uprawianie kolarstwa

[Gość: ojciec]

Moj syn garnie się do uprawiania kolarstwa, ale z drugiej strony słyszałem
wiele kontrowersji o tej dyscyplinie, jakies doppingi, transfuzje itp. I tak
sie zastanawiam czy go popychać w te strone. Nie chcę go zniechęceć, bo to
zawsze lepiej jak chce uprawic sport niż robic jakies inne głupie rzeczy, ale
sam nie wiem, czy warto? (dzis np. byl pol dnia na rowerze, a potem ogladal
wyscig kolarski na eurosporcie)

[Gość: staryalejary]

Szosa czy MTB? Szosę odradzam z całego serca

[Gość: Sławek Rz.]

> ... Szosę odradzam z całego serca

Bo ... ? Jakieś uzasadnienie może?

[Gość: ojciec]

jeździ na kolarce, marzy mu się wielki świat, tour de france itd. Nie wiem, może
mu przejdzie, bo nie chce go do niczego zmuszać. A jakie sa według ciebie
zagrozenia?

[Gość: staryalejary]

Byłem w podobnej sytuacji co Ty. Mego syna również pasjonuje jazda
na rowerze.Zaczęło sie kilka lat temu od roweru szosowego. Ja sporo
jeźdiłem i nadal jeżdżę i wiem z własnego doświadczenia że na szosie
podczas jazdy treningowej (nie rekreacji) bywa czasem niebezpiecznie.
Od czasu do czasu trafi się debil za kółkiem który wyprzedza, albo
wymija na trzeciego przejeżdża wtedy tak blisko że skóra cierpnie.
Durny kierowca ma zresztą dużo więcej możliwości i szkoda czasu na
wymienianie wszystkich. Dobrze jeżeli jedzie grupa pod opieką
trenerską i samochodu. Trzeba wtedy uważać na to co dzieje się z
przodu. Samotny kolarz szosowy musi mieć oczy dookoła głowy trochę
doświadczenia i nabytych odruchów czego kilkunastolatkowi napewno
brakuje. Mój syn miał 13 lat kiedy zaczął z rówieśnikiem jadzdę na
szosówkach niechciałbym przeżywać ponownie takiego oczekiwania na
powrót kiedy np wiedziałem że np. jadą ruchliwą drogą na przejście
graniczne w B. Dał się przekonać żeby pojechać na góralu, na próbę i
szosówka była coraż rzadziej używana a po roku zawisła w garażu na
haku. Kolega Kondor ma rację pisząc że należy zaopatrzyc syna w dwa
rowery szosowy i górala i niczego nie zabraniać. Dobrze by było
gdybyś mógł z synem jeździć od czasu do czasu po szosie (ja tak
robiłem) będziesz wtedy spokojniejszy, dowiesz się też jak syn
zachowuje się na szosie. Mniie syn dał się namówić na jazdę góralem
ponieważ w sprawach rowerowych liczył sie ze zdaniem rodzica z
którym podzielał zainteresowania. Nistety wyścigi MTB nie mają
takiej medialnej oprawy jak szosowowe i normalne jest że młodzież
raczej to gdzie więcej błyska fleszy i więcej jazgocze dziennikarzy.
Trzymam kciuki za Ciebie żebyś przestał się martwić i syna żeby
rozwijał swoją pasję.

