dziecko dwujezyczne - dylemacik

[malwa51]

Pisze tu po raz pierwszy - chcialam sie z Wami przywitac - i zapytac
o porade w kwestii problemiku.

Otoz nie wiem, jak reagowac, gdy moj syn (szwedzko-polski) pokazuje
mi ksiazeczke, czy przedmiot - i nazywa je po szwedzku. Mam udawac,
ze nie rozumiem? Czy mowic "nie, to jest..." (co nie byloby prawda,
bo np. flygplan to samolot, a jesli dziecko pokazuje samolot i
nazywa go po szwedzku, to ma w pewnym sensie racje )
W ogole sa pewne slowa, ktorych nie uzyje po polsku Uzywa uparcie
szwedzkich.

Ja mowie do niego tylko po polsku, ojciec po szwedzku.
Poradzcie mi cos Syn ma 3 lata, pogadac sie z nim nie da, dopiero
zaczal nazywac przedmioty. Jest wiec na poczatku jezykowej drogi...

[an_o]

Moja corka (ma 21 miesiecy) nie powie 'woda', tylko 'agua' - my mamy
w domu hiszpanski oprocz polskiego. I ja zawsze potakuje
mowiac 'tak, woda'. Albo mowie tata mowi 'agua', a mama mowi 'woda'.
Moja mala potrafi dokonczyc np. tata mowi 'bebe', a mama??? i wtedy
pada z ust corci 'dzidzia'. Ty konsekwentnie uzywaj polskiego, nawet
jak Twoje dziecko zwraca sie do Ciebie po szwedzku.

[joasia_44]

Zgadzam się z przedmówczynią. Nasz ma dopiero półtora roczku ale już pewne słowa
- drzewo, jajko, woda - z dumą przemawia do mnie po niemiecku i coś tam dalej
ugagugagua o nich dodaje. Ja na to mówie 'tak kochanie, to jest drzewo, bardzo
ładne drzewo prawda?'. Mąż robi to samo jak zrozumie jakieś słowo po polsku to
potwierdza to po niemiecku. Zobaczymy z czasem, czy coś się małemu odmieni z
czasem. Pozdrawiam.

[risando]

Witam,

to jak najbardziej normalny etap rozwoju jezykowego. Dziecko musi sobie dopiero uporzadkowac, ktore slowo nalezy do ktorego jezyka. Takie "mieszanie" jest normalne, aczkolwiek nie wszysktie dzieci dwujezyczne mieszaja.

Najlatwiej odpowiedziec w taki sposob: "Tak, tata mowi XXXX, a mama mowi YYYY". Kiedy dziecko troche starsze bedzie i rozumie, iz istnieja rozne jezyki (na pewno juz w wieku 4 lat), mozna powiedziec: "Tak, po szwedzku mowi sie XXXX, a po polsku mowimy na to YYYY."

Moim zdaniem nie ma sensu udawac, iz nie zrozumiemy jezyka partnera, czyli drugiego jezyka ojczystego dziecka. Nawet powinnismy w ramach osobistych mozliwosci wspierac rowniez prawidlowy rozwoj tego jezyka, czyli poprawic tez bledy w "nie naszym" jezyku czy sprawdzic, czy dziecko dane slownictno opanuje i w jednym i w drugim jezyku.

Pozdrawiam serdecznie

[ciotka_paszczaka]

Ja tez nie udawalam, ze nie rozumiem, tylko mowilam : po polsku mowi sie...
Albo kiedy dziecko przychodzilo, i pytalo jak sie mowi po angielsku powiedzmy jaskolka (bo akurat byla za oknem) to mowilam swallow.
Podkreslam CALE zdanie po polsku, z jaskolka po angielsku, ale mowilam po angielsku jedno slowo, TYLKO, kiedy dzieci mnie pytaly.
Czyli reagowac, jak najbardziej, i od razu dodawac polski odpowiednik.
U nas sie sprawdzalo. A teraz sama pytam dzieci kiedy (prawie zawsze) nie znam wymowy slow walijskich (trzeci jezyk dzieci!).

