macie doła po powrocie z Polski?

[aniac1]

mi się jakoś zebrało i strasznie to przeżywam. i co dziwne, to mój pierwszy
raz :) nigdy wcześniej tak nie miałam. fakt, że zawsze z zabiegania wracałam w
zabieganie. a teraz wróciłam i nudy.

jak sobie z tym radzicie?

[little_girl_blue]

ja mam strasznego dola po powrocie i najgorsze jest to, ze juz mnie
tak trzyma 3- ci tydzien !!!! Byla to moja pierwsza wizyta z 4
miesieczna coreczka i zdalam sobie sprawe jak duzo mala traci nie
majac kontaktu z dziadkami i rodzina w pl. Tutaj nie mam nikogo, moj
maz jest Anglikiem i jego rodzina jest ok ale zupelnie inna niz moja
w Pl. Nie maja takich wiezi rodzinnych i sa troche ... zimni. A w
dodatku nie wiem co bedzie z mala jak wroce do pracy w marcu, na
mysl o zlobku dla takiego malucha az mnie dreszcze przechodza a
pracy bym stracic tez nie chciala . W Pl by wszystko bylo latwo bo
moja mama o iniczym innym nie marzy jak tylko zajac sie wnuczka. NO
coz musialam sie troche wyazalic. Strasznie tesknie za tym zyciem
rodzinnym, impreazmi grillami, tym jak mala bawi sie z dziadkami...
Pozdrawiam serdecznie :)

[aniac1]

u mnie jest podobnie jeśli chodzi o relacje rodzinne, z tym, że mój m też polak.
ale nikogo tu nie mamy. a babcie kochają bezinteresownie. szkoda mi tych relacji
dzieci z babciami, wujkami itp

ale zdaję sobie sprawę też że wszędzie dobrze gdzie nas nie ma. gdyby babcie
miały wnuki na co dzień aż tak wylewne by pewnie nie były, i krzyknęłyby czasem
itp. ale to rozum, a serce mówi co innego...

u mnie jest jeszcze perspektywa przyjazdu mojej mamy właśnie żeby zająć się
dziecmi kiedy ja pójdę do pracy. ale to pewnie jeszcze z rok.

[little_girl_blue]

zgadzam sie z toba, ze wszedzie dobrze gdzie nas nie ma i pewnie w
pl jest tak fajnie bo jestesmy tam goscmi. ja sie poprostu czuje
troche rozerwana, w pl wcale nie chcialabym mieszkac bo tu w uk jest
moj dom tylko szkoda mi tego czego nie mam mieszkajac tutaj. na
szczescie moja mama tez jest chetna przyjechac zeby zajac sie mala
jesli zdecyduje sie wrocic do pracy i wiem ze powinnam sie z tego
cieszyc bo inne mamy i tego nie maja i jakos sobie radzic musza. ja
bym poprostu chcialabym miec wszystko i rodzine z pl i zycie w uk
choc wiem, ze to niemozliwe bo tak to juz jest w zyciu ze nasze
decyzje niosa za soba konsekwencje.

[7oz]

Nie, nie miewam dołów po powrocie, wręcz odwrotnie, cieszę się, że
wracam do domu. Jutro lecę do Polski to sprawdzę czy coś się zmieniło
ale bardzo wątpię :)

no i wrócilam...

[7oz]

i doła z powodu powrotu dalej nie mam, dłużej zostać w Polsce nie chciałam ale smęty też trochę mnie dopadły bo wróciłam a tu zimno, lato się kończy, tyle zmian od września- dziecko zaczyna nowe przedszkole, aż 5 dni w tygodniu a za miesiąc papiery do szkoły trzeba składać więc już sobie wszystko wyolbrzymiam, że tak szybko dzieciństwo upływa, że teraz to już szkoła będzie ważniejsza niż mama, że zaraz mi młody z domu ucieknie i jeno starość pozostanie- no, w smęceniu to ja bardzo dobra jestem ;) Jedno muszę przyznać, rozumię was dziewczyny, że po powrocie można pustkę odczuwać bo po tygodniu ciągłego paplania z rodziną tak się nagle cicho zrobiło... Tylko, że ja akurat taką bliskość babć, cioć i kuzynek 24 na dobę to tylko od czasu do czasu lubię więc ta cisza nie jest taka zła. A jak sobie radzić bedę z moimi smutasami? Pewnie tak, że albo jakąś dodatkową pracę sobie wymyślę albo więcej czasu będę przesiadywać na forum ;)

[glasscraft]

Ja nie mam, moze dlatego ze z Polski wracam do domu i jak w Polsce
jestem to tesknie za domem w UK.

