Prasowka :)

[jan.kran]

Pomyslalam sobie ze mozemy tu wrzucac rozne artykuly o wielojezycznosci.
Ja znalazlam ten :


www.literka.pl/article20759.html
Ciekawa jestem Waszego zdania.

Poza tym mam prosbe , jezeli wpadnie Wam jakis artykul na temat
dwujezycznosci a zespolu Aspergera to mi podrzuccie tu albo poczte GW.
Jezyk nie gra roli

Kran

[jofin]

Wiesz Kranie, smutno mi sie zrobilo p przeczytaniu tego artykulu.
Widac w nim niestety polska zasciankowosc. W Polsce bilingualizm
dopiero wchodzi w zasadzie na rynek, choc w innych krajach jest to
zjawisko powszechne i tak jak nasze forum pokazuje, sa sytuacje,
gdy ani rodzice, ani dziecko niestety nie maja wyboru. I ten artykul
zamiast dawac wsparcie, zachete dla rodzicow. Tylko ich, wg mnie
dobija.

Poza tym jest pare tez, ktore autorka wypowiada, powolujac sie tylko
na polskie, mimo wszystko bardzo ograniczone badania w tej
dziedzinie, a nie czerpiac z doswiadcznia i literatury krajow nieco
bardziej zaawanswoanych wtemacie. Zdecydowanie art. na jedna
gwiazdke, nie wiecej.

[mamapodziomka]

Ogolnie artykul wydal mi sie dosc slabiutki, pomine juz zrodla tej perelki (lata
1962, 1969, 1975) to nawet i tu brakuje rozroznienia miedzy dwujezycznoscia, a
nauczaniem jezykow obcych w wieku przedszkolnym. Jak gdyby nie bylo zadnej
roznicy pomiedzy tymi dwoma zjawiskami.

No, ale dzieki artykulowi dowiedzialam sie jaki jest cel rozwoju dziecka, jakos
dotychczas uszlo to mojej uwadze Jest nim: osiagniecie pewnej ilosci punktow
"w tym zakresie, jaki jest uchwytny za pomocą werbalnych testów inteligencji".

Ciekawi mnie tez z jakiego powodu ta pani zgadza sie ze stanowiskiem Bielajewa i
Jurkowskiego, a uwaza teze kanadyjczykow za bledna?? Nie podaje zadnego
argumentu na poparcie swojej opinii...

Nalezy jedynie cieszyc sie, ze nie wychowujemy dzieci w latach 60-tych

[reyka]

no to dobrze, ze ja nie musze korzystac z pomocy logopedow,
szczegolnie takiego pokroju
no i dlaczego odwolywnie sie do zrodel z lat 60??? jest mase badan
wspolczesnych...
eh, miedzy bajki takie wywody....

[jan.kran]

Zwrocilam uwage ne zrodla
O ile sa teksty klasyczne takie jak ten kanadyjski zo podanie jako zrodla dwoch
podreczikow z czasu PRL - u jest zenada.
Szkoda ze ciagle w Polsce pokutuja takie zabytkowe poglady i robia ludziom
wode z mozgu.

*** Mimo niewątpliwych zalet płynących z nabywania obcej mowy, wiążą się z
tym procesem również liczne i poważne zagrożenia, dające o sobie znać zwłaszcza
wtedy, gdy dziecko rozpoczyna naukę języka obcego w bardzo wczesnym okresie
życia, równolegle z poznawaniem własnego języka ojczystego. Zachodzi wówczas
zjawisko zwane bilingwizmem, polegające na nabywaniu przez dziecko dwóch języków
równocześnie i posługiwanie się nimi na równi. Pojawia się w związku z tym
problem dotyczący związku mowy i myślenia. Wszystkie procesy myślowe odbywają
się w jakimś języku i mają charakter narracyjny – nie ma takiej myśli, która
niewyrażona zostałaby poprzez określone struktury językowe, nawet jeśli nie jest
to myśl zwerbalizowana.

*** Kwestia bilingwizmu pozostaje nierozstrzygnięta. Jako logopeda pozostaję w
gronie zwolenników pierwszej teorii o niezbyt korzystnym wpływie bilingwizmu na
rozwój intelektualny dziecka – z mojego punktu widzenia dochodzi tutaj jeszcze
problem mechanizmu artykulacji głosek. Niekiedy w języku obcym system głosek
realizowany jest zupełnie inaczej niż w języku ojczystym, w tym przypadku
polskim. Jeżeli dziecko nie potrafi jeszcze prawidłowo artykułować głosek
polskich, zwłaszcza nie posiada dobrze rozwiniętego systemu głosek
dentalizowanych, stanowczo odradzam naukę języka obcego, ponieważ może ona stać
się przyczyną powstania i pogłębiania wady wymowy.

