Przedszkole- nowy jezyk

[sukiennica]

Zarchiwizowano watek o tym tytule i nie da sie juz pod niego podpiac.
A ja musze, bo sie udusze!

No bo jest tak- Jan Sebastian w wieku 2 i pol roku rozpoczal wlasnie
swa karere przedszkolna. Kwoli przypomnienia- mama po polsku, papa
po francuzku, mama z tata po angielsku a reszta swiata po norwesku.
Jasiek niezanajacy kompletnie jezyka norweskiego znalazl sie w
bardzo irytujacej sytuacji w ktorej nikt go nie rozumie. Przedszkole
waldorskie, niezly tygiel narodowosciowy, przedszkolanki majace duze
doswiadczenie z dziecmi wielojezycznymi i wspierajace rodzicow.
Powinno byc bezproblemowo- a nie jest. Fakt niezrozumienia ze strony
otoczenia wywolal u mojego dziecka agresje. Chce wiaderko- grzecznie
o nie prosi po polsku- nie daja, prosi po francuzku- nie daja, bo
nie rozumieja- wiec wali w leb albo gryzie...
Katastrofa! Wita mnie w przedszkolu blagajac o wode, bo chce mu sie
pic a nie wie jak o nia poprosic...

Niniejszym odwieszam moja konsekwencje na haczyk i zaczynam uczyc go
podstawowych zwrotow po norwesku. Moze sa dzieci dla ktorych bariera
jezykowa nie stanowi problemu. Moje dziecko potrzebuje wsparcia na
poczatek. Gdybym wiedziala, ze ta sytuacja bedzie dla niego tak
trudna, juz dawno nauczylabym go podstaw jezyka....

Wiem, wiem, ze to stan przejsciowy, co nie zmienia faktu, ze znajac
pare podstawowych zwrotow bylo by mu duzo latwiej. Zastanawiam sie
wiec czy ta kosekwencja jezykowa nie powinna mniec wyjatkow...

Nie komunikuje sie z nim po norwesku. Po prostu ucze go obcego
jezyka, tlumaczac jednoczesnie, ze nie moze oczekiwac zrozumienia ze
strony innych dzieci, poniewaz uzywaja one innego jezyka.

Na marginesie dodam, ze sie bestia uczy blyskawicznie

[lenkaaa]

To co opisalas budzi we mnie powazne watpliwosci co do tych przedszkolanek:
"majacych duze doswiadczenie z dziecmi wielojezycznymi i wspierajace rodzicow".

A ile jest dzieci w grupie na ile opiekunek ? Nie ma tam jakiegos programu dla
dzieci, ktore przychodza z calkowita nieznajomoscia jezyka ??? nie ucza te
dzieci podstawowych zwrotow typu pic, siku, itp??

[turzyca]

Ja sie zgadzam z lenka. Pamietam nasza szkolna nauczycielke, ktora biedna miala
4 obcokrajowcow nie znajacych jezyka, i cale teatry, ktore odstawiala, zebysmy
wiedzieli, o co chodzi. A poza tym wykorzystywala fakt, ze czesciowo bylismy w
stanie dogadac sie w jezykach ojczystych - strasznie bylam dumna, bo przez
tydzien tlumaczylam kolezance z Jugoslawii, co sie dzieje. Po tygodniu juz sama
sie dosc orientowala.

[reyka]

wiesz, tak na chlopski rozum i babska intuicje - to robisz b dobrze!
jak dziecku trzeba pomoc, to trzeba i tyle. przeciez nie mozna
pozwolic zeby gryzl czy bil inne dzieciaki tylko dlatego, ze one
jego nie rozumieja....
sama zreszta widzisz, ze szybko lapie. zreszta widzi, ze ma w tobie
wsparcie, zrozumienie i to na pewno duuuuzo daje.

[spinelli]

Pamietam jak bardzo bylo i zal mojego bratanka kiedy poszedl do przedszkola i
nie znal ani slowa po angielsku.
Wiele z nas trafil do swoich nowych krajow nie znajac jezyka, ile przez to
trzeba bylo sie wycierpiec. Nie wiem czemu fundowac taki sam los swojemu dziecku?
Moze to jest wlasnei to przyslowiowe zaglaskiwanie kota

Powodzenia!



