o dyslektykach

[barnaba1]

kto podpowie linki do stron o dyslektykach .

[Gość: ela]

www.google.com/search?q=dysleksja&hl=en&start=10&sa=N

[Gość: $imon]

Wszyscy "dyslektycy" jakich miałem okazję spotkać to cwaniaki, którym nie
chciało się nigdy uczyć ortografii. Tacy to książki czasem widzą w telewizorze.

[Gość: hehehehe]

PRAWDA W 100%
jak ktos nie umie pisac, to sa specjalne placowki dla takich osob:>>>>>

[Gość: Mag'a]

Chyba ktos tu sie myli... Niedawno u mnie w szkole był konkurs ortograficzny, z
każdej klasy mogło przejsć do następnego etapu po 2 osoby z każdej klasy i...
ja się dostałam, pomimo, że ma zatwierdzoną dyslekcję... więc jednak dyslektycy
to nie ludzie, którym nie chce się uczyć ortografii.

[mameczka]

BRAWO !!!

[mameczka]

Widać że nigdy nie miałeś problemów , więć nie badz taki pewny że ich nigdy nie
będziesz miał ze swoimi dziećmi.

[Gość: prof.]

Gość portalu: $imon napisał(a):

> Wszyscy "dyslektycy" jakich miałem okazję spotkać to cwaniaki, którym nie
> chciało się nigdy uczyć ortografii. Tacy to książki czasem widzą w telewizorze.

nie masz racji w tym uogólnieniu. Fakt, że cwaniaków jest mnóstwo, ale jakem
belfer od polskiego, to spotkałem też "prawdziwych" dyslektyków. Inna rzecz, że
trochę masz racji - akurat Ci "prawdziwi" ciężko pracowali i czasem osiągali
fantastyczne rezultaty. A krętaczy jest sporo, no ale trudno, tak już bywa.

[Gość: Alina B.]

mój syn jest dyslektykiem, ma 14 lat i to jest naprawdę problem. Przeszedł
wszystkie badania od psychiatrycznych począwszy, EEG mózgu, szereg testów w
poradniach w Polsce - Tarnów,Kraków i w centrum dyslkeksji polskiej - Akademii
Medycznej w Gdańsku u Pani prf. M. Bogdanowicz. Na tych testach stwiedzono
jednoznacznie , że syn jest bardzo uzdolniony, jego iloraz inteligencji wynosi
w granicach 145 pkt.(na 13 rok życia) Ten kto uogólnia problem dysleksji jest
w ogromnym błędzie. Właśnie tacy cwaniacy, co jadą na zaświadczeniach o
dysleksji - kupionych bądź wyproszonych aby było im łatwiej na różnych
egzaminach, sprawiają że problem dysleksji jest traktowany w ten sposób. Każdy
z nas spotkał się kiedyś z dyslektykiem.Przedtem mówiono o takich uczniach:
zdolny ale leniwy. Ktoś kto nie ma bezpośredniego kontaktu z prawdziwym
dyslektykiem łatwo jest uogólniać problem. Gdyby dzieci z dysleksją miały
wyłącznie problem z j.polskim to jakoś by to było. Ale problem leży gzie
indziej. Jak ktpś kto nie umie pisać po polsku będzie pisał sprawdziany z
innych przedmiotów, a dopiero z języków obcych. jeden Bóg tylko wie ile
kosztuje chodzenie do szkoły i tłumaczenie nauczycielom problemów dziecka. Na
całe szczęście trafiałam do tej pory na bardzo wyrozumiałych nauczycieli poza
jednym wyjątkiem.Na początku nauczyciele wiele nie obiecywali, gdy prosiłam o
to aby podstawą ocern syna były wypowiedzi ustne. Wiem na co syna stać, i
prosiłam wręcz o surowsze traktowanie przy odpowiedziach. I miałam rację,
również nauczyciele się do niego przekonmali, a nauczyciele z chemii, biologi i
historii wręcz mówi o nadzwyczajnych uzdolnieniach syna w tym kierunku. Ma z
tych przedmiotów 6 ( I klasa gimnazjum). Stać mnie na laptop, ale wychowawczyni
nie zgodziła się na przyniesienie go do szkoły, gdyż sądzi, że na drugiej
lekcji juz by go nie miał. Ktoś może się zdziwić, że tak walczę o syna ( mam
czworo dzieci i potrafię odróżnić lenia, cwaniactwo od tej przypadłości)./ Ale
przez jedną nauczycielkę w 2 klasie podstawówki o mały włos nie straciłam
syna. Zastałam go, zupełnie przypadkowo na strychu w domu jak próbował się
powiesić. Po prostu Pani nie uznawała dysleksji i z dyktand, które robiła
codziennie (króciótkie) i syn dostał w ciągu tygodnia 5 jedynek.
Ale wiem, że ćwiczenia czynią mistrza i syn ciężko pracuje aby było coraz
lepiej z jego śwoczeniami. Najnowsze badania wykazały, że lek notropil,
usprawnia połączenia pomiędzy półkulami mózgowymi, które to są odpowiedzialne
za dysleksje ( w dużym uproszczeniu). Dyslektycy muszą bardzo dużo czytać i
powtarzać (literować to co przeczytali i pisać zapamiętane zdanie). Pozwala to
na złagodzenie dysleksji. Na koniec powiem, że kurs przygotowujący nauczycieli
do nauczania dzieci z dysleksją jest w naszym kochanym kraju pełnopłatny i
kosztuje około 2.000,-zł., a przecież każdy nauczyciel w klasach 1-3 powinien
go mieć zaliczony. Podejście do problemu dysleksji w taki sposób jak
prezentowała większość gości portalu jest krzywdzący dla prawdziwych
dyslektyków. Niech pseudo dyslektyk zrobi 150 błędów w wypracowaniu liczącym
trzy strony papieru A4. Musiałby bardzo się natrudzić. Błędy dyslektyka to nie
tylko zwykłe błedy ortograficzne, wręcz stwierdzam, zę ich większość stanowią
tzw. literówki (przestawianie i połykanie liter, łączenie wyrazów w jeden
poprzez wspólną sylabę, pisanie pismem lustrzanym itp. Proszę nie lekceważcie
peoblemu. Bojest z nim jak z rencistami, na 10 rencistów przypada 7 zdrowych i
ci maja dobrze, ale tym trzem naprawdę chorym należy współczuć.