[rosapulchra-0]

wracam z ulgą do domu, każdy wyjazd do Polski to jedno wielkie źródło stresów
dla mnie, a szczególnie załatwianie wszystkich koniecznych spraw urzędowych,
jeden wielki koszmar.

[wiwi1]

Ja wlasnie jestem w Polsce i bardzo tesknie do mojego domu w UK.
Pozdrawiam:)

[yadrall]

Nie,ale ostatnio smutno mi sie zrobilo jak moj synek po uslyszeniu
glosu babci na skaypie zostawil zabawki i przylecial do kompa
szukajac gdzie babcia jest... Niestety nie znalazl...
Moji rodzice nie sa w stanie przyjechac i zajmowac sie wnukiem,wiec
nam zostaja odwiedziny w PL,a czasem wizyta mojej mamy w UK,ale w
sumie tylo jej,bo tesciowa pracuje i ma pod opieka dom i psa (nie ma
z kim go zostawic),a moj tata po 2 zawalach i by-passach nie nadaje
sie na wielogodzinne podroze... No,a tesciu to niebardzo sie
interesuje wnukiem,wiec tu wiekszej roznicy nie ma.

Zawsze

[uk242]

Zawsze mam mega doła, dochodze do siebie z tydzień... A moje dziecko
jeszcze dłuzej...

[kingaolsz]

Nie, wrecz z kazdym kolejnym powrotem czuje coraz wieksza ulge i radosc, ze juz
w domu i u siebie.

[panixx]

raczej nie, choc dawniej inaczej bywalo. Chyba juz sie
przyzwyczailam, ze tutaj moj dom...

[gypsi]

O! To calkiem jak ja:-)

[ukasia]

Czuję to samo, co Kinga.
Nawet nie muszę do domu wchodzić - wystarczy, że wysiądę z samolotu i czuję się tu jak u siebie.
Ale fakt, że mam tu sporo rodziny - kuzynki, kuzynów, a przede wszystkim rodziców, czyni mnie i moje dzieci szczęściarzami.
I pamiętam, że czułam się podobnie jak dziewczyny tęskniące, kiedy nie było tu jeszcze tylu moich bliskich.

[illegal.alien]

Roznie bywa :) Zalezy od dlugosci wyjazdu, od mojego nastroju, od pogody i od
miliona innych rzeczy. Przechodzi po paru dniach :)
Najgorzej bylo po pierwszym Bozym Narodzeniu w PL jak juz mieszkalam w UK.

[justmaga]

Nie mam. Przewaznie jestem pierunsko zmeczona :)
Moj dom jest tutaj i lubie tu byc.

[golfstrom]

Dawniej miewałam doła, kiedy długo nie odwiedzałam Polski. Wytarczyła
kilkudniowa wizyta, żebym wracała z ulgą do UK.
Od dłuższgo czasu czuję też, że kiedy wracam tutaj, to do domu.

Natomiast teraz dużo bardziej przeżywam fakt oddalenia od rodziców, bo mój
ojciec zachorował.

[klaton]

Zawsze mam dola po powrocie, mimo ze latam do PL dosyc czesto, co 2-
3 miesiace. Jak juz jestem u rodzicow to nie moge sobie znalezc
miejsca i juz bym wracala do domu, a jak juz wroce to tesknie jak
diabli.
Wrocilam niedawno do pracy wiec juz tak czesto sie nie bedziemy do
PL wybierac bo i corka ze zlobkiem sie zdezorientuje etc.