Spinelli

[ese1]

sukiennica napisała:

> Zarchiwizowano watek o tym tytule i nie da sie juz pod niego podpiac.
> A ja musze, bo sie udusze!
>
> No bo jest tak- Jan Sebastian w wieku 2 i pol roku rozpoczal wlasnie
> swa karere przedszkolna. Kwoli przypomnienia- mama po polsku, papa
> po francuzku, mama z tata po angielsku a reszta swiata po norwesku.

haha.. popatrz, u nas dokladnie tak samo, z tym, ze reszta swiata mowi po
niemiecku (mieszkamy w DE). Moja cora tez pierwsze zderzenie z Niemieckim miala
w wieku prawie 3 lat w przedszkolu.
Na poczatku panie przedszkolanki probowaly mi wmowic autyzm u dziecka - mloda
nie reagowala wcale, jak ktos do niej mowil po niemiecku. Pozniej chcialy mnie z
nia wyslac na badania sluchu, ale sie nie dalam.
Audrey zaczela lapac niemiecki w przedszkolu, najpierw rozumiala, pozniej
zaczela mowic poszczegolne wyrazy, teraz (ma 5 lat) w domu jest jedyna osoba,
ktora mowi po niemiecku.
Dodam jeszcze, ze dzieci w przedszkolu od razu akceptowaly ja, nie bylo
problemow z odrzuceniem, ze ona nie mowi. Rozumialy i nawet pomagaly.
Moja rada - nie przejmuj sie, dzieci maja swoj wlasny jezyk, a za kilka tygodni
twoje dziecko bedzie lepiej gaworzylo po norwesku niz ty

[guruburu]

Nie wydaje mi sie, zebys robila zle. U nas jest w domu pol-francuski i biernie
angielski (rodzice), mieszkamy w wiekszosciowo francusko jezycznej Brukseli,
przedszkole niderlandzkojezyczne. Corka tez poszla do przedszkola jak miala 2,5
roku, z tym plusem, ze panie sa w wiekszosci dwujezyczne, wiec chooc nie mowia w
szkole po francusku to rozumieja, wiekszosc tez dzieci jest z domu
francuskojezyczna. Szczesliwie corce nadal jest wszystko jedno pojakiemu mowia,
byle mowili , ale pôniewaz niderlandzki jest dla niej naprawde najbardziej
mniejsosciowym jezykiem(pomimo iz mowi nim 60 procent Belgow), to tez sobie z
nia czasem cwicze rozne slowka czy zwroty grzecznosciowe - wiecej nie, bo wymowe
mam gorzej jak fatalna.

[sukiennica]

No dzieki Drogie Panie za wsparcie!
Esencja mojego problemu jest fakt, ze opierajac moja wiedze o
wielojezycznosci glownie na tym co napisano na tym forum, bylam
swiecie przekonana, ze kolejny jezyk wskoczy sam i rzecz odbedzie
sie bezproblemowo. Uwazalam, ze mimo tego, ze j.norweski znam biegle
nie powinnam pomagac dziecku w jego nauce. Naiwniaczka...

W tych wszystkich teoriach, zasadach, regulach zapomnialam o
najwazniejszym- mianowicie o tym ze kazde dziecko jest inne.

Zdaje sobie sprawe, ze dziecko mowiace malo, zaczynajace przedszkole
wczesnie (w Norwegii zwyczajowo majac rok) nie napotka wiekszych
problemow. Potomek natomiast jest straszliwa gadula, komunikacja
werbalna jest dla niego bardzo wazna, tak wiec brak tej komunikacji
stanowi dla niego dosyc duzy problem...

spinelli napisała:

(...)Wiele z nas trafil do swoich nowych krajow nie znajac jezyka,
ile przez to trzeba bylo sie wycierpiec. Nie wiem czemu fundowac
taki sam los swojemu dziecku? (...)

Kochana dziekuje za te slowa!!



lenkaaa napisała:

> To co opisalas budzi we mnie powazne watpliwosci co do tych
przedszkolanek:
> "majacych duze doswiadczenie z dziecmi wielojezycznymi i
wspierajace rodzicow".
>
> A ile jest dzieci w grupie na ile opiekunek ? Nie ma tam jakiegos
programu dla
> dzieci, ktore przychodza z calkowita nieznajomoscia jezyka ??? nie
ucza te
> dzieci podstawowych zwrotow typu pic, siku, itp??
>

W przedszkolu przypada jedna opiekunka na piecioro dzieci. Grypy sa
mieszane wiekowo. Cale przedszkole to dwie grupy po 20.
O ile wiem, nie ma jakiegokolwiek specjalnego programu dla dzieci
nie znajacych jezyka. Co do nauki podstawowych zwrotow, wiem ze ma
ona miejsce.
Dzieci spozywaja wspolny posilek, na stole znajduja sie rozne
wiktualy i dzieci prosza sie nawzajem o podanie masla, chleba,
salaty itp.
Jan po dwutygodniwym pobycie w przedszkolu potrafi nazwac ser,
kukurydze, ogorek, maslo, chleb, makaron...
Uwazam wiec ze nauka poprzez wspolny posilek, biorac pod uwage fakt,
ze lubi jesc- dziala
Dodam jeszcze, ze Jas chodzi do przedszkola tylko na 5 godzin.

