Noziny z Warniji i Mazur

[gajowy555]

Jek sia seteczkę łustrzeliło, tak trza nowy wóntek
założyć, coby noma szybciej sia łotwieroł.
Wpsisujta łolstynskie noziny, bandziewa wiency ziedzieć ...

[rita100]

Bandó nowe noziny i stare wciepne byśmy nie zaboczyli.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=38446&w=38863023

[tralala33]

A - to można teraz i z Mazur noziny tu znosić? Ale na początek coś z bardzo
bliskiego Kortowa:

Marcin Wojciechowski 10-05-2006

Jutro zaczyna się Kortowiada.


Bogusław Tworkowski, mieszkaniec ul. Świetlistej na Słonecznym Stoku:

- Cieszę się, że Kortowiada właśnie się zaczyna. Sam byłem kiedyś olsztyńskim
studentem i dobrze wiem, jak długo na tę imprezę młodzi ludzie czekają. Te
cztery dni szalonej zabawy raz na rok im się należą i niech korzystają z tego,
ile im tylko starczy sił. Później przecież nie będą mieli na to czasu.
Słyszałem niedawno, że jeden z mieszkańców naszego osiedla mówił, że już drży
na myśl, że 30 tys. chuliganów wkrótce zaleje całe Kortowo. Sądzę, że takie
słowa mogły głęboko urazić tysiące studentów i ich rodziców. Zwłaszcza że
większość mieszkańców tego osiedla na wynajmowaniu kwater studentom zarabia
duże pieniądze. Dla mnie - i mam nadzieję, że także dla wielu moich sąsiadów -
to sama przyjemność, że przez kilka następnych dni będę mógł popatrzeć na
wesołych studentów przechadzających się tłumnie po mojej ulicy. Jednak apeluję
do niektórych żaków, by śmiecili tak, aby można było po nich posprzątać. Nie
wrzucajcie puszek i butelek do wody - później nikomu nie chce się tych waszych
śmieci z niej wyciągać.

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3336582.html

[rita100]

Łu woju Kortowiada, łu noju Juwenalia 0 no to sia bandzie działo.
A tu cóś takygo
www.jonkowo.bil-wm.pl/index.php?inf=10&idsl=1&id=52
Taka impreza odbyła się w Jonkowie po raz pierwszy. Ciekawy program artystyczny
przerósł oczekiwania wszystkich . Spotkał się z tak miłym przyjęciem iż warto
wprowadzić go na stałe w tradycję Szkoły Podstawowej i Gimnazjum w Jonkowie.

[gajowy555]

Jeka szkoda com ło tam nie ziedzioł pryndzy.
Tak 100% bym tam buł i relację na forum z psiyrszy ręki
pokozał.
I Cyfus tam buł.
Szkoda...

[rita100]

[2003-06-25]
Zidzołes co napsisane je na kóncu ?
To tera sie zwijam na podłodze i sia śniyje, co aż ma bełk zaboloł - chi, chi -
to było dwa lata tamu nazot )))))Chi, chi chi nachichała sią
A bandziesz na Kortowiadzie ?

[gajowy555]

No jó, tlo chto mnie w kónia tak psianknie zrobziół ?
To jeka to est nozina, co mo trzi lata ?
Am sia też fest nachichał.
Jo mom Kortowiada łu siebzie we łogrodzie - co dzień...

[rita100]

chi chi , to rychtycznie mój błąd , nie myślałam ło dacie tlo o kunkursie.
To tera musiwam pilnować konkursu

Kortowiada

[tralala33]

To jeszcze trochę o Kortowiadzie - u mnie też ją przez okno słychać.

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3339075.html
Marcin Wojciechowski 11-05-2006
Długim na ponad 200 metrów orszakiem studentów ze wszystkich wydziałów
uniwersytetu zaczęła się w czwartek Kortowiada. Był już konkurs na wystrój
akademików i wybory najpiękniejszej studentki. A to dopiero początek zabawy!

Przysmak Kłobuka

[tralala33]

Uważajta - chtó ma głód, niech tego nie czyto.

[tralala33]

www.wm.pl/Index.php?ct=ostroda&sct=ostroda&id=859817

GO [05.05.2006] Polędwiczki z sarny w sosie kurkowym z żurawiną i jałowcem
otrzymały tytuł "Przysmak Kłobuka". Danie jest autorskim pomysłem Dariusza
Strucińskiego, szefa kuchni Hotelu Anders.
Wyniki pierwszej edycji konkursu na "Przysmak Kłobuka" ogłoszono w ubiegły
piątek w Hotelu Karnity. Mimo że zgłoszonych zostało tylko kilka potraw, to
wybór nie był prosty. Każda była inna i każda miała swój specyficzny charakter.
Obok polędwiczek z sarny o zaszczytny tytuł konkurowały: gęś faszerowana
przygotowana przez olsztyńską restaurację Krys-Stan, golonka Kłobuka z Karczmy
Warmińskiej w Gietrzwałdzie, sandacz z wody (Hotel Karnity) i cebulaki w sosie
błogotrawiennym z ekologicznego gospodarstwa rolnego "Platterówka".

- Konkurs na "Przysmak Kłobuka", to część kampanii promującej region Warmii i
Mazur, którą rozpoczęliśmy w ubiegłym roku - mówi Benedykt Puczkowski z "BiG"
Centrum Rozwoju Przedsiębiorczości, pomysłodawca i organizator konkursu.

O ile wyróżnienie - niemal jednogłośnie - przyznano gęsi faszerowanej z Krys-
Stanu, o tyle spór kapituły z przyznaniem nagrody głównej nie został od razu
rozstrzygnięty. - Mamy dylemat, najlepiej gdybyśmy przyznali dwie równorzędne
nagrody - przyznali członkowie kolegium konkursowego. W tej sytuacji decydujące
zdanie miała zgromadzona w sali publiczność. To właśnie ich podniebienia
wybrały polędwiczki z sarny z Hotelu Anders (45 głosów), które pokonały
cebulaki z "Platterówki" (18 głosów).

- Zgodnie z wymogami konkursu inspiracji szukałem w kuchni regionalnej - mówi
Dariusz Struciński. - Postanowiłem wykorzystać dziczyznę oraz to, co można
znaleźć w lesie, kurki, żurawinę i jałowiec. Proste, prawda?

- Organizatorzy zapewnili nas, że konkurs będzie miał swoją przyszłość -
usłyszeliśmy od Jerzego Kamińskiego z olsztyńskiego oddziału Polskiej Izby
Turystyki. - Do serca każdego najlepsza droga biegnie przez żołądek. Naszym
marzeniem jest, by w kolejnych latach do konkursu stawało nie kilka, lecz
kilkaset potraw.

Mariusz Kłokocki

[rita100]

No to bandziewam konkurencją dla tych dań
Świetny pomysł z tym konkursem.

Ja bym wybrała gęśc faszerowaną i cobym tam do niej nie włożyła, wszystko co
Klobuk kradnie ))

[rita100]

No jaki ? Jo w nocy nie jem ))to Klobukowi nie zjym .

[rita100]

I co tam słychać na Kortowiadzie ?
No lu noju na krakowskim rynku , gwołt ludziów i parad. Ciajzko przejść. Parada
kochających inaczej , parada strajkujących pielęgniarek, parada wszechpolaków,
jutro parada antyżydowska, a pojutrze parada antyrzadowa - turyści już nie mają
miejsc na Rynku. Coś niesamowitego.

[tralala33]

Kolejna koncertowa noc, jak słyszę. Ale w samym Kortowie, tym starym, o dziwo
czyściutko i raczej pusto. Chyba studenci przenieśli się na Górkę Kortowską i
tam umpa, umpa, się bawią.

[rita100]

Jutro chyba będzie szczyt imprez . Sobota i pogoda to fajnie mają studenci.

[gietpe]

ZESZYTY PANI MONIKI

Zeszyty, które od kilkudziesięciu lat
prowadzi Monika Lipowska, Warmiaczka
zTomarynek koło Gietrzwałdu, to autentycz-
na kronika wsi.
Tomaryny i Tomarynki
Najpierw leżą Tomaryny, do których jedzie-
my żwirową drogą, wzniecając tumany kurzu.
Z Tomaryn skręcamy w boczną drogę, kie-
rując się. w stronę Pasłęki. Wzdłuż wody wi-
dać pnie drzew. To ślady działalności bobrów,
których wciąż przybywa.
Monika Lipowska wita nas w drzwiach sta-
rego budynku, o czerwonych cegłach i sko-
śnym dachu. Taki, jakie się budowało od wie-
ków na Warmii.
— Zgadnijcie, ile ma lat? — pyta.
— Dwieście? — ryzykujemy.
— No, nie tyle. Ma 118 lat.
— A pani z jakiego rocznika — nie wypa-
da się pytać kobiety wprost o wiek.
— A ile byście mi dali?
— No, z sześćdziesiątkę...
— Za mato. Jak w 45 weszli Rosjanie, mia-
łam 13 lat. , .
I toczy się opowieść ó tym, jak to kiedyś
Bogdański z Gietrzwałdu wżenił się w Zin-
ków z Tbmarynek, który właśnie ten dom po-
stawili. A że pani Lipswska jest z domu Bog-
dański, to wszystko .jasne.
Mazurzy i Warmiacy
— A pani kim się czuje, Niemką, Polką czy
Warmiaczka? — pytam, spoglądając na świę-
te obrazy.
— Do niemieckiej szkoły wTomarynach'
chodziłam, więc niemiecki znam. Ale czuję
się Warmiaczką. Nie tak jak ci Warmiacy czy
Mazurzy, co do Niemiec za chlebem powy-
jeżdżali i tam zaraz Niemcami się ogłosili. •
— A Tomarynki to gdzie leżą, na Warmii-
czy na Mazurach? — pytamy. .
—— Tomaryny na Mazurach, Tomarynki na
Warmii i — co ciekawe --»<v obrębie Gietrz-
wałdu. W dowodach mamy zapisane: Gietrz-
watd 86. A granice Warmii chociaż potraficie
określić? Pokażcie no, na tej mapie. Mam
i niemiecką, i polską.
Nie czeka, aż pokażemy, sama zakreśla
ołówkiem.
— Do Zalewu Wiślanego nasza Warmia
sięga — pokazuje z dumą. ^
Wyjmuje jeszcze jakieś kalendarze, książki.

Jak tu Gierek przejeżdżał
•
Teraz będzie mowa o tej kronice, co od l
kudżiesięciu lat jest spisywana. ^
—Jak myślicie, kiedy wTomarynach zało-
żyli swiatło? — zadaje pytanie.
— No, chyba po wojnie,, w latach 50.;
zgadujemy ^
— Nieprawda, przed wojną już było. Więk-
sże wsie ich nie miały. Myślę, że dlatego,
futejsi gospodarze byli zapobiegliwi. Co i
telefonów nie jestem pewna, ale chyba jj
jeszcze nie było. Może sołtys miał.
WTomarynach mieszkali ewangelicy, Bi
dyś była tam tylko jedna katoliczka. Katolicy
zaczęli zjeżdżać po I wojnie światowej: Hill
Rucha, Bogdański. Po przeciwnej stronie Pa
słęki, w Tomarynkach, katolicy mieszkali od
zawsze. Kiedy Bismarck nastał, Warmiaków
próbował zgermanizować. Opornie mu to
szło, bo trzymała ich wiara, język.
-Ewangelicy stawiali w swoich wioskach
krzyże, katolicy kapliczki — opowiada pani
Monika.
Dlaczego zaczęta spisywać, kiedy i ile na-
padało, jaka była temperatura ? Bo namówił
ją do tego ojciec.
— Mówił mi, że co jakiś czas pogoda się
powtarza, więc taki kalendarz może w życiu
^;ię przydać. Chciałam więc sprawdzić, po-
równać. Tata częściowo miał rację. Ale żeby
to udowodnić, życia trzeba.
Pytamy, czy często Pasłęka wylewała.
Zagląda do zeszytu.
—Było kilka powodzi. W 1972 roku tak
nas zalało, że kaczki sobie po polach pływa-
ły, jak po bajorze. I zalało jeszcze wtedy, jak
Gierek w 78. na dożynki jechał.
— Nie chciałaby pani gdzieś tych zapisków
opublikować? — pytamy, patrząc na zeszyty.
— A kto to wyda! Zresztą, ja piszę tylko
tak dla siebie. Choć niewykluczone, że kie-
dyś ktoś to przeczyta i dowie się, jak tu przed
laty ludzie żyli.

Wczorajsza GO

[rita100]

Gietpe , to również czytałam we Wprost chyba - ludzie pisza pamiętniki pogodowe
od wieków i dzieki temu przepowiadają pogodę. To własnie najczesciej jest na
Podlasiu, ale , że na Warmii tego nie slyszałam. Zaraz poszukam artykuł o tym.
Dzieki temu dziennikowi , wiedzieli kiedy siać najlepiej i czy zbiory będa tego
roku dobre czy nie.

[rita100]

Jutro powinien się ukazać ten artykuł

www.angora.com.pl
Wrona kracze na deszcz.
Mieszkańcy wsi Kaniuki (Podlasie) układają prognoze pogody i zapisują w
zeszycie. Bardzo ciekawy artykuł, jak tylko zacznie się angora otwierać to
polecam.

[gajowy555]

Władze miasta, powiatu olsztyńskiego i niemieckiego powiatu Osnabrück chcą
wspólnie wybudować schronisko młodzieżowe w Olsztynie.

O budowę już kilka lat temu do władz pow. olsztyńskiego apelowały władze
partnerskiego powiatu Osnabrück z Dolnej Saksonii w Niemczech. - Tam schronisko
młodzieżowe to obiekt pomiędzy naszym hotelem a schroniskiem. Baza sanitarna
jest na europejskim poziomie, ale śpi się w salach czteroosobowych, nie ma też
kuchni - mówi Adam Sierzputowski, starosta olsztyński. - Koszt funkcjonowania
schroniska jest niewielki.
Obiekty te są jednak bardzo popularne wśród młodzieży niemieckiej. - W samej
tylko Dolnej Saksonii jest ich 65 - mówi Sierzputowski.
Władze powiatu przedstawiły wcześniej Niemcom trzy miejsca na schronisko -
okolice jeziora Dadaj, Klebarskiego oraz miejscowość Klęsk. - Wszystkie zostały
odrzucone. Chcieli, by schronisko powstało w Olsztynie - mówi starosta.
Piotr Grzymowicz, prezydent Olsztyna: - Mamy dwie lokalizacje na taki obiekt,
które bierzemy pod uwagę. Pierwsza to tereny leżące w sąsiedztwie przystani OKS,
druga to Słoneczna Polana. Oba są położone w malowniczej okolicy nad Jeziorem
Krzywym. Które z tych miejsc zostanie wybrane? Będzie wiadomo, kiedy zakończymy
prace nad planem zagospodarowania przestrzennego dla brzegów Jeziora Krzywego.
Prace nad planem mają się skończyć w czerwcu.
Olsztyn miałby przekazać teren pod budowę schroniska, a przedsięwzięcie byłoby
finansowane ze środków unijnych i z pieniędzy niemieckiego powiatu. - Chcemy, by
prace przy budowie schroniska skończyły się w 2008 roku - mówi Sierzputowski.
Zarówno władze powiatu, jak i miasta tłumaczą, że placówka ma zachęcić do
przyjazdu młodych Niemców do Olsztyna. - Mamy zabytki, przyrodę, ale trzeba
jeszcze zatrzymać turystów na dłużej w mieście - mówi Grzymowicz.
Czy takie schronisko zachęci młodych Niemców do przyjazdu w nasze strony?
Zdaniem Jerzego Kamińskiego, prezesa warmińsko-mazurskiego oddziału Polskiej
Izby Turystyki, tak. - To fantastyczny pomysł. Nie mamy w Olsztynie taniej bazy
noclegowej, przez co młody człowiek nie ma się gdzie zatrzymać i pod dniu pobytu
wyjeżdża - mówi Kamiński. - Byłem w Niemczech w takich schroniskach i wiem, jak
bardzo są popularne wśród młodzieży. Na jego budowie zarobimy wszyscy. Gdybyśmy
do tego dołożyli jeszcze lotnisko, to gwarancja sukcesu jest murowana.

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3344822.html?nltxx=1078250&nltdt=2006-05-15-02-05

[gajowy555]

Zabytkowa kamienica po seminarium duchownym miała odzyskać dawny blask, ale na
razie konserwatorzy zabytków boją się, że zostanie zniszczona. I donieśli do
prokuratora na właściciela, że bez zgody remontuje budynek.
Urzędnicy zdecydowali się powiadomić prokuraturę, bo w inny sposób nie mogli
wymóc na Wiesławie Pokrzywnickim, szefie Pok Touristu, nowym właścicielu
budynku, wstrzymania remontu wewnątrz obiektu. - Inwestor w czasie remontu
przystosowywał budynek do jego przyszłej funkcji. Wartość zabytkowa, artystyczna
i historyczna była stopniowo niszczona - mówi Anna Juszczyszyn, miejski
konserwator zabytków.
Problem zaczął się w połowie lutego. Już wtedy konserwator zabytków nakazała
wstrzymanie przebudowy kamienicy. Tłumaczyła, że właściciel musi najpierw zdobyć
pozwolenie na prace. Żeby dostać pozwolenie, musiał przedstawić projekt, co chce
w środku zrobić. Jak mówi Juszczyszyn, dokumenty takie złożył dopiero w połowie
kwietnia. Jej zdaniem, nie uwzględniały one zachowania pierwotnego wystroju
kamienicy. Właściciel mógł tylko prowadzić prace zabezpieczające budynek przed
zniszczeniem. O remoncie i przebudowie nie mogło być mowy.
Mimo to ekipa budowlana właściciela budynku kontynuowała prace. Na początku
kwietnia wstrzymanie remontu nakazał powiatowy inspektor nadzoru budowlanego.
Też bezskutecznie. - Właściciel odpowiada za stan budynku, ale to nie znaczy, że
może w nim robić wszystko - tłumaczy Aleksander Lachowicz, powiatowy inspektor
nadzoru budowlanego.
Zdaniem konserwatora i inspektora roboty w budynku nie tylko doprowadziły do
zniszczenia elementów wystroju wnętrza, ale także zagrażają samej konstrukcji
budynku, bo bez zgody pogłębione zostały piwnice kamienicy.
Wiesław Pokrzywnicki zarzuty odpiera. Mówi, że niczego nie zniszczył. Ale
przyznaje, że zaczął prace bez pozwolenia. - Nie mogłem czekać na nie dłużej, bo
dostałem na tę inwestycję kredyty bankowe, musiałem je spłacać. Żeby je spłacać,
muszę wyremontować budynek i uruchomić w nim działalność - tłumaczy. - Gdybym
nie zaczął tego robić, budynek i tak stałby i niszczał jak wcześniej.
Dodaje, że konsultuje się z prawnikiem i zaskarży decyzję urzędników ratusza.
Pokrzywnicki kupił budynek kilka miesięcy temu, zaraz zlecił prace badawcze
konserwatorom - były niezbędne, by przygotować projekt przebudowy.
Kamienica, w której przez kilkadziesiąt lat było seminarium, przez osiem
ostatnich lat stała nieużytkowana. Dopiero w styczniu 2006 r. piękna kamienica
została wpisana do rejestru zabytków.

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3352112.html?nltxx=1078250&nltdt=2006-05-18-02-05

[gajowy555]

Wyobraźmy sobie przez moment, że jesteśmy przybyszami, którzy przed chwilą
przyjechali do Olsztyna pociągiem. Jak przywita nas olsztyńskich dworzec?

Postanowiliśmy się nad tym zastanowić, bo w naszej ankiecie "Czego olsztyniak
chce od Olsztyna" propozycja, by wyremontować ten budynek i okolice dworca
znajduje się w czołówce głosujących Czytelników. A to znaczy, że mieszkańcom
przeszkadza jego wygląd. Dlaczego? Bo nasz dworzec to relikt minionej epoki.
Powstawał na początku lat 70., w czasach, kiedy "Polska rosła w siłę, a ludziom
żyło się dostatniej", dlatego poniemiecka architektura dawnego budynku musiała
ustąpić miejsca socjalistycznej nowoczesności. Jak wypada to reprezentacyjne
miejsce dzisiaj, po trzydziestu z górą latach? Delikatnie mówiąc, nie najlepiej.
Jest to melanż socjalizmu z kapitalizmem. Dziesiątki sklepików, stoisk i kiosków
wypełniają toporną architekturę. Bankomat i automaty z napojami muszą stać pod
ścianą, bo nikt nie przewidział wnęk na takie urządzenia. Stoiska przyklejone
pod ścianami i wciśnięte w kąty wyparły to, co kiedyś było poczekalnią. Dlatego
trudno o wolną ławeczkę lub siedzisko.
Tylko gdzieniegdzie pojawiają się bardziej optymistyczne akcenty: a to
automatyczna przechowalnia, a to peronowa umywalka czy nowe oświetlenie.
Niestety te nowe elementy, wtłoczone w starą powłokę, potęgują tylko chaos.
Wchodzącego do dworcowego holu biją po oczach poupychane wszędzie tandetne
reklamy i jaskrawa kolorystyka budek handlowych. Przypomina to kraj dopiero
rozwijający się. Jedyna korzyść dla pasażera jest taka, że może kupić na miejscu
przysłowiowe "mydło i powidło", w tym słynne na cały kraj olsztyńskie zapiekanki.
Są tu jednak rzeczy, które denerwują, choć wcale nie muszą. Poręcze schodów są
ciemne, a gdzieniegdzie nawet czarne od brudu, może przydałoby się je
przeszlifować i polakierować. Z podziemnych przejść skutecznie pasażerów
wypłasza smród. Na ścianach budowli zajmowanej przez PKP i PKS widać nędzne
graffiti (cierpliwy znajdzie nawet swastykę).
Potrzebna jest gruntowna przebudowa dworca. Na razie administratorzy walczą o
rzeczy bardziej prozaiczne: naprawę dworcowych drzwi, instalacji elektronicznego
zegara, remont instalacji kanalizacyjnej...
Inna sprawa to otoczenie dworca. Jest nieco lepiej niż rok temu. Hotel Gromada
zyskał nową elewację, podobnie jak wieżowiec PKP. Ten ostatni przykryła niemal
natychmiast - nijak dopasowana pod względem kolorów - gigantyczna reklama.
Diabeł tkwi jednak w szczegółach. Wystarczy przyjrzeć się żałosnej tablicy
informującej o repertuarze naszych instytucji kulturalnych przy hotelu. Blaszana
konstrukcja jest powyginana i nikomu to nie przeszkadza. Pod płotem leżą gałęzie
z przyciętych niedawno krzaków, gdzie indziej drażni krzywy chodnik. Każda budka
handlowa w okolicy ma inną formę i kolor. Te wszystkie "drobnostki" składają się
na obraz budzący sprzeciw.

Olsztyński dworzec ma jednak w sobie jakiś nostalgiczny urok. Ale tylko dlatego,
że przywodzi na myśl komedie Stanisława Barei czy klimat wczesnych filmów
Kieślowskiego.

Zalety dworca Olsztyn Główny

+ rozbudowany sektor usługowy
+ olsztyńskie zapiekanki

Wady dworca Olsztyn Główny

- brakuje ławek
- brudno
- fatalna estetyka

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3350693.html?nltxx=1078250&nltdt=2006-05-18-02-05

[gajowy555]

Wreszcie możemy zaoferować wymagającym turystom coś więcej niż albumy z widokami
jezior i lasów. Mamy pierwszą regionalną książkę kucharską. I to jaką!

Przez lata Mazury były jednym z nielicznych regionów, który nie miał regionalnej
kuchni: Ślązacy zapraszają gości na swoje kluski, Poznaniacy na pyry pod różnymi
postaciami, a górale o kwaśnicy śpiewają piosenki. Na Mazurach kuchnia
regionalna sprowadzała się głównie do smażalni ryb. A w nich często zamiast
smażonej czy wędzonej sielawy można było kupić filet z morszczuka. Do tego frytki.

Regionalnymi mazurskimi potrawami zajadali się za to goście restauracji w
Niemczech, gdzie serwowano m.in. klopsiki królewieckie przyrządzone wedle
receptury gospodyń, które w 1945 roku musiały opuścić Mazury i wyemigrować na
Zachód.

Szczęśliwie się złożyło, że Waldemar Mierzwa, właściciel oficyny wydawniczej
Retman z Dąbrówna, dotarł do książek kucharskich, które spisały i wydały w
Niemczech wschodniopruskie gospodynie. Potem z pomocą Tadeusza Ostojskiego i
Rafała Wolskiego wydał właśnie "Smak Mazur".

I co się okazuje? - Jedli potrawy przyrządzane z tego, co i teraz zawsze mamy w
domu: mąka, ziemniaki, jaja, twaróg. Wszystko łatwe w przyrządzeniu - zauważyła
celnie moja przyjaciółka, gdy przeglądała "Smak Mazur".

A ja zaczęłam próbować: najpierw zrobiłam kluski twarogowe serwowane zamiast
makaronu do rosołu. Były fenomenalne: lekkie, puszyste, mocno pachniały natką
pietruszki. Tak mi posmakowały, że zagniotłam z twarogu makaron (rewelacja!).
Potem upiekłam rogaliki z ziemniaków na słodko. Jadli je: moja siostra,
szwagier, przyjaciele, sąsiedzi... Smakowały wszystkim. Rogaliki pozwoliły mi
też potwierdzić autentyczność przepisów - poczęstowałam nimi Alfreda Czeslę,
który dzieciństwo spędził w Mrągowie. Nic mu nie powiedziałam, że to wypiek z
ziemniaków. - Mój Boże, nie jadłem tego od pięćdziesięciu lat! - stwierdził
zdumiony. - Ciotka Ida piekła takie rogale i zanosiłem je z nią do starych
Niemek, które mieszkały na strychach i w suterenach. One parzyły sobie kawę i
chrupiąc je wspominały dawne czasy. Tyle że tamte rogale były nadziewane
marmoladą z buraków i przez to ich słodycz była inna. To był przysmak ubogich -
wspominał.

Odkrycie smaku dawnych Mazur pokazało mi moją ukochana krainę w kolejnej,
pięknej i pysznej odsłonie. Moich gości już nigdy nie zaprowadzę do pizzerii czy
smażalni ryb. Chyba że któraś restauracja zacznie serwować prawdziwe, pachnące
ziołami, sycące i pyszne regionalne potrawy. I wreszcie koniec z obdarowywaniem
znajomych tylko albumami z widokiem lasów i jezior. "Smak Mazur" to książka,
którą bez obawy można pokazywać w Polsce i świecie.

[e-mail]

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3360225.html?nltxx=1078250&nltdt=2006-05-22-02-05

[gajowy555]

Nocne oblężenie olsztyńskiego zamku przez zwiedzających .
Chyba po raz pierwszy w historii olsztyński zamek przeżył taki najazd
zwiedzających. W czasie Nocy Muzeów odwiedziło go ponad tysiąc sto osób.

Muzeum Warmii i Mazur w tym roku przyłączyło się do europejskiej akcji i w
sobotę było czynne do późnej nocy. Okazało się, że olsztyniacy tłumnie
skorzystali z okazji zwiedzenia zamku po zmroku. Tym bardziej że przygotowano
sporo atrakcji.

Na prelekcję o rekonstrukcji twarzy Mikołaja Kopernika na podstawie czaszki
znalezionej we fromborskiej katedrze przyszło tylu słuchaczy, że nie wszyscy
zmieścili się na sali. - Wykład był bardzo ciekawy, szczególnie wątki o
wykorzystaniu nowoczesnych metod kryminalistycznych - opowiada pani Katarzyna,
która do muzeum wybrała się z 14-letnią córką. Trochę zdenerwowała ją długa
kolejka do zamkowych lochów, gdzie na zamówienie straszył duch zamurowanego
żywcem Prusa. - Stałyśmy 40 minut i nie weszłyśmy do środka, zrezygnowałyśmy -
mówi. - Mimo to impreza jest bardzo fajna, lubię taką zagadkową atmosferę.
Podobał mi się też koncert Niki Jager i świetny klimat w Sali Kromerowskiej,
gdzie pianista grał jazzowe standardy. Czuję się pozytywnie naładowana - opowiada.

Długie kolejki były też na zamkową wieżę - wspinając się na nią, trzeba było
korzystać z latarki. Lecz czekanie nie dłużyło się aż tak bardzo, bo czas można
było sobie skrócić, oglądając pokaz wideo-artu - filmów zrealizowanych przez
olsztyńskich i gdańskich twórców. Dużą atrakcją okazało się oglądanie wystawy
złotnictwa sakralnego, po której oprowadzała jej autorka Małgorzata Okulicz, a
także zwiedzanie zamku z Mikołajem Kopernikiem.

Zainteresowaniem olsztyniaków zaskoczony był nawet Janusz Cygański, dyrektor
muzeum. - Nie spodziewałem się takiej frekwencji, szczególnie że tyle osób
przyjdzie na wykłady. W przyszłym roku chcemy jeszcze bardziej spotęgować ten
sukces i włączyć do imprezy inne muzea w Olsztynie, a także oddziały terenowe,
np. w Lidzbarku Warmińskim i Morągu - nie kryje zadowolenia Cygański. - Ta noc
była dla mieszkańców Olsztyna, ale w czasie wakacji planujemy raz w miesiącu
organizować nocne zwiedzanie zamku dla turystów.

W innych miastach wstęp na Noc Muzeów jest darmowy albo trzeba zapłacić
symboliczną złotówkę. W Olsztynie wejście do zamku kosztowało tyle co w każdy
inny dzień, czyli 6 zł. - Pozyskaliśmy tylko jednego sponsora. Żeby pokryć
koszty imprezy, musieliśmy sprzedawać bilety. Jednak szlak już jest przetarty i
liczymy, że sobotni sukces przekona sponsorów, że nie są to pieniądze stracone i
w przyszłym roku nie będzie już takich problemów - tłumaczy Ada Bogdanowicz z
działu promocji Muzeum Warmii i Mazur.

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3360213.html?nltxx=1078250&nltdt=2006-05-22-02-05

[rita100]

Dobrze co nie zaboziałes Gajowy o nozinach , bo zidze ich gwołt i to dobrych.
A jednak zamek był oblęzony, a jednak ta impreza ma sens i jak tylko pogoda
odpowiednia to każdy chce się przejść. Zgadzam sie , że takie noce w Olsztynie
powinny być w okresie wakacyjnym, bo po plazy jest gdzie się przejść i
pozwiedzać, a i okoliczne paby mają na tym interes. Noce letnie bywają piekne

[rita100]

To kuchnia mazurska nam się odradza , co czuć już na naszym wątku. Oby tylko
restauratorzy to pochwycili i pensjonaty i normalne gospodynie domowe.

[rita100]

hihi, Dworzec olsztyński jest jedny z punktów Olsztyna , którym nie można się
chwalić. Nie wiem jak z tego wybrną ale konieczna jest jego zmiana i zmieniania
jego stylu.

[rita100]

www.wm.pl/Index.php?ct=olsztyn&id=490351
Fajne zdjecia i porównania.

[rita100]

Poziedzieli w tv, co do Krakowa jydzie z Warniji i Mazur 5000 pielgrzymów

[gajowy555]

I psiszó co eszcze na krakowskó msza wolne mniejsca só ...

Zbliża się spotkanie z Papieżem - krótki poradnik pielgrzyma
Na warszawską mszę wejściówek w Olsztynie już nie ma, zostały miejsca na
nabożeństwo w Krakowie. Ale ciągle można zdecydować się na spotkanie z Ojcem
Świętym w obu miastach, choć w stolicy papieża zobaczymy tylko na telebimach.

Gazeta.pl > Olsztyn > Aktualności

Czwartek, 25 maja 2006

Zbliża się spotkanie z Papieżem - krótki poradnik pielgrzyma


ad, ej 24-05-2006 , ostatnia aktualizacja 24-05-2006 20:52

Na warszawską mszę wejściówek w Olsztynie już nie ma, zostały miejsca na
nabożeństwo w Krakowie. Ale ciągle można zdecydować się na spotkanie z Ojcem
Świętym w obu miastach, choć w stolicy papieża zobaczymy tylko na telebimach

• W olsztyńskiej kurii przy ul. Pięniężnego 22 można jeszcze odebrać karty
wstępu na sobotnie spotkanie papieża z młodzieżą i na niedzielne nabożeństwo na
krakowskich Błoniach. Są też karty parkingowe dla tych, którzy pojadą samochodem
oraz bilety na specjalne pociągi 26 i 27 maja - wyjazd z Olsztyna o godz. 20 07.
Powrót 27 i 28 maja - wyjazd z Krakowa Głównego o godz. 22.24. Cena w obie
strony - 85 zł. Bilety na te pociągi można też kupić w kurii i kasie na dworcu.

• Według rozkładu kursują pociągi: do Krakowa przez Warszawę odjazd z Olsztyna
o godz. 5.28, do Warszawy godz. 8.50, 13.35, 17.08.

• Autobus PKS do Krakowa odjeżdża o godz. 6.15 przez Warszawę, inne do stolicy
godz. 6.40, 8, 9.50, 11.15, 13.45, 15.45, 16.45.

• W stolicy nabożeństwa będą transmitowane na telebimach. W czwartek na ekranie
ustawionym na placu Zamkowym będzie można obejrzeć ceremonię powitania Benedykta
XVI na Okęciu oraz nabożeństwo w archikatedrze św. Jana. W piątek telebimy staną
w Ogrodzie Saskim, na ul. Królewskiej (na wysokości pl. Małachowskiego), przy
ul. Ossollińskich (od strony ul. Moliera), na placu Teatralnym, przy katedrze
św. Floriana (na Pradze), jeden zawiśnie też na biurowcu Metropolitan (od strony
ul. Wierzbowej),

• O czym powinien pamiętać pielgrzym? Nie brać szklanych butelek i ostrych
narzędzi - ochrona nie wpuszcza z takimi przedmiotami. Zabrać coś
przeciwdeszczowego, ale nie parasol, bo zasłoni ołtarz innym.

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3368340.html?nltxx=1078250&nltdt=2006-05-25-02-05

[gajowy555]

Olsztyńscy księgarze nie dbają o lokalnych twórców.
Dziś poznamy laureata Literackiego Wawrzynu Warmii i Mazur za rok 2005. A
książek lokalnych autorów trzeba ze świecą szukać w olsztyńskich księgarniach.

Nagrodę przyznaje Polskie Towarzystwo Czytelnicze. Nominowane książki to
"Ziemiec" Kazimierza Brakonieckiego, "Śnieżnik. Wiersze elektroniczne" Alicji
Bykowskiej-Salczyńskiej, Wojciecha Kassa "Gwiazda Głóg", Znikanie "Erwina Kruka"
i "Żydówek nie obsługujemy" Mariusza Sieniewicza.

W księgarni szkolnej przy Głowackiego książek tych nie ma. - Po prostu nie
zamawiamy tych tytułów, bo nikt o nie nie pyta - mówi sprzedawczyni Alicja Nowicka.

Nie lepiej jest też w EMPIK-u, Bellonie. - Jako firmie ogólnopolskiej trudniej
nam zamawiać lokalnych pisarzy, choć widać takie zapotrzebowanie - przyznaje
Małgorzata Żak z EMPIK-u. - Sieniewicz sprzedaje się natomiast bardzo dobrze.

W Centrum Książki przy placu Jana Pawła II były trzy nominowane tytuły. -
Wawrzyn wzbudza zainteresowanie - mówi z kolei Irena Łęczkowska, dyrektor
Centrum. - Nagrodzona w ubiegłym roku Wawrzynem książka Andrzeja Rzempołucha
poświęcona architekturze Olsztyna sprzedawała się bardzo dobrze. Jest to przede
wszystkim zasługa samej książki. Nagroda przynosi jednak dodatkowe
zainteresowanie. Rozgłos sprawi, że na zakup decydują się ci, którzy wcześniej
się wahali, co wybrać i czy warto daną pozycję kupić. Dla nas księgarzy taka
nagroda przywraca na jakiś czas zainteresowanie książkami - cieszy się Łęczkowska.
Największym sceptykiem wszelkich nagród jest Stefan Zielski, właściciel
księgarni przy placu Konstytucji 3 Maja (trzy nominowane tytuły). - Nagroda nie
jest w stanie pomóc, jeśli do księgarni nie przychodzą ludzie. Zapaść właśnie
trwa. Teraz nie tylko Wawrzyn, ale nawet Nike nie pomaga - twierdzi Zielski.

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3368327.html?nltxx=1078250&nltdt=2006-05-25-02-05
A jo sia pytom, a gdzie je Cyfus i jygo ksiójżki ?

[tralala33]

Patrzcie jak śmiesznie cudzysłowy im się ustawiły
Znikanie "Erwina Kruka"
Wygląda na to, że niejaki Znikan napisał książkę pod tytułem 'Erwin Kruk'
Tak czy siak, trzeba będzie wybrać się do księgarni.

Wawrzyn dla Erwina Kruka

[tralala33]

A jednak!

Tomasz Kurs 25-05-2006

Tomik wierszy "Znikanie" Erwina Kruka najlepszą książką wydaną w 2005 roku -
uznała kapituła Literackiego Wawrzynu Warmii i Mazur. - Życie jest zagadką i
dopóki budzi ciekawość i zdumienie, to trzeba o tym opowiadać - mówi pisarz.

Jeszcze przed wręczeniem nagrody mówiło się, że faworytem jest właśnie Erwin
Kruk, poeta, pisarz, publicysta. I rzeczywiście przewidywania potwierdziły się,
to właśnie on odebrał statuetkę ustanowionej w ubiegłym roku przez Polskie
Towarzystwo Czytelnicze nagrody literackiej. Dostał też nagrodę czytelników.
Sam laureat nie wydawał się wczoraj zbytnio oszołomiony, jednak nie krył
zadowolenia - Doskonale wiem, że nagrody nie tworzą literatury, ale to miłe, że
istnieją - powiedział. Dostał statuetkę i czek na 5 tys. zł.
miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3371358.html

[rita100]

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3371358.htmlGratulacje
Jo tam napsisała co dobrze sia stało. Erwin Kruk jest znanym i cenionym
pisarzem na Warniji.

Słuchajcie , ksiązki stanowczo sa za drogie jak i płyty CD. Dlatego ludzie
chodza po tanich księgarniach, a takie są, nawet w Krakowie. Największe dzieła
można tam kupić za 15-25-30 zł. Nie dziwię się , że w ksiegarniach coraz mniej
ludzi. Wiem ile pieniędzy trzeba wydać na ksiązki, kiedy się dużo czyta.
Najtańsze książki u nas są na Dworcu Głównym w Krakowie, a jaie tam można
kupić.... tylko o Warni i Maurach nie ma , a tak to wszystkie dostaniesz za
parę złotych.

[rita100]

A jo sia pytam - gdzie jest ksiójżka Cyfusa - A życie toczy sia dalej...., taka
ksiójżka powinna być w każdym mnieście, a szczegolnie na Ślójsku, ktorej to
akcja się toczy. Nie wspomnę , ze w Krakowie jej nie było. Dodam , że
faktycznie Zaniknniony jest autorem "Erwina Kruka". Jek dobrze co my prowde
znomy )))))))

[rita100]

Nie zabocz Gajowy co jest łod jutra prohibicja )))

[gajowy555]

Spoko, takie rzeczy to tylko w Krakowie i Warszawce.
Łu noju nicht jakejś prohibicyji nie zidzioł i ło niy nie słyszoł.
No to po jednam, na zdrozie ...

[rita100]

Spotkanie z Papieżem łuż je w Krakowie. Pozietrze nie za dobre, a jek jutro
bandzie to nie ziadomo. Jó mom zakryte wodeczki i psiwa.

[rita100]

Ależ Kraków wita szczerze Papieża. To okno papieskie to już historia Krakowa.
To jest najbardziej popularne miejsce w Krakowie. Teraz jest transmisja.

[tralala33]

To biegnę zobaczyć )

Pani Zofia Giedrzycka-Gozdek

[tralala33]

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3373987.html
Adriana Tomaszewska 26-05-2006
Ile pięknych miejsc w naszym regionie zostało zniszczonych, lasy powycinane...
Trzeba walczyć, by tej natury, która zawsze była największym majątkiem Warmii i
Mazur, nie wyniszczyć zupełnie - mówi Zofia Giedrzycka-Gozdek, olsztyńska
przewodniczka.

Pani Zofia ma 87 lat, jest najstarszym przewodnikiem z warmińsko-mazurskiego
oddziału PTTK, który wczoraj obchodził 60. urodziny. 54 lata temu, z grupą
pasjonatów zachwyconych kulturą i historią Olsztyna i regionu, założyła Koło
Przewodników przy lokalnym oddziale PTTK.

Warmia dla Giedrzyckiej-Gozdek to przede wszystkim wielkie bogactwo zabytków i
niezwykła przeszłość, Mazury - perełka polskiej przyrody. Pani Zofia miała
poczucie misji, chciała nie tylko pokazywać przyrodę i architekturę, ale też
mówić o historii. - Chcieliśmy pokazać przyjezdnym specyfikę tych terenów,
przecież czasem nawet mały kościółek w wioseczce ma wielką wartość historyczną -
mówi.

[rita100]

Anna Andrusikiewicz przedstawia propozycje tras wycieczkowych po Olsztynie i
okolicach
www.olsztyn-pamiatki.pl/index.php
Bardzo ciekawą postacia w Olsztynie jest też Anna Andrusikiewicz , ciekawie
prowadzi po Olsztynie

[tralala33]

Nestorka olsztyńskich przewodników to pani Zofia Biedrzycka-Gozdek. Prostuję
pomyłkę i przepraszam.

Warsztaty z historią

[tralala33]

Kolejna inicjatywa powstała dzięki Borussi:

GO [25.05.2006] W Lidzbarku Warmińskim uratowano i odnowiono 19 zabytkowych
nagrobków - to efekt tygodniowych młodzieżowych warsztatów konserwatorskich,
które odbywały się na lidzbarskim cmentarzu.
W ubiegłym tygodniu, od poniedziałku do piątku, kilkunastoosobowa grupa
lidzbarskiej młodzieży uczestniczyła w warsztatach konserwatorskich na
lidzbarskim cmentarzu. Pod okiem olsztyńskich konserwatorów zabytków odnawiali
stare zaniedbane nagrobki. W sumie udało się odrestaurować 19 pomników, które
niebawem zostaną wpisane na listę zabytków.

W dzień młodzież pracowała na cmentarzu, wieczorami spotykała się w lidzbarskim
zamku i rozmawiała o historii cmentarza i miasta. Organizatorem warsztatów było
Muzeum Warmińskie w Lidzbarku i Stowarzyszenie Borussia z Olsztyna.
Koordynatorem całego projektu jest Beata Masełko ze Stowarzyszenia Borussia,
która od ponad pół roku jako wolontariuszka pracuje w lidzbarskim zamku.

www.wm.pl/Index.php?ct=lidzbark&sct=lidzbark&id=863725

[rita100]

Tą Borussie to zaczynam coraz bardziej lubieć. Miałam jakoś zakodowane , że to
organizacja anty polska, ale po przyglądnięciu się bliżej i zapoznaniu dzięki
Tobie Tralala teraz zmieniłam zdanie. Wiele dobrego robią dla zachowania
histori. A teraz te nagrobki cmentarne...
Zasługują na oddzielny wątek.

[gajowy555]

No jó, am dzisio z rena słuchoł jek we radyji godali, co bandzie ksiójżka
Smak Warmii, Mazur i Powiśla.
Do 30 czerwca kożden bandzie mógł swój przepis na potrawę ludową, abo nowoczesną
przesłać, ino na razie nie ziem gdzie, a jek go w ksiójżce zamnieszczó, to
bandzie podpsisany nazwiskiem tygo, co go przysłał.
Fejn ?
Jek sia dowiem szczegółów to Woma napsisza...

[rita100]

Dobra - to ja rezerwuje przepis na kapuste modró. To warnijskie jydło.

Pelagia Stramkowska [']

[tralala33]

informacje.wm.pl/?main=11&c=44,3,2974,,s154
W trudnych wojennych czasach niosła pocieszenie potrzebującym. Jej słowo było
święte. Była ostatnią, która pamiętała "Gazetę Olsztyńską" jako gazetę
Pieniężnych. W wieku 91 lat odeszła od nas Pelagia Stramkowska.

Pelagia Stramkowska to była postać, bez której trudno mówić o ostatnim stuleciu
Olsztyna - mówi Jan Chłosta, historyk Warmii. - Była najstarszą córką
Kazimierza i Ludwiki Stramkowskich. Uczęszczała do niemieckiej szkoły ludowej,
polskiej wtedy nie było. Po jej ukończeniu brała udział w działalności koła
Młodzieży Polskiej.

Pelagia Stramkowska przez wiele lat była związana z wydawnictwem "Gazety
Olsztyńskiej". W księgarni Pieniężnych przy ul. Młyńskiej 2 rozprowadzała
polskie książki, dewocjonalia, kalendarze.

- Brała też udział w pracy polskich organizacji, należała do chóru im.
Nowowiejskiego - wylicza Jan Chłosta. - Pani Pelagia gorzko przeżyła wybuch
wojny i zburzenie domu "Gazety Olsztyńskiej". Potem pomagała poniewieranym
polskim jeńcom, zatrudnionym przy pracach budowlanych w rejonie dzisiejszej ul.
Moniuszki. Przygotowywała im żywność i ciepłą odzież.

Bezpośrednio po wojnie pani Pelagia próbowała włączyć się w przywracanie
normalności. W 1945 roku wraz z Wandą Pieniężną organizowała stołówkę. Potem do
1975 roku prowadziła księgarnię i skład papieru przy ul. Lanca - wylicza Jan
Chłosta. - Zawsze chętnie wspominała "Gazetę Olsztyńską" i rodzinę Pieniężnych.

[rita100]

Umarła żywa historia, już nic nie bedzie wspominać - dobrze, że taka osoba
była, z tego trzeba się cieszyć.
Przychodzimy i odchodzimy [']

[gajowy555]

To jeszcze jedna smutna wiadomość.
Zmarł ks. Bronisław Magdziarz. Osobiście znałem Go wiele lat. Był proboszczem
mojej parafii.
W domu rodzinnym mojej żonki prowadził kiedyś lekcje religii.
Wspaniały człowiek. Jeszcze tylko kilku takich kapłanów ze "starej gwardii w
Olsztynie zostało ...

Duszpasterz, który zbudował pierwszy nowy kościół w powojennym Olsztynie zmarł
po długiej chorobie wczoraj rano w szpitalu wojskowym. Miał 71 lat

Był pierwszym proboszczem parafii Bogarodzicy Dziewicy Matki Kościoła w
Jarotach. Zbudował kościół w latach 80. W ubiegłym roku, 25 lat od powstania
parafii, przeszedł na emeryturę. Dłuższy staż mają tylko proboszczowie kierujący
parafiami Najświętszego Serca Pana Jezusa i św. Józefa.

Ksiądz Magdziarz urodził się w 1935 roku w Bydgoszczy. Warmińskie seminarium
duchowne skończył w 1958 roku, pracował jako wikariusz w parafiach św. Apostołów
Piotra i Pawła w Lidzbarku Warmińskim i Serca Pana Jezusa w Olsztynie. Zanim
dostał zadanie zorganizowania nowej parafii na Jarotach był proboszczem w
parafiach św. Szczepana w Różyńsku Wielkim i św. Stanisława Biskupa we Frankowie.

Ksiądz Magdziarz skończył studia teologiczne na KUL-u w 1978 roku. Przez wiele
lat był też dyrektorem ekonomicznym kurii warmińskiej. Uroczystości pogrzebowe
odbędą się w środę i czwartek.

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3382874.html?nltxx=1078250&nltdt=2006-05-31-02-50

[gajowy555]

Koniec wstydu dla turystycznego miasta - przyjezdni przestaną błądzić po
Olsztynie. Jeszcze przed sezonem staną tablice wskazujące, jak dojść do Starówki
i Informacji Turystycznej. Tylko czy to wystarczy?

forum.gazeta.pl/forum/73,46481,1540823.html?f=38446&w=41567272&a=42779491&rep=1
To obiecał nam Piotr Grzymowicz, wiceprezydent Olsztyna. A dziś z Pawłem
Jaszczukiem, dyrektorem Miejskiego Zarządu Dróg, Mostów i Zieleni ustalą
lokalizację znaków i w które miejsca mają prowadzić.

"Gazeta" wielokrotnie pisała o paradoksie: wszyscy bolejemy nad tym, że turyści
bawią w Olsztynie raptem dwa-trzy dni, a jednocześnie miasto nie jest dla nich
przyjazne. Stolica Krainy Tysiąca Jezior jest dla nich jak labirynt - brakuje
choćby elementarnych tablic informacyjnych.

Dlatego jeszcze raz apelujemy. Znaki są niezbędne, bo jest źle. Jak bardzo?

Wcielamy się w rolę turystów, którzy przyjechali pierwszy raz do Olsztyna.
Zaczynam od dworca głównego - bo stąd zaczynają zwiedzanie. Szukamy wskazówek,
jak dotrzeć do centrum czy Informacji Turystycznej. W budynku dworca i w okolicy
ich nie ma. W informacji PKP pytamy o informację turystyczną. Słyszymy, że "jest
przy Wysokiej Bramie". - Najlepiej dojechać tam autobusem linii nr jeden -
dodaje pani z okienka. - Albo pójdziecie od dworca w prawo i zapytacie, ludzie
pokierują.

Vis-a-vis dworca jest mapa Olsztyna. Może na niej będzie wskazana droga do
informacji. Jest, ale pokazuje, że informacja jest przy ul. 1 Maja. A mapka
szczegółowa lokalizuje ją jeszcze gdzie indziej. My olsztyniacy wiemy, że IT od
dawna jest w innych miejscach, ale turysta?

Próbujemy więc dotrzeć do Informacji Turystycznej według wskazówek z PKP. Nie
uszliśmy nawet kilkunastu metrów, gdy zauważamy naprzeciw poczty znak, że tu
właśnie jest. Ale oprócz znaku nic nie ma. - Informacja jest w hotelu Gromada -
podpowiada nam kierowca parkującego obok busa.

Recepcja hotelu: - Takiego punktu tu nie ma.

- Nie wiem, skąd tam się wziął ten znak ani dlaczego. Podejrzewam, że pochodzi z
czasów, kiedy recepcjoniści hoteli musieli mieć przeszkolenie z informacji
turystycznej, ale tego przepisu już dawno nie ma - wytłumaczy nam później
Elżbieta Zawadzka, dyrektor Informacji Turystycznej w Olsztynie.

Idziemy dalej. Na rondzie Bema pytamy przechodniów o drogę. Nie wiedzą. Dalej za
skrzyżowaniem ul. Partyzantów i 1 Maja - też nie ma znaku, który mówiłby, gdzie
ma iść turysta, by trafić do Informacji Turystycznej.

I tak właśnie może błąkać się turysta po naszym mieście. Kłopoty mogą mieć też
przyjezdni jadący samochodem od strony Warszawy, Ostródy czy Szczytna. Na
rogatkach miasta dowiedzą się, że jest u nas monitoring oraz kemping w
położonych 10 km od Olsztyna Dywitach. Tyle, że w mieście są jeszcze dwa
kempingi - na Słonecznej Polanie nad Jeziorem Krzywym i w Gutkowie. Tylko skąd
wiedzieć, jak tam dojechać, skoro znaków brak? Problem będą mieli też turyści
szukając drogowskazów na plażę miejską - ich też w Olsztynie nie ma.

Wiceprezydent Piotr Grzymowicz: - Znaki mówiące o tym, jak dojść do Informacji
Turystyczne czy Starego Miasta staną w mieście do końca czerwca. Według naszych
wyliczeń ich ustawienie nie będzie nas kosztowało więcej niż 20 tys. zł.

[rita100]

Wspaniały pomysł z tymi oznaczeniami turystycznymi . Oby to tylko zrobili
bardziej dekoracyjnie w stylu średniowiecznym, nie jakieś plastikowe czy
metalowe szpetne tablice. Nie zwróciłam uwagę na to , bo już bym pokazała fajne
zdjecia z takimi oznaczeniami nawet z małego miasteczka Wieliczka, które
rzucają sie w oczy swoim wykonaniem. A zobaczcie jaki fajny pomysł mają Niemcy -
na tym obrazku , ciekawe
schlesien.nwgw.de/foto/displayimage.php?album=55&pos=34

[rita100]

Pomnik pamięci pruskiego kanclerza Ottona von Bismarcka z 1899 roku ponownie
stanął w Nakomiadach jesienią 2005 roku - wcześniej, od lat 60. był zakopany
pod ziemią. Jego eksponowaniu sprzeciwia się Rada Ochrony Pamięci Walk i
Męczeństwa, ale mieszkańcy wsi przegłosowali, by zostawić go na miejscu. W
lutym powiatowy inspektorat nadzoru budowlanego kazał wójtowi Kętrzyna
Sławomirowi Jarosikowi usunąć obelisk. Powód? Brak pozwolenia na ponowną
ekspozycję. Kilka dni temu inspektor podtrzymał decyzję z lutego. Jarosik
uważa, że prawa nie złamał i nie zamierza rozbierać obelisku. Wystąpił do
głównego inspektora nadzoru budowlanego o wyłączenie z postępowania
wojewódzkiego inspektoratu.

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3377758.html

[gajowy555]

Wyciąganie armat
www.wm.pl/Index.php?ct=lidzbark&id=737631

[gajowy555]

Chochlik zapomniał wkleić tekst; a jest bardzo wiele ciekawych propozycji, np.
będzie można wypożyczyć historyczne stroje itp.

W tym tygodniu o planach wystawienniczych i przyszłości Zamku Biskupów
Warmińskich rozmawiamy z Iwoną Kluk, nowym kierownikiem muzeum w Lidzbarku.

- Nowe kierownictwo zamku, nowe zadania i nowy zamek. Czy takich efektów pani
pracy możemy się spodziewać w Lidzbarku?
- Nie sądzę. Ciężko mi będzie zmienić czternastowieczny zamek. A tak na
poważnie, to jest oczywiste, że nowa osoba na stanowisku zazwyczaj jest pełna
sił i zapału do pracy.

- Jakie zadania na panią czekają?
- Na dzień dzisiejszy moim podstawowym zadaniem jest uporządkowanie zamku.
Wymaga on estetyzacji i spojrzenia na to nowym okiem. Wymaga odświeżenia i
dodania nowych obiektów.

- Ma pani jakieś konkretne pomysły na zmiany?
- Chociażby letnia jadalnia.

- Co to znaczy?
- W tej chwili w letniej jadalni jest już bardzo ciekawa i cenna ekspozycja.
Znajduje się tam kolekcja portretów zamówionych przez Ignacego Krasickiego.
Zaproponowałam abyśmy wprowadzili do tej sali jeszcze rzeźbę antyczną.
Otrzymaliśmy na to zgodę. Mam nadzieję, że jeszcze w sezonie letnim na
lidzbarski zamek dotrze kilka rzeźb. W ten sposób podkreślimy wyjątkowy
charakter zgromadzonych tej sali wizerunków przodków biskupa - Biedersteinów i
Krasickich z Siecina.

- Coś jeszcze oprócz nowego wyglądu sali jadalnej?
- Zaczynamy operację wyciągania armat z piwnic. Małgorzata Okulicz, opiekunka
zbioru metali rozmawiała z profesorem Krauze z Torunia, który w ramach
współpracy z muzeum wykona piaskowanie (oczyszczanie - przyp. red.) armat. Mamy
też pewne pomysły aranżacyjne.

- To znaczy, że armaty pojawią się na zewnątrz?
- Na razie dwie staną na lawetach w krużgankach zachodnich i trzy potężne
kolubryny w części północnej. Dodatkowo pięć małych dział Grabowskiego stanie na
krużgankach, ale tylko na okres piaskowania. Chciałabym aby na zamek powróciła
zbrojownia.

- Przez ostatnie lata wydawało się jakby eksponatów ubywało. Możemy liczyć na
to, że oferta ekspozycyjna będzie bardziej atrakcyjna?
- Mam nadzieję. Będę dążyła do tego aby liczba obiektów muzealnych się
powiększała. To jest tylko kwestia czasu. Od dwóch lat pracuję nad ekspozycją
sztuki religijnej z dawnego Heimatmuseum. Malarstwo i rzemiosło artystyczne są
już przygotowane do ekspozycji. Natomiast nie ukrywam, że szukamy sponsorów na
konserwację rzeźby, która nie jest w dobrym stanie.

- Czy możemy liczyć na to, że zamek będzie żył poza sztywnymi godzinami otwarcia
i w weekendy?
- To są dalsze plany i trzeba czasu aby np. otworzyć w zamku kawiarnię.
Oczywiście chciałabym, żeby muzeum było otwarte. Wprowadziliśmy już pewną
zasadę. W tej chwili nie będzie już takiej sytuacji, że podczas dni kiedy ludzie
mają czas pójść do muzeum ono jest zamknięte. Taka instytucja jak muzeum powinna
być czynna wtedy, kiedy ludzie mają wolne. Muzeum było już otwarte w Boże Ciało
i będziemy tę zasadę kontynuować. Poza tym nawiązaliśmy współpracę ze szkołą
muzyczną, która w dniach 1-6 sierpnia organizuje Międzynarodową Szkołę Muzyki
Dawnej. Będziemy również uczestniczyć, choć na razie bardzo skromnie, w
obchodach Dni Lidzbarka Warmińskiego. 12 sierpnia ruszy na zamku ?Wypożyczalnia
za złotówkę? - czyli wypożyczalnia strojów historycznych. Będzie można
przyodziać się w taki strój i robić sobie zdjęcia na zamkowym dziedzińcu. 14
sierpnia będzie dzień otwarty dla wszystkich mieszkańców. Natomiast 15 sierpnia
użyczamy w godzinach popołudniowych dziedziniec zamkowy Lidzbarskiemu Domowi
Kultury. Odbędzie się tu koncert jazzowy.

Radosław Bielecki

www.wm.pl/Index.php?ct=lidzbark&id=737631
schlesien.nwgw.de/foto/displayimage.php?album=84&pos=46

[tralala33]

Co to znaczy, że 14 sierpnia będzie dzień otwarty dla wszystkich mieszkańców? A
niemieszkańcy będą płacić 'kopytkowe'?
Żartuję - dobrze, że zamek lidzbarski ożywa. Teraz jeszcze warto 'wyjść' z
zamku na podzamcze i pałac biskupa Grabowskiego.

Wolontariat Borussi

[tralala33]

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3396774.html
Jeśli interesujesz się zabytkami, chcesz nauczyć się je konserwować i
dokumentować - masz właśnie szansę. Olsztyńska Borussia szuka młodych ludzi,
gotowych wziąć udział w projekcie "Wolontariat w ochronie krajobrazu
kulturowego Warmii i Mazur"
Nauka ochrony krajobrazu kulturowego to nowość. Olsztyńska Borussia wymyśliła,
jak uczyć młodych ludzi dbania o ślady przeszłości (niekoniecznie te wpisane do
rejestru zabytków i objęte prawną ochroną) rok temu. Wtedy do udziału w
pionierskim projekcie zgłosiło się dwadzieścia osób, które na co dzień pracują
m.in. w muzeum mazurskim w Szczytnie, domu kultury w Gietrzwałdzie i archiwum
państwowym w Olsztynie. Dokumentują zapomniane cmentarze, inwentaryzują
rozpadające się często chaty, robią wystawy.
W projekcie mogą uczestniczyć osoby, które mają od 18 do 26 lat. Zgłoszenie
powinno zawierać: • życiorys, • list motywacyjny opisujący zainteresowania,
dotychczasowe doświadczenia w pracy wolontariackiej, powody, które skłaniają
kogoś do podjęcia takiej decyzji, • informację o rodzaju pracy, którą chciałby
wykonywać przyszły wolontariusz, • informację o znajomości języków obcych
(uwaga, to nie jest warunek udziału w projekcie), • zdjęcie.

Zgłoszenia można wysyłać tylko do 10 czerwca na adres: Fundacja Borussia, ul.
Kopernika 45, 10-513 Olsztyn.

[gajowy555]

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3399305.html?nltxx=1078250&nltdt=2006-06-07-02-05

Spotkania Zamkowe "Śpiewajmy Poezję" po raz pierwszy od dziesięciu lat nie będą
rejestrowane przez telewizję. Jedyną okazja, by zobaczyć młodych wykonawców i
gwiazdy, będą koncerty pod zamkową lipą. Są przyjemne wieści: bilety na nie będą
tańsze niż przed rokiem.

Jeszcze dziś każdy, kto chce wziąć udział w konkursie "Śpiewajmy Poezję", może
zgłaszać swoją kandydaturę. Eliminacje będą 10 czerwca w warszawskiej szkole
teatralnej. Najlepsi, na przełomie czerwca i lipca staną w konkursowe szranki na
Ogólnopolskich Spotkaniach Zamkowych w Olsztynie.

Ale w tym roku Spotkania Zamkowe będą wyglądały trochę inaczej. Występy
konkursowe potrwają nie jeden, a dwa dni - Wróciliśmy do dawnej formuły, by
podkreślić wagę, jaką mają zmagania konkursowe - informuje Jolanta Szydzińska,
organizatorka Spotkań Zamkowych.

Po raz pierwszy od lat koncerty nie będą rejestrowane przez telewizję. - Dzięki
temu miejsc dla widzów będzie więcej - mówi Szydzińska.

By obejrzeć występy wykonawców, trzeba więc wybrać się na koncert. Bilety wstępu
będą tańsze niż przed rokiem nawet o 30-40 proc. Na pierwszy dzień konkursowy -
połączony z udziałem zeszłorocznych laureatów oraz spektaklem "Kwiaty Polskie" w
reżyserii i z udziałem Zbigniewa Zapasiewicza - kosztują 30 zł, drugiego dnia -
gwiazdą wieczoru jest olsztynianka Basia Raduszkiewicz - 25 zł. Droższe są
wejściówki na sobotnią galę. Za wstęp na koncert zwycięzców tegorocznego
konkursu i przedstawianie pt. "Tuwim... sam nie wiem..." w reżyserii Andrzeja
Poniedzielskiego (wystąpią w nim m.in. Katarzyna Groniec, Kinga Preis i Rafał
Królikowski) trzeba zapłacić 50 zł. Za to, by w niedzielę obejrzeć jubileusz
35-lecia istnienia Wolnej Grupy Bukowina, wystarczy kupić bilet za 25 zł.

Szczegółowe informacje na temat Spotkań Zamkowych na stronie internetowej
www.spiewajmypoezje.pl.

[gajowy555]

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3399296.html?nltxx=1078250&nltdt=2006-06-07-02-05
O kościele w Klebarku

Klebarski kościół pod wezwaniem Znalezienia Krzyża Świętego w Klebarku Wielkim
powstał w 1892 roku na ruinach świątyni z XIV wieku. Jest jednym z trzech - obok
kościoła w Brąswałdzie i olsztyńskiego najświętszego Serca Pana Jezusa -
zbudowanych w typowym neogotyku warmińskim. Świątynia w Klebarku powstała
najwcześniej i jako jedyna ma rangę sanktuarium. We wnętrzu zachowały się
starsze elementy, między innymi XIV-wieczna chrzcielnica.

Osuwa się skarpa, na której stoi piękny, dziewiętnastowieczny kościół w Klebarku
Wielkim, jedyne neogotyckie sanktuarium na Warmii. A zagrożona jest nie tylko
świątynia, ale też stary drzewostan - sypie się grunt i odsłania korzenie drzew.

Ks. Henryk Błaszczyk, proboszcz parafii alarmuje: przez osuwanie się skarpy
pękają stare mury i sklepienia. Największe zniszczenia są na połączeniu
prezbiterium z halą główną kościoła - niektóre pęknięcia są tak duże, że można w
nie wsunąć dłoń. Zapadają się też niektóre fragmenty posadzki przy ołtarzu.
Różnicę poziomów najlepiej widać w pobliżu ścian, tu część posadzki jest ponad
centymetr wyżej.

To wina specyficznego układu gleby w skarpie, jej znaczna część to iły pylaste,
które pęcznieją i wpływają na niekorzystne ruchy budynku. Część skarpy została
sztucznie usypana podczas budowy kościoła w XIX wieku. Właśnie fragment, który
na niej stoi, teraz się obsuwa.

Kolejnym problemem są bardzo płytkie fundamenty, mają zaledwie 80 cm. - To błąd
popełniony przeszło 110 lat temu przez tych, którzy kościół budowali - mówi ks.
Błaszczyk. - Dzisiaj objawia się właśnie pękaniem murów.

Barbara Rams, zastępca warmińsko-mazurskiego konserwatora zabytków, była w
klebarskim kościele pięć lat temu. Wie o tym, że jego mury pękają. - Czekamy na
pełną dokumentację od księdza Błaszczyka. Dopiero wtedy będę mogła powiedzieć
coś więcej o stanie budynku - mówi Barbara Rams.

Kościół ma już gotową ekspertyzę geologiczną - kosztowała 50 tys. zł. Wynika z
niej, że aby uratować kościół trzeba jak najszybciej umocnić skarpę. Ksiądz
Błaszczyk współpracuje teraz z architektami, specjalistami od zabytków,
budowlańcami, którzy przygotowują projekt zabezpieczenia starych murów i
fundamentów. Trzeba też będzie uzupełnić ubytki, które powstały w ścianach na
skutek pęknięć. Ze wstępnych szacunków wiadomo, że prace przy ratowaniu świątyni
będą kosztować około 300 tys. zł.

Parafia nie ma tylu pieniędzy. Ksiądz Błaszczyk będzie ubiegał się o unijne
dotacje, część obiecała mu archidiecezja warmińska. Ale to ciągle za mało. -
Zrobię wszystko, co w mojej mocy, by uratować kościół - zapewnia.

Pół roku temu pisaliśmy, że zabytkowe witraże w kościele wymagają szybkiej
konserwacji. - Najwyraźniej nieszczęścia chodzą parami - zachowuje pogodę ducha
proboszcz.

Dziś wiadomo już niemal na pewno, że Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa
Narodowego konserwację sfinansuje. Ile da pieniędzy i czy na pewno, ks.
Błaszczyk dowie się jeszcze w czerwcu. Witraże są wyjątkowo cenne. Pochodzą z
tej samej pracowni, co fromborskie. Tamte zostały niestety zniszczone przez
żołnierzy rosyjskich podczas II wojny światowej. Witraże w Klebarku sprytnie
ocalił ówczesny proboszcz, który ukrył je, zamalowując wapnem. Potem wapno
zostało usunięte. Po przeszło 110 latach od powstania trzeba koniecznie wymienić
ołów łączący poszczególne szkiełka. Część szybek jest wybitych i należy je
uzupełnić.

[tralala33]

Jeśli nie telewizja to czy ktokolwiek zarejestruje te koncerty? Może będzie
jakaś płytka pokoncertowa? Albo choćby radio da minitransmisję?

[rita100]

No właśnie , to i sponsorów nie będzie. Szkoda, ale wydaje mi się , ż ew
telewizji nie cieszył się on popularnościa jak np kantry w Mrągowie.
Scenografia nie wychodziła odpowiednio - lepiej bylo to zrobić nad jeziorem.

A tu cos ciekawego

Z ostatnich wieści - awaria w gorzelni i alkohol poleciał do jeziora. Jezioro
pełne wódki , wprawdzie 30% ale jest. Wódeczka pływa, a nad jezioro ściągają
ludzie, pełno ludzi, tłumy ludzi, a kobiety we wsi modlą się o opamiętanie
mężczyzn..... a mężczyżni z wiaderkami lecą po wodę hehhe
Nie powiem gdzie to jest, no nam się Warmia wyludni ))

[gajowy555]

Organizatorzy Spotkań Zamkowych "Śpiewajmy poezję" za późno zawiadomili
telewizję, więc nie zobaczymy tego festiwalu na ekranach. Szybsi byli miłośnicy
dobrej kuchni i wędkowania, dlatego w TVP obejrzymy Sielawę Blues.

Spotkania Zamkowe to jeden z najważniejszych koncertów poezji śpiewanej w
Polsce. Od ponad 30 lat młodzi ludzie stają do konkursu pod zamkową lipą. Dla
wielu z nich to przepustka do późniejszej kariery. Na Spotkania przyjeżdżają też
prawdziwe gwiazdy, w tym roku odwiedzą Olsztyn m.in. Andrzeja Poniedzielski,
Zbigniew Zapasiewicz, Katarzyna Groniec i Rafał Królikowski. Wagę imprezy
doceniała ogólnopolska telewizja i co roku rejestrowała koncerty.

Jednak w tym roku po raz pierwszy zabraknie telewizyjnej transmisji. Dlaczego? -
Zgłosiliśmy koncert "Tuwim... sam nie wiem..." w TVP 2, ale nie byli
zainteresowani. Teraz są tam potężne zmiany kadrowe i właściwie nic, oprócz
Sopotu i Opola, nie rejestrują. Oczywiście, telewizja regionalna będzie robiła
reportaż ze Spotkań Zamkowych, a naszych koncertów można posłuchać przez radio w
niemal całym kraju - mówi Jolanta Szydzińska, organizator Spotkań.

Zadzwoniłam do Telewizji Polskiej i spytałam, czemu nie będzie ich w Olsztynie.
- Przesłane materiały o koncertach były zbyt lakoniczne, scenariusz szczątkowy.
Zresztą, nadeszły za późno, bo dopiero w maju - tłumaczyła Katarzyna Twardowska
z biura rzecznika TVP. - Transmisja z tego wydarzenia to duże przedsięwzięcie,
więc jego obsługę powinniśmy zaplanować dużo wcześniej. Mieliśmy też złe
doświadczenia z poprzednich lat. Okazywało się, że nie jest to na tyle dobrze
przygotowana i ciekawa impreza, by ją pokazywać na antenie ogólnopolskiej.

Dla telewizji publicznej ciekawszy od Spotkań Zamkowych okazał się festiwal
miłośników wędkowania i dobrej kuchni Sielawa Blues w Starych Jabłonkach. W tym
roku po raz pierwszy relacja z imprezy pojawi się w TVP 2 (trzy 40-minutowe
bloki w przyszłą sobotę). Śpiewajmy Poezję będzie można obejrzeć tylko na żywo.

Widzom luźniej

Ja się bardzo cieszę, że w tym roku telewizja nie rozwinie na zamkowym
dziedzińcu kilometrów kabli, nie rozstawi lamp i mikrofonów. Będzie więcej
miejsca dla widzów, artyści będą śpiewali tyle, ile chcą śpiewać, a nie tyle,
ile zaplanowano dla nich w telewizyjnym harmonogramie. Spotkania są bardziej do
słuchania niż oglądania, dlatego, moim zdaniem, wystarczy, jeśli koncerty
zarejestruje radio. Pamiętam, będąc jeszcze studentką, słuchałam w akademiku
spotkań transmitowanych przez radio. Słyszałam każdy oddech artystów i plusk, bo
za oknem padał deszcz. Owinięta w koc czułam zamkowy klimat. Telewizyjna relacja
tego nie oddaje.
Magda Brzezińska 08-06-2006

Magia Warmii

[tralala33]

Niemcy oglądają magiczną Warmię


Joanna Wojciechowska 12-06-2006 ,
W siedzibie popularnego banku mieszkańcy niemieckiego Osnabrück przez miesiąc
będą oglądać prace olsztyńskich artystów. Na wernisażu wystawy spotkali się
żyjący w Niemczech Warmiacy i sympatycy Warmii.


Osnabrück to niespełna dwustutysięczne miasto powiatowe w Dolnej Saksonii,
które od siedmiu lat współpracuje z powiatem olsztyńskim. (...) Na
wystawie "Magiczna sztuka Warmii". Prezentowanych jest na niej sto osiem prac:
obrazów, zdjęć i rzeźb. Ich autorami jest trzydziestu artystów z powiatu
olsztyńskiego. Prace m.in. Aleksandra Wołosa, Joanny Milewicz i Wiesława
Wachowskiego, zdjęcia Mirosława "Mici" Bojenko, Jarosława Poliwko i pokazujące
co prawda Mazury (jezioro Śniardwy i Puszczę Napiwodzko-Ramudzką) fotografie
Mieczysława Wieliczki prezentowane są w gmachu Sparkasse, najpopularniejszego
banku w Niemczech. Starostwo, które jest inicjatorem wystawy, liczy, że dzięki
takiej prezentacji sztukę olsztyńskich artystów zobaczą tysiące ludzi.

Sam wernisaż stał się w mieście sporym wydarzeniem towarzyskim. Do siedziby
Sparkasse przyszło blisko dwieście osób: Niemców, żyjących w Osnabrück Polaków
i Warmiaków, którzy wyjechali przed laty z Polski. - Warmia przez lata w naszej
świadomości żyła w cieniu swojego brata, Mazur - mówił do zebranych Manfred
Hugo, starosta powiatu Osnabrück. - Mam nadzieję, że dzięki tym pracom ludzie
zobaczą jej piękno, zaczną zauważać jej magię - przyznał.

Jednym z Warmiaków, który uczestniczył w wernisażu, był Hubert Monkowski.
Przyjechał z oddalonego od Osnabrück o 180 km Meinerzhagen. - Urodziłem się w
Jarotach, wyjechałem 40 lat temu. Mam tu swój dom, dobrze się czuję, ale ciągle
kocham Warmię, jestem Warmiakiem. Nie mogło mnie tu zabraknąć - mówił.
Monkowski często przyjeżdża do Polski, jest członkiem olsztyńskiej Borussii. -
W Niemczech pokazuję, że porządni z nas ludzie - uśmiechał się.

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3412847.html

[rita100]

Czyli jeszcze są i zyją wspaniali Warmiacy - ale dalczego nie wspominają o
Zjeździe Warmiaków, zjazd który by ich wszystkich połaczył. Czy Borussia
propaguje ten Zjazd w Gietrzwałdzie ?

[rita100]

Ja się bardzo cieszę, że w tym roku telewizja nie rozwinie na zamkowym
dziedzińcu kilometrów kabli, nie rozstawi lamp i mikrofonów. Będzie więcej
miejsca dla widzów, artyści będą śpiewali tyle, ile chcą śpiewać, a nie tyle,
ile zaplanowano dla nich w telewizyjnym harmonogramie. Spotkania są bardziej do
słuchania niż oglądania, dlatego, moim zdaniem, wystarczy, jeśli koncerty
zarejestruje radio. Pamiętam, będąc jeszcze studentką, słuchałam w akademiku
spotkań transmitowanych przez radio. Słyszałam każdy oddech artystów i plusk, bo
za oknem padał deszcz. Owinięta w koc czułam zamkowy klimat. Telewizyjna relacja
tego nie oddaje.
Magda Brzezińska 08-06-2006

Z tą opinia nie sposób sie nie zgodzić, też tak czuję - poezja śpiewana musi
mieć swój klimat, a tego telewizja nie oddaje. Blues, blues tym powinni się
szczegolnie zając, bo i gwiazdy tam też bywają.

[gajowy555]

Mazurzy wymierają, a wraz z nimi ich gwara. Ale dopóki żyje choć jeden człowiek,
który ją zna, warto o nią dbać, warto o niej dyskutować - mówił Erwin Kruk
uczestnikom seminarium zorganizowanego w Olsztynie przez Niemiecko-Europejskie
Centrum Kształcenia w Hesji

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3407459.html?nltxx=1078250&nltdt=2006-06-10-02-05
W tym roku cykliczne seminarium organizowane przez centrum skupiające ludzi,
którzy po wojnie osiedlili się w Hesji, odbywa się w Olsztynie i jest o
Mazurach. Uczestnicy słuchają odczytów o historii krainy, jej mieszkańcach, ich
religijności i obyczajach. Jednym z zaproszonych przez Niemców prelegentów był
Erwin Kruk, Mazur, poeta, prozaik i felietonista. Miał mówić o "Mazurach dawniej
i dziś".

Zanim jednak wszedł do sali, w której miał głosić wykład, spotkał w holu Helmuta
Kowalewskiego, uczestnika seminarium, który wyjechał z Nidzicy do Niemiec w 1958
roku. Obaj znają mazurską gwarę. Erwinowi Krukowi przypomniały się żartobliwe
wierszyki z dzieciństwa, które z błyskiem w oku zaczął recytować. - Nie mówiłem
ich od lat - śmiał się poeta. - Ale widać głęboko zapadły mi w pamięć.

Podczas wykładu Kruk mówił o tym, skąd wywodzą się Mazurzy. Przypomniał pogardę,
jaka ich otaczała na przełomie XIX i XX wieku, obraźliwe dowcipy i przysłowia na
ich temat ("Gdzie się kończy kultura, tam spotkasz Mazura" itp.) - jego zdaniem
były wynikiem niemieckiej propagandy. Poeta przypomniał też ich tragedię po 1945
roku, gdy musieli wyjechać do Niemiec, ponieważ polskie władze traktowały ich
jako ludzi obcych. Ci, którzy zostali w Polsce, nie czuli się komfortowo. - Gdy
szedłem do szkoły czy kościoła, musiałem uważać, żeby nie mówić nic mazurską
gwarą, bo się ze mnie śmiali - opowiadał poeta, który w latach 40. wychowywał
się w Dobrzyniu koło Nidzicy.

Według szacunków Kruka, dziś żyje około pięciu tysięcy ludzi, którzy znają
mazurską gwarę. - Język wymiera razem z ludźmi. Moim zdaniem dopóki żyje choć
jeden człowiek, który ją zna, warto o nią dbać, warto o niej dyskutować -
stwierdził i przeczytał w oryginale poświęcony córce Elizie wiersz z ostatniego
tomiku "Znikanie". - To jedyny wiersz napisany po 1935 roku w mazurskiej gwarze
- przyznał Kruk.

Niemcy słuchali oczarowani, Polacy przyznawali, że nie spodziewali się usłyszeć
wiersza w takim brzmieniu.

[gajowy555]

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3407457.html?nltxx=1078250&nltdt=2006-06-10-02-05

Grupka pansjonatów pracuje nad rekonstrukcją dawnego traktu, którym biskupi
wjeżdżali na Warmię.

W warmińskiej karczmie Borowik w Butrynach można oglądać wystawę prac uczniów
Liceum Plastycznego. Prace te są dokumentacją renowacji zabytkowej alei lipowej,
będącej fragmentem dawnego traktu biskupiego.

Dziś z traktu zachowała się tylko aleja kilkudziesięciu lip w okolicy wsi Bałdy.
Jeszcze niedawno szlak ten był w opłakanym stanie: śmieci, gruz na drodze,
zarośnięte i chore drzewa. Edward Cyfus, animator warmińskiej kultury, wyszedł z
inicjatywą rekonstrukcji alei. - Ideą jest symboliczne odnowienie zwyczaju
witania nowego biskupa Warmii właśnie w tym tradycyjnym miejscu - mówi Cyfus. -
Planujemy przywrócenie alei jej historycznego znaczenia.

W projekt zaangażowało się wiele osób i instytucji. Cyfus nawiązał współpracę
m.in. z Liceum Plastycznym. Zrodził się pomysł zorganizowania plenerów
malarskich w Bałdach, poprzedzonych gawędami o historii Warmii i traktu
biskupiego. - Dla uczniów była to lekcja wrastania w Warmię - mówi Aleksander
Kuberski, dyrektor Liceum Plastycznego. Ewald Kornek, wicedyrektor plastyka,
zaprojektował "Wrota Warmii", które staną na początku alei. W prace nad
oczyszczaniem traktu zaangażowali się mieszkańcy Butryn - uczestniczyli w
sprzątaniu śmieci, wycinaniu krzaków, wyrównywaniu drogi.

Aleja ma być zabytkiem przyrody i atrakcją turystyczną. Będą tu tablice
historyczne, ścieżka spacerowa. Przedłużeniem alei będzie ścieżka dydaktyczna,
poświęcona przyrodzie naszego regionu. Przygotowują ją pracownicy nadleśnictwa
Jedwabno. W pobliżu można wypożyczyć rower, przejechać się bryczką i zjeść
tradycyjną potrawę w Borowiku. - To piękna okolica. Warto wziąć rodzinę i
przyjechać tu na spacer - zachęca Kuberski.

Uroczyste otwarcie alei zaplanowano na koniec lipca. Pomysłodawcy chcieliby,
żeby przeszedł nim nowy biskup warmiński.

[gajowy555]

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3412951.html?nltxx=1078250&nltdt=2006-06-13-02-05

Burzenie Star-Turistu zaczęło się w poniedziałek o godz. 16.14 - kiedy na ul.
Partyzantów było najwięcej olsztyniaków. Ale to że budynku nie ma, nie oznacza
końca sporu między ratuszem a właścicielem firmy.

Rozbiórka miała zacząć się w poniedziałek o godz. 6 rano. W biurowcu przy ul.
Partyzantów pojawił się komornik z policją. W tym samym czasie od strony ul.
Dąbrowszczaków podjechała koparka, która po niecałej godzinie odjechała. - Nie
chcieliśmy ich wpuścić, prosiliśmy, by pokazali nam nakaz eksmisji czy
jakikolwiek dokument, który pozwalałby na rozpoczęcie rozbiórki. Nic nie
dostaliśmy - opowiada Mirosław Adamowicz, pracownik Star-Turist, który w tym
czasie był już w biurze.

Kilkadziesiąt minut później komornik w eskorcie policji wszedł do biura i zaczął
komisyjne spisywanie rzeczy. Około godz. 8 do pracy przyszli pracownicy. Policja
nie wpuściła ich jednak do środka. Stali przed budynkiem i obserwowali, jak ze
środka wynoszone są po kolei ich komputery, biurka, segregatory z dokumentami...

Później sami pomagali pracownikom firmy budowlanej w demontażu drzwi, okien,
zlewów. Kiedy znikały kolejne elementy budynku, jego właściciel Andrzej
Starkiewicz czekał w Warszawie na wizytę u prokuratora generalnego. - Miał
jechać we wtorek, bo na ten dzień miał zaplanowaną wizytę, ale kiedy zobaczył,
co się dzieje, pojechał w poniedziałek - mówił nam Adamowicz.

Około godz. 14 pojawił się Romuald Centkowski, właściciel firmy budowlanej,
która miała dokonać wyburzenia. O godz. 16.14 łopata koparki uderzyła w ścianę
Star-Turistu. Cztery godziny później pozostała po nim tylko góra gruzu.

Wyburzaniu przyglądali się olsztyniacy. Niektórzy robili zdjęcia. Inni nagrywali
kamerą. - Przecież to pierwsza taka rozbiórka w mieście - podsumował jeden z nich.

Razem ze mną całemu zdarzeniu przypatrywał się Jerzy Kamiński, z Polskiej Izby
Turystycznej. Nie chciał komentować tego, co widzi. Chętny do rozmowy był za to
pan Jarek z ul. Dąbrowszczaków. - Czy pan po tym, co się tutaj stało,
zainwestowałby teraz w Olsztynie? - zapytał mnie. - Bo ja bym się tysiąc razy
zastanowił.

Wczoraj mimo licznych prób nie udało nam się porozmawiać w sprawie rozbiórki z
Czesławem Małkowskim, prezydentem Olsztyna.

Wyburzenie nie oznacza końca, ciągnących się od lat, sporów na linii ratusz -
Starkiewicz. W Naczelnym Sądzie Administracyjnym na rozpatrzenie czekają trzy
sprawy. Pierwsza - z powództwa Andrzeja Starkiewicza o wydzielenie z pasa drogi
terenu, na którym miał do wczoraj biuro - odbędzie się pod koniec czerwca.

Historia tego najgłośniejszego olsztyńskiego sporu sięga jeszcze ubiegłego
wieku. W 1998 roku ratusz bez przetargu oddał Starkiewiczowi w półroczną
dzierżawę kawałek zamkniętej dla ruchu ul. Dąbrowszczaków. Jego żona była w tym
czasie radną miejską. Później sprawy bardzo mocno się skomplikowały...

[rita100]

Powim krótko, Ślazacy doczekali się swojego piwa ŚLĄSKIE i takie jest teraz na
rynku, i mocne i słabe , ale jest ogromnymi literami na puszce napisane
ŚLĄSKIE. Czy już przygotowały się Warnijskie stare browarnie na mocną ,
prawdziwą nazwę Warnijskie. Warnijskie Mocne piwo !
Nazwa piwa też jest ważna.
Tak na półce sklepowej ładnie by wyglądało takie piwo.

[gajowy555]

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3421903.html?nltxx=1078250&nltdt=2006-06-17-02-05
Brawa dla Galerii BWA. Wbrew wcześniejszym zapowiedziom zdecydowała się na
powtórzenie w wakacje pięknej i cieszącej się ogromnym zainteresowaniem wystawy
kilkuset dawnych zdjęć ze wschodniopruskich miasteczek.

Wystawa "Atlantyda Północy", prezentująca fotografie z dawnych Prus Wschodnich,
była pokazywana w tym roku wiosną. Obejrzało ją ok. 3 tys. osób.

W marcu napisaliśmy, że warto by ją powtórzyć latem, gdy na Warmię i Mazury
ściągają tysiące turystów. Stare fotografie świata, który przeminął, na pewno
stałyby się atrakcją - nie tylko dla Polaków, ale też odwiedzających nas
Niemców. To ważne także dlatego, że z badań olsztyńskiego ratusza wynika, że
turyści w Olsztynie nie zatrzymują się na długo. Wpadają na dzień, dwa i
wyjeżdżają, bo nic ich tu nie trzyma.

Wtedy jednak pomysł wydawał się niemożliwy do zrealizowania - kalendarz galerii
BWA był zapełniony. - Musielibyśmy odwołać już zaplanowane wystawy. Poza tym nie
oszukujmy się, turyści raczej nie przyjeżdżają do nas na zwiedzanie galerii -
tłumaczyła w marcu Krystyna Rutkowska, dyrektor BWA.

W czasie wakacji miały być w galerii pokazywane prace Zdzisława Beksińskiego.
Kiedy jednak okazało się, że ta wystawa jest zbyt kosztowna, na jej miejsce
wskoczyła "Atlantyda". - Bardzo się z tego cieszę, bo ludzie z innych części
kraju do mnie dzwoni albo pisali mejle z pytaniami, czy będą mogli obejrzeć
wystawę w czasie wakacji - mówi Małgorzata Jackiewicz-Garniec z BWA.

Trzy tysiące zwiedzających to ewenement, jak na autorską, olsztyńską wystawę w
BWA w ostatnim dziesięcioleciu. Przychodzili na nią indywidualni widzowie i
zorganizowane grupy, wycieczki szkolne i studenci w ramach zajęć, z odległych
zakątków regionu przyjeżdżali miłośnicy swoich miast, by zobaczyć, jak one
kiedyś wyglądały. - Z przyjemnością oprowadzałam po wystawie. Zaskoczyło mnie,
ile pytań zadawali mi ludzie, jak interesowali się historią, krajobrazem
kulturowym. Często pytali o postacie uwiecznione na zdjęciach - opowiada
Jackiewicz-Garniec.

"Atlantyda Północy" to wystawa zdjęć, które od 1864 do 1944 roku powstawały na
zlecenie Urzędu Konserwatora Zabytków z Królewca. Liczni fotografowie
uwieczniali na nich architektoniczne zabytki, rzeźby, drewniane chaty, wnętrza
kościołów i pałaców. Pod koniec II wojny całe archiwum królewieckiego
konserwatora miało być wywiezione do Niemiec. Nigdy tam nie dotarło, pociąg
pełen szklanych negatywów i map został porzucony na toruńskiej bocznicy. Kilkoma
tysiącami eksponatów zaopiekował się Instytut Sztuki PAN w Warszawie. W 1993
roku olsztyński pisarz i poeta Kazimierz Brakoniecki i Konrad Nawrocki z PAN
odkryli je na nowo. Wybrali 517 zdjęć i stworzyli z nich reportaż o tym, jak
kiedyś wyglądały Prusy Wschodnie.

Około 250 zdjęć będzie można zobaczyć w Galerii BWA przy al. Piłsudskiego 38 od
22 czerwca do 3 września.


A łu noju ta wystawa je do łobejrzynio bez calutki roczek
schlesien.nwgw.de/foto/thumbnails.php?album=93
schlesien.nwgw.de/foto/thumbnails.php?album=98
schlesien.nwgw.de/foto/thumbnails.php?album=100

[gajowy555]

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3424871.html?nltxx=1078250&nltdt=2006-06-19-02-05
Bazar na Grunwaldzkiej to prawdziwie kultowe miejsce w Olsztynie. Można na nim
kupić 12 rodzajów sałaty, antyczną porcelanę, zegar z pruskiego gospodarstwa
albo... spotkać dawno niewidzianych znajomych. Nic dziwnego, że ma prawdziwych
fanów.

Nie ma innego miejsca w Olsztynie, w którym na jednym straganie można kupić 12
rodzajów sałaty: lodowa, dębolistna, masłowa... każda smakuje inaczej. Uprawia
ją Marian Białoboki z Gadów. - Sałata nadaje się do zupy tak jak kapusta, tylko
trzeba ją wrzucić do garnka pod koniec gotowania - informuje ogrodnik. -
Zapraszam w sierpniu, jak dojrzeją pomidory. Będę miał ich 58 odmian: białe,
zielone, dwukolorowe - zebry.

W dni targowe przy ul. Grunwaldzkiej spotykają się emeryci, gospodynie domowe,
politycy, artyści, urzędnicy czy warszawiacy, którzy kupili stare warmińskie
domy i chcą je stylowo urządzić. Sprzedawcy to także zróżnicowana grupa: od
"tuptusiów" sprzedających starocie wygrzebane w śmietnikach, przez zwyczajnych
ludzi interesu, rolników i działkowców, oferujących własnoręcznie wyhodowane
rzodkiewki i mleko prosto od krowy, aż do hobbystów, którzy zarabiają na życie
handlując antykami.

Ewa Kleczek, urzędniczka, od ponad 30 lat robi zakupy przy Grunwaldzkiej. Choć
mieszka koło Alfy nie wyobraża sobie, by miała tam kupować warzywa. Wybiera
targ, bo: niższe ceny, duży wybór i świeżość. Zaopatruje się u handlarzy, do
których ma zaufanie, ubolewa, że coraz więcej osób sprzedaje towary z hurtowni,
a nie własne produkty. - To już nie to targowisko co dawniej, bardzo się
rozrosło. Kiedyś nie było tu ciuchów, tylko rolnicy przyjeżdżali konnymi wozami.
Sprzedawali prosto z nich warzywa, owoce, mleko, masło, jajka, oskubane kury na
rosół, tak żółte, że od razu było widać, że nie były karmione paszą. Pamiętam,
jak chodziłam tu jeszcze z babcią i kupowałyśmy masło od gospodarza, dzisiaj też
kupiłam taką osełkę, by moje dzieci posmakowały, jak się różni od tego ze sklepów.

Kleczek narzeka tylko na mały parking, żeby znaleźć miejsce dla samochodu,
trzeba być tu przed godz. 7.

Klientką bazaru jest też Kasia z Likus, dwudziestolatka, która pracuje w
sklepie. W Olsztynie mieszka od niedawna, ale w targowisku przy Grunwaldzkiej po
prostu się zakochała. - Jestem jego fanką. Zaglądam tu w drodze do pracy w każdy
targowy dzień. Dla mnie, wegetarianki, to prawdziwy raj warzywny, do tego
połączony z pchlim targiem. Nie mogę się oprzeć różnym starociom, pośród których
można znaleźć prawdziwe skarby.

W sobotę na targowisku Barbara i Henryk Łykowie rozłożyli stoisko z ozdobnymi
filiżankami i zastawą stołową, niektóre pochodzą jeszcze sprzed wojny. Porcelanę
sprowadzają z Belgii i Holandii, a sprzedają w Polsce. - Zaczęło się od
kolekcjonowania, a skończyło na tym, że pasja stała się źródłem dochodu. Naszymi
klientami są znane osoby m.in. Kora i Piotr Bałtroczyk, turyści, ale też ludzie,
którzy nigdy nie weszliby do galerii. Za granicą bardzo cenią stare wyroby z
Chodzieży, Ćmielowa czy Baranówki, jednak u nas ciężko znaleźć na nie nabywców.
Wolimy bazar od własnego sklepu, bo tam bylibyśmy uwiązani, a tak mamy czas na
wynajdowanie nowych rzeczy - opowiadają.

[gajowy555]

Co miłego może Cię spotkać przy ul. Grunwaldzkiej

Kupowałam tam chrzan domowej roboty. Sprzedawca dokładnie opowiedział, jak go
przygotowuje, a na koniec zapewnił: - Jak będzie kwaśny, to proszę przyjść,
oddam pani pieniądze.

Słoiczek kosztował złotówkę.

• Gdy robię zakupy przy ul. Grunwaldzkiej, zawsze zaczynam od gospodarzy przy
ławach. Ci mają prawdziwe cuda: mleko od krowy, domowe masło, twarogi, śmietanę,
jajka, konfitury, soki. Nigdy nie chcę mi się targać tych zakupów po całym
rynku, dlatego płacę za nie i zostawiam na przechowanie. Z absolutnym, pełnym
zaufaniem.

• Młody chłopak sprzedaje tam pyszne strucle ze śliwkami, serem, truskawkami.
Za pierwszym razem spytałam. - Która cukiernia je piekła?

- Moja mama - odparł z dumą.

W ostatnią sobotę sprzedawał galaretkę z płatków róży. Oczywiście "od mamy".


- skąd my znamy te klimaty ? Przypomina mi się "Warmińska Mamałyga..." z róży
w/g przepisu Rity...

[gajowy555]

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3424866.html?nltxx=1078250&nltdt=2006-06-19-02-05

Jutro na ulicę Zyndrama z Maszkowic powrócą żydowskie klimaty, jakich nie ma w
mieście od lat. Przy domu przedpogrzebowym zostanie otwarta wystawa stu prac
przedstawiających te okolice miasta, a Teatr Węgajty zagra żydowskie melodie

Od dwóch miesięcy uczniowie Gimnazjum nr 5 na plastyce rysowali swoje
wyobrażenia o tym, jak przed laty wyglądał dom przedpogrzebowy zaprojektowany na
początku XX wieku przez Ericha Mendelsohna, młodego Żyda z Olsztyna,
późniejszego słynnego architekta w Ameryce. Niektórzy rysowali też wizję
przyszłości tego miejsca. Jak wielokrotnie pisaliśmy, olsztyńska Borussia chce
tu utworzyć centrum pamięci o żyjącej w przedwojennym Olsztynie diasporze
żydowskiej i miejsce spotkań młodzieży. Remont budynku ma się zacząć jesienią. -
Ale nim zaczniemy organizować w tym budynku spotkania czy wystawy, chcemy
przypomnieć mieszkańcom Olsztyna, że w mieście żyli kiedyś Żydzi, że działała tu
m.in. ich fabryka zapałek i octu - mówi Joanna Turkiewicz z Borussii.

Od kilku miesięcy Borussia opowiada o olsztyńskich Żydach i tym, co tworzyli w
mieście, uczniom znajdującego się w dawnej żydowskiej dzielnicy Gimnazjum nr 5.
Uczniowie słuchali już wykładów o przedwojennym Olsztynie, byli na spacerze
"śladami olsztyńskich Żydów", teraz odbędzie się wernisaż ich prac. - Zawiesimy
je przy domu przedpogrzebowym przy ul. Zyndrama z Maszkowic, tak by każdy
przechodzień mógł je obejrzeć - opowiada Joanna Turkiewicz. - A samej imprezie
otwarcia wystawy nadamy wyjątkową oprawę: Teatr Węgajty wystąpi z koncertem
muzyki klezmerskiej. Mamy nadzieję, że przywoła to nieco zapomnianego
żydowskiego ducha okolicy.

Wernisaż i koncert rozpoczną się jutro o godz. 15.30. Od godz. 14 wolontariusze
rozpoczną porządkowanie dawnego cmentarza żydowskiego. Każdy może się do nich
przyłączyć.

[tralala33]

Nie żeby od razu krakowski Kazimierz ale miło by było, gdyby udało się ozywić
okolice ulicy Grunwaldzkiej czy starej Warszawskiej. Aż boję się pomysleć co to
będzie, jak uda się gospodarzom miasta przepchnąć pomysł zbudowania super ulicy
odcinającej Warszawską od Starego Miasta

[rita100]

schlesien.nwgw.de/foto/displayimage.php?album=51&pos=2
A tu spójrzcie , na inne dzielo Erich Mendelsohn w Gliwicach.
A w Olsztynie się urodził, lecz chyba swojej budowli nie ma.

[tralala33]

Dopiero teraz zobaczyłam ten wpis. Świetny ten dom - czasem przewrotnie lubię
modernizm, dlatego lubię Gdynię. W Olsztynie jest tylko dom przedpogrzebowy
zaprojektowany przez Mendelshona, ale był wtedy jeszcze studentem architektury
gdy wykonał ten projekt dla swojej gminy żydowskiej. Po studiach wyjechał z
Olsztyna, tworzył początkowo w Berlinie, Wrocławiu a później już w Stanach.

[rita100]

Oj, Gajowy , zapomniałeś o obwarowaniach UE , ktora to zakazała sprzedaż takich
wyrobów - ani jajeczka nie można sprzedawać bez certyfikatu. To własnie wilki
ból rolników. Jak to robicie , ze promujecie te towary w mediach, kiedy u nas
sprzedaje się to na placu spod stołów.
Czy gospodarze się nie boją sprzedawać tak wspaniałe towary , bo to co domowej
roboty to najwspanialsz.
Wspaniale macie z tym targowiskiem.

Muzyka łagodzi obyczaje

[tralala33]

dlatego serdecznie zapraszam na koncerty muzyki organowej w niezwykłym wnetrzu
kościoła ewangelickiego w Pasymiu.
www.wm.pl/Index.php?ct=szczytno&sct=szczytno&id=867480
GO [16.06.2006] Za tydzień rozpoczną się IX Pasymskie Koncerty Muzyki Organowej
i Kameralnej. Będą wyjątkowe, bo odbędą się w roku jubileuszu 620-lecia nadania
praw miejskich Pasymiowi.
Pasymskie koncerty cieszą się coraz większą popularnością zarówno wśród
mieszkańców, jak i turystów, również tych z zagranicy. Budzą też
zainteresowanie mediów ogólnopolskich. Dwa lata temu jeden z koncertów w
całości był retransmitowany przez Polskie Radio. Pasymskie spotkania z muzyką
organowa odbywają się już od 9 lat. W ubiegłym roku wysłuchało ich ponad 6 tys.
osób.

Osiem koncertów
Artyści, jak co roku, wystąpią w przepięknej scenerii XV-wiecznego kościoła
ewangelicko-augsburskiego w Pasymiu. Wszystkie koncerty rozpoczynają się o
godz. 18. Wstęp wolny. - W tym roku zaplanowaliśmy 8 koncertów, w których
wystąpią artyści z kraju i zagranicy - zachęca ks. Witold Twardzik, proboszcz
Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Pasymiu, organizator imprezy. - Jeden z
koncertów poświęcony będzie jubileuszowi 620-lecia nadania praw miejskich
Pasymiowi. Odbędzie się on w sobotę, 1 lipca. Wystąpią na nim m. in. prof.
Sławomir Kamiński (organy) i prof. Tomasz Gubański (obój).
Pierwszy koncert odbędzie się w sobotę, 24 czerwca. Wystąpi trio: Łucja
Szablewska (sopran liryczny), Dariusz Przybylski (organy), Lubomir Jarosz
(trąbka). Artyści wykonają utwory młodych kompozytorów Klasy Kompozycji
Akademii Muzycznej w Warszawie (Mateusza Dębskiego, Pawła Przezwańskiego,
Dariusza Przybylskiego, Jerzego Wołosiuka).
Organizatorami koncertów są: Parafia Ewangelicko-Augsburska oraz Stowarzyszenie
Miłośników Ziemi Pasymskiej "Kalwa".

[rita100]

To już muzyka dla koneserów, ale to musi być duchowe słuchanie w takim wnętrzu.

[rita100]

schlesien.nwgw.de/foto/thumbnails.php?album=154
Tralala, korzystając a tego albumu, spójrz jak wyglądają domki drewniane w
Niemczech , jakie są zadbane i jak dumnie w nich mieszkać - sa z lat 30.
Tam dbaja i sa chronione. Pięknie wyglądają, może pokazać to Nekroskopowi , by
i Białystok uwierzył w zabytkowość i urodę domków drewnianych, tych starych.

[tralala33]

Faktycznie - dobrze by było gdyby białostoczczanie uwierzyli, że Bojary mogą
być piękne.

Reszelanie

[tralala33]

W sobotę (27 maja) w Miejskim Ośrodku Kultury w Reszlu hucznie obchodzono 20
rocznicę powstania zespołu folklorystycznego Reszelanie.

Reszelanie otrzymali wiele listów z gratulacjami za krzewienie folkloru
warmińsko-mazurskiego i kultywowanie tradycji wraz z życzeniami dalszych
sukcesów. Ciepłe słowa przypłynęły także z zagranicy od byłych członków
zespołu. Były prezenty i kwiaty. Gorące przyjęcie jubilatów sprawiło, że
niektórzy z nich używając słów Edwarda Cyfusa, prowadzącego imprezę, "poryczeli
się" ze wzruszenia.
Jeszcze 20 lat temu na Warmii i Mazurach nie było tradycji folkloru. Jej ideę
zakrzewiły trzy koleżanki, które najpierw spotykały się na wspólnym śpiewaniu
pieśni folklorystycznych odtwarzanych z płyt. Dwie z nich mieszkają dziś w
Kanadzie. W zespole została jedna, Jolanta Wasilewska. Jak pojawiali się
kolejni członkowie?
- Zachęcałam koleżanki, gdy słyszałam jak śpiewają. Każdy kto przychodził czuł
takie ciepło, bo my wszystkich przygarnialiśmy do serca - opowiada Wasilewska,
nazywana matką Reszelan.
Łobejrzyjta łobrazki:
informacje.wm.pl/?main=11&c=44,2,3033

[rita100]

To jest fajne, że ludzie się tak spotykają sie i bawią, bawią folklorem , bo
folklor ma bawić, a nie byc obowiązkiem poznawczym, bo w folklorze ma się
czlowiek czuć swojsko, sielsko i anielsko. I w folklor mogą się bawić tak
dzieci jak i dorośli, jak grać w tenisa - od 6lat do 106 lat i zawsze powinno
przynosić radość, radośc zycia.
Dołaczam się do gratulacji

Bandziewam słuchać?

[tralala33]

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3438439.html
W sobotę o godz. 13.05 na antenie radiowej Dwójki rozpocznie się cykl
audycji "Zamki państwa krzyżackiego w dawnych Prusach".

Program przygotował Piotr Matwiejczuk. O średniowiecznych budowlach opowie
Małgorzata Jackiewicz-Garniecz z olsztyńskiej galerii BWA. W pierwszym odcinku
o zamku krzyżackim w Barcianach. Opowieści oparte są na książce, która wkrótce
trafi do druku "Zamki państwa krzyżackiego w dawnych Prusach. Powiśle, Warmia,
Mazury" Małgorzaty Jackiewicz-Garniec i Mirosława Garnca.

[rita100]

to o zamku Morąg tyż bandzie ?

Stare motocykle

[tralala33]

przegapiłam

www.wm.pl/index.php?ct=olsztyn&id=868945
GO [24.06.2006] Jedni wolą ścigacze, inni czopery, jeszcze inni motocykle
zabytkowe, które wcześniej trzeba odrestaurować. I właśnie fanów takich maszyn
zapraszamy w sobotę na Stare Miasto na XXX Rotor Rajd.
Legendarny Harley Davidson z 1919 roku, któremu drogę oświetla lampa karbidowa,
to najcenniejsza perełka XXX Rotor Rajdu. Rajd jest rozgrywany w Marózku koło
Olsztynka. W sobotę zabytkowe motocykle pojawią się na Starym Mieście w
Olsztynie, gdzie są zorganizowane dwie konkurencje rajdu: jazda sprawnościowa
po torze przeszkód i konkurs elegancji.

- Motocykliści ubierają się w stroje z lat, z których pochodzą ich motocykle -
mówi Adam Lipka, organizator rajdu. - To niesamowicie widowiskowa konkurencja.
Zapraszam mieszkańców Olsztyna, bo w tym roku obsada rajdu jest bardzo ciekawa.
Będą motocykle, które bardzo rzadko można zobaczyć na drodze, nawet na rajdach
zabytkowych maszyn. A gdy ich właściciele jeszcze przebiorą się w stroje z
epoki... Świetna zabawa gwarantowana.

Na pewno jedną z ciekawszych załóg będzie małżeństwo, które przyjechało
motocyklem marki BMW z początku lat 20. Na konkursie elegancji będą przebrani w
letnie stroje z tamtych lat. Konkurencja sprawnościowa rozpocznie się o godz.
10 na ulicach Starego Miasta. Około godz. 12 pojawią się przebrani
motocykliści.

O godz. 13 motocykliści wyruszą na paradę. Zabytkowe maszyny przejadą ulicami:
Piłsudskiego, Dworcową, Pstrowskiego i Sikorskiego.

Michał Bartoszewicz

[rita100]

A sam rajd to najstarsza impreza motocyklowa w Polsce. Jest organizowana od
1976 roku. Zajmuje się tym olsztyński klub motocykli weteranów "Rotor".

To dziś było - przydałby nam się reporter Max Kolonko, ktory by z samego
centrum nam zrobił relację bezpośrednią. Trzeba liczyć na Suda. Daję glowę , że
był. Zaraz Go zawołam.

Goci tu byli

[tralala33]

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3465212.html
GW Adriana Tomaszewska 05-07-2006 ,


Archeolog amator odkrył nad Skandą ślady gockiego osadnictwa
Znalezisko należy datować na II-III wiek n.e. - mówi Mirosław Hoffmann z Muzeum
Warmii i Mazur. Osadę odkrył Robert Klimek, społeczny opiekun zabytków
archeologicznych w województwie warmińsko-mazurskim.

Z przedwojennej mapy autorstwa Leonarda Fromma, który także był społecznym
opiekunem zabytków, wiadomo, że nad jez. Skanda są dwie osady z początku I
tysiąclecia - nigdy jednak ich nie odkryto. Znalezionej przez Klimka na niej
jednak nie było.

Robert kilka dni temu idąc na plażę znalazł skorupę. - Jak mężczyźni idąc ulicą
zwracają uwagę na kobiety, tak ja w plenerze odruchowo zwracam uwagę na to, co
widać w ziemi, mam taki nawyk. Idąc w pobliżu skarpy zauważyłem coś, co mogło
być ceramiką. Rzeczywiście to była skorupa, prawdopodobnie kawałek dzbana.
Byłem zdziwiony, bo w tym miejscu nie spodziewałem się żadnej osady. Nie było
jej w źródłach. Zaniosłem to do dr. Hoffamnna, który jest znawcą tego okresu. I
okazało się, że miałem rację. Znalazłem ślad gockiej osady - opowiada Klimek.

- To zabytek związany z kulturą wielbarską, ludnością pochodzenia gockiego ze
Skandynawii, z Gotlandii. W I w. n.e., po przepłynięciu Bałtyku, osiedlili się
u ujścia Wisły. Potem wędrowali na wschód, założyli państwa Wizygotów i
Ostrogotów - wyjaśnia Mirosław Hoffmann, kierownik działu archeologii. - Tę
osadę należy datować na drugą połowę II - początek III wieku n.e. Wtedy
nastąpiła druga fala osadnictwa gockiego na ziemiach polskich. Koło Olsztyna
mamy do czynienia z jego koncentracją. W obszarze miasta są cmentarzyska
gockie. Ślady Gotów występują aż do dzisiejszego Barczewa.

Jak poinformowała mnie Małgorzata Przybyszewska, kierownik wydziału ds.
inspekcji zabytków archeologicznych w Wojewódzkim Urzędzie Ochrony Zabytków, na
terenie Warmii i Mazur jest kilkanaście tysięcy stanowisk osadniczych
pochodzących z początku naszej ery. Odkrycie nie jest więc czymś niezwykłym.
Ale Klimek ma na swoim koncie już około 30 podobnych sukcesów. To on natknął
się na osadę w Lesie Miejskim. - To znalezisko jest o tyle ważne, że dotychczas
nie było potwierdzenia, że osady gockie były nad Skandą, choć Fromm zaznaczył
je na swojej mapie - mówi odkrywca.

- Trzeba ocenić, czy miejsce nadaje się na badania. Zważywszy że w literaturze
znane były dotąd dwie inne osady z tego okresu nad jeziorem, może się okazać,
że jest to cmentarzysko. Jeśli jednak rzeczywiście to ślad osady, to może pomóc
lepiej poznać gocką kulturę - mówi Hoffmann.

Ulica 'Gazety Olsztyńskiej'

[tralala33]

GO 2006-07-05, Grzegorz Szydłowski
Ulica łącząca staromiejski rynek z Targiem Rybnym będzie nosiła imię "Gazety
Olsztyńskiej" - zdecydowali w środę radni. Tym samym przychylili się do wniosku
uczniów i dyrekcji Szkoły Podstawowej nr 29.

- Oczywiście, że się cieszę, że jedna z ulic miasta będzie nosić imię "Gazety
Olsztyńskiej". To dla nas bardzo ważne pismo. Czujemy jego opiekę. Duży nacisk
kładziemy na kształcenie regionalne, a "Gazeta", jako największy tytuł, bardzo
nam w tym pomaga - komentowała decyzję radnych Katarzyna Patyjuk, wicedyrektor
SP 29.
Dr Jan Chłosta, znany olsztyński historyk, twierdzi, że nadanie jednej z
olsztyńskiej ulic imienia "Gazety" jest jak najbardziej zasadne. - "Gazeta
Olsztyńska" wrosła w region i nasze codzienne życie. Obecne wydawnictwo
kontynuuje jej dobre tradycji - uważa dr Chłosta.

[rita100]

serwisy.gazeta.pl/nauka/1,34148,3464976.html
W polskich wsiach znajduje się unikalny na skalę światową zespół murowanych
kościołów gotyckich


Profesor Christofer Herrmann przebadał 300 wiejskich, gotyckich świątyń
powstałych w czasach krzyżackich na północy naszego kraju. Twierdzi, że pod
względem rangi można je porównać jedynie z drewnianymi świątyniami Małopolski i
Podkarpacia. Te ostatnie w 2003 r. trafiły na Listę Światowego Dziedzictwa
Kultury UNESCO.

Jak to się stało, że właśnie na północy Polski powstał ten niezwykły sakralny
zespół architektoniczny? Ziemie należące w XIV i XV w. do państwa krzyżackiego
były jednymi z najbogatszych i najlepiej zagospodarowanych w północnej Europie.
Miarą zamożności były właśnie kościoły, które lokalne społeczności budowały na
własny rachunek. Nikt nie chciał być gorszy od sąsiadów. W efekcie na Pomorzu,
Warmii i Mazurach oraz w rejonie dzisiejszego obwodu kaliningradzkiego powstało
700 gotyckich kościołów parafialnych. Najwięcej w okolicach Malborka, Gdańska,
Olsztyna i na Żuławach. Do dziś przetrwała mniej więcej połowa z nich. Ponad
setka to oryginały - takie, które od fundamentów, przez mury, po więźbę
dachową, wieżę, a często i okna pozostały w stanie niezmienionym przez 700 lat.

Tajemnica świetnej kondycji drewnianych elementów konstrukcyjnych tkwi w
wyjątkowym wyczuciu zasad fizyki, jakim odznaczali się ówcześni cieśle.
Wytrzymałość więźb dachowych jest wielokrotnie przeszacowana, przez co 700-
letnie dachy są wieczne.

Najstarszy z przebadanych krzyżackich oryginałów znajduje się w Papowie
Toruńskim. Badania więźby dachowej i dokumenty lokacyjne określają datę
powstania kościoła na 1297 r. Świątynia podobnie jak większość jej podobnych
zbudowana jest w całości z cegły.

Odrębną grupę liczącą mniej niż pięć procent stanowią gotyckie kościoły
szachulcowe charakterystyczne dla terenu Żuław. Kościoły szachulcowe składały
się z drewnianego szkieletu wypełnianego cegłą oraz drewnem i tynkowanego.
Nakładano na niego zwiewny drewniany dach, a obok stawiano lekką, wykonaną z
tego samego materiału wieżę. Zaletą takiej konstrukcji była szybkość i prostota
budowy. Świątynię można było wystawić zaledwie w rok.

- Poza kilkoma wyjątkami polskie kościoły znajdują się w niezłym stanie -
opowiada Christofer Herrmann. - Znacznie gorzej jest w okolicach Kaliningradu.
Tam przetrwały tylko nieliczne. I to wyłącznie dzięki temu, że przerobiono je
na magazyny, remizy i garaże.

[gajowy555]

forum.gazeta.pl/forum/73,46481,1540823.html?f=38446&w=41567272&a=44868798&rep=1
Tomasz Kurs
10-07-2006, ostatnia aktualizacja 10-07-2006 20:18

Badacze zaczęli wykopaliska na Starym Mieście. By znaleźć pozostałości
fortyfikacji muszą przekopać się przez kilkumetrową warstwę gruzu i ziemi.

Archeolodzy chcą dokopać się do murów, które powstały na początku XV wieku
między obecnym Targiem Rybnym a ul. Nowowiejskiego. Wiadomo, że fortyfikacje
zachowały się, bo natrafiano na nie już wcześniej, przy okazji robót ziemnych.
Archeolodzy chcą je odkopać i przekonać się, którędy biegły, ile baszt się tutaj
znajdowało i w jakim stanie są pozostałości. Być może uda się także odnaleźć
ciąg tzw. muru niskiego, znajdującego się przed zasadniczym murem broniącym
dostępu do miasta.

Początkowa do prac poszukiwawczych została wykorzystana koparka. - Ale okazało
się, że musimy kopać ręcznie, by nie uszkodzić biegnących tu przewodów i rur -
mówi Adam Mackiewicz, archeolog.

Robotnicy przebijają się przez gruz, który zwożono tutaj w latach 40. i 50. -
Mur może znajdować się na głębokości 4,5 metra - mówi Mackiewicz.

Później trzeba będzie je obkopać, dlatego badacze gdzieniegdzie zejdą na 6-7
metrów w głąb ziemi.

Mimo, że wykopywane w czasie takich prac cegły są bardzo stare i przeleżały w
ziemi wiele lat, nie straciły na trwałości. - Bywało, że gotyckie cegły, które
znajdowaliśmy w ziemi, były trzykrotnie wytrzymalsze od współczesnych - mówi
Mackiewicz.

Archeolodzy kopać będą także w pobliżu Wysokiej Bramy, by sprawdzić, którędy
biegł mur ciągnący się od budowli.

Mury pojawią się na powierzchni tylko na moment. - Potem wykop zostanie
zasypany. Wiedza, którą zdobędziemy w czasie prac posłuży nam do stworzenia
tablic informacyjnych z wytyczonym przebiegiem miejskich fortyfikacji - mówi
Urszula Ulatowska z biura miejskiego konserwatora zabytków.

Wykopaliska potrwają najprawdopodobniej do końca sierpnia - w archeologii
niczego nie można być do końca pewnym.

[rita100]

moze znajda te tajemne lochy pod Starówka, które mogły być zakopane i gruzami
zablokowane.

[gajowy555]

miasta.gazeta.pl/olsztyn/1,35189,3490042.html?nltxx=1078250&nltdt=2006-07-18-02-05

Znaleźli niebo sprzed 500 lat
Tomasz Kurs
17-07-2006, ostatnia aktualizacja 17-07-2006 19:45
Oryginalne gotyckie malowidła z XV wieku, jedne z najstarszych na Warmii -
odkryli olsztyńscy konserwatorzy w kościele we wsi Wrzesina.

Udało się to w trakcie badań konserwatorskich. Były konieczne, bo proboszcz
chciał położyć nową kamienną posadzkę. Prace zaczęły się w drugiej połowie
ubiegłego roku. - Zaraz na początku pod tynkiem znaleźliśmy gotycki zacheusz,
czyli krzyż wpisany w okrąg - mówi Justyna Dzieciątkowska. - Malowidła, które
mają 500 lat, są po prostu bezcenne - dodaje Szymon Konecko.

Podolsztyńska wieś Wrzesina została założona w 1352 roku, a więc rok wcześniej
od naszego miasta. Zachował się tu m.in. charakterystyczny układ zabudowy zwany
owalnicą - ulice tworzą zamknięty pierścień. Wyjątkowy jest też kościół
konsekrowany przez biskupa warmińskiego Jana Wilde w 1500 roku. Prawdopodobnie
równie stare są odkryte tu malowidła.

Na ścianach kościoła konserwatorzy Justyna Dzieciątkowska i Szymon Konecko
znaleźli sceny przestawiające piekło i niebo. - Prawdopodobnie jest też obraz
Sądu Ostatecznego, jednak znajduje się on za dobudowanym w latach 30. XIX wieku
chórem.

Odsłonięte lamperie przedstawiające motywy roślinne są doskonale zachowane.
Malowidło ma wysokość dwóch metrów. By do niego dotrzeć, trzeba było usunąć
grubą, w niektórych miejscach na ponad 10 cm, warstwę tynku.

Prace konserwatorskie mają też objąć malowidła na suficie z końca XVI wieku.
Najpierw była na nich święta rodzina, w kolejnych latach przybywały następne
postacie, m.in. św. Cecylia. - Wiek w którym powstały, określaliśmy m.in. na
podstawie ich ubiorów - mówi Szymon Konecko.

O wartości kościoła decyduje to, że znaczna jego część ma jeszcze gotyckie
pochodzenie. Późniejsze przeróbki zmieniły nieco jego charakter. We wnętrzu są
barokowe obrazy , a w latach 30. XX wieku dobudowano prezbiterium.

Kościół kryje w sobie jeszcze wiele tajemnic. Np. kamienna podmurówka pod
drewnianą wieżą z XVII wieku jest gruba aż na dwa metry. Po co tak mocny mur pod
drewnianą konstrukcją? Nie wiadomo, ale to także zastanawia konserwatorów.

Badania zainteresowały stowarzyszenie "Dom Warmiński". - Chcemy w przyszłym roku
napisać projekt obejmujący kilka warmińskich kościółków, by przywrócić ich
gotycki charakter - mówi Szymon Drej ze stowarzyszenia. Pieniądze na
rewitalizację mają pochodzić z funduszy unijnych.

Dzieciątkowska i Konecko chcą odsłonić jak najwięcej malowideł. - W efekcie
przywrócimy klimat wiejskiego kościółka gotyckiego. Tam gdzie średniowieczna
farba została zmyta, albo nie zachowała się, wzory zostaną uzupełnione
analogicznie do już istniejących. - Po skuciu tynku będę miał większy kościół -
śmieje się proboszcz parafii św. Marii Magdaleny, Remigiusz Klimkowski.

Po wnętrzu przyjdzie kolej na poprawienie otoczenia kościoła i jego mury
zewnętrzne.

A tu są zdjęcia:


miasta.gazeta.pl/olsztyn/51,35189,3490042.html?i=0

Stado Ogierów w Kętrzynie

[tralala33]

www.wm.pl/Index.php?ct=ketrzyn&sct=ketrzyn&id=872130
Najpiękniejsze konie z całej Polski

[21.07.2006] Już w sobotę w Kętrzynie będzie można podziwiać najpiękniejsze i
najsilniejsze konie, które hodowcy z całej polski przywiozą do Stada Ogierów.
Odbędą się bowiem jubileuszowe, X Pokazy Konne i V Czempionat Koni
Zimnokrwistych. Impreza potrwa dwa dni.
- Na listach mamy już wpisane 62 konie - mówi Jerzy Gawarecki, dyrektor Stada
Ogierów. - Najwięcej przyjedzie do nas z województwa podlaskiego, bo aż 17
sztuk. Program wypełniony jest po brzegi atrakcjami. Nic dziwnego, że z roku na
rok osób chcących zobaczyć kętrzyńskie pokazy jest coraz więcej.

- Przyjeżdżają do nas autokarami z takich miast jak Łódź, Lublin, Sokółka i
wielu innych - mówi Gawarecki.

Jednym z najważniejszych punktów Pokazów Konnych w Kętrzynie będzie z pewnością
bicie rekordu w ilości koni zaprzęgniętych w poręcz. Co roku do poręczy
podłączany jest jeden koń więcej. Teraz ma ich być 21. Aby zobaczyć jak
przebiega bicie rekordu, należy odwiedzić kętrzyńskie stado ogierów w niedzielę.

Inne atrakcje jakie będzie można zobaczyć podczas dwudniowej imprezy to m.in.
wybór czempiona, kadryl sulek i z siodła, woltyżerka, pokazy konnej zrywki
drewna, orki i siły uciągi konia.

Jarosław Puszko, GO

[tralala33]

Kilka lat temu miałam okazję zwiedzić stajnie Stada Ogierów w Kętrzynie, same w
sobie wspaniałe, zabytkowe budynki - niemal niezmienione od czasu wybudowania w
latach siedemdziesiątych XIX wieku, niemal pałace dla koni. A oprowadzał nas
mocno wtedy już starszy pan, wieloletni dyrektor tej instytucji, wówczas już na
emeryturze. Wiedział wszystko o koniach, tradycjach i historii Stada Ogierów w
Kętrzynie - dzięki temu nawet taki laik jak ja nie pomyli stadniny koni ze
stadem ogierów Obejrzyjcie zdjęcia, a jeśli kiedyś będzie w Kętrzynie, to
obejrzyjcie na własne oczy te cuda:
www.mazury.com.pl/atrakcje/stado/

[gietpe]

Niestety ominęła mnie ta przyjemność może w Panoramie obejrzę.Wczoraj w RO pan
ze stadniny mówił że końmi interesują się dziewczęta a chłpcy prawie wcale.To
sie dzieje na tym świecie...

[gietpe]

No i o trakenach nic nie było tylko promocje.Jekich bandziem mnieli
policjantów ;chłopy jek demby.Panu Prezydentowi wnet dorównywali wzrostem.

[tralala33]

Nic to - ważne, że się udało pobić rekord:

"W sobotę i niedzielę odbywały się (w Kętrzynie) pokazy konne oraz czempionat
koni zimnokrwistych. Od lat ich główną atrakcją jest spinanie koni jeden obok
drugiego w tzw. poręcz.

W sobotę spięto ze sobą 21 ogierów zimnokrwistych. Bicie tego rekordu przyciąga
coraz większą publiczność. W tym roku, zdaniem Jerzy Gawareckiego, dyrektora
stada, przyjechało prawie 7 tysięcy widzów, w tym hodowcy z Francji, Niemiec i
Szwecji. Wśród innych atrakcji zaprezentowano pokazy konnej zrywki drewna czy
orki. Była również woltyżerka oraz pokazy końskich zaprzęgów.
żuk/www.gazetaolsztynska.pl

[gajowy555]

Piknik Country Mrągowo 2006

Tegoroczny Piknik Coumtry odbędzie się w dniach 28-30 lipca. Festiwal w Mrągowie
to najbardziej prestiżowa w Polsce impreza prezentująca muzykę country. W tym
roku odbywa się już po raz dwudziesty piąty.

XXV Festiwal Piknik Country Mragowo 2006

Program: 28 lipca 2006 (piątek)

I część

19.00 Fayerwerk 19.25 Czas Na Grass 19.55 Vermond City 20.20 Rozpoczęcie
KONCERTU GALOWEGO Prowadzenie Koncertu – Korneliusz Pacuda, Michał Lonstar,
Paulina Tomborowska 20:30 Koncert zespołu BABSZTYL 21:00 Uroczyste Otwarcie XXV
Pikniku Country Mrągowo przez Burmistrz Miasta Mrągowa panią Otolię Siemieniec

21:10 Widowisko muzyczne: “GWIAZDY DLA COUNTRY” Reżyser: Bolesław Pawica
Przeboje MUZYKI COUNTRY śpiewają: Piosenki wybrane przez Korneliusza Pacudę i
LONSTARA

Halina Młynkova Maciej Maleńczuk Ania Wyszkoni Michał Milowicz Bogdan Gajkowski
(Kapitan Nemo) 22:15 Koncert pt. „LONSTAR - pierwsze 25 lat”

Goście: zespół COUNTRY FAMILY, KATJA KAYE (Niemcy), zespół taneczny Sexy Texas

II część Gwiazda wieczoru

23:00 - 1:00 Koncert - K.C.WILLIAMS (USA) z 7 osobowym zespołem K.C.Williams to
jeden z najbardziej interesujących i niezwykłych niezależnych muzyków country;
nagrał kilka albumów w Nashville; koncertuje z międzynarodowym zespołem z
Niemiec i USA. 29 lipca 2006 (sobota)

18.30 - 18.45 Urszula Chojan & Country Show Band 18.50 – 19.10 Drink Bar 19.15 –
19.30 Konrad Milczarski Band 19.30 – 19.35 Uroczyste otwarcie „Koncertu
Jubileuszowego” - Korneliusz Pacuda 19.35 - 20.00 Gang Marcela 20.05 - 20.30
Tomek Szwed 20.30 - 22.50 Widowisko muzyczno-taneczne - 3 częściowe „Wspomnienia
z 24 Pikników Country” z udziałem : Alicja Boncol, Kasia Bochenek, Kasia
Szubartowska, Paweł Bączkowski, Czarek Makiewicz, Janusz Nastarowicz, Andrzej
Trojak, Antek Kreis, Mariusz Kalaga, Przemek Myszkowski, Krzysztof Romaniszyn,
Rodeo, Scena Country, Strefa Country, The Medley, Grupa Furmana

23.00 - 0.00 DRUHA TRAVA ( Czechy ) + ANDY OWENS (USA )

0.00 - 0.40 „Johnny Cash – spacer w Polsce – widowisko muz. wystąpią : Alicja
Boncol, Kasia Bochenek, Paweł Bączkowski, Andrzej Trojak, Tomek Szwed, Antek
Kreis, Mariusz Kalaga, Rodeo , Whiskey River , Oliwia Trochimiuk, Konrad
Milczarski oraz ROBERT SIMEK ( Słowacja)

0.40 - 2.00 Projekcja filmu „Spacer po linie”.

30 lipca 2006 (niedziela)

Koncert „Country i okolice” 16.00 – 16.20 Jurek Paterski C.Club 16.20 – 16.50
JUKEBOX 16.50 – 17.25 QUIET MONKS - Cisi Mnisi 17.30 – 18.00 Marysia Gorajska i
AWRA 18.00 – 19.30 Maciej Maleńczuk z zespołem Homo Twist 19.30 – 21.00 Koncert
zespołu ŁZY 21.00 Oficjalne zakończenie Festiwalu Piknik Country Mrągowo 2006

- czy chto bandzie na festiwalu ? Czkamy na relacjo...

[rita100]

Jó bande przed telywizórem i bande zidzieć jyzioro - to łuz bardzo popularny
piknik we Mragowie.

[tralala33]

Lejdusie sia Woma tako muzyka? Jo myśla co łona je trocha dziwna łu noju no
dobrze co w Mrągowie gwółt ludzi bandzie sia radował.
No jo, cias nowy kóntek na noziny rychtować.