Powrot do rutyny dnia codziennego dziela bardzo dobrze:) Powodzenia

[natina0]

właśnie go przechodzę.byłam z 6 miesięczną córcią na 5 tyg.zachowanie dziecka
nie do poznania się zmieniło.pogodna uśmiechnięta towarzyska rozgadana, a tu
same jak te kołki siedzimy az mąż wróci z pracy:(
pół drogi wyłam mężowi ze nie mamy prawa odbierać jej tego co najlepsze
ukochanych i nie zastąpionych dziadków, cioć kuzynek itp
zupełnie innego życia, a tu...szaro,ponuro,same we dwie całymi dniami...tylko
niech mi ktoś nie pisze ze mam ją zabrać do play group bo nie to mam na
myśli...dlatego wracamy!roku góra 1,5 az firma się dobrze rozkręci.
nawet tej róznorodnosci na półkach sklepowych mi brak :(

[illegal.alien]

Yyyy... znaczy tej polskiej 'roznorodnosci'? To gdzie Ty w UK zakupy robisz, ze
w Polsce masz wieksza roznorodnosc?

No i to, ze jestescie we dwie 'jak kolki' to jest tylko i wylacznie Twoj wybor.
Ja nie mam w UK nikogo, poza moim partnerem, a jakos nie siedze sama jak kolek -
wrecz przeciwnie, zycie towarzyskie mam na tyle bogate, ze musialam ostatnio
przystopowac, bo juz fizycznie nie wyrabiam.

[18_lipcowa1]

> No i to, ze jestescie we dwie 'jak kolki' to jest tylko i
wylacznie Twoj wybor.
>


zapewniam Cię, że to nie do końca jest tak
ja mieszkając tam gdzie mieszkałam naprawdę bylam całe dnie sama z
córką
a nie mam problemu z językiem ani nawiązywaniem znajomości

[illegal.alien]

Lipcowa, ale gdzie trzeba mieszkac, zeby nie miec dokad wyjsc, do kogo sie
odezwac, co zrobic?
To nawet nie chodzi o nawiazywanie znajomosci, ale o wyjscie na zewnatrz - nie
wiem, do parku? do muzuem? dokadkolwiek? Mozna czas spedzac tylko we dwojke z
dzieckiem (chociaz ja bym chyba zwariowala), ale nie trzeba 'siedziec jak kolek'
- bez jaj.

[glasscraft]

Ja tez bym sie zgodzila, ze nie da sie winic otoczenia za to, ze sie
siedzi w domu, nie ma znajomych i zadnych zainteresowan. I tez nie
trzeba na to kupy kasy...

[18_lipcowa1]

illegal.alien napisała:

> Lipcowa, ale gdzie trzeba mieszkac, zeby nie miec dokad wyjsc, do
kogo sie
> odezwac, co zrobic?

W Midhurst w WS np.


> To nawet nie chodzi o nawiazywanie znajomosci, ale o wyjscie na
zewnatrz - nie
> wiem, do parku? do muzuem? dokadkolwiek? Mozna czas spedzac tylko
we dwojke z
> dzieckiem (chociaz ja bym chyba zwariowala), ale nie
trzeba 'siedziec jak kolek
>

No dla mnie siedzenie jak kołek to takie własnie siedzenie samemu.
> - bez jaj.

[illegal.alien]

Dla mnie siedzenie jak kolek to takie apatyczne nicnierobienie i 'nudzenie sie'
- naprawde jest kupa rzeczy, ktore mozna robic nawet na zabitej dechami wsi z
dzieckiem - i to juz sprawia, ze czlowiek sie inaczej czuje, cos robi i cos sie
w jego zyciu dzieje. Ale najlatwiej jest powiedziec, ze 'siedzimy jak kolki' i w
Polsce jest lepiej - na Wyspach tez mogloby byc fajnie, tylko trzeba sie
zmobilizowac.

[18_lipcowa1]

> - naprawde jest kupa rzeczy, ktore mozna robic nawet na zabitej
dechami wsi z
> dzieckiem - i to juz sprawia, ze czlowiek sie inaczej czuje, cos
robi i cos sie
> w jego zyciu dzieje.


oświeć mnie jakie
bo może próbując coś robić na tejże wsi o czymś zapomniałam?