Mialam okazje porozmawiania z chlopcem z Anglii, ktory zaczal
uczeszczac do tego przedszkola w wieku 4 lat rok temu.
Nie mowil ani slowa po norwesku- w tej chwili mowi na tyle biegle,
ze myslalam, ze jest Norwegiem.
Dla mnie to najlepsze swiadectwo kwalifikacji personelu.
Poza Jasiem jest chlopiec z Chile, Niemiec, japonka i francuzka, oni
jednak znaja norweski ze strony jednego z rodzicow.

Co do zwrotow pic, siku itp. po weekendzie ze spanikowana matka Jan
potrafi powiedziec:
-Chcialbym isc do toalety
-Czy moge dostac szklanke wody
oczywiscie w lokalnym narzeczu.

Niniejszym prosze kciuki trzymac, bo wyglada na to, ze doszlismy do
momentu kiedy zaczynaja sie schody.
Bede zdawac relacje.

Pozdrawiam.

[lenkaaa]

sukiennica napisała:



>
> Co do zwrotow pic, siku itp. po weekendzie ze spanikowana matka Jan potrafi
powiedziec:
> -Chcialbym isc do toalety
> -Czy moge dostac szklanke wody
> oczywiscie w lokalnym narzeczu.
>
> Niniejszym prosze kciuki trzymac, bo wyglada na to, ze doszlismy do
> momentu kiedy zaczynaja sie schody.
> Bede zdawac relacje.
>
> Pozdrawiam.
>

E, jak sie tak szybko uczy, to niedlugo bedzie juz coraz latwiej, ale trzymam
kciuki oczywiscie !!!!!!!!!

Moja chodzi tylko na 3 godziny dziennie, trzy razy w tygodniu i tez nie znala
ani jednego tubylczego slowa, ale latwiej jej bylo, bo ona zna tez angielski,
wiec jak nauczycielki widzialy ze juz zupelnie nic nie kuma po tubylczemu, to
mowily do niej po angielsku (na poczatku).

[zillka]

sukiennica napisała:

> Co do zwrotow pic, siku itp. po weekendzie ze spanikowana matka
Jan
> potrafi powiedziec:
> -Chcialbym isc do toalety
> -Czy moge dostac szklanke wody

Zapomniałaś o "poproszę łopatkę i wiaderko"

Trzymajcie się, powodzenia!

[wild.romance]

ese1 napisała:

> haha.. popatrz, u nas dokladnie tak samo, z tym, ze reszta swiata
mowi po
> niemiecku (mieszkamy w DE). Moja cora tez pierwsze zderzenie z
Niemieckim miala
> w wieku prawie 3 lat w przedszkolu.
> Na poczatku panie przedszkolanki probowaly mi wmowic autyzm u
dziecka - mloda
> nie reagowala wcale, jak ktos do niej mowil po niemiecku. Pozniej
chcialy mnie
> z
> nia wyslac na badania sluchu, ale sie nie dalam.
> Audrey zaczela lapac niemiecki w przedszkolu, najpierw rozumiala,
pozniej
> zaczela mowic poszczegolne wyrazy, teraz (ma 5 lat) w domu jest
jedyna osoba,
> ktora mowi po niemiecku.
> Dodam jeszcze, ze dzieci w przedszkolu od razu akceptowaly ja, nie
bylo
> problemow z odrzuceniem, ze ona nie mowi. Rozumialy i nawet
pomagaly.
> Moja rada - nie przejmuj sie, dzieci maja swoj wlasny jezyk, a za
kilka tygodni
> twoje dziecko bedzie lepiej gaworzylo po norwesku niz ty
>

