info o rekolekcjach

[gabi-k]

Znalazłam dzisiaj informacje o rekolekcjach dla osób w żałobie. może
ktoś zechce skorzystać...

Jak przeżyć żałobę?

Rekolekcje adresowane do tych, którzy doświadczają utraty bliskiej
osoby.

Zmarła osoba, którą kochałeś. Czujesz pustkę. Łzy wyschły albo leją
się strumieniami, nie przynosząc ukojenia. Życie toczy się jak za
szybą. Rano wstajesz, bo trzeba. Idziesz do pracy, bo trzeba. Całymi
dniami nic nie jesz. Czujesz się słaby, bezradny, bezsilny,
opuszczony. Nie umiesz podjąć najprostszej decyzji. Zwątpiłeś w sens
życia. Nawet modlić się nie możesz. Złorzeczysz Bogu. Boisz się.
Czujesz się winien. Wokół ciemna dolina, przepełniona smutkiem i
cierpieniem. Jak wypełnić pustkę po tej jedynej, ukochanej osobie?
Jak dalej żyć? Uczestnicząc w rekolekcjach, otworzysz się na Boga i
ludzi. Dostrzeżesz, że przejście przez tę ciemną dolinę wymaga
zetknięcia się z cierpieniem, poświęcenia czasu sobie i zaufania
innym ludziom. Zrozumiesz, że robiąc coś, co zmniejsza ból,
otwierasz miejsce na miłość. Nauczysz się, że warto prosić o pomoc i
korzystać z niej, gdy jest ofiarowywana.
Odważysz się z pomocą Boga i ludzi przejść przez trud żałoby ku
nadziei dalszego życia.


Prowadzą:
Ks. Artur Radacki, marianin (ur. 1968), doktor psychologii i teolog
duchowości. Zajmuje się problematyką wypalenia wśród przedstawicieli
różnych profesji, również księży i osób konsekrowanych, udzielając
profesjonalnej pomocy psychologiczno-duchowej.
P. Agata Cukrowska - nauczyciel dyplomowy, magister psychologii,
pogłębiła swoje wykształcenie w Studium Psychoterapii i Studium z
Psychologii i Psychoterapii. Zajmuje się wspieraniem rozwoju dzieci
i młodzieży oraz prowadzi psychoterapie indywidualną i rodzinną.
oraz
Program:
W trakcie warsztatów możliwość spowiedzi.
W programie, poza wykładami i warsztatami, Msze św. i nabożeństwa,
konferencje poświęcone tematowi śmierci a ułatwiające modlitwę. Do
dyspozycji uczestników rekolekcji będą ksiądz i psycholog.

Termin:
4 - 6 Kwietnia 2008r.
21 - 23 Listopada 2008r.

Koszt:
Od jednej osoby z noclegiem i wyżywieniem 250 zł
Opłatę za udział w rekolekcjach prosimy uiścić na konto:
Dom Zakonny Zgromadzenia Księży Marianów, ul. Klasztorna 4, 62-563
Licheń Stary
96 12 40 14 15 1111 0000 18 42 88 96 z dopiskiem "REKOLEKCJE"
POTWIERDZENIE WPŁATY PROSZĘ ZABRAĆ ZE SOBĄ NA REKOLEKCJE

Zgłoszenia:
Recepcja Domów Pielgrzyma
Tel. [phone]
Fax. [phone]
e-mail: [e-mail]

Prosimy na tydzień przed rekolekcjami o potwierdzenie swojego
przyjazdu.

Liczba miejsc ograniczona!

[atagao]

Czy ktoś z prowadzących jest wdowcem? jeśli nie, nie wie, o czym mówi

[gabi-k]

Wydaje mi się, że prowadzący nie doświadczyli wdowieństwa osobiście.
Są to jednak osoby związane ze zgromadzeniem ksieży Marianów, które
to zgromadzenie prowadzi w Warszawie hospicjum. Przy kościele
Marianów i hospicjum działa grupa wsparcia dla osób w żałobie i
wydaje mi się, że oni jednak wiedzą o czym mówią, gdyż na codzień
spotykają wiele osób pogrążonych w bólu, który jest niestety również
naszym udziałem.

[22suzi]

Spotykanie osób w żałobie,a doświadczenie jej to kompletnie różne sprawy.Choć
niewątpliwie osobom wierzącym rekolekcje mogą pomóc.Dla mnie to kolejny sposób
na ucieczkę przed bólem i czarną rzeczywistością.Pozdrawiam.

[fiambala]

Ja uczestniczyłam w tych rekolekcjach - przy okazji chciałam
podziękować Gabi za zamieszczenie informacji, inaczej pewnie bym się
o nich nie dowiedziała.

Pomogło mi. Mimo, że właściwie nie miałam wielkich oczekiwań. Ale
też pojechałam bez uprzedzeń pt. "co oni wiedzą o żałobie...". Bo
przecież jeśli jadę po pomoc, to trzeba sobie pozwolić na
zapewnienie tej pomocy...

Nie potrafie do końca powiedzieć czego konkretnie oczekiwałam,
zresztą to mój główny problem po śmierci Grześka - ciężko jest mi
określić czego właściwie chcę. Teoretycznie dużo wiedziałam o samej
żałobie, o jej kolejnych etapach - od samego początku dużo czytałam
na ten temat, wszystko co mi wpadło w ręce i co mogłam znaleźć -
książki, artykuły w necie, to forum. Tylko, że złapałam się na tym,
że to za mało, że czasami człowiek potrzebuje usłyszeć od kogoś z
boku, że jeszcze będzie dobrze - najlepiej od kogoś, kto wie o czym
mówi. Więc próbowałam szukac psychologa, ale po dwoch probach
odpuscilam, nie udało mi sie znalezc nikogo sensownego.