[illegal.alien]

Isc na spacer do lasu/na lake, zalozyc ogrodek, zajac sie jakims hobby - nie
wiem - malowaniem, haftowaniem, zbieraniem znaczkow? Wsiasc w samochod/autobus i
pojechac na wycieczke dokadkolwiek... Wpakowac sie na rower i tez gdzies
pojechac - przeciez nie trzeba caly czas w tej wiosce siedziec?
Pierwsze 2 lata mojego pobytu w Wielkiej Brytanii spedzilam w wiosce, ktora
miala 13 tys ludzi i jakos z nudow nie umierali :)
Nie wiem, moze mi sie latwo mowi, bo ja wsiadam w samochod i jade gdzie chce i
robie co chce... ale przeciez wiekszosc ludzi ma taka mozliwosc...

[glasscraft]

Alien, ale Ty jestes pewnie z tych, co chca i moga... latwiej jest
siedziec na 4 literach i narzekac, jak nam zle :-)

[illegal.alien]

Wbrew pozorom mam bardzo wysoki prog motywacji ;) (czytaj len ze mnie
straszliwy), ale po prostu wiem, ze jak sobie czegos sama nie zorganizuje, to
nikt tego za mnie nie zrobi. Do porodu zostalo mi 3 miesiace, a ja juz sie
mobilizuje i wymyslam, co bede robic, zeby nie wpasc w apatie, bo u mnie
bezczynnosc=apatia, depresja, frustracja i dol. Takze tak po proznicy i bez
sensu calkiem tego nie pisze ;)
I rozumiem, ze latwo nie jest, szczegolnie jak sie jest samemu, ale wydaje mi
sie, ze mozna i da sie tylko trzeba sobie samemu dac kopa i sie zmotywowac :)

[18_lipcowa1]

> Isc na spacer do lasu/na lake,

ok , u mnie po 20 minutach konczyło się miasto i z nim chodnik

zalozyc ogrodek, zajac sie jakims hobby - nie
> wiem - malowaniem, haftowaniem, zbieraniem znaczkow?

nie widzę się w takich rzeczach

Wsiasc w samochod/autobus
> i
> pojechac na wycieczke dokadkolwiek...


robiłam, kilka razy]

[glasscraft]

U mnie chodnik konczy sie po 5 minutach i jakos mnie to w domu nie
trzyma.

Nie mozna winic otoczenia za to, ze nie ma sie zadnych zainteresowan.

[18_lipcowa1]

> Nie mozna winic otoczenia za to, ze nie ma sie zadnych
zainteresowan.


Nie czepiaj się zlośliwie. Wielkich pasji zajmujących pół dnia czy
życia faktycznie nie mam.
Natomiast mam co robić z dzieckiem odkąd wróciłam do PL- spacery,
plaża, park oliwski, kaszuby, jezioro, zoo, wizyty koleżanek i u
koleżanek- średnio 2-3 razy w tygodniu, parki rozrywki, basen. Dla
samej siebie bibilioteka, basen itp. Z męzem wizyty przyjaciół,
wyjazdy.
Jakoś tu to robię, a tam nie robiłam.

[edytataraszkiewicz]

Lipcowo a w jakim zadupiu UK Ty mieszkalas?
Oczywiscie musowo nie dysponowalas samochodem i czekalas na meza az
wroci z 12-godzinnej harowy i juz nie ma sily sie gdziekolwiek
ruszyc.

Tak to rozumuje,bo w innym przypadku to i psychiatra polski nie
pomoze:D

[18_lipcowa1]

> Lipcowo a w jakim zadupiu UK Ty mieszkalas?

Juz pisalam.

> Oczywiscie musowo nie dysponowalas samochodem i czekalas na meza
az
> wroci z 12-godzinnej harowy i juz nie ma sily sie gdziekolwiek
> ruszyc.


Nie, nie dysponowałam samochodem.
W ciągu dnia i tak nie mialabym gdzie pojechac bo znajomi najczescie
w pracy.
Mąz nie harował po 12 godzin i mial siłe sie ruszyć, w weekendy coś
tam żeśmy coś tam czasem robili.