[Gość: cykloza]

> Byłem w podobnej sytuacji co Ty. Mego syna również pasjonuje jazda
> na rowerze.Zaczęło sie kilka lat temu od roweru szosowego. Ja sporo
> jeźdiłem i nadal jeżdżę i wiem z własnego doświadczenia że na szosie
> podczas jazdy treningowej (nie rekreacji) bywa czasem niebezpiecznie.
> Od czasu do czasu trafi się debil za kółkiem który wyprzedza, albo
> wymija na trzeciego przejeżdża wtedy tak blisko że skóra cierpnie.
> Durny kierowca ma zresztą dużo więcej możliwości i szkoda czasu na
> wymienianie wszystkich. Dobrze jeżeli jedzie grupa pod opieką
> trenerską i samochodu. Trzeba wtedy uważać na to co dzieje się z
> przodu. Samotny kolarz szosowy musi mieć oczy dookoła głowy trochę
> doświadczenia i nabytych odruchów czego kilkunastolatkowi napewno
> brakuje. Mój syn miał 13 lat kiedy zaczął z rówieśnikiem jadzdę na
> szosówkach niechciałbym przeżywać ponownie takiego oczekiwania na
> powrót kiedy np wiedziałem że np. jadą ruchliwą drogą na przejście
> graniczne w B....

Wypada sie tylko zgodzić z całością twego postu. Niestety trzeba tu dorzucić
garść dziegciu. Kolarstwo to sport skażony oszustwem. Tak było i będzie. Jeśłi
syn chce uprawiać zawodowo kolarstwo (co w wieku 13 lat szybko mu z głowy
wyparuje) to prędzej czy później pojawi się doping. Zwłaszcza młodzi zawodnicy
nie są kontrolowani bo nie ma na to pieniędzy i mlodzi jak to młodzi.
TEstosteron, efedrynka i tak dalej. Znajomy endokrynolog był zdruzgotany
wynikami badań młodzików z jakiegoś wyścigu w którym zrobili go lekarzem wyscigu
Nie rozumiem poprzedniego postu na zasadzie "szosę odradzam". że niby w MTB się
nie bierze i jest takie fajne a szosa jest beee? To czemu wszyscy mistrzowie mtb
marzą o starcie w peletonie szosowym? A że sukcesów większych tam nie odnoszą to
inna sprawa.
Moim zdaniem niech chłopak jeździ na razie dla przyjemności, ale nie jest to
bezpieczna zabawa bo samochodów coraz więcej i idiotów za kółkiem również. Niech
jeździ dla przyjemnosci i uczy sie grzecznie bo kolarstwo to ciężki kawałek
chleba bo o doping tak czy siak będzie musaiał się otrzeć a jak sobie odmówi to
nic w tym sporcie nie osiagnie i to synowi trzeba jasno wytłumaczyć.

[Gość: staryalejary]

Napisałem że odradzam szoę ze względu na niewspółmie większe
zagrożenia komunikacyjne w porównaniu do jazdy po tzw terenie.
Wiadomo że koks biorą szosowcy i górale ale groźba że młody zawodnik
zacznie brać jest mniej wyraźna i wydaję się że można się od tego
uchronić ponieważ to zależy od zawodnika. Natomiast walka o swoje 30
cm asfaltu jest realna od zaraz od chwili wyjechania na szosę.
Nie chcę stwarzać nastroju grozy ale ja odetchnąłem kiedy chłopak
przesiadł się na górala było to ułatwione być może dlatego że
mieszkamy na pogórzu w mało zurbanizowanym terenie. Jeżeli ktoś
mieszka w dużej aglomeracji siłą rzeczy będzie go ciągnęło na
szosę.

[Gość: ojciec]

tak sie pytam bo ostatnio zaczal cos przebokiwac o jakims klubie.

[dominikjandomin]

Popieraj chłopaka. Skoro chce coś fajnego robić i być może ma talent, to go nie
ograniczaj.

Chyba, ze chcesz mieć tępaka z wielkim brzuchem, co potrafi tylko pić piwo i
rozmawiać nt. tego, ile gdzieś wypił i po którym piwie się porzygał...

[Gość: Jacu]

Takie kluby to fajna sprawa - koledzy o podobnych zainteresowaniach, większe
bezpieczeństwo na treningach (jazda w zorganizowanej grupie, często
zabezpieczanej przez samochód), fachowe porady starszych kolegów i trenera,
doskonała motywacja do treningów. Do tego uczą współpracy - kolarstwo szosowe to
sport zespołowy i samemu przeciw grupie wiele się nie wskóra.