[simonkapl]

Jesli zdarza sie to moim dzieciom to ja wtedy nazywam ten przedmiot
po polsku, nie udaje , ze nie slysze.Przewaznie wtedy od razu
powtarza po mnie po polsku

[jan.kran]

Ja robię tak samo. Córka , 24 lata sama sie pyta jak Jej brakuje słowa po
polsku. Ale Ona jest bardzo zawzięta i chce mówić idealnie po polsku.
Juniora poprawiam cały czas, On jest dość niedbały po polsku ale nie tracę
nadziei i tłukę Mu ten polski już dwadzieścia lat...
Na szczęscie nie protestuje
Nie wiem dlaczego ani po niemiecku , norwesku czy angielsku Młodzież nie ma
polskich wtrętów i ogólnie mało miesza.
A po polsku czasem Im brakuje słów , takich trudniejszych i rzadszych.
Mają jak na możiwości dzieci wielojęzycznych urodzonycj poza krajem dużo
kontaktu z polskim ale najlepsza szkoła to wyjazd do Polski

[ika.alias]

Ja robie tak samo jak poprzednicy. Moj synek (2 latka 4 miesiace) jest bardzo "wygadany", ale jednak glownie po holendersku. Kiedy wiec na przyklad pokazuje mi samochodzik i mowi "Blauwe betoniarka", jak odpowiadam "Zgadza sie, to jest niebieska betoniarka". I tak za kazdym razem.

[istota]

Do niedawna miałam podobny dylemat. Moje dziecie dopiero zaczyna mówić
i jest bardzo dumne jak zna jakieś słowo. Podobnie jak poprzednicy
wpadlam na pomysł żeby na jej entuzjastycze car odpowiadać
tak, auto. Podoba mi się pomysł, ze tata mówi car a mama auto,
muszę przetestowac

Co ciekawe, przynajmniej dla mnie jako poczatkujacej matki dzieciecia
dwujezycznego, moje dziecie rozumie co to jest auto, ale mowi tylko
car. W ogóle, jak na razie, umie powiedzieć dany wyraz tylko po ang,
albo tylko po polsku, nie ma wyrazu który by mowila w obu językach.

[ika.alias]

Kilka dni temu wymyslilam cos nowego.

Jezeli Tobias wskazuje na cos i nazywa to po holendersku, to ja
najpierw tradycyjnie powtarzam po polsku ("Tak, to jest czerwona
pilka."). Zaraz potem zadaje jednak pytanie: "Co to jest?" i
wskazuje ten sam przedmiot. Wtedy prawie zawsze Tobias sam z siebie
mowi po polsku. Zrobilam z tego cos zabawy. Nie wiem jak dlugo maly
bedzie to lubic. Ale na razie bardzo mu sie podoba to, ze zna
odpowiedzi na pytania.

[malwa51]

Dziekuje! Co prawda on nie akceptuje niektorych polskich slow (ten
nieszczesny samolot na przyklad) i gdy mowie "to samolot" to on
powtarza uparcie "flygplan, flygplan", ale sprobuje cierpliwie

[ika.alias]

Tobias (i podejrzewam, ze wiekszosc dzieci tak ma) mial na poczatku
tendencje to wybierania najlatwiejszych slowek z obu jezykow.
Problem w tym, ze w jezyku polskim prawie kazde slowo jest o
przynajmniej jedna sylabe dluzsze niz w holenderskim. Ze juz nie
wspomne o duzo trudniejszej wymowie ze wzgledu na trudne kombinajce
samoglosek. Wcale mu sie wiec nie dziwie, ze woli
powiedziec "vrachtwagen" zamiast "ciezarowka" albo "oranje"
zamiast "pomaranczowy".

Widze jednak, ze z czasem maly zaczyna wymawiac coraz wiecej
polskich slowek i ukladac polskie zdania.

Podejrzewam wiec, ze u Twojego synka chodzi o pewien etap rozwoju
jezyka. Po tym etapie przyjdzie kolejny.

[althea35]

Ja z uporem maniaka mowie jak to sie nazywa po polsku albo powtarzam
to co moja corka powiedzila po polsku. Ale nie wowie "nie, to
jest..." tylko po prostu powtarzam slowo czy zdanie po polsku. Alboe
ewentualnie jak mala sie upiera, to mowie "mama mowi na to...".