego, co
mówisz - wolne skojarzenia - wyłapać jakiś sens i powiązania. Wtedy poda Ci je
jako tezy, interpretacje, abyś się zastanowiła nad nimi. Nie jest to poziom
terapii, który polega na wygadaniu się, bo psychoterapeuta z Twoich słów
wyłapuje nieświadome motywy, sens, drąży głębiej. Oczywiście jego milczenie ma
służyć myśleniu nad interpretacjami i refleksjami, a nie tylko na słuchaniu.

[cyntia33]

> Faktycznie, na t. psychodynamicznej i analitycznej więcej mówi pacjent. Na
> psychoanalizie mogą być sesje, gdzie analityk nie odezwie się ani słowem - to
> jest celowe, ale oczywiście nie może być regułą, na każdej sesji.

Tak, i w ten sposób płaciłam 80 zł za godzinę milczenia (z obu stron) - 20 lat
temu, więc pewnie teraz jest to ze 200 zł :) Dodam, że milczałam w obecności
jednego z najsłynniejszych psychologów, który napisał wiele książek, zrobił
gigantyczną karierę w mediach i miał terminarz zapisany na 2 lata naprzód. Nie
muszę chyba dodawać, że NIC mi nie pomógł.

[martyna740]

zagubiona_321 napisała:
Ja też chodziłam na psychodynamiczną i nic mi nie pomogło. Miałam
wrażenie, że gadam ze ścianą a pani robiła komentarz jeden na sesję.
Aktulnie chodzę na psychoterapię gestalt, którą wszystkim polecam.
Jest to normalna rozmowa, która prowadzi do przeżywania, dzięki
czemu jest mi lżej a miałam depresję. Mogę też polecić moją
psychoterapetkę Panią Dorotę, która przyjmuje w Warszawie na ul.
Polnej.

[dolna1]

martyna740 napisała:

> Jest to normalna rozmowa, która prowadzi do przeżywania, dzięki
> czemu jest mi lżej a miałam depresję.

mi wcale lżej nie jest mimo rocznej terapii Gestalt.
A odczuwanie....ja nawet nie odczuwam złości w stosunku do człowieka który mnie
skrzywdził. Mimo tych normalnych rozmów. No ale ja pewnie z tych "innych"

[jsleczek]

Terapia...
czasami zastanawiam się, czy bez niej dałabym teraz radę.A z drugiej strony idę
na sesję i przeważnie nie potrafię się dzielić- odczuwam taką potworna
złość...Mam ochotę wyjść i trzasnąć drzwiami.Moja terapeutka często słyszy "A co
Panią to obchodzi...".
Ostatnio się pogrążam-czuję to. Jest coraz gorzej. Już w drodze na terapię coś
sznuruje mi usta- ani słowa.
ta kobieta mówi, że gdybym dała upust rozżaleniu, to przyniosłoby mi to ulgę.
Zapewne tak, ale ja nie potrafię!!!
Nienawidzę siebie...
Nie chce mi się żyć.
Macie czasami wrażenie, że was nie ma?Ciało wydrążone z wszystkiego prócz
palącej złości?

[dolna1]

jsleczek napisała:

.Moja terapeutka często słyszy "A c
> o
> Panią to obchodzi...".

ale fajne jest to, że dajesz jej pewne rzeczy do zrozumienia.
Ja często idę na terapię i zakładam, że będę na każdym kroku się jej stawiać.
Takim buntem reaguje gdy terapeutka kontaktuje się z moją psychiatrą. Jestem na
nią na to zła, ale, że nie potrafię jej tego wprost powiedzieć po prostu
rozwalam sesję niewspółpracując.


> ta kobieta mówi, że gdybym dała upust rozżaleniu, to przyniosłoby mi to ulgę.
> Zapewne tak, ale ja nie potrafię!!!

Ja też. Nie czuję złości, nienawiści na innych, obracam to zawsze przeciwko sobie.

>Ciało wydrążone z wszystkiego prócz
> palącej złości?

prócz jakiejkolwiek złości :/
Podobno spotkalam na swojej drodze wiele osob ktorych powinnam nienawidzic, w
stosunku do ktorych powinnam czuć złość.
Nie czuję jej...nic a nic :(

[annarchia]

dolna1 napisała:

> Podobno spotkalam na swojej drodze wiele osob ktorych powinnam nienawidzic, w
> stosunku do ktorych powinnam czuć złość.
> Nie czuję jej...nic a nic :(

Hmm, z jednej strony to dziwne, bo złość to podstawowa emocja osób z
borderline... Takie typowy borderowy "rage" to się nazywa, wybuchy gniewu,
wieczne zezłoszczenie. Inna rzecz, że ta złość może być albo stłumiona albo
raczej - w przypadku bpd - wyprojektowana na zewnątrz. Zauważyłam u siebie
ostatnio ten mechanizm na sesji - nagle przestaję czuć cokolwiek, czuję
"pustkę", ale zaczynam zarzucać terapeucie, że się na mnie złości, że on czuje
na mnie złość, jemu tę emocję przypisuję. A tak naprawdę jest to moją złością,
od której psychika się odcina, aby nie wybuchnąć.