[Gość: AC778K]

Detykuje Twojemu synowi:

Jestem dysketykiem, ktoremu szkola kompletnie zobrzydzila nauke. Tylko mojej sp. Mamie zawdzieczam, to
ze dostalem sie na studia na kierunek zgodny z moimi zamilowaniami. Studia na kierunku, ktory budzi
przerazenie u wiekszosci "zdrowych" ukonczylem ze srednia bliska 5.0 i dyplomem z wyroznieniem. Mam
nagrody roznych kolejnych ministrow za doktorat, habilitacje i co tam jeszcze wymyslicie. Mam niedyskutowane
osiagniecia naukowe o swiatowym zasiegu. Pisze piekne (w opinii humanistow) artykuly popularno-naukowe do
dziennikow i periodykow, na moje wyklady przychodza tlumy.

Szkola publiczna (podstawowa i liceum) nie nauczyly mnie nic, absolutnie nic co przydaloby mi sie w dalszym
zyciu. Nie potrafila pomoc mi odnalezc ukryte talenty i rozwinac je. Poswiecalem bezdurno wiele czasu na
cwiczenia ortograficzne i kaligraficzne, celem nabycia malpiej zrecznosci. Wyrobilo to we mnie gleboka, fizyczna
niechec do wszelkiej pracy "intelektualnej" - studia byly wielkiem przelomem. Nauczyciele "ujezdzali" na mnie jak
na sobace i stalem sie posmiewiskiem, oslem klasowym. Jednoczesnie zycie pokazalo, ze n ikt, ale to zupelnie
nikt z moich tak "duzo lepszych" od mnie rowiesnikow nie zrobil tzw. "kariery" w zyciu i juz chyba nie zrobi.
Co z tego, z bsolwenci naszych szkol sa mistrzami ortografii skoro nie potrafia wyslawiac sie po polsku?

Chwala nauczycielom Malysza, ze pozwolili mu rozwijac talent ruchowy, odpuszczajac mu "mistrzostwo" w
ortografii i kaligrafii - bylby teraz dekarzem, moze nawet wspanialym ale jakich wielu na Podhalu.

PS moj syn ma 13 lat, jest dyslektykiem i tez mam "pod gorke" z nauczycielami (a szczegolnie z "pania" od
polskiego; co z tego, ze ma fantastyczne pomysly i fabuly swoich esejow, kiedy tekst sie roi od bledow)

[Gość: d2]

tak gadacie jakby nie było cwaniakow wśród komputerowców, internautów, malarzy,
aktorów, prawników, sportowców albo jeszcze innych ludzi którzy mają, umieją
lub wiedzą więcej niż pozostali.

[Gość: Kasia]

NIe zgadzam się ponad wszystko!
Jestem dyslektykiem i jestem dobra z ortografi, a także z innych przedmiotów.
Mam 5 z j.polskiego i na świadectwie z klasy 5 mam średnią 5.1.
W klasie 6(obecnie chodzę do niej)na I semestr, mam średnią 4.8.
Więc zastanów się człowieku co piszesz i jak o tym myślisz!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: AA]

ALe to właśnie świadczy o tym, że kto chce, ten potrafi. Dawniej nie było
dysleksji tylko lenistwo, a leczone było stokrotnym przepisywaniem wszystkiego
w czym robiło się błędy. Jakoś można się nauczyć pisać mimo dysleksji, a ci,
którzy teraz na dysleksji jadą przez całą szkołę to zwykłe darmozjady, których
rodzice za bardzo się z nimi cackają.

[Gość: d2]

"dawniej nie było rasizmu tylko naukowo odowodniona wyższość białych nad inymi
rasami"

ale mnie wqrzaja pewne opinie

[Gość: krakuska]

nie ktorzy z was traktuja dyslektykow jak jakis odlamow spoleczensta, ktorzy
nie maja kampletnie rozumu w glowie. strasznie mnie takie opinie wkurzaja bo to
zupelna niepawda. sama jestem dys ale oprocz problemow pisaniem raczej klopotow
w nauce nie mam i mysle ze nie tylo ja tak wiec... nie myslcie sobie ze jak
ktos jest dys to trzeba go uwazrac za najwiekszego wiesniaka

Siostry i Bracia w Dysleksji a moze tez Dysgrafii

[Gość: AC778K]

Siostry i Bracia w dysleksji, dysgrafii!