> Tak to rozumuje,bo w innym przypadku to i psychiatra polski nie
> pomoze:D


Ja nie rozumiem za to wcale,

[glasscraft]

No prosze, wlasnie takiej reakcji sie spodziewalam od Ciebie :-)
Jakos nie wiem, gdzie sie czepialam i ktory kawalek byl ten
zlosliwy.
Za to teraz to powiem Ci zlosliwie - uwazaj zebys sie nie
przemeczyla tymi atrakcjami, bo jeszcze sie zabierzesz i do UK
wrocisz.

[18_lipcowa1]

> No prosze, wlasnie takiej reakcji sie spodziewalam od Ciebie :-)
> Jakos nie wiem, gdzie sie czepialam i ktory kawalek byl ten
> zlosliwy.


Pisanie o braku zainteresowań - nie jest? Jakież to wielkie
zainteresowani wy macie?
Ach to może ja nadwrażliwa jestem, kiedy ktoś zwyczajnie nie rozumie.
W sumie napisałam tylko że rozumiem, że mozna siedzieć ''jak kołki''
ale zostałam zakrzyczana przez stado mamusiek z pasjami ktore w
Polsce umierały, zapewne przez przyciete skrzydla, a w UK kwitną.

> Za to teraz to powiem Ci zlosliwie - uwazaj zebys sie nie
> przemeczyla tymi atrakcjami, bo jeszcze sie zabierzesz i do UK
> wrocisz.

A to akurat złosliwe nie jest, bo nigdzie nie napisałam, ze nigdy do
UK nie wróce.

[glasscraft]

Pisanie o braku zainteresowan (nie ma prawa, ze trzeba je miec) i
winienie za to otoczenia (gdzie i jeden i drugi warunek sa spelnione
rownoczesnie) nie jest ani czepianiem sie ani uzlosliwianiem. To
tak, jakby skomentowac kogos, kto mowi ze nie ma pieniedzy ale do
pracy nie pojdzie, bo latwiej nic nie robic i na brak kasy narzekac.
Jak dla mnie to stwierdzenie faktu, jezeli dla Ciebie zlosliwosc to
moze to w cyklu "uderz w stol..."

W Polsce nie umieralam ani tez nie mialam podcietych skrzydel. Tutaj
nie mam wielkich zainteresowan ani nadzwyczajnych pasji (Ty jak
zwykle albo czarne albo biale). Mam zainteresowania, ktore sprawiaja
mi przyjemnosc, dzieki ktorym poznaje ludzi - tak samo mialam w
Polsce. Robie bizuterie srebrna, wypalam szklo i robie witraze,
dlubie w ogrodzie, gramy z mezem w tenisa, wypadamy na jazdy na
rowerze... Wlasnie zaczelam na Open Uni kurs na cousellora. Bo chce
i mnie to interesuje.
I pracuje na caly etat zanim sie zaczniesz podniecac, ze mam cale
dni wolne i kupe czasu.
Mam znajomych i przyjaciol tutaj i w Polsce, bo chce i chcialam
ludzi poznawac i utrzymywac z nimi kontakt.
Za to nie interesuje mnie siedzenie na d..pie w domu i jeczenie, ze
nie mam co ze soba robic i obwinianie wszystkich na okolo za to.

[18_lipcowa1]

> Jak dla mnie to stwierdzenie faktu, jezeli dla Ciebie zlosliwosc
to
> moze to w cyklu "uderz w stol..."


Skoro napisałaś to do mnie, poczułam się wywołana.



> Za to nie interesuje mnie siedzenie na d..pie w domu i jeczenie,
ze
> nie mam co ze soba robic i obwinianie wszystkich na okolo za to.


Mnie też nie interesowało przecież. Przecież tego nie robiłam.
Po prostu spakowałam sie i wyjechałam i teraz robię, nie siedzę na
dupie i nie płacze.

[carmita80]

18_lipcowa1 napisała:
>
>
> Pisanie o braku zainteresowań - nie jest? Jakież to wielkie
> zainteresowani wy macie?

A czy trzeba miec jakies wielkie zainteresowania, zeby sie nie nudzic?

Ja np. pracuje na pol etatu, uwielbiam gotowac, piec, decorowac dom (nie wydaje
fortuny, drobiazgi) maluje obrazy choc nie mam duzo czasu na to i podobnie jak
ty Lipcowa lubie forum - rozrywkowo.