Najpierw dziecko musi nauczyć się właściwie realizować głoski polskie,
skorygować ewentualne, już występujące, wady wymowy, a dopiero potem przystąpić
na nabywania obcej mowy. Ja osobiście polecam rozpocząć naukę języka obcego
około 6 - 7 roku życia, kiedy to wszystkie głoski powinny być już właściwie
realizowane, zwłaszcza z najwolniej wykształcającą się głoską „r”, a dziecko
wkracza w okres edukacji szkolnej.


-------------------> Zastanawiam sie czy ta Pani widziala kiedys z bliska
dzecko wielojezyczne i w ogole rozumie to co pisze

Kran

[jan.kran]

Ta literka .pl to ogolnie cos dziwnego.
Niby portal edukacyjny a reklam bez sensu multuam natomiast zeby sie
zarejestrowac trzeba wyslac sms ktory kosztuje 10, 98 brutto

[jan.kran]

Polecam ten artykul , madry , wywazony i pelen celnych uwag.


www.wspolnota-polska.org.pl/index.php?id=o_IVfor6

[mamapodziomka]

Fajny artykul, pare rzeczy, ktore warto zapamietac, tyle ze znowu nie dla tych
rodzinnie pomieszanych

W ogole bardzo fajna stronka, mozna sie troche dowiedziec o nauczaniu
polonijnym, ktore z racji wieku mlodej zaczyna mnie dosc mocno interesowac. Na
przyklad w kilku artykulach slusznie zauwazono, ze trudno jest uczyc z
materialow obowiazujacych w Polsce, chociazby ze wzgledu na archaiczne
slownictwo, etc. no i nacisk na inne obszary nauczania - literature, etc. Ale
jednolitego programu nauczania polonijnego na razie nie ma, a co za tym idzie
nie ma dobrych podrecznikow.

[almamag]

co do drugiego artykułu

z kilkoma punktami nie mogę się zgodzić
"jak zwykle" mogłabym powiedzieć

nie jest prawdą, że świadomość dziecka, że zna jeżyk lepiej od rodziców podważa
ich prestiż czy autorytet, moja 3-latka poprawia mnie jeżeli chodzi o wymowę,
nie zauważyłam żeby to w jakikolwiek sposób zmieniało naszą relację

ja stosuje metodę mówienia do dziecka w wybranym przez nie języku,

młoda sama domaga się o polskiego w domu np. kiedy odwiedzają nas anglojęzyczni
znajomi mówi "mama w domu polsku mów" (nigdy my jej tego nie powiedzieliśmy)
czytanie bajek: zawsze przed wybiera język, w 80% polski
oglądanie bajek na dvd, tam gdzie jest możliwość wybiera po polsku "bo w tv są
angielskie"

młoda zupełnie swobodnie posługuje się oboma językami, choć w innym zakresie (o
czym innym mówimy w domu o czym innym w przedszkolu) ale już dopytuje się o
brakujące słowa

nie zapomnę miny przedszkolanki kiedy młoda pytała "how to say krzesełko?"

sama upiera się zamawiać np. lody w restauracji i wtedy widząc, że kelner nie
rozumie jakiegoś słowa dopytuje "jak jest angielsku...?"

[k.bazylejska]

Witam,

Mnie się osobiście artykuł ze Świata Polonii bardzo podoba.

Chciałabym się ustosunkować do wypowiedzi almamag:

> nie jest prawdą, że świadomość dziecka, że zna jeżyk lepiej od rodziców podważa
> ich prestiż czy autorytet, moja 3-latka poprawia mnie jeżeli chodzi o wymowę,
> nie zauważyłam żeby to w jakikolwiek sposób zmieniało naszą relację
>

Oczywiście dla trzylatki rodzice są największym autorytetem, niezależnie po jakiemu do niej mówią. Naprawdę źle by było, gdyby tak nie było.

Trzyletnie dziecko może mieć lepszą wymowę, ale rodzice długo jeszcze będą znali język otoczenia lepiej od dziecka. Myślę, że problemy o których pisano w artykule szczególnie mocno mogą się manifestować w okresie dojrzewania.