Jestem dysketykiem, ktoremu szkola kompletnie zobrzydzila nauke. Tylko mojej sp. Mamie zawdzieczam, to
ze dostalem sie na studia na kierunek zgodny z moimi zamilowaniami. Studia na kierunku, ktory budzi
przerazenie u wiekszosci "zdrowych" ukonczylem ze srednia bliska 5.0 i dyplomem z wyroznieniem. Mam
nagrody roznych kolejnych ministrow za doktorat, habilitacje i co tam jeszcze wymyslicie. Mam niedyskutowane
osiagniecia naukowe o swiatowym zasiegu. Pisze piekne (w opinii humanistow) artykuly popularno-naukowe do
dziennikow i periodykow, na moje wyklady przychodza tlumy.

Szkola publiczna (podstawowa i liceum) nie nauczyly mnie nic, absolutnie nic co przydaloby mi sie w dalszym
zyciu. Nie potrafila pomoc mi odnalezc ukryte talenty i rozwinac je. Poswiecalem bezdurno wiele czasu na
cwiczenia ortograficzne i kaligraficzne, celem nabycia malpiej zrecznosci. Wyrobilo to we mnie gleboka, fizyczna
niechec do wszelkiej pracy "intelektualnej" - studia byly wielkiem przelomem. Nauczyciele "ujezdzali" na mnie jak
na sobace i stalem sie posmiewiskiem, oslem klasowym. Jednoczesnie zycie pokazalo, ze n ikt, ale to zupelnie
nikt z moich tak "duzo lepszych" od mnie rowiesnikow nie zrobil tzw. "kariery" w zyciu i juz chyba nie zrobi.
Co z tego, z bsolwenci naszych szkol sa mistrzami ortografii skoro nie potrafia wyslawiac sie po polsku?

Chwala nauczycielom Malysza, ze pozwolili mu rozwijac talent ruchowy, odpuszczajac mu "mistrzostwo" w
ortografii i kaligrafii - bylby teraz dekarzem, moze nawet wspanialym ale jakich wielu na Podhalu.

[Gość: Y@cek]

Gość portalu: $imon napisał(a):

> Wszyscy "dyslektycy" jakich miałem okazję spotkać to cwaniaki, którym nie
> chciało się nigdy uczyć ortografii. Tacy to książki czasem widzą w telewizorze.

Sam jestem dyslektykiem, i zyce autorowi tej wypowiedzi zeby sam zaznaj
przyjemnosci bycia nim, tak przez chwile, konczylem studia techniczne i jestem w
tym dobry a kilka razy z powodu j. rosyjskiego chcieli mnie wywalic nie mowiac o
poprawkowym egzaminie wstepnym z jezyka (b. dobrze fizyka matematyka , niestety
j. rosyjki podstawa na studiach technicznych slabo)

[Gość: SZymon]

ksiązki ty widujesz jeszcz4e rzadziej bo pewnie nie umiesz pilota obsłużyć,
akurat tak się składa że jestem dyslektykiem, czytam ksiązki, i chocby nie wiem
co nie staram uchylać się od nauki w większym stopniu niż wszyscy.
Pozdrawiam>:}

[Gość: sz]

Gość portalu: $imon napisał(a):

> Wszyscy "dyslektycy" jakich miałem okazję spotkać to cwaniaki, którym nie
> chciało się nigdy uczyć ortografii. Tacy to książki czasem widzą w telewizorze.

GUPI JESTES

ja wlazlem na ten wątek bo myslałem (przeczytałem) że on jest o DYSKIETKACH

ang. floppy disc - taki nosnik danych ... cholera

[Gość: jakub]

Mam 22 jeszcze niedawno miłem galopującą dysleksje dzisiaj odnosze wrazenie że
jakość mojego czytanie nie rużni się niczym o ludzi w moim wieku więdz sadzę że
czytam normalnie natomiast z pisaniem to mam na to wielką olewkę. Kiedy jestem
z pozoru w krępującej dla mnie sytuacji mówię przepraszam ale ja mam dysleksje
i nie najlepiej piszę dzisiaj juz nic mi to nie robi i nie wstydze sie tego.
Jakoś tam skończyłem średnią szkołę jestem na zaocznych studiach i mam dobrą
pracę a szef ma swiadomośc ze w kilku zeczach nie jestem najlepszy.
To tyle nie przejmujcie się swoją dysleksją i pamiętajcie że ludzie dorośli tez
ją mają.


Pozdrawiam wszystkich Dyslektyków Jakub.

[Gość: ma]

Gość portalu: jakub napisał(a):

> Mam 22 jeszcze niedawno miłem galopującą dysleksje dzisiaj odnosze wrazenie że
> jakość mojego czytanie nie rużni się niczym o ludzi w moim wieku więdz sadzę że
>

ale jakość pisania się różni :-))))
Przepraszam za złośliwość, ale rzeczywiście wszyscy znani mi 'dyslektycy' to
oszuści i analfabeci. Nie twierdzę, że piszący tutaj dyslektycy to oszuści, ale
jak widać, niektórzy z nich ciężką pracą są w stanie nie robić byków.
A propos, czy skoro dyslektyk nie potrafi zapamiętać wyglądu liter czy słów, to
czy przypadkiem nie powinien też mieć zakazu jazdy samochodem? No bo jak pomyli
żółty kwadrat z trójkątem, to będzie nieszczęście.