> Ach to może ja nadwrażliwa jestem, kiedy ktoś zwyczajnie nie rozumie.
> W sumie napisałam tylko że rozumiem, że mozna siedzieć ''jak kołki''
> ale zostałam zakrzyczana przez stado mamusiek z pasjami ktore w
> Polsce umierały, zapewne przez przyciete skrzydla, a w UK kwitną.

Podciete skrzydla to mialam w PL wlsnie, pomimo rodziny, znajomych i mamy,
chocby z braku czasu, bo tam musialam na caly etat pracowac (znajomi i rodzina
tez) i na nadmiar kasy nie narzekalam, a hobby w PL kosztuje, paliwo, basen,
nawet zoo. Bywalam tam rzadziej bedac w PL niz tu w UK.

>
> A to akurat złosliwe nie jest, bo nigdzie nie napisałam, ze nigdy do
> UK nie wróce.
>

A, czyli wrocisz jak sie wyszalejesz, dziecko odchowiesz lub dwoje, oszczednosci
sie skoncza lub sie znudzisz i zatesknisz za ''pokolkowaniem'' przez kilka lat.

[18_lipcowa1]

> A czy trzeba miec jakies wielkie zainteresowania, zeby sie nie
nudzic?

A czy od razu znaczy ze sie ich nie ma, jesli nie chce sie ich
realizowac w danym kraju?


> A, czyli wrocisz jak sie wyszalejesz, dziecko odchowiesz lub
dwoje, oszczednosc
> i
> sie skoncza lub sie znudzisz i zatesknisz za ''pokolkowaniem''
przez kilka lat.

Możliwe.
Jako była emigrantka nie powiem że nigdy już nie wyjade, bo moze
wyjade.
Nie wykluczam przeciez ze mi PL bokiem wyjdzie za kilka lat?
Dobrze mi poki co tutaj i mam jak spedzac czas ale wiem, ze mam
gdzie wrocić- jesli mi sie zachce.

[illegal.alien]

Lipcowa, ok, przecież tłumaczyć się nie musisz, ani nikt Cie nie zmusza
- natomiast moim skromnym zdaniem nie jest to kwestia kraju, w którym
się mieszka, ani możliwości, a po prostu i zwyczajnie pewnych wyborów,
jakich człowiek dokonuje. Bo wszystko to, co robisz w PL moglabys robić
w UK - a ze wolisz PL i jest Ci tam lepiej, to fajnie. Tylko się
cieszyć, ze możesz w PL mieszkać i powrót nie był dla Ciebie problemem
:)

[18_lipcowa1]

illegal.alien napisała:

> Lipcowa, ok, przecież tłumaczyć się nie musisz, ani nikt Cie nie
zmusza
> - natomiast moim skromnym zdaniem nie jest to kwestia kraju, w
którym
> się mieszka, ani możliwości, a po prostu i zwyczajnie pewnych
wyborów,
> jakich człowiek dokonuje. Bo wszystko to, co robisz w PL moglabys
robić
> w UK - a ze wolisz PL i jest Ci tam lepiej, to fajnie. Tylko się
> cieszyć, ze możesz w PL mieszkać i powrót nie był dla Ciebie
problemem
> :)




Wiesz, ja od roku przed mniej wiecej juz wiedzialam ze wrócę i
mozliwe ze po prostu juz nie chcialam zapuszczac korzeni ani robic
nic co by mnie wiązało.
Możliwe, nie wykluczam tego.
Jestem pewna, że gdybym wiedziala i byla pewna że zostane tam na
stałe to znalazłabym cos czym bym wypełniła czas.

[glasscraft]

18_lipcowa1 napisała:

> Wiesz, ja od roku przed mniej wiecej juz wiedzialam ze wrócę i
mozliwe ze po prostu juz nie chcialam zapuszczac korzeni ani robic
nic co by mnie wiązało. ... Jestem pewna, że gdybym wiedziala i byla
pewna że zostane tam na stałe to znalazłabym cos czym bym wypełniła
czas.

Oraz:

> No i to, ze jestescie we dwie 'jak kolki' to jest tylko i
wylacznie Twoj wybor.