Za to znalazłam taką osobę właśnie na tych rekolekcjach - pani
Agata. Nie wiem czy też kogos straciła, ale jej słowa bardzo mi
pomogły i to zarowno te skierowane do wszystkich uczestników, jak i
te skierowane już tylko do mnie. Ktoś z uczestników powiedział, że
rekolekcje były jak balsam - i ja sie zgadzam. Wyjezdzalam z nich z
takim swego rodzaju spokojem, ukojeniem.

Same rekolekcje maja charakter warsztatow. Sa spotkania grupowe z
prowadzącymi, jest też czas na rozmowy indywidualne i czas na bycie
z samą sobą. Jest też aspekt religijny - dla mnie chyba nie był
najważniejszy kiedy sie decydowalam ale ku mojemu zdziwieniu nie
przeszkadzal mi, byl dobrym uzupelnieniem. I jeszcze jeden aspekt -
grupa wsparcia ludzi, ktorych polaczyl ten sam bol. To tez pomaga. I
mimo poczatkowych obiekcji, wiem ze miejsce tez nie jest przypadkowe.

Jak juz pisalam, ja wyjechalam stamtad silniejsza i spokojniejsza.
Owszem, również ze swiadomoscia, ze ten spokoj nie jest uczuciem
danym raz na zawsze, ale taka jest natura zaloby. Bo żałoba to nie
jest równa szeroka droga prowadząca równo do góry, ale raczej górska
ścieżka, która owszem prowadzi na szczyt, ale po drodze na ten
szczyt nie raz i nie dwa trzeba zejsc nizej niz sie bylo dotychczas
i niejako po raz drugi pokonywac te sama droge. Zaloba to jeden krok
do przodu i dwa w tyl - i nie da sie tego przeskoczyc, ominac - to
trzeba przejsc. I w czasie tej drogi ma sie prawo do bycia slabym,
do lez, do rozpaczy, ale to wszystko ze swiadomoscia, ze to jest
tylko etap, ze bedzie lepiej, ze jeszcze bedzie chcialo sie po
prostu zyc. I ja jestem na tej drodze, chociaż wiem, że koniec
jeszcze daleko.

[gabi-k]

Cieszę się, że skorzystałaś z rekolekcji i, że przyniosły one
ukojenie, że dały nieco więcej sił. Dziekuję, że napisłaś o swoich
doświadczeniach, bo Twoje słowa są dowodem na to, że ludzie
prowadzacy rekolekcje jednak wiedzą o czym mówią...
Moze nastepnym razem ktoś jeszcze zechce skorzystać, a może ja
sama...
Pozdrawiam. Gabrysia

[gabi-k]

info o nowym terminie rekolekcji - znalazłam więc wklejam :)

centrum.marianie.pl/pomoc/Pomoc%20w%20aobie/Strona%20główna.aspx

rekolekcje dla osób, które doświadczyły śmierci osoby bliskiej

Myślą przewodnią rozważań będą słowa Jana Pawła II z Tryptyku
rzymskiego: „To przemijanie ma sens”. Rekolekcje odbędą się w dniach
24,25,26 kwietnia 2009 w Domu Rekolekcyjnym Sióstr Franciszkanek
Służebnic Krzyża w Laskach k. Warszawy.

Spotkania będą prowadzone w małej grupie (liczącej ok. 10
uczestników). Osoby prowadzące to: ks. Stanisław Szlassa MIC oraz
para małżeńska Joanna i Jakub Faryś mediatorzy. Przed wyjazdem
istnieje możliwość rozmowy indywidualnej z prowadzącymi dotyczącej
treści zajęć.

W trakcie warsztatów możliwość spowiedzi. W programie, poza
wykładami i warsztatami, Msze święte i nabożeństwa, konferencje
poświęcone tematowi nadziei i modlitwy.

Czas – 24,25,26 kwietnia 2009

Miejsce – Dom Rekolekcyjny Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża,
Laski, ul. Zielona 33.

Koszt - wynosi 250 zł (w tym noclegi i wyżywienie). W indywidualnych
przypadkach możliwe jest dofinansowanie.

Spotykamy się w piątek 24 kwietnia o godz. 19 na wspólnej kolacji.

Wyjazd kończymy Mszą św. w niedzielę.

Zgłoszenia i wpłaty do 10 kwietnia 2009 r.

Należność za udział w szkoleniu należy przesłać na rachunek bankowy:

Raiffeisen Bank 84 1750 0009 0000 0000 1049 6117 – z
dopiskiem „rekolekcje – To przemijanie ma sens”.

Fundacja zastrzega sobie prawo do odwołania lub zmiany terminu
szkolenia.

Wypełnij formularz zgłoszeniowy. W najbliższych dniach otrzymasz
wiadomość email z biura Fundacji.

Kontakt:

Anna Chudoba
tel. [phone]
0-662788595
e-mail: [e-mail]

Kolejny termin w XI 2009 r.
Pozdrawiam. Gabrysia

[karnivora]

Lux. Ja w to ide. Terminem mi pasi zaraz po m/męża
imieninach. Pewnie znowu 'odpałowych'/

Choćby spowiedź jak się jest trąconym na maxa
to niezła jazda po bandzie dla "niewdrożonego"
spowiedxnika. Może "celowane" rozgrzeszenie bardziej
dotrze do umysłu, grzesznika znaczy
I Powinien na 100% jeszcze egzorcysta.
Tego się nie reklamuje, ale gość takiej profesji
ma cholernie poręcznie na żałobę. Na wszystkie pieprzone
bezproduktywne żale i smutki. Tyko profesjonalistów
"w tej branży" coś deficyt.
Niby mają nisze rynkową, a się nie ogłaszają
Idzie sprawdzić czy taki ktos może będzie.