[Gość: Ania]

terapiapedagogiczna.republika.pl/

[Gość: An-Nah]

Jestem dyslektyczką, co objawia się popełnianiem błędów
ortograficznych i trudnością w czytaniu długich słów w
obcych językach (np. niemieckim). Przy tym mam opinię
jednaj z najinteligentniejszych osób w mojej klasie, a
co do czytania, to mogę pochwalić się tempem 2 stron (1
strona w wypadku książek obcojązycznych) na minutę -
praktycznie cały czas coś czytam, teoretycznie powinnam
więc nie mieć problemów z ortografią.

[Gość: e.]

Dwadzieścia lat temu mało kto miał kompletną wiedzę o dyslektykach. Ja jej nie
miałam, zaczęłam uczyć francuskiego w liceum i trafiłam na takiego, co -
wydawało się - powinien być w zgoła innej, niż liceum szkole! Po tygodniu
odwiedzili mnie jego rodzice i powiedzieli, na czym polega problem tego chłopca
(ciężka dysleksja i dysgrafia były obecne już w poprzednich pokoleniach tej
rodziny). Sama wymyśliłam, jak z nim pracować, a najwięcej wysiłku włożyłam w
to, żeby się nie przejmował tym, że fatalnie czyta i pisze, bo każdy jest
jakiś, a on - właśnie taki! A ponieważ siebie ma się jednego na całe życie, nie
można sie siebie czy "za siebie" wstydzić i chować głowę w ramiona. Praca była
długa i ciężka, nie tylko moja, oczywiście, ale wiadomo, jak dyslektykom trudno
nauczyć się języka obcego. W efekcie zdał maturę w terminie, po roku dostał się
na MEDYCYNĘ którą skończył, dziś pracuje jako lekarz. Najlepsze jest jednak to,
że francuski opanował w takim stopniu, że dostał się na stypendium do
prestiżowej francuskiej kliniki i spisał się na tyle dobrze, że po roku
zaprosili go powtórnie! Warto więc, mówiąc o dysleksji, nie zapominać o tym,
jak dawać siłę dyslektykom do wyjścia cało z upokorzeń, prześmiechów i poczucia
niższości, jakie chętnie wywołują w nich rówieśnicy lub oni sami. Nie twierdzę,
że z każdym by się tak udało ale mama tego chłopca, która jest fachowcem, nie
posiadała się ze zdumienia nad jego językowymi osiągnięciami. Myślę, że takie
sukcesy leżą nie tylko w zasięgu jedo ręki.

[Gość: Malwina]

Jeśli chodzi o wiedzę na temat dyslekcji to w dalszym ciągu jest oszałamiająca
wsró niestety kadry pedagogicznej.
Jakiś czas temu moja córka przyniosła ze strachem ze szkoly świstek papieru ,
który był skierowaniem do Poradni na badania dyslektyczne. Córka ma lat 11,
świetnie czyta, pisze bez błędów wyróżniane na konkursach prace i jest
dzieckiem leworęcznym. CZyli poziom graficzny zeszytów jest taki sobie.
Udaliśmy się do szkoły żeby wytłumaczyć dlaczego nie kierujemy naszego dziecka
na badania/ nie wzbraniam się przed Poradnią, ale wszystko musi mieć swój sens/
i tam wytłumaczono nam kryteria doboru dzieci na badania. Pani polonistka
zebrała zeszyty klasy, a pani psycholog na podstawie charakteru pisma wyłoniła
dzieci do badań. Musieliśmy pokazac opinię Poradni i udowodnić, że leworęczne
dziecko ma prawo nie pisać pięknie/ nie znaczy to OKROPNIE!!!/, ale cała
sytuacja pozostawiła ślad u dziecka, bo to jemu tłumaczono,że badania są dla
tych co nie potrafią czytać. Tak się składa,że córka pochłania książki.
Proszę powiedzieć co zrobić z tak wyedukowaną kadrą.

[Gość: Kluba1]

Mam sluch idealny, dobra pamiec, zadnych problemow w jezyku polskim i...
dysleksje w angielskim !!! Dlugo nie moglam zrozumiec co sie dzieje !! :-)))

[Gość: la]

Gość portalu: e. napisał(a):

>Sama wymyśliłam, jak z nim pracować,


Podziwiam Cię i zazdroszczę. Pomagam w angielskim mojemu 11 letniemu sąsiadowi-
100% dyslektykowi. Drugi rok uczy się jezyka, jest teraz w VI kl. Mimo, że jestem
cierpliwa, to przyznaję, często ręce mi opadają. Męczymy się tak oboje już drugi
rok i mimo, że udało mu się wyciągnąć na czwórkę, to sama dobrze wiem, jak
niewiele on umie. Najgorsze jest to, że nie potrafię znaleźć dobrej metody
uczenia. Brakuje mi wiedzy, jak najlepiej z nim ćwiczyć, którędy dotrzeć do jego
głowy. Nie mam niestety doświadczeń pedagogicznych. Chłopiec ma dodatkowo duże
problemy z pamięcią, potrafi zapomnieć rzeczy najbardziej oczywistych, wiele razy
z nim powtarzanych. Nie wiem, czy to też wiąze się z dysleksją. Może zechciałabyś
mi coś podpowiedzieć, dać parę konkretnych rad? Wiem oczywiście, że francuski to
nie angielski, ale może coś udałoby się zastosować. Francuski znam zresztą lepiej
niż angielski, więc możesz spokojnie operować przykładami. Byłabym ogromnie
zobowiązana za informacje na priva: [e-mail]

[Gość: e.]