...zapewniam Cię, że to nie do końca jest tak
ja mieszkając tam gdzie mieszkałam naprawdę bylam całe dnie sama z
córką a nie mam problemu z językiem ani nawiązywaniem znajomości

Czyli, to byl Twoj wybor bo wiedzialas, ze wracasz do Polski, czy
nie do konca byl to Twoj wybor? Bo tak na logike, to albo jedno
oswiadczenie jest prawdziwe, albo drugie...

[18_lipcowa1]

> Czyli, to byl Twoj wybor bo wiedzialas, ze wracasz do Polski, czy
> nie do konca byl to Twoj wybor? Bo tak na logike, to albo jedno
> oswiadczenie jest prawdziwe, albo drugie...


Nie, no pewnie gdybym tam zostala i wiedziala ze na stałe, to bym
coś znalazła. Nie mialabym wyjscia zeby nie umrzec z nudów i nie
dostac depresji.
Ale byłoby to trudne, zważywszy na to gdzie mieszkalam.
Za to tutaj wszystko idzie łatwo bo wszystko znajome.

[illegal.alien]

Lipcowa, ale przecież ja od samego początku dokładnie o tym pisze - jak
ktoś ma doły po powrocie z Polski, to powinien się zastanowić czemu tak
jest. I albo to zmienić, albo po prostu do Polski wrócić. I poniżej
napisałam również, ze sama miewalam takie doły - które skończyły się w
momencie, w którym zaczęłam zapuszczac tu korzenie, organizować sobie
życie, a teraz zakładać rodzine - ja do tego długo dojrzewalam, bo
przyjechalam do UK jako nastolatka, wiec myślałam zupełnie innymi
kategoriami. Teraz, jako już dorosła osoba (haha) miewam takie dni, ze
się zastanawiam na co mi to było, ale na pewno łatwiej mi te doleczki
przezwyciężyć mając świadomość, ze tu jest mój dom, moja nowa rodzina i
ze kiedyś prędzej czy pózniej i tak się trzeba było z domu wyprowadzić
- plusem mojego wczesnego wyjazdu było to, ze nie miałam w Polsce wielu
przyjaciół takich w 'doroslym' tego słowa znaczeniu, natomiast tu
miałam wystarczająco dużo czasu, żeby się jeszcze zdazyc wkrecic w
takie przyjaźnie :)

[natina0]

ale czy ktoś tu się chce z Tobą wdawać w polemikę?nie zmieniaj
tematu...odpisałam autorce wątku na jej pytanie i nikt nie prosi Cię o
udowadnianie swoich racji.

TAK MAM DOŁA PO POWROCIE

i nic Ci do tego dlaczego tak jest a nie inaczej.
wypowiedz się na temat albo wcale

gratuluję bogatego zycia towarzyskiego,pozdrawiam

wracajac do tematu...

[poluk_dwa]

powiem tak:wrocilam do pl z tych powodow, ktore trapia pewna liczbe
Was:bo dziecko bedzie mialo dziadkow, bo sami jak kolki ble
ble.......to byla moja mantra.wytrzymalam 2 lata.wrracamy do uk.nie
chce tu oceniania - czy mi wyszlo, co i gdzie.WSZEDZIE DOBRZE GDZIE
NAS NIE MA.a napewno uwazam ---nie warto zycia przwracac do gory
uszami, byle tylko byc w pl.

[illegal.alien]

Alez nie zmieniam tematu - po prostu uwazam, ze Twojemu dolkowi latwo zapobiec,
a dziecku wcale nie trzeba nic odbierac. Bo zycie towarzyskie sobie mozna
zorganizowac, a nawet jezeli jestescie tylko we dwie i nie umiecie/nie
chcecie/nie mozecie miec zycia towarzyskiego to mozna porobic mase ciekawych
rzeczy - nie ma obowiazku siedzenia w domu. Wlasnie siedzenie w domu, zamykanie
sie, izolacja sa najbardziej depresjogenne i powoduja apatie. Zamiast sie meczyc
samej ze soba czy z corka, to mozna sobie tak zycie zorganizowac, zeby bylo
ciekawe i interesujace.