Nikt normalny nie da w takim miejscu młodemu chłopakowi prochów, choć za każdy
klub trudno ręczyć (to nie siłownia gdzie wręcz wypada się szprycować i się tym
chwalić) a i bez klubu różne szalone ludzie mają pomysły. To nie tak że w
kolarstwie jest jakiś szczególnie duży problem dopingu - po prostu w innych
dyscyplinach mniej się o tym mówi (Manodu).

Doping jest popularny w pracy zawodowej, znajomi managerowie wyższych szczebli
masowo jadą na relanium (że o popijaniu go alkoholem nie wspomnę), studenci palą
zielsko a jakoś rodzice dzieci na studia posyłać się nie boją - przed życiem nie
ochronisz. Akurat życiowa pasja bardziej chroni przed takimi pomysłami niż im
sprzyja.

Od oglądania eurosportu nikt jeszcze uszczerbku na zdrowiu nie doznał, choć wiem
że oglądanie przez kilka godzin setki facetów jadących rowerami zrozumieć
trudno... (co innego patrzeć jak 20 facetów biega w kółko za piłką, 2 stoi
nieruchomo a jeden co wziął łapówkę biega z gwizdkiem).

Zabronić się nie da, można popierać albo stać się przeszkodą którą trzeba ominąć...

[maciux88]

Ech, ile ja bym dał zeby ojciec mnie wspieral albo sam wyszedl z propozycja taka. Teraz stac mnie jedynie na amatorstwo.

Popieraj chłopaka!

[ariston1]

Ja obawiałbym się prędzej, że bez uprawiania sportu popadnie w jakieś narkotyki
i alkoholizm niż zaszkodzą mu treningi w jakimś klubie. Zawsze ma cel i zajęcie.
Do TdF czy GdI daleka droga ale szkoda nie dać szansy na spróbowanie. Na
poziomie mistrzostw świata, czy igrzysk olimpijskich każda dyscyplina sportu
jest podejrzana. Im większe pieniądze od sponsorów tym większa cisza.

[Gość: kondor]

..."Moj syn garnie się do uprawiania kolarstwa"...
Z tego co piszesz chłopak ma chęć do uprawiania kolarstwa więc należy go w tym
wspierać.Bez względu czy wyniki przyjdą szybko czy trzeba będzie na to trochę
poczekać.Rolą ojca jest dopingować i pomagać na tyle na ile go stać.
Sport prócz sukcesu popartego ogromną pracą niesie także wiele
niebezpieczeństw.Jednakże na starcie zakładamy że nie przydarzy się nam nic
złego.Dopóki będziesz miał wpływ na niego dotąd będziesz mógł go kontrolować Gdy
się usamodzielni to już tylko od niego będzie zależało jaką drogą będzie
podążał.Sukces za wszelka cenę nie zważając na zdrowie (doping) czy troszkę
mniejszy zachowując tężyznę do starości.

..."Szosa czy MTB? Szosę odradzam z całego serca"...
Co do wyboru roweru to proponuję zaopatrzyć go w dwa górala i szosówkę,a on sam
wybierze co mu bardziej będzie odpowiadało.

uprawianie kolarstwa

[wcyrku1]

Gość portalu: ojciec napisał(a):

> Moj syn garnie się do uprawiania kolarstwa,


- ile ma lat, - wspomagaj go - dla młodzika potrzebne są ćw.
ogólnorozwojowe,wybierz klub w ktorym potrafią uświadomić znaczenie fizjologi
wysiłku fiz i mentalnego
- nic na skróty - takimi wzorami mogą być Korzeniowski, Armstrong /fizjologia
własnego organizmu/

[Gość: jantor]

Wspieraj chlopaka!
Ja to musialem nawet rower sobie zrobic jak mialem 11 lat,nie bylo
mowy zeby tato kupil,rowerów tez w zasadzie nie bylo...

