wyręczać się

[currrara]

Potem ojciec gniewa się na niego, że pozwala babci się wyręczać.
Dobrze jest? Chodzi o to, że babcia robi coś za niego.

poruczać wyręczanie

[dar61]

Wnęk wyręczał babcię:
A.1. Potem ojciec gniewa się na niego, że pozwala babci się wyręczać
A.2. Potem ojciec gniewa się na niego, że pozwala babci wyręczać się
'wyręczać siebie=się'

Babcia wyręczała wnęka:
B.2. Potem ojciec gniewa się na niego, że pozwala się babci wyręczać
B.1. Potem ojciec gniewa się na niego, że się pozwala babci wyręczać
'pozwalać sobie wyręczać = tu pozwala się wyręczać'

***
C.1. Potem ojciec gniewa się na siebie, że pozwala babcię synowi wyręczać.
C.2. Potem ojciec gniewa się na siebie, że pozwala babci syna wyręczać.

[kornel-1]

dar61 napisał:

> Wnęk wyręczał babcię:
> A.1. Potem ojciec gniewa się na niego, że pozwala babci się wyręczać
> A.2. Potem ojciec gniewa się na niego, że pozwala babci wyręczać się
> 'wyręczać siebie=się'
>
> Babcia wyręczała wnęka:
> B.2. Potem ojciec gniewa się na niego, że pozwala się babci wyręczać
> B.1. Potem ojciec gniewa się na niego, że się pozwala babci wyręczać
> 'pozwalać sobie wyręczać = tu pozwala się wyręczać'

No, nie wiem...
wyręczyć — wyręczać «zrobić coś za kogoś»
wyręczyć się — wyręczać się «zlecić komuś wykonanie pracy, którą się miało zrobić samemu»


Jeśli babcia coś robi za wnuka, to:
Potem ojciec gniewa się na niego, że pozwala wyręczać się babcią.

Poniższe zdanie oznacza dla mnie, że babcia wyręcza się wnukiem tj. wnuk robi coś za babcię:
Potem ojciec gniewa się na niego, że pozwala babci się wyręczać.

Kornel

[kornel-1]

Dodam tylko, że przekaz zawarłbym w zdaniu:
Potem ojciec gniewa się na niego, że wyręcza się babcią.
(bez zbędnego "pozwala")

k.

[kornel-1]

Ewentualnie, super-precyzyjnie:
Potem ojciec gniewa się na niego, że pozwala sobie na wyręczanie się babcią.
lub:
Potem ojciec gniewa się na niego, że pozwala sobie wyręczać się babcią.

k.

poręczać wręczanie szykownie z superatą

[dar61]

super-precyzyjnie
O, właśnie.
Ideą mą powyższą byłą, tj. było, by bazować na zestawie słów nam podsuniętych i jak najmniej tam ingerować, najlepiej szykiem.