Chyba trzeba przede wszystkim go ośmielić, odhamować, otwarcie rozmawiać o jego
dysleksji nie nazywajac jej problemem, lecz po prostu jego cechą, taką, jak u
innych jąkanie, odstające uszy czy zez. Się to ma i się to akceptuje, bo trzeba
akceptować i lubić siebie, jeśli sie chce, żeby nas akceptowali i lubili inni.
Trzeba sobie o sobie powiedzieć "Ten typ tak ma. A komu ze mna nie po drodze -
trudno!" Nasze sukcesy zaczęły sie od momentu, kiedy ten mój złapał, o co
chodzi. Poza tym - chwalic, chwalic za rzeczywiste osiagniecia, chocby
malutkie, oraz stawiać małe cele, takie do zrealizowania. Wiadomo, ze trzaba
się nieraz cofać, wracać, ale generalnie - moze i tobie uda się ruszyć do
przodu.

[Gość: Smutas]

To tak jak Ja , identycznie.

> Jestem dyslektyczką, co objawia się popełnianiem błędów
> ortograficznych i trudnością w czytaniu długich słów w
> obcych językach (np. niemieckim). Przy tym mam opinię
> jednaj z najinteligentniejszych osób w mojej klasie, a
> co do czytania, to mogę pochwalić się tempem 2 stron (1
> strona w wypadku książek obcojązycznych) na minutę -
> praktycznie cały czas coś czytam, teoretycznie powinnam
> więc nie mieć problemów z ortografią.

[e-mail]

[zbyszek.pendel]

$imon i hehehehe - to jakies jarmarczne generalizacje. Inna sprawa, że przypadki "kombinowania" się zdarzają,
tylko co to ma wspólnego z rzeszą zdrowych, inteligentnych osób z dysleksją?

[Gość: nycza]

Chcialam sie spytac, może ktos wie czy mozna przeprowadzic badania, testy na
dysleksje u osoby doroslej? Od zawsze mialam problemy z poprawnym pisaniem i
nie chodzi tu tylko o bledy ortograficzne. Teraz takie zaświadczenie nie jest
mi potrzebne do zadnego sciemniania, ale chciałabym dla siebie dowiedziec sie
czy jestem dyslektyczką.

[Gość: skladka]

Gość portalu: nycza napisał(a):

> Chcialam sie spytac, może ktos wie czy mozna przeprowadzic badania, testy na
> dysleksje u osoby doroslej? Od zawsze mialam problemy z poprawnym pisaniem i
> nie chodzi tu tylko o bledy ortograficzne. Teraz takie zaświadczenie nie jest
> mi potrzebne do zadnego sciemniania, ale chciałabym dla siebie dowiedziec sie
> czy jestem dyslektyczką.

Ja również chciałabym się dowiedzieć, gdzie można zdiagnozować dysleksję u
dorosłych. Mieszkam w Warszawie, a jedyne czego się dowiedziałam w Poradniach
państwowych, to to, że dysleksję, a i owszem,diagnozują, ale tylko u DZIECI!
Jeśli ktoś może mi pomóc, to bardzo proszę na priva:skladka@poczta. gazeta.pl

[Gość: ann.k]

rozumiem, ze ktos ma problemy z rozroznianiem podobnie brzmiacych liter i to
wina sluchu, a nie nauki pisania, chociaz mozna sie pewnych wyrazow nauczyc na
pamiec i wzrok; niemniej wciskanie, ze sie pisze h zamiast ch i u zamiast o i
odwrotnie, to juz jest lenistwo, a nie choroba

[Gość: Mona]

Gość portalu: ann.k napisał(a):

> rozumiem, ze ktos ma problemy z rozroznianiem podobnie brzmiacych liter i to
> wina sluchu, a nie nauki pisania, chociaz mozna sie pewnych wyrazow nauczyc na
> pamiec i wzrok; niemniej wciskanie, ze sie pisze h zamiast ch i u zamiast o i
> odwrotnie, to juz jest lenistwo, a nie choroba


Mam dziecko dyslektyczne i nikt mi nie wmówi, że to lenistwo. Wystarczy posłuchać
specjalistów, a nie być samenu spcjalistą od wszystkiego.

[Gość: teodora]

Gość portalu: ann.k napisał(a):

> rozumiem, ze ktos ma problemy z rozroznianiem podobnie brzmiacych liter i to
> wina sluchu, a nie nauki pisania, chociaz mozna sie pewnych wyrazow nauczyc na
> pamiec i wzrok; niemniej wciskanie, ze sie pisze h zamiast ch i u zamiast o i
> odwrotnie, to juz jest lenistwo, a nie choroba

Drogi/a ann.k proszę wierzyc, że lenistwo od dysleksji można odróznić. Mój syn
(11 lat) potrafi zrobić błędy ortograficzne przepisując zdania z książek albo
pisząc 10 razy jeden wyraz: np. róża napisze go 6 razy poprawnie a 4 razy z
błędami. Zapewne część zaświadczeń o dysleksji przypadła cwaniakom i leniuchom,
ale za to trzeba chyba "podziękować" niektórym "specjalistom" z poradni.

