Druga strona BPD

[5izabela20]

..jednostronni jesteście. Mam BPD i wcale taka nie jestem. Słyszeliście o "dobrych borderach"? Taki chory, jak się wyżywa ( a robi to często), to umie tylko na sobie. Za to, co ktoś zrobi jemu, odegra się jeszcze na sobie. Bo wie, że skutki jego złości mogłyby być opłakane wiec się boi kogoś skrzywdzić, nawet, jak ta osoba wcześniej skrzywdzi jego.
Bywają dowcipni, wrażliwi, inteligentni, ogólnie lubiani i popularni. Nie mówię o sobie.
Ale każdy medal ma 2 strony. I nie ma drugiego tak syurowego sędziego osoby z BPD, jak ona sama. I nienawidzi siebie tak mocno, że...najchętniej sam zostałby własnym workiem treniingowym .TO mówię o sobie.
Kochać, jak umie - to tylko innych. Nienawidzić - tylko siebie. To taka druga odmiana.
Pomyślcie o tym, zanim napiszecie kolejny wątek.

pozdrawiam :)

[babalaba]

Znam ten mechanizm. Winę i odpowiedzialność za "losy wszechświata" ponosi wtedy chory. Bezkrytycznie bierze na siebie odpowiedzialność za wszystko i wszystkich. I dźwiga te skały, i nie ma szans by im podołał, bo to przecież tylko jego iluzja, i wali w siebie, że jest niewystarczająco... taki owaki.
Wszystko bierze do siebie i obraca przeciwko sobie. Na zewnątrz pełna uległość i źle rozumiana pokora.
Złość, gniew, nienawiść skupia na sobie bo skoro jest tak wybrakowany to na nic nie zasługuje. Stąd autodestrukcyjne zachowania, myśli s, próby.
Z dobrocią nie ma to wiele wspólnego.
Tyle że chory nie jedzie po innych tylko po sobie.

Taki BPD nie stawia granic i można mu śmiecić w ogródku. I zapełnia się w nim szambo ścieków z całej okolicy... A on połyka, połyka i dusi się, myśląc, że niewystarczająco opanował technikę przerabiania tego na źródlaną wodę...

[5izabela20]

No generalnie masz rację, poza tą pokorą na zewnątrz. BPD to jest 1 z podtypów osobowości chwiejnej emoc., przerzucamy się pomiędzy skrajnymi uczuciami, więc jak możemy być ulegli?
Nie, nie. Ja przykładowo miewam także wybuchy uczuć ( typowe przy BPD), tyle, że raczej ...pozytywnych. Bywa, że coś sie komuś niesprawiedliwie powie, ale potem całe odium rzeczywiście kieruję przeciw sobie.
To, o czym Ty piszesz, Babalaba, to jest hipokryzja, a nie BPD. I żądnej pokory.
Z BPD rekrutują się często np wielcy przywódcy społeczni, bo mają dar pociągania całych rzesz za Ideą, czy charyzmatyczni artyści, którz zbierają laury, a potem... przedawkowują środki nasenne. I wszyscy zadają sobie pytanie: dlaczego?. Chciałam też powiedzieć, że są to jedyne śmiertelne zaburzenia osobowości, śmiertelność sięga 75% w tym zaburzeniu. pozdrawiam

[babalaba]

Izabelo, to zabawa, co w tym złego?
A że język zbyt kwiecisty?
Kiedyś tak pisali listy.
Spróbuj sama rymy łapać
zanim spadną na podłogę.

BPD ma nadprodukcję myśli. Gdzieś to przecież upchnąć trzeba. :)
Uśmiechnij się, nie jesteś w ukrytej kamerze.

[3bsp]

5izabela20 napisała:

> Z BPD rekrutują się często np wielcy przywódcy społeczni, bo mają dar pociągani
> a całych rzesz za Ideą, czy charyzmatyczni artyści, .................................