[illegal.alien]

Poza tym ja nie probuje udowodnic zadnych swoich racji - od tego jest forum,
zeby wyrazic swoje zdanie, co niniejszym uczynilam, nie rozumiem, czemu Cie to
tak oburza.

Tez miewam doly po powrocie z Polski, ale staram sie zrobic wszystko, zeby im
zapobiec - wychodzenie do ludzi i organizowanie sobie zycia towarzyskiego jest
jednym z tych sposobow.

[dag_dag]

Doła nie mam żadnego, bo gdy zatęsknię za PL to lecę, gdy mi się znudzi - wracam.

[last_green_eyes]

Miewam kryzys mniej wiecej w polowie wyjazdu do Polski - mysle ze to
moja dawna osobowosc sie budzi chwilowo po paru dniach, bo podobno
ma to cos wspolnego z tym jakiego uzywa sie jezyka i w jakiej
kulturze sie przebywa. Po przyjezdzie jestem juz raczej u siebie :)

[illegal.alien]

Tak jeszcze sobie mysle o tych dolach i jezdzeniu w ta i z powrotem...
Generalnie, to ja nie tesknie za Polska, co za moja rodzina. Nawet za znajomymi
jakos specjalnie nie tesknie, bo ich widuje przeciez regularnie, jestesmy w
kontakcie, a teraz to znajomych mam wiecej na Wyspach niz w Polsce.
Ale jest jeszcze jedna sprawa - jak przyjezdzam do mojego polskiego domu, to
zycie mojej rodziny wyglada zupelnie inaczej niz na codzien - albo sa swieta,
albo wakacje, albo po prostu rodzice sobie biora urlop i spedzamy kupe czasu
razem, grilujemy, chodzimy na obiady do miasta, chodzimy na spacery, gadamy, nie
mozemy sie soba nacieszyc. I ja mam takie zludne wrazenie, ze mnie to wszystko
omija, ze jak mnie nie ma, to oni tak zyja codziennie i maja tak fajnie - a
przeciez jak mnie nie ma (i zazwyczaj nie ma mojego starszego brata, bo nasze
przyjazdy czesto sie zbiegaja w czasie) to moi rodzice chodza do pracy
normalnie, maja swoje zajecia, sa zmeczeni, etc - poza tym gdybym nawet
mieszkala w Polsce na stale, to nie mialabym ani czasu, ani sily tak zyc, a po
jakims czasie by mi to po prostu spowszednialo - wiec to, co jest dla mnie w
Polsce tak atrakcyjne i wyjatkowe jest atrakcyjne i wyjatkowe wlasnie dlatego,
ze jest w Polsce i mam to raz na jakis czas, a nie na codzien :)
Eh, chaotyczny ten post, ale mam nadzieje, ze zrozumialy :)
I miedzy innymi wlasnie dlatego pierwsze Boze Narodzenie bylo dla mnie takie
trudne i przeryczalam cala ostatnia noc - bo prawie miesiac bylam w domu, z
rodzina, jedzac pycha jedzenie, gadajac, spacerujac, chodzac po fryzjerach,
sklepach, kosmetyczkach, a w UK czekal na mnie internat i stolowka - no
porownania nie ma :) ale jak sie semestr dobrze rozkrecil, to szybko mi przeszlo :)

[staserka]

ogromnego.
Pomimo checi- po czasie wcale nie takich juz WIELKICH-, zdalam sobie sprawe ze
stworzenie domu na obczyznie jest dla mnie niemozliwe.
Prowadze takie tulacze zycie juz kilka ladnych lat i szczerze tego nienawidze
Z checia wracam do domu.Zawsze z depresja z niego odjezdzam.

[panixx]

''Generalnie, to ja nie tesknie za Polska, co za moja rodzina. Nawet
za znajomymi jakos specjalnie nie tesknie, bo ich widuje przeciez
regularnie, jestesmy w kontakcie, a teraz to znajomych mam wiecej na
Wyspach niz w Polsce. Ale jest jeszcze jedna sprawa - jak
przyjezdzam do mojego polskiego domu, to zycie mojej rodziny wyglada
zupelnie inaczej niz na codzien - albo sa swieta,albo wakacje...''

Podpisuje sie obiema rekami pod kazdym slowem, dobrze napisane.