Piszesz, że Twoja córka jest jedyną osobą mówiącą w domu po
niemiecku. Nie wiem, nie mówisz czy nie znasz niemieckiego.
Radziłbym nie doprowadzać jednak do tego aby to co istnieje za
drzwiami mieszkania stało się elementem egzotycznym bo zaczną się
problemy o większej skali. Jako przykład podam sytuacje większości
obcokrajowców żyjących w Niemczech, gdzie po nawet 30-tu latach
pobytu nie znają języka. Najprostrzą wzmianką byłby fakt, że rodzice
nie są w stanie pomóc swoim dzieciom w zadaniach domowych i w ogóle
w szkolnych historiach. Zaczyna się koszmar. Mama z tatą na pewno
potrafiliby dziecku opwiedzieć coś na temat uprawy kukurydzy na
Kubie czy coś o procesie pieczenia chleba i coś tam jeszcze, lub
wyjaśnić dziecku jeszcze kilka innych historii...ale niestety nie po
niemiecku ponieważ nie władają tym językiem. Zaczynają się
korepetycje, douczania itp. sprawy właściwie zbędne przy normalnym
rozwoju dziecka. Jeżeli nie znasz niemieckiego to zalecam jak
najprędzej podjąć naukę. No...chyba że nie zamierzasz pozostać
dłużej w Niemczech, myślisz o powrocie do Polski lub o emigracji do
jakiegoś innego kraju, gdzie ten problem będzie w sumie taki sam.
Znajomość języka jest podstawą zaadoptowania się w społeczeństwie. W
każdym społeczeństwie.
Aby uniknąć niekorzystnych następstw powinnaś podjąć jak najprędzej
odpowiednią decyzję.....))))
Przedszkole ma za zadanie szlifowania relacji zachowania socjalnego
w społeczeństwie a nie nauki języka. Nieznajomość języka u
obcojęzycznych dzieci może być oczywiście uwzględniona, z czym
spotykamy się dość często i co dzieje się w ramach konieczności.
Nauka języka nie należy jednak do podstawowych zadań tej instytucji.
w.r

[turzyca]

Wiesz co? Pomijajac juz sprawe tego, ze wyszukiwarka nie gryzie i sprawdzenie,
ze i ese1 i Jej maz mowia po niemiecku, ale poza domem, w domu uzywajac innych
jezykow, to i tak sie nie do konca zgadzam z Twoim postem.
Dlaczego? Bo nie zgadzam sie z teza, ze wiekszosc z tych, ktorzy mieszkaja
gdzies 30 lat i po 30 latach nie znaja za grosz jezyka, byloby w stanie pomoc
swoim dzieciom, gdyby uczyly sie w polskiej szkole. To naprawde nie sa ci,
ktorzy umieja opowiedziec o uprawach kukurydzy pod roznymi szerokosciami
geograficznymi, czy o tym w jaki sposob powstaje zakwas, ale ci ktorzy tego
nigdy nie potrafili.
I jesli umieliby dany temat wytlumaczyc swojemu dziecku po polsku, to proces
tlumaczenia z jezyka na jezyk, szczegolnie w obecnych czasach, gdy tyle pomocy
jest latwo dostepnych, nie stanowilby problemu. Moi rodzice z rozmyslem
tlumaczyli mi ulamki po polsku. Tubylcza nomenklature dokladalam sobie sama, ew.
z ich niewielka pomoca. Bo jesli cos zrozumiesz, to czy nazywasz to licznikiem,
Zaehler czy numerator to bedzie malo wazne, v=s/t w kazdym jezyku. Ale jesli
rodzice nie radza sobie z wytlumaczeniem jakichs zagadnien nawet w jezyku
ojczystym, to nic dziwnego, ze konczy sie na korepetycjach.

[wild.romance]

turzyca napisała:

> Wiesz co? Pomijajac juz sprawe tego, ze wyszukiwarka nie gryzie i
sprawdzenie,
> ze i ese1 i Jej maz mowia po niemiecku, ale poza domem, w domu
uzywajac innych
> jezykow, to i tak sie nie do konca zgadzam z Twoim postem.
> Dlaczego? Bo nie zgadzam sie z teza, ze wiekszosc z tych, ktorzy
mieszkaja
> gdzies 30 lat i po 30 latach nie znaja za grosz jezyka, byloby w
stanie pomoc
> swoim dzieciom, gdyby uczyly sie w polskiej szkole. To naprawde
nie sa ci,
> ktorzy umieja opowiedziec o uprawach kukurydzy pod roznymi
szerokosciami
> geograficznymi, czy o tym w jaki sposob powstaje zakwas, ale ci
ktorzy tego
> nigdy nie potrafili.
> I jesli umieliby dany temat wytlumaczyc swojemu dziecku po polsku,
to proces
> tlumaczenia z jezyka na jezyk, szczegolnie w obecnych czasach, gdy
tyle pomocy
> jest latwo dostepnych, nie stanowilby problemu. Moi rodzice z
rozmyslem
> tlumaczyli mi ulamki po polsku. Tubylcza nomenklature dokladalam
sobie sama, ew
> .
> z ich niewielka pomoca. Bo jesli cos zrozumiesz, to czy nazywasz
to licznikiem,
> Zaehler czy numerator to bedzie malo wazne, v=s/t w kazdym jezyku.
Ale jesli
> rodzice nie radza sobie z wytlumaczeniem jakichs zagadnien nawet w
jezyku
> ojczystym, to nic dziwnego, ze konczy sie na korepetycjach.