Co do artystów to ja mam wybór, mogę go słuchać podziwiać bądź zupełnie się jego twórczością nie interesować.
Co do przywódców to jest bardzo podobnie jak w relacji BPD – partner, tylko że skala znacznie większa, znacznie większa i wybór niemal nie istniejący.
Ci wielcy przywódcy, to zwykle żądni władzy i kontroli nad drugim człowiekiem tyrani.
Ich megalomańskie zapędy, ich chora sensu stricte psychika powodują, że realizacja na miarę stanu psychicznego ich wizja, pozostawia po sobie trupy i zgliszcza a w najlepszym wypadku biedę i bessę moralną, zatrzymując tym samym rozwój społeczeństw w tym i istoty ludzkiej na dziesiątki lat. Społeczeństwa zwykle nie trwają bezczynnie w dezorientacji egzystencjalnej, bo w człowieku jest dobro i próbują odbudować to co zniszczono i trwa to tak długo, zanim nie pojawi się wielki przywódca społeczny wraz z grupą sobie podobnych obwiesi.
Pełniąc rolę Capo di tutti capi, choć nie chcemy tego przyjąć do swej świadomości, że tym jest, próbuje nas wepchnąć ”mordą w to szczęście” jak mawiał batiuszka Wisarionowicz.
Gdyby dane Ci było zajrzeć do ich duszy, to puściły by Ci zwieracze i bynajmniej nie ze śmiechu.
Nawet, wydawać by się mogło, otwarte umysły jak choćby Cejrowski dają się zaczadzić ideą , ględząc w telewizorni o wielkiej roli wojen w rozwoju cywilizacji, a cóż dopiero my szaraczkowe możemy?
Możemy, poprzez włączenie myślenie i zerwania ze stereotypem, że takie widzimy świata koło, jakie tępymi zakreślamy oczy.

Izabelo
Poczytaj sobie historią rewolucji francuskiej. Zobaczysz jakie naprawdę szczytne cele stawiał sobie ten, który zmajstrował cały ten bałagan na kanwie oczekiwań społecznych.
Tym czasem dla zadumy i refleksji coś specjalnie dla ciebie:


www.youtube.com/watch?v=9A8YDlj5Ffs

[brz_a_sk]

śmiertelni jesteśmy wszyscy
BPD nie chce się żyć
nie warto się na to licytować

tu się bordy licytują na pomysł jak żyć
przyłącz się

obok borda też łatwiej się zabić niż żyć a jednak
ponieważ bywa pięknie
warto łapać wiatr w pióra i skrzydłom sprzyjać

[babalaba]

najlepiej o brzasku
życie zlicytować
za kawałek nadziei

[5izabela20]

Bardzo to fajnie brzmi, ale nie ma ani kawałka, kiedy już to zrobisz. Więc zlicytyujesz życie ZA NIC pozdrawiam

[babalaba]

Sorki, przerabiam ten kawałek na terapii i pod palce mi się wlał.
Potraktuj to jako zbyt ciężką zabawę słowem, zaczepkę do brz_a_sku, którego obserwuję i w wielu wypowiedziach się z nim zgadzam.

[brz_a_sk]

dobry, dobry tekst

czasem koniec licytacji daje upust emocjom
i da się znowu kilka dni pożyć

nauczyłam się nie gadać póki nie ma deklaracji:
gadamy to nie zabijam się przez ...
tu umawiamy się konkretnie ile dni :-)

nie śmieszne - działa

bo to nie jest błahy - to jest zawsze śmiertelnie poważny temat

[babalaba]

> czasem koniec licytacji daje upust emocjom
> i da się znowu kilka dni pożyć

znam,
staram się podjechać na tym, znaleźć adekwatne wspomnienie. wydusić, ile się da z tej traumy. wyborować dziurę, wypowiedzieć, wykrzyczeń, żeby w to miejsce wessało się powietrze.
a słowa? nakłuwają pancerz, zmniejszają ciśnienie, koncentrują uwagę.
nigdy nie mówiłam, w końcu zaczynam.

[brz_a_sk]

super tekst

a treść też ekstra

poczytam :-)

[3bsp]

brz_a_sk napisała:
babalaba napisała:

śmiertelni jesteśmy wszyscy
BPD nie chce się żyć
nie warto się na to licytować

tu się bordy licytują na pomysł jak żyć
przyłącz się

obok borda też łatwiej się zabić niż żyć a jednak
ponieważ bywa pięknie
warto łapać wiatr w pióra i skrzydłom sprzyjać

najlepiej o brzasku
życie zlicytować
za kawałek nadziei

która jest ułudą, więc;

wynosisz swe cierpienie wprost na piedestały
by wszyscy widzieli jak cierpisz
i gardzisz swym życiem wielbiąc zakłamanie
bo Twe życie to dar
nie owoc pracy nad sobą

[babalaba]

Ja z nocy powstaję.
O brzasku się budzą ptaki i krzyki.

Myślałam, że cierpienie jest w los wpisane. Niczego nie gloryfikuję, nic innego nie znam.
Błądzę na oślep, wkładam wysiłek w każde działanie. Bo ja zwyczajnie nie wiem, na czym polega życie. Ja się dopiero budzę i uczę zdrowych zachowań.
No to na nowy dzień, stara rymowanka:

Powoli się uczę, wychodzę z ukrycia.
Co zbędne, co dobre, co warte jest życia.
Doświadczam oddechu, dotyku radości,
drobiazgów smak miły i codzienności.
Już dość wycierpiałam, mam prawo do życia.
Wolności i błędów, i seksu, i tycia.
Ten rytm wiersza sprawia,
że moja uwaga jak w afirmacji się skupia.
I rodzi się uśmiech od ucha do ucha.

