trudny temat...

[chiara76]

wczoraj u Drzyzgi poruszali strasznie trudny temat i to sprowokowało mnie do
rozmyślań.
Eutanazja, bo o tym była mowa...
W sumie nie wiem, o co chcę się spytać...może napiszcie czy kiedyś o tym
myśleliście, jakie jest Wasze zdanie?? Czy wolicie o czymś takim w ogóle nie
myśleć?

[aariel]

Ja ogladalam kiedys jakis film dokumentalny na HBO.
Pamietam tez, ze byl reportaz Paradowskiej w Polityce na ten temat i pamietam
okladke tego numeru Polityki (taka reka podlaczona do kroplowki) i pamietam, ze
jakos odkladalam przeczytanie tego artykulu. Pozniej ona dostala nawet jakas
nagrode za ten reportaz. Mimo to nie moglam sie przemoc i tego przeczytac...
I mam nadzieje, ze nie bede musiala nigdy podejmowac takich decyzji.

[wakarpl]

ja chyba tez wole o tym nie myslec...

[kurczak1976]

Jesli samemu podejmujemy taka decyzje aby ukrocic wlasne cierpienia to jeszcze
jakos jestem to sobie w stanie wyobrazic ale podpisanie wyroku na kogos
bliskiego dla mnie wogole nie wchodzi w gre. Tez nawet nie chce o tym myslec:o(

[k.mmilka]

Jestem za tym, żeby odłączać aparaturę podtrzymującą życie osobom, które będąc
w pełni władz umysłowych wyraźnie o to proszą. Są sytuacje, kiedy dla człowieka
nie ma żadnych szans na wyzdrowienie, kiedy życie zamienia się w wegetację.
Nikt nie ma prawa nikogo zmuszać do takiego życia.

[kasia721]

k.mmilka napisała:

> Jestem za tym, żeby odłączać aparaturę podtrzymującą życie osobom, które
będąc
> w pełni władz umysłowych wyraźnie o to proszą. Są sytuacje, kiedy dla
człowieka
>
> nie ma żadnych szans na wyzdrowienie, kiedy życie zamienia się w wegetację.
> Nikt nie ma prawa nikogo zmuszać do takiego życia.

Na razie czysto teoretycznie podpisałabym się pod tą wypowiedzią. Nie wiem
jednak jak zachowałabym się gdyby sparawa dotyczyła bliskich mi osób! Przede
wszystkim chciałabym uszanować wolę tej osoby, której sparawa dotyczyłaby
bezpośrednio, dlatego uważam że ludzie powinni deklarować się w takich
sprawach. Jest to jednak czysta teoria bo eutanazja jest u nas zabroniona.

wlasna tak, ale...

[kasienka80]

O eutanazji umiem myslec tylko i wylacznie jesliby dotyczyla mnie samej. Nie
potrafie wyobrazic sobie, ze ZABIJAM wlasnych bliskich, nawet jesliby to mialo
im pomoc.

Co do eutanazji, to zawsze staje mi przed oczami taka slynna para, gdzie ona
jest sparalizowana od szyi w dol i walczy o prawo do eutanazji. Wyobrazacie
sobie siebie w takiej sytuacji?> Gdzie wiecie, ze wlasciwie zycie skonczone, a
umrzec nie mozecie?

[ann.k]