[dolna1]

>
> Hmm, z jednej strony to dziwne, bo złość to podstawowa emocja osób z
> borderline... Takie typowy borderowy "rage" to się nazywa, wybuchy gniewu,
> wieczne zezłoszczenie.

ależ owszem. Posiadam w nasilonym stopniu. Ale....no własnie, ale w stosunku do
bliskich. Na nich sie wyżywam.

Inna rzecz, że ta złość może być albo stłumiona albo
> raczej - w przypadku bpd - wyprojektowana na zewnątrz.

U mnie raczej stłumiona.
Powinno sie czuć złośc na człowieka który Cie molestował i zgwałcił prawda?
Ja nie czuje!!!!

>Zauważyłam u siebie
> ostatnio ten mechanizm na sesji - nagle przestaję czuć cokolwiek, czuję
> "pustkę", ale zaczynam zarzucać terapeucie, że się na mnie złości, że on czuje
> na mnie złość, jemu tę emocję przypisuję. A tak naprawdę jest to moją złością,
> od której psychika się odcina, aby nie wybuchnąć.

Ważne ze uświadamiasz sobie takie rzeczy. Tylko ciekawe jak przejsc do II etapu,
mianowicie poczucie jej w sobie i wyrzuceniu na zewnątrz.

[canoine]

> Inna rzecz, że ta złość może być albo stłumiona albo
> > raczej - w przypadku bpd - wyprojektowana na zewnątrz.
>
> U mnie raczej stłumiona.
> Powinno sie czuć złośc na człowieka który Cie molestował i zgwałcił prawda?
> Ja nie czuje!!!!


nie Ty jedna. to ponoć wcale nie takie rzadkie.

[canoine]

Psychodynamiczna. Od.. prawie półtora roku.. Aż mi się wierzyć nie chce.
1 raz w tygodniu. Żałuję, że nie 2 chociaż, bo w przestrzeni 7 dni pomiędzy
potrafię się mocno pogubić do następnej sesji. Ale jakoś nie mam odwagi o to
zapytać..

Wcześniej zaliczyłam terapii.. parę. I - ekhm - paru lekarzy. Okazuje się, że
można nie wiedzieć w jakim nurcie jest terapia, bo nie miałam pojęcia w jakim
były poprzednie. Ale i tak na żadnej nie wysiedziałam zbyt długo. Ta jest jakimś
wyjątkiem. Osoba terapeuty ma w tym swój niebagatelny udział.

Chociaż ostatnio myśli mi się, że ja się zwyczajnie na tę terapię, jak i na
żadną chyba, nie nadaję :|

[annarchia]

canoine napisała:

> Chociaż ostatnio myśli mi się, że ja się zwyczajnie na tę terapię, jak i na
> żadną chyba, nie nadaję :|

Z jakiego powodu konkretnie uważasz, ze się nie nadajesz?
Niepowodzenie w terapii to zawsze nasza "wina" (naszych blokad i trudności), czy
terapeutów też?
Mam właśnie kryzys głęboki jak Rów Mariański.
Zastanawiam się nad tym, co Ty.
Czy to ja się nie potrafię emocjonalnie otworzyć, czy chodzę na terapię do
niekompetentnej osoby.
Wnioski: ja nie umiem się otworzyć + nigdy nie trafię do kompetentnej osoby, bo
nie mam farta.
Skutek: myśli samobójcze bliżej niż na horyzoncie, żyletka, panika :(

[canoine]

nie mam podstaw podważać kompetencji mojego terapeuty.
a mimo to - nie potrafię.. choć naprawdę chcę.

[iamcrazy]

Ja chodzę i właściwie nie wiem na jaką. Byłam dopiero 3 razy, ale o
dziwo moja psychoterapeutka mi się spodobała, choć mam problem z
kobietami, tzn. wolę mężczyzn, generalnie w życiu. Jednak wiem, że
gdybym poszła do mężczyzny to bym z nim flirtowała...
Rzeczywiście ja mówię prawie cały czas, a ona mówi mi nieraz
naprawdę takie rzeczy, na które sama bym nie wpadła. Żałuję, że
dopiero teraz rozpoczęłam psychoterapię, gdy mam 32 lata, jestem
uzależniona od alkoholu, mam za sobą przejścia z narkotykami,
objadaniem się, seksem z kim i gdzie popadnie... i samoocenę na
poziomie ścierki do podłogi. Dopiero teraz do mnie dociera, że coś
chciałam w ten sposób zagłuszyć. Jestem pozytywnie nastawiona. Nie
mogę się zabić więc muszę żyć.