[Gość: Majka]

Z poradni w moim mieście dostaję orzeczenia z precyzyjnie wypisaną informacją:
dysleksja, dysgrafia, dysortografia - i zaleceniami, jak traktować uczniów.
Pani oburzona, że skierowano jej dziecko na badania, może irytuje się
niesłusznie? Może chciano zbadać dysgrafię ("przykurcz pisarski" np.), takim
dzieciom nie zarzuca się nieestetycznego pisania, bo tego nie potrafią i już.
Te dzieci dobrze czytają i nie popełniają błędów, ale gryzmolą tak, że nie
sposób odczytać. W trakcie matury (wg nowych przepisów) mogą-przynajmniej w
teorii- pisać na komputerze.

[Gość: ann.k]

po pierwsze nie jestem wszystkowiedzaca wiec taka uwaga byla niepotrzebna; nie
mniej wielokrotnie mialam do czynienia z ludzmi, ktorzy maja problemy z
poprawnym pisaniem tych wszystkich u i o i im podobnych; zatrwazajace jest
jednak, ze coraz wiecej ludzi "cierpi" na te chorobe; dobre 50% spoleczenstwa
robi straszne bledy! i to ludzi z wyzszym wyksztalceniem; czy to oznacza, ze
choroba jest dziedziczna, genetyczna? przeciez nie... wiekszosci rodzicow po
prostu sie nie chce pracowac z wlasnymi dziecmi, bo latwiej jest powiedziec:"to
dyslektyk" i nie przejmowac sie reszta; iz tym powinnismy walczyc przede
wszystkim;

[Gość: Iza]

Kobieto, jak nie wiesz o czym mowisz, to nie mow nic.
Nie jest obowiazkiem wypowiadac sie na kazdy temat forum.
Po pierwsze dyslekcja jest dziedziczna, jest z nia
troche tak jak z alergia. Nagle wszystkie dzieci sa
alergikami - czy to przewrazliwienie rodzicow, czy
poprawnosc diagnozy ?
Dyslekcja to przypadlosc mozgu, ktora nie jest choroba
i nie dyskwalifikuje nikogo, tylko wymaga innych metod
edukacyjnych. Dyslektyk ma takie samo prawo ukonczenia
studiow jak Ty. Ma inny sposob zapamietywania pisowni,
ma problemy z pamiecia wzrokowa i musi nad ortografia
pracowac inaczej. Nikt nie powiedzial, ze gorzej tylko
inaczej. Polska szkola, tak jak kiedys nie przyjmowala
do wiadomosci leworecznych, tak teraz stosuje metody
nauczania, ktore dobrze sie sprawdzaja w przypadku
dzieci nie obciazonych dyslekcja. Na szczescie
swiadomosc rodzicow i nauczycieli jest coraz wieksza i
sposob nauczania coraz bardziej elastyczny. Tak jak
jedni ucza sie nad ranem, a inni w nocy, tak i z
ortografia jedni radza sobie "na oko", a inni
zapamietuja regulki, skojarzenia. Jak sie pisze
chusteczki nauczylam sie dopiero wtedy, gdy w jakiejs
ksiazeczce dla dzieci, przeczytalam o literce CH, ktora
jest chora i potrzebuje chusteczek.
Ciesz sie, ze sama nie masz takich problemow i zycze,
zeby i Twoje dzieci ich nie mialy, ale od dyslektykow
sie odczep!
I

[Gość: ann.k]

dziekuje za chamski poczatek i jeszcze bardziej chamskie zkaonczenie postu, bo
cala reszta mi sie spodobala;
a teraz ja sie do ciebie przyczepie: mam prawo wypowiadac sie na takich forach,
na jakich chce, nawet jezeli sie na czyms nie znam; bo wlasnie mam okazje sie
poznac; wiec mnie nie pouczaj gdzie mam pisac a gdzie nie i nie zmuszaj mnie
konformizmu, zebym pisala tylko tak jak uwazasz Ty i Tobie podobni;

[Gość: Teodora]

Gość portalu: ann.k napisał(a):

> dziekuje za chamski poczatek i jeszcze bardziej chamskie zkaonczenie postu, bo
> cala reszta mi sie spodobala;
> a teraz ja sie do ciebie przyczepie: mam prawo wypowiadac sie na takich forach,
>
> na jakich chce, nawet jezeli sie na czyms nie znam; bo wlasnie mam okazje sie
> poznac; wiec mnie nie pouczaj gdzie mam pisac a gdzie nie i nie zmuszaj mnie
> konformizmu, zebym pisala tylko tak jak uwazasz Ty i Tobie podobni;
ann.k - może warto było zajrzeć wcześniej na portal gazety gdzie bardzo dokładnie
opisano problem dysleksji. Niepotrzebne sa tu nerwy i zacietrzewienie
niektórych dyskutantów, ale tez nie powinno sie wydawac zbyt pochopnych i
daleko idących sądów. Wiem, że dyleksja jest używana przez niektórych nadmiernie
troskliwych rodziców do ułatwienia swoim pociechom nauki w szkole, ale pozostają
te dzieci, które naprawde maja problemy. I to właśnie o tych dzieciach
rozmawiajmy.