[Gość: drobo]

niestety - nie wszyscy mają "z górki" :-)

pendragon.blog.onet.pl/2,ID201375046,index.html

[Gość: burack]

o dopingu w kolarstwie jest głośno bo się z nim walczy:)
a tak naprawdę doping w każdym sporcie to konieczność i nieważne co kto o tym
mówi...
ale napewno warto wspierać syna w Jego pasji:)
ważne by trafił do dobrego klubu, takiego w którym ważny jest rozwój sportowy a
nie wyniki!!!
znaczy wyniki też ale wśród zawodników którzy wyrośli z danego klubu.
mając styczność z pewnym klubem kolarskim wiem że nie wszędzie liczy się
zawodnik-liczą się pieniądze od sponsora a młodego zawodnika można wypalić w
dwa, trzy lata. medali trochę zdobędzie i na tym jego przygoda ze sportem się
skończy...

[airmisio]

Żeby mnie tak rodzice poparli jakieś 10 lat temu... też mi się marzyło, ale
akurat górskie. Dzisiaj pozostało amatorsko jeździć...

jak się ktoś garnie to dać mu szanse!!!

[lewocz]

Kolarstwo to bardzo ciężki sport. Treningi są bardzo długie,ciężkie i
wyczerpujące. Pierwsza sprawa to osobiście zadbał bym o badania lekarskie. Syn
jest młody, pewnie się rozwija dopiero. Jazda w peletonie na szosie to nie
zabawa, to nie jest mecz futbolu podwórkowego. Walka kask w kask w rywalem przez
kilka godzin na prawie max. intensywności to ogromne obciążenie dla organizmu i
musisz mieć absolutna pewność, że syn jest zdrowy i nie ma przeciwwskazań do
takiego sportu.
Na pewno ważny jest trener. Nie jest problemem wykręcić 20-30 tys rocznie.
Trzeba to zrobić z głową. Jeśli chodzi o szosę to ważna jest taktyka, praca w
grupie itp.
O dopingu w kolarstwie nie będę pisał bo to temat rzeka. Warto jednak poczytać o
sposobach żywienie. Nie chodzi nawet o suplementację ale prozaiczna rzecz co
jeść. Czasy się zmieniają, kiedyś czytałem wspomnienie Piaseckiego i jak pisał
co jedli na zawodach to śmiać mi się chciało. Nie pamiętam co to było ale na
pewno nie był to makaron jakim obecnie objadają się kolarze :)
Dieta to bardzo ważna sprawa gdyż coraz więcej zawodników przyznaje, że to
dzięki jej zmianie zawdzięczają swoje sukcesy. Tak, że oprócz nabijania "kaemów"
warto trochę teorii łyknąć.
O zapewnienie odpowiedniego sprzętu,ubioru,innych akcesoriów nie mam co pisać bo
to sprawa oczywista.
Życzę sukcesów.

[lemuriza]

Nigdy nie uprawiałam kolarstwa, dopiero teraz jeżdże sobie od kilku
lat czysto amatorsko na rowerze.
Ale kilkanaście lat trenowałam siatkówkę i z perspektywy czasu mogę
powiedzieć,że ta przygoda ze sportem to jedna z najlpszych rzeczy,
które przydarzyły mi się w życiu.
I chociaż pamiątką po tym jest i zrujnowane kolano i nie do konca
zdrowy kręgosłup, nie żałuję ani jednego dnia spedzonego na hali.
To było piekne!
więc wspieraj syna, bo sport to jest COŚ!

[Gość: ojciec]

Dziękuje za wszystkie, opinie, wezmę je pod uwagę. Macie rację ze należy
spokojnie podchodzić do tematu, syn jest dopiero w gimnazjum, więc nie ma sensu
martwic sie na zaś.