To tak jak z aborcją. Wszyscy krzyczą, ale Ci co w jakiś sposób zmagali się z
tematem, siedzą cicho, bo i tak nikt ich nie zrozumie. Ja kiedyś miałam ten
problem z kotem. Wiem, zaraz ktoś mi napisze, że kot to nie człowiek, że to
nikt bliski. Ale ja jestem bardzo emocjonalną osobą i odbieram to zupełnie
inaczej. Dla mnie to co czuję do moich kotów, jest porównywalne z tym co czuję
do przyjaciół.
I dziś wiem, że ta decyzja nie jest łatwa. Bo nie da się patrzeć jak ktoś
bliski cierpi, ale nie da się też podjąć decyzji: usypiamy. To boli. I to chyba
nawet bardziej niż sama świadomość choroby. To było 11 lat temu, ale do dzisiaj
pamiętam jak wciąż, do ostatniej chwili, kiedy mi gasła na rękach, ja wciąż
miałam nadzieję, że paraliż się cofnie, że jeszcze ją zobaczę jak radośnie
skacze za konikami polnymi. Chociaż wiedziałam, że nic z tego. Chociaż miałam
papier od lekarza, że to się nie cofnie, że to się pogłębi. I widziałam jak ona
cierpi. Trzymałam ją na rękach i płakałam nad nią. I nie umiałam się pozbyć
nadziei...

Być może to egoizm z naszej strony, że cierpiącemu nie pozwalamy odejść. Ale
kiedyś, wiele lat temu, kiedy mój dziadek umierał jako warzywko w szpitalnym
łózku, znalazł się ktoś, kto powiedział najmądrzejsze słowa jakie kiedykolwiek
usłyszałam. Mój tata zapytał pielęgniarkę, która się dziadkiem opiekowała czy
nie lepiej byłoby ukrócić jego cierpienie. A ona spojrzała na tatę i
powiedziała:
-Pana ojciec ma teraz swój własny świat, do którego pan nie ma wstępu i dlatego
ocenia go pan swoją miarą; ale być może w tym swoim świecie, pana ojciec nie
cierpi; nie wolno panu oceniać go według swojego świata;

Dzisiaj sobie myślę, że nie chciałabym aby ktoś ukrócił moje życie. Co będzie
kiedy ból odbierze mi zdolność logicznego myślenia?...

Byłam w podobnej sytuacji

[k.mmilka]

I zgodzę się, że decyzja o uśpieniu zwierzęcia nie jest łatwa. Tym bardziej, że
nie potrafimy sobie wyobrazić, co zwierzę czuje. Mój kotek został sparaliżowany
w wyniku wypadku. Cała rodzina go uwielbiała, a on był bardzo przywiązany do
nas. Towarzyski, kochany, pełen energii... i nagle tragedia. W domu panowała
grobowa atmosfera, nikt nie wiedział, co robić. To był paraliż wszystkich
kończyn, kotek do końca życia mógłby tylko leżeć. Byłaby to dla niego
męczarnia. W końcu podjęliśmy decyzję o uśpieniu. Ale miałam wtedy 10 lat i
przepłakałam wiele nocy, zanim w końcu zrozumiałam, że trzymanie kotka przy
życiu byłoby z naszej strony egoizmem.

eutanazja

[beauty_baby]

Ja jestem zwoleniczką eutanazji ponieważ uważam, że mam prawo decydować o
własnym życiu i o tym kiedy je zakończyć. Nie chcialabym, żeby kiedyś ktoś na
siłę utrzymywał mnie w stanie wegetacji,jeśli ja bym sobie tego nie życzyła.

kotki

[kurczak1976]

Bardzo wam wspolczuje z powodu tych kotkow. Bylo to dawno ale moge sobie
wyobrazic jakie to straszne do tej pory. Strasznie kocham moje koty i na sama
mysl ze ktorys moglby umierac na moich rekach lzy leja mi sie strugami. Po
przeczytaniu waszych postow tez sie poplakalam. Moze to glupie ale ja traktuje
moje koty jak czlonkow rodziny, moi rodzice rowniez.

[zalika]

Też oglądałam ten program. Akurat tak się składa, że mam w rodzinie osobę chorą
nieuleczalnie, mój kuzyn ma stwardzienie rozsiane. Choroba postępuje, już
prawie nie może chodzić, a będzie jeszcze gorzej.
Ja jestem za eutanazją, osoby cierpiące powinny mieć szansę na swoją prośbę
godnie odejść.