[brz_a_sk]

jak znaleźć sens, kiedy się sensu nie pamięta

zrośnięty z huśtawką masz

zawisnąć i już

żyć

zgadnij jak

wessij do środka - górę dół górę

spadanie i unoszenie

wszystko zapomnij

ciesz się stabilizacją

jak ciasno!

[babalaba]

Brak fundamentów w rozwoju emocjonalnym, brak kontaktu ze sobą, brak wzorców w kontaktach z innymi. Ruchomy cel, zewnętrznie nadawany. Jedna wielka czarna dziura.

To dziecko we mgle. Za firanką schowane. W pustym domu chowane.
Tak dusi się dusza.

Zgadnij jak żyć? :)

[5izabela20]

Wybacz, nie mam nic złego na myśli, nie chcę Cię urazić, ale ten kwiecisty styl to też objaw... pozdrawiam ;))

[brz_a_sk]

kwieciście
ogarnę razem :-)

ściszonym szelestem

na liściu gdy znajdziesz - wspaniale

bo wiatr pokołysze, rozniesie, uchroni, uwzniośli, podtrzyma
wyciszy
wybaczy

a dziura nie bez dna

[5izabela20]

Masa słów, 0 treści. Moja Mama była Poetka znaną całej Polsce, z tym, że Ona nie musiała pisać wierszy, by być Poetką. Rzecz polega na wyczuciu piękna w otoczeniu.
Wyjątek z mojej Mamy: "Na plaży łapie się słońce na gorącym uczynku". Chodziło o opalanie. Codzi o wrażliwość na sytuację, nadająca się do poetyckiego opisu. I choć nie wiem na ten temat właściwie nic, to żyłam obok Wielkiej Osobowości, wielkiej Estetki przede wszystkim. Bez moralizowania. pozdrawiam i proponuję najpierw rozejrzeć się wokół Siebie, a potem - doznać zachwytu tym, co trzeba. Z tego bierze się poezja.

[3bsp]

5izabela20 napisała:

> Masa słów, 0 treści. Moja Mama była Poetka znaną całej Polsce, z tym, że Ona ni
> e musiała pisać wierszy, by być Poetką. Rzecz polega na wyczuciu piękna w otocz
> eniu.

Och te dziwne kariery. Wystarczy być. Znałem taką jedną poetkę.


> Bez moralizowania. pozdrawiam i proponuję na
> jpierw rozejrzeć się wokół Siebie, a potem - doznać zachwytu tym, co trzeba. Z
> tego bierze się poezja.

Wiedziałaś najlepiej:

Czym się zachwycać
Jak się zachwycać
Jak mam to robić
i jak nie robić
Jakim mam być
O czym mam śnić.
O czym mam myśleć
i jak mam myśleć
Czego mam pragnąć
W swej słabej jaźni
Z kim mam przystawać
Z kim się przyjaźnić
Jak się zachować
Byś była rada
I ponoć wszystko dla mego dobra
Bo twoja miłości jest tak ogromna
Że żyjesz za mnie moim życiem.

Kim zatem jestem pytam
gdy nie ma miejsca dla mnie

[5izabela20]

Co masz na myśli mówiąc :"wystarczy być"? nie bardzo rozumiem tak ogólne stwierdzenie. A czuję, ża warto podyskutować ;))

[brz_a_sk]

głuptaskiem ten kto zapamiętał, że naj i reszta
to wersja monoteistyczna przeniesiona na zdołowanych szaraków

zachwycać się pięknem to nie pogrążać się brzydalem - ja

a strzałem za strzał - nie tworzę a piszę, nie jestem ani lepsza ani gorsza od ...
jeśli z kimś 'zadam się' to by zatrzymać się i swoje myśli obudzić
prześcigać warto tylko siebie

staram się jest szansą a nie zaprzeczeniem narcyzmu

nigdy nie napisałam wiersza więc nie wpychaj mnie na piedestał poetki - nie marzę o tym

krytyka ma sens gdy prowadzi do rozwoju i szampana
sens spotkania z ludźmi, sens rozdzielania swojego czasu, sens życia pośród by

nasionko swoje zaopiekować najlepiej jak mogę się nauczyć

toksyczne słowa ranią wypowiadającego - policzkują,
mam chwilę by poczekać zawieszając myśli

jesteś lepsza ode mnie - jestem pewna - szukam w czym
cenię rozmowę - szkoda, że zegar tyka i nie wysłuchamy wszystkich

[karaksul]

Wszystkich na pewno nie da się wysłuchać, ale tych, których masz obok siebie - owszem :).

[brz_a_sk]

gdybyśmy tak umieli słyszeć intencje :-)