Thomson - Thompson

[azm]

Pytanie do polonistów:
około 30 lat temu w Polsce rozpoczęto produkcję magnetofonów na licencjach
firm Thomson i Grundig. Natychmiast spora część ludzi zaczęła przekręcać te
nazwy, wszędzie było słychać: Tompson i Grunding. Zdarzyło mi się pokazać
takiemu delikwentowi napis GRUNDIG wykonany metrowymi literami. Proszę go:
przeliteruj. Facet literuje: G-R-U-N-D-I-G. Dobrze - mówię - teraz
przeczytaj. Facet czyta: Grunding...

Pytanie: skąd wzięło się to dodawanie spółgłoski: P w przypadku Thomsona, N w
przypadku Grundiga?

[zbigniew_]

Z nieuctwa, braku wyobrazni, lenistwa umyslowego itd.
W POWSZECHNYM UZYCIU SA NP. WYRAZY OBCE KONCZACE sie na
-ing np. marketing, lobbying oraz nazwiska konczace sie
na -ing Brooking, Pauling itp. Taki ktos slyszac czasami
taka koncowke ma to tak utrwalone, klapki na oczach nie
pozwalaja mu nawet pomyslec ze moze byc inaczej.
Podobnie z Thomsonem. Nawisko Thompson, bardzo pospolite
pojawia sie czesto np. w transmisjach meczow
pilkarskich, jest obecnie taka plywaczka, aktorka itd.
Ten sam mechanizm ujawnia sie w np. w przekrecaniu
pizzerii na pizzernie

[ja22ek]

W przypadku tompsona rozwiązanie jest banalne: przejście narządów mowy od
pozycji 'm' do 's' powoduje rozwarcie warg identyczne jak przy wymowie
głoski 'p'. Głoskę ta można nazwać wirtualną (modne słowo), ale czasem się
materializuje. W takich angielskie słowa jak Thompson i empty 'p' jest wynikiem
materializacji witualnego 'p' (a sens ma Tom-son, syn Toma, a nie Tompa).

Co do grundinga, wyjaśnienie Zbigniewa_ jest niezłe, choć pozostaje pewien
niedosyt. Z drugiej strony, obok badmintona mamy babingtona, co przekręceniem
jest jeszcze koszmarniejszym.

Pozzdrawiam
Jazzek

[ala100]

ja22ek napisał:

> W przypadku tompsona rozwiązanie jest banalne: przejście narządów mowy od
> pozycji 'm' do 's' powoduje rozwarcie warg identyczne jak przy wymowie
> głoski 'p'. Głoskę ta można nazwać wirtualną (modne słowo), ale czasem się
> materializuje.

Wytłumaczenie fajne, tylko dlaczego, jeśli miałoby być "czasem", to Thompson
występuje w goglach ponad dwukrotnie częściej niż Thomson!

> Co do grundinga, wyjaśnienie Zbigniewa_ jest niezłe, choć pozostaje pewien
> niedosyt. Z drugiej strony, obok badmintona mamy babingtona, co przekręceniem
> jest jeszcze koszmarniejszym.

Z tym Grundingiem, to chyba rzecz jednostkowa, nie powszechna.

A jak jest z badmintonem, a może z badmingtonem? Wersja pierwsza częstsza, a ja
w dzieciństwie na pewno grałam w badmingtona, nie w badmintona Ala

[ja22ek]

ala100 napisała:

> Wytłumaczenie fajne, tylko dlaczego, jeśli miałoby być "czasem", to Thompson
> występuje w goglach ponad dwukrotnie częściej niż Thomson!

"Czasem" określało epokę historyczną (bodajże wiek XV), kiedy to nastąpiła w
języku angielskim materializacja różnych głosek przejściowych (np. 't' w
listen, które teraz znowu zanikło...)

> Z tym Grundingiem, to chyba rzecz jednostkowa, nie powszechna.
Jak to też słyszałem, więc co najmniej całe Pomorze objęło.