[Gość: zbyszek]

Maturę zdałem 27 lat temu nigdy nie posiadałem żadnych zaświadczeń o dyslekcji.
Chyba to pojęcie nie było wtedy znane. Trzy błędy to była ocena niedostateczna
i basta ale nie posiadając "papierka" Trzeba było czytać i pisać. Z takimi
ludźmi trzeba pracowć. Bardzo dużo czytałem w domu przepisywałem notatki bo
ocena za zeszyt była istotna. Dodatkowo pisałem z rodzicami dyktanda każdy błąd
musiałem poprawić przepisując po trzy linijki każdy wyraz, jeżeli w poprawie
były błędy to taki wyraz pisałem całą stronę. Wczasie wypracowań trzeba było
pomyśleć "są wątpliwości jak napisać jakiś wyraz, to jakim można go zastąpić"
teraz słyszę to "dyslektyk to mu wolno" chyba przesada. Teraz słyszę
dysklekcja, dysgrafia, dyskalkulia. Wten sposób niedługo chyba będzie jeszcze
DYSINTELIGENCJA. Uważam to jest schorzenie które należy leczyć (czyli praca i
nie 15 minut dziennie ale gozinę dwie dziennie. Nikt nie wyzdrowiał po
otrzymaniu zwolnienia. A tak uczniowie traktują zaświadczenia.

[Gość: Mona]

Czy ktoś ma jakieś doświadczenia z dyskalkulią? Moje dziecko ma problem z
opanowaniem tabliczki mnożenia i rozwiązywaniem zadań tekstowych, chociaż jest
w 3 klasie. Dodam, że pracuję znia dużo w domu, inteligencję ma w normie,ma
również reedukację.

[Gość: zbyszek]

Tabliczka mnożenia to nie wiersz.
Dziecko powinno mieć odpowiednią motywację (może w tym wieku ćwiczenia na
pieniądzach- monetach).

[Gość: Jakub]

Nie rozumiem dlaczego w niektórych wypowiedziach jest agresywne spojrzenie na
właściwie ludzkie nieszczęście. Zkąd bieże się w ludziach stwierdzenie: "że
dyslektycy to oszuści"?

[Gość: Józia]

Moja córka została zaliczona do grona dzieci z ryzykiem dysleksji w wieku ok.4
lat. Była reedukowana w poradni. W opini z zerówki napisano, że inteligencję
ma w normie, przy ogromnej! przewadze możliwości werbalnych nad praktycznymi.
Wszystko było super, zaliczono ją do ryzyka dysleksji rónież w klasieI. A potem
nagle w III klasie, położyła test. Idiotyczne, bo nagle wg poradni okazało się,
że jest "inteligentna poniżej przeciętnej". Nic to, że w IV klasie ma średnią
4, ewidentną na pierwszy rzut oka dysgrafię, w szkole 4 i 5 z polskiego, pani
chwali ją za wypracowania. I jak ja mogę takie "Zaświadczenie" pokazać w
szkole? Przecież ono w momencie z inteligentnego dziecka zrobi "głupka" ? Nie
obrażając oczywiście osób upośledzonych.

[Gość: ww]

Nio doblia,psyznaje sie,jeśten dysleklykiem i cuś z tegó.
I tak wszyscy mnie świetnie rozumieją.
Śmieszy mnie ta cała gadka o dysleksji,jak na ulicy banda wyrostków morduje
człowieka,to nikt tego (nie widzi)a jak zrobisz błąd ortograficzny to cie
człowieku zaraz napiętnują.
A ja i tak bede upiekszal j.polski bo man do tego talet i już ha,cha,ha!!!.

A co z DYSKALKULIA?????

[Gość: Marusia]

Prosze o informacje o dyskalkulii.
Moja coreczka jest swietna w czytaniu i pisaniu,ale za to ma ogromne problemy z
rachunkami.Kiedy mozna mowic o dyskalkulii???
Prosze o rady!

[Gość: hahahaha]

Gość portalu: Marusia napisał(a):

> Prosze o informacje o dyskalkulii.
> Moja coreczka jest swietna w czytaniu i pisaniu,ale za to ma ogromne problemy z
>
> rachunkami.Kiedy mozna mowic o dyskalkulii???
> Prosze o rady!

AAA ja tez na to cierpialam, a papierka ktory by mnie zwolnil z nauki dodawania
jakos nie dostalam, i jakos dodawac sie nauczylam, czyli jednak sie da. :P
Dysleksja - co za bzdura, jedni maja problemy z matma,inni z biologia, a jeszcze
inni z czytaniem, to moze odrazu zniesmy obowiazek nauki tych przedmiotow.
Niech tzw dyslektycy posadza swoje 4 litery i zaczna sie uczyc , bo sa polakami,
i chyba wypada umiec pisac w swoim ojczystym jezyku.
Co potem powie taki dyslektyk swojemu pracodawcy? nie umiem pisac, ale mam na to
papier? Jezeli ktos nie potrafi przysiasc, to odrazu moze isc do szkoly
specjalnej i cukierki w papierki po niej zawijac, chociarz to juz tez nie, bo
teraz to maszyny robia. (nieobrazajac osoby ktore sie tym zajmuja, ja lubie
cukierki:)) Wszystko sie rozbija o lenistwo, tyle ze niektorzy zamiast je
zwalczac to szukaja jakis tam wyimaginowanych przypadlosci, bo chyba malo
prawdopodobne zeby na 30 osob w klasie co 2 miala dysleksje, a tak to wygladalo w
mojej klasie.