Nie miałem zamiaru nikogo urażać i.....sorki, ale nie zamierzam też
sprawdzać kogoś zanim dodam coś do tematu. Odnośnie codzienności w
innej/obcej strefie językowej pozostaję nadal przy zdaniu, że aby
się w niej odnaleźć niezbędna jest znajomość danego języka. Zawodowo
mam do czynienia również z masą przybyszy z innych krajów (pracuję w
urzędzie Jugendamt), którzy nie władają językiem niemieckim, co z
mojego punktu widzenia komplikuje ich życie tutaj pod prawie każdym
względem. Podaję to jedynie jako fakt nie dyskryminując nikogo. I
nie wyobrażam sobie abym ja musiał uczyć się tych wszystkich języków
chcąc dojść z nimi do ładu w ich sprawach. Dlatego też doradzam jak
najbardziej zajęciem się edukacją. Nic poza tym......))))
w.r

[turzyca]

wild.romance napisał:

> Nie miałem zamiaru nikogo urażać i.....sorki, ale nie zamierzam też
> sprawdzać kogoś zanim dodam coś do tematu. Odnośnie codzienności w
> innej/obcej strefie językowej pozostaję nadal przy zdaniu, że aby
> się w niej odnaleźć niezbędna jest znajomość danego języka. Zawodowo
> mam do czynienia również z masą przybyszy z innych krajów (pracuję w
> urzędzie Jugendamt), którzy nie władają językiem niemieckim, co z
> mojego punktu widzenia komplikuje ich życie tutaj pod prawie każdym
> względem. Podaję to jedynie jako fakt nie dyskryminując nikogo. I
> nie wyobrażam sobie abym ja musiał uczyć się tych wszystkich języków
> chcąc dojść z nimi do ładu w ich sprawach. Dlatego też doradzam jak
> najbardziej zajęciem się edukacją. Nic poza tym......))))
> w.r


Wiesz, ja sie ogolnie z Toba zgadzam, bo uwazam, ze mieszkajac gdzies dluzej
nalezy sie nauczyc jezyka otoczenia. I dziwia mnie ludzie, ktorzy podczas
wieloletniej emigracji jakby z rozmyslem nie ucza sie tubylczego jezyka.
Ale... wydaje mi sie wciaz, ze wiekszosc problemow uczniow, ktorych rodzice po
wieloletnim pobycie nie mowia w jezyku kraju, nie bierze sie glownie z
nieznajomosci tubylczego jezyka przez rodzicow, a z ich ogolnego braku wiedzy. I
mam wrazenie, ze nawet gdyby ich przymusic do nauki niemieckiego, to i tak nie
umieliby z dzieckiem omowic sposobu rozmnazania sie grzybow czy dzialania
dzwigni, wiec i tak skonczyloby sie na korepetycjach.
Ale to o co mi glownie chodzilo - czy jesli matka mowi bardzo dobrze w jezyku
danego kraju, ale stosuje swiadomie metode OPOL to czy powinna siasc z nie wiem
czym (bo nie ze slownikiem, takich rzeczy w normalnych slownikach nie ma i
jeszcze np. 8 lat temu, gdy uczylam sie biologii po niemiecku, nie bylo
biologicznego slownika pol-niem, a historycznego nie ma do tej pory) i nauczyc
sie terminologii niemieckiej i tlumaczyc dziecku po niemiecku czy wytlumaczyc
dziecku po polsku i ew. pomoc zidentyfikowac w podreczniku niemieckie
odpowiedniki? Bo Twoj pierwszy post sprawil na mnie wrazenie jakbys nakazywal
zrezygnowac z OPOL podczas pomocy w nauce.