>A jak jest z badmintonem, a może z badmingtonem? Wersja pierwsza częstsza, a
>ja w dzieciństwie na pewno grałam w badmingtona, nie w badmintona

Mnie natomiast kolega 30 lat temu wmawiał, że babington jest równie dobre. Co
ciekawe, nadal się utrzymuje. Badmington musiał być formą przejściową.

Jazzek

[ala100]

ja22ek napisał:

> Badmington musiał być formą przejściową.

Gogle, na hasło "badminton" pokazują stronu angielskojęzyczne. Natomiast w
przypadku "badmingtona" w wiekszości nieangielskojęzyczne, francuskie,
hiszpańskie, włoskie, niemieckie. Jest ich znacznie mniej, to prawda. Ala

[sze]

> Z tym Grundingiem, to chyba rzecz jednostkowa, nie powszechna.

Zgadzam się. Nigdy nie słyszałem. Za młodu mówiło się 'grundol', ale
o 'grundingu' nie słyszałem.

> A jak jest z badmintonem, a może z badmingtonem? Wersja pierwsza częstsza, a
> ja w dzieciństwie na pewno grałam w badmingtona, nie w badmintona

Też grałem w badmingtona! Kiedy nauczyłem się czytać i zobaczyłem na
piśmie 'badminton', byłem tak samo zbulwersowany, jak wtedy, kiedy
zobaczyłem 'kanister' zamiast 'karnister'.

A z tym Thomsonem czy nie jest tak, że istnieją obie firmy? Nie wiem, która
oryginalniejsza, ale na podobnej zasadzie na bazarach widuje się
rozmaite "Panascanic", "Adibas" czy "Thompsonic".

[azm]

Dzięki wszystkim za odpowiedzi. Zgadzam się - to wynik niedouctwa i lenistwa
umysłowego. Ostatnio znowu usłyszałem "Tompson" i "Grunding" w sklepie Euro
RTV - nie od sprzedawców (na szczęście - pewnie są szkoleni), lecz od klientów.
Odporność na wiedzę utrzymuje się, jak słychać...

[ala100]

azm napisał:

> Dzięki wszystkim za odpowiedzi. Zgadzam się - to wynik niedouctwa i lenistwa
> umysłowego. Ostatnio znowu usłyszałem "Tompson" i "Grunding" w sklepie Euro
> RTV - nie od sprzedawców (na szczęście - pewnie są szkoleni), lecz od
klientów.
>
> Odporność na wiedzę utrzymuje się, jak słychać...

Osąd zbyt radykalny. Klienci nie muszą dokładnie znać nazwy, tym bardziej
wymowy firmy obcojęzycznej. Wystarczy jak obsługa zna. A jeszcze lepiej, gdyby
potrafiła w sposób profesjonalny klienta obsłużyć, przy okazji bawiąc go
rozmową. Może być po polsku.

Jak już pisałam Grunding, to według mnie wyjątek. Panowie jesteście
przewrażliwieni i niesprawiedliwi, a Thompson się po prostu łatwiej wymawia, o
czym pisał Jazzek i na co wpadli sami Anglicy.

[azm]

Ciekawa uwaga o łatwości wypowiadania wyrazu: "Tompson" miałby był łatwiejszy
od "Tomsona"? Nie dla mnie.
A poza tym Thomson jest firmą międzynarodową, ale z francuskim korzeniem: ma
siedzibę we Francji.
Nazwisko Thompson istnieje w krajach anglosaskich, lecz to inne nazwisko, niż
Thomson.

[ja22ek]

Oczywiście że Thompson nie jest łatwiejszy. Rzecz w tym, że wymowa obu wersji
nazwiska jest identyczna. Założę się, że u Ciebie także różnica jest o wiele
mniejsza, niż Ci sie wydaje.

[ala100]

ja22ek napisał:

> Oczywiście że Thompson nie jest łatwiejszy.

Jak nie, jak tak.

U mnie właśnie to wirtualne 'p' bardzo często się materializuje w tym właśnie
miejscu. Ala