Pewna znajoma moich rodziców wyjechała do Stanów w połowie lat siedemdziesiątych. Opowiadała mi kiedyś jak bardzo dbała o zachowanie polskiego u swojego syna. Opowiadała też, że znała wiele Polek, które dla wygody przeszły na komunikowanie się z dziećmi po angielsku i jakie to potem miało negatywne skutki na relacje matki z dzieckiem. Te Polki same nie znały dostatecznie dobrze angielskiego i po prostu w pewnym momencie zabrakło im "wspólnego języka" z własnymi dziećmi.

Czterdziestoletni syn znajomej moich rodziców, przeniósł się kilka lat temu do Polski, bo jako architekt znalazł w Polsce lepszą pracę.

> ja stosuje metodę mówienia do dziecka w wybranym przez nie języku,
>
> młoda sama domaga się o polskiego w domu np. kiedy odwiedzają nas anglojęzyczni
> znajomi mówi "mama w domu polsku mów" (nigdy my jej tego nie powiedzieliśmy)
> czytanie bajek: zawsze przed wybiera język, w 80% polski

Myślę, że tak długo jak Twoja córka jeszcze ciągle lepiej zna język polski, tak długo będzie wybierała polski do rozmowy w domu. Jednak pewnego pięknego dnia może się okazać, że łatwiej jest jej mówić po angielsku i zacznie oczekiwać, że będziesz rozmawiać z nią w wybranym przez nią języku, którym jest angielski.

Ja sama przeszłam przez okres, w którym mój syn odpowiadał mi wyłącznie po niemiecku, czasami wplatając do niemieckich zdań jakieś polskie lub angielskie słowo. Gdybym wtedy zaczęła mu odpowiadać po niemiecku na jego niemieckie wypowiedzi, to Jaś by dziś po polsku wcale nie mówił. No bo skąd niby miałby się nauczyć?

Pewna matka ze szkoły Jasia opowiadała mi jak szybko jej młodszy syn zatracił aktywną znajomość języka francuskiego. Była to rodzina dwujęzyczna: mama Francuska, tata Anglik. Gdy mieszkali we Francji rodzice rozmawiali ze sobą w domu po angielsku i dzieci były dwujęzyczne z przewagą francuskiego. Rodzina przeniosła się do Bazylei, gdy starszy syn miał pięć a młodszy trzy lata. Synowie poszli do tej samej dwujęzycznej szkoły niemiecko-angielskiej. Po ponad roku pobytu w Bazylei starszy chłopiec bardzo szybko przyswoił sobie niemiecki. Młodszy natomiast nie tylko nie zaczął mówić po niemiecku, to jeszcze przestał mówić po francusku. Niby ciągle rozumiał francuski, ale mówić nie chciał. Teraz młodszy mówi znowu po francusku, ale to dlatego że matka całkowicie zrezygnowała z używania angielskiego w domu. Rodzice rozmawiają ze sobą teraz po francusku, a z dziećmi stosują ścisłe OPOL.

k.bazylejska

Jaś 12.2002 Klara 02.2007 niemiecki, polski, angielski

[jan.kran]

**** Ja sama przeszłam przez okres, w którym mój syn odpowiadał mi wyłącznie po
niemiecku, czasami wplatając do niemieckich zdań jakieś polskie lub angielskie
słowo. Gdybym wtedy zaczęła mu odpowiadać po niemiecku na jego niemieckie
wypowiedzi, to Jaś by dziś po polsku wcale nie mówił. No bo skąd niby miałby się
nauczyć?


---------> ))))))))))
O ile z Mloda nie mialam wiekszych problemow bo generalnie z malymi wyjatkami
mowila < i do dzis > mowi ze mna tylko po polsku to z Juniorem byla orka na
ugorzePP

Ja jak jakas nawiedzona na Jego niemieckie teksty ZAWSZE odpowiadalam po
polsku , prosilam zeby mowil do mnie po polsku i bylam podlamana ze tepy jest.

Dzis ma osiemnascie lat. Z Siostra mowi li tylko po niemiecku , mimo mieszkania
w Oslo 90 % Jego towarzystwa jest niemieckie.
Po polsku mowi ok , ma swietne slownictwo choc akcent i robi bledy niekiedy.
A do mnie leci po polsku . Nawet jak ja go zagaduje po niemiecku
< jezyk sobie cwicze > , kiedy dzwonie do Niego i jest w niemieckim
towarzystwie mowi do mnie po polsku.
Zauwazylam ostatnio ze sie wrecz popisuje przed swoimi niemieckimi znajomymi ze
zna polski i norweski < czesc z nich nie mowi po norwesku >.

Ale ja zawsze usilowalam dzieciom przekazac ze polski jezyk i kultura to jest
cos super i po polsku nie kazdy moze mowic)))
Mloda juz wie o tym od paru lat bo jest lingwista ogolnym i typologicznym in spe
< polowe studiow ma za soba > a Junior chyba tez zauwazyl ze Jego
wielojezycznosc jest cool zarowno w szkole jak wsrod kolegow < oboje sa
generalnie mniej lub wiecej czterojezyczni z tendencja wzrastajaca >.
Kran

[almamag]

sęk w tym, że młoda nie zna lepiej polskiego, w angielskim ma np. szersze
słownictwo związane z uczeniem się itp.

kontakt z polskim ma tylko w domu

przedszkolanki, przyjaciele, znajomi wszyscy mówią tylko po angielsku


co do utraty autorytetu, w przypadku nastolatków, to naturalny etap rozwojowy,
wiązanie tego z językiem, którego matka używa jest dla mnie artefaktem i dużym
nadużyciem

jeżeli rodzice nie rozwijają sie przez całe życie, to żaden z nich nie będzie
miał o czym rozmawiać z nastoletnim dzieckiem, nawet w rodzinie jednojęzycznej

stwierdzenie, że dzieci są różne jest o tyle banalne co prawdziwe, ja znam
dzieci dwujęzyczne którym OPOL zrobił więcej krzywdy (chodzi mi głównie o
emocjonalność dziecka, poczucie, że rodzice nie są z nim we wszystkim co robi)
niż pożytku, zwłaszcza gdy rodzina mieszkała w jednolitym językowo środowisku

wiem, że moja młoda ciężko reagowała na tą metodę i nie widziałam i dalej nie
widzę w niej sensu

poza tym chyba ważne jest żeby rozróżnić sytuację kiedy rodzice mówią różnymi
językami, a taką w której (tak jak w naszej rodzinie) między sobą rozmawiają w
jednym (w tym przypadku polski) a język całego środowiska jest inny
w tej drugiej sytuacji OPOL stwarza niebezpieczną dla dalszego rozwoju
(oczywiście nie we wszystkich sytuacjach) granice dom-środowisko

[tomsmom]

A mnie osobiscie zastanowilo stwierdzenie autorki - mieniacej sie
logopeda zreszta - ze jakoby kazda mysl MUSI byc w jakims jezyku. No
to, wedle takich twierdzen - moja glucha siostrzenica zaczela myslec
gdzies ok 4-5 lat jak sie zaczela migowego uczyc. A przedtem,
przepraszam, malpka bezmyslna?...

Co za stek bzdur, az chcialoby sie napisac artykul porzadny w
odwecie, ale na takim portalu to szkoda go zamieszczac az...

[jan.kran]

Napisalam list do szefostwa portalu zeby przekazali autorce artykulu link do
naszego forum.
Odpowiedzieli ze takiej Pani nie znaja < ale Jej artykul umiescili >
i moge napisac prywatnie.
A zeby napisac musze sie zalogowac i zaplacic sms - em 10,98 polskich
zlotych. Czyli portal faktycznie jest tylko dla uzytkownikow z PL ...
Najgorsze ze my , rodzice dzieci wielojezycznych musimy potem walczyc z taka
niewiedza i uprzedzeniami.
Kran

[conejito13]

myslalam, ze tylko ja pomyslalam od razu, ze to jakis bubel totalny
jest. nie wiem, jak i kiedy ta pani konczyla studia, ale z pewnoscia
o wielojezycznosci nie wie zbyt wiele, a w blad moze wprowadzic tym
swoim pseudo naukowym wywodem.

[tomsmom]

No wlasnie: belkot maksymalny, ktory jednak przecietnemu zjadaczowi
chleba moze wydawac sie na tyle madry, ze zacznie te brednie
powtarzac. No ciekawe, baby nie znaja, a jej wypociny drukuja, toz
to rownie dobrze moze byc jakas sprytna nastolatka, ktora sobie
teraz boki zrywa, lub babiszon, ktory studia w jakims ciemnogrodzie
konczyl. Ach, jakie to frustrujace!!