[Gość: eva21]

Pleciesz bzdury! Bardzo inteligentni i pracowici uczniowie nie są w stanie
opanować ortografii, tak jak inni, też inteligentni nie potrafią czysto
zaśpiewać gamy! A w klasie może być i 5 dysortografików. Nieprawdopodobne jest
to, że ich nie ma !

[evaww]

Nie wiem, kto jest u nas specjalistą . Byłam na wykładzie profesor Bogdanowicz
i przyznała, że na tym akurat się nie zna! A to jej zawdzięczamy w Polsce jako-
taką wiedzę o dysleksji. Na początek-nie panikuj! Może warto pomóc córeczce
licząc na konkretach:patyczki to nie przeżytek! Pojęcie liczby powinno się
Kształtować stopniowo, od liczenia na palcach, patyczkach, i czym kolwiek-byle
to było namacalne. Dopiero później można mówić o abstrakcji LICZBIE. Nasze
dzieci często przechodzą przyspieszony kurs matematyki, liczą do tysiąca a nie
potrafią wyobrazić sobie 10. Pozdrawiam!

[Gość: wadziu]

1

[wadziu]

2

[przemek1979]

Pisze ten list tylko dlatego ze moze komus pomoze.Jesli
chodzi o zrozumienie problemu dysleksi ,przez ogol nie
ma na co liczyc.W 1998r. oblali w Kielcach chlopaka na
maturze z j.polskiego za bledy ortograficzne.Dostarczyl
wszystkie "papierki" do szkoly ,ale jego nauczyciel
stwierdzil ze cos takiego nie istnieje.Odwolanie do
kuratorium nie pomoglo,bo ocena zostala wywieszona!!!
Sam jestem dyslektykiem.Sporo na ten temat przeczytalem
i z przyjemnoscia podziele sie swoja wiedza.Kazdy
czlowiek zdobywa wiedze przez 3 glowne zmysly oczy,uszy
i ruch.Czesto mowi sie o kims jest "wzrokowcem" ,jak
cos napisze to zapamieta.A co ze sluchowcami i
ruchowcami??
W szkole "sluchowiec" to ten wygadany ,zlosliwy
szczeniak,"ruchowiec" znowu caly czas sie wierci,husta
na krzesle.Dyslektyk to ktos ,kto wlasnie na samym
koncu obserwuje swiat oczami(nie chodzi o to ile %
informacji zdobywa ktorym zmyslem,a o to co jest
naprawde dla niego wazne).Nie potrzeba wcale takiej
osoby inaczej oceniac.Trzeba przedstawic jej swiat w
sposob dla niej ciekawy(zrozumialy!!).I to powinien
zrobic nauczyciel.
Nie zadne szkoly specjalene ,bo intelekt u takich osob
jest rozwiniety tak samo.Tzn.w uproszczeniu dyslektyk
umie myslec,tylko nie umie zdobywac wiedzy.Stad czeste
sukcesy takich osob w mat.czy fiz.(jak nie pamietalem
wzoru na klasowce to potrafilem go przez 2 strony
wyprowadzac ,a potem w 3 liniach rozwiazac zadanie i
zdanrzalem).Moje wlasne doswiadczenia.Duzo czytac (choc
na poczatku to meka),ale nie na glos chyba ze chodzi o
nauczenie na pamiec.Chodzic w kolko z notatkami i je
czytac.Naczyc sie relaksowac i koncentrowac np.
zadlujac(to nie zart,najczestszy sposob relaksowania
sie menagerow na Wall Street) najlepiej jeszcze w
sluchawkach bhp.
Przepisywac wlasne notatki.Cwiczyc pamiec(polecam
ksiazki "Super pamiec dla uczacych sie" i "Pamiec na
zawolanie" jak ktos chce to moze sie uczyc i po 3
wiersze z Pana Tadeusza ale co dzien ,a nie raz na
tydzien po 21).Co 20 min. w czasie nauki zrobic 10
przysiadow(lub wiecej i dorzucic pare pompeczek ale nie
cwiczyc dluzej jak 5 minut).
Jest male prawdopodobienstwo ze dyslektyk zostanie
pisarzem czy malarzem.Ktos tu juz napisal ze jeden ma
problemy z matma ,a drugi z polskim.I to prawda tylko
dlaczego matematyka nie jest obowiazkowa na maturze?
To proste genialny pisarz zawsze moze podrzucic
"PIT'a", kolece fizykowi ,ale w zamian ten nie napisze
za niego pracy o kubikach.
Trzymajcie sie cieplo.

p.s.przepraszam za bleby :)))

linki do stron

[Gość: link]

barnaba1 napisał(a):

> kto podpowie linki do stron o dyslektykach .
www.galeria.icenter.pl/dysleksja/

[Gość: olszan]

Podaję link do strony polskiego Towarzystwa dysleksji:
dysleksja.univ.gda.pl

[Gość: dsfg]

barnaba1 napisał(a):

> kto podpowie linki do stron o dyslektykach .

